Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

To "Διεθνές Δίκαιο" του Τούρκου Υπουργού

Ο Ομέρ Τσελίκ είναι υπουργός Ευρωπαίκών υποθέσεων της Τουρκίας. Δηλώνει λοιπόν για την υπόθεση της απελευθέρωσης με περιοριστικούς όρους του Τούρκου στρατιωτικού από το ΣΤΕ:

"...απέναντι σε αυτή την εικόνα κανείς δεν πρέπει να μας μιλά για δικαιοσύνη. Αυτή η εικόνα δεν είναι εικόνα δικαιοσύνης. Το διεθνές δίκαιο δεν προστατεύει πραξικοπηματίες. Η Ελλάδα καταπατάει το δίκαιο για να προστατεύσει πραξικοπηματίες. Το δίκαιο έχει γίνει όμηρός της για να προστατεύσει τους πραξικοπηματίες."

Ώστε λοιπόν το Διεθνές Δίκαιο θα θεωρούσε σωστό να γυρίσουν στη Σοβιετική Ένωση, όσους έφυγαν εκδιωκόμενοι από το καθεστώς μετά τη Σοβιετική Επανάσταση (για να πάνε προφανώς στα Γκουλάγκ της Σιβηρίας). Το ίδιο θα επέβαλε λοιπόν το κατά Τσελίκ Διεθνές Δίκαιο για τους εχθρούς του Ναζιστικού καθεστώτος που αναγκαζόντουσαν να φύγουν από τη Γερμανία του Χίτλερ. Θα τους έστελνε πίσω στη Γερμανία να τους βάλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και θαλάμους αερίων.

Ας μην πάμε όμως σε ακραία παραδείγματα. Μια αναφορά λοιπόν στο Διεθνές Δίκαιο για το άσυλο (στα Αγγλικά) από τους NY Times:

"According to international law, if a person merits asylum by showing she has a ‘‘well-­founded fear of being persecuted’’ based on race, nationality, religion, political opinion or membership in a particular social group, she is no longer a migrant, who can be sent away at any time. She must be recognized as a refugee, with a right to be protected for as long as it is unsafe to return home."

Προφανώς ο Υπουργός "Ευρωπαϊκών" Υποθέσεων της Τουρκίας γνωρίζει κάποιο άλλο Διεθνές Δίκαιο. Άραγε στέλνει πίσω στον Άσαντ τους φυγάδες της Συριακής Αντιπολίτευσης, που περνάνε στην Τουρκία;

Δυστυχώς η Ελλάδα έχει εμπλακεί σε μια υπόθεση στην οποία η προσπάθεια για να κρατηθούν οι Διεθνείς αξίες Δικαίου, χρησιμοποιείται από την Τουρκία σαν η αφορμή που πιθανόν ζητάει για να δικαιολογήσει προκλήσεις εις βάρος της και πάνω σε αυτές τις δήθεν προκλήσεις να δικαιολογήσει ίσως μετά άλλες αντιδράσεις της. Με στόχους βέβαια στο βάθος που συνάδουν στη διαχρονικά ιμπεριαλιστική της τακτική.
Και πάλι η μόνη ενδεδειγμένη αντίδραση της Ελλάδας είναι η τεκμηρίωση πάνω σε διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο. Σθεναρά, καθαρά και χωρίς δισταγμούς και άχρηστες δηλώσεις που να ακολουθούν τον μεγαλοιδεατισμό των Τούρκων. Με τον προβοκάτορα δεν βρίσκεις άκρη με το να τον αποκαλείς προβοκάτορα και να τον χαρακτηρίζεις αλλά με το να αποδεικνύεις τις προβοκάτσιες.

ΥΓ: Ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου από αυτούς που κατηγορούνταν ότι έκαναν λαθρεμπορίες με τους Τζιχαντιστές; Εν πάση περιπτώσει όλοι δικαιούνται να ερμηνεύουν αλλά η σημασία και η έννοια αυτού που ερμηνεύουν, δεν αλλάζει με βάση τις ερμηνείες τους.

Λαύριο: Να μην εκπέσει η ποινή του Πανιωνίου

Το Λαύριο με το δικηγόρο του, ζήτησε από το ΑΣΕΑΔ να μην εκπέσει η τιμωρία του Πανιωνίου στο μπάσκετ (ebasket.gr).

Τέτοιο μαζικό μένος εναντίον μιας ομάδας, σπάνια έχει υπάρξει στα ιστορικά δεδομένα του πρωταθλήματος μπάσκετ για να μην συμπεριλάβω και άλλα σπορ.
Θεωρώ ιδιαιτέρως δύσκολο να μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, που πιθανολογώ πως θα συνεχιστεί ενδοαγωνιστικά και εξωαγωνιστικά.

Πάρα πολλοί το Φθινόπωρο, ήθελαν τον Πανιώνιο στην Α1, γιατί τον θεωρούσαν το εύκολο θύμα, που θα υποβιβαζόταν με τα χέρια κάτω. Κάπου αυτό δεν τους βγήκε έτσι και προσπαθούν Μακιαβελικά να πετύχουν εκείνο που πίστευαν εύκολο και άνευ κόπου.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Συνθήκη των Παρισίων και όχι της Λωζάνης όσο αφορά τα Δωδεκάνησα

Επειδή περιέργως ακολουθούμε τη ρητορική του Τουρκικού ψυχολογικού πολέμου, που επιδιώκει τη δήθεν επικαιροποίηση της συνθήκης της Λωζάνης (που πριν και χωρίς αυτήν δεν υπάρχει καν Τουρκία), καλό είναι να διευκρινίζουμε ότι η συνθήκη της Λωζάνης δεν αφορά τα Δωδεκάνησα σε τίποτα. Τα νησιά αυτά ήταν τότε υπό Ιταλική κατοχή και ο Μουσολίνι δεν δέχτηκε καν να συζητήσει με Τουρκία ή Ελλάδα επ' αυτών.
Τα νησιά δόθηκαν στην Ελλάδα με τη συνθήκη ειρήνης των Παρισίων το 1947 ως νικήτριας χώρας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (εκεί που η Τουρκία του Κεμάλ, που ήταν το πρότυπο ηγέτου κατά το Χίτλερ, εποίησε την νήσσαν):

«Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμουμένας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον, Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον, ως και τας παρακειμένας νησίδας».

Μήπως θέλει να επικαιροποιήσει και αυτή τη διεθνή συνθήκη ο Ερντογάν και οι λοιποί γείτονες ισλαμοφασίστες;

Μάλιστα αν κάποιος πρέπει να έχει διεκδικήσεις επί βραχονησίδων, που παράτυπα κατέχει η Τουρκία, αυτή είναι η Ελλάδα (δείτε στο tribune.gr).

Είναι να απορεί κανείς με τους χειρισμούς και τις απαντήσεις του ανύπαρκτου στα Ελληνοτουρκικά υπουργείου εξωτερικών της χώρας, που έχει εσχάτως μετατραπεί σε υπουργείου που ασχολείται κατ' ουσίαν και αποκλειστικότητα με το Ελληνοσκοπιανό ζήτημα και στα Ελληνοτουρκικά απαντούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το Μαξίμου, ο υπουργός Αμύνης και εν γένει όχι ιδιαίτερα οι καθ' ύλην αρμόδιοι.

Η Τουρκία όταν αναφέρεται σε Τουρκική κυριαρχία στα Ίμια, και μάλιστα κατηγορώντας ανενδοίαστα την Ε.Ε. για τη στάση της, θα έπρεπε να ανέφερε και σε ποια διεθνή συνθήκη στηρίζει αυτή την κυριαρχία της. Επειδή δεν υπάρχει κάτι τέτοιο εκτοξεύει πυροτεχνήματα στα οποία τα Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας πρέπει να απαντά με τεκμηριωμένες με βάση των διεθνών συνθηκών απαντήσεις. Τα άλλα για γιαταγάνια, γιουρούσια, κολοκοτρωναίους και δεν συμμαζεύεται είναι νερό στο μύλο των νεο-οθωμανών και ισλαμοφασιστών της γείτονος και εν γένει του διαχρονικά ιμπεριαλιστικού τουρκικού γίγνεσθαι.

Αξιοπρεπής προσπάθεια

Ο Πανιώνιος έκανε μια ακόμα αξιοπρεπή προσπάθεια απέναντι στον ΠΑΟΚ και με βάση και τις ελλείψεις του και για 68 λεπτά έμεινε σε μια σχετική τροχιά κάποιας ελπίδας διεκδίκησης της πρόκρισης.
Δυστυχώς χάσαμε και το Μακρύλλο τώρα για τη δύσκολη συνέχεια. Πάντως οι παίκτες έδειξαν αν μη τι άλλο, να σέβονται εαυτούς και ομάδα.

ΥΓ: Μήπως να ξανασκεφτούν οι υπεύθυνοι σχετικά με το Μπραχίμι; Κάπως δείχνει καλύτερο πρόσωπο.

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Δύσκολοι δρόμοι σε μπάσκετ και μάλλον ανέφικτοι για φέτος σε ποδόσφαιρο και με ερωτηματικά για το αύριο

Στο μπάσκετ, ο Πανιώνιος, μετά από μια πολύ καλή εμφάνιση και με διαιτησία, που στάθηκε εμπόδιο για κάτι καλύτερο, έχασε όχι μόνον αξιοπρεπώς αλλά και αξιόμαχα ως το τέλος από τον Ολυμπιακό.
Ο Προμηθέας στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και νίκησε τον Κόροιβο.
Παρ' όλα αυτά, τίποτα δεν είναι εύκολα σε τρία εναπομείναντα πολύ δύσκολα ματς. Η αντιμετώπιση του Πανιωνίου ως τώρα δείχνει ότι δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνον τους αντιπάλους του.
Ψυχραιμία σε συνδυασμό με πάθος για 100% απόδοση απαιτείται για να επιτευχθεί η σωτηρία.

Στο ποδόσφαιρο, με ένα γκολ χάρισμα και ένα οφσάιντ, έχασε ο Πανιώνιος από τον ΠΑΟΚ αν και δεν έπαιξε άσχημα σε γενικές γραμμές και αν σκεφθούμε και τι απουσίες έχει. Βαθμολογικά, έμεινε πολύ πίσω από την Ξάνθη και ο στόχος της 5ης θέσης μοιάζει μόνον μαθηματικός πια αλλά το ζητούμενο νομίζω πως θα πρέπει να είναι να τερματίσει όσο πιο ψηλά μπορεί (τώρα τον έπιασε και ο Λεβαδειακός) και να παίξει όσο καλύτερα μπορεί.
Όλα δείχνουν ότι ο φετινός Πανιώνιος δεν θα υπάρχει του χρόνου αφού έχει δημοσιοποιηθεί η διάθεση για ριζικές αλλαγές.
Τα δύσκολα δείχνουν να είναι μπροστά και να μην αφορούν το φετινό πρωτάθλημα.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Ούτε ποιοι είναι δανεικοί δεν ξέρουμε

Τελικά στον Πανιώνιο δεν γνωρίζουμε ούτε ποιοι είναι οι δανεικοί φαίνεται; Όλοι είχαμε την εντύπωση ότι ο Μπανανά είναι περιουσιακό στοιχείο της ομάδα. Διαβάζω όμως (sport-fm.gr):

"Στον Ολυμπιακό από το περασμένο καλοκαίρι ανήκει ο Γιάγια Μπανανά, όπως αποκαλύπτει σήμερα η Live Sport.

Μάλιστα, το δημοσίευμα αναφέρει πως ο Καμερουνέζος παίκτης παραχωρήθηκε άμεσα ως δανεικός στον Πανιώνιο, καθώς δεν ήταν στα πλάνα της προηγούμενης τεχνικής ηγεσίας και υπήρχαν ήδη οι Σισέ, Ένχελς, Μποτία, Βούκοβιτς και Νικολάου.

Έτσι αποφασίστηκε να πάει στην Πλατεία, να πάρει παιχνίδια στα πόδια του και τώρα είναι στην ευχέρεια του Πέδρο Μαρτίνς να κρίνει τον Αφρικανό αμυντικό."


Τέλος για να μην ασχολούμαστε και ιδιαίτερα με τα της 5ης θέσης (μετά το ματς άλλωστε αλλά και την εμφάνιση με Ξάνθη, έχει νόημα;), το παζλ των τραυματιών, φαίνεται να το κλείνει ο Σιώπης. Δανεικός και αυτός και μάλλον "αγύριστος" πια, τραυματίστηκε ξανά. Άλλωστε ήταν και από τραυματισμό και με ελάχιστο πια στόχο στον Πανιώνιο ως το τέλος της χρονιάς, ίσως και ο Μανώλης δεν είχε νόημα να παίζει. Πηνιώτης, Μακρύλλος, θα πάρουν αγώνες για του χρόνου.

Προσωπικά, θεωρώ τα πράγματα ζόρικα αν η ομάδα θεωρεί ότι μπορεί να στηριχτεί σε νέους, που υποτίθεται πως ανέδειξε ο Γρηγορίου (και γράφεται αυτό με εγκώμια στον αθλητικό Τύπο) γιατί δεν νομίζω πως το έκανε ως τα τώρα και από αυτούς που λέμε πως είναι βάσεις για του χρόνου, μόνον ο Σταυρόπουλος δείχνει πράγματι να δικαιολογεί τις προσδοκίες. Και αυτόν τον τελευταίο, να θυμίσω πως ο προπονητής αναγκάστηκε να χρησιμοποιεί μετά τις απερίγραπτες γκέλες του Γκιοατά και εν τέλει τον τραυματισμό του.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Στόχος επετεύχθη και στα Τρίκαλα. Τρίκαλα-Πανιώνιος 76-81

Ο Πανιώνιος πέτυχε το στόχο του σήμερα και πέρασε και από τα Τρίκαλα με 76-81 και παραμένει πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού, συνεχίζοντας την προσπάθεια σωτηρίας.

Ενώ φαινόταν στο Α μέρος ότι η ομάδα θα καθαρίσει το παιχνίδι (40-52), κόλλησε στην τρίτη περίοδο (60-61).

Οι δύο ομάδες πηγαίναν χεράκι-χεράκι στην τέταρτη περίοδο. Ωστόσο, μετά το 35′, οι Μπράζελτον και Κράβιτς πήραν και πάλι στους ώμους τους τον Πανιώνιο και τον οδήγησαν εκ του ασφαλούς στη νίκη. Με μεγάλα καλάθια αλλά κι άμυνες, οι δύο παίκτες έβαλαν τον Ιστορικό στο +10 (66-76 στο 38′), “καθαρίζοντας” το παιχνίδι. Τα μαχητικά Τρίκαλα πάλεψαν μέχρι τέλους για την ανατροπή, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να περιορίσουν την έκταση της ήττας τους.

Τα δεκάλεπτα: 20-22, 40-52, 60-61, 76-81.
ΤΡΙΚΑΛΑ (Τακιανός): Ρίτσαρντσον 20, Λούντζης 10, Τάλτον 13 (7 ασίστ), Τέγιτς 16, Μόρις 15, Γιανναράς, Σλαφτσάκης 2, Καλογιαννίδης.
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ (Ζιάγκος): Μπράζελτον 25 (7/16 σουτ, 8/8 βολές), Σακελλαρίου 12, Κράβιτς 17 (8/9 σουτ, 5 ριμπάουντ, 4 κοψίματα), Νταλό 4 (14 ριμπάουντ), Κάμινγκς 12, Δίπλαρος 2, Καμπερίδης, Κουακουμένσα 2, Σαρικόπουλος 5, Ραλλάτος 2.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.


Μπουτάρης (σαν αφορμή να σκεφτούμε κάποια πράγματα)

Διαβάζοντας σήμερα τη συνέντευξη του Μπουτάρη sto ΒΗΜΑgazino κατέληξα σε ότι συνήθως καταλήγω όταν διαβάζω τα όσα λέει και γράφει ο συγκεκριμένος άνθρωπος.
Με το Μπουτάρη συνήθως διαφωνείς συμφωνώντας και συμφωνείς διαφωνώντας.
Και συνήθως διαφωνείς με την απόλυτη βεβαιότητά του για τις απόψεις του.
Επειδή όπως και εγώ, αναφέρει ότι αυτό το οποίο περισσότερο απεχθάνεται, είναι η υποκρισία, θα ήθελα να αναρωτηθούμε όλοι πόσο αλήθεια δεν ανησυχούμε καθόλου, όπως ο Μπουτάρης, για το αυξανόμενο μεταναστευτικό κύμα, που αναγκαστικά κατατρεγμένοι άνθρωποι καταφεύγουν στη χώρα μας, χωρίς να θέλουν να μείνουν εδώ αλλά και χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να απεγκλωβιστούν για αλλού; Με το χέρι στην καρδιά, πόσο ευχαριστημένοι μπορεί να είμαστε και να μην ανησυχούμε καθόλου όπως ο Μπουτάρης, για το brain drain των νέων, που αυξάνεται και θα αυξάνεται; Είναι οι νέοι αποικιοκράτες κατά Μπουτάρη. Ίσως. Σίγουρα είναι καλύτερα εκεί έξω από ότι θα ήταν εδώ και σίγουρα η νέα παγκόσμια κοινωνία της επιστήμης και της δημιουργίας δεν μπορεί να έχει όρια.
Αλλά το ότι δεν ανησυχώ, τι σημαίνει; Σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι να αλλάξω τις συνθήκες του τόπου μου, να μπορεί να γίνει τόπος, που κάποιοι έστω να μπορούν να μείνουν αξιοπρεπώς να κάνουν μια επιστημονική καριέρα και να βοηθήσουν την ελληνική κοινωνία; Όταν σε κάποιες ιατρικές ειδικότητες δεν θα υπάρχουν γιατροί να αντικαταστήσουν όσους απέρχονται, δεν θα ανησυχούμε άραγε; Και ναι να έρχονται οι Σκοπιανοί να αγοράζουν σπίτια στη Μακεδονία στη χώρα μας και να αφήνουν τα λεφτά τους στην πατρίδα μας, όπως λέει ο Μπουτάρης, άλλα πόσο άραγε να μην ανησυχείς αν ο Σκοπιανός, που έρχεται λέει πως εδώ είναι δικά μου χώματα, που μου τα πήρατε;
Και με τον Τούρκο τον απλό άνθρωπο και εγώ αισθάνομαι να μην έχω τίποτα να χωρίσω, όπως δεν έχω και με τον Ευρωπαίο, που ο ειλικρινής Μπουτάρης δεν τον θεωρεί αδερφό σαν τον Τούρκο αλλά συνέταιρο. Αδερφό εγώ γενικά θεωρώ αυτόν που θέλει το καλό, να ζει με ειρήνη μαζί μου και δεν με ενδιαφέρει να συμμερίζεται τα πιστεύω μου και τις απόψεις μου αλλά να σέβεται το δικαίωμά μου σε αυτά και εγώ στα δικά του. Το να παίζει τάβλι, κομπολόι, να πίνει ούζο και να τρώει μπακλαβά, δεν κάνει κανέναν αδελφό μου.
Αλλά και εγώ όπως ο Μπουτάρης πιστεύω ότι όντως δεν υπάρχουν τόσο πια οι διαχωρισμοί αριστερών και δεξιών και φιλελεύθερων. Εγώ θα έλεγα ο διαχωρισμός είναι όσων θέλουν το καλό της κοινωνίας και την κοινωνική δικαιοσύνη και όσων  υπηρετούν συμφέροντα σε βάρος της κοινωνίας. Ο Μπουτάρης μιλάει για προοδευτικούς και συντηρητικούς. Θα πρόσθετα εγώ ναι, αλλά χωρίς την υποκρισία των χαρακτηρισμών αυτών, που σήμερα υπάρχει και απεχθάνεται ο Μπουτάρης και χωρίς την αλλοτρίωση της εξουσίας, που κάποιους αυτοχαρακτηριζόμενους σε προοδευτικούς, τους μετατρέπει στους χειρότερους συντηρητικούς, κλεισμένους μέσα σε απόλυτα στεγανά για τη διατήρηση της εξουσίας τους αυτής. Και κυρίως θα έπρεπε να αναρωτιέται ο Μπουτάρης και για όσους πιστεύουν απόλυτα στην αλήθεια των απόψεών τους οδηγούμενοι εν τέλει στα πρόθυρα της μισαλλοδοξίας.

ΥΓ: Πως να διαφωνήσει κάποιος σε αυτό το καζίνο καπιταλισμού, που ζούμε, με τον Μπουτάρη και τον Τόμπιν τον νομπελίστα για τη φορολογία των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών για να πηγαίνουν για τις κοινωνικές ανάγκες και την ανάπτυξη;

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Πολλά χάλια. Πανιώνιος-Ξάνθη 0-0

Ένα 20λέπτο καλού παιχνιδιού με πολλές τελικές προσπάθειες υπήρξε σήμερα μόνον στην αρχή του αγώνα με την Ξάνθη. Και μετά ήρθε η καθίζηση. Κρίμα γιατί η Ξάνθη ήταν μια πολύ μέτρια ομάδα με αμυντικά κενά, τα οποία ο Πανιώνιος δεν ήταν ικανός να εκμεταλλευτεί.  Εν τέλει μόνον ο Μπανανά διασώθηκε σήμερα.
Φαίνεται ότι δεν μπορούμε με όσους και ότι έμεινε στην ομάδα, να κάνουμε το κάτι παραπάνω. Δεν υπάρχει αναπλήρωση ατόμων αντίστοιχης ποιότητας, πχ Παπαγεωργίου αντί Βλάχο.  Κάποιοι σημαντικοί παίκτες δεν διάγουν την καλύτερη τους φόρμα, πχ Σιώπης, Μασούρας, Σπιριντόνοβιτς. Κάποιοι άλλοι έχουν μόνιμα θέματα φυσικής κατάστασης, πχ Σαββίδης,  Γεσίλ.
Δύσκολα τώρα μπορούμε να πάμε για 5η θέση αλλά νομίζω ότι αυτός είναι απλά ένας αγωνιστικός στόχος, δεν είναι το άπαν ούτε το ζωτικότερο για τον Πανιώνιο.