Μπάσκετ Α1: Πανιώνιος-Τρίκαλα 71-69. Πολύ δύσκολα.

Τα δεκάλεπτα: 20-16, 39-29, 53-51, 71-69

Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 18 (1τρίπ., 5ασ.), Μπράιαντ 9 (1τρίπ., 7ρ.), Ζορόσκι (4ασ., 2λ.), Έρτσεγκ 17 (3τρίπ., 6ρ., 2ασ., 3λ.), Χαριτόπουλος 4, Καλαμπόκης 10 (0/4τρίπ.), Γιάνκοβιτς 4, Γιαννόπουλος 3 (1), Παραγιός 4, Έλντερ 2

Τρίκαλα (Γιαπλές): Γκιζόγιαννης 3 (1), Μπιγκς 12 (1τρίπ., 9ρ., 3λ.), Σύμτσακ, Νοέας, Κατσαρές 5 (1), Τσαϊρέλης, Αποστολίδης 6 (0/3τρίπ.), Πάουελ 2 (5λ.), Τζικάνοβιτς 8 (5ρ.), Ζούπαν 19 (1τρίπ., 9ρ., 2ασ., 2λ.), Σακελλαρίου 6 (2), Ντίκελ 8 (3ρ., 7ασ., 3κλ., 3λ.)

Όποιες διαφορές πήραμε στο πρώτο μέρος τις κάλυψαν τα Τρίκαλα, ιδίως με το διαμόνιο Ζούπαν. Το ματς έφθασε να κρυθεί στα 2 τελευταία λεπτά με εύστοχους τους Καλαμπόκη και Γιάνκοβιτς και λάθη από τα Τρίκαλα.

Από πλευράς στατιστικών (από SPORT24) υπάρχει βελτίωση στα λάθη (11 έναντι 19 των Τρικάλων, 1 μόνο ο Ράις) αλλά χάθηκε η μάχη των αιθέρων με 11 λιγότερα ριμπάουντς και δεν θα πρέπει να είμαστε περήφανοι για τις τρίποντες επιλογές μας με 7/25 τρίποντα και 0 στα 10 σε σύνολο από τους Ζορόφσκι και Καλαμπόκη. Μάλλον βιασύνη και νευρικότητα αναδεικνύει ένα τέτοιο στατιστικό.

Σε ματς με τέτοια εξέλιξη, απλά λέμε "Τέλος καλό όλα καλά".

Ευρωλίγκα Πόλο. Πανιώνιος-Γιουγκ 6-8

Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε απόψε και έτσι μειωθήκανε αρκετά πλέον οι όποιες ελπίδες πρόκρισης στους 8 της Ευρωλίγκα, μετά τη σημερινή ήττα από τη Γιουγκ Ντουμπρόβνικ με 6-8.

Τα οκτάλεπτα: 0-2, 1-2, 2-3, 3-1

Γκολ Πανιωνίου: Κοκκινάκης 2, Παπαδόγκωνας 2, Μιράλης, Κουκής.

Για 61' λεπτά ο Ρεκόμπα στο 5-2 της Ντανούμπιο στο Copa Bimbo

Ο τέως ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου Αλβάρο Ρεκόμπα αγωνίστηκε για 61' λεπτά στον πρώτο αγώνα του στην Ουρουγουάη με τη νυν ομάδα του Ντανούμπιο, που νίκησε με 5-2 τη Νασιονάλ του Ασουνσιόν της Παραγουάης και προκρίθηκε στα τελικά του Copa Bimbo. O Ρεκόμπα δεν έβαλε κάποιο γκολ. Στη φωτογραφία ο Κινέζος μαρκάρεται από παίκτη της Νασιονάλ. Σημειώστε τη σύμπτωση της κυανέρυθρης πρώτης αντιπάλου του Ρεκόμπα στην επανεμφάνισή του στην Ουρουγουάη...

Θα μπουν λίγο στην "πρίζα" εν όψει "Καλλικράτη";

Με τον ανακοινωθέντα "Καλλικράτη" προ των πυλών (όσο μακρά στο χρόνο και αν φαίνονται αυτές λόγω διαφορετικών προτεραιοτήτων που θέτει η οικονομική κρίση, έλλειψης χρημάτων, αοριστιών στις εξαγγελίες κλπ), μήπως θα ήταν καλό κάποιοι δήμαρχοι να μάθουν να συνεργάζονται από τώρα. Για παράδειγμα, εδώ και αρκετά χρόνια οι Δήμοι Νέας Σμύρνης και Δάφνης προβληματίζονται ιδιαίτερα με το "κολοσσιαίο" πρόβλημα της μονοδρόμησης δρόμων, που είτε μοιράζονται είτε είναι κοντά στα όρια τους.
Για παράδειγμα στους δρόμους που μοιράζονται δεν παίρνουν καμιά απόφαση ρίχνοντας ο ένας το μπαλάκι στον άλλο. Οι δρόμοι αυτή είναι συνήθως μικρού πλάτους με διπλοπαρκαρίσματα (γιατί ούτε γι' αυτά λαμβάνεται απόφαση) και η συνέπεια είναι οδηγοί ερχόμενοι σε αντίθετη κατεύθυνση να πλακώνονται για το ποιος θα περάσει και ποιος θα κάνει όπισθεν.
Για δρόμους παράλληλους των ορίων τους, μονοδρομεί ο ένας χωρίς ενημέρωση του άλλου (παλαιότερο συμβάν σε δρόμους πλησίον της Αιγαίου) και μεταφέρεται όλη η κυκλοφορία σε δρόμους του άλλου Δήμου, που με τη σειρά του μονοδρομεί και εκείνος και μπλοκάρεται τελείως η κίνηση.
Ας προσπαθήσουν λοιπόν από τώρα να συνεργαστούν κάπως, γιατί ποιος ξέρει στο μέλλον μπορεί να ανήκουν στον ίδιο Δήμο (άντε μήπως και λυθούν κάτι τέτοιες αστειότητες επιτέλους).

Μικρή δόση από "Μεταναστευτικό" και πάλι

Αισθάνομαι ότι όσα έγραψα πριν μερικές μέρες σχετικά με το Μεταναστευτικό χωρούν πολύ αντίλογο και κατά συνέπεια θεωρώ ότι κάποιες περαιτέρω σκέψεις μου και διευκρινήσεις δεν θα έβλαπταν.

Στήριξα τα όσα έγραψα στην πρόταση διαχωρισμού της ιθαγένειας από την υπηκοότητα και στην με κάποιο τρόπο εκχώρηση της υπηκοότητας σε τέκνα μεταναστών, μια εκχώρηση που τους δίνει την πλειονότητα των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του Έλληνα πολίτη.

"Μα, με τέτοιες προτάσεις θα έχουμε Έλληνες πολίτες δυο ταχυτήτων, τους υπηκόους και τους ιθαγενείς" θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει. Ναι, αλλά ο υπήκοος θα έχει όλη την ευχέρεια να επεκτείνει το καθεστώς της σχέσης του με την Ελληνική πολιτεία, με την πολιτογράφησή του κατά την ενηλικίωσή του. Και ακόμα και αν δεν το κάνει και πάλι θα υπάρχουν νομοθετημένα δικαιώματα και υποχρεώσεις, που σαφώς δεν αντιτείνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματά του και παράλληλα τα δικαιώματά του υπηκόου βρίσκονται σε αναλογία με τις υποχρεώσεις του σε σύγκριση με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ιθαγενούς Έλληνα Πολίτη. Και το κυριότερο κανείς δεν τον θεωρεί παράνομο στη χώρα που έχει μεγαλώσει και έχει πάει σχολείο και που ασχέτως εθνικότητας τη θεωρεί πατρίδα του, γιατί εδώ ζει χρόνια, έχει τους φίλους και την οικογένειά του.

Ένα άλλο ερώτημα είναι ο χρόνος, οι όροι και ο τρόπος εκχώρησης της ελληνικής υπηκοότητας σε αλλοδαπούς μετανάστες. Μια πρόταση θα ήταν να εκχωρείται με τη γέννησή τους και με βάση τη χρονική διάρκεια νόμιμης διαμονής των γονέων τους στη χώρα μας, κατόπιν αιτήσεως των γονέων, ή αυτόματα με την περάτωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσής των σε Ελληνικό σχολείο ή αν έχουν εγκαταλείψει το σχολείο για να εργασθούν στα 12 χρόνια τους για παράδειγμα κατόπιν αιτήσεως των γονέων τους. Σίγουρα πολλές εναλλακτικές προτάσεις μπορεί να γίνουν σε σχέση με αυτό το σημείο.

Να θυμίσω ότι και οι σημερινές διατάξεις κτήσης της ιθαγένειας, την εκχωρούν άμεσα σε πρόσωπο άγνωστης ιθαγένειας ή που δεν έχει κατά τη γέννηση του άλλη ιθαγένεια ("Την Ελληνική Ιθαγένεια αποκτά από τη γέννηση του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννηση του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας").

Πιθανότατα να χρειάζονται να θεσμοθετηθούν και όροι έκπτωσης του ατόμου από την Ελληνική υπηκοότητα. Αν πχ του έχει εκχωρηθεί από τη γέννηση του κατόπιν αιτήσεως των γονιών του, που έχουν παρατεταμένη νόμιμη διαμονή και εργασία στη χώρα, ίσως να χρειάζεται ν' ανανεώνεται στα 12 ή / και στα 18 χρόνια του ατόμου με βάση περαιτέρω δεδομένα της κατάστασής του.

Κάποιοι θα πουν, "είναι λογικό να δίνουμε την ελληνική υπηκοότητα ή ιθαγένεια σε αλλοδαπούς χωρίς καμιά πολιτιστική επαφή με το ελληνικό έθνος και την ελληνική κουλτούρα";"Μα θα κάνουμε Έλληνες, Πακιστανούς και Αφγανούς μουσουλμάνους, που δεν έχουν καμιά σχέση με το Ελληνικό κοινωνικό γίγνεσθαι";

Είναι προφανές με βάση τον χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι όσο και αν το έθνος των Νεοελλήνων είναι αλληλένδετο με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, δεν είναι λογικό να βάζεις θρησκευτικά κριτήρια στην εκχώρηση της υπηκοότητας ή της ιθαγένειας, χωρίς να παραβιάζεις ανθρώπινα δικαιώματα.
Επίσης η εθνική επιλογή μεταναστών που θεωρούμε κατάλληλους για να πάρουν την υπηκοότητα ούτε μας τιμά ούτε είναι ασφαλές κριτήριο. Αν δηλαδή ο Πακιστανός ή ο Αφγανός είναι απόγονος των Κάλας, που έλεγαν ότι προέρχονται από τους αξιωματικούς και στρατιώτες του Μεγάλου Αλέξανδρου, τότε θα μας αρέσει; Και γιατί για παράδειγμα να θεωρήσουμε αξιωματικά ότι ο Πολωνός ή ο Αλβανός είναι σε κάθε περίπτωση πιο προσαρμόσιμος στην Ελληνική κοινωνία από τον Πακιστανό; Υπάρχει και η λογική ότι ο Πακιστανός είναι πλέον πλήρως αποκομμένος από την πρώτη του πατρίδα και έχει μεγαλύτερη διάθεση να προσαρμοστεί στην Ελληνική κοινωνία και να ταυτιστεί μαζί της απ' ότι κάποιοι κάτοικοι γειτονικών Βαλκανικών χωρών, που το βλέπουν και΄ελαφρώς "δίπορτο".

Ένα άλλο σημείο, που θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε, είναι το πόσο δύσκολα έπαιρναν την Ελληνική ιθαγένεια ομογενείς μας που μετανάστευσαν στην Ελλάδα από την Κωνσταντινούπολη τις δεκαετίες 60 και 70 κυρίως. Το Ελληνικό Κράτος αρνιόταν την εκχώρηση της ιθαγένειας για πάρα πολλά χρόνια (πιθανότατα θέλοντας να τους ωθήσει με κάποιο τρόπο να μην εγκαταλείψουν τελείως τις πατρογονικές τους εστίες ώστε να μην αποκοπεί οριστικά ο Ελληνισμός από αυτές τις ρίζες του). Με παρόμοιο τρόπο περίπου αντιμετωπίστηκαν αργότερα και αρκετοί Βορειοηπειρώτες Έλληνες. Δεν λέω ότι επειδή τότε ίσχυσαν τέτοιες περιπλοκές, πρέπει και σήμερα να δημιουργήσουμε ένα αδιάβατο τείχος σχετικά με την πολιτογράφηση των μεταναστών. Αλλά όταν για εθνικούς λόγους βάζαμε μύρια προσκόμματα σε ομογενείς, θα πρέπει και στη σημερινή περίπτωση να σκεφθούμε ικανές δικλείδες ασφαλείας, που ναι μεν δεν θα διαιωνίζουν τη σημερινή αδικία της δημιουργίας ανθρώπων χωρίς πατρίδα αλλά δεν θα κάνει και τη χώρα ξέφραγο αμπέλι και δεν θα αλλοτριώσει το στάτους κβο της πληθυσμιακής της σύνθεσης. Και θα πρέπει να σκεφθούμε και τη συσχέτιση των όποιων αλλαγών στην εκχώρηση της υπηκοότητας η / και ιθαγένειας με τη συνθήκη του Σέγκεν. Πολλοί μετανάστες (έστω και δεύτερης γενιάς) πιθανότατα να κόπτονται ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια για να την χρησιμοποιήσουν ως όχημα για τη νόμιμη μεταπήδησή τους σε άλλες πιο πλούσιες χώρες της ΕΕ. Ίσως σε μια τέτοια περίπτωση να χρειάζεται η θέσπιση κάποιων όρων για έλεγχο του υπηκόου όπου εκχωρήθηκε η υπηκοότητα / ιθαγένεια ως προς τη χρήση της εκχωρηθήσας υπηκοότητας ή ιθαγένειας.

Ως προς το αιτούμενο δημοψήφισμα, σήμερα άκουσα απαξιωτική απόρριψη από την κυβέρνηση. Το δημοψήφισμα δεν θα έχει καμιά σημασία αν είναι σε στυλ ΝΑΙ/ΟΧΙ αλλά πρέπει να τεθούν προς ψήφιση περισσότερες των δυο προτάσεων, που με περιφραστικό τρόπο να δίνουν τις εκφάνσεις της επίλυσης του ζητήματος.
Οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις δεν διεξήγαν δημοψηφίσματα θεωρώντας ότι ο Λαός είναι ανώριμος και επιρρεπής σε δημαγωγίες και εθνικιστικές κορώνες. Πως μπορούν όμως κυβερνήσεις να θεωρούν το λαό ανώριμο όταν πρόκειται για δημοψηφίσματα και ώριμο όταν τους ψηφίζει στις εκλογές για να τον κυβερνήσουν;
Δεν θεωρώ απαραίτητο το δημοψήφισμα αλλά τη διακομματική επιτροπή που θα θεσπισθεί για να βρει τα κοινά σημεία και να προτείνει νομοσχέδιο με την ευρύτερη δυνατή σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, αλλά δεν μου αρέσει μια εκ προοιμίου απόρριψη της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, που κρύβει φοβίες ότι ο "ανώριμος" Ελληνικός Λαός θ' αποφασίσει λάθος παρασυρόμενος από τους φωνασκούντες. Αν περάσουμε σε αυτού του είδους τις σκέψεις και τους χειρισμούς και μάλιστα απ' αυτούς που μίλαγαν για "συμμετοχική δημοκρατία" τότε μάλλον θέτουμε σε αμφιβολία αυτή καθ' εαυτή τη δημοκρατία (συμμετοχική ή μη...).

Σιδηρόπουλος και πάλι...

Μετά το Πανιώνιος-Καβάλα, ο κος Σιδηρόπουλος επανέρχεται στη Νεα Σμύρνη ως διαιτητής του αγώνα Πανιώνιος-Λεβαδειακός.

Ευελπιστούμε να δει αυτή τη φορά και αυτός και οι επόπτες του σωστά τις φάσεις και όχι όπως στο οφσάιντ δεύτερο γκολ της Καβάλας προ εβδομάδων.
Επίσης ελπίζουμε να μην επιτρέψει κατς των αμυντικών της αντιπάλου ομάδας χωρίς κάρτες, που φαίνεται να είναι πάγια διαιτητική τακτική των αγώνων της τρέχουσας περιόδου στη Νεα Σμύρνη και ένας εύσχημος τρόπος να σταματάνε το παιχνίδι κάποιων παικτών του Πανιωνίου με υψηλή τεχνική κατάρτιση. ΙΔΩΜΕΝ.

Τα στοιχεία του σεισμού της Αϊτής

Μπροστά στην ανείπωτη καταστροφή των κατοίκων, δεν έχει βέβαια ιδιαίτερη σημασία η παράθεση των σεισμολογικών δεδομένων και λεπτομερειών του σεισμού της Αϊτής. Σαν κάτοικοι μιας ιδιαίτερα σεισμογενούς χώρας, εμείς οι Έλληνες σε πολλές περιπτώσεις διαχρονικά έχουμε βιώσει την οργή του Εγκέλαδου και συνεχίζουμε να ζούμε με το ρίσκο των αιφνίδιων ξεσπασμάτων του και υπάρχει από μέρους μας μια σχετική κατανόηση της κατάστασης.

Παραθέτω απλά τα στοιχεία για καλύτερη κατανόηση των παραμέτρων που οδήγησαν στο εύρος της καταστροφής (στη φωτογραφία χάρτης με βαθμονομήσεις διαφόρων στοιχείων όπως η μέγιστη επιτάχυνση και ταχύτητα κλπ).

Ο σεισμός λοιπόν εντάσεως 7.3 (άλλοι δίνουν 7) βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ ήταν τεκτονικός σεισμός και οφείλετο στην κίνηση σε αντίθετες κατευθύνσεις των δυο τεκτονικών πλακών που κινούνται κάτω από τη νήσο, της πλάκας της Καραϊβικής και αυτής της Βόρειας Αμερικής.
Αν και η Καραϊβική είναι σεισμογενής περιοχή, η ένταση του σεισμού είναι μη αναμενόμενη και πιθανότατα δημιουργεί ανάγκη περαιτέρω επιστημονικών μελετών.

Το βάθος του σεισμού ήταν επιφανειακό (~10 χλμ) και σε συνάρτηση με τη μικρή απόσταση του επίκεντρου (~16 χλμ) από την πρωτεύουσα Πορτ-ο-Πρενς ευθύνονται για την τεράστια ζημιά που δημιούργησε ο σεισμός. Η διάρκεια που ο σεισμός έγινε έντονα αισθητός αναφέρεται να είναι της τάξης του 1 λεπτού όταν συνήθεις σεισμοί διαρκούν κάποια δευτερόλεπτα.

Ο Ερυθρός Σταυρός θεωρεί ότι το 1/3 του πληθυσμού της Αϊτής (~3.000.000) έχει υποστεί διάφορης κλίμακας επιπτώσεις από το σεισμό, ενώ φαίνεται ότι μόνο ένα νοσοκομείο της χώρας έχει μείνει σε λειτουργία προς το παρόν.

Ας ελπίσουμε ότι η επέμβαση της Διεθνούς Κοινότητας (...και η Θεία Πρόνοια συνάμα) θα βοηθήσει τους υποφέροντες σεισμοπαθείς και ότι με τη βοήθεια του Θεού, τα σωστικά συνεργεία που έχουν σπεύσει, θα απεγκλωβίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους μας.

Παιχνίδια δημοσκοπήσεων, λαϊκισμών αλλά και εθελοτυφλίας και υπεραπλουστεύσεων στο θέμα της χορήγησης ιθαγένειας σε μετανάστες.

Μετά τις χθεσινές δηλώσεις Σαμαρά, τις σχετικές με τη μη στήριξη του νομοθετήματος της κυβέρνησης για τη χορήγηση ιθαγένειας σε μετανάστες, έχω την εντύπωση ότι το θέμα πλέον κινείται στο πως διαμορφώνονται οι δημοσκοπήσεις. Η πάγια άρνηση του ΛΑΟΣ για νομιμοποίηση όσων ονομάζει λάθρομετανάστες, αν και η συζήτηση αφορά δεύτερης και τρίτης γενιάς αλλοδαπούς μετανάστες, που έχουν φοιτήσει σε Ελληνικά σχολεία, φαίνεται να σπρώχνει δυστυχώς τον κο Σαμαρά σε διαμόρφωση πολιτικής άποψης επί του θέματος, που ωθείται εν πολλοίς από το σκεπτικό της αποφυγής απωλειών της δεξιάς του πτέρυγας προς το ΛΑΟΣ ή την επάνοδο των υπαρχουσών του απωλειών. Και μια τέτοια τακτική θεωρώ ότι θα τον βλάψει σε βάθος χρόνου, πόσο δε μάλλον που καθόλου δεν την έχει ανάγκη, δεδομένης της ύπαρξης καθαρών εναλλακτικών δρόμων, όπως θα προσπαθήσω να δείξω παρακάτω. Βέβαια η χθεσινή δήλωση θέλω να πιστεύω, ότι ήταν μια δήλωση μη συμφωνίας με τις βουλές της κυβέρνησης επί του θέματος, αλλά όχι μια στείρα άρνηση να το κοιτάξουμε κατάματα και να βρούμε αναλυτικές προσεγγίσεις του προβλήματος.

Το ζήτημα σίγουρα δεν είναι απλό και πιθανότατα και το ότι φέρει η κυβέρνηση προς ψήφιση δεν είναι δυνατόν να ζητήσει από τα κόμματα να το ψηφίσουν άκριτα. Θα ήταν πλέον σώφρον πιστεύω, για να μη γίνει το ζήτημα βορά λαϊκιστικών δημαγωγιών, να διαμορφωνόταν μια κοινοβουλευτική διακομματική επιτροπή, που να επεξεργαζόταν τον νόμο και να κατέληγε σε κοινής αποδοχής σημεία, που πιθανότατα θα έλυναν τις σημερινές αδικίες και παράλληλα δεν θα έδινε έναυσμα σε άνευ ουσίας εθνικιστικές κορώνες. Ήδη και από τις δυο πλευρές που αντιδικούν για το θέμα ζητείται δημοψήφισμα, που δεν θα έλεγα ότι είναι άτοπο, αλλά εξαρτάται η ορθότητα του στο πως θα τίθεται το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Αν τίθεται σαν μαύρο ή άσπρο, ναι ή όχι, είναι σίγουρο ότι οδηγεί σε μη ωφέλιμες απλουστεύσεις και δεν θα λύσει προβλήματα.
Προβλήματα λύνονται όταν υπάρχουν αναλύσεις και βρίσκονται οι κοινές συνισταμένες.

Για παράδειγμα θ' αναφέρω ένα σχετικό σημείο.

Σε άλλες χώρες υπάρχει διαχωρισμός του όρου "ιθαγένεια" από τον όρο "υπηκοότητα" (ΗΠΑ, Βρετανία κλπ). Ο πρώτος προσεγγίζει περισσότερο την εθνική προέλευση του ατόμου. Θα μπορούσε λοιπόν και στη Ελλάδα να εισαχθεί μια διαφοροποίηση των δυο όρων και να δίνεται η υπηκοότητα σε ανηλίκους, που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας και είναι δεύτερης ή τρίτης γενιάς μετανάστες. Οι Έλληνες αυτοί υπήκοοι θα έχουν το δικαίωμα χορήγησης διαβατηρίου, ταυτότητας κλπ και οι Άρρενες εφόσον δεχθούν να στρατευθούν θα λαμβάνουν και την ιθαγένεια χωρίς ανάγκη περαιτέρω πολιτογράφησης. Οι γυναίκες θα ακολουθούν με την ενηλικίωσή τους την ισχύουσα μέθοδο πολιτογράφησης για ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια, ειδάλλως θα παραμένουν όπως και οι μη στρατευθέντες άντρες μόνον με την υπηκοότητα. Η ιθαγένεια θα σημαίνει πλήρη πολιτικά δικαιώματα των ατόμων που την κατέχουν ενώ η υπηκοότητα μερικά μόνο σε τοπικό αυτοδιοικητικό επίπεδο. Επίσης η μη ιθαγένεια θα αποκλείει πιθανόν τους υπηκόους από κάποιες καίριες διοικητικές κρατικές θέσεις. Όποιος λοιπόν θέλει όντως την Ελληνική ιθαγένεια και τα δικαιώματα που του δίνει θα πρέπει να πληροί και τις προϋποθέσεις πολιτογράφησής του με την ενηλικίωση του. Και προφανώς κάποιος που όντως θέλει να είναι Έλληνας θα προχωρεί στην πολιτογράφησή του, ειδάλλως θα παραμένει μόνιμος κάτοικος της χώρας και υπήκοος της με αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Καλό είναι να σημειώσουμε ότι οι υπάρχουσες διατάξεις είναι σαφείς στα περί κτήσεως της ιθαγένειας από αλλοδαπούς ενήλικες και το ζητούμενο κυρίως είναι κάποιες απλουστεύσεις της γραφειοκρατικής διαδικασίας ως προς τους ενήλικες αιτούντες την ιθαγένεια ή και κάποια σμίκρυνση των χρονικών ορίων, που απαιτούνται.

Θεωρώ ότι με την εισαγωγή με ξεχωριστή σημασία του όρου υπηκοότητα στην Ελληνική νομοθεσία σε σχέση με την ιθαγένεια, θα υπάρξει εναρμόνιση της με το ότι συμβαίνει σε άλλα πολυπολιτισμικά κράτη, που έχουν εμπειρίες ετών στο μεταναστευτικό ζήτημα.

Όπως προανέφερα το θέμα είναι πολυσχιδές και πολυπαραμετρικό και χρειάζεται προσοχή και ανάλυση σε ένα κράτος των Βαλκανίων, που είναι εκ γενέσεώς του εθνοκεντρικό. Δεν ισχυρίζομαι προφανώς ότι με τα όσα παρουσίασα παραπάνω μπορεί να λυθεί ένα τέτοιο ζήτημα αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορεί να λυθεί χωρίς διακομματική συναίνεση και αποφυγή μισαλλοδοξιών και φανατισμού όπως και υπεραπλουστεύσεων και τάσεων να εθελοτυφλούμε στις ιδιαιτερότητες που έχει η Ελληνική Κρατική οντότητα.

Βάζει ένα ΜΠΟΥΒΑΛ-Ο στη μηχανή του

Απ' ότι όλα δείχνουν (δείτε SPORT24) ο Πανιώνιος θα ενισχυθεί και επιθετικά με τον δυναμικό Γάλλο φορ του Πανθρακικού Μπέντι Μπουβάλ.
Θεωρούμε ότι για μια ακόμα φορά φέτος, η ΠΑΕ παίρνει απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση και αν μη τι άλλο θα έχει πάρει όλα τα δυνατά μέτρα για να διεκδικήσει η ομάδα ότι μπορεί να διεκδικήσει φέτος.
Δυό λόγια ακόμα για Μπουβάλ. Ο παίκτης προερχόταν από την Νανσί και από 16 ετών πήγε στη Μπόλτον αλλά σύμφωνα με την Wikipedia ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει στην Α΄ ομάδα λόγω ενός ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΝΤΟΣ τραυματισμού στο γόνατο (μήπως να το δουν κάπως έκει στην ΠΑΕ μη ξαναέχουμε Σμόγιε αν και ο Μπουβάλ δεν είχε τέτοια συμπτώματα στις μετέπειτα ομάδες του). Πριν τον Πανθρακικό έπαιξε στη Δανέζικη Ράντερς για 2 σεζόν (2007-2009) με 15 γκολ σε 57 παιχνίδια ενώ και φέτος έχει 3 γκολ με την ομάδα της Κομοτηνής σε 17 αγώνες.

Στο ίδιο άρθρο του SPORT24 γίνεται επίσης αναφορά στην άφιξη αύριο του Τσότσαλιτς στην Αθήνα και πιθανότατα μάλλον έχει κλείσει το όποιο πρόβλημα υπήρξε στη μεταπήδησή του στον Πανιώνιο. Να ευχηθούμε όλοι να είναι καλορίζικοι και να σταδιοδρομήσουν στην ομάδα βοηθώντας την να φτάσει σε επιτυχίες.
Κατά τ' άλλα λίγο στραβά μας πάει η προετοιμασία για Λεβαδειακό αφού Εστογιανόφ και Ριέρα δεν προπονήθηκαν λόγω ίωσης.

Σκωτσέζικα ντουζ

Διαβάζουμε φήμες σήμερα στον τύπο για ενδιαφέρον του Πανιωνίου για τον φορ του Πανθρακικού Μπουβάλ, αλλά δυστυχώς συνοδεύονται παράλληλα από νέα για προβλήματα στη μεταγραφή Τσότσαλιτς.

Ωραίο σκωτσέζικο ντουζ είναι αυτό. Από τη μια συνειδητοποιούμε σωστά το πρόβλημα και πάμε για φορ, από την άλλη αδυνατούμε να δώσουμε τα 75000 του Τσότσαλιτς σε μια δόση, φθάνοντας στο σημείο να χάσουμε μια μεταγραφή που θεωρείται ευκαιρία... Ίσως τώρα με το πρόστιμο σε Εστογιανοφ... Άλλη ανεπιβεβαίωτη είδηση αυτή. Πόσο διασταυρωμένο είναι αυτό με τις 200.000 Ευρώ! Μόνο στην exedra το είδα. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για το ύψος των προστίμων. Βέβαια το παράπτωμα δεν ήταν και μικρό και στοίχισε στην ομάδα αλλά σε αντίστοιχα του Τζιμπούρ στο παρελθόν, που συνοδεύονταν και από απουσίες από τις προπονήσεις άντε να είχαμε φθάσει τα 30.000 Ευρώ. Πόσα παίρνει ο Εστογιανόφ για να του ρίξουμε 200.000 Ευρώ πρόστιμο; Και αν του ρίξουμε πρόστιμο εφάμιλλο των ετησίων αποδοχών του τότε τι κίνητρο θα έχει για να παίξει; Εκτός και αν υπάρχουν και άλλα κρυφά δεδομένα, που δεν ξέρουμε.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: Τελικά το πρόστιμο είναι 12.000 Ευρώ. Δείτε το σχετικό link στο goalday . Κάποιοι μάλλον δεν ξέρουν αριθμητική ... ή είχαν στο νου τους δημοσιονομικά ελλείμματα!
Και μια που μιλάμε για σχεδιασμό βασισμένο στα ταλέντα ... 8 γκολ φάγανε από τον Εργοτέλη οι νέοι!

Εξελίξεις του Κυπριακού ξανά

Προ ημερών είχα κάνει μια ανάρτηση σχετική με την πιθανή ύπαρξη σχεδίου προς δημοψήφισμα βασισμένο σε ότι στη σύγχρονη έκφανσή της σημαίνει η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία.

Πως έρχονται τα πράγματα και η θέση των Τουρκοκυπρίων φαίνεται να σκληραίνει και όχι μόνο αυτό αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις εκλογές του Απριλίου στα κατεχόμενα αναμένεται ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα ηττηθεί από τον πιο άτεγκτο υποστηρικτή της διχοτόμησης, Ντερβις Έρογλου (από Nooz. "...ο Ντερβίς Έρογλου δηλώνει ότι θα προσέλθει με τις δικές του θέσεις και ότι από το μέχρι τώρα υλικό των διαπραγματεύσεων θα κρατήσει ό,τι ο ίδιος θα θεωρήσει ως κατάλληλο. Επίσης, τονίζει ότι οι «κόκκινες γραμμές» του είναι η διατήρηση των εγγυήσεων της Τουρκίας , η «παρθενογένεση» και η παραμονή όλων των «πολιτογραφημένων» μέχρι τη λύση Τούρκων εκ Τουρκίας").

Η όλη αλληλουχία αυτών των γεγονότων χωράει ίσως δυο ερμηνείες.

Η πρώτη ερμηνεία είναι ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία της εύρεσης στην εξουσία των κατεχομένων της πλέον διαλλακτικής μερίδας και να βρούμε τα κοινά σημεία, που θα φέρουν σύντομα ένα σχέδιο, που θα τεθεί σε δημοψήφισμα προ της επικράτησης των αδιάλλακτων. Έτσι δεν θα επαναληφθεί και στην Κύπρο, το ιστορικό λάθος της Ελλάδας στο θέμα των Σκοπίων, που όταν ίσως μπορούσε να το λύσει με τους πιο διαλλακτικούς Σκοπιανούς του Γκριγκόροφ, δεν το έκανε και έχει τώρα απέναντί της, το ανελαστικό VMRO με το οποίο δεν βρίσκεται τρόπος συνεννόησης.

Η δεύτερη ερμηνεία είναι ότι υπό την απειλή της επικράτησης των αδιάλλακτων οπαδών της διχοτόμησης, το Τουρκικό / Τουρκοκυπριακό μπλόκ πιέζει τις τρέχουσες συνομιλίες ώστε υπό το άγχος της ανάγκης εξεύρεσης λύσης να διαμορφωθούν πιο ευνοϊκές γι' αυτούς θέσεις και η όποια κατ' ευφημισμό δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία να είναι κατ' ουσίαν de facto διχοτομική λύση.

Για μια ακόμα φορά η κατάσταση δείχνει να δυσκολεύει ως προς την εύρεση μιας βιώσιμης λύσης για την Κυπριακή Δημοκρατία, που θα τερματίσει την εκ του Αττίλα διχοτόμηση του νησιού. Αν προ ημερών μιλάγαμε για ανάγκη ιδιαίτερης προσοχής, τώρα δείχνουν τα πράγματα να έχουν ακόμα πιο δύσκολη τροπή, που ίσως για μια ακόμα φορά είναι έρμαιο των τετελεσμένων γεγονότων του 1974 και των εκβιασμών της Τουρκικής κατά βάση διπλωματίας, που δεν καταλαβαίνει από υποστηρίξεις για είσοδο στην ΕΕ και τέτοιες ιστορίες, όπως εις μάτην πιστευαμε.

Στην Κρήτη τα πήρε όλα ο άνεμος. Εργοτέλης-Πανιώνιος 0-0. ΜΕΓΑΛΗ εκτός έδρας νίκη του ελλειπούς ιστορικού στο μπάσκετ επί του Ηλυσιακού με 71-84

Στο Παγκρήτιο ο δυνατός άνεμος δεν άφησε να παιχτεί ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα οι δυο ομάδες να μείνουν στο μηδέν.

Στο πρώτο μέρος φάνηκε να έχει κάποιες καλύτερες ευκαιρίες ο Εργοτέλης και ο Πανιώνιος μπορεί να σταθεί μόνο στο σωστά ακυρωθέν γκολ του Καστελλιόνε, ο οποίος σε αυτή την περίοδο ήταν και ο πλέον θετικός παίκτης του Πανιωνίου. Από πλευράς Εργοτέλη, στο 45` ο Τζούνιορ απέτυχε να σκοράρει από εξαιρετικά πλεονεκτική θέση.

Στο δεύτερο μέρος ο Πανιώνιος ξεκίνησε και τέλειωσε πιο δυναμικά αλλά και πάλι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πάντως χάθηκαν έγιναν εκατέρωθεν κάποιες σημαντικές φάσεις.
Θα σημειώσω το μονοκόμματο σουτ του Καστελιόνε από το ύψος του πέναλτι και δεξιά στο 48', που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και το σουτ του Τζούνιορ μέσα στην περιοχή στο 70' που απέκρουσε με το ένα χέρι ο Ανδριόλας.
Σημαντικές τροφοδοτήσεις μέσα στη μεγάλη περιοχή δέχθηκε ο Μπάλαμπαν ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά σε όλες είτε το κοντρόλ είτε το γύρισμά του για να βρεθεί σε θέση σουτ δεν ήταν σωστό ή εν πάσι περιπτώσει δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη θέση που βρέθηκε.

Στο Β' μέρος, ο Φερέρα (που αποβλήθηκε στο τέλος αλλά είχε δίκιο να διαμαρτυρηθεί αφού εντός φάσης βέβαια ο Μπάλαμπαν δεχθηκε σκαριά μπροστά στα μάτια του διαιτητή ... που όμως ήταν στραβά ...) ξεκίνησε τα "ταχυδαχτυλουργικά" που μάλλον θα δούμε σε όλο το Δεύτερο Γύρο. Ξαφνικά είδαμε το Σιόβα στην επίθεση και πολλές φορές σαν αριστερό επιθετικό.
Από το Β' μέρος διέκρινα τους δυο ακραίους μπακ, Τζαβέλα και Μανιάτη και τον Αναστασόπουλο ιδίως από το 70' και μετά. Ο Ριέρα προσπάθησε ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά φαίνεται κάπως κουρασμένος. Ο Μπάλαμπαν τα είπαμε για τις τελικές προσπάθειες. Σε κάποιες προσπάθειές του έξω από την περίοχή δείχνει τι καντάρια μπάλα ξέρει αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Ο Εστογιανόφ και αυτός προσπάθησε και έτρεξε καλύπτοντας και την άμυνα αλλά και η κατάσταση με τον άνεμο και πιθανότατα και η απουσία του από επίσημους αγώνες για βδομάδες έφεραν σαν αποτέλεσμα να μη φανεί η ομάδα ενισχυμένη από την επάνοδό του. Ο Ανδριόλας με μια μεγάλη απόκρουση αλλά σε μια τουλάχιστον φάση έκανε χοντρή γκέλα αφήνοντας τη μπάλα να περάσει από πάνω του.
Γενικά, την αμυντική εικόνα, παρά το μετά από καιρό μηδέν παθητικό, δεν την θεωρώ βελτιωμένη. Ίσως είμαστε τυχεροί που ο Εργοτέλης δεν είχε τον βαρύ φορ του τον Μπούτιμιρ και έτσι κάποιες χοντράδες που κάναμε αμυντικά, κατορθώσαμε τελικά να τις καλύψουμε.
Ελπίζω οι επικριτές τελευταίως του "ατομιστή" Κουμορτζί να είδαν σήμερα άλλους που έπαιξαν σε παρόμοια θέση να κάνουν τις "ατομιστίες" και να τους αναφέρουν στην κριτική τους με τον ίδιο τρόπο (πχ Σιόβας με τρεις Πανιώνιους σε θέσεις να πάρουν πάσα επιχειρεί άστοχο και άσκοπο σουτ).

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Πόσα, Γελαδάρης, Χίμπλινγκερ, Ζούνιορ, Ρουμπάκης, Σασιασβίλι, Ορφανός, Φραγκουλάκης, Τσεσνάουσκις (78' Βερπακόφσκις), Ρομάνο, Λεάλ

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Ανδριόλας, Μανιάτης, Λάτκα, Όμο, Ριέρα, Μπάλαμπαν (90' Κούκετς), Εστογιάνοφ (84' Γουνδουλάκης), Καστελιόνε (68' Σιόβας), Κουμόρτζι, Αναστασόπουλος, Τζαβέλλας

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΝΙΚΗ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ

Η νίκη επί του Ηλυσιακού με 71-84 μπορεί να θεωρηθεί σημαντική αν αναλογιστούμε ότι ο Πανιώνιος έπαιξε χωρίς δυο πολύ ζωτικές μονάδες του, τον Παπανικολάου και τον Μπράιαντ. Ιδίως ο δεύτερος θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος των ψηλών της ομάδας.
Πλην όμως με σούπερ Έρτσεκ και πάλι αλλά και με σημαντικές βοήθειες και από τους "συνήθεις ύποπτους" Καλαμπόκη και Ζορόφσκι αλλά και άλλους (πχ Έλντερ με κρεσέντο στο τέλος με 6 συνεχείς πόντους) ο Πανιώνιος πήρε τη νίκη. Και μάλιστα επικράτησε πλήρως και στο μάζεμα των "σκουπιδιών" ριμπάουντς, που στατιστικά φαίνεται να τον διευκόλυνε στην επικράτηση με 39 ριμπάουντς έναντι 27 του αντιπάλου (φαίνεται ο συμπαθής Ηλυσιακός ν' αντιμετωπίζει σοναρό πρόβλημα σε αυτό τον τομέα). Στον τομέα αυτό θα εξάρω τον φιλότιμο Παραγυιό, που απόντως και του Ευθύμοφ πήρε χρόνο και συνέβαλε και αυτός κατά δύναμη. Εν αντιθέσει και πάλι πολλά λάθη (18 έναντι 9 των αντιπάλων και πάλι με συνήθεις ύποπτους τους αμερικάνους μας).
Στο Α' μέρος ελέγχοντας ριμπάουντ και ρυθμό πήραμε μια διαφορά 11 πόντων 31-42. Είχαμε και πάλι τη συνήθη κραυγαλέα κάμψη στο τρίτο δεκάλεπτο και ο Ηλυσιακός έφθασε στο καλάθι λίγο πριν το τέλος του (53-550 αλλά ο Ράις με τρίποντο έδωσε ανάσα (53-58), που έγινε μεγαλύτερη με νέο τρίποντο Ζορόφσκι στην έναρξη της τρίτης περιόδου (53-61). Στη συνέχεια δείξαμε σοβαρότητα και με ογκόλιθο των Έρτσεκ κρατήσαμε και αυξήσαμε τη διαφορά με το τελικό ρεσιτάλ Έλντερ που προανέφερα.
Κλέινοντας θυμίζω πόσο άνετα μας είχε νικήσει ο Ηλυσιακός στο ΒΑΡΙΚΑΣ και το αναφέρω για να δείξω πόσο οι προσθήκες τις τελευταίας στιγμής και ιδίως ο Έρτσεκ, έχουν ανεβάσει την ομάδα. Δυστυχώς ο Έρτσεκ είναι προσωρινά μόνο κυανέρυθρος...

Τα δεκάλεπτα: 23-22, 31-42, 53-58, 71-84

Ηλυσιακός (Κουφός): Κάρτερ 11, Καρύδας 12, Κάμινγκς 19(2), Παπανικολάου 20(4), Χατζής 5, Αθανασούλας 2, Σιούτης , Μπέντον , Ιωάννου 2, Κασελάκης .

Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(2), Γιαννόπουλος , Ζορόσκι 11(3), Έρτσεγκ 26, Χαριτόπουλος 6, Καλαμπόκης 9(3), Γιάνκοβιτς 6, Παραγιός 5, Έλντερ 13(1).

Τα στατιστικά απο SPORT24 δείτε τα εδώ.

Παλιοί και νέοι φόροι στη σπασμωδική προσπάθεια ανάκαμψης

Το βράδυ, με τροπολογία που επιβάλλει μάλλον αντισυνταγματική αναδρομικότητα εφαρμογής, η κυβέρνηση επαναφέρει με αυξημένο αφορολόγητο (που όμως θα εκμηδενισθεί ουσιαστικά από την επερχόμενη αύξηση αντικειμενικών αξιών)τους φόρους κληρονομιάς, μεταβίβασης, γονικών παροχών κλπ.
Είναι έκδηλο ότι η κίνηση αυτή πιθανότατα προκλήθηκε προς εντυπωσιασμό των Ευρωπαίων ελεγκτών που βρίσκονταν στην Αθήνα και φαντάζει σπασμωδική και μη μελετημένη νομικά.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω πως το πρόβλημα του Ελληνικού Δημοσίου δεν βρίσκεται στην έλλειψη φόρων από τους οποίους θα μπορούσε να καλύψει τα τεράστια ελλείμματά του, αλλά στο ξεχαρβάλωμα των μηχανισμών είσπραξης των φόρων, που υπάρχουν. Για παράδειγμα, μεγάλη αναφορά γίνεται σε σχεδιαζόμενη αύξηση του ΦΠΑ όταν το κράτος αδυνατεί να εισπράξει το ΦΠΑ με τη τρέχουσα τιμή του και δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο σχέδιο για ν' αλλάξει αυτή η κατάσταση. Κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι αν αυξηθεί ο ΦΠΑ, το μόνο που θα επιτευχθεί υπό τις παρούσες συνθήκες είναι να αυξηθεί το "άνοιγμα" των ανείσπρακτων οφειλών προς το Δημόσιο και να βρεθούμε ακόμα πιο ανακόλουθοι ως προς τους προϋπολογισμούς μας.

Συνεπώς οι προσπάθειες πρέπει να αναλωθούν στο να κάνουν τους υπάρχοντες εισπρακτικούς μηχανισμούς να λειτουργήσουν, στο να υπάρξει επιτέλους κρατική οργάνωση άξια λόγου.

Τέλος θεωρώ ότι σε ένα κράτος που επιβάλλει φόρους, που ελάχιστα αποδεικνύονται ανταποδοτικοί για τους πολίτες του, σε ένα αποδιοργανωμένο σύστημα κοινωνικών παροχών, ζωτικό είναι να δημιουργηθεί έστω το ελάχιστο αυτό κατώφλι αμοιβαίας εμπιστοσύνης κράτους-πολίτη που για δεκαετίες συνεχώς εκπίπτει στη χώρα μας.

Ο Αχιλλέας Μπέος, η "πίτα" του Πανιωνίου και μεταγραφικές αναζητήσεις

"Δεν πιστεύω πως οι αθηναϊκές ομάδες έχουν τη δυνατότητα να ανέβουν. Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ παίρνουν το 95% της πίτας και το υπόλοιπο ο Πανιώνιος. Δεν χωράει άλλη ομάδα από την πρωτεύουσα στη Σούπερ Λίγκα".

Ποιός τα λέει αυτά; O νυν Πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου και τέως μμεγαλομέτοχος του Πανιωνίου, Αχιλλέας Μπέος.

Καλό κομμάτι της πίτας μας μοίρασε ο κος Αχιλλέας. Μακάρι να 'ταν τόσο. Πολλά προβλήματά μας θα 'χαν λυθεί. Αλλά είναι αμφίβολη η αλήθεια αυτής της εκτίμησης.

Είναι σίγουρο ότι έχουμε πολλούς "συμπαθούντες". Ναι είναι αυτοί που λένε ότι συμπαθώ τον Πανιώνιο ή ότι από τις ομάδες που δεν πρωταγωνιστούν μου αρέσει ο Πανιώνιος. Αλλά η ομάδα έχει ανάγκη από "Μόνο Πανιώνιους" πέραν των συμπαθούντων και δεδομένης της ψυχικής δύναμης, που χρειάζεται κάποιος, σε ένα σπορ των μαζών, όπως το ποδόσφαιρο, για να στηρίζει ένα σύλλογο σαν τον Πανιώνιο, που εκφράζει άλλα πράγματα και όχι τίτλους και νίκες, η αύξηση της πίτας μας χρειάζεται και την αγωνιστική καταξίωση σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι σήμερα ή έστω τη σταθεροποίηση μας σε πρωταγωνιστικές προσπάθειες. Το δεύτερο φαίνεται πιο εφικτό και κάποια χρόνια Προεδρίας Μπέου και η τριετία Τσακίρη δείχνει να το πετυχαίνει. Αλλά χρειάζεται χρονική διάρκεια.

Η πίτα μας είχε το φλουρί Τσακίρης βέβαια και μακάρι να μας πέσει και κάποιο ακόμα φλουρί, που να βοηθήσει το πρώτο στο δύσκολο πια από οικονομικής άποψης έργο του.

Επί τη ευκαιρία της αναφοράς σε Μπέο και Ολυμπιακό Βόλου, ο κυρ Αχιλλέας μεταξύ άλλων έκανε πρόταση στον Καούνο του Αστέρα. Ο Καούνος είναι για τη Β΄Εθνική ένας υπερ-επιθετικός και δεινός σκόρερ αλλά να μη ξεχνάμε πως και σε πιο υψηλό επίπεδο, μας έκλεισε πέρυσι το σπίτι με τον Αστέρα στο κύπελλο. Μπορεί να μη θεωρείται πρώτης γραμμής επιθετικός για Super League και ούτε σε πρώτη νιότη, αλλά με δεδομένη τη γύμνια του ρόστερ μας σε φορ περιοχής, μήπως θα αποτελούσε κάποια όχι ακριβή λύση για φέτος, που θα βοηθούσε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω; Ξέρω άλλα τα δεδομένα του Μπέου στο Βόλο και άλλα του Πανιωνίου. Αλλά ίσως μια προσωρινή λύση που να δυναμώνει τη γραμμή κρούσης μας να είναι αναγκαία, απ' ότι έδειξαν τα τελευταία ματς.

Είναι σαφής η τακτική της διοίκησης του Πανιωνίου να επενδύει σε νέα παιδιά, με δυνατότητες ανάδειξης και πιθανής μεταπώλησης στο μέλλον σε υπεραξίες, που θα ενισχύσουν οικονομικά την εταιρία, αλλά αν θέλουμε να δούμε και τις τρέχουσες αγωνιστικές ανάγκες, μπορεί να 'ναι χρήσιμο να κοιτάμε κάποιες όχι ακριβές περιπτώσεις πιο εμπείρων παικτών, που ίσως βοηθήσουν άμεσα. Πχ ο Καούνος που πήγε πέρυσι στον Αστέρα το Γενάρη, έβγαλε 6 γκολ στο πρωτάθλημα και βοήθησε και στο κύπελλο σημαντικά. Κάποιος θα πει ότι είχε ένα σημαντικό παίκτη να τον τροφοδοτεί, το Ζαϊρί, αλλά και στον Πανιώνιο υπάρχουν, Λόλο και Ριέρα, που έχουν αυτή την ικανότητα. Και ο Πανιώνιος αυτή τη στιγμή, αφ' ενός δεν έχει φορ περιοχής, αφού ο Μπάλαμπαν έχει διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού, αφ΄ετέρου φαίνεται να χρειάζεται μια πιο έμπειρη εναλλακτική λύση στη γραμμή κρούσης από τους αναπληρωματικούς του Μπόσκο, για κάθε ενδεχόμενο. Μια λύση που να μπορεί να βάλει τη μπάλα στο πλεκτό, αφού αυτός είναι ο τελικός στόχος του ποδοσφαίρου.

Είμαστε και κάπου πρώτοι...

Ειμαστε και κάπου πρώτοι στον Πανιώνιο, ... στα εις βάρος μας πέναλτι με 5 ως αυτή τη στιγμή. Είναι από τις πρωτιές, που κανείς δεν επιθυμεί. Όσο και αν έχουμε "πεναλτάκια" γκολκήπερ (μπράβο Κώστα Ανδριόλα! Συνέχισε έτσι) πρέπει λίγο να προσέξουμε αυτό το σημείο. Ιδίως τα δυο τελευταία πέναλτι (Μανιάτη με Καβάλα και Λάτκα με ΠΑΟΚ) ήσαν μάλλον παιδαριώδη.

ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 1-0

Δυστυχώς οι καινούργιες "επετειακές" φανέλες δεν ήταν γούρικες. Μετά από μια μέτρια εμφάνιση στην Τούμπα χάσαμε από τον ΠΑΟΚ με 1-0, με γκολ του Ίβιτς στο 31', μετά από σπουδαία ενέργεια του τελευταίου, αφού είχε προηγηθεί εκτέλεση φάουλ.
Στο 10' ο Ανδριόλας απέτρεψε τον σκόρερ του ΠΑΟΚ να θέσει την ομάδα του μπροστά στο σκορ με κτύπημα πέναλτι, στο οποίο είχε υποπέσει ο Λάτκα με χέρι.
Στο Β' μέρος ο Πανιώνιος ήταν πιο δραστήριος αλλά παρ' ότι βελτίωσε την κυκλοφορία της μπάλας, δεν δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες.
Σημαντική φάση υπήρξε στο 89', όπου σε σέντρα του Μπάλαμπαν, ο Γκαρσία υπέπεσε σε χέρι μέσα στην περιοχή, το οποίο "δεν είδε" ο κος Δαλούκας...
Γενικά, παρ' ότι ίσως η συγκεκριμένη φάση μας αδικεί, μάλλον το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο. Η εικόνα μας ήταν μέτρια και αρκετά ατού μας υστέρησαν σχετικά. Να διακρίνουμε τον Κούμο κάπως και τον Μπάλαμπαν στο Β' μέρος, αρκετό τρέξιμο από Όμο, ενώ σημαντική ήταν η συμβολή Ανδριόλα στο Α' μέρος, που πιστεύω πως αποδεικνύει ότι η μη χρησιμοποίησή του τόσο καιρό από τόσους προπονητές, ήταν αποτέλεσμα προκαταλήψεων εις βάρος του Έλληνα νέου τερματοφύλακα σε βάρος ακριβοπληρωμένων ξένων. Να σημειώσουμε και τη πρώτη φετινή χρησιμοποίηση Κούκετς αριστερά στο Β' μέρος, που μπήκε ορεξάτος μεν, αλλά δεν έκανε εν τέλει πολλές προσπάθειες χωρίς βέβαια να θεωρείται αρνητική η εμφάνισή του.
Επίσης άποψή μου είναι ότι τέτοια ματς χωρίς Λόλο, χάνουμε πολύ από το επιθετικό δυναμικό μας και δεν μπορούμε να γεμίσουμε την αντίπαλη περιοχή.
Για το Δαλούκα τι να πούμε...Εκνευριστικός διαιτητής του "συμβιβασμού" και της διόρθωσης του ενός λάθους με άλλο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΕΡΕΡΑ: Φερέρα: "Το παιχνίδι κρίθηκε στο πρώτο ημίχρονο, όπου η ομάδα μου δεν μπήκε καν μέσα στο γήπεδο. Απειλούσαμε μόνο από στημένες φάσεις. Στην επανάληψη ανεβήκαμε, δημιουργήσαμε κάποιες ευκαιρίες και επιδιώξαμε να ισοφαρίσουμε. Ωστόσο, όπως αποδεικνύουν και οι αριθμοί ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που δεν δέχεται γκολ στην έδρα του. Φέτος δέχθηκε μόλις τρία και πέρυσι πέντε. Διαθέτει καλή και οργανωμένη άμυνα η οποία δεν είναι εύκολο να την διασπάσεις".

Έθιμα και Παραδόσεις

Τα Θεοφάνια, που ο λαός μας τα λέει Φώτα είναι μια γιορτή με έντονο φολκλόρ και πολλά έθιμα και παραδόσεις, που τα βλέπουμε ως σήμερα.

Από το διώξιμο των καλικάντζαρων, στο πέταγμα του Σταυρού στα νερά και στους βουτηχτάδες, που αψηφούν το κρύο (όχι τόσο έντονο πια λόγω κλιματικής αλλαγής) και βουτούν να τον πιάσουν. Από το πλύσιμο των εικόνων στην ελευθέρωση των λευκών περιστεριών, που εξομοιώνοντας το Άγιο Πνεύμα, ίπτανται πάνω από τους Ναούς ενώ οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα και οι ιερείς ψέλνουν το απολυτίκιο της ημέρας, "Εν Ιορδάνι βαπτιζομένου σου Κύριε".

Για πιο πολλές λεπτομέρειες για τα ενδιαφέροντα έθιμα του τόπου μας αυτή τη μέρα, σας παραπέμπω στη "Ματιά", που εκτός άλλων ενδιαφερόντων πραγμάτων, ασχολείται και με ζητήματα σχετικά με τις παραδόσεις.

Χρόνια Πολλά σε όλους και κυρίως στους εορτάζοντες σήμερα, εορτάζοντες με ποικίλα ονόματα, Φώτηδες, Φωτούλες, Ουρανίες, Θεοφάνηδες, Θεοφανείες κλπ.

ΥΓ - 1: Μια που η μέρα είναι και ... ποδοσφαιρική ... λόγω διεξαγωγής αγώνων του πρωταθλήματος και αφού μιλάμε για "παραδόσεις", να επισυνάψω εδώ τη βαρειά παράδοση σε βάρος του Πανιωνίου στους αγώνες με τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη.
Ακόμα θυμάμαι το πόσο είχα χαρεί όταν άκουσα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, ότι είχαμε νικήσει στην Τούμπα το 1985. Δυστυχώς από τότε έχουμε να νικήσουμε εκεί.
Σχεδόν τρία χρόνια αήττητος είναι ο ΠΑΟΚ απέναντι στον Πανιώνιο, αφού η τελευταία νίκη των κυανέρυθρων ήταν στις 22 Απριλίου του 2007.
Ο Φερνάντο Σάντος μετράει 13 παιχνίδια απέναντι στον Πανιώνιο ως προπονητής της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ (με τον Παναθηναϊκός δεν αντιμετώπισε τους κυανέρυθρους) και δεν έχει χάσει ούτε μια φορά.
...Αλλά οι ποδοσφαιρικές παραδόσεις υπάρχουν για να σπάσουν κάποια στιγμή. Δεν είμαι μάντης να γνωρίζω αν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου... Ούτε πως μπορεί να παρουσιαστούμε μπορώ να προβλέψω, λόγω της μεγάλης διακοπής. Απλά μπορώ να ελπίζω όπως πάντα. Καλή τύχη.

ΥΓ - 2: Ο κάτοχος της μιας από τις δυο φανέλες του μπασκετικού Πανιωνίου, που έχουν αποσυρθεί προς τιμή των παικτών που τις φόρεσαν και έχουν αναρτηθεί στο γήπεδο μπάσκετ του Πανιωνίου, ο Φάνης Χριστοδούλου, μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μορφές πανελληνίως, έχει σήμερα την ονομαστική του εορτή. Χρόνια Πολλά Φάνη.

Η φωνή των κατά Ζέλικο χαρακτηρισθέντων με την κατά προσέγγιση συνήχηση με τα συμπαθή Λαζοπούλεια Πιθηκοειδή

Επειδή ο σεβασμός που δείχνουμε και για τον κο Ομπράντοβιτς και για το έργο του και για τα επιτεύγματα του μπασκετικού Παναθηναϊκού είναι μέγιστος, τον καλούμε πριν δίνει συνεντεύξεις, εμπεριέχουσες υβρεολόγιο να προσπαθεί ο ίδιος με αυτά που λέει, να σέβεται τον εαυτό του. Εκτός και αν θυμήθηκε τον άτακτο Ζέλικο άλλων εποχών ...(για όσους θυμούνται τον παίκτη Ομπράντοβιτς ... και υπό ποιες συνθήκες έπαιζε σε ματς της Παρτιζάν εναντίον του Άρη).

Και δεδομένης της καλώς ή κακώς εκφρασθείσας άποψης του, που έκδηλα αρνείται στον αντίπαλό του το δικαίωμα της διαμαρτυρίας για φάσεις, που λυτοί και δεμένοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι αδιαμφισβήτητες, περιμένουμε στη γωνία τον κο Ομπράντοβιτς για τις αντιδράσεις του (και των επίσης συμπαθέστατων ιδιοκτητών του ΠΑΟ) στον πρώτο αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, που πιθανόν αδικηθεί (γιατί μόνον εκεί μπορεί ν' αδικηθεί στη δικαιόφρονα αυτή χώρα...). Και τότε θα επανέλθουμε με τη δική μας διάλεξη περί κυρίων και των άλλων που περίπου συνηχούν με τα Λαζοπούλεια πιθηκοειδή ... (ναι, αυτά με την άσπρη τούφα στην κεφαλή).

Οι προσπάθειες για λύση του Κυπριακού με βάση την αρχή της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας. Μειωμένη η πληροφόρηση στην Ελλάδα επί του θέματος

Εδώ και αρκετό καιρό γίνονται συνομιλίες του Κυπρίου Προέδρου Χριστόφια σχετικά με την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος και φαίνεται να υπάρχει κάποιο είδος σχεδίου στο οποίο υπάρχει προσέγγιση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων διαπραγματευτών πιθανότατα σε επίπεδο, με βάση το οποίο, ίσως σύντομα προκύψει ένα νέο σχέδιο, αντίστοιχο του σχεδίου Ανάν, προς ψήφιση σε δημοψήφισμα.

Οι προσπάθειες εξεύρεσης νέας φόρμουλας στηρίζεται στην αρχή της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, μιάς ιδέας που "λεκτικά" τουλάχιστον έχει πολλάκις χρησιμοποιηθεί σαν βάση συμφωνίας στο παρελθόν και σε συνομιλίες Μακαρίου-Ντεκτάς (1977, 1979) αλλά και σε ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τη δεκαετία του 80.
Πίσω όμως από τον συγκεκριμένο όρο συναντάμε το ίδιο περιεχόμενο σήμερα όπως στο παρελθόν ή απλά χρησιμοποιείται μεν όρος, ίδιος ονομαστικά αλλά με διαφοροποιήσεις στην ουσία, που πιθανόν ν' αποβούν σημαντικές μακροπρόθεσμα;
Χρειάζεται σε βάθος μελέτη του τι θα εμπεριέχεται τελικά σε ένα νέο σχέδιο και ίσως και δεν είναι και πλήρως ξεκάθαρο σήμερα, ώστε να μπορεί μετά βεβαιότητας κάποιος να αποφανθεί σχετικά με το ανωτέρω ερώτημα.

Για τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας βέβαια είναι απορίας άξιον, το πόσο μακράν αυτού του θέματος μας έχουν κρατήσει τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Είναι βέβαιο ότι η επίσημη Ελλάδα, θέλοντας να δώσει έμφαση στην ανεξαρτησία τής Κυπριακής Δημοκρατίας, που σήμερα αντιπροσωπεύεται από την Ελληνοκυπριακή πλευρά, κρατά μια εντελώς μη παρεμβατική στάση βασισμένη στο δόγμα ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει. Πολύ ορθόν ίσως ως επίσημη διαπραγματευτική εικόνα και πιθανότατα με βάση αυτό το δόγμα γίνεται ίσως και μια προσπάθεια η Ελληνική Κοινή Γνώμη να μην συμμετάσχει ενεργά επηρεάζοντας τη διαπραγμάτευση, όπως πχ γίνεται με το θέμα της FYROM, όπου η πίεση της κοινής γνώμης είναι υψηλή και πιθανότατα δημιουργεί πολιτικό κόστος, που επηρεάζει τις όποιες αποφάσεις. Αλλά είναι δυνατόν να στηρίζουμε την όποια συμφωνία εθνικών θεμάτων στην άγνοια του λαού;

Είναι σαφές ότι η Ελληνική Πολιτική ηγεσία, όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχει θεωρήσει ανώριμο για υψηλού επιπέδου επιλογές τον Ελληνικό λαό, καθώς εκτός του δημοψηφίσματος για την αποπομπή της βασιλευομένης δημοκρατίας (και όχι πολιτειακό δημοψήφισμα γιατί ουδέποτε ο Ελληνικός λαός απεφάνθη για ποια έκφανση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ήθελε) ουδεμία άλλη σημαντική απόφαση δεν παραπέμφθηκε σε δημοψήφισμα. Το Κυπριακό ζήτημα βεβαίως είναι πρώτιστα θέμα του Κυπριακού Λαού και αυτός κλήθηκε παλαιότερα να αποφασίσει δια δημοψηφίσματος (σχέδιο Ανάν) και πιθανόν θα επανακληθεί όταν υπάρξει πλήρες νέο σχέδιο με ελπίδες εξεύρεσης λύσεως αποδεκτής και από τις δυο πλευρές. Αλλά και σε μας στην κυρίως Ελλάδα δεν θα έπρεπε με βάση την εθνική αλληλεγγύη, να μας δοθεί η κατάλληλη ενημέρωση, ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε και να στηρίξουμε σε επίπεδο λαών και όχι κυβερνήσεων, την όποια μελλοντική απόφαση των ομοεθνών μας; Η αντίθετη άποψη εμφανώς θα υπονοούσε ότι κάτι δεν είναι επιθυμητό να γίνει εμφανές υπό τον Ήλιον.

Εν πάσι περιπτώσει, η Ελλάδα, που ταλανίζεται από τα δικά της δύσκολα οικονομικά προβλήματα, ίσως δεν έχει πια την πολυτέλεια να βάζει σε πρώτη μοίρα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ίσως και το έλλειμμα ενημέρωσης, που επισήμανα, να είναι εν τέλει η εντύπωση, που σχηματίζεται λόγω της προτεραιότητας, που λαμβάνουν στη ζωή μας, τα οικονομικά προβλήματα της καθημερινότητας μας. Ελπίζω να είναι έτσι...

Σε ότι αφορά τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία δεν είμαι σε θέση να εκφέρω γνώμη καθώς οι πτυχές του θέματος είναι πολλές και οι λεπτομέρειες παίζουν σημαντικό ρόλο. Εξάλλου πρόκειται για ένα πολυπαραμετρικό πρόβλημα δεκαετιών, που δεν χωρά τις όποιες επιπόλαιες κρίσεις.

Αν μου πέφτει κάποιος λόγος, απλά μεταφέρω ένα σημαντικό σημείο, που είδα περιδιαβαίνοντας απόψεις στο διαδίκτυο. Είναι το σχετικό με το πόσο καθοριστικό είναι να οριστεί ποιος θεωρείται ιθαγενής κάτοικος της Κύπρου. Λόγω του Τουρκικού εποικισμού του Βορείου τμήματος του νησιού, αυτός ο καθορισμός είναι ίσως η πεμπτουσία για να βασιστεί η όποια συμφωνία.

Ένα άλλο θέμα, που θεωρώ σημαντικό είναι το ότι Κύπρος χωρίς ομοσπονδιακό δικό της στρατό θα είναι ένα θνησιγενές κατασκεύασμα. Τα περί αποστρατικοποιημένης Κύπρου θα πρέπει να αφορούν τους στρατούς των ξένων δυνάμεων και όχι της Δημοκρατίας της Κύπρου αυτής καθ' εαυτής.
Επίσης η Κύπρος με εγγυήτριες δυνάμεις θα έχει την ίδια κατάληξη με την Κύπρο της Συμφωνίας της Ζυρίχης.
Η Κύπρος πρέπει να στηριχτεί σε μοντέλο ενιαίου κράτους πολυπολιτισμικού χωρίς τα εθνικά γκέτο της διζωνικής θεώρησης της.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος και όχι εκτελεστική εξουσία και θα πρέπει να προέρχεται εναλλάξ από τις δυο κοινότητες με αντιπρόεδρο κάθε φορά από την άλλη κοινότητα απ' αυτήν που έχει τον Πρόεδρο. Θα πρέπει να υπάρχει σύνταγμα ανεξιθρησκίας και ισοτιμίας εθνοτήτων και θρησκευμάτων χωρίς διακρίσεις.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί στα πλαίσια της αποφυγής της διχοτόμησης, η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, αναλόγως του περιεχομένου της, μπορεί να οδηγήσει σε Λιβανοποίηση της Κύπρου και μπορεί να αποφευχθεί εν τέλει η de jure διχοτόμηση υπέρ μιας άνευ ουσίας de facto διχοτόμησης.

Η γνώμη των "ΕΙΔΙΚΩΝ"

Διαβάζουμε τη γνώμη των ειδικών στη gazzetta για τη "μεταφορά μπάλας", που "έκανε" ο Ράις στο χθεσινό αγώνα μπάσκετ Πανιωνίου-ΠΑΟ.

Ότι έγινε-έγινε και δεν αξίζει να κλαιγόμαστε αλλά μου φαίνεται κρίμα, που αρχίζει να αποκτά και το μπάσκετ κύριους Βαρούχες. "Δεν το είδα ο ίδιος αλλά μου είπαν" από κάποιον. Οι άλλοι βλέπουν "ξεκάθαρη" την παράβαση απλά λίγο άργησε ο διαιτητής ή ο κανονισμός είναι μπασκετικά λάθος αλλά είναι κανονισμός. Οι δυο βλέπουν σαφή την παράβαση γιατί ο παίκτης εναποθέτει την μπάλα στα χέρια του και κάνει ενα βήμα παραπάνω, που του δίνει πλεονέκτημα.

Από χθες τόνισα ότι και γω ο "άσχετος" μπροστά στους τόσο έμπειρους διαιτητές-σχολιαστές αλλά και οι κακόμοιροι οι τηλεοπτικοί σχολιαστές που αναμετέδιδαν απ' ευθείας τον αγώνα ψάχναμε να βρούμε το βήμα παραπάνω και δεν μπορούσαμε. Μάλιστα έγραψα ότι ο κος Ταβουλαρέας μάλλον έβλεπε μόνο τα χέρια και όχι τα πόδια του Ράις. Εντάξει εγώ φοράω κυανέρυθρα γυαλιά και είχα συναισθηματική φόρτιση. Οι σχολιαστές της τηλεόρασης (νομίζω ο ένας ήταν παλιός παίκτης η προπονητής αλλά μπορεί να σφάλλω) δεν πιστεύω να είχαν κάποιο συμφέρον να μη δουν τόσο "ξεκάθαρα" τη φάση και κάπως πιο σχετικοί από τον άμοιρο εμένα είναι.

Ειλικρινά μετά τις δηλώσεις των κυρίων διαιτητών νοιώθω ότι χρειάζομαι οφθαλμίατρο και αναθεώρηση κάποιων γνώσεων μου στο μπάσκετ γιατί δεν θέλω να αισθάνομαι τόσο άσχετος όσο αυτή τη στιγμή. Χωρίς να αποκλείω την ασχετοσύνη μου καθόλου, σκέφτομαι όμως μήπως ρε παιδί μου παίζει στη συγκεκριμένη περίπτωση το "κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει".

Πάντως επειδή στον αθλητισμό σημασία έχει ο αγώνας και η προσπάθεια και η ψυχαγωγία μέσω του αθλητισμού, πιστεύω ότι ο Νέναντ Μάρκοβιτς στη συνέντευξή του έδωσε το σωστό στίγμα χειρισμού τέτοιων περιπτώσεων.
Ασχολούμαστε για μπάσκετ, μιλάμε για μπάσκετ και ακόμα και τα στραβά είναι μέσα στον αγώνα. Όποιοι τα κάνουν ας αναλογιστούν τι κάνουν και ας έχουν το θάρρος της αυτοκριτικής.
Και οι οπαδοί, καλό είναι να αφήνουν το χειρισμό αυτών των θεμάτων στους επίσημους παράγοντες της ομάδας για να μη τρώμε και πρόστιμα από πάνω και όχι μόνο γι' αυτό αλλά γιατί ο αθλητισμός εν πάσι περιπτώσει πρέπει να είναι και πολιτισμός και κάποια συμβάντα ακόμα και στον βρασμό από την όποια αδικία δεν δικαιολογούν το επίπεδο πολιτισμού μας.