Έχουμε βαρεθεί να δεχόμαστε γκολ στις τελευταίες φάσεις των αγώνων. Για πρώτη φορά θεωρήσαμε ότι μας πάει και μας η τύχη με το 2-1 του Μασούρα στο 87' αλλά και πάλι το τέλος ήταν άσχημο με το αυτογκόλ του πολύ καλού ως τότε Μπανανά.
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι ήμασταν σε αρκετές φάσεις επιρρεπείς στο γκολ και λίγο πριν το 2-2, ο Ατρόμητος είχε κραυγαλέα ευκαιρία και δοκάρι με το Ρισβάνη.
Στο φάουλ, που έφερε την ισοφάριση του Ατρόμητου, η ποινή εμένα μου φάνηκε αν μη τι άλλο παρατραβηγμένη, αν όχι λάθος. Ο Σιδηρόπουλος ιδίως στο τέλος έδωσε πολλά εύκολα φάουλ στον Ατρόμητο. Και έκανε μια διαιτησία με συνεχείς και εύκολες κίτρινες κάρτες.
Το πρώτο γκολ του Πανιωνίου ήταν μια ωραία συνεργασία, που κατέληξε στον Κόρμπο, που πλάσαρε υποδειγματικά. Αλλά και στο 1-1 του Κουλούρη και πάλι δεχτήκαμε ένα πολύ εύκολο γκολ και πολύ σύντομα μετά το 1-0.
Το ματς ήταν και πάλι ωραίο για τους φιλάθλους με πολλές καλές φάσεις. Είχαμε ένα πολύ καλό πρώτο 20λεπτο με ευκαιρίες με κορυφαίο το τετ-α-τετ του Μασούρα, που έβγαλε έξω στην τελική εκτέλεση. Το τέλος του ημιχρόνου ανήκει στον Ατρόμητο με δοκάρι του Κουλούρη και με μεγάλη απόκριση του Κότνικ.
Στο δεύτερο μέρος, ο Ατρόμητος φαινόταν να επιτίθεται πιο οργανωμένα και ο Πανιώνιος είχε προβλήματα κυρίως από τον κινητικότατο Μπρούνο.
Συμπερασματικά, είναι ψυχοφθόρα η ισοφάριση στο τέλος του αγώνα αλλά μάλλον φαίνεται δίκαιο το ισόπαλο αποτέλεσμα (εκτός ίσως από το φάουλ που έφερε την ισοφάριση). Ο αγώνας μας φανερώνει ότι δεν έχουμε μάθει σαν ομάδα να κρατάμε αποτελέσματα. Πολύ γρήγορα δεχόμαστε ισοφαρίσεις και φαινόμαστε κάπως αποδιοργανωμένοι στα πρώτα λεπτά που προηγούμαστε. Επίσης και τα δυο γκολ τα δεχτήκαμε από στημένα και στα δυο ο Ρισβάνης κέρδισε τους δικούς μας αμυντικούς.
Θα το γράψω εδώ γιατί άκουσα κόσμο να λέει ότι ο Κότσιτς δεν ήταν και κακός. Προσωπικά πιστεύω ότι τα ακραία μπακ είναι η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας και ότι οι ακραίοι επιθετικοί όλων των ομάδων κάνουν πάρτι από τα άκρα της άμυνάς μας. Ο Κότσιτς δεν μπορούσε σήμερα να κόψει ΚΑΝΕΝΑΝ απολύτως και αν δεν υπήρχε κάπως καλή αλληλοκάλυψη από τους ακραίους επιθετικούς και κεντρικούς αμυντικούς, θα είχαμε δράματα. Και ο Κούρντι αργός στις επιστροφές του και μετριότατος στις καλύψεις του. Θεωρώ ότι με τέτοιους ακραίους αμυντικούς, θα έχουμε πολλά προβλήματα και θα φάμε πολλά εύκολα γκολ.
Επίσης σήμερα πιστεύω αρκετοί κατάλαβαν γιατί ακόμα είναι βασικός ο Κόρμπος και γιατί ο Οικονομίδης χρειάζεται πολύ δουλειά για να παίξει σε αυτό το επίπεδο παρά τα προσόντα, που όντως έχει.
Τέλος πήραμε ένα σωρό παίκτες φέτος. Βέβαια πολλοί λίγοι από αυτούς παίζουν. Ένα σέντερ φορ δεν υπήρχε να πάρουμε; Δεν πούλαγαν τέτοιο οι μάνατζερς; ΟΚ, φιλότιμος ο Ντούρμι αλλά δεν είναι για βασικός σέντερ φορ αυτού του επιπέδου. Όσο και να το θέλουμε, έτσι είναι.
Και ο προπονητής, αφού μάλλον είναι αναγκασσμένος να βάζει για 30 λεπτά τον Μανθάτη στην ομάδα, ας δουλέψει λίγο με τον παίκτη, να τον βάλει στο παιχνίδι της ομάδας και όχι να παίρνει τη μπάλα και να τραβάει μπροστά και όποιον περάσει και όποιος τον κόψει... Το κάνει και ο Κεϊτά αλλά έχει άλλη στόφα και είναι κάπως πιο κοντρολαρισμένος να βρει κάποιον να δώσει μια μπαλιά. Άντε να πω και για τον Πίρις κάτι. Τόσους μήνες δεν κατάφερε στην προπόνηση, να χάσει κάποια κιλά ή είναι ο σωματότυπός του έτσι; Μια ακόμα περίπτωση θυμάμαι τέτοια. Το Μπρούνο Χαλκιαδάκη.
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι ήμασταν σε αρκετές φάσεις επιρρεπείς στο γκολ και λίγο πριν το 2-2, ο Ατρόμητος είχε κραυγαλέα ευκαιρία και δοκάρι με το Ρισβάνη.
Στο φάουλ, που έφερε την ισοφάριση του Ατρόμητου, η ποινή εμένα μου φάνηκε αν μη τι άλλο παρατραβηγμένη, αν όχι λάθος. Ο Σιδηρόπουλος ιδίως στο τέλος έδωσε πολλά εύκολα φάουλ στον Ατρόμητο. Και έκανε μια διαιτησία με συνεχείς και εύκολες κίτρινες κάρτες.
Το πρώτο γκολ του Πανιωνίου ήταν μια ωραία συνεργασία, που κατέληξε στον Κόρμπο, που πλάσαρε υποδειγματικά. Αλλά και στο 1-1 του Κουλούρη και πάλι δεχτήκαμε ένα πολύ εύκολο γκολ και πολύ σύντομα μετά το 1-0.
Το ματς ήταν και πάλι ωραίο για τους φιλάθλους με πολλές καλές φάσεις. Είχαμε ένα πολύ καλό πρώτο 20λεπτο με ευκαιρίες με κορυφαίο το τετ-α-τετ του Μασούρα, που έβγαλε έξω στην τελική εκτέλεση. Το τέλος του ημιχρόνου ανήκει στον Ατρόμητο με δοκάρι του Κουλούρη και με μεγάλη απόκριση του Κότνικ.
Στο δεύτερο μέρος, ο Ατρόμητος φαινόταν να επιτίθεται πιο οργανωμένα και ο Πανιώνιος είχε προβλήματα κυρίως από τον κινητικότατο Μπρούνο.
Συμπερασματικά, είναι ψυχοφθόρα η ισοφάριση στο τέλος του αγώνα αλλά μάλλον φαίνεται δίκαιο το ισόπαλο αποτέλεσμα (εκτός ίσως από το φάουλ που έφερε την ισοφάριση). Ο αγώνας μας φανερώνει ότι δεν έχουμε μάθει σαν ομάδα να κρατάμε αποτελέσματα. Πολύ γρήγορα δεχόμαστε ισοφαρίσεις και φαινόμαστε κάπως αποδιοργανωμένοι στα πρώτα λεπτά που προηγούμαστε. Επίσης και τα δυο γκολ τα δεχτήκαμε από στημένα και στα δυο ο Ρισβάνης κέρδισε τους δικούς μας αμυντικούς.
Θα το γράψω εδώ γιατί άκουσα κόσμο να λέει ότι ο Κότσιτς δεν ήταν και κακός. Προσωπικά πιστεύω ότι τα ακραία μπακ είναι η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας και ότι οι ακραίοι επιθετικοί όλων των ομάδων κάνουν πάρτι από τα άκρα της άμυνάς μας. Ο Κότσιτς δεν μπορούσε σήμερα να κόψει ΚΑΝΕΝΑΝ απολύτως και αν δεν υπήρχε κάπως καλή αλληλοκάλυψη από τους ακραίους επιθετικούς και κεντρικούς αμυντικούς, θα είχαμε δράματα. Και ο Κούρντι αργός στις επιστροφές του και μετριότατος στις καλύψεις του. Θεωρώ ότι με τέτοιους ακραίους αμυντικούς, θα έχουμε πολλά προβλήματα και θα φάμε πολλά εύκολα γκολ.
Επίσης σήμερα πιστεύω αρκετοί κατάλαβαν γιατί ακόμα είναι βασικός ο Κόρμπος και γιατί ο Οικονομίδης χρειάζεται πολύ δουλειά για να παίξει σε αυτό το επίπεδο παρά τα προσόντα, που όντως έχει.
Τέλος πήραμε ένα σωρό παίκτες φέτος. Βέβαια πολλοί λίγοι από αυτούς παίζουν. Ένα σέντερ φορ δεν υπήρχε να πάρουμε; Δεν πούλαγαν τέτοιο οι μάνατζερς; ΟΚ, φιλότιμος ο Ντούρμι αλλά δεν είναι για βασικός σέντερ φορ αυτού του επιπέδου. Όσο και να το θέλουμε, έτσι είναι.
Και ο προπονητής, αφού μάλλον είναι αναγκασσμένος να βάζει για 30 λεπτά τον Μανθάτη στην ομάδα, ας δουλέψει λίγο με τον παίκτη, να τον βάλει στο παιχνίδι της ομάδας και όχι να παίρνει τη μπάλα και να τραβάει μπροστά και όποιον περάσει και όποιος τον κόψει... Το κάνει και ο Κεϊτά αλλά έχει άλλη στόφα και είναι κάπως πιο κοντρολαρισμένος να βρει κάποιον να δώσει μια μπαλιά. Άντε να πω και για τον Πίρις κάτι. Τόσους μήνες δεν κατάφερε στην προπόνηση, να χάσει κάποια κιλά ή είναι ο σωματότυπός του έτσι; Μια ακόμα περίπτωση θυμάμαι τέτοια. Το Μπρούνο Χαλκιαδάκη.




