Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Υπερβολές για να υποστηρίξουμε χωρίς λογική όσα επιτάσσουν ιδεοληψίες

Γενικά μας αρέσουν οι υπερβολές σε αυτή τη χώρα και ιδίως όταν θέλουμε πάση θυσία να υποστηρίξουμε τις θέσεις μας, που επίσης πιστεύουμε άνευ πάσης αμφιβολίας. Λες και ξέρουμε την απόλυτη αλήθεια για τα πάντα.

Δημοσιογράφος, τον οποίο σέβομαι γιατί έχει αρχές και ιδέες πέραν προσωπικών συμφερόντων, είπε όμως την εξής υπερβολή σε σχέση με τη συζήτηση, που γίνεται σχετικά με το εμβατήριο "Μακεδονία ξακουστή". Αφού ανέλυσε, πιθανότατα ορθά, ότι η μουσική του εμβατηρίου προέρχεται από σεφαραδίτικο τραγούδι, είπε ότι γιατί οι πατριώτες χρειάζονται άλλα τραγούδια για να εκφράζονται αφού υπάρχει ο Εθνικός Ύμνος; Είναι σαν να λέει πχ από την πλευρά της αριστεράς, γιατί να τραγουδούν τα αντάρτικα του Τζαβέλα ή τραγούδια του Θοδωράκη με ποίηση του Ρίτσου, όταν υπάρχει ο ύμνος του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

Από την άλλη, κόπτονται για το "Μακεδονία Ξακουστή", αρκετοί που δεν φείδονταν να αποκαλούν "Βούλγαρους" τους οπαδούς Βορειοελλαδίτικων ομάδων και "Τούρκους" οπαδούς προσφυγικών σωματείων.

Παν μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και Μηδέν Άγαν. Μάλλον η μη τήρηση τους δείχνει ότι δεν κληρονομήσαμε και πολλά από αυτούς δυστυχώς.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Η πολυπόθητη νίκη με την Ξάνθη ήρθε έστω και δύσκολα

Μετά από ένα ημίχρονο, που θύμισε σε πολλά την εμφάνιση με τον Απόλλωνα και με μια ομάδα κομμένη, χωρίς δυνατότητα ανάπτυξης και δημιουργίας και με αμυντικές δυσκολίες, ήρθε ένα δεύτερο μέρος, που οι παίκτες υπερέβαλαν εαυτόν, το παιχνίδι έγινε λίγο πιο ορθολογικό και με τη μπάλα κάτω και εδέησε η αλλαγή με τον αξιόπιστο Μαξίμοβιτς να φέρει και το γκολ.

Το παιχνίδι ήταν ειδικών συνθηκών και μεγάλου άγχους και με ψυχολογία άσχημη από τα απανωτά χαστούκια μεγάλων ηττών και αδυναμίας σκοραρίσματος.
Δυστυχώς δεν έχουμε το κέντρο, που θα βγάλει παιχνίδι αν και οι Άρτσε και Μαξίμοβιτς, έχουν βελτιώσει κάπως την κατάσταση, ενώ και ο Μανιάτης σε κάποιες περιπτώσεις και λόγω εμπειριών, δίνει κάτι παραπάνω στην ομάδα.
Η επάνοδος του Μασούρα βελτίωσε το ένα άκρο της ομάδας μεσοαμυντικά, έστω και αν ο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής δεν έχει πλήρως βρει τα βήματά του στο γήπεδο και φάνηκε κάπως αυτό σε ορισμένες επιθέσεις της Ξάνθης.
Αντίθετα επιθετικά, ο δραστήριος Μπουμάλ κάνει πάρα πολλά λάθη και επιπολαιότητες και είχε πολλά προβλήματα συνεννόησης με τον Παπαγεωργίου, που και αυτός κάνει ένα σωρό επιπολαιότητες σε μια θέση, που κατ' ανάγκη αγωνίζεται. Από την άλλη άκρη, ο Τσιλούλης ήταν πολύ νωθρός και υποτονικός, ενώ ο Καμαρά έδειξε και να βοηθάει περισσότερο και όχι μόνον επιθετικά αλλά και αμυντικά στο τέλος.
Ο Μαλέρμπ, φαίνεται να έχει μια στοιχειώδη στόφα τερματοφύλακα αυτής της κατηγορίας σε αντίθεση με το Μανοΐλοβιτς, που τα έκανε χάλια στις τελευταίες εμφανίσεις του.
Μαξίμοβιτς και Άρτσε δείχνουν να μπορούν να σταθούν στην ομάδα και είναι ικανοποιητικοί για μεταγραφές Ιανουαρίου. Νομίζω οι καλύτεροι εδώ και χρόνια.
Αφήνω τελευταίο το Ντουρμισάι, που είναι με διαφορά ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, με ατελείωτες δυνάμεις μπροστά και πίσω και παντού και ένας παίκτης, που φαίνεται πως δουλεύει και συνεχώς βελτιώνεται. Ο άτεχνος Ντούρμι της περυσινής χρονιάς, ακόμα και των αρχών του πρωταθλήματος, έχει αναδειχθεί στο κόσμημα της ομάδας. Μπράβο και να τον έχει ο Θεός καλά να πετύχει ότι επιθυμεί.

Οι τρεις βαθμοί δίνουν τώρα ένα περιθώριο άνεσης αλλά χρειάζεται κάποια συγκέντρωση και προσοχή να μπορέσουμε να πάρουμε στη συνέχεια τους υπόλοιπους βαθμούς, που χρειάζονται. Αν μη τι άλλο, στο β μέρος έδειξε η ομάδα χθες αυταπάρνηση και προσπάθεια να υπερβεί τις δυσκολίες και να το κάνει με ένα πλάνο και λογική. Έτσι μπορούν να πετύχουν τον αγωνιστικό στόχο να κλείσουν τη σεζόν χωρίς περιπέτειες.

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Νίκη σωτηρίας στο Ρέθυμνο για το μπάσκετ - Αποστολή με δυσκολίες στο ποδόσφαιρο

Μεγάλη νίκη πέτυχε ο Ιστορικός στο Ρέθυμνο απέναντι στην τοπική ομάδα με την οποία συναγωνιζόταν για τη σωτηρία. Δεν πέτυχε κάποιο μπάσκετ επιπέδου βέβαια, με τους Μπαρτ και Μπέρι να πυροβολούν (38 και 30 πόντους αντίστοιχα) και πολλά λάθη (17 ο Πανιώνιος). Κάποιοι από την ομάδα έκαναν την υπέρβαση (Χάρις πολύ πάνω από τους μέσους όρους του), κάποιοι έβαλαν κάποια καίρια καλάθια (Μπέρι, ΜακΚι) και ο κόουτς Φραγκιάς κέρδισε τη μάχη των πάγκων. Η νίκη αυτή μπορεί να σημαίνει και σωτηρία της ομάδας.

Στο ποδόσφαιρο και πάλι χωρίς Κότνικ και χωρίς κανονικό αριστερό μπακ (δεν θυμάμαι αν ο Ρέντζας παίζει αριστερά...). Το ματς με τη Ξάνθη είναι οριακό για μας. Η σύνθεση της αποστολής είναι:

Μαλέρμπ, Νίκας, Παπαγεωργίου, Ρέντζας, Μπανανά, Ντομίνγκες, Σταυρόπουλος, Κόρμπος, Οικονομίδης, Μανθάτης, Μακρύλλος, Τσιλούλης, Σιντί Αλί, Καμαρά, Ντουρμισάι, Μασούρας, Μαξίμοβιτς, Μανιάτης, Αρσε, Μπουμάλ.

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

Τελικά δεν είχαμε μικρό καλάθι στο Αγρίνιο αλλά τέρμα χωνί

Έγραφα για μικρό καλάθι που έπρεπε να κρατάμε για το ματς του Αγρινίου αλλά εν τέλει ξεπεράσαμε παρασάγγας τους φόβους λόγω των ελλείψεων και φθάσαμε στη συντριβή και στην προσθήκη μιας μαύρης σελίδας στην ιστορία του Πανιωνίου.
Στο γήπεδο υπήρχαν κάποιες φανέλες του ιστορικού, μερικοί υποψήφιοι Τροχονόμοι και ο Ντουρμισάι. Τα περισσότερα γκολ ήταν από λάθη τέτοια, που επαγγελματίες ποδοσφαιριστές δεν γίνεται να τα κάνουν. Άλλο παράδοξο ήταν ότι το ματς τέλειωσε με τον Πανιώνιο να έχει περισσότερες τελικές και περισσότερες προς την εστία του αντιπάλου αλλά και με 5 γκολ στο πλεκτό του.
Λυπάμαι πραγματικά που έζησα αυτόν τον αγώνα. Έχω δει τον Πανιώνιο και σε πολύ πέτρινα χρόνια και σε πολλή άσχημη κατάσταση και σε άλλες συντριβές. Μου φαίνεται ότι η σημερινή όπως έγινε, ήταν ίσως η πιο ατιμωτική.
Τέλος λυπάμαι αν η ομάδα έχει καταντήσει να μην μπορεί να σταθεί όρθια χωρίς τον Κότνικ γιατί αυτό έχει αποδειχθεί στους τελευταίους δυο αγώνες της.

ΥΓ: Σεφ, όλοι τέτοια μούρη έχουμε και χειρότερη με αυτά που είδαμε:

http://www.gazzetta.gr/plus/perierga/article/1334107/masterchef-o-koytsopoylos-trolarei-ton-eayto-toy-gia-tin-fotografia-apo-

ΥΓ2: Κε Δάρα κάνε κάτι να επανέλθει ο Κότνικ γιατί δεν πάει αλλιώς... Το είδαμε και το βλέπουμε. Και κανένα Σαραμαντά αν προλάβεις να φτιάξεις, θα βοηθήσει. Ο Πανιώνιος έγινε πιο νοσοκομείο τελευταία από το Ιατρικό Κέντρο. 

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Κρατάω μικρό καλάθι για το Αγρίνιο

Διαβάζοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι έτοιμος για το Αγρίνιο ο Κότνικ, κρατάω πολύ μικρό καλάθι για το συγκεκριμένο αγώνα. Δεν θα είναι ούτε ο Σαραμαντάς και για το Μασούρα γίνεται αγώνας δρόμου. Δυστυχώς και φέτος που δεν είναι σε καλή κατάσταση ο Σλοβένος, απέχει μίλια απόδοσης και εμπειρίας από τον ασταθή και άπειρο Μανοΐλοβιτς. Βέβαια ο Σέρβος έχει τα προσόντα και είναι ικανός για το καλύτερο (φευ και για το χειρότερο). Το μόνο παρήγορο είναι η επιστροφή Κόρμπου. Το άλλο που με φοβίζει είναι η αργή μας άμυνα, που έχει φοβερά προβλήματα απέναντι σε γρήγορους επιθετικούς. Να δούμε.
Θα μου πείτε τώρα, πολύς πεσιμισμός. Ίσως. Θεωρώ ότι δεν είναι εκτός πραγματικότητας αυτά τα σχόλια. Μακάρι να έρθουν αλλιώς τα πράγματα. Χρειάζεται συγκέντρωση και περιορισμός των λαθών και ... έστω μια διαιτησία με λιγότερα λάθη εις βάρος μας.

ΥΓ: Κάποιοι βλέποντας το Παρί - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χθες θα πουν:  
"Να ο διαιτητής με το VAR έδωσε παρόμοιο πέναλτι στο τέλος του αγώνα σε βάρος της Παρί όπως αυτό εναντίον του Πανιωνίου στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ. Τι διαμαρτυρόσασταν;".  
Η ειδοποιός διαφορά είναι στη λέξη "παρόμοιο". Η μπάλα κτυπάει στο χέρι του γυρισμένου με την πλάτη αμυντικού της Παρί και αυτό φαίνεται στο VAR. Για τη φάση με το Μανθάτη, αυτό που δείχνουν οι τηλεοπτικές επαναλήψεις της φάσης, είναι ότι σίγουρα κτυπάει η μπάλα στο σώμα του παίκτη και μπορεί μετά να βρίσκει το χέρι, πράγμα το οποίο όμως πουθενά δεν φάνηκε. Επίσης η θέση του χεριού του Μανθάτη είναι σε μάζεμα προς το σώμα του ενώ του παίκτη της Παρί, κρεμασμένο ελεύθερο. Αυτά για τους διάφορους ¨φρουρούς του Βορρά¨ στον αθλητικό Τύπο, που ίσως σπεύσουν σήμερα να δευτερολογήσουν στα πλαίσια της αποστολής τους να αναδείξουν πόσο πεντακάθαροι είναι σε όλα οι νυν χαλίφηδες του Ελληνικού ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι. Κακώς βέβαια ασχολούμαι με το ζήτημα πια. Δεν έχει νόημα.

ΥΓ2: 23.000 το πρόστιμο με τον Ατρόμητο! Αν είναι να πληρώνουμε τόσο ακριβά την υποστήριξη των οπαδών μας, δεν ξέρω αν πρέπει να πηγαίνουν τελικά στα γήπεδα.
Επίσης δεν έχουν νόημα οι πυρσοί αφού επιφέρουν τέτοια πρόστιμα στην ομάδα.
Το περίεργο χθες ήταν ότι εξεδικάσθη η υπόθεση του Πανιωνίου αλλά όχι του Ατρομήτου. Να δούμε τι ισοδικία θα υπάρξει άραγε;
Για το ματς στο Περιστέρι πάντως το συναίσθημα είναι αυτό της λαϊκής έκφρασης που καταλήγει στο "...και δαρμένος"...

ΥΓ3: Εκτός ομάδας ο Σπιριντόνοβιτς. Το πρόβλημα στον Πανιώνιο είναι ότι θέλουμε να μπορέσουμε να πουλάμε παίκτες σαν τον Κότνικ ή τον Σπιριντόνοβιτς, που όμως τέτοιας κλάσης παίκτες, οι ομάδες θέλουν να αποκτούν σαν ελεύθερους και να μην μπαίνουν στα έξοδα να πληρώσουν τις ομάδες τους. Αρχίζουν λοιπόν και οι παίκτες να προσπαθούν να μείνουν ελεύθεροι μια ώρα αρχίτερα και εν γένει δημιουργούνται προβλήματα, που τα έχουμε βιώσει και στο παρελθόν. Και βέβαια υπάρχουν και συγκεκριμένες ομάδες με εξειδίκευση σε μεταγραφές ελευθέρων. Εν γένει τα έσοδα από την  πώληση παικτών, δυστυχώς δεν είναι εύκολα.

ΥΓ4: Άκη αν χρειάζεσαι βοήθεια, να έρθω εγώ στην αποστολή στο Αγρίνιο... Από την άλλη κάτι μου λέει ... Άσε θα δούμε.


Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Νέα παιχνίδια με τη διαιτησία στους αγώνες του Πανιωνίου;

Ο Παναιτωλικός ήδη ξεκίνησε να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της βοηθού Δέτση, με την οποία έχει προηγούμενα από το ματς με την ΑΕΚ στο Αγρίνιο (gazzetta.gr).
Έχουμε λοιπόν μια βοηθό, που ξεκινάει να παίξει τον αγώνα με πρόβλημα του ότι και αν δώσει, θα έρθει σε συσχέτιση με την προηγούμενη διαιτησία και τις διαμαρτυρίες σε βάρος της.
Πως μπορεί να παίξει έτσι ένας διαιτητής αντικειμενικά όταν μάλιστα ήδη ξεκίνησε η συζήτηση σχετικά με το να βρεθεί αυτή τη φορά σε καλή φόρμα ... με ότι υπονοείται πίσω από την καλή τη φόρμα της βοηθού;
Προβλέπω ξανά ωραίες ιστορίες με το ίδιο θύμα όπως και στο Περιστέρι.

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Οι προτάσεις Κοτζιά στο Φόρουμ των Δελφών περί συνδιαχείρισης με την Τουρκία

https://www.in.gr/2019/03/04/politics/kotzias-prepei-na-dothei-prooptiki-symmetoxis-tis-tourkias-stin-oikonomiki-anaptyksi-tis-mesogeiou/

Μεταξύ άλλων:

«Αν νομίζεις όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι ξέρω ‘γω το Καστελόριζο έχει το 100%, έχει όλη την περιοχή, δεν είναι έτσι. Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο και να τον βάζεις και τον άλλο στο παιχνίδι, για να κατευνάζεις».

Πριν τον κρίνουμε αυστηρά, ας σκεφθούμε γιατί τόσα χρόνια δεν μπορεί να γίνει η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής. Και πόσο εύκολο είναι να μην υπάρξει τεράστια και θερμή ένταση από την εκμετάλλευσή τους.
Νομίζω ότι λύση χωρίς επιχειρηματικές συνεργίες θα είναι μια λύση εκκρεμής και επιρρεπής σε ατέλειωτες και επικίνδυνες διεκδικήσεις. Και εν τέλει πιθανόν και πάλι στη μη εκμετάλλευση αυτού του ορυκτού πλούτου.
Το κακό είναι ότι η Τουρκία δεν είναι ο οιοσδήποτε γείτονας. Δεν αναγνωρίζει κανένα θαλάσσιο διεθνές δίκαιο. Θεωρεί τα πάντα γκρίζα στα θαλάσσια και νησιωτικά σύνορα. Με έναν τέτοιο γείτονα, το να τον βάλεις στο παιχνίδι, χρειάζεται προσοχή μήπως από κατευναστικό, αποβεί εν τέλει άνοιγμα ορέξεων και βάση περαιτέρω και ζωτικοτέρων διεκδικήσεών του. Είναι πολύ λεπτό το παιχνίδι αυτό δυστυχώς. Αλλά και το να μην το παίξεις, ίσως δεν δίνει λύσεις και πιθανόν δεν γίνεται.

"Έφυγε" ο τέως Υπουργός Οικονομικών Δ. Κουλουριάνος

Ο Υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και διακριθείς οικονομολόγος Δημήτριος Κουλουριάνος απεβίωσε πλήρης ημερών. Αναδημοσιεύω από το tovima.gr παλιά του συνέντευξη γιατί θεωρώ πως είναι διδακτική και για το τι έγινε και για το τι πρέπει να γίνει και κυρίως για μια νοοτροπία αλλοτριωμένη που οδήγησε σε αδιέξοδα που ζούμε:

«Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδονοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό, σε κάτι άλλο»έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Μετά τη νίκη ο Παπανδρέου ζήτησε από τον Κουλουριάνο να εγκαταλείψει την Παγκόσµια Τράπεζα και να αναλάβει διοικητής της ΕΤΒΑ. Επιπλέον, του έδωσε θέση στο Κυβερνητικό Συµβούλιο Οικονοµικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΠ). Τον επόµενο χρόνο, στις 4 Ιουλίου του 1982, ο Πρωθυπουργός τού έκανε το τραπέζι στο Καστρί. Του ανακοίνωσε ότι την επόµενη ηµέρα θα γίνει ανασχηµατισµός και ότι αναλαµβάνει υπουργός Οικονοµικών…

«Οταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυµάται ο Κουλουριάνος. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το «προπατορικό αµάρτηµα» της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980. Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα. «Ανησυχούσαµε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει» λέει χαριτολογώντας. Με τη λέξη «επιταγή» εννοεί τη βροχή των αιτηµάτων για παροχές. Παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του.

«Και µου έλεγαν» θυµάται «“Εσύ τι το παίζεις; Πρωθυπουργός; Αφού συµφωνεί ο Πρωθυπουργός…”. Κι εγώ απαντούσα: “Ο Πρωθυπουργός µπορεί να συµφωνεί αλλά σας είπε να πάτε στον ∆ηµήτρη. Και ο ∆ηµήτρης είναι Καραγεώργη Σερβίας 10”.

Εκεί ήταν αυτός που έπρεπε να πληρώσει, το υπουργείο Οικονοµικών».

Η απάντηση του Κουλουριάνου στη βροχή των αιτηµάτων ήταν τις περισσότερες φορές αρνητική. «Χαρακτηριζόµουν πλέον ως συντηρητικός της παλιάς σχολής που ήθελε διόρθωση του συστήµατος και όχι ανατροπή!»…

«Ο Ανδρέας δεν έλεγε ποτέ “όχι”» συνεχίζει ο Κουλουριάνος. «Οταν τουµίλαγες στενά για οικονοµικά, αρρώσταινε. Με ρωτάνε µερικές φορές: “Μα δεν ήξερε ο Ανδρέας οικονοµικά;”. Παραήξερε οικονοµικά και γι’ αυτό ακριβώς δεν ήθελε να συζητάει οικονοµικά. Γιατί ήξερε ότι εκεί ισχύει η λογική της οικονοµικής ανάλυσης». Ο υπουργός που πήγαινε στο γραφείο του µε το λεωφορείο και έλεγε «όχι» στις παροχές (κάνοντας έξω φρενών τους συναδέλφους του) δεν άντεξε για πολύ σε αυτή τη θέση. Εµεινε όµως αρκετά για να σχηµατίσει εικόνα. «∆ηµιουργήθηκε µια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψηςπου είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος» λέει σήµερα. «Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσε να προσλάβω 1.200. Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι». Τα λεφτά όµως δεν υπήρχαν για αθρόες προσλήψεις και η µόνη λύση ήταν ο δανεισµός. «Εκεί τους είπα ότι αυτό παίρνει πλέον τη µορφή της χιονόµπαλας, κάθε βόλτα και µεγαλώνει»…

Ο Κουλουριάνος παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1983.

Προτού γίνει υπουργός ο Κουλουριάνος µετρούσε ήδη 13 χρόνια στην Παγκόσµια Τράπεζα και είχε συµµετάσχει σε αποστολές σε 20 χώρες. «Γι’ αυτό καταλαβαίνω και πώς λειτουργεί σήµερα η τρόικα» µας λέει, «την έχω κάνει αυτή τη δουλειά». Τον ρωτάµε αν θα αντέξει η Ελλάδα µια έξοδο από το ευρώ. «Η έξοδος από το ευρώ θα είναι αυτοκτονία» απαντάει κοφτά . «Η Ελλάδα βρίσκεται σε τέλµα.

Το ένα πόδι είναι χρέος-έλλειµµα, το άλλο πόδι είναι ύφεση-ανεργία. Οτανσηκώνεις το ένα πόδι να ανασάνεις, βουλιάζει το άλλο. Και το αντίστροφο.Μέχρι να βρεθεί µια σχετικά στέρεη βάση να ανεβείς λίγο πιο πάνω.

Βλέπω ότι αυτή τη δεκαετία η χώρα µας θα µείνει σε αυτό το τέλµα. Είναι µια µεταβατική περίοδος, βρισκόµαστε στο Καθαρτήριο. Οπως έγραψε ο ∆άντης, πρέπει να περάσεις από το Καθαρτήριο για να δεις τον Παράδεισο. Εχουµε σταµατήσει ως κοινωνία, ως οικονοµία, να παράγουµε. Φτάσαµε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη. ∆εν µπορούµε να στηριχθούµε µόνο στις υπηρεσίες και στις ελπίδες ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Η νοοτροπία δεν αλλάζει από τη µια µέρα στην άλλη, δεν αλλάζει µε νόµους και µε ρητορεία.

Η παλιά εποχή τέλειωσε».