Εξελίξεις;;;

Με αφορμή σημερινό δημοσίευμα (exedrasports) θεωρώ ότι ίσως υπάρχουν εξελίξεις στην ΠΑΕ Πανιώνιος, που οδηγούν σε επαναστελέχωσή της σύντομα, στο δρόμο ΙΣΩΣ, που πολλοί φίλοι στα διάφορα blogs έχουν θεωρήσει ότι πρέπει ν' ακολουθηθεί.

Ποιός είναι ο εκλεκτός Τσακίρη για την πιθανή νέα αναδιοργάνωση. Είναι ο Γιώργος Κιντής, που διετέλεσε για 2 μήνες στο τέλος του 2008 - αρχές 2009, πρόεδρος της ΑΕΚ.
Φαίνεται ότι ο Τσακίρης εκτιμά τις τεχνοκρατικές απόψεις του στον ποδοσφαιρικό χώρο και κινούνται μάλλον με τον ίδιο τρόπο σκέψης για το ποια πρέπει να είναι η διαχείριση μιας ομάδας.

Τι καλύτερο για να δούμε τις απόψεις Κιντή από το να θυμηθούμε κάποιες δηλώσεις του για την ΑΕΚ:

«Η ΑΕΚ πρέπει να ξοδεύει ακριβώς όσα εισπράττει. Όχι περισσότερα. Οσα εισπράττει από τους μετόχους και τα έσοδά της. Διαφορετικά, οδηγούμαστε σε καταστάσεις όπως αυτές προ εβδομάδων, με τους παίκτες να απειλούν με αποχή. Και σύμφωνα με το μπάτζετ που θα έχει καταρτιστεί, να αγοράζει έναν, δύο, τρεις, τέσσερις πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές. Με το μπάτζετ του περασμένου καλοκαιριού, η ΑΕΚ θα μπορούσε να πάρει τρεις πολύ αξιόλογους παίκτες. Παράλληλα, να επενδύσει σε νεαρούς ταλαντούχους».

Σε ότι αφορά τώρα το μοντέλο που θα πρέπει να κινηθεί η ομάδα, έφερε ως παράδειγμα την Γαλλική Λυών, επισημαίνοντας: «Η Λυών βασίστηκε σε έναν πυρήνα παικτών ηλικίας 21-23 ετών και έχτισε καθεστώς αντίστοιχο του Ολυμπιακού στην Ελλάδα! Μέσα σε περιβάλλον όπου μεσουρανούσε ο Ταπί! Όταν παρέκκλινε από αυτό το πλάνο, τότε άρχισε ο κατήφορος. Και προσθέτω ότι η Λυών ήρθε από τη Β΄ Εθνική! Και η ηγεσία της ξόδεψε περί τα 35 εκατ. ευρώ, όσα και οι μέτοχοι της ΑΕΚ!».

Εγώ ο απλός φίλος της ομάδας θα ήθελα να τονίσω στον κο Πρόεδρο, ότι το μοντέλο, που περιγράφει στη δήλωσή του ο κος Κιντής, είναι παραπλήσιο αυτού που προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε φέτος και του οποίου τ' αποτελέσματα θαυμάζουμε όλοι ...με τρόμο ψυχής. Οι αναδιοργανώσεις γίνονται με σύνεση και μικρά βήματα αλλαγών, ώστε να μειώνεις τα ρίσκα και να περιορίζεις τις επιπτώσεις από τις αλλαγές. Οι μονόδρομοι και τ' ανελαστικά σχέδια είναι αυτά που συνήθως οδηγούν στην καταστροφή και δεν δίνουν και οδούς σωτηρίας. Ας προσέξουμε λοιπόν όσο μπορούμε γιατί οι μεγαλόπνοες ιδέες είναι αυτές που συνήθως αποτυγχάνουν με πάταγο.

Και για να μη μας κατηγορήσουν -ως συνήθως- για γκρίνια, όλα είναι ευπρόσδεκτα, όλα είναι στο τραπέζι, αρκεί να τα κρίνουμε με καθαρό νου και χωρίς παρωπίδες πριν τα χρησιμοποιήσουμε.

Α! Και ένα τελευταίο... Δεν υπάρχουν δυο μόνο κόσμοι, δυο μόνο μοντέλα διαχείρισης μιας ομάδας, από δω ο Ταπί της Μαρσέιγ, μονοκράτορας και από κει το σχήμα Λυών...Και άλλη η αγορά της Γαλλίας, με πλήρη προσέγγιση σε περιοχές ανάδειξης ποδοσφαιρικών ταλέντων, όπως η Αλγερία, η Γκάνα, το Καμερούν και η Σενεγάλη και άλλη η ανάδελφος και σε οξεία κρίση Ελλάς...Για να ξέρουμε και που βρισκόμαστε.

Πανιωνίτιδα

Φαίνεται όσοι σχετίστηκαν με το φετινό Πανιώνιο έχουν υποστεί, όπως και ο ίδιος ο Πανιώνιος, την αδυναμία επιτυχούς ολοκλήρωσης των προσπαθειών τους.
Είναι ένα είδος μιας ιδιότυπης ασθένειας, που θα ονομάσω "Πανιωνίτιδα".

Πρό ημερών, ο Ρεκόμπα με την Ντανούμπιο προηγήθηκε εντός έδρας στο 2', παίζοντας με ομάδα αποδυναμωμένη στην τελευταία περίοδο των μεταγραφών, λίγα λεπτά πριν τη λήξη ήταν μπροστά 3-2 και κατάφερε να χάσει με 3-4.

Σήμερα ο Φερέρα με τη Λόκερεν, έπαιζε εκτός έδρας με την Γκενκ, αλλά κατάφερε να προηγηθεί στο 58' και να κρατάει τον έλεγχο του αγώνα ως το 78'. Από κει και πέρα ισοφαρίζεται και μετά ... καταρρέει με άλλα δυο γκολ σε 10' λεπτά (και αποβολή στο 85') και χάνει με 3-1.

Την Τετάρτη ο Πανιώνιος για 85' ήταν με το ένα πόδι στους ημιτελικούς, χάνει κραυγαλέα ευκαιρία και ισοφαρίζεται αμέσως μετά και προ της λήξεως της κανονικής διάρκειας έχει καραμπινάτο δοκάρι. Μένει με 10 στην αρχή της παράτασης και σε δυο λεπτά δέχεται το μοιραίο γκολ, που παρά την ηρωική μετ' έπειτα προσπάθειά του, δεν μπόρεσε ν' ανατρέψει.

Είναι φαίνεται τόσο μεταδοτική η Πανιωνίτιδα, που και αυτοί, που έφυγαν από την ομάδα, συνεχίζουν να νοσούν χρονίως...

Θα κάνει σε μας εδώ κάτι ο ιατρός Παράσχος; Προσπαθεί ο άνθρωπος αλλά τα μέσα που διαθέτει δεν είναι και πολλά και έχει απολέσει και κάποια χρήσιμα εργαλεία και φάρμακα τελευταία. Για να δούμε.

Αντικρουόμενες και μετά εορτήν "προφητείες"

Εντύπωση έκαναν οι δηλώσεις (nooz.gr) του επιτρόπου κου Αλμούνια, ότι από τα μέσα του 2009 είχε προειδοποιήσει την προηγούμενη κυβέρνηση, πως αν δεν πάρει μέτρα, θα καταλήξει σε διψήφιο έλλειμμα επί του ΑΕΠ.

Από μέρους μου η απορία είναι πως αν όντως ο κος Αλμούνια μπορούσε να κάνει μια τέτοια πρόβλεψη στα μέσα του περασμένου έτους, τότε τα στατιστικά στοιχεία, που χρησιμοποιούσε σαν βάση της πρόβλεψής του, δεν ήταν και τόσο εκτός πραγματικότητας. Κατά συνέπεια, γιατί τότε εξεμάνησαν οι υπεύθυνοι της ΕΕ, μεταξύ των οποίων ο κος αλμούνια, όταν ο κος Παπακωνσταντίνου τους παρουσίασε το 12.7 διψήφιο έλλειμμα και έπεσαν από τα σύννεφα; Και γιατί τώρα ζητάμε εν Ελλάδι να βρούμε μια "Ιφιγένεια" για να θυσιάσουμε, μέσω των προς οργάνωση Εξεταστικών Επιτροπών, ώστε να ικανοποιηθούν εταίροι της ΕΕ, ως νέα "Άρτεμις", για τα μαγειρεμένα στατιστικά, που όμως έδιναν στον κο Αλμούνια, έξι μήνες πριν τη δυνατότητα να προβλέψει το έλλειμμα;

Και κάτι ακόμα...Ο κος Αλμούνια γύρω στο τέλος Ιουνίου του 2009, απ' ότι υποδεικνύει στη δήλωση του, ζήτησε μέτρα από την προηγούμενη κυβέρνηση για ν' αποφύγει το διψήφιο έλλειμμα. Και παρ' ότι κανείς μπορεί να ψέξει τη κυβέρνηση Καραμανλή για πάρα πολλά, που δημιούργησαν την άθλια σημερινή εικόνα, υπήρξε ο σχεδιασμός ενός πακέτου μέτρων (ημιυπαίθριοι κλπ) και υπήρξε και η προσφυγή στις κάλπες στις αρχές του Φθινοπώρου, όπου το τέως κυβερνητικό κόμμα μιλούσε για άμεσο πάγωμα μισθών και μέτρα στο φορολογικό και ασφαλιστικό. Από το πακέτο μέτρων της κυβέρνησης Καραμανλή τίποτα δεν εφαρμόστηκε μετά την πτώση της. Και αυτό το ΕΤΑΚ ακόμα μπήκε στο χρονοντούλαπο. Η κυβέρνηση Καραμανλή είναι υπεύθυνη συνεπώς για τα 3/4 του 2009 και υπεύθυνη για την καταβαράθρωση της χώρας μέσω της πολιτικής μέσω δημοσκοπήσεων, που εν πολλοίς έπραξε. Αλλά υπάρχουν και υπεύθυνοι για αυτό το 1/4, το τελευταίο του 2009, που ομφαλοσκοπήσαμε και δεν κάναμε τίποτα για να τα φορτώσουμε όλα τα κακά απλά και ωραία στους προηγούμενους και μεις οι τωρινοί να έχουμε να δείξουμε μόνο βελτιώσεις και μάλιστα πιο εύκολες εφόσον θα φουσκώναμε αρκετά, έστω όσο μας έπαιρνε βρε αδελφέ, τα χάλια των άλλων. Και τον Αλμούνια νομίζαμε ότι τον είχαμε του χεριού μας τότε (δείτε άρθρα του κου Νικολόπουλου αλλά και άλλων σε ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ προ των εκλογών ... για να θυμηθείτε τι σχεδιασμοί υπήρχαν και τι υποθέσεις εργασίας γίνονταν).

Και εν τέλει, ποια ήταν πιο "μαγειρεμένα" στατιστικά στην πράξη; Αυτά με τα οποία ο κος Aλμούνια προέβλεπε από τον Ιούνιο το διψήφιο έλλειμμα ή αυτά που τελικά έδωσε ο κος Παπακωνσταντίνου, όπου το διψήφιο έλλειμμα ήταν κάπως μεγαλύτερο του αναμενομένου, γιατί στο σαμάρι του γαϊδάρου τα φορτώσαμε όλα με μιας, για να έχουμε το γαϊδούρι ανάλαφρο στις επόμενες διαδρομές (...αν αντέξει και δεν ψοφήσει);

Μπασκετικά προβλήματα

Γράφτηκε χθες (superbasket) ότι αρκετοί μπασκετμπολίστες του Πανιωνίου έχουν παράπονα για καθυστερήσεις στην πληρωμή τους και δεν αποκλείεται αποχή στο άμεσο μέλλον. Μάλιστα αναφέρθηκε ότι στη σημερινή προπόνηση θα υπήρχαν εξελίξεις και ίσως εκδηλωνόταν και η κίνηση της αποχής, λόγω και της αναβολής του πρωταθλήματος το Σαββατοκύριακο λόγω τελικού κυπέλλου, πράγμα που βολεύει για να εκδηλωθεί αυτή η διαμαρτυρία σε μια πρώτη φάση. Δεν έχω σχετική ενημέρωση για το αν και τι συνέβη τελικά.

Δυστυχώς το μπάσκετ είναι ένα φθίνον οικονομικά άθλημα και όχι μόνο στην Ελλάδα, αφού μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι σύλλογοι και σ' άλλες μπασκετικές χώρες όπως η Κροατία.

Όσο αφορά τη χώρα μας, σήμερα η ΕΕΑ έστειλε το "φιρμάνι" για αποβολή της Ολύμπια της Λάρισας από το πρωτάθλημα, αφού και πάλι δεν μπόρεσε να καλύψει την εγγυητική αποστολή. Γνωστά είναι τα προβλήματα και σε άλλους συλλόγους, όπως η ΑΕΚ και τα Τρίκαλα.

Για τον Πανιώνιο έχουμε πει ότι είναι σημαντικότερο να μην έχει οικονομικό άνοιγμα φέτος παρά κάποια καλή πορεία. Αλλά τα πράγματα δεν φαίνεται να πηγαίνουν καλά αφού ούτε ιδιαίτερα αρκετά διαρκείας πουλήθηκαν και δεν ξέρω αν η πληρότητα στο Αρτλακης αντιστοιχεί και σε ανάλογες εισπράξεις. Ούτε και χορηγός βρέθηκε απ' όσο ξέρω. Ίσως το μόνο που μένει είναι μια κίνηση ενίσχυσης μέσω κουπονιών σε κάποιον ή κάποιους ποδοσφαιρικούς αγώνες . Μπορεί και η περιπέτεια που περνάει ο τέως πλέον δήμαρχος Κουτελάκης να επηρεάσει αρνητικά αφου ήταν από τους βασικούς συντελεστές της φετινής προσπάθειας.

Ο μπασκετικός Πανιώνιος μας στήριξε ψυχικά σε πολύ πέτρινα χρόνια του συλλόγου και ακόμα και φέτος είναι ευπρόσωπος αγωνιστικά (με εξαίρεση την "ντροπή" με ΑΕΚ).

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.

Περιμένουμε μια νέα υπόδειξη σχετικά με τον τρόπο πέραν των διαρκείας, που πλέον είναι αργά να προωθηθούν άλλο -εκτός και αν τα θεωρήσουμε κάτι σαν ακριβά κουπόνια- ή προωθηθούν με ανάλογη τιμή με βάση τα ματς που μένουν να διεξαχθούν. Ίσως είναι ένα σημείο που μπορεί να βοηθήσει και ο Πανιώνιος Κόσμος. Δεν θέλω να μπαίνω σε ξένα χωράφια, αλλά μπορεί ας πούμε τις εισπράξεις ή μέρος των εισπράξεων ενός τεύχους του, ο Πανιώνιος Κόσμος ν' ανακοινώσει ότι το προσφέρει στην μπασκετική ομάδα, βάζοντας μια έκτακτη αυξημένη τιμή, έστω με αφορμή μια προσφορά κάποιας σχετικής αφίσας ή με κουπόνια για διαγωνισμό προσφοράς μιας συλλεκτικής φανέλας. Υπάρχουν τρόποι, που πιστεύω μπορεί να προσφέρουν κάποια περαιτέρω ενίσχυση. Σίγουρα άλλοι είναι πιο καλοί σε τέτοια οργανωτικά θέματα από μένα και αναμένουμε να οργανώσουν μια τέτοια προσπάθεια.

Η Αναλαμπή

Αποδεικνύεται φέτος ότι η αναλαμπή που κάναμε ήταν ίσως το κρίσιμο εις βάρος μας χρονικό σημείο.

Γιατί; Γιατί επεξέτεινε την παραμονή Φερέρα, ο οποίος θεωρώ ότι έκανε αγγαρεία στον Πανιώνιο. Πιθανότατα σωστά θεωρούσε ότι με το υπάρχον υλικό δεν μπορούσε να πετύχει, θεωρούσε ότι η διοίκηση δεν ακολούθησε διάφορες επιλογές του, θεωρούσε αδιέξοδη την εφαρμογή του μικρού ρόστερ όπως έγινε στην πράξη και έψαχνε την πόρτα εξόδου μετά αποζημιώσεως ει δυνατόν. Έτσι δουλειά δεν γινόταν και μάλλον δεν υπήρχε επαφή παικτών, προπονητή και διοίκησης.

Όλα τα παραπάνω είναι υποθέσεις που ερμηνεύουν την τρέχουσα πραγματικότητα.΄Μπορεί τα πράγματα να ήταν/είναι αλλιώς αλλά τα αποτελέσματα να ήρθαν ίδια...

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι στην αναλαμπή προσωπικά νοιώθω ότι εξαπατήθηκα από την εικόνα που έδωσε η ομάδα και ακόμα και τότε υπήρχαν και εδώ και αλλού φωνές που έβλεπαν τα προβλήματα (που εγώ δεν είδα τότε) και τα έλεγαν (πχ ακόμα και με πλήρη υπεροχή κερδίζαμε ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ χάνοντας αρκετές ευκαιρίες και τρώγοντας εύκολα γκολ και δεν είχαμε τρόπους ν' αλλάξουμε το παιχνίδι μας ανάλογα με τη ροή του αγώνα ή κάναμε λάθος επιλογές παικτών σε διάφορες θέσεις).
Αν αυτές τις φωνές που προείδαν πράγματα, κάπου τότε εγώ της έψεξα για γκρίνια ή για άδικη κριτική, θεωρώ σήμερα ότι έκανα λάθος και απολογούμαι.

Τι γίνεται τώρα;

Οι περισσότεροι θυμόμαστε ότι και πέρυσι έτσι είχαμε "κολλήσει" στο Β' γύρο. Και μας έπνιγε το άγχος. Τότε ο παίκτης με προσωπικότητα που είχαμε στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και βοήθησαν και μερικά "παλτά" που ήρθαν από τον πάγκο. Τώρα δεν έχουν τέτοιες λύσεις αλλά έχουμε τη λύση να μην αγχώσουμε πιο πολύ τους παίκτες και τον προπονητή απ' ότι είναι τώρα. Νομίζω στο ματς με την Καβάλα έγινε ένα τέτοιο βήμα, με την κερκίδα να σπρώχνει με τραγούδια και συνθήματα την ομάδα ως το τέλος και μετά την ισοφάριση και την αποβολή και το 2ο γκολ. Η ψυχραιμία ίσως είναι ο καλύτερος σύμβουλος στα δύσκολα. Μια ακόμα αναλαμπή χρειαζόμαστε άλλωστε.

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ...

Παραίτηση Κουτελάκη (απο sport-fm).

Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον κάποιοι δείχνουν να έχουν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και ευθιξία.

Όσο το θέμα αφορά τον Πανιώνιο, εκτός από τη Νέα Σμύρνη, είναι σαφής η σε όλα τα επίπεδα προβληματική κατάσταση που υπάρχει. Χωρίς στοιχεία δεν μπορεί κανείς όσο και αν το σκέφτεται, να μιλήσει για ξεκαθάρισμα παλιών λογαριασμών, που υποβόσκει στο παρασκήνιο. Πολλές επιχειρήσεις "καθαρά χέρια" ανοίγουν κάποιοι τελευταία. Πόσο, όσοι θέλουν να "καθαρίσουν", είναι οι ίδιοι καθαροί, θα το δείξει ο χρόνος.

Καλά ξεμπερδέματα στον κο Κουτελάκη. Για την πόλη και τον Πανιώνιο και πάλι ο χρόνος θα δείξει αλλά ίσως πρέπει να βλέπουμε ή να προσπαθούμε να δούμε και πίσω από τα τεκταινόμενα.

To κισμέτ μας βαρύ - Αποκλεισμός "μαγική εικόνα" και συσσώρευση και νέων προβλημάτων

Τι να πω πια.. Λένε ότι η τύχη βοηθάει τους ικανούς και ίσως ήταν ανικανότητα εκτός από κακοτυχία το ότι δεν έκανε ο Μπάλαμπαν το 2-0 και αμέσως μετά γίνεται το 1-1 στο μόνο σοβαρό σουτ σε όλο τον κανονικό αγώνα της Καβάλας προς την εστία μας.
Και μετά έρχεται και το ξεγυρισμένο δοκάρι για να ολοκληρώσει το μενού. Μια ομάδα που μέσα στα προβλήματα της μεν, έπαιξε μπάλα δε και βρέθηκε σα μαγική εικόνα να αποκλείεται από τη λιτή αλλά όπως δείχνει το αποτέλεσμα ουσιαστική και τυχερή Καβάλα.

Και δε φτάνει ο αποκλεισμός...όλοι μιλάνε για μάλλον δύσκολο τραυματισμό στο γόνατο του Ριέρα. Ίσως οι φίλοι που ήθελαν ευκαιρίες για του Σιμώση και Λούκινα, σύντομα να έχουν την ικανοποίηση του αιτήματός τους.

Βαρύ το ριζικό του Πανιωνίου φέτος ή το κισμέτ αν θεωρήσουμε ότι όλα ξεκίνησαν μετά από εκείνο το ματς με την ΑΕΚ. Μας καταράστηκε ο Χατζηχρήστος και ξέρει ανατολίτικες βαριές κατάρες, που δεν φεύγουν με τίποτα φαίνεται.

Πέρα από το όποιο μαύρο χιούμορ, σίγουρα φτιάχνουμε και μόνοι μας την τύχη μας και παρά την καλή γενικά εικόνα, που είχαμε και τον άδικο βάση της απόδοσης των δυο ομάδων αποκλεισμό μας, οι κάποιες λεπτομέρειες, που από την αρχή της χρονιάς φαίνεται να μας βασανίζουν, συνεχίζουν να μας λείπουν.

Σήμερα φάνηκε επίσης ακόμα μια φορά πως η πίεση, που μεταφέραμε όλη τη βδομάδα στους παίκτες δεν είναι και ο καλύτερος αρωγός της προσπάθειάς τους. Και θα δικαιολογήσω γιατί. Ο Ριέρα πραγματικά φαινόταν να "σκίζεται" το παιδί και να υπερβάλλει εαυτόν τρέχοντας πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά, κόβοντας στην άμυνα, δημιουργώντας παιχνίδι και εν τέλει και σκοράροντας. Δεν είχε στο μυαλό του καμιά οικονομία δυνάμεων για να βγάλει το ματς. Στο μυαλό του υπήρχε μόνο το χρέος να αποδείξει στον κόσμο το πόσο πονάει την ομάδα. Το αποτέλεσμα ήταν να φύγει νωρίς και πιθανότατα να τον χάσουμε και αυτόν από τη συνέχεια. Και άλλοι φαίνονταν να παίζουν παράλογα, χωρίς να έχουν στο μυαλό και το ότι μπορεί να υπάρξει παράταση κλπ. Παίξαμε αξιόλογα, παίξαμε ηρωικά αλλά όχι έξυπνα. Και εν τέλει και αυτό στοίχισε και προστέθηκε στο κακό ριζικό μας και στη γκαντεμιά μας.

Για τον προπονητή θα ήθελα να κάνω μια δυο παρατηρήσεις. Πίστευα ότι θα ξεκινήσει τον Κούκετς και είναι νομίζω μετά το σημερινό παιχνίδι φανερό ότι ο Πανιώνιος με Κούκετς είναι άλλος Πανιώνιος. Είναι ίσως ο μόνος που μας έχει μείνει που ξέρει καλή μπάλα και παράγει παιχνίδι. Πιστεύω λοιπόν ότι χάσαμε ένα ημίχρονο χωρίς Κούκετς.
Φοβήθηκε τη ταχύτητα του Ονουάτσι ο κος Παράσχος και έβαλε τον Κοντοέ δεξιά αλλά τελικά δεχθήκαμε (με 10 παίκτες όμως) γκολ από τον Ονουάτσι, που ξέφυγε από τον Κοντοέ. Δεν ξέρω αν ο Γιόνσον θα στεκόταν καλύτερα δεξιά αλλά όπως έχουμε λειψανδρία και στα χαφ λόγω απουσίας και Νικολάου, δεν μπορώ να κατακρίνω το σχήμα, που ακολουθήθηκε. Για μια ακόμα φορά φάνηκε πολύ η έλλειψη κλασσικού φουνταριστού. Ιδίως στη φάση αυτή που αναγκαστικά σε μεγάλα διαστήματα παίζουμε με γιόμες, γίνεται έκδηλη η αδυναμία μας στη μεγάλη περιοχή του αντιπάλου.

Για τον Πρόεδρο θεωρώ ότι ξεκαθάρισε πράγματα και με την παρουσία του και με τη στάση του στους οπαδούς και με τα όσα είπε και δήλωσε.
Κακά τα ψέμματα, τα λάθη του τα έχουμε πει αλλά δεν παύει να είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος, που βάζει χρήματα στην ομάδα του, που δυστυχώς δεν έχει και πολλές βοήθειες και δεν του βγαίνουν και οι όποιες επιλογές του, έστω και από τύχη ρε παιδί μου... Τόσο πολύ δεν του βγαίνουν που ίσως κάποια στιγμή να έχει χάσει και την εμπιστοσύνη στην κρίση του. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να έχει φτάσει και στο ακραίο σημείο, να κάνει το αντίθετο απ' ότι σκέφτεται...

Σήμερα χάθηκε μια σημαντική μάχη, ίσως ο μόνος σημαντικός στόχος διάκρισης της χρονιάς. Τώρα έχουμε μπροστά μας τους ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ με αρχή στα Γιάννενα, γιατί αποκτήσαμε άλλου είδους στόχο δυστυχώς, δηλαδή το να σώσουμε την παρτίδα. Το κύπελλο αποδείχθηκε ιδιαίτερα φθοροποιό για μας και ελπίζω να μην αποδειχθούν χειρότερες οι επιπτώσεις του στο επόμενο ματς. Αναζητείται όμως και λίγο ν' αλλάξει η τύχη μας. Πόσα δοκάρια ακόμα, πόσες ευκαιρίες τετ-α-τετ και μετά γκολ του αντιπάλου; Πόσες φορές θα χάνουμε εμείς τις ευκαιρίες και θα σκοράρουν οι άλλοι; Είναι και θέμα ικανότητας σίγουρα. Είναι και θέμα καθαρού μυαλού επίσης. Αλλά και λίγη τύχη δεν θα έβλαπτε πια;

Μέτρα και "μέτρα"

Μέσα στον κυκεώνα των μέτρων για την οικονομία και για τις περικοπές του 14ου ή και 13ου μισθού κατ' επιταγή των Βρυξελλών, άκουσα ένα καλό μέτρο από τον "Πιτσιρίκο" στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και σας το μεταφέρω. Για πάρα πολλά χρόνια τώρα γίνεται αυθαίρετη κατοχή τηλεοπτικών συχνοτήτων, οι οποίες είναι κρατικοί πόροι και για τις οποίες υποτίθεται ότι θα έπρεπε να υπάρχουν φόροι χρήσης και αδειοδοτήσεων. Δεν ξέρω κατά πόσον οι μονεταριστές των Βρυξελλών είναι ενήμεροι για τέτοιες ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας, όταν ζητούν περικοπή μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, αύξηση ΦΠΑ και φόρου καυσίμων. Πιθανότατα στις χώρες τους τέτοια θέματα είναι εδώ και δεκαετίες τακτοποιημένα. Εδώ;

Και δεν θα έπρεπε η κυβέρνηση να τονίζει σε κάθε περίπτωση ότι η σημερινή κατάντια δεν έχει δημιουργηθεί τόσο από τις υπερβολικές παροχές προς τους εργαζόμενους, που ζητούν τα Διευθυντήρια της Ευρωπαϊκής "Λέσχης Φίλων Ελλάδας" να μειωθούν αλλά από την ανικανότητα του κράτους να περιορίσει τον άναρχο πλουτισμό ενός 10-15% του πληθυσμού της χώρας, που θεωρούσε τιμή του και καμάρι του δεκαετίες τώρα να φοροδιαφεύγει, εισφοροδιαφεύγει και να τρώει και να πίνει προς τιμή των κορόιδων. Τα "κορόιδα" όμως θεωρούν απαραίτητο οι "φίλοι" μας να βάλλουν στη μέγγενη. Αλλά τι τους νοιάζει αυτούς; Απλά θέλουν να είναι σίγουροι ότι θα είναι εξασφαλισμένη η παραγγελία της επόμενης φρεγάτας και του επόμενου μαχητικού αεροσκάφους των βιομηχανιών τους...

Ναι, κάποτε ο Παπαδιαμάντης έγραφε τους "Έμπόρους των Εθνών". Μπορεί να μην εννοούσε ακριβώς αυτό που βλέπουμε σήμερα να συμβαίνει, αλλά ίσως το χαρακτηρίζει κάπως...

Κοιτώντας μπροστά

Πολλά ακούστηκαν γι' αδιάφορους παίκτες. Κι εγώ στις προηγούμενες αναρτήσεις μου έγραψα για ανικανότητα.

Ότι και να συμβαίνει, αυτούς έχουμε και μ' αυτούς θα προσπαθήσουμε. Ας το καταλάβουμε και ας καταλάβουμε ότι δεν είναι αδιάφοροι αλλά σε άθλια ψυχική κατάσταση που επηρεάζει την αγωνιστική τους απόδοση και δυστυχώς λόγω συγκυριών και χωρίς σωστούς προσανατολισμούς μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Δεν κατηγορώ τον Παράσχο γι' αυτό γιατί δυστυχώς από διάφορα (πχ αγώνα κυπέλλου με Καβάλα) χάθηκε πολύτιμος χρόνος να συντονιστεί η ομάδα.

Κακά τα ψέμματα, η ομάδα εδώ και καιρό κινείται από δυο άξονες. Ένας, οι απ' αριστερά προσπάθειες Τζαβέλα και τα στημένα του και ένας δεύτερος οι προσπάθειες από τον κεντρικό άξονα του Νικολάου. Το Τζαβέλα το χάσαμε σχεδόν ένα μήνα. Τώρα είχαμε και την απώλεια Νικολάου στο χθεσινό αγώνα και ελπίζω να επανέλθει από Τετάρτη. Ίσως η συνύπαρξη και των δυο να φέρει κάτι.

Το παιχνίδι μας είναι ιδιαίτερα προβλέψιμο και συνήθως περιμένουμε κανένα στημένο για να φέρει ο Τζαβέλας τη μπάλα στην περιοχή και να σηκωθεί κανένας Λάτκα, Μανιάτης ή Όμο για κεφαλιά. Να σωθούμε τώρα με τις κεφαλιές του Λάτκα, μάλλον απίθανο το βλέπω. Όσο για την ανάπτυξη παιχνιδιού από Ριέρα, φαντάζει τόσο αργός και φλύαρος τελευταία, που κατ' ουσίαν έχει αχρηστευθεί
Κάποιο φως αρχίζει να φαίνεται από Κούκετς και μάλλον αφού ο Λόλο είναι πια OFF φαντάζομαι ότι θ' αρχίσει να χρησιμοποιείται αριστερά με Ριέρα στη φυσική του θέση δεξιά.

Αλλά με τι φορ...Δυστυχώς ο Μπουβάλ φαίνεται να μη μπορεί το παιδί. Μακάρι να μπορέσει. Στη Δανία το είχε κάνει. Στον Πανθρακικό έβγαλε κάποια γκολ. Εδω; Ο Μπάλαμπαν είναι ο Μπάλαμπαν και κατά τη γνώμη μου όσα και να του σέρνουμε, όπως είμαστε, είναι αναγκαίος και ελπίζω κάποια στιγμή να του πιάσουν πράγματα. Ότι και να λέμε είναι ο μόνος που μπορεί να βάλλει μπάλα στο πλεκτό και με τις κινήσεις του αδειάζει και χώρους στις αντίπαλες άμυνες, άσχετα αν δεν μπορούμε τελευταία να το εκμεταλλευτούμε με τίποτα.

Σημαντικό ρόλο θα παίξει η δυνατότητα μας να μη χάνουμε εκτός, ναι ότι έκανε χθες ο Ηρακλής με μας. Εκεί θα παίξει ρόλο η άμυνα και ο τερματοφύλακας. Ίσως αυτό θ' αποδειχθεί το πιο καίριο σε αυτή τη φάση. Όλη τη χρονιά ήταν αχίλλειος πτέρνα η άμυνα. Μακάρι ο Παράσχος να τα καταφέρει καλύτερα από το Φερέρα σε αυτόν τον τομέα και ίσως εκεί να κριθούν όλα.

Ούτε άλλους παίκτες μπορούμε να πάρουμε τώρα, ούτε ο νέος προπονητής έχει κάνει κινήσεις που να χαρακτηριστούν προβληματικές. Αυτοί είμαστε και πάμε για ότι καλύτερο μπορούμε. Σε κάποια φάση του πρωταθλήματος δείξαμε να μπορούμε πολλά. Μπορούμε να το ξανακάνουμε. Ας βγάλουμε το άγχος από τα πόδια και τα μυαλά και ας δείξουμε μια στοιχειώδη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Ας κοιτάξουμε μπροστά.

ΠΑΝικανος-Ηρακλής 0-0

Ένα μείγμα ανικανότητας και ατυχίας είχε σαν αποτέλεσμα το σημερινό 0-0 του Πανιωνίου με τον Ηρακλή.

Η ομάδα του Πανιωνίου δεν ήταν σε θέση να κερδίσει τον ελλειπή στην άμυνα Ηρακλή, που έπαιξε για ενάμισι ημίχρονο με 10 παίκτες. Ίσως και άλλο ένα ημίχρονο να παίζαμε, να μη βγάζαμε γκολ.

Η αλήθεια είναι ότι όπως παίζει ο Πανιώνιος φέτος, μπορεί να ήταν και μειονέκτημα η αποβολή του παίκτη του Ηρακλή γιατί σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε δείξει να μπορούμε εύκολα να τα βγάλουμε πέρα με κλειστές άμυνες (και μάλιστα σαν αυτή που ένας μάστορας των αποτελεσμάτων σαν τον Μπουμπένκο έστησε απέναντί μας), έστω και αν δυο βασικοί αμυντικοί του Ηρακλή απουσίαζαν.
Ας μη ξεχνάμε ότι αυτός ο Πανιώνιος μόνο από σύμπτωση κατάφερε ν' αποκλείσει μια από τις όχι καλύτερες φέτος ομάδες της Β' Εθνικής, το Θρασύβουλο, στις καθυστερήσεις, χωρίς να μπορεί να προσπελάσει ούτε εκείνη την άμυνα.

Δεν έφθανε η ανικανότητά μας, προστέθηκε σε καίριες φάσεις σήμερα και η ατυχία, όπου η μπάλα ξέχασε σε ποιο είδος παιχνιδιού παιζόταν και αντί ποδοσφαίρου προτίμησε καραμπόλες μπιλιάρδου.

Δεν φημίζομαι για τις βαθιές γνώσεις μου που να κάνουν τις αναλύσεις μου λεπτομερείς και εμπεριστατωμένες. Ένας απλός φίλαθλος είμαι. Αλλά τι μπορεί να πει κανείς για τον αγώνα αυτό με τις "γιόμες" και τα "ταμπούρια"; Ο κος Παράσχος θα πρέπει να θυμήθηκε ένα παρόμοιο δικό του περυσινό αγώνα της Ξάνθης με το Θρασύβουλο νομίζω, που οι αντίπαλοί του και πάλι έμειναν 10 για μεγάλο χρονικό διάστημα και όμως και τότε η Ξάνθη έμεινε στο 0 (πολύς Θρασύβουλος έπεσε σε αυτή την ανάρτηση...Μήπως αντί για τον αγώνα, μέρα που ήταν, θα ήταν καλύτερα ν'΄ανέβω για καμιά μπριζόλα στη Χασιά;).
Όσο για τους παίκτες μας, κάποιοι προσπάθησαν πολύ, κάποιοι είναι πραγματικά χώμα και περισσότερο όσο αφορά το ηθικό τους πιστεύω. Δεν ήταν αδιάφοροι αλλά δεν μπορούσαν. Και αυτό είναι το χειρότερο δυστυχώς.

Ο Πανιώνιος είναι σε βαθιά αγωνιστική κρίση και πλέον κινδυνεύει πολύ σοβαρά. Το ματς στα Γιάννενα αναδεικνύεται σε κρισιμότατο και αν μη τι άλλο, αναζητείται απάντηση στο αν έχουμε απλά ξεχάσει να νικάμε ή έχουμε ξεχάσει και να μην χάνουμε. Υπονοώ ότι το λιγότερο που απαιτείται είναι να μην χάσουμε. Αν και αυτό δεν το μπορέσουμε, τότε είναι πολύ πιθανόν οι διαδικτυακές κυανέρυθρες συζητήσεις την επόμενη περίοδο ν' αφορούν άλλη κατηγορία ίσως και άλλο Πανιώνιο.

ΥΓ-1: Σε τέτοιες περιπτώσεις το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να ακούς διάφορα βγαίνοντας από το γήπεδο. Τι για Τσακίρη που έδιωξε το Τζιμπούρ (...) ακούσα, τι για Φερναντέζ..., τι για Πρόεδρο που δεν πατάει στο γήπεδο να δει την ομάδα του (ξεχνώντας την επίθεση εναντίον του την προηγούμενη βδομάδα στο Περιστέρι από οπαδούς του αντιπάλου), τι για Τσακίρη νέο Ερμείδη ...
Από αυτό το blog έχουμε επισημάνει ότι υπάρχουν μεγάλες αστοχίες του Προέδρου, αλλά η Πανιώνια ιδιαιτερότητα μάλλον κακό κάνει στο να εξαντλείται στην αυτοχειρία και μάλιστα σε θέματα που αδικούν πρώτους όσους τα λένε.
Τώρα μια παρατήρηση κάποιου, ότι ο Ρεκόμπα για 30' θα στο έπαιρνε αυτό το ματς, εμένα μου φαίνεται σωστή. Και από ένα φίλο της ομάδας, που φαινόταν σοβαρότατος άνθρωπος άκουσα την αντίρρηση, "μα δεν είχε προσφέρει καθόλου ο Ρεκόμπα φέτος και ήταν σωματικά αδύνατον να προσφέρει;". Βδομάδες τώρα παρακολουθούμε το Ρεκόμπα να κάνει ρεκόρ ασσιστ στο πρωτάθλημα Ουρουγουάης και να βγάζει τους αγώνες. Ναι ο ίδιος Ρεκόμπα έσωσε πέρυσι τον Πανιώνιο, που στην ίδια περίοδο είχε παρόμοια κατρακύλα. Αλλά αυτά λέγανε στους φίλους της ομάδας, αυτά είπε στην απορία του και ο συμπαθέστατος φίλος (και ας με συγχωρέσει αν βλέπει αυτό το blog .. γιατί του απάντησα κάπως έντονα, γνωστοποιώντας του αυτά που μαθαίνουμε για το Ρεκόμπα).
Αλλά το θέμα δεν είναι τι έγινε στραβά πλέον. Το θέμα είναι μπορούμε; Μένει να το δείξουμε στα Γιάννινα ή να πνιγούμε στη Λίμνη. Και ας έχουμε πια υπ' όψη, ότι είμαστε πολύ χειρότερα απ' ότι στον Α' γύρο στο ίδιο σημείο (3 βαθμοί στο Β' γύρο έναντι 8 στον Α΄). Και τότε γυρίσαμε τα στραβά αλλά τώρα αρχίζει η θηλιά να δένεται άσχημα.

ΥΓ-2: Δίκαιος ο θυμός των 500, που αποδοκίμασαν μετά τον αγώνα. Βέβαια πόσο ευθύνη έχει ο Παράσχος για όλα αυτά είναι κάτι που σε πιο ήρεμες φάσεις, ο οπαδός του Πανιωνίου θα πρέπει να το ξανασκεφτεί.
Μακάρι οι αποδοκιμασίες να έβγαζαν κάτι θετικό. Δυστυχώς οι ενδείξεις είναι ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ και ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ. Να θυμίσω δήλωση off the record Ριέρα μετά την ήττα απο την Καβάλα. Του αναφέρουν για τον αντίπαλο τον επόμενο στο κύπελλο, το Θρασύβουλο (πάλι εκεί πήγα...Κάτι τρέχει...) και του λένε ότι πρόκειται για έναν σαφώς πιο εύκολο αντίπαλο από την Καβάλα. Απαντώντας ο Ριέρα αναφέρει "να δούμε γιατί έτσι όπως είμαστε, κανένας δεν είναι πια εύκολος".

ΥΓ-3: Δηλώσεις Παράσχου από sentragoal. Λέει το λογικό ότι οι παίκτες είναι ντεφορμέ και όχι αδιάφοροι. Τώρα για την κόπωση στην Καβάλα, για την Καβάλα την ίδια δεν φάνηκε (βέβαια ως γηπεδούχος ταλαιπωρήθηκε λιγότερο) και έριξε δυο γκολ στον ΠΑΟ εκτός έδρας...
Σημειώνω και μια ακόμα φράση του:

"Αν πιστεύετε ότι υπάρχουν λύσεις να μου τις πείτε και εμένα. Εδώ κάναμε τον Μανιάτη και τον Όμο χαφ".

Οι αποδέκτες είναι αφ' ενός οι μέσα στον καημό τους φωνασκούντες οπαδοί αλλά και η διοίκηση. Κε Τσακίρη, δεν μπορούν οι προπονητές να βγάζουν λαγούς από καπέλα. Πως να το κάνουμε...Όταν επέμενες στο μικρό ρόστερ με τους άπειρους νεανίες, δεδομένου ότι λες πως δεν ξέρεις από ποδόσφαιρο, ρώτησες το Δον να εισηγηθεί ή και αυτόν τον έγραψες, κοιτώντας μόνο το οικονομικό κομμάτι; Γιατί και ο Δον Πραλίνας φεύγοντας διαμαρτυρόταν για το ότι δεν ακούγονταν οι επιλογές του.

ΥΓ-4: Σε άλλο blog γράφτηκε από τον οικοδεσπότη, κάτι που τα λέει όλα.

"Δεν έχει σημασία να μάθω ποιός φταίει αυτή τη στιγμή. Θέλω να σωθεί η ομάδα και όλα τα υπόλοιπα θα τα βρούμε".

Το να ξεσπάσουμε στους παίκτες, που μόνο η στενοχώρια όλων μας ή η προκατάληψη κάποιων από μας, μπορεί να τους χαρακτηρίζει αδιάφορους (ανήμπορους ίσως...) και στον προπονητή με το αντικειμενικά μικρότερο μερίδιο ευθύνης για όσα συμβαίνουν, δεν θα φέρει κανένα συν. Προέχει η ενίσχυση της προσπάθειας για τη σωτηρία.

Ο απών σήμερα Πρόεδρος, περιμένω αύριο να δώσει το παρόν δίπλα σε παίκτες και προπονητές ΟΠΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ και πρώτος να δώσει το έναυσμα για την τελική προσπάθεια να σωθεί ότι μπορεί να σωθεί. ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΕΙ ΑΚΟΜΑ, ΣΑΝ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΥΘΙΣΘΟΥΜΕ ΑΣ ΈΙΝΑΙ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΒΙΟΥ ΤΟΥ.

Ο κόσμος και σήμερα παρέμεινε δίπλα στην ομάδα κατά τη διάρκεια του αγώνα ως το τέλος και υπέμεινε αυτό που έβλεπε(εκτός ίσως από ενα-δυο συνθήματα, που και αυτά εξέφρασαν την πίκρα πιο πολύ από την αποδοκιμασία).
Ας μην πιαστούμε από το τι έγινε μετά τον αγώνα και μόνο. Γι' αυτό τον κόσμο, που παραμένει αρωγός της ομάδας, οφείλουν όλοι οι παράγοντές της να τα δώσουν όλα πια για να μην πιεί όλο το φετινό φαρμάκι.

ΚΑΝΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΑΣ, παίκτες, προπονητές και Πρόεδροι.

Αν ρίξετε την ομάδα θα έχετε γράψει πραγματικά την πιο μαύρη της σελίδα, γιατί θα το κάνετε όχι λόγω της αποδιοργάνωσης και της εγκατάλειψης που είχε οδηγήσει στους προηγούμενους υποβιβασμούς, αλλά γιατί το σύλλογο τον είδατε στιγνά σαν επιχείρηση και μάλιστα χωρίς να έχετε την ικανότητα αυτή την επιχείρηση να την διαχειριστείτε με στοιχειώδη γνώση του αντικειμένου της.
Ίσως είναι βαριά τα λόγια μου αυτά αλλά λυπάμαι γιατί τείνουν να επαληθευτούν. Αγωνισθείτε λοιπόν για να τα διαψεύσετε.

ΥΓ-5:

ΜΑΝΙΑΤΗΣ: "...ξέρουμε ότι είστε μαζί μας και μας στηρίζετε και θα πεθάνουμε μέσα στο γήπεδο για την ομάδα..."

Δώστε τα όλα ως το τέλος. Ότι και να γίνει, να έχουμε το κεφάλι ψηλά. Ο αρχηγός μέσα από τα δάκρυά του δίνει το σύνθημα για την τελική προσπάθεια. Μένει όλοι όσοι ηγούνται αυτής της ομάδας να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Και ο κόσμος πέρα από την πίκρα του και τη στενοχώρια του είναι δίπλα στην ομάδα. Δώστε τα όλα ως το τέλος.

ΥΓ-6: Δεν είναι ώρα για τέτοια, αλλά τα περί δημοσίων υπαλλήλων και λοιπά παρόμοια, απλός αποπροσανατολισμός είναι. Και όταν βρουν όσοι τα λένε αυτά στο "μικρό ρόστερ" του Προέδρου τους μαχητές που δεν παίζουν, να μας τους πουν και μας να τους μάθουμε. Εκτός και αν γουστάρουν τώρα στο τέλος να φορτώσουν στους ώμους των πιτσιρικάδων τα άγη άλλων.

Πανιώνιος-Κολοσσός 83-74. Νίκη ναι, Διαφορά όχι.

Τα δεκάλεπτα: 25-13, 40-33, 60-47, 83-74

Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 9, Μπράιαντ 17, Ζορόσκι 11 (1), Παπανικολάου 3 (1), Γιαννόπουλος 4, Χαριτόπουλος 6, Καλαμπόκης 14 (1), Ερτσέγκ 4, Παραγιός 5, Αθηναίου, Έλντερ.

Κολοσσός Ρόδου (Γιάννης Σφαιρόπουλος): Χάρις 17 (1), Παντελιάδης, Βασίλιεβιτς 6, Ζαρας 6, Ασημακόπουλος 7, Ντόζιερ 8 (1), Χαρίσης 2, Τσάμης 15 (1), Παππάς 8 (1), Μοντς 5.

Στατιστικά από Galanis Sports Data.

Νίκη με άνεση αλλά με μάλλον απαράδεκτη χαλαρότητα, που στο τέλος είχε σαν αποτέλεσμα να μην καλύψει ο Πανιώνιος τη διαφορά του πρώτου αγώνα της Ρόδου.
Στατιστικά η νίκη φαίνεται να επιτεύχθηκε από τα πολλά λάθη του αντιπάλου και τα λίγα δικά μας. Η ευστοχία της ομάδας δεν ήταν ικανοποιητική ούτε και η επίδοση στα ριμπάουντς, ενώ ο Έρτσεκ για ένα ακόμα αγώνα έδειξε ντεφορμέ και κινήθηκε σε πάρα πολύ χαμηλά επίπεδα. Η προσπάθεια να φέρουμε το ματς κάτω από τα καλάθια πάντως πέτυχε αλλά το να μην μπορούμε, τις διαφορές που αποκτήσαμε, να τις κρατήσουμε, δείχνει το λιγότερο έλλειψη συγκέντρωσης όπως ανέφερε και στη συνέντευξη του, ο προπονητής της ομάδας Νέναντ Μάρκοβιτς (μήπως και αδιαφορία κάποιων;).

Επιστροφή στη Σμύρνη

Σύμφωνα με δημοσίευμα στη Sentragoal, στα πλαίσια του εορτασμού των 120 χρόνων από την ίδρυσή του, ο Πανιώνιος ... θα επιστρέψει ... στη Σμύρνη για να αγωνιστεί με την τοπική Αλτάι στο γήπεδο που έπαιζε ως την καταστροφή.

Η κακιά μέρα ...

«Θέλουμε να αποδείξουμε στο παιχνίδι αυτό ότι η άσχημη εμφάνιση προήλθε από την κακιά ημέρα που βρέθηκε η ομάδα και δεν είναι η πραγματική της αξία. Ξέρουμε ότι ο κόσμος μας είναι στενοχωρημένος, αλλά θέλουμε να έρθει στο γήπεδο να βοηθήσει τις προσπάθειές μας κι εμείς, από την πλευρά μας, θα δώσουμε το 100% των δυνατοτήτων μας κατακτώντας τη σημαντική αυτή νίκη».

Τάδε έφη Νέναντ Μάρκοβιτς για την ντροπή του αγώνα με την ΑΕΚ και για τον επερχόμενο αγώνα με τον Κολοσσό Ρόδου.

Και είναι σίγουρο, πως ο κόσμος, που πονάει την ομάδα, θα έρθει να την βοηθήσει, αλλά, Νέναντ να μας επιτρέψεις ν' αμφιβάλλουμε για την κακιά μέρα και για πολλά άλλα, που δεν μπορούμε να τα εξωτερικεύσουμε. Για το μόνο που δεν αμφιβάλλουμε είναι για την αγάπη του κόσμου για την ομάδα, ίσως μετά το ματς με την ΑΕΚ να μην μπορούμε ν' αμφιβάλλουμε και για την αγάπη κάποιων από τους παίκτες για τη φανέλα τους, όπως ο Καλαμπόκης. Για πολλά άλλα θα υπάρχουν ερωτηματικά. Ας ελπίσουμε βέβαια να μην είναι πάγια η εικόνα του Πανιωνίου, αυτή που έδειξε με την ΑΕΚ γιατί τότε μεν τα ερωτηματικά θ' απαντηθούν αλλά με τέτοιο τρόπο που ίσως μας βάζει σε περιπέτειες.

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο ... Ήταν στραβό το κλήμα αλλά το τρώει και ο γάϊδαρος.

Νέα σημερινή δήλωση του κου Ρεν μεταξύ άλλων αναφέρει(nooz.gr):

"... το κύριο δίδαγμα από αυτή την κρίση είναι ότι απαιτείται επειγόντως βαθύτερη και διευρυμένη επιτήρηση των οικονομικών πολιτικών, συμπεριλαμβανομένου του έγκαιρου εντοπισμού και της έγκαιρης αντιμετώπισης των ανισορροπιών, με στόχο να διασφαλιστεί καλύτερα η μακροοικονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη".

Ο κος Ρεν μας λέει ότι θα γίνουν καλύτεροι στην πρόληψη τέτοιων προβλημάτων, όπως αυτό της Ελλάδος (...και όχι μόνο...) όταν δεν μπορούν (..ή δεν θέλουν...) στην παρούσα φάση να αντιδράσουν γρήγορα και αποφασιστικά στον ήδη εκδηλωθέν και υπάρχον πρόβλημα και έχουν απολέσει σε γενικές γραμμές τη δυνατότητα συντονισμένων, αποφασιστικών και έγκαιρων κινήσεων, που αν μη τι άλλο θα αποφόρτιζαν την κατάσταση. Θα μπορέσουν την πρόληψη όταν αδυνατούν στην θεραπεία της νόσου; Ναι στην ιατρική κάποιες φορές γίνεται ... Στην πολιτική της Ευρωπαϊκής συνάθροισης συμφερόντων;

Μια "χαλαρής διασύνδεσης λέσχη" που σκέφτεται και ξανασκέφτεται την όποια κίνησή της και που φάσκει και αντιφάσκει.

Δείτε μετά την, υποτίθεται, πανηγυρική ανακοίνωση στήριξης της Ελλάδος χθες, τι αφήνουν πηγές της ΕΕ να διαρρέει "από την πίσω πόρτα" ανεπισήμως:

"Δεν θα περίμενα τίποτε (συγκεκριμένο ως προς την οικονομική βοήθεια) στο Ecofin της επόμενης εβδομάδας", δήλωσε η πηγή που ζήτησε να μην κατονομασθεί διότι δεν είναι εξουσιοδοτημένη να κάνει δηλώσεις για τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

"Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να διατηρήσουν όσο το δυνατόν υψηλότερα την πίεση επί της Ελλάδας, όπως και επί της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, ώστε να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν τώρα", δήλωσε η πηγή.

Η απροθυμία να προτείνουν πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας γρήγορα βασίζεται στο γεγονός ότι οι (Ευρωπαίοι) ηγέτες αισθάνονται ότι "εξαπατήθηκαν" από την Ελλάδα επί χρόνια με ανακριβή στατιστικά στοιχεία και αθέτηση υποσχέσεων, πρόσθεσε η πηγή".

Μια στο καρφί λοιπόν και μια στο πέταλο. Δεν έχουν άδικο ότι, όχι τα τελευταία χρόνια, αλλά από την είσοδο της Ελλάδος στην πάλαι ποτέ ΕΟΚ, η πολιτική μας δεν ήταν να σοβαρευτούμε και να εκμεταλλευτούμε πόρους για να φτιάξουμε την οικονομία μας σε γερά θεμέλια, αλλά αντίθετα ξοδέψαμε πακέτα επί πακέτων επιχορηγήσεων σε χρηματοδότηση "ημετέρων" και σε αντιπαραγωγικά έργα βιτρίνας, σε εικονικά εκπαιδευτικά προγράμματα και στην καλύτερη περίπτωση σε έργα, που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για την ανάπτυξη της χώρας σε συνδυασμό με άλλες πολιτικές όμως (που στις περισσότερες περιπτώσεις αυτά τα έργα "μαράζωσαν", ή δεν τα εκμεταλλευτήκαμε όπως χρειαζόταν). Και πέρα απ' αυτό, αναγκαστικά "χάσαμε" και τους παραδοσιακούς πόρους της οικονομίας, που αποτελούμενοι κυρίως από προϊόντα ή υπηρεσίες χαμηλού κόστους παραγωγής δεν μπορούν να σταθούν μέσα στη "βαριά" οικονομία της ΟΝΕ και στην ύπαρξη του "σκληρού" Ευρώ.
Και περαιτέρω ποτέ σχεδόν δεν στηριχθήκαμε αξιόλογα στα χίλια δυο προβλήματα γειτνίασης, που σχεδόν μόνο η Ελλάδα μέσα στην ΕΕ αντιμετωπίζει και που την ανάγκαζαν και την αναγκάζουν να αιμορραγεί διαρκώς για αγορές πανάκριβων στρατιωτικών εξοπλισμών. Και ποτέ δεν στηριχθήκαμε σε αυτό το ζήτημα γιατί οι πιο ισχυροί εταίροι μας και ανταγωνιστικοί έμποροι όπλων, μας έβλεπαν σα ένα μικρό αλλά αξιόλογο πελάτη, που θα έκαναν οτιδήποτε για να τον απομυζούν και να στηρίζουν τις σχετικές βιομηχανίες τους.
Πρόσφατα άνοιξαν αρχεία του Φόρεϊν Όφις, που αποκαλύπτουν συνομιλίες Καραμανλή - Θάτσερ το 1979. Ο μακαρίτης Καραμανλής είχε στόχο στην επίσκεψή του εκείνη να ζητήσει τη Βρετανική στήριξη για την είσοδο της Ελλάδος στην ΕΟΚ και για το Κυπριακό. Η σιδηρά κυρία σχεδόν ευθέως έβαζε θέμα αντισταθμιστικής αγοράς στρατιωτικών εξοπλισμών από την και τότε σε κρίση ευρισκόμενη μικρή Ελλάδα (αν ενθυμούμαι καλά, εμαίνετο πετρελαϊκή κρίση) για να προσφέρει σε αντάλλαγμα την όποια υποστήριξή της στα συγκεκριμένα ελληνικά θέματα.

Αυτή η συμπεριφορά υπήρχε όσο η χώρα μας είχε δυνατότητες με όποιο κουτσό στραβό τρόπο να αγοράζει και ν' αποτελεί μια έστω μικρή και περιφερειακή αγορά προϊόντων των εταίρων μας.

Η Ελλάδα τώρα καλείται να πληρώσει ακριβά 30 χρόνια, που ένα ποσοστό του πληθυσμού της διήγε σε ευδαιμονισμό δανεικού πλούτου και δυστυχώς καλείται πρώτο και καλύτερο το άλλο ποσοστό του πληθυσμού της, ναι αυτό χωρίς τα τζίπ και τις πισίνες και τα γιώτ, να πληρώσει τα σπασμένα προκλητικών αετονύχηδων και αμετροεπών πολιτικών και όπως δείχνουν τα μέτρα σε πολλές περιπτώσεις να τα πληρώσει άδικα κατ' αναλογία των δυνατοτήτων του. Επίσης η δυστυχία είναι ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, οι θυσίες γίνονται χωρίς την ελπίδα βελτιώσεων, που θα γίνουν ορατές σε λογικό χρόνο και στον κόσμο και όχι μόνον στους δανειστές και στηρίζοντες τα μέτρα και χωρίς μακροπρόθεσμους στόχους πέραν της περικοπής δαπανών και της άγριας φορολόγησης. Πως να γίνει κε Αλμούνια και κε Ρεν ανταγωνιστική μια οικονομία που δεν παράγει πια τίποτα και που καμμιά επένδυση δεν μπορεί να γίνει υπό τις παρούσες συνθήκες; Είναι σαφές ότι οι προτάσεις ευελπιστούν να κάνουν ελκυστική την Ελλάδα σαν χώρα με πολύ χαμηλά μεροκάματα και μικρές παροχές στους εργαζόμενους. Λίγο αργότερα, το πιθανότερο θα είναι ότι τα πράγματα ελπίζετε να είναι ακόμα καλύτερα για τους όποιους επενδυτές ενδιαφέρονται για φτηνό εργατικό δυναμικό (και πιθανότατα με αρκετή εξειδίκευση και τυπικά προσόντα που πολλοί έχουν στη γενιά των 700 (???) Ευρώ) μέσα από στρατιές ανέργων, που θα δημιουργηθούν.

Σήμερα η Ελλάδα της απατηλής χλιδής 30 χρόνων καλείται να πληρώσει τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο συμμετείχε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάποιοι σαφώς οδήγησαν τον Ελληνικό λαό σε δρόμους, που στην αργκό θα τους χαρακτηρίζαμε με το γνωστό "ότι φάμε, ότι πιούμε...". Αυτοί οι κάποιοι, εν ζωή και μη, θα λάβουν την τιμωρία τους από τον ιστορικό του μέλλοντος, που θα αποτιμήσει τις βαρύτατες ευθύνες τους. Εμείς οι υπόλοιποι καλούμαστε να προσπαθήσουμε και να πάψουμε να υποθηκεύουμε, όχι το μέλλον των παιδιών μας, που μάλλον ήδη το έχουμε βλάψει ανεπανόρθωτα, αλλά των εγγονών και δισέγγονων μας. Και βέβαια πρέπει να αναλογιστούμε και ότι κάποιοι μας έλεγαν λίγους μήνες πριν ότι για όλα έφταιγε η παγκόσμια κρίση ενώ η εναλλακτική λύση εξουσίας κραύγαζε ότι λεφτά υπάρχουν. Μπορεί όσοι κυβερνούν να κυβερνούν με ψέμματα και μεις να θέλουμε να ακούμε ψέμματα και να κρύβουμε όλοι μαζί τα προβλήματα κάτω από το χαλί;

Σήμερα η ΕΕ, ναι αυτή που αδυνατεί για το πιο ελάχιστο αλλά και για το πιο μέγιστο να λάβει σε πραγματικό χρόνο αποφάσεις και να προχωρήσει σε δράσεις, καλείται να σταθμίσει τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση ετών και ετών. Ναι τώρα πλήττεται ο αδύναμος κρίκος του μικρού γραναζιού που λέγεται Ελλάδα. Αύριο; Μπορεί με αντιδράσεις που επιμερίζουν προβλήματα κατά τόπους και που απαξιώνουν την όποια κοινοτική αλληλεγγύη να υπάρχει πραγματική κοινότητα; Μπορεί οι αντιδράσεις μιας κοινότητας να γίνονται με τρόπο βήματος χελώνας και να έπονται των εξελίξεων ή να γίνονται έρμαιο των ορέξεων των αγορών και των συμφερόντων όσων εποφθαλμιούν την κοινότητα ή την ενότητα της;

Μέτρα, Πακέτα και Συμφωνίες Στήριξης. Ίσως ευδοκιμήσουν οι αριθμοί...Οι άνθρωποι όμως;

Τελικά ήρθαν οι επί μακρόν αιτούμενες συμφωνίες στήριξης της ΕΕ προς την Ελλάδα με παράλληλες δηλώσεις στήριξης της οικονομίας της από τους ισχυρούς εταίρους Γαλλία και Γερμανία. Μάλιστα δηλώσεις έγιναν και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που χαιρέτησε τις εξελίξεις και δήλωσε πρόθυμο να προσφέρει την τεχνογνωσία του και την υποστήριξή του, που κατά δήλωση της εκπροσώπου του, είναι αναγκαίες.

Ο καθένας μπορεί να κατανοήσει ότι μιλάμε για υποστήριξη υπό το κράτος βαριάς επιτήρησης και υψηλού κόστους στο βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού και πιθανότατα με την ελπίδα να ευδοκιμήσουν κάποιοι αριθμοί και μόνο, που ενδιαφέρουν κυρίως τους τεχνοκράτες των Βρυξελλών και τους δανειστές της χώρας, αλλά πολύ δύσκολα θα οδηγήσουν στην πραγματική πρόοδο της χωράς, που κάποια στιγμή θα επιφέρει αντιστάθμισμα των απωλειών στην ελληνική κοινωνία (τουλάχιστον όχι εν ζωή των περισσοτέρων από μας). Ό στόχος είναι η σαφής μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας και μάλιστα με μέτρα που θα μπορέσουν σχετικά σύντομα να το πετύχουν. Η χώρα όμως πάσχει και από υψηλό χρέος και από τραγικά ανισοβαρείς εισαγωγές προς εξαγωγές και από την καταστροφή του παραγωγικού της ιστού και από πάρα πολύ χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Προφανώς η συμφωνία θα διευκολύνει ώστε το χρέος να μην διογκωθεί περαιτέρω και τα spreads ήδη έχουν ξεκινήσει να πέφτουν. Αλλά από την αποφυγή της διόγκωσης και από πιθανούς διακανονισμούς στην πληρωμή του χρέους ως την απαλλαγή απ' αυτό τον βραχνά, η απόσταση είναι τεράστια και μειώνει σοβαρά τις ελπίδες πραγματικής ανάκαμψης. Τέτοια μέτρα όπως αυτά που ήδη έχουν αποφασισθεί, ελλοχεύουν την τραγική αύξηση της ανεργίας (βλέπε παράδειγμα πρόσφατο της Ιρλανδίας, που μάλιστα χρησιμοποιείται ως πρότυπο για το τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα) ενώ μέτρα όπως η αύξηση της τιμής ανελαστικών προϊόντων (πχ βενζίνη) για είσπραξη μεγαλύτερων φόρων, εμπεριέχουν το ρίσκο σε συνδυασμό με το πάγωμα ή καλύτερα τη μείωση μισθών / συντάξεων, να οδηγήσουν σε πάγωμα της αγοράς και της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας. Να σημειωθεί ότι η "στήριξη" θα συνοδευτεί από συστάσεις για τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων, που θα εξειδικευτούν στις 16/2 στη Σύνοδο του Eco/Fin.

Ας μην γελιόμαστε. Δεν χωρούν πανηγυρισμοί. Η χώρα είναι κατ' ουσίαν υπό διεθνή κηδεμονία, που υπαγορεύει τα μέτρα. Αυτό συμφωνεί με την δήλωσης προθυμίας του ΔΝΤ να κληθεί να προσφέρει την ΑΝΑΓΚΑΙΑ γνώση του στο χειρισμό τέτοιων θεμάτων.

Η αδυναμία της προηγούμενης κυβέρνησης, από το Σεπτέμβριο του 2008 κυρίως, να κυβερνήσει ουσιαστικά και όχι υπό το φόβο του πολιτικού κόστους και με γνώμονα τις δημοσκοπήσεις αλλά και η αμφιθυμία ως προς τη λήψη εμπρόθεσμων αναγκαίων μέτρων έγκαιρα από τη νέα κυβέρνηση, υπό το κράτος δημαγωγικών προεκλογικών υποσχέσεων (που δεν χρειαζόταν για να νικήσει και που μάλλον καθαρά γνώριζε ότι δεν μπορεί να τηρήσει), έκαναν σαφώς τα πράγματα χειρότερα, σε μια χώρα, που από τότε που μπήκε στην ΕΟΚ (νυν ΕΕ), αλλοτρίωσε τη φυσιογνωμία της και απώλεσε τις όποιες αρετές δημιουργικότητας και παραγωγικής ικανότητας διέθετε.

Ο μακαρίτης Καραμανλής έλεγε ότι σας βάζω στα βαθιά της ΕΟΚ και τώρα πρέπει να κολυμπήσετε. Αλλά δυστυχώς ο χρόνος έδειξε ότι βέβαια γλυτώσαμε προσωρινά τον πνιγμό χωρίς όμως να έχουμε μάθει κολύμπι, απλά κρατώντας το σωσίβιο, που μας πετάξανε οι εταίροι μας.

Κατά συνέπεια, ναι δεν θα το κλείσουμε το "μαγαζί" (ακόμα), μάλλον το σώσαμε. Πόσοι από μας, όμως και πόσο θα βγουν "ζωντανοί" από το τούνελ της κρίσης και τι πληγές θα έχουμε, είναι άγνωστο. Όπως άγνωστο είναι πότε και πόσο θα ισχύσει αυτό που λένε για χώρες όπως είναι τώρα η Ελλάδα, "όταν δεν μπορείς να εξάγεις προϊόντα, εξάγεις ανθρώπους". Ναι είναι πιθανός ένας νέος κύκλος μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό για δουλειά και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Και τώρα δεν θα είναι απλοί ανειδίκευτοι εργάτες όπως τη δεκαετία του 50 αλλά το επιστημονικό προλεταριάτο των 700 Ευρώ.

Έμειναν στο μηδέν και τώρα η συνέχεια στη Νέα Σμύρνη

Η καταιγίδα περίμενε την ώρα του αγώνα για να κτυπήσει την πόλη της Καβάλας αλλά αυτή τη φορά ο αγώνας τέλειωσε στο 0-0 και θα έχει συνέχεια το σήριαλ στη Νέα Σμύρνη. Ο αγώνας διεξήχθη κατ' ουσίαν με είσοδο ελεύθερη, με αποτέλεσμα παρά τα καιρικά φαινόμενα, να υπάρξει παρουσία περίπου 4000 θεατών.
Τώρα ας μαζέψουμε τις δυνάμεις μας για τον άλλο ΤΕΛΙΚΟ της Κυριακής με τον Ηρακλή του Μπουμπένκο.

ΥΓ: Πρεμιέρα Τσότσαλιτς στο 89' σαν αλλαγή σκοπιμότητας. Καλορίζικος!

Στην Αναμονή...

Η διακοπή του σημερινού αγώνα του κυπέλλου με την Καβάλα ήταν μια μάλλον απευκταία εξέλιξη για τον Πανιώνιο, αφού τώρα μειώνει δραματικά τις δυνατότητες ξεκούρασης και προετοιμασίας της ομάδας για τον κρίσιμο αγώνα της Κυριακής με τον Ηρακλή. Μάλιστα το να παίζεις σε τέτοιο τερέν (για δεύτερη φορά σε 4 μέρες) αποτελεί σημαντική φθορά για τους ποδοσφαιριστές. Στους τελευταίους αγώνες, ο καιρός επέβαλλε να ενισχυθεί η ποδοσφαιρική μας ομάδα με τους πολίστες μας...

Πιστεύω ότι θα ήταν δίκαιο και οι δυο ομάδες να ζητήσουν να μην διεξαχθεί αύριο η συνέχεια των 21' (διακοπή στο 69') αλλά την επόμενη Τετάρτη. Ίσως δεν είναι σύμφωνο με τους κανονισμούς και μπορεί και να σημαίνει ειδικά για τον Πανιώνιο περαιτέρω έξοδα μετακινήσεων κλπ αλλά θεωρώ ότι και η περαιτέρω επιβάρυνση των δυο ομάδων αύριο αποτελεί αλλοίωση των συνθηκών διεξαγωγής των επόμενων αγώνων τους στη Super League. Θα έλεγε κάποιος ότι αυτή δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη περίπτωση αναβολών με τέτοιες επιπτώσεις. Και επίσης φαντάζει μάλλον δύσκολο να κάνουν τέτοιες συνεννοήσεις δυο διαφορετικοί διοργανωτές, ΕΠΟ και Super League. Πιθανόν οι δυο ομάδες θα μπορούσαν να επιδιώξουν με τη Super League την αναβολή για τη Δευτέρα των αγώνων τους στο πρωτάθλημα...Αλλά στη Super League προέχουν τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οπότε "βράσε ρύζι"!

Για την ιστορία:

Καβάλα (Άαντ Ντε Μος): Ιτάνζ, Γκβοζντένοβιτς, Σιόντης (52' Παβίσεβιτς), Ντουγκλάο, Μουρ, Ντιέ, Ντικρόκ, Ονουάτσι, Μεντί, Ορούμα (46' Σόσιν), Σουλτανίδης (25' Ρινκόν).

Πανιώνιος (Γιώργος Παράσχος): Ανδριόλας, Μανιάτης (63' Νικολάου), Γιόνσον, Λάτκα, Όμο, Σκούφαλης, Ριέρα, Κουμορτζί. Γουνδουλάκης (46' Μπουβάλ), Σιόβας, Κοντοές.

Διαιτητής: Μιχάλης Ντάρκος (Ξάνθης)

Στο πρώτο μέρος είχε 2-3 ευκαιρίες η Καβάλα με κορυφαία δοκάρι του Μεντί στο 42' στην οποία απάντησε ο Πανιώνιος με καλό σουτ του Γιόνσον στο 45' να διώχνει εντυπωσιακά ο Ιτάνζ.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Πανιώνιος έχασε την ευκαιρία να προηγηθεί στο 50', όταν σουτ του Σκούφαλη τράνταξε το δοκάρι της Καβάλας (και κατά το σπίκερ της ΕΡΑΣΠΟΡ, ο Μανόλης τράβαγε ...τα μαλλιά του!!!).

Στην Αναμονή λοιπόν...

Σκέψεις για το παρόν και το ... μέλλον

Είδατε που μόλις ανακοινώθηκαν τα μέτρα και τα spread πήραν την κατηφόρα και η ΕΕ απέκτησε αποφασιστικότητα να βοηθήσει το πιο αδύνατο γουρουνάκι από τα τέσσερα, την Ελλάδα (εκ του PIGS, λέξης που σχηματίζουν τα αρχικά των "αδύναμων κρίκων του Νότου κυρίως της ΕΕ). Το Reuters μεταδίδει ότι υπάρχει κατ' αρχήν συμφωνία των εταίρων της Ευρωζώνης για βοήθεια στην Ελλάδα και οι Γερμανικοί Financial Times δημοσιεύουν για απ' ευθείας βοήθεια του Βερολίνου και για βοήθεια σε επίπεδο ΕΕ.

Οι δανειστές προφανώς νοιώθουν σχετική ικανοποίηση και κάποια μεγαλύτερη άνεση για να κινηθούν. Τώρα μένει να δούμε ... αν θ' αντέξουν οι δανειζόμενοι!

Θ' αναφέρω απλά τις δηλώσεις Αλμούνια και Ρεν για να δείξω την ανηφόρα που υπάρχει και προοιωνίζει ανεργία και ανασφάλεια:

ΑΛΜΟΥΝΙΑ: «η Ελλάδα πρέπει να περάσει ένα φιλόδοξο πακέτο δομικών μεταρρυθμίσεων και στο ασφαλιστικό σύστημα αλλά και να κάνει πιο ευέλικτη την αγορά εργασίας της»

Η ευελιξία στην αγορά εργασίας συνήθως είναι ένας κομψός τρόπος αναφοράς σε μερική απασχόληση, χαμηλές ασφαλιστικές καλύψεις και εύκολες απολύσεις.

ΡΕΝ: «Η αλληλεγγύη είναι αμφίδρομη, μιλάμε για στήριξη με την ευρύτερη έννοια».

Προφανώς δεν μιλάμε για τη βοήθεια στην Αϊτή ούτε για ευεργεσίες και δωρεές. Είναι σαφές αυτό. Και η αμφίδρομη αλληλεγγύη αφορά στον κίνδυνο που βλέπει η ΕΕ, το πιο αδύναμο γουρουνάκι να πάρει στην κατηφόρα του αμπάριζα και τα πιο δυνατά και κυρίως το σπανιόλικο.

Το βασικότερο ερώτημα είναι ότι πέρα από τις περικοπές, που έχουν κάποιο πάνω όριο σε κάθε περίπτωση, αναζητείται η ανταγωνιστικότητα. Για να μιλάμε για ανταγωνιστικότητα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι παραγωγικοί τομείς όπου να βλέπουμε περιθώρια ανάπτυξης. Στα παραδοσιακά προϊόντα της, η Ελλάδα όσο είναι μέσα στην Ευρωζώνη, έχει αμυδρά περιθώρια να ανακάμψει γιατί πρόκειται για προϊόντα με πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής, που και από μόνο του το σκληρό ευρώ τα κάνει όχι εύκολα εμπορεύσιμα και εξαγώγιμα. Υπάρχει ο τουρισμός που και αυτός φυλλορροεί και ακόμα και τα έξοδα προβολής στο εξωτερικό είμαστε αναγκασμένοι να κόψουμε. Το κυβερνούν κόμμα μίλαγε κυρίως προεκλογικά για τη λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη. Δεν γνωρίζω αν με το βουνό της οικονομικής δυσπραγίας που υπάρχει, τέτοια σχέδια έχουν μπει στις καλένδες. Είναι σαφές όμως ότι χωρίς ένα σχέδιο με καθαρούς στόχους για ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα, σε βάθος χρόνου δεν κάνουμε τίποτα. Και μπορεί άμεσα να μην είναι η ώρα να ληφθούν τέτοιες αποφάσεις και μέτρα αλλά σίγουρα είναι η ώρα να μελετηθούν σοβαρά και σε βάθος, ώστε να μην χαθούμε τελικά μέσα στον αδιέξοδο λάκκο των περικοπών και της λιτότητας.
Και οι προτάσεις Αλμούνια για ανταγωνιστικότητα, που ανέφερα πιο πάνω, μπορεί να μειώσουν την ανεργία, μπορεί να διευκολύνουν κάποιους να επενδύσουν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας αλλά αν δεν υπάρχουν στόχοι σαφείς για την ανάπτυξη της χώρας, μόνο στην υποβάθμιση της ζωής των εργαζομένων θα καταλήξουν και στα υπερκέρδη κάποιων επενδυτών, που θα εκμεταλλευτούν τη συγκυρία του εργασιακού καθεστώτος, που θα δημιουργήσουν τέτοιες προτάσεις.

Αφιερωμένο

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς που αύριο θα προσπαθήσουν να βγουν από τα αδιέξοδα (πιθανότατα μέσα από βροχές και λάσπες, λόγω και καιρού) και σ' όσους από μας πιστεύουν και ελπίζουν ότι μετά τις θύελλες και τις αντάρες πάντα βγαίνει το ουράνιο τόξο και έρχεται η γαλήνη (το τελευταίο αφιερωμένο σ' όλους που έχουμε μπροστά μας την ανηφόρα της οικονομικής κρίσης).

When you walk through a storm
Hold your chin up high
And don't be afraid of the dark.
At the end of a storm
Is a golden sky
And the sweet, silver song of a lark.

Walk on, through the wind,
Walk on, through the rain,
Though your dreams be tossed and blown.
Walk on, walk on with hope in your heart,
And you'll never walk alone,
You'll never walk alone.

Αν και από άλλη ιστορική ομάδα παρμένο, χαρείτε το και μουσικά.

Για το ΔΙΚΟ ΜΑΣ Πανιώνιο

Σε διάφορες περιπτώσεις στον περίπου ένα χρόνο ζωής του, το blog έχει έρθει σε αντιπαράθεση με προσπάθειες ωραιοποίησης των Πανιώνιων προβλημάτων. Είχε δε σε διάφορες περιπτώσεις δημοσιοποιήσει τις αντιρρήσεις του, για απόψεις, που παρουσιάζονταν τόσο στον Πανιώνιο Κόσμο όσο και στα Ιντερνετικά Κυανέρυθρα Νέα και που κινούνταν κατά καιρούς σε μια κατεύθυνση της απόκρυψης προβλημάτων "κάτω από το χαλί". Αυτό πάντα έγινε με βάσιμα επιχειρήματα, που πολλά απ' αυτά δικαιώνει το διάβα του χρόνου.

Σε αυτή την περίσταση δεν έχει πια καμιά σημασία η δικαίωση προσωπικών απόψεων. Σημασία έχει μέσα από κοινά μετερίζια να δώσουμε την όποια δύναμη μπορούμε στην ομάδα να βγει από το αδιέξοδο που έχει μπει και να αποφύγει την παγίδα, που της έχουν στήσει (γιατί σίγουρα ενοχλεί πολλούς η αντισυμβατική ύπαρξη του Πανιωνίου - Ναι υπάρχουν αυτοί, που φανερά βάζουν τα πανό και εξωτερικεύουν το τι νοιώθουν αλλά υπάρχουν και άλλοι, που είναι πιο επικίνδυνοι και των οποίων ενδείξεις της σκοτεινής δράσης, βλέπουμε εβδομαδιαία στο γήπεδο...). Είναι σίγουρο βέβαια, ότι στη σημερινή κατάσταση, μεγάλο μερίδιο ευθυνών έχει και ο ίδιος ο Πανιώνιος και διοικητικά και αγωνιστικά. Είναι σαφές ότι εμείς οι ίδιοι επιτρέψαμε να πάμε να γίνουμε εύκολη λεία.

Ας κοιτάξουμε όμως τώρα μπροστά για να μπορούμε στο άμεσο μέλλον να κοιτάξουμε πίσω μας και να βρούμε λάθη και ευθύνες.

Οι πιο μεγάλοι, που έχουν ζήσει παρόμοιες καταστάσεις ας θυμηθούν το 1991 και όταν το φέρουν στη μνήμη τους, είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβουν.

Παρ' όλη τη έντονη, αλλά σε ευγενή πάντα πλαίσια, κατά καιρούς αντιπαράθεσή μου με το Μάκη Διόγο, σε αυτή τη φάση αισθάνομαι υποχρεωμένος να προσυπογράψω τη σημερινή του ανάρτηση.
Το ζητούμενο είναι με λογική και ψυχραιμία, όλοι σα μια γροθιά να σταθούμε δίπλα στην ομάδα. Είναι σαφές ότι όλες οι περυσινές και φετινές πίκρες μας ζητούν δικαίωση. Η πρώτη δικαίωση ας είναι να ορθοποδήσει η ομάδα και γι'αυτό το σκοπό η διχόνοια και η αναστάτωση δεν μπορούν να σταθούν βοηθοί.

Ξέρω ότι έχετε όλοι χορτάσει από ωραιοποιήσεις κατά καιρούς και δύσκολα μπορείτε να δεχθείτε και την ειλικρινέστερη τέτοιων εκκλήσεων πια. Χωρίς κανένα συμφέρον από καμιά διοίκηση και από κανένα Πρόεδρο, απλά με τις μνήμες αλλοτινών βασάνων χαραγμένες στο μυαλό μου, πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα να βγει η πραγματική αγάπη όλων μας για τον Πανιώνιο. Για τον Πανιώνιο των οπαδών του και όχι για τον Πανιώνιο του όποιου Προέδρου του. Για το δικό μας Πανιώνιο.