Με τον ανακοινωθέντα "Καλλικράτη" προ των πυλών (όσο μακρά στο χρόνο και αν φαίνονται αυτές λόγω διαφορετικών προτεραιοτήτων που θέτει η οικονομική κρίση, έλλειψης χρημάτων, αοριστιών στις εξαγγελίες κλπ), μήπως θα ήταν καλό κάποιοι δήμαρχοι να μάθουν να συνεργάζονται από τώρα. Για παράδειγμα, εδώ και αρκετά χρόνια οι Δήμοι Νέας Σμύρνης και Δάφνης προβληματίζονται ιδιαίτερα με το "κολοσσιαίο" πρόβλημα της μονοδρόμησης δρόμων, που είτε μοιράζονται είτε είναι κοντά στα όρια τους.
Για παράδειγμα στους δρόμους που μοιράζονται δεν παίρνουν καμιά απόφαση ρίχνοντας ο ένας το μπαλάκι στον άλλο. Οι δρόμοι αυτή είναι συνήθως μικρού πλάτους με διπλοπαρκαρίσματα (γιατί ούτε γι' αυτά λαμβάνεται απόφαση) και η συνέπεια είναι οδηγοί ερχόμενοι σε αντίθετη κατεύθυνση να πλακώνονται για το ποιος θα περάσει και ποιος θα κάνει όπισθεν.
Για δρόμους παράλληλους των ορίων τους, μονοδρομεί ο ένας χωρίς ενημέρωση του άλλου (παλαιότερο συμβάν σε δρόμους πλησίον της Αιγαίου) και μεταφέρεται όλη η κυκλοφορία σε δρόμους του άλλου Δήμου, που με τη σειρά του μονοδρομεί και εκείνος και μπλοκάρεται τελείως η κίνηση.
Ας προσπαθήσουν λοιπόν από τώρα να συνεργαστούν κάπως, γιατί ποιος ξέρει στο μέλλον μπορεί να ανήκουν στον ίδιο Δήμο (άντε μήπως και λυθούν κάτι τέτοιες αστειότητες επιτέλους).
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Μικρή δόση από "Μεταναστευτικό" και πάλι
Αισθάνομαι ότι όσα έγραψα πριν μερικές μέρες σχετικά με το Μεταναστευτικό χωρούν πολύ αντίλογο και κατά συνέπεια θεωρώ ότι κάποιες περαιτέρω σκέψεις μου και διευκρινήσεις δεν θα έβλαπταν.
Στήριξα τα όσα έγραψα στην πρόταση διαχωρισμού της ιθαγένειας από την υπηκοότητα και στην με κάποιο τρόπο εκχώρηση της υπηκοότητας σε τέκνα μεταναστών, μια εκχώρηση που τους δίνει την πλειονότητα των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του Έλληνα πολίτη.
"Μα, με τέτοιες προτάσεις θα έχουμε Έλληνες πολίτες δυο ταχυτήτων, τους υπηκόους και τους ιθαγενείς" θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει. Ναι, αλλά ο υπήκοος θα έχει όλη την ευχέρεια να επεκτείνει το καθεστώς της σχέσης του με την Ελληνική πολιτεία, με την πολιτογράφησή του κατά την ενηλικίωσή του. Και ακόμα και αν δεν το κάνει και πάλι θα υπάρχουν νομοθετημένα δικαιώματα και υποχρεώσεις, που σαφώς δεν αντιτείνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματά του και παράλληλα τα δικαιώματά του υπηκόου βρίσκονται σε αναλογία με τις υποχρεώσεις του σε σύγκριση με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ιθαγενούς Έλληνα Πολίτη. Και το κυριότερο κανείς δεν τον θεωρεί παράνομο στη χώρα που έχει μεγαλώσει και έχει πάει σχολείο και που ασχέτως εθνικότητας τη θεωρεί πατρίδα του, γιατί εδώ ζει χρόνια, έχει τους φίλους και την οικογένειά του.
Ένα άλλο ερώτημα είναι ο χρόνος, οι όροι και ο τρόπος εκχώρησης της ελληνικής υπηκοότητας σε αλλοδαπούς μετανάστες. Μια πρόταση θα ήταν να εκχωρείται με τη γέννησή τους και με βάση τη χρονική διάρκεια νόμιμης διαμονής των γονέων τους στη χώρα μας, κατόπιν αιτήσεως των γονέων, ή αυτόματα με την περάτωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσής των σε Ελληνικό σχολείο ή αν έχουν εγκαταλείψει το σχολείο για να εργασθούν στα 12 χρόνια τους για παράδειγμα κατόπιν αιτήσεως των γονέων τους. Σίγουρα πολλές εναλλακτικές προτάσεις μπορεί να γίνουν σε σχέση με αυτό το σημείο.
Να θυμίσω ότι και οι σημερινές διατάξεις κτήσης της ιθαγένειας, την εκχωρούν άμεσα σε πρόσωπο άγνωστης ιθαγένειας ή που δεν έχει κατά τη γέννηση του άλλη ιθαγένεια ("Την Ελληνική Ιθαγένεια αποκτά από τη γέννηση του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννηση του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας").
Πιθανότατα να χρειάζονται να θεσμοθετηθούν και όροι έκπτωσης του ατόμου από την Ελληνική υπηκοότητα. Αν πχ του έχει εκχωρηθεί από τη γέννηση του κατόπιν αιτήσεως των γονιών του, που έχουν παρατεταμένη νόμιμη διαμονή και εργασία στη χώρα, ίσως να χρειάζεται ν' ανανεώνεται στα 12 ή / και στα 18 χρόνια του ατόμου με βάση περαιτέρω δεδομένα της κατάστασής του.
Κάποιοι θα πουν, "είναι λογικό να δίνουμε την ελληνική υπηκοότητα ή ιθαγένεια σε αλλοδαπούς χωρίς καμιά πολιτιστική επαφή με το ελληνικό έθνος και την ελληνική κουλτούρα";"Μα θα κάνουμε Έλληνες, Πακιστανούς και Αφγανούς μουσουλμάνους, που δεν έχουν καμιά σχέση με το Ελληνικό κοινωνικό γίγνεσθαι";
Είναι προφανές με βάση τον χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι όσο και αν το έθνος των Νεοελλήνων είναι αλληλένδετο με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, δεν είναι λογικό να βάζεις θρησκευτικά κριτήρια στην εκχώρηση της υπηκοότητας ή της ιθαγένειας, χωρίς να παραβιάζεις ανθρώπινα δικαιώματα.
Επίσης η εθνική επιλογή μεταναστών που θεωρούμε κατάλληλους για να πάρουν την υπηκοότητα ούτε μας τιμά ούτε είναι ασφαλές κριτήριο. Αν δηλαδή ο Πακιστανός ή ο Αφγανός είναι απόγονος των Κάλας, που έλεγαν ότι προέρχονται από τους αξιωματικούς και στρατιώτες του Μεγάλου Αλέξανδρου, τότε θα μας αρέσει; Και γιατί για παράδειγμα να θεωρήσουμε αξιωματικά ότι ο Πολωνός ή ο Αλβανός είναι σε κάθε περίπτωση πιο προσαρμόσιμος στην Ελληνική κοινωνία από τον Πακιστανό; Υπάρχει και η λογική ότι ο Πακιστανός είναι πλέον πλήρως αποκομμένος από την πρώτη του πατρίδα και έχει μεγαλύτερη διάθεση να προσαρμοστεί στην Ελληνική κοινωνία και να ταυτιστεί μαζί της απ' ότι κάποιοι κάτοικοι γειτονικών Βαλκανικών χωρών, που το βλέπουν και΄ελαφρώς "δίπορτο".
Ένα άλλο σημείο, που θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε, είναι το πόσο δύσκολα έπαιρναν την Ελληνική ιθαγένεια ομογενείς μας που μετανάστευσαν στην Ελλάδα από την Κωνσταντινούπολη τις δεκαετίες 60 και 70 κυρίως. Το Ελληνικό Κράτος αρνιόταν την εκχώρηση της ιθαγένειας για πάρα πολλά χρόνια (πιθανότατα θέλοντας να τους ωθήσει με κάποιο τρόπο να μην εγκαταλείψουν τελείως τις πατρογονικές τους εστίες ώστε να μην αποκοπεί οριστικά ο Ελληνισμός από αυτές τις ρίζες του). Με παρόμοιο τρόπο περίπου αντιμετωπίστηκαν αργότερα και αρκετοί Βορειοηπειρώτες Έλληνες. Δεν λέω ότι επειδή τότε ίσχυσαν τέτοιες περιπλοκές, πρέπει και σήμερα να δημιουργήσουμε ένα αδιάβατο τείχος σχετικά με την πολιτογράφηση των μεταναστών. Αλλά όταν για εθνικούς λόγους βάζαμε μύρια προσκόμματα σε ομογενείς, θα πρέπει και στη σημερινή περίπτωση να σκεφθούμε ικανές δικλείδες ασφαλείας, που ναι μεν δεν θα διαιωνίζουν τη σημερινή αδικία της δημιουργίας ανθρώπων χωρίς πατρίδα αλλά δεν θα κάνει και τη χώρα ξέφραγο αμπέλι και δεν θα αλλοτριώσει το στάτους κβο της πληθυσμιακής της σύνθεσης. Και θα πρέπει να σκεφθούμε και τη συσχέτιση των όποιων αλλαγών στην εκχώρηση της υπηκοότητας η / και ιθαγένειας με τη συνθήκη του Σέγκεν. Πολλοί μετανάστες (έστω και δεύτερης γενιάς) πιθανότατα να κόπτονται ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια για να την χρησιμοποιήσουν ως όχημα για τη νόμιμη μεταπήδησή τους σε άλλες πιο πλούσιες χώρες της ΕΕ. Ίσως σε μια τέτοια περίπτωση να χρειάζεται η θέσπιση κάποιων όρων για έλεγχο του υπηκόου όπου εκχωρήθηκε η υπηκοότητα / ιθαγένεια ως προς τη χρήση της εκχωρηθήσας υπηκοότητας ή ιθαγένειας.
Ως προς το αιτούμενο δημοψήφισμα, σήμερα άκουσα απαξιωτική απόρριψη από την κυβέρνηση. Το δημοψήφισμα δεν θα έχει καμιά σημασία αν είναι σε στυλ ΝΑΙ/ΟΧΙ αλλά πρέπει να τεθούν προς ψήφιση περισσότερες των δυο προτάσεων, που με περιφραστικό τρόπο να δίνουν τις εκφάνσεις της επίλυσης του ζητήματος.
Οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις δεν διεξήγαν δημοψηφίσματα θεωρώντας ότι ο Λαός είναι ανώριμος και επιρρεπής σε δημαγωγίες και εθνικιστικές κορώνες. Πως μπορούν όμως κυβερνήσεις να θεωρούν το λαό ανώριμο όταν πρόκειται για δημοψηφίσματα και ώριμο όταν τους ψηφίζει στις εκλογές για να τον κυβερνήσουν;
Δεν θεωρώ απαραίτητο το δημοψήφισμα αλλά τη διακομματική επιτροπή που θα θεσπισθεί για να βρει τα κοινά σημεία και να προτείνει νομοσχέδιο με την ευρύτερη δυνατή σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, αλλά δεν μου αρέσει μια εκ προοιμίου απόρριψη της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, που κρύβει φοβίες ότι ο "ανώριμος" Ελληνικός Λαός θ' αποφασίσει λάθος παρασυρόμενος από τους φωνασκούντες. Αν περάσουμε σε αυτού του είδους τις σκέψεις και τους χειρισμούς και μάλιστα απ' αυτούς που μίλαγαν για "συμμετοχική δημοκρατία" τότε μάλλον θέτουμε σε αμφιβολία αυτή καθ' εαυτή τη δημοκρατία (συμμετοχική ή μη...).
Στήριξα τα όσα έγραψα στην πρόταση διαχωρισμού της ιθαγένειας από την υπηκοότητα και στην με κάποιο τρόπο εκχώρηση της υπηκοότητας σε τέκνα μεταναστών, μια εκχώρηση που τους δίνει την πλειονότητα των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του Έλληνα πολίτη.
"Μα, με τέτοιες προτάσεις θα έχουμε Έλληνες πολίτες δυο ταχυτήτων, τους υπηκόους και τους ιθαγενείς" θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει. Ναι, αλλά ο υπήκοος θα έχει όλη την ευχέρεια να επεκτείνει το καθεστώς της σχέσης του με την Ελληνική πολιτεία, με την πολιτογράφησή του κατά την ενηλικίωσή του. Και ακόμα και αν δεν το κάνει και πάλι θα υπάρχουν νομοθετημένα δικαιώματα και υποχρεώσεις, που σαφώς δεν αντιτείνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματά του και παράλληλα τα δικαιώματά του υπηκόου βρίσκονται σε αναλογία με τις υποχρεώσεις του σε σύγκριση με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ιθαγενούς Έλληνα Πολίτη. Και το κυριότερο κανείς δεν τον θεωρεί παράνομο στη χώρα που έχει μεγαλώσει και έχει πάει σχολείο και που ασχέτως εθνικότητας τη θεωρεί πατρίδα του, γιατί εδώ ζει χρόνια, έχει τους φίλους και την οικογένειά του.
Ένα άλλο ερώτημα είναι ο χρόνος, οι όροι και ο τρόπος εκχώρησης της ελληνικής υπηκοότητας σε αλλοδαπούς μετανάστες. Μια πρόταση θα ήταν να εκχωρείται με τη γέννησή τους και με βάση τη χρονική διάρκεια νόμιμης διαμονής των γονέων τους στη χώρα μας, κατόπιν αιτήσεως των γονέων, ή αυτόματα με την περάτωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσής των σε Ελληνικό σχολείο ή αν έχουν εγκαταλείψει το σχολείο για να εργασθούν στα 12 χρόνια τους για παράδειγμα κατόπιν αιτήσεως των γονέων τους. Σίγουρα πολλές εναλλακτικές προτάσεις μπορεί να γίνουν σε σχέση με αυτό το σημείο.
Να θυμίσω ότι και οι σημερινές διατάξεις κτήσης της ιθαγένειας, την εκχωρούν άμεσα σε πρόσωπο άγνωστης ιθαγένειας ή που δεν έχει κατά τη γέννηση του άλλη ιθαγένεια ("Την Ελληνική Ιθαγένεια αποκτά από τη γέννηση του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννηση του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας").
Πιθανότατα να χρειάζονται να θεσμοθετηθούν και όροι έκπτωσης του ατόμου από την Ελληνική υπηκοότητα. Αν πχ του έχει εκχωρηθεί από τη γέννηση του κατόπιν αιτήσεως των γονιών του, που έχουν παρατεταμένη νόμιμη διαμονή και εργασία στη χώρα, ίσως να χρειάζεται ν' ανανεώνεται στα 12 ή / και στα 18 χρόνια του ατόμου με βάση περαιτέρω δεδομένα της κατάστασής του.
Κάποιοι θα πουν, "είναι λογικό να δίνουμε την ελληνική υπηκοότητα ή ιθαγένεια σε αλλοδαπούς χωρίς καμιά πολιτιστική επαφή με το ελληνικό έθνος και την ελληνική κουλτούρα";"Μα θα κάνουμε Έλληνες, Πακιστανούς και Αφγανούς μουσουλμάνους, που δεν έχουν καμιά σχέση με το Ελληνικό κοινωνικό γίγνεσθαι";
Είναι προφανές με βάση τον χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι όσο και αν το έθνος των Νεοελλήνων είναι αλληλένδετο με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, δεν είναι λογικό να βάζεις θρησκευτικά κριτήρια στην εκχώρηση της υπηκοότητας ή της ιθαγένειας, χωρίς να παραβιάζεις ανθρώπινα δικαιώματα.
Επίσης η εθνική επιλογή μεταναστών που θεωρούμε κατάλληλους για να πάρουν την υπηκοότητα ούτε μας τιμά ούτε είναι ασφαλές κριτήριο. Αν δηλαδή ο Πακιστανός ή ο Αφγανός είναι απόγονος των Κάλας, που έλεγαν ότι προέρχονται από τους αξιωματικούς και στρατιώτες του Μεγάλου Αλέξανδρου, τότε θα μας αρέσει; Και γιατί για παράδειγμα να θεωρήσουμε αξιωματικά ότι ο Πολωνός ή ο Αλβανός είναι σε κάθε περίπτωση πιο προσαρμόσιμος στην Ελληνική κοινωνία από τον Πακιστανό; Υπάρχει και η λογική ότι ο Πακιστανός είναι πλέον πλήρως αποκομμένος από την πρώτη του πατρίδα και έχει μεγαλύτερη διάθεση να προσαρμοστεί στην Ελληνική κοινωνία και να ταυτιστεί μαζί της απ' ότι κάποιοι κάτοικοι γειτονικών Βαλκανικών χωρών, που το βλέπουν και΄ελαφρώς "δίπορτο".
Ένα άλλο σημείο, που θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε, είναι το πόσο δύσκολα έπαιρναν την Ελληνική ιθαγένεια ομογενείς μας που μετανάστευσαν στην Ελλάδα από την Κωνσταντινούπολη τις δεκαετίες 60 και 70 κυρίως. Το Ελληνικό Κράτος αρνιόταν την εκχώρηση της ιθαγένειας για πάρα πολλά χρόνια (πιθανότατα θέλοντας να τους ωθήσει με κάποιο τρόπο να μην εγκαταλείψουν τελείως τις πατρογονικές τους εστίες ώστε να μην αποκοπεί οριστικά ο Ελληνισμός από αυτές τις ρίζες του). Με παρόμοιο τρόπο περίπου αντιμετωπίστηκαν αργότερα και αρκετοί Βορειοηπειρώτες Έλληνες. Δεν λέω ότι επειδή τότε ίσχυσαν τέτοιες περιπλοκές, πρέπει και σήμερα να δημιουργήσουμε ένα αδιάβατο τείχος σχετικά με την πολιτογράφηση των μεταναστών. Αλλά όταν για εθνικούς λόγους βάζαμε μύρια προσκόμματα σε ομογενείς, θα πρέπει και στη σημερινή περίπτωση να σκεφθούμε ικανές δικλείδες ασφαλείας, που ναι μεν δεν θα διαιωνίζουν τη σημερινή αδικία της δημιουργίας ανθρώπων χωρίς πατρίδα αλλά δεν θα κάνει και τη χώρα ξέφραγο αμπέλι και δεν θα αλλοτριώσει το στάτους κβο της πληθυσμιακής της σύνθεσης. Και θα πρέπει να σκεφθούμε και τη συσχέτιση των όποιων αλλαγών στην εκχώρηση της υπηκοότητας η / και ιθαγένειας με τη συνθήκη του Σέγκεν. Πολλοί μετανάστες (έστω και δεύτερης γενιάς) πιθανότατα να κόπτονται ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια για να την χρησιμοποιήσουν ως όχημα για τη νόμιμη μεταπήδησή τους σε άλλες πιο πλούσιες χώρες της ΕΕ. Ίσως σε μια τέτοια περίπτωση να χρειάζεται η θέσπιση κάποιων όρων για έλεγχο του υπηκόου όπου εκχωρήθηκε η υπηκοότητα / ιθαγένεια ως προς τη χρήση της εκχωρηθήσας υπηκοότητας ή ιθαγένειας.
Ως προς το αιτούμενο δημοψήφισμα, σήμερα άκουσα απαξιωτική απόρριψη από την κυβέρνηση. Το δημοψήφισμα δεν θα έχει καμιά σημασία αν είναι σε στυλ ΝΑΙ/ΟΧΙ αλλά πρέπει να τεθούν προς ψήφιση περισσότερες των δυο προτάσεων, που με περιφραστικό τρόπο να δίνουν τις εκφάνσεις της επίλυσης του ζητήματος.
Οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις δεν διεξήγαν δημοψηφίσματα θεωρώντας ότι ο Λαός είναι ανώριμος και επιρρεπής σε δημαγωγίες και εθνικιστικές κορώνες. Πως μπορούν όμως κυβερνήσεις να θεωρούν το λαό ανώριμο όταν πρόκειται για δημοψηφίσματα και ώριμο όταν τους ψηφίζει στις εκλογές για να τον κυβερνήσουν;
Δεν θεωρώ απαραίτητο το δημοψήφισμα αλλά τη διακομματική επιτροπή που θα θεσπισθεί για να βρει τα κοινά σημεία και να προτείνει νομοσχέδιο με την ευρύτερη δυνατή σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, αλλά δεν μου αρέσει μια εκ προοιμίου απόρριψη της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, που κρύβει φοβίες ότι ο "ανώριμος" Ελληνικός Λαός θ' αποφασίσει λάθος παρασυρόμενος από τους φωνασκούντες. Αν περάσουμε σε αυτού του είδους τις σκέψεις και τους χειρισμούς και μάλιστα απ' αυτούς που μίλαγαν για "συμμετοχική δημοκρατία" τότε μάλλον θέτουμε σε αμφιβολία αυτή καθ' εαυτή τη δημοκρατία (συμμετοχική ή μη...).
Σιδηρόπουλος και πάλι...
Μετά το Πανιώνιος-Καβάλα, ο κος Σιδηρόπουλος επανέρχεται στη Νεα Σμύρνη ως διαιτητής του αγώνα Πανιώνιος-Λεβαδειακός.
Ευελπιστούμε να δει αυτή τη φορά και αυτός και οι επόπτες του σωστά τις φάσεις και όχι όπως στο οφσάιντ δεύτερο γκολ της Καβάλας προ εβδομάδων.
Επίσης ελπίζουμε να μην επιτρέψει κατς των αμυντικών της αντιπάλου ομάδας χωρίς κάρτες, που φαίνεται να είναι πάγια διαιτητική τακτική των αγώνων της τρέχουσας περιόδου στη Νεα Σμύρνη και ένας εύσχημος τρόπος να σταματάνε το παιχνίδι κάποιων παικτών του Πανιωνίου με υψηλή τεχνική κατάρτιση. ΙΔΩΜΕΝ.
Ευελπιστούμε να δει αυτή τη φορά και αυτός και οι επόπτες του σωστά τις φάσεις και όχι όπως στο οφσάιντ δεύτερο γκολ της Καβάλας προ εβδομάδων.
Επίσης ελπίζουμε να μην επιτρέψει κατς των αμυντικών της αντιπάλου ομάδας χωρίς κάρτες, που φαίνεται να είναι πάγια διαιτητική τακτική των αγώνων της τρέχουσας περιόδου στη Νεα Σμύρνη και ένας εύσχημος τρόπος να σταματάνε το παιχνίδι κάποιων παικτών του Πανιωνίου με υψηλή τεχνική κατάρτιση. ΙΔΩΜΕΝ.
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Τα στοιχεία του σεισμού της Αϊτής
Μπροστά στην ανείπωτη καταστροφή των κατοίκων, δεν έχει βέβαια ιδιαίτερη σημασία η παράθεση των σεισμολογικών δεδομένων και λεπτομερειών του σεισμού της Αϊτής. Σαν κάτοικοι μιας ιδιαίτερα σεισμογενούς χώρας, εμείς οι Έλληνες σε πολλές περιπτώσεις διαχρονικά έχουμε βιώσει την οργή του Εγκέλαδου και συνεχίζουμε να ζούμε με το ρίσκο των αιφνίδιων ξεσπασμάτων του και υπάρχει από μέρους μας μια σχετική κατανόηση της κατάστασης.
Παραθέτω απλά τα στοιχεία για καλύτερη κατανόηση των παραμέτρων που οδήγησαν στο εύρος της καταστροφής (στη φωτογραφία χάρτης με βαθμονομήσεις διαφόρων στοιχείων όπως η μέγιστη επιτάχυνση και ταχύτητα κλπ).
Ο σεισμός λοιπόν εντάσεως 7.3 (άλλοι δίνουν 7) βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ ήταν τεκτονικός σεισμός και οφείλετο στην κίνηση σε αντίθετες κατευθύνσεις των δυο τεκτονικών πλακών που κινούνται κάτω από τη νήσο, της πλάκας της Καραϊβικής και αυτής της Βόρειας Αμερικής.
Αν και η Καραϊβική είναι σεισμογενής περιοχή, η ένταση του σεισμού είναι μη αναμενόμενη και πιθανότατα δημιουργεί ανάγκη περαιτέρω επιστημονικών μελετών.
Το βάθος του σεισμού ήταν επιφανειακό (~10 χλμ) και σε συνάρτηση με τη μικρή απόσταση του επίκεντρου (~16 χλμ) από την πρωτεύουσα Πορτ-ο-Πρενς ευθύνονται για την τεράστια ζημιά που δημιούργησε ο σεισμός. Η διάρκεια που ο σεισμός έγινε έντονα αισθητός αναφέρεται να είναι της τάξης του 1 λεπτού όταν συνήθεις σεισμοί διαρκούν κάποια δευτερόλεπτα.
Ο Ερυθρός Σταυρός θεωρεί ότι το 1/3 του πληθυσμού της Αϊτής (~3.000.000) έχει υποστεί διάφορης κλίμακας επιπτώσεις από το σεισμό, ενώ φαίνεται ότι μόνο ένα νοσοκομείο της χώρας έχει μείνει σε λειτουργία προς το παρόν.
Ας ελπίσουμε ότι η επέμβαση της Διεθνούς Κοινότητας (...και η Θεία Πρόνοια συνάμα) θα βοηθήσει τους υποφέροντες σεισμοπαθείς και ότι με τη βοήθεια του Θεού, τα σωστικά συνεργεία που έχουν σπεύσει, θα απεγκλωβίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους μας.
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
Παιχνίδια δημοσκοπήσεων, λαϊκισμών αλλά και εθελοτυφλίας και υπεραπλουστεύσεων στο θέμα της χορήγησης ιθαγένειας σε μετανάστες.
Μετά τις χθεσινές δηλώσεις Σαμαρά, τις σχετικές με τη μη στήριξη του νομοθετήματος της κυβέρνησης για τη χορήγηση ιθαγένειας σε μετανάστες, έχω την εντύπωση ότι το θέμα πλέον κινείται στο πως διαμορφώνονται οι δημοσκοπήσεις. Η πάγια άρνηση του ΛΑΟΣ για νομιμοποίηση όσων ονομάζει λάθρομετανάστες, αν και η συζήτηση αφορά δεύτερης και τρίτης γενιάς αλλοδαπούς μετανάστες, που έχουν φοιτήσει σε Ελληνικά σχολεία, φαίνεται να σπρώχνει δυστυχώς τον κο Σαμαρά σε διαμόρφωση πολιτικής άποψης επί του θέματος, που ωθείται εν πολλοίς από το σκεπτικό της αποφυγής απωλειών της δεξιάς του πτέρυγας προς το ΛΑΟΣ ή την επάνοδο των υπαρχουσών του απωλειών. Και μια τέτοια τακτική θεωρώ ότι θα τον βλάψει σε βάθος χρόνου, πόσο δε μάλλον που καθόλου δεν την έχει ανάγκη, δεδομένης της ύπαρξης καθαρών εναλλακτικών δρόμων, όπως θα προσπαθήσω να δείξω παρακάτω. Βέβαια η χθεσινή δήλωση θέλω να πιστεύω, ότι ήταν μια δήλωση μη συμφωνίας με τις βουλές της κυβέρνησης επί του θέματος, αλλά όχι μια στείρα άρνηση να το κοιτάξουμε κατάματα και να βρούμε αναλυτικές προσεγγίσεις του προβλήματος.
Το ζήτημα σίγουρα δεν είναι απλό και πιθανότατα και το ότι φέρει η κυβέρνηση προς ψήφιση δεν είναι δυνατόν να ζητήσει από τα κόμματα να το ψηφίσουν άκριτα. Θα ήταν πλέον σώφρον πιστεύω, για να μη γίνει το ζήτημα βορά λαϊκιστικών δημαγωγιών, να διαμορφωνόταν μια κοινοβουλευτική διακομματική επιτροπή, που να επεξεργαζόταν τον νόμο και να κατέληγε σε κοινής αποδοχής σημεία, που πιθανότατα θα έλυναν τις σημερινές αδικίες και παράλληλα δεν θα έδινε έναυσμα σε άνευ ουσίας εθνικιστικές κορώνες. Ήδη και από τις δυο πλευρές που αντιδικούν για το θέμα ζητείται δημοψήφισμα, που δεν θα έλεγα ότι είναι άτοπο, αλλά εξαρτάται η ορθότητα του στο πως θα τίθεται το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Αν τίθεται σαν μαύρο ή άσπρο, ναι ή όχι, είναι σίγουρο ότι οδηγεί σε μη ωφέλιμες απλουστεύσεις και δεν θα λύσει προβλήματα.
Προβλήματα λύνονται όταν υπάρχουν αναλύσεις και βρίσκονται οι κοινές συνισταμένες.
Για παράδειγμα θ' αναφέρω ένα σχετικό σημείο.
Σε άλλες χώρες υπάρχει διαχωρισμός του όρου "ιθαγένεια" από τον όρο "υπηκοότητα" (ΗΠΑ, Βρετανία κλπ). Ο πρώτος προσεγγίζει περισσότερο την εθνική προέλευση του ατόμου. Θα μπορούσε λοιπόν και στη Ελλάδα να εισαχθεί μια διαφοροποίηση των δυο όρων και να δίνεται η υπηκοότητα σε ανηλίκους, που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας και είναι δεύτερης ή τρίτης γενιάς μετανάστες. Οι Έλληνες αυτοί υπήκοοι θα έχουν το δικαίωμα χορήγησης διαβατηρίου, ταυτότητας κλπ και οι Άρρενες εφόσον δεχθούν να στρατευθούν θα λαμβάνουν και την ιθαγένεια χωρίς ανάγκη περαιτέρω πολιτογράφησης. Οι γυναίκες θα ακολουθούν με την ενηλικίωσή τους την ισχύουσα μέθοδο πολιτογράφησης για ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια, ειδάλλως θα παραμένουν όπως και οι μη στρατευθέντες άντρες μόνον με την υπηκοότητα. Η ιθαγένεια θα σημαίνει πλήρη πολιτικά δικαιώματα των ατόμων που την κατέχουν ενώ η υπηκοότητα μερικά μόνο σε τοπικό αυτοδιοικητικό επίπεδο. Επίσης η μη ιθαγένεια θα αποκλείει πιθανόν τους υπηκόους από κάποιες καίριες διοικητικές κρατικές θέσεις. Όποιος λοιπόν θέλει όντως την Ελληνική ιθαγένεια και τα δικαιώματα που του δίνει θα πρέπει να πληροί και τις προϋποθέσεις πολιτογράφησής του με την ενηλικίωση του. Και προφανώς κάποιος που όντως θέλει να είναι Έλληνας θα προχωρεί στην πολιτογράφησή του, ειδάλλως θα παραμένει μόνιμος κάτοικος της χώρας και υπήκοος της με αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Καλό είναι να σημειώσουμε ότι οι υπάρχουσες διατάξεις είναι σαφείς στα περί κτήσεως της ιθαγένειας από αλλοδαπούς ενήλικες και το ζητούμενο κυρίως είναι κάποιες απλουστεύσεις της γραφειοκρατικής διαδικασίας ως προς τους ενήλικες αιτούντες την ιθαγένεια ή και κάποια σμίκρυνση των χρονικών ορίων, που απαιτούνται.
Θεωρώ ότι με την εισαγωγή με ξεχωριστή σημασία του όρου υπηκοότητα στην Ελληνική νομοθεσία σε σχέση με την ιθαγένεια, θα υπάρξει εναρμόνιση της με το ότι συμβαίνει σε άλλα πολυπολιτισμικά κράτη, που έχουν εμπειρίες ετών στο μεταναστευτικό ζήτημα.
Όπως προανέφερα το θέμα είναι πολυσχιδές και πολυπαραμετρικό και χρειάζεται προσοχή και ανάλυση σε ένα κράτος των Βαλκανίων, που είναι εκ γενέσεώς του εθνοκεντρικό. Δεν ισχυρίζομαι προφανώς ότι με τα όσα παρουσίασα παραπάνω μπορεί να λυθεί ένα τέτοιο ζήτημα αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορεί να λυθεί χωρίς διακομματική συναίνεση και αποφυγή μισαλλοδοξιών και φανατισμού όπως και υπεραπλουστεύσεων και τάσεων να εθελοτυφλούμε στις ιδιαιτερότητες που έχει η Ελληνική Κρατική οντότητα.
Το ζήτημα σίγουρα δεν είναι απλό και πιθανότατα και το ότι φέρει η κυβέρνηση προς ψήφιση δεν είναι δυνατόν να ζητήσει από τα κόμματα να το ψηφίσουν άκριτα. Θα ήταν πλέον σώφρον πιστεύω, για να μη γίνει το ζήτημα βορά λαϊκιστικών δημαγωγιών, να διαμορφωνόταν μια κοινοβουλευτική διακομματική επιτροπή, που να επεξεργαζόταν τον νόμο και να κατέληγε σε κοινής αποδοχής σημεία, που πιθανότατα θα έλυναν τις σημερινές αδικίες και παράλληλα δεν θα έδινε έναυσμα σε άνευ ουσίας εθνικιστικές κορώνες. Ήδη και από τις δυο πλευρές που αντιδικούν για το θέμα ζητείται δημοψήφισμα, που δεν θα έλεγα ότι είναι άτοπο, αλλά εξαρτάται η ορθότητα του στο πως θα τίθεται το ερώτημα του δημοψηφίσματος. Αν τίθεται σαν μαύρο ή άσπρο, ναι ή όχι, είναι σίγουρο ότι οδηγεί σε μη ωφέλιμες απλουστεύσεις και δεν θα λύσει προβλήματα.
Προβλήματα λύνονται όταν υπάρχουν αναλύσεις και βρίσκονται οι κοινές συνισταμένες.
Για παράδειγμα θ' αναφέρω ένα σχετικό σημείο.
Σε άλλες χώρες υπάρχει διαχωρισμός του όρου "ιθαγένεια" από τον όρο "υπηκοότητα" (ΗΠΑ, Βρετανία κλπ). Ο πρώτος προσεγγίζει περισσότερο την εθνική προέλευση του ατόμου. Θα μπορούσε λοιπόν και στη Ελλάδα να εισαχθεί μια διαφοροποίηση των δυο όρων και να δίνεται η υπηκοότητα σε ανηλίκους, που έχουν γεννηθεί στη χώρα μας και είναι δεύτερης ή τρίτης γενιάς μετανάστες. Οι Έλληνες αυτοί υπήκοοι θα έχουν το δικαίωμα χορήγησης διαβατηρίου, ταυτότητας κλπ και οι Άρρενες εφόσον δεχθούν να στρατευθούν θα λαμβάνουν και την ιθαγένεια χωρίς ανάγκη περαιτέρω πολιτογράφησης. Οι γυναίκες θα ακολουθούν με την ενηλικίωσή τους την ισχύουσα μέθοδο πολιτογράφησης για ν' αποκτήσουν την ιθαγένεια, ειδάλλως θα παραμένουν όπως και οι μη στρατευθέντες άντρες μόνον με την υπηκοότητα. Η ιθαγένεια θα σημαίνει πλήρη πολιτικά δικαιώματα των ατόμων που την κατέχουν ενώ η υπηκοότητα μερικά μόνο σε τοπικό αυτοδιοικητικό επίπεδο. Επίσης η μη ιθαγένεια θα αποκλείει πιθανόν τους υπηκόους από κάποιες καίριες διοικητικές κρατικές θέσεις. Όποιος λοιπόν θέλει όντως την Ελληνική ιθαγένεια και τα δικαιώματα που του δίνει θα πρέπει να πληροί και τις προϋποθέσεις πολιτογράφησής του με την ενηλικίωση του. Και προφανώς κάποιος που όντως θέλει να είναι Έλληνας θα προχωρεί στην πολιτογράφησή του, ειδάλλως θα παραμένει μόνιμος κάτοικος της χώρας και υπήκοος της με αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Καλό είναι να σημειώσουμε ότι οι υπάρχουσες διατάξεις είναι σαφείς στα περί κτήσεως της ιθαγένειας από αλλοδαπούς ενήλικες και το ζητούμενο κυρίως είναι κάποιες απλουστεύσεις της γραφειοκρατικής διαδικασίας ως προς τους ενήλικες αιτούντες την ιθαγένεια ή και κάποια σμίκρυνση των χρονικών ορίων, που απαιτούνται.
Θεωρώ ότι με την εισαγωγή με ξεχωριστή σημασία του όρου υπηκοότητα στην Ελληνική νομοθεσία σε σχέση με την ιθαγένεια, θα υπάρξει εναρμόνιση της με το ότι συμβαίνει σε άλλα πολυπολιτισμικά κράτη, που έχουν εμπειρίες ετών στο μεταναστευτικό ζήτημα.
Όπως προανέφερα το θέμα είναι πολυσχιδές και πολυπαραμετρικό και χρειάζεται προσοχή και ανάλυση σε ένα κράτος των Βαλκανίων, που είναι εκ γενέσεώς του εθνοκεντρικό. Δεν ισχυρίζομαι προφανώς ότι με τα όσα παρουσίασα παραπάνω μπορεί να λυθεί ένα τέτοιο ζήτημα αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορεί να λυθεί χωρίς διακομματική συναίνεση και αποφυγή μισαλλοδοξιών και φανατισμού όπως και υπεραπλουστεύσεων και τάσεων να εθελοτυφλούμε στις ιδιαιτερότητες που έχει η Ελληνική Κρατική οντότητα.
Βάζει ένα ΜΠΟΥΒΑΛ-Ο στη μηχανή του
Απ' ότι όλα δείχνουν (δείτε SPORT24) ο Πανιώνιος θα ενισχυθεί και επιθετικά με τον δυναμικό Γάλλο φορ του Πανθρακικού Μπέντι Μπουβάλ.
Θεωρούμε ότι για μια ακόμα φορά φέτος, η ΠΑΕ παίρνει απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση και αν μη τι άλλο θα έχει πάρει όλα τα δυνατά μέτρα για να διεκδικήσει η ομάδα ότι μπορεί να διεκδικήσει φέτος.
Δυό λόγια ακόμα για Μπουβάλ. Ο παίκτης προερχόταν από την Νανσί και από 16 ετών πήγε στη Μπόλτον αλλά σύμφωνα με την Wikipedia ποτέ δεν κατάφερε να φτάσει στην Α΄ ομάδα λόγω ενός ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΝΤΟΣ τραυματισμού στο γόνατο (μήπως να το δουν κάπως έκει στην ΠΑΕ μη ξαναέχουμε Σμόγιε αν και ο Μπουβάλ δεν είχε τέτοια συμπτώματα στις μετέπειτα ομάδες του). Πριν τον Πανθρακικό έπαιξε στη Δανέζικη Ράντερς για 2 σεζόν (2007-2009) με 15 γκολ σε 57 παιχνίδια ενώ και φέτος έχει 3 γκολ με την ομάδα της Κομοτηνής σε 17 αγώνες.
Στο ίδιο άρθρο του SPORT24 γίνεται επίσης αναφορά στην άφιξη αύριο του Τσότσαλιτς στην Αθήνα και πιθανότατα μάλλον έχει κλείσει το όποιο πρόβλημα υπήρξε στη μεταπήδησή του στον Πανιώνιο. Να ευχηθούμε όλοι να είναι καλορίζικοι και να σταδιοδρομήσουν στην ομάδα βοηθώντας την να φτάσει σε επιτυχίες.
Κατά τ' άλλα λίγο στραβά μας πάει η προετοιμασία για Λεβαδειακό αφού Εστογιανόφ και Ριέρα δεν προπονήθηκαν λόγω ίωσης.
Σκωτσέζικα ντουζ
Διαβάζουμε φήμες σήμερα στον τύπο για ενδιαφέρον του Πανιωνίου για τον φορ του Πανθρακικού Μπουβάλ, αλλά δυστυχώς συνοδεύονται παράλληλα από νέα για προβλήματα στη μεταγραφή Τσότσαλιτς.
Ωραίο σκωτσέζικο ντουζ είναι αυτό. Από τη μια συνειδητοποιούμε σωστά το πρόβλημα και πάμε για φορ, από την άλλη αδυνατούμε να δώσουμε τα 75000 του Τσότσαλιτς σε μια δόση, φθάνοντας στο σημείο να χάσουμε μια μεταγραφή που θεωρείται ευκαιρία... Ίσως τώρα με το πρόστιμο σε Εστογιανοφ... Άλλη ανεπιβεβαίωτη είδηση αυτή. Πόσο διασταυρωμένο είναι αυτό με τις 200.000 Ευρώ! Μόνο στην exedra το είδα. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για το ύψος των προστίμων. Βέβαια το παράπτωμα δεν ήταν και μικρό και στοίχισε στην ομάδα αλλά σε αντίστοιχα του Τζιμπούρ στο παρελθόν, που συνοδεύονταν και από απουσίες από τις προπονήσεις άντε να είχαμε φθάσει τα 30.000 Ευρώ. Πόσα παίρνει ο Εστογιανόφ για να του ρίξουμε 200.000 Ευρώ πρόστιμο; Και αν του ρίξουμε πρόστιμο εφάμιλλο των ετησίων αποδοχών του τότε τι κίνητρο θα έχει για να παίξει; Εκτός και αν υπάρχουν και άλλα κρυφά δεδομένα, που δεν ξέρουμε.
ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: Τελικά το πρόστιμο είναι 12.000 Ευρώ. Δείτε το σχετικό link στο goalday . Κάποιοι μάλλον δεν ξέρουν αριθμητική ... ή είχαν στο νου τους δημοσιονομικά ελλείμματα!
Και μια που μιλάμε για σχεδιασμό βασισμένο στα ταλέντα ... 8 γκολ φάγανε από τον Εργοτέλη οι νέοι!
Ωραίο σκωτσέζικο ντουζ είναι αυτό. Από τη μια συνειδητοποιούμε σωστά το πρόβλημα και πάμε για φορ, από την άλλη αδυνατούμε να δώσουμε τα 75000 του Τσότσαλιτς σε μια δόση, φθάνοντας στο σημείο να χάσουμε μια μεταγραφή που θεωρείται ευκαιρία... Ίσως τώρα με το πρόστιμο σε Εστογιανοφ... Άλλη ανεπιβεβαίωτη είδηση αυτή. Πόσο διασταυρωμένο είναι αυτό με τις 200.000 Ευρώ! Μόνο στην exedra το είδα. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση για το ύψος των προστίμων. Βέβαια το παράπτωμα δεν ήταν και μικρό και στοίχισε στην ομάδα αλλά σε αντίστοιχα του Τζιμπούρ στο παρελθόν, που συνοδεύονταν και από απουσίες από τις προπονήσεις άντε να είχαμε φθάσει τα 30.000 Ευρώ. Πόσα παίρνει ο Εστογιανόφ για να του ρίξουμε 200.000 Ευρώ πρόστιμο; Και αν του ρίξουμε πρόστιμο εφάμιλλο των ετησίων αποδοχών του τότε τι κίνητρο θα έχει για να παίξει; Εκτός και αν υπάρχουν και άλλα κρυφά δεδομένα, που δεν ξέρουμε.
ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: Τελικά το πρόστιμο είναι 12.000 Ευρώ. Δείτε το σχετικό link στο goalday . Κάποιοι μάλλον δεν ξέρουν αριθμητική ... ή είχαν στο νου τους δημοσιονομικά ελλείμματα!
Και μια που μιλάμε για σχεδιασμό βασισμένο στα ταλέντα ... 8 γκολ φάγανε από τον Εργοτέλη οι νέοι!
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Εξελίξεις του Κυπριακού ξανά
Προ ημερών είχα κάνει μια ανάρτηση σχετική με την πιθανή ύπαρξη σχεδίου προς δημοψήφισμα βασισμένο σε ότι στη σύγχρονη έκφανσή της σημαίνει η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία.
Πως έρχονται τα πράγματα και η θέση των Τουρκοκυπρίων φαίνεται να σκληραίνει και όχι μόνο αυτό αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις εκλογές του Απριλίου στα κατεχόμενα αναμένεται ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα ηττηθεί από τον πιο άτεγκτο υποστηρικτή της διχοτόμησης, Ντερβις Έρογλου (από Nooz. "...ο Ντερβίς Έρογλου δηλώνει ότι θα προσέλθει με τις δικές του θέσεις και ότι από το μέχρι τώρα υλικό των διαπραγματεύσεων θα κρατήσει ό,τι ο ίδιος θα θεωρήσει ως κατάλληλο. Επίσης, τονίζει ότι οι «κόκκινες γραμμές» του είναι η διατήρηση των εγγυήσεων της Τουρκίας , η «παρθενογένεση» και η παραμονή όλων των «πολιτογραφημένων» μέχρι τη λύση Τούρκων εκ Τουρκίας").
Η όλη αλληλουχία αυτών των γεγονότων χωράει ίσως δυο ερμηνείες.
Η πρώτη ερμηνεία είναι ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία της εύρεσης στην εξουσία των κατεχομένων της πλέον διαλλακτικής μερίδας και να βρούμε τα κοινά σημεία, που θα φέρουν σύντομα ένα σχέδιο, που θα τεθεί σε δημοψήφισμα προ της επικράτησης των αδιάλλακτων. Έτσι δεν θα επαναληφθεί και στην Κύπρο, το ιστορικό λάθος της Ελλάδας στο θέμα των Σκοπίων, που όταν ίσως μπορούσε να το λύσει με τους πιο διαλλακτικούς Σκοπιανούς του Γκριγκόροφ, δεν το έκανε και έχει τώρα απέναντί της, το ανελαστικό VMRO με το οποίο δεν βρίσκεται τρόπος συνεννόησης.
Η δεύτερη ερμηνεία είναι ότι υπό την απειλή της επικράτησης των αδιάλλακτων οπαδών της διχοτόμησης, το Τουρκικό / Τουρκοκυπριακό μπλόκ πιέζει τις τρέχουσες συνομιλίες ώστε υπό το άγχος της ανάγκης εξεύρεσης λύσης να διαμορφωθούν πιο ευνοϊκές γι' αυτούς θέσεις και η όποια κατ' ευφημισμό δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία να είναι κατ' ουσίαν de facto διχοτομική λύση.
Για μια ακόμα φορά η κατάσταση δείχνει να δυσκολεύει ως προς την εύρεση μιας βιώσιμης λύσης για την Κυπριακή Δημοκρατία, που θα τερματίσει την εκ του Αττίλα διχοτόμηση του νησιού. Αν προ ημερών μιλάγαμε για ανάγκη ιδιαίτερης προσοχής, τώρα δείχνουν τα πράγματα να έχουν ακόμα πιο δύσκολη τροπή, που ίσως για μια ακόμα φορά είναι έρμαιο των τετελεσμένων γεγονότων του 1974 και των εκβιασμών της Τουρκικής κατά βάση διπλωματίας, που δεν καταλαβαίνει από υποστηρίξεις για είσοδο στην ΕΕ και τέτοιες ιστορίες, όπως εις μάτην πιστευαμε.
Πως έρχονται τα πράγματα και η θέση των Τουρκοκυπρίων φαίνεται να σκληραίνει και όχι μόνο αυτό αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις εκλογές του Απριλίου στα κατεχόμενα αναμένεται ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ θα ηττηθεί από τον πιο άτεγκτο υποστηρικτή της διχοτόμησης, Ντερβις Έρογλου (από Nooz. "...ο Ντερβίς Έρογλου δηλώνει ότι θα προσέλθει με τις δικές του θέσεις και ότι από το μέχρι τώρα υλικό των διαπραγματεύσεων θα κρατήσει ό,τι ο ίδιος θα θεωρήσει ως κατάλληλο. Επίσης, τονίζει ότι οι «κόκκινες γραμμές» του είναι η διατήρηση των εγγυήσεων της Τουρκίας , η «παρθενογένεση» και η παραμονή όλων των «πολιτογραφημένων» μέχρι τη λύση Τούρκων εκ Τουρκίας").
Η όλη αλληλουχία αυτών των γεγονότων χωράει ίσως δυο ερμηνείες.
Η πρώτη ερμηνεία είναι ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία της εύρεσης στην εξουσία των κατεχομένων της πλέον διαλλακτικής μερίδας και να βρούμε τα κοινά σημεία, που θα φέρουν σύντομα ένα σχέδιο, που θα τεθεί σε δημοψήφισμα προ της επικράτησης των αδιάλλακτων. Έτσι δεν θα επαναληφθεί και στην Κύπρο, το ιστορικό λάθος της Ελλάδας στο θέμα των Σκοπίων, που όταν ίσως μπορούσε να το λύσει με τους πιο διαλλακτικούς Σκοπιανούς του Γκριγκόροφ, δεν το έκανε και έχει τώρα απέναντί της, το ανελαστικό VMRO με το οποίο δεν βρίσκεται τρόπος συνεννόησης.
Η δεύτερη ερμηνεία είναι ότι υπό την απειλή της επικράτησης των αδιάλλακτων οπαδών της διχοτόμησης, το Τουρκικό / Τουρκοκυπριακό μπλόκ πιέζει τις τρέχουσες συνομιλίες ώστε υπό το άγχος της ανάγκης εξεύρεσης λύσης να διαμορφωθούν πιο ευνοϊκές γι' αυτούς θέσεις και η όποια κατ' ευφημισμό δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία να είναι κατ' ουσίαν de facto διχοτομική λύση.
Για μια ακόμα φορά η κατάσταση δείχνει να δυσκολεύει ως προς την εύρεση μιας βιώσιμης λύσης για την Κυπριακή Δημοκρατία, που θα τερματίσει την εκ του Αττίλα διχοτόμηση του νησιού. Αν προ ημερών μιλάγαμε για ανάγκη ιδιαίτερης προσοχής, τώρα δείχνουν τα πράγματα να έχουν ακόμα πιο δύσκολη τροπή, που ίσως για μια ακόμα φορά είναι έρμαιο των τετελεσμένων γεγονότων του 1974 και των εκβιασμών της Τουρκικής κατά βάση διπλωματίας, που δεν καταλαβαίνει από υποστηρίξεις για είσοδο στην ΕΕ και τέτοιες ιστορίες, όπως εις μάτην πιστευαμε.
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Στην Κρήτη τα πήρε όλα ο άνεμος. Εργοτέλης-Πανιώνιος 0-0. ΜΕΓΑΛΗ εκτός έδρας νίκη του ελλειπούς ιστορικού στο μπάσκετ επί του Ηλυσιακού με 71-84
Στο Παγκρήτιο ο δυνατός άνεμος δεν άφησε να παιχτεί ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα οι δυο ομάδες να μείνουν στο μηδέν.
Στο πρώτο μέρος φάνηκε να έχει κάποιες καλύτερες ευκαιρίες ο Εργοτέλης και ο Πανιώνιος μπορεί να σταθεί μόνο στο σωστά ακυρωθέν γκολ του Καστελλιόνε, ο οποίος σε αυτή την περίοδο ήταν και ο πλέον θετικός παίκτης του Πανιωνίου. Από πλευράς Εργοτέλη, στο 45` ο Τζούνιορ απέτυχε να σκοράρει από εξαιρετικά πλεονεκτική θέση.
Στο δεύτερο μέρος ο Πανιώνιος ξεκίνησε και τέλειωσε πιο δυναμικά αλλά και πάλι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πάντως χάθηκαν έγιναν εκατέρωθεν κάποιες σημαντικές φάσεις.
Θα σημειώσω το μονοκόμματο σουτ του Καστελιόνε από το ύψος του πέναλτι και δεξιά στο 48', που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και το σουτ του Τζούνιορ μέσα στην περιοχή στο 70' που απέκρουσε με το ένα χέρι ο Ανδριόλας.
Σημαντικές τροφοδοτήσεις μέσα στη μεγάλη περιοχή δέχθηκε ο Μπάλαμπαν ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά σε όλες είτε το κοντρόλ είτε το γύρισμά του για να βρεθεί σε θέση σουτ δεν ήταν σωστό ή εν πάσι περιπτώσει δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη θέση που βρέθηκε.
Στο Β' μέρος, ο Φερέρα (που αποβλήθηκε στο τέλος αλλά είχε δίκιο να διαμαρτυρηθεί αφού εντός φάσης βέβαια ο Μπάλαμπαν δεχθηκε σκαριά μπροστά στα μάτια του διαιτητή ... που όμως ήταν στραβά ...) ξεκίνησε τα "ταχυδαχτυλουργικά" που μάλλον θα δούμε σε όλο το Δεύτερο Γύρο. Ξαφνικά είδαμε το Σιόβα στην επίθεση και πολλές φορές σαν αριστερό επιθετικό.
Από το Β' μέρος διέκρινα τους δυο ακραίους μπακ, Τζαβέλα και Μανιάτη και τον Αναστασόπουλο ιδίως από το 70' και μετά. Ο Ριέρα προσπάθησε ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά φαίνεται κάπως κουρασμένος. Ο Μπάλαμπαν τα είπαμε για τις τελικές προσπάθειες. Σε κάποιες προσπάθειές του έξω από την περίοχή δείχνει τι καντάρια μπάλα ξέρει αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Ο Εστογιανόφ και αυτός προσπάθησε και έτρεξε καλύπτοντας και την άμυνα αλλά και η κατάσταση με τον άνεμο και πιθανότατα και η απουσία του από επίσημους αγώνες για βδομάδες έφεραν σαν αποτέλεσμα να μη φανεί η ομάδα ενισχυμένη από την επάνοδό του. Ο Ανδριόλας με μια μεγάλη απόκρουση αλλά σε μια τουλάχιστον φάση έκανε χοντρή γκέλα αφήνοντας τη μπάλα να περάσει από πάνω του.
Γενικά, την αμυντική εικόνα, παρά το μετά από καιρό μηδέν παθητικό, δεν την θεωρώ βελτιωμένη. Ίσως είμαστε τυχεροί που ο Εργοτέλης δεν είχε τον βαρύ φορ του τον Μπούτιμιρ και έτσι κάποιες χοντράδες που κάναμε αμυντικά, κατορθώσαμε τελικά να τις καλύψουμε.
Ελπίζω οι επικριτές τελευταίως του "ατομιστή" Κουμορτζί να είδαν σήμερα άλλους που έπαιξαν σε παρόμοια θέση να κάνουν τις "ατομιστίες" και να τους αναφέρουν στην κριτική τους με τον ίδιο τρόπο (πχ Σιόβας με τρεις Πανιώνιους σε θέσεις να πάρουν πάσα επιχειρεί άστοχο και άσκοπο σουτ).
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Πόσα, Γελαδάρης, Χίμπλινγκερ, Ζούνιορ, Ρουμπάκης, Σασιασβίλι, Ορφανός, Φραγκουλάκης, Τσεσνάουσκις (78' Βερπακόφσκις), Ρομάνο, Λεάλ
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Ανδριόλας, Μανιάτης, Λάτκα, Όμο, Ριέρα, Μπάλαμπαν (90' Κούκετς), Εστογιάνοφ (84' Γουνδουλάκης), Καστελιόνε (68' Σιόβας), Κουμόρτζι, Αναστασόπουλος, Τζαβέλλας
ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΝΙΚΗ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ
Η νίκη επί του Ηλυσιακού με 71-84 μπορεί να θεωρηθεί σημαντική αν αναλογιστούμε ότι ο Πανιώνιος έπαιξε χωρίς δυο πολύ ζωτικές μονάδες του, τον Παπανικολάου και τον Μπράιαντ. Ιδίως ο δεύτερος θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος των ψηλών της ομάδας.
Πλην όμως με σούπερ Έρτσεκ και πάλι αλλά και με σημαντικές βοήθειες και από τους "συνήθεις ύποπτους" Καλαμπόκη και Ζορόφσκι αλλά και άλλους (πχ Έλντερ με κρεσέντο στο τέλος με 6 συνεχείς πόντους) ο Πανιώνιος πήρε τη νίκη. Και μάλιστα επικράτησε πλήρως και στο μάζεμα των "σκουπιδιών" ριμπάουντς, που στατιστικά φαίνεται να τον διευκόλυνε στην επικράτηση με 39 ριμπάουντς έναντι 27 του αντιπάλου (φαίνεται ο συμπαθής Ηλυσιακός ν' αντιμετωπίζει σοναρό πρόβλημα σε αυτό τον τομέα). Στον τομέα αυτό θα εξάρω τον φιλότιμο Παραγυιό, που απόντως και του Ευθύμοφ πήρε χρόνο και συνέβαλε και αυτός κατά δύναμη. Εν αντιθέσει και πάλι πολλά λάθη (18 έναντι 9 των αντιπάλων και πάλι με συνήθεις ύποπτους τους αμερικάνους μας).
Στο Α' μέρος ελέγχοντας ριμπάουντ και ρυθμό πήραμε μια διαφορά 11 πόντων 31-42. Είχαμε και πάλι τη συνήθη κραυγαλέα κάμψη στο τρίτο δεκάλεπτο και ο Ηλυσιακός έφθασε στο καλάθι λίγο πριν το τέλος του (53-550 αλλά ο Ράις με τρίποντο έδωσε ανάσα (53-58), που έγινε μεγαλύτερη με νέο τρίποντο Ζορόφσκι στην έναρξη της τρίτης περιόδου (53-61). Στη συνέχεια δείξαμε σοβαρότητα και με ογκόλιθο των Έρτσεκ κρατήσαμε και αυξήσαμε τη διαφορά με το τελικό ρεσιτάλ Έλντερ που προανέφερα.
Κλέινοντας θυμίζω πόσο άνετα μας είχε νικήσει ο Ηλυσιακός στο ΒΑΡΙΚΑΣ και το αναφέρω για να δείξω πόσο οι προσθήκες τις τελευταίας στιγμής και ιδίως ο Έρτσεκ, έχουν ανεβάσει την ομάδα. Δυστυχώς ο Έρτσεκ είναι προσωρινά μόνο κυανέρυθρος...
Τα δεκάλεπτα: 23-22, 31-42, 53-58, 71-84
Ηλυσιακός (Κουφός): Κάρτερ 11, Καρύδας 12, Κάμινγκς 19(2), Παπανικολάου 20(4), Χατζής 5, Αθανασούλας 2, Σιούτης , Μπέντον , Ιωάννου 2, Κασελάκης .
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(2), Γιαννόπουλος , Ζορόσκι 11(3), Έρτσεγκ 26, Χαριτόπουλος 6, Καλαμπόκης 9(3), Γιάνκοβιτς 6, Παραγιός 5, Έλντερ 13(1).
Τα στατιστικά απο SPORT24 δείτε τα εδώ.
Στο πρώτο μέρος φάνηκε να έχει κάποιες καλύτερες ευκαιρίες ο Εργοτέλης και ο Πανιώνιος μπορεί να σταθεί μόνο στο σωστά ακυρωθέν γκολ του Καστελλιόνε, ο οποίος σε αυτή την περίοδο ήταν και ο πλέον θετικός παίκτης του Πανιωνίου. Από πλευράς Εργοτέλη, στο 45` ο Τζούνιορ απέτυχε να σκοράρει από εξαιρετικά πλεονεκτική θέση.
Στο δεύτερο μέρος ο Πανιώνιος ξεκίνησε και τέλειωσε πιο δυναμικά αλλά και πάλι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πάντως χάθηκαν έγιναν εκατέρωθεν κάποιες σημαντικές φάσεις.
Θα σημειώσω το μονοκόμματο σουτ του Καστελιόνε από το ύψος του πέναλτι και δεξιά στο 48', που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και το σουτ του Τζούνιορ μέσα στην περιοχή στο 70' που απέκρουσε με το ένα χέρι ο Ανδριόλας.
Σημαντικές τροφοδοτήσεις μέσα στη μεγάλη περιοχή δέχθηκε ο Μπάλαμπαν ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά σε όλες είτε το κοντρόλ είτε το γύρισμά του για να βρεθεί σε θέση σουτ δεν ήταν σωστό ή εν πάσι περιπτώσει δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη θέση που βρέθηκε.
Στο Β' μέρος, ο Φερέρα (που αποβλήθηκε στο τέλος αλλά είχε δίκιο να διαμαρτυρηθεί αφού εντός φάσης βέβαια ο Μπάλαμπαν δεχθηκε σκαριά μπροστά στα μάτια του διαιτητή ... που όμως ήταν στραβά ...) ξεκίνησε τα "ταχυδαχτυλουργικά" που μάλλον θα δούμε σε όλο το Δεύτερο Γύρο. Ξαφνικά είδαμε το Σιόβα στην επίθεση και πολλές φορές σαν αριστερό επιθετικό.
Από το Β' μέρος διέκρινα τους δυο ακραίους μπακ, Τζαβέλα και Μανιάτη και τον Αναστασόπουλο ιδίως από το 70' και μετά. Ο Ριέρα προσπάθησε ιδίως στην αρχή του Β' μέρους αλλά φαίνεται κάπως κουρασμένος. Ο Μπάλαμπαν τα είπαμε για τις τελικές προσπάθειες. Σε κάποιες προσπάθειές του έξω από την περίοχή δείχνει τι καντάρια μπάλα ξέρει αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Ο Εστογιανόφ και αυτός προσπάθησε και έτρεξε καλύπτοντας και την άμυνα αλλά και η κατάσταση με τον άνεμο και πιθανότατα και η απουσία του από επίσημους αγώνες για βδομάδες έφεραν σαν αποτέλεσμα να μη φανεί η ομάδα ενισχυμένη από την επάνοδό του. Ο Ανδριόλας με μια μεγάλη απόκρουση αλλά σε μια τουλάχιστον φάση έκανε χοντρή γκέλα αφήνοντας τη μπάλα να περάσει από πάνω του.
Γενικά, την αμυντική εικόνα, παρά το μετά από καιρό μηδέν παθητικό, δεν την θεωρώ βελτιωμένη. Ίσως είμαστε τυχεροί που ο Εργοτέλης δεν είχε τον βαρύ φορ του τον Μπούτιμιρ και έτσι κάποιες χοντράδες που κάναμε αμυντικά, κατορθώσαμε τελικά να τις καλύψουμε.
Ελπίζω οι επικριτές τελευταίως του "ατομιστή" Κουμορτζί να είδαν σήμερα άλλους που έπαιξαν σε παρόμοια θέση να κάνουν τις "ατομιστίες" και να τους αναφέρουν στην κριτική τους με τον ίδιο τρόπο (πχ Σιόβας με τρεις Πανιώνιους σε θέσεις να πάρουν πάσα επιχειρεί άστοχο και άσκοπο σουτ).
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Πόσα, Γελαδάρης, Χίμπλινγκερ, Ζούνιορ, Ρουμπάκης, Σασιασβίλι, Ορφανός, Φραγκουλάκης, Τσεσνάουσκις (78' Βερπακόφσκις), Ρομάνο, Λεάλ
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Ανδριόλας, Μανιάτης, Λάτκα, Όμο, Ριέρα, Μπάλαμπαν (90' Κούκετς), Εστογιάνοφ (84' Γουνδουλάκης), Καστελιόνε (68' Σιόβας), Κουμόρτζι, Αναστασόπουλος, Τζαβέλλας
ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΝΙΚΗ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ
Η νίκη επί του Ηλυσιακού με 71-84 μπορεί να θεωρηθεί σημαντική αν αναλογιστούμε ότι ο Πανιώνιος έπαιξε χωρίς δυο πολύ ζωτικές μονάδες του, τον Παπανικολάου και τον Μπράιαντ. Ιδίως ο δεύτερος θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος των ψηλών της ομάδας.
Πλην όμως με σούπερ Έρτσεκ και πάλι αλλά και με σημαντικές βοήθειες και από τους "συνήθεις ύποπτους" Καλαμπόκη και Ζορόφσκι αλλά και άλλους (πχ Έλντερ με κρεσέντο στο τέλος με 6 συνεχείς πόντους) ο Πανιώνιος πήρε τη νίκη. Και μάλιστα επικράτησε πλήρως και στο μάζεμα των "σκουπιδιών" ριμπάουντς, που στατιστικά φαίνεται να τον διευκόλυνε στην επικράτηση με 39 ριμπάουντς έναντι 27 του αντιπάλου (φαίνεται ο συμπαθής Ηλυσιακός ν' αντιμετωπίζει σοναρό πρόβλημα σε αυτό τον τομέα). Στον τομέα αυτό θα εξάρω τον φιλότιμο Παραγυιό, που απόντως και του Ευθύμοφ πήρε χρόνο και συνέβαλε και αυτός κατά δύναμη. Εν αντιθέσει και πάλι πολλά λάθη (18 έναντι 9 των αντιπάλων και πάλι με συνήθεις ύποπτους τους αμερικάνους μας).
Στο Α' μέρος ελέγχοντας ριμπάουντ και ρυθμό πήραμε μια διαφορά 11 πόντων 31-42. Είχαμε και πάλι τη συνήθη κραυγαλέα κάμψη στο τρίτο δεκάλεπτο και ο Ηλυσιακός έφθασε στο καλάθι λίγο πριν το τέλος του (53-550 αλλά ο Ράις με τρίποντο έδωσε ανάσα (53-58), που έγινε μεγαλύτερη με νέο τρίποντο Ζορόφσκι στην έναρξη της τρίτης περιόδου (53-61). Στη συνέχεια δείξαμε σοβαρότητα και με ογκόλιθο των Έρτσεκ κρατήσαμε και αυξήσαμε τη διαφορά με το τελικό ρεσιτάλ Έλντερ που προανέφερα.
Κλέινοντας θυμίζω πόσο άνετα μας είχε νικήσει ο Ηλυσιακός στο ΒΑΡΙΚΑΣ και το αναφέρω για να δείξω πόσο οι προσθήκες τις τελευταίας στιγμής και ιδίως ο Έρτσεκ, έχουν ανεβάσει την ομάδα. Δυστυχώς ο Έρτσεκ είναι προσωρινά μόνο κυανέρυθρος...
Τα δεκάλεπτα: 23-22, 31-42, 53-58, 71-84
Ηλυσιακός (Κουφός): Κάρτερ 11, Καρύδας 12, Κάμινγκς 19(2), Παπανικολάου 20(4), Χατζής 5, Αθανασούλας 2, Σιούτης , Μπέντον , Ιωάννου 2, Κασελάκης .
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(2), Γιαννόπουλος , Ζορόσκι 11(3), Έρτσεγκ 26, Χαριτόπουλος 6, Καλαμπόκης 9(3), Γιάνκοβιτς 6, Παραγιός 5, Έλντερ 13(1).
Τα στατιστικά απο SPORT24 δείτε τα εδώ.
Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010
Παλιοί και νέοι φόροι στη σπασμωδική προσπάθεια ανάκαμψης
Το βράδυ, με τροπολογία που επιβάλλει μάλλον αντισυνταγματική αναδρομικότητα εφαρμογής, η κυβέρνηση επαναφέρει με αυξημένο αφορολόγητο (που όμως θα εκμηδενισθεί ουσιαστικά από την επερχόμενη αύξηση αντικειμενικών αξιών)τους φόρους κληρονομιάς, μεταβίβασης, γονικών παροχών κλπ.
Είναι έκδηλο ότι η κίνηση αυτή πιθανότατα προκλήθηκε προς εντυπωσιασμό των Ευρωπαίων ελεγκτών που βρίσκονταν στην Αθήνα και φαντάζει σπασμωδική και μη μελετημένη νομικά.
Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω πως το πρόβλημα του Ελληνικού Δημοσίου δεν βρίσκεται στην έλλειψη φόρων από τους οποίους θα μπορούσε να καλύψει τα τεράστια ελλείμματά του, αλλά στο ξεχαρβάλωμα των μηχανισμών είσπραξης των φόρων, που υπάρχουν. Για παράδειγμα, μεγάλη αναφορά γίνεται σε σχεδιαζόμενη αύξηση του ΦΠΑ όταν το κράτος αδυνατεί να εισπράξει το ΦΠΑ με τη τρέχουσα τιμή του και δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο σχέδιο για ν' αλλάξει αυτή η κατάσταση. Κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι αν αυξηθεί ο ΦΠΑ, το μόνο που θα επιτευχθεί υπό τις παρούσες συνθήκες είναι να αυξηθεί το "άνοιγμα" των ανείσπρακτων οφειλών προς το Δημόσιο και να βρεθούμε ακόμα πιο ανακόλουθοι ως προς τους προϋπολογισμούς μας.
Συνεπώς οι προσπάθειες πρέπει να αναλωθούν στο να κάνουν τους υπάρχοντες εισπρακτικούς μηχανισμούς να λειτουργήσουν, στο να υπάρξει επιτέλους κρατική οργάνωση άξια λόγου.
Τέλος θεωρώ ότι σε ένα κράτος που επιβάλλει φόρους, που ελάχιστα αποδεικνύονται ανταποδοτικοί για τους πολίτες του, σε ένα αποδιοργανωμένο σύστημα κοινωνικών παροχών, ζωτικό είναι να δημιουργηθεί έστω το ελάχιστο αυτό κατώφλι αμοιβαίας εμπιστοσύνης κράτους-πολίτη που για δεκαετίες συνεχώς εκπίπτει στη χώρα μας.
Είναι έκδηλο ότι η κίνηση αυτή πιθανότατα προκλήθηκε προς εντυπωσιασμό των Ευρωπαίων ελεγκτών που βρίσκονταν στην Αθήνα και φαντάζει σπασμωδική και μη μελετημένη νομικά.
Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω πως το πρόβλημα του Ελληνικού Δημοσίου δεν βρίσκεται στην έλλειψη φόρων από τους οποίους θα μπορούσε να καλύψει τα τεράστια ελλείμματά του, αλλά στο ξεχαρβάλωμα των μηχανισμών είσπραξης των φόρων, που υπάρχουν. Για παράδειγμα, μεγάλη αναφορά γίνεται σε σχεδιαζόμενη αύξηση του ΦΠΑ όταν το κράτος αδυνατεί να εισπράξει το ΦΠΑ με τη τρέχουσα τιμή του και δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο σχέδιο για ν' αλλάξει αυτή η κατάσταση. Κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι αν αυξηθεί ο ΦΠΑ, το μόνο που θα επιτευχθεί υπό τις παρούσες συνθήκες είναι να αυξηθεί το "άνοιγμα" των ανείσπρακτων οφειλών προς το Δημόσιο και να βρεθούμε ακόμα πιο ανακόλουθοι ως προς τους προϋπολογισμούς μας.
Συνεπώς οι προσπάθειες πρέπει να αναλωθούν στο να κάνουν τους υπάρχοντες εισπρακτικούς μηχανισμούς να λειτουργήσουν, στο να υπάρξει επιτέλους κρατική οργάνωση άξια λόγου.
Τέλος θεωρώ ότι σε ένα κράτος που επιβάλλει φόρους, που ελάχιστα αποδεικνύονται ανταποδοτικοί για τους πολίτες του, σε ένα αποδιοργανωμένο σύστημα κοινωνικών παροχών, ζωτικό είναι να δημιουργηθεί έστω το ελάχιστο αυτό κατώφλι αμοιβαίας εμπιστοσύνης κράτους-πολίτη που για δεκαετίες συνεχώς εκπίπτει στη χώρα μας.
Ο Αχιλλέας Μπέος, η "πίτα" του Πανιωνίου και μεταγραφικές αναζητήσεις
"Δεν πιστεύω πως οι αθηναϊκές ομάδες έχουν τη δυνατότητα να ανέβουν. Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ παίρνουν το 95% της πίτας και το υπόλοιπο ο Πανιώνιος. Δεν χωράει άλλη ομάδα από την πρωτεύουσα στη Σούπερ Λίγκα".
Ποιός τα λέει αυτά; O νυν Πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου και τέως μμεγαλομέτοχος του Πανιωνίου, Αχιλλέας Μπέος.
Καλό κομμάτι της πίτας μας μοίρασε ο κος Αχιλλέας. Μακάρι να 'ταν τόσο. Πολλά προβλήματά μας θα 'χαν λυθεί. Αλλά είναι αμφίβολη η αλήθεια αυτής της εκτίμησης.
Είναι σίγουρο ότι έχουμε πολλούς "συμπαθούντες". Ναι είναι αυτοί που λένε ότι συμπαθώ τον Πανιώνιο ή ότι από τις ομάδες που δεν πρωταγωνιστούν μου αρέσει ο Πανιώνιος. Αλλά η ομάδα έχει ανάγκη από "Μόνο Πανιώνιους" πέραν των συμπαθούντων και δεδομένης της ψυχικής δύναμης, που χρειάζεται κάποιος, σε ένα σπορ των μαζών, όπως το ποδόσφαιρο, για να στηρίζει ένα σύλλογο σαν τον Πανιώνιο, που εκφράζει άλλα πράγματα και όχι τίτλους και νίκες, η αύξηση της πίτας μας χρειάζεται και την αγωνιστική καταξίωση σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι σήμερα ή έστω τη σταθεροποίηση μας σε πρωταγωνιστικές προσπάθειες. Το δεύτερο φαίνεται πιο εφικτό και κάποια χρόνια Προεδρίας Μπέου και η τριετία Τσακίρη δείχνει να το πετυχαίνει. Αλλά χρειάζεται χρονική διάρκεια.
Η πίτα μας είχε το φλουρί Τσακίρης βέβαια και μακάρι να μας πέσει και κάποιο ακόμα φλουρί, που να βοηθήσει το πρώτο στο δύσκολο πια από οικονομικής άποψης έργο του.
Επί τη ευκαιρία της αναφοράς σε Μπέο και Ολυμπιακό Βόλου, ο κυρ Αχιλλέας μεταξύ άλλων έκανε πρόταση στον Καούνο του Αστέρα. Ο Καούνος είναι για τη Β΄Εθνική ένας υπερ-επιθετικός και δεινός σκόρερ αλλά να μη ξεχνάμε πως και σε πιο υψηλό επίπεδο, μας έκλεισε πέρυσι το σπίτι με τον Αστέρα στο κύπελλο. Μπορεί να μη θεωρείται πρώτης γραμμής επιθετικός για Super League και ούτε σε πρώτη νιότη, αλλά με δεδομένη τη γύμνια του ρόστερ μας σε φορ περιοχής, μήπως θα αποτελούσε κάποια όχι ακριβή λύση για φέτος, που θα βοηθούσε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω; Ξέρω άλλα τα δεδομένα του Μπέου στο Βόλο και άλλα του Πανιωνίου. Αλλά ίσως μια προσωρινή λύση που να δυναμώνει τη γραμμή κρούσης μας να είναι αναγκαία, απ' ότι έδειξαν τα τελευταία ματς.
Είναι σαφής η τακτική της διοίκησης του Πανιωνίου να επενδύει σε νέα παιδιά, με δυνατότητες ανάδειξης και πιθανής μεταπώλησης στο μέλλον σε υπεραξίες, που θα ενισχύσουν οικονομικά την εταιρία, αλλά αν θέλουμε να δούμε και τις τρέχουσες αγωνιστικές ανάγκες, μπορεί να 'ναι χρήσιμο να κοιτάμε κάποιες όχι ακριβές περιπτώσεις πιο εμπείρων παικτών, που ίσως βοηθήσουν άμεσα. Πχ ο Καούνος που πήγε πέρυσι στον Αστέρα το Γενάρη, έβγαλε 6 γκολ στο πρωτάθλημα και βοήθησε και στο κύπελλο σημαντικά. Κάποιος θα πει ότι είχε ένα σημαντικό παίκτη να τον τροφοδοτεί, το Ζαϊρί, αλλά και στον Πανιώνιο υπάρχουν, Λόλο και Ριέρα, που έχουν αυτή την ικανότητα. Και ο Πανιώνιος αυτή τη στιγμή, αφ' ενός δεν έχει φορ περιοχής, αφού ο Μπάλαμπαν έχει διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού, αφ΄ετέρου φαίνεται να χρειάζεται μια πιο έμπειρη εναλλακτική λύση στη γραμμή κρούσης από τους αναπληρωματικούς του Μπόσκο, για κάθε ενδεχόμενο. Μια λύση που να μπορεί να βάλει τη μπάλα στο πλεκτό, αφού αυτός είναι ο τελικός στόχος του ποδοσφαίρου.
Ποιός τα λέει αυτά; O νυν Πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου και τέως μμεγαλομέτοχος του Πανιωνίου, Αχιλλέας Μπέος.
Καλό κομμάτι της πίτας μας μοίρασε ο κος Αχιλλέας. Μακάρι να 'ταν τόσο. Πολλά προβλήματά μας θα 'χαν λυθεί. Αλλά είναι αμφίβολη η αλήθεια αυτής της εκτίμησης.
Είναι σίγουρο ότι έχουμε πολλούς "συμπαθούντες". Ναι είναι αυτοί που λένε ότι συμπαθώ τον Πανιώνιο ή ότι από τις ομάδες που δεν πρωταγωνιστούν μου αρέσει ο Πανιώνιος. Αλλά η ομάδα έχει ανάγκη από "Μόνο Πανιώνιους" πέραν των συμπαθούντων και δεδομένης της ψυχικής δύναμης, που χρειάζεται κάποιος, σε ένα σπορ των μαζών, όπως το ποδόσφαιρο, για να στηρίζει ένα σύλλογο σαν τον Πανιώνιο, που εκφράζει άλλα πράγματα και όχι τίτλους και νίκες, η αύξηση της πίτας μας χρειάζεται και την αγωνιστική καταξίωση σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι σήμερα ή έστω τη σταθεροποίηση μας σε πρωταγωνιστικές προσπάθειες. Το δεύτερο φαίνεται πιο εφικτό και κάποια χρόνια Προεδρίας Μπέου και η τριετία Τσακίρη δείχνει να το πετυχαίνει. Αλλά χρειάζεται χρονική διάρκεια.
Η πίτα μας είχε το φλουρί Τσακίρης βέβαια και μακάρι να μας πέσει και κάποιο ακόμα φλουρί, που να βοηθήσει το πρώτο στο δύσκολο πια από οικονομικής άποψης έργο του.
Επί τη ευκαιρία της αναφοράς σε Μπέο και Ολυμπιακό Βόλου, ο κυρ Αχιλλέας μεταξύ άλλων έκανε πρόταση στον Καούνο του Αστέρα. Ο Καούνος είναι για τη Β΄Εθνική ένας υπερ-επιθετικός και δεινός σκόρερ αλλά να μη ξεχνάμε πως και σε πιο υψηλό επίπεδο, μας έκλεισε πέρυσι το σπίτι με τον Αστέρα στο κύπελλο. Μπορεί να μη θεωρείται πρώτης γραμμής επιθετικός για Super League και ούτε σε πρώτη νιότη, αλλά με δεδομένη τη γύμνια του ρόστερ μας σε φορ περιοχής, μήπως θα αποτελούσε κάποια όχι ακριβή λύση για φέτος, που θα βοηθούσε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω; Ξέρω άλλα τα δεδομένα του Μπέου στο Βόλο και άλλα του Πανιωνίου. Αλλά ίσως μια προσωρινή λύση που να δυναμώνει τη γραμμή κρούσης μας να είναι αναγκαία, απ' ότι έδειξαν τα τελευταία ματς.
Είναι σαφής η τακτική της διοίκησης του Πανιωνίου να επενδύει σε νέα παιδιά, με δυνατότητες ανάδειξης και πιθανής μεταπώλησης στο μέλλον σε υπεραξίες, που θα ενισχύσουν οικονομικά την εταιρία, αλλά αν θέλουμε να δούμε και τις τρέχουσες αγωνιστικές ανάγκες, μπορεί να 'ναι χρήσιμο να κοιτάμε κάποιες όχι ακριβές περιπτώσεις πιο εμπείρων παικτών, που ίσως βοηθήσουν άμεσα. Πχ ο Καούνος που πήγε πέρυσι στον Αστέρα το Γενάρη, έβγαλε 6 γκολ στο πρωτάθλημα και βοήθησε και στο κύπελλο σημαντικά. Κάποιος θα πει ότι είχε ένα σημαντικό παίκτη να τον τροφοδοτεί, το Ζαϊρί, αλλά και στον Πανιώνιο υπάρχουν, Λόλο και Ριέρα, που έχουν αυτή την ικανότητα. Και ο Πανιώνιος αυτή τη στιγμή, αφ' ενός δεν έχει φορ περιοχής, αφού ο Μπάλαμπαν έχει διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού, αφ΄ετέρου φαίνεται να χρειάζεται μια πιο έμπειρη εναλλακτική λύση στη γραμμή κρούσης από τους αναπληρωματικούς του Μπόσκο, για κάθε ενδεχόμενο. Μια λύση που να μπορεί να βάλει τη μπάλα στο πλεκτό, αφού αυτός είναι ο τελικός στόχος του ποδοσφαίρου.
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Είμαστε και κάπου πρώτοι...
Ειμαστε και κάπου πρώτοι στον Πανιώνιο, ... στα εις βάρος μας πέναλτι με 5 ως αυτή τη στιγμή. Είναι από τις πρωτιές, που κανείς δεν επιθυμεί. Όσο και αν έχουμε "πεναλτάκια" γκολκήπερ (μπράβο Κώστα Ανδριόλα! Συνέχισε έτσι) πρέπει λίγο να προσέξουμε αυτό το σημείο. Ιδίως τα δυο τελευταία πέναλτι (Μανιάτη με Καβάλα και Λάτκα με ΠΑΟΚ) ήσαν μάλλον παιδαριώδη.
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 1-0
Δυστυχώς οι καινούργιες "επετειακές" φανέλες δεν ήταν γούρικες. Μετά από μια μέτρια εμφάνιση στην Τούμπα χάσαμε από τον ΠΑΟΚ με 1-0, με γκολ του Ίβιτς στο 31', μετά από σπουδαία ενέργεια του τελευταίου, αφού είχε προηγηθεί εκτέλεση φάουλ.
Στο 10' ο Ανδριόλας απέτρεψε τον σκόρερ του ΠΑΟΚ να θέσει την ομάδα του μπροστά στο σκορ με κτύπημα πέναλτι, στο οποίο είχε υποπέσει ο Λάτκα με χέρι.
Στο Β' μέρος ο Πανιώνιος ήταν πιο δραστήριος αλλά παρ' ότι βελτίωσε την κυκλοφορία της μπάλας, δεν δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες.
Σημαντική φάση υπήρξε στο 89', όπου σε σέντρα του Μπάλαμπαν, ο Γκαρσία υπέπεσε σε χέρι μέσα στην περιοχή, το οποίο "δεν είδε" ο κος Δαλούκας...
Γενικά, παρ' ότι ίσως η συγκεκριμένη φάση μας αδικεί, μάλλον το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο. Η εικόνα μας ήταν μέτρια και αρκετά ατού μας υστέρησαν σχετικά. Να διακρίνουμε τον Κούμο κάπως και τον Μπάλαμπαν στο Β' μέρος, αρκετό τρέξιμο από Όμο, ενώ σημαντική ήταν η συμβολή Ανδριόλα στο Α' μέρος, που πιστεύω πως αποδεικνύει ότι η μη χρησιμοποίησή του τόσο καιρό από τόσους προπονητές, ήταν αποτέλεσμα προκαταλήψεων εις βάρος του Έλληνα νέου τερματοφύλακα σε βάρος ακριβοπληρωμένων ξένων. Να σημειώσουμε και τη πρώτη φετινή χρησιμοποίηση Κούκετς αριστερά στο Β' μέρος, που μπήκε ορεξάτος μεν, αλλά δεν έκανε εν τέλει πολλές προσπάθειες χωρίς βέβαια να θεωρείται αρνητική η εμφάνισή του.
Επίσης άποψή μου είναι ότι τέτοια ματς χωρίς Λόλο, χάνουμε πολύ από το επιθετικό δυναμικό μας και δεν μπορούμε να γεμίσουμε την αντίπαλη περιοχή.
Για το Δαλούκα τι να πούμε...Εκνευριστικός διαιτητής του "συμβιβασμού" και της διόρθωσης του ενός λάθους με άλλο.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΕΡΕΡΑ: Φερέρα: "Το παιχνίδι κρίθηκε στο πρώτο ημίχρονο, όπου η ομάδα μου δεν μπήκε καν μέσα στο γήπεδο. Απειλούσαμε μόνο από στημένες φάσεις. Στην επανάληψη ανεβήκαμε, δημιουργήσαμε κάποιες ευκαιρίες και επιδιώξαμε να ισοφαρίσουμε. Ωστόσο, όπως αποδεικνύουν και οι αριθμοί ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που δεν δέχεται γκολ στην έδρα του. Φέτος δέχθηκε μόλις τρία και πέρυσι πέντε. Διαθέτει καλή και οργανωμένη άμυνα η οποία δεν είναι εύκολο να την διασπάσεις".
Στο 10' ο Ανδριόλας απέτρεψε τον σκόρερ του ΠΑΟΚ να θέσει την ομάδα του μπροστά στο σκορ με κτύπημα πέναλτι, στο οποίο είχε υποπέσει ο Λάτκα με χέρι.
Στο Β' μέρος ο Πανιώνιος ήταν πιο δραστήριος αλλά παρ' ότι βελτίωσε την κυκλοφορία της μπάλας, δεν δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες.
Σημαντική φάση υπήρξε στο 89', όπου σε σέντρα του Μπάλαμπαν, ο Γκαρσία υπέπεσε σε χέρι μέσα στην περιοχή, το οποίο "δεν είδε" ο κος Δαλούκας...
Γενικά, παρ' ότι ίσως η συγκεκριμένη φάση μας αδικεί, μάλλον το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο. Η εικόνα μας ήταν μέτρια και αρκετά ατού μας υστέρησαν σχετικά. Να διακρίνουμε τον Κούμο κάπως και τον Μπάλαμπαν στο Β' μέρος, αρκετό τρέξιμο από Όμο, ενώ σημαντική ήταν η συμβολή Ανδριόλα στο Α' μέρος, που πιστεύω πως αποδεικνύει ότι η μη χρησιμοποίησή του τόσο καιρό από τόσους προπονητές, ήταν αποτέλεσμα προκαταλήψεων εις βάρος του Έλληνα νέου τερματοφύλακα σε βάρος ακριβοπληρωμένων ξένων. Να σημειώσουμε και τη πρώτη φετινή χρησιμοποίηση Κούκετς αριστερά στο Β' μέρος, που μπήκε ορεξάτος μεν, αλλά δεν έκανε εν τέλει πολλές προσπάθειες χωρίς βέβαια να θεωρείται αρνητική η εμφάνισή του.
Επίσης άποψή μου είναι ότι τέτοια ματς χωρίς Λόλο, χάνουμε πολύ από το επιθετικό δυναμικό μας και δεν μπορούμε να γεμίσουμε την αντίπαλη περιοχή.
Για το Δαλούκα τι να πούμε...Εκνευριστικός διαιτητής του "συμβιβασμού" και της διόρθωσης του ενός λάθους με άλλο.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΕΡΕΡΑ: Φερέρα: "Το παιχνίδι κρίθηκε στο πρώτο ημίχρονο, όπου η ομάδα μου δεν μπήκε καν μέσα στο γήπεδο. Απειλούσαμε μόνο από στημένες φάσεις. Στην επανάληψη ανεβήκαμε, δημιουργήσαμε κάποιες ευκαιρίες και επιδιώξαμε να ισοφαρίσουμε. Ωστόσο, όπως αποδεικνύουν και οι αριθμοί ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που δεν δέχεται γκολ στην έδρα του. Φέτος δέχθηκε μόλις τρία και πέρυσι πέντε. Διαθέτει καλή και οργανωμένη άμυνα η οποία δεν είναι εύκολο να την διασπάσεις".
Έθιμα και Παραδόσεις
Τα Θεοφάνια, που ο λαός μας τα λέει Φώτα είναι μια γιορτή με έντονο φολκλόρ και πολλά έθιμα και παραδόσεις, που τα βλέπουμε ως σήμερα.
Από το διώξιμο των καλικάντζαρων, στο πέταγμα του Σταυρού στα νερά και στους βουτηχτάδες, που αψηφούν το κρύο (όχι τόσο έντονο πια λόγω κλιματικής αλλαγής) και βουτούν να τον πιάσουν. Από το πλύσιμο των εικόνων στην ελευθέρωση των λευκών περιστεριών, που εξομοιώνοντας το Άγιο Πνεύμα, ίπτανται πάνω από τους Ναούς ενώ οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα και οι ιερείς ψέλνουν το απολυτίκιο της ημέρας, "Εν Ιορδάνι βαπτιζομένου σου Κύριε".
Για πιο πολλές λεπτομέρειες για τα ενδιαφέροντα έθιμα του τόπου μας αυτή τη μέρα, σας παραπέμπω στη "Ματιά", που εκτός άλλων ενδιαφερόντων πραγμάτων, ασχολείται και με ζητήματα σχετικά με τις παραδόσεις.
Χρόνια Πολλά σε όλους και κυρίως στους εορτάζοντες σήμερα, εορτάζοντες με ποικίλα ονόματα, Φώτηδες, Φωτούλες, Ουρανίες, Θεοφάνηδες, Θεοφανείες κλπ.
ΥΓ - 1: Μια που η μέρα είναι και ... ποδοσφαιρική ... λόγω διεξαγωγής αγώνων του πρωταθλήματος και αφού μιλάμε για "παραδόσεις", να επισυνάψω εδώ τη βαρειά παράδοση σε βάρος του Πανιωνίου στους αγώνες με τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη.
Ακόμα θυμάμαι το πόσο είχα χαρεί όταν άκουσα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, ότι είχαμε νικήσει στην Τούμπα το 1985. Δυστυχώς από τότε έχουμε να νικήσουμε εκεί.
Σχεδόν τρία χρόνια αήττητος είναι ο ΠΑΟΚ απέναντι στον Πανιώνιο, αφού η τελευταία νίκη των κυανέρυθρων ήταν στις 22 Απριλίου του 2007.
Ο Φερνάντο Σάντος μετράει 13 παιχνίδια απέναντι στον Πανιώνιο ως προπονητής της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ (με τον Παναθηναϊκός δεν αντιμετώπισε τους κυανέρυθρους) και δεν έχει χάσει ούτε μια φορά.
...Αλλά οι ποδοσφαιρικές παραδόσεις υπάρχουν για να σπάσουν κάποια στιγμή. Δεν είμαι μάντης να γνωρίζω αν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου... Ούτε πως μπορεί να παρουσιαστούμε μπορώ να προβλέψω, λόγω της μεγάλης διακοπής. Απλά μπορώ να ελπίζω όπως πάντα. Καλή τύχη.
ΥΓ - 2: Ο κάτοχος της μιας από τις δυο φανέλες του μπασκετικού Πανιωνίου, που έχουν αποσυρθεί προς τιμή των παικτών που τις φόρεσαν και έχουν αναρτηθεί στο γήπεδο μπάσκετ του Πανιωνίου, ο Φάνης Χριστοδούλου, μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μορφές πανελληνίως, έχει σήμερα την ονομαστική του εορτή. Χρόνια Πολλά Φάνη.
Από το διώξιμο των καλικάντζαρων, στο πέταγμα του Σταυρού στα νερά και στους βουτηχτάδες, που αψηφούν το κρύο (όχι τόσο έντονο πια λόγω κλιματικής αλλαγής) και βουτούν να τον πιάσουν. Από το πλύσιμο των εικόνων στην ελευθέρωση των λευκών περιστεριών, που εξομοιώνοντας το Άγιο Πνεύμα, ίπτανται πάνω από τους Ναούς ενώ οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα και οι ιερείς ψέλνουν το απολυτίκιο της ημέρας, "Εν Ιορδάνι βαπτιζομένου σου Κύριε".
Για πιο πολλές λεπτομέρειες για τα ενδιαφέροντα έθιμα του τόπου μας αυτή τη μέρα, σας παραπέμπω στη "Ματιά", που εκτός άλλων ενδιαφερόντων πραγμάτων, ασχολείται και με ζητήματα σχετικά με τις παραδόσεις.
Χρόνια Πολλά σε όλους και κυρίως στους εορτάζοντες σήμερα, εορτάζοντες με ποικίλα ονόματα, Φώτηδες, Φωτούλες, Ουρανίες, Θεοφάνηδες, Θεοφανείες κλπ.
ΥΓ - 1: Μια που η μέρα είναι και ... ποδοσφαιρική ... λόγω διεξαγωγής αγώνων του πρωταθλήματος και αφού μιλάμε για "παραδόσεις", να επισυνάψω εδώ τη βαρειά παράδοση σε βάρος του Πανιωνίου στους αγώνες με τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη.
Ακόμα θυμάμαι το πόσο είχα χαρεί όταν άκουσα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, ότι είχαμε νικήσει στην Τούμπα το 1985. Δυστυχώς από τότε έχουμε να νικήσουμε εκεί.
Σχεδόν τρία χρόνια αήττητος είναι ο ΠΑΟΚ απέναντι στον Πανιώνιο, αφού η τελευταία νίκη των κυανέρυθρων ήταν στις 22 Απριλίου του 2007.
Ο Φερνάντο Σάντος μετράει 13 παιχνίδια απέναντι στον Πανιώνιο ως προπονητής της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ (με τον Παναθηναϊκός δεν αντιμετώπισε τους κυανέρυθρους) και δεν έχει χάσει ούτε μια φορά.
...Αλλά οι ποδοσφαιρικές παραδόσεις υπάρχουν για να σπάσουν κάποια στιγμή. Δεν είμαι μάντης να γνωρίζω αν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου... Ούτε πως μπορεί να παρουσιαστούμε μπορώ να προβλέψω, λόγω της μεγάλης διακοπής. Απλά μπορώ να ελπίζω όπως πάντα. Καλή τύχη.
ΥΓ - 2: Ο κάτοχος της μιας από τις δυο φανέλες του μπασκετικού Πανιωνίου, που έχουν αποσυρθεί προς τιμή των παικτών που τις φόρεσαν και έχουν αναρτηθεί στο γήπεδο μπάσκετ του Πανιωνίου, ο Φάνης Χριστοδούλου, μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μορφές πανελληνίως, έχει σήμερα την ονομαστική του εορτή. Χρόνια Πολλά Φάνη.
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
Η φωνή των κατά Ζέλικο χαρακτηρισθέντων με την κατά προσέγγιση συνήχηση με τα συμπαθή Λαζοπούλεια Πιθηκοειδή
Επειδή ο σεβασμός που δείχνουμε και για τον κο Ομπράντοβιτς και για το έργο του και για τα επιτεύγματα του μπασκετικού Παναθηναϊκού είναι μέγιστος, τον καλούμε πριν δίνει συνεντεύξεις, εμπεριέχουσες υβρεολόγιο να προσπαθεί ο ίδιος με αυτά που λέει, να σέβεται τον εαυτό του. Εκτός και αν θυμήθηκε τον άτακτο Ζέλικο άλλων εποχών ...(για όσους θυμούνται τον παίκτη Ομπράντοβιτς ... και υπό ποιες συνθήκες έπαιζε σε ματς της Παρτιζάν εναντίον του Άρη).
Και δεδομένης της καλώς ή κακώς εκφρασθείσας άποψης του, που έκδηλα αρνείται στον αντίπαλό του το δικαίωμα της διαμαρτυρίας για φάσεις, που λυτοί και δεμένοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι αδιαμφισβήτητες, περιμένουμε στη γωνία τον κο Ομπράντοβιτς για τις αντιδράσεις του (και των επίσης συμπαθέστατων ιδιοκτητών του ΠΑΟ) στον πρώτο αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, που πιθανόν αδικηθεί (γιατί μόνον εκεί μπορεί ν' αδικηθεί στη δικαιόφρονα αυτή χώρα...). Και τότε θα επανέλθουμε με τη δική μας διάλεξη περί κυρίων και των άλλων που περίπου συνηχούν με τα Λαζοπούλεια πιθηκοειδή ... (ναι, αυτά με την άσπρη τούφα στην κεφαλή).
Και δεδομένης της καλώς ή κακώς εκφρασθείσας άποψης του, που έκδηλα αρνείται στον αντίπαλό του το δικαίωμα της διαμαρτυρίας για φάσεις, που λυτοί και δεμένοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι αδιαμφισβήτητες, περιμένουμε στη γωνία τον κο Ομπράντοβιτς για τις αντιδράσεις του (και των επίσης συμπαθέστατων ιδιοκτητών του ΠΑΟ) στον πρώτο αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, που πιθανόν αδικηθεί (γιατί μόνον εκεί μπορεί ν' αδικηθεί στη δικαιόφρονα αυτή χώρα...). Και τότε θα επανέλθουμε με τη δική μας διάλεξη περί κυρίων και των άλλων που περίπου συνηχούν με τα Λαζοπούλεια πιθηκοειδή ... (ναι, αυτά με την άσπρη τούφα στην κεφαλή).
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
Οι προσπάθειες για λύση του Κυπριακού με βάση την αρχή της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας. Μειωμένη η πληροφόρηση στην Ελλάδα επί του θέματος
Εδώ και αρκετό καιρό γίνονται συνομιλίες του Κυπρίου Προέδρου Χριστόφια σχετικά με την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος και φαίνεται να υπάρχει κάποιο είδος σχεδίου στο οποίο υπάρχει προσέγγιση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων διαπραγματευτών πιθανότατα σε επίπεδο, με βάση το οποίο, ίσως σύντομα προκύψει ένα νέο σχέδιο, αντίστοιχο του σχεδίου Ανάν, προς ψήφιση σε δημοψήφισμα.
Οι προσπάθειες εξεύρεσης νέας φόρμουλας στηρίζεται στην αρχή της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, μιάς ιδέας που "λεκτικά" τουλάχιστον έχει πολλάκις χρησιμοποιηθεί σαν βάση συμφωνίας στο παρελθόν και σε συνομιλίες Μακαρίου-Ντεκτάς (1977, 1979) αλλά και σε ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τη δεκαετία του 80.
Πίσω όμως από τον συγκεκριμένο όρο συναντάμε το ίδιο περιεχόμενο σήμερα όπως στο παρελθόν ή απλά χρησιμοποιείται μεν όρος, ίδιος ονομαστικά αλλά με διαφοροποιήσεις στην ουσία, που πιθανόν ν' αποβούν σημαντικές μακροπρόθεσμα;
Χρειάζεται σε βάθος μελέτη του τι θα εμπεριέχεται τελικά σε ένα νέο σχέδιο και ίσως και δεν είναι και πλήρως ξεκάθαρο σήμερα, ώστε να μπορεί μετά βεβαιότητας κάποιος να αποφανθεί σχετικά με το ανωτέρω ερώτημα.
Για τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας βέβαια είναι απορίας άξιον, το πόσο μακράν αυτού του θέματος μας έχουν κρατήσει τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Είναι βέβαιο ότι η επίσημη Ελλάδα, θέλοντας να δώσει έμφαση στην ανεξαρτησία τής Κυπριακής Δημοκρατίας, που σήμερα αντιπροσωπεύεται από την Ελληνοκυπριακή πλευρά, κρατά μια εντελώς μη παρεμβατική στάση βασισμένη στο δόγμα ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει. Πολύ ορθόν ίσως ως επίσημη διαπραγματευτική εικόνα και πιθανότατα με βάση αυτό το δόγμα γίνεται ίσως και μια προσπάθεια η Ελληνική Κοινή Γνώμη να μην συμμετάσχει ενεργά επηρεάζοντας τη διαπραγμάτευση, όπως πχ γίνεται με το θέμα της FYROM, όπου η πίεση της κοινής γνώμης είναι υψηλή και πιθανότατα δημιουργεί πολιτικό κόστος, που επηρεάζει τις όποιες αποφάσεις. Αλλά είναι δυνατόν να στηρίζουμε την όποια συμφωνία εθνικών θεμάτων στην άγνοια του λαού;
Είναι σαφές ότι η Ελληνική Πολιτική ηγεσία, όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχει θεωρήσει ανώριμο για υψηλού επιπέδου επιλογές τον Ελληνικό λαό, καθώς εκτός του δημοψηφίσματος για την αποπομπή της βασιλευομένης δημοκρατίας (και όχι πολιτειακό δημοψήφισμα γιατί ουδέποτε ο Ελληνικός λαός απεφάνθη για ποια έκφανση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ήθελε) ουδεμία άλλη σημαντική απόφαση δεν παραπέμφθηκε σε δημοψήφισμα. Το Κυπριακό ζήτημα βεβαίως είναι πρώτιστα θέμα του Κυπριακού Λαού και αυτός κλήθηκε παλαιότερα να αποφασίσει δια δημοψηφίσματος (σχέδιο Ανάν) και πιθανόν θα επανακληθεί όταν υπάρξει πλήρες νέο σχέδιο με ελπίδες εξεύρεσης λύσεως αποδεκτής και από τις δυο πλευρές. Αλλά και σε μας στην κυρίως Ελλάδα δεν θα έπρεπε με βάση την εθνική αλληλεγγύη, να μας δοθεί η κατάλληλη ενημέρωση, ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε και να στηρίξουμε σε επίπεδο λαών και όχι κυβερνήσεων, την όποια μελλοντική απόφαση των ομοεθνών μας; Η αντίθετη άποψη εμφανώς θα υπονοούσε ότι κάτι δεν είναι επιθυμητό να γίνει εμφανές υπό τον Ήλιον.
Εν πάσι περιπτώσει, η Ελλάδα, που ταλανίζεται από τα δικά της δύσκολα οικονομικά προβλήματα, ίσως δεν έχει πια την πολυτέλεια να βάζει σε πρώτη μοίρα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ίσως και το έλλειμμα ενημέρωσης, που επισήμανα, να είναι εν τέλει η εντύπωση, που σχηματίζεται λόγω της προτεραιότητας, που λαμβάνουν στη ζωή μας, τα οικονομικά προβλήματα της καθημερινότητας μας. Ελπίζω να είναι έτσι...
Σε ότι αφορά τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία δεν είμαι σε θέση να εκφέρω γνώμη καθώς οι πτυχές του θέματος είναι πολλές και οι λεπτομέρειες παίζουν σημαντικό ρόλο. Εξάλλου πρόκειται για ένα πολυπαραμετρικό πρόβλημα δεκαετιών, που δεν χωρά τις όποιες επιπόλαιες κρίσεις.
Αν μου πέφτει κάποιος λόγος, απλά μεταφέρω ένα σημαντικό σημείο, που είδα περιδιαβαίνοντας απόψεις στο διαδίκτυο. Είναι το σχετικό με το πόσο καθοριστικό είναι να οριστεί ποιος θεωρείται ιθαγενής κάτοικος της Κύπρου. Λόγω του Τουρκικού εποικισμού του Βορείου τμήματος του νησιού, αυτός ο καθορισμός είναι ίσως η πεμπτουσία για να βασιστεί η όποια συμφωνία.
Ένα άλλο θέμα, που θεωρώ σημαντικό είναι το ότι Κύπρος χωρίς ομοσπονδιακό δικό της στρατό θα είναι ένα θνησιγενές κατασκεύασμα. Τα περί αποστρατικοποιημένης Κύπρου θα πρέπει να αφορούν τους στρατούς των ξένων δυνάμεων και όχι της Δημοκρατίας της Κύπρου αυτής καθ' εαυτής.
Επίσης η Κύπρος με εγγυήτριες δυνάμεις θα έχει την ίδια κατάληξη με την Κύπρο της Συμφωνίας της Ζυρίχης.
Η Κύπρος πρέπει να στηριχτεί σε μοντέλο ενιαίου κράτους πολυπολιτισμικού χωρίς τα εθνικά γκέτο της διζωνικής θεώρησης της.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος και όχι εκτελεστική εξουσία και θα πρέπει να προέρχεται εναλλάξ από τις δυο κοινότητες με αντιπρόεδρο κάθε φορά από την άλλη κοινότητα απ' αυτήν που έχει τον Πρόεδρο. Θα πρέπει να υπάρχει σύνταγμα ανεξιθρησκίας και ισοτιμίας εθνοτήτων και θρησκευμάτων χωρίς διακρίσεις.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί στα πλαίσια της αποφυγής της διχοτόμησης, η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, αναλόγως του περιεχομένου της, μπορεί να οδηγήσει σε Λιβανοποίηση της Κύπρου και μπορεί να αποφευχθεί εν τέλει η de jure διχοτόμηση υπέρ μιας άνευ ουσίας de facto διχοτόμησης.
Οι προσπάθειες εξεύρεσης νέας φόρμουλας στηρίζεται στην αρχή της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, μιάς ιδέας που "λεκτικά" τουλάχιστον έχει πολλάκις χρησιμοποιηθεί σαν βάση συμφωνίας στο παρελθόν και σε συνομιλίες Μακαρίου-Ντεκτάς (1977, 1979) αλλά και σε ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τη δεκαετία του 80.
Πίσω όμως από τον συγκεκριμένο όρο συναντάμε το ίδιο περιεχόμενο σήμερα όπως στο παρελθόν ή απλά χρησιμοποιείται μεν όρος, ίδιος ονομαστικά αλλά με διαφοροποιήσεις στην ουσία, που πιθανόν ν' αποβούν σημαντικές μακροπρόθεσμα;
Χρειάζεται σε βάθος μελέτη του τι θα εμπεριέχεται τελικά σε ένα νέο σχέδιο και ίσως και δεν είναι και πλήρως ξεκάθαρο σήμερα, ώστε να μπορεί μετά βεβαιότητας κάποιος να αποφανθεί σχετικά με το ανωτέρω ερώτημα.
Για τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδας βέβαια είναι απορίας άξιον, το πόσο μακράν αυτού του θέματος μας έχουν κρατήσει τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Είναι βέβαιο ότι η επίσημη Ελλάδα, θέλοντας να δώσει έμφαση στην ανεξαρτησία τής Κυπριακής Δημοκρατίας, που σήμερα αντιπροσωπεύεται από την Ελληνοκυπριακή πλευρά, κρατά μια εντελώς μη παρεμβατική στάση βασισμένη στο δόγμα ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει. Πολύ ορθόν ίσως ως επίσημη διαπραγματευτική εικόνα και πιθανότατα με βάση αυτό το δόγμα γίνεται ίσως και μια προσπάθεια η Ελληνική Κοινή Γνώμη να μην συμμετάσχει ενεργά επηρεάζοντας τη διαπραγμάτευση, όπως πχ γίνεται με το θέμα της FYROM, όπου η πίεση της κοινής γνώμης είναι υψηλή και πιθανότατα δημιουργεί πολιτικό κόστος, που επηρεάζει τις όποιες αποφάσεις. Αλλά είναι δυνατόν να στηρίζουμε την όποια συμφωνία εθνικών θεμάτων στην άγνοια του λαού;
Είναι σαφές ότι η Ελληνική Πολιτική ηγεσία, όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχει θεωρήσει ανώριμο για υψηλού επιπέδου επιλογές τον Ελληνικό λαό, καθώς εκτός του δημοψηφίσματος για την αποπομπή της βασιλευομένης δημοκρατίας (και όχι πολιτειακό δημοψήφισμα γιατί ουδέποτε ο Ελληνικός λαός απεφάνθη για ποια έκφανση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ήθελε) ουδεμία άλλη σημαντική απόφαση δεν παραπέμφθηκε σε δημοψήφισμα. Το Κυπριακό ζήτημα βεβαίως είναι πρώτιστα θέμα του Κυπριακού Λαού και αυτός κλήθηκε παλαιότερα να αποφασίσει δια δημοψηφίσματος (σχέδιο Ανάν) και πιθανόν θα επανακληθεί όταν υπάρξει πλήρες νέο σχέδιο με ελπίδες εξεύρεσης λύσεως αποδεκτής και από τις δυο πλευρές. Αλλά και σε μας στην κυρίως Ελλάδα δεν θα έπρεπε με βάση την εθνική αλληλεγγύη, να μας δοθεί η κατάλληλη ενημέρωση, ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε και να στηρίξουμε σε επίπεδο λαών και όχι κυβερνήσεων, την όποια μελλοντική απόφαση των ομοεθνών μας; Η αντίθετη άποψη εμφανώς θα υπονοούσε ότι κάτι δεν είναι επιθυμητό να γίνει εμφανές υπό τον Ήλιον.
Εν πάσι περιπτώσει, η Ελλάδα, που ταλανίζεται από τα δικά της δύσκολα οικονομικά προβλήματα, ίσως δεν έχει πια την πολυτέλεια να βάζει σε πρώτη μοίρα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ίσως και το έλλειμμα ενημέρωσης, που επισήμανα, να είναι εν τέλει η εντύπωση, που σχηματίζεται λόγω της προτεραιότητας, που λαμβάνουν στη ζωή μας, τα οικονομικά προβλήματα της καθημερινότητας μας. Ελπίζω να είναι έτσι...
Σε ότι αφορά τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία δεν είμαι σε θέση να εκφέρω γνώμη καθώς οι πτυχές του θέματος είναι πολλές και οι λεπτομέρειες παίζουν σημαντικό ρόλο. Εξάλλου πρόκειται για ένα πολυπαραμετρικό πρόβλημα δεκαετιών, που δεν χωρά τις όποιες επιπόλαιες κρίσεις.
Αν μου πέφτει κάποιος λόγος, απλά μεταφέρω ένα σημαντικό σημείο, που είδα περιδιαβαίνοντας απόψεις στο διαδίκτυο. Είναι το σχετικό με το πόσο καθοριστικό είναι να οριστεί ποιος θεωρείται ιθαγενής κάτοικος της Κύπρου. Λόγω του Τουρκικού εποικισμού του Βορείου τμήματος του νησιού, αυτός ο καθορισμός είναι ίσως η πεμπτουσία για να βασιστεί η όποια συμφωνία.
Ένα άλλο θέμα, που θεωρώ σημαντικό είναι το ότι Κύπρος χωρίς ομοσπονδιακό δικό της στρατό θα είναι ένα θνησιγενές κατασκεύασμα. Τα περί αποστρατικοποιημένης Κύπρου θα πρέπει να αφορούν τους στρατούς των ξένων δυνάμεων και όχι της Δημοκρατίας της Κύπρου αυτής καθ' εαυτής.
Επίσης η Κύπρος με εγγυήτριες δυνάμεις θα έχει την ίδια κατάληξη με την Κύπρο της Συμφωνίας της Ζυρίχης.
Η Κύπρος πρέπει να στηριχτεί σε μοντέλο ενιαίου κράτους πολυπολιτισμικού χωρίς τα εθνικά γκέτο της διζωνικής θεώρησης της.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος και όχι εκτελεστική εξουσία και θα πρέπει να προέρχεται εναλλάξ από τις δυο κοινότητες με αντιπρόεδρο κάθε φορά από την άλλη κοινότητα απ' αυτήν που έχει τον Πρόεδρο. Θα πρέπει να υπάρχει σύνταγμα ανεξιθρησκίας και ισοτιμίας εθνοτήτων και θρησκευμάτων χωρίς διακρίσεις.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί στα πλαίσια της αποφυγής της διχοτόμησης, η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, αναλόγως του περιεχομένου της, μπορεί να οδηγήσει σε Λιβανοποίηση της Κύπρου και μπορεί να αποφευχθεί εν τέλει η de jure διχοτόμηση υπέρ μιας άνευ ουσίας de facto διχοτόμησης.
Η γνώμη των "ΕΙΔΙΚΩΝ"
Διαβάζουμε τη γνώμη των ειδικών στη gazzetta για τη "μεταφορά μπάλας", που "έκανε" ο Ράις στο χθεσινό αγώνα μπάσκετ Πανιωνίου-ΠΑΟ.
Ότι έγινε-έγινε και δεν αξίζει να κλαιγόμαστε αλλά μου φαίνεται κρίμα, που αρχίζει να αποκτά και το μπάσκετ κύριους Βαρούχες. "Δεν το είδα ο ίδιος αλλά μου είπαν" από κάποιον. Οι άλλοι βλέπουν "ξεκάθαρη" την παράβαση απλά λίγο άργησε ο διαιτητής ή ο κανονισμός είναι μπασκετικά λάθος αλλά είναι κανονισμός. Οι δυο βλέπουν σαφή την παράβαση γιατί ο παίκτης εναποθέτει την μπάλα στα χέρια του και κάνει ενα βήμα παραπάνω, που του δίνει πλεονέκτημα.
Από χθες τόνισα ότι και γω ο "άσχετος" μπροστά στους τόσο έμπειρους διαιτητές-σχολιαστές αλλά και οι κακόμοιροι οι τηλεοπτικοί σχολιαστές που αναμετέδιδαν απ' ευθείας τον αγώνα ψάχναμε να βρούμε το βήμα παραπάνω και δεν μπορούσαμε. Μάλιστα έγραψα ότι ο κος Ταβουλαρέας μάλλον έβλεπε μόνο τα χέρια και όχι τα πόδια του Ράις. Εντάξει εγώ φοράω κυανέρυθρα γυαλιά και είχα συναισθηματική φόρτιση. Οι σχολιαστές της τηλεόρασης (νομίζω ο ένας ήταν παλιός παίκτης η προπονητής αλλά μπορεί να σφάλλω) δεν πιστεύω να είχαν κάποιο συμφέρον να μη δουν τόσο "ξεκάθαρα" τη φάση και κάπως πιο σχετικοί από τον άμοιρο εμένα είναι.
Ειλικρινά μετά τις δηλώσεις των κυρίων διαιτητών νοιώθω ότι χρειάζομαι οφθαλμίατρο και αναθεώρηση κάποιων γνώσεων μου στο μπάσκετ γιατί δεν θέλω να αισθάνομαι τόσο άσχετος όσο αυτή τη στιγμή. Χωρίς να αποκλείω την ασχετοσύνη μου καθόλου, σκέφτομαι όμως μήπως ρε παιδί μου παίζει στη συγκεκριμένη περίπτωση το "κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει".
Πάντως επειδή στον αθλητισμό σημασία έχει ο αγώνας και η προσπάθεια και η ψυχαγωγία μέσω του αθλητισμού, πιστεύω ότι ο Νέναντ Μάρκοβιτς στη συνέντευξή του έδωσε το σωστό στίγμα χειρισμού τέτοιων περιπτώσεων.
Ασχολούμαστε για μπάσκετ, μιλάμε για μπάσκετ και ακόμα και τα στραβά είναι μέσα στον αγώνα. Όποιοι τα κάνουν ας αναλογιστούν τι κάνουν και ας έχουν το θάρρος της αυτοκριτικής.
Και οι οπαδοί, καλό είναι να αφήνουν το χειρισμό αυτών των θεμάτων στους επίσημους παράγοντες της ομάδας για να μη τρώμε και πρόστιμα από πάνω και όχι μόνο γι' αυτό αλλά γιατί ο αθλητισμός εν πάσι περιπτώσει πρέπει να είναι και πολιτισμός και κάποια συμβάντα ακόμα και στον βρασμό από την όποια αδικία δεν δικαιολογούν το επίπεδο πολιτισμού μας.
Ότι έγινε-έγινε και δεν αξίζει να κλαιγόμαστε αλλά μου φαίνεται κρίμα, που αρχίζει να αποκτά και το μπάσκετ κύριους Βαρούχες. "Δεν το είδα ο ίδιος αλλά μου είπαν" από κάποιον. Οι άλλοι βλέπουν "ξεκάθαρη" την παράβαση απλά λίγο άργησε ο διαιτητής ή ο κανονισμός είναι μπασκετικά λάθος αλλά είναι κανονισμός. Οι δυο βλέπουν σαφή την παράβαση γιατί ο παίκτης εναποθέτει την μπάλα στα χέρια του και κάνει ενα βήμα παραπάνω, που του δίνει πλεονέκτημα.
Από χθες τόνισα ότι και γω ο "άσχετος" μπροστά στους τόσο έμπειρους διαιτητές-σχολιαστές αλλά και οι κακόμοιροι οι τηλεοπτικοί σχολιαστές που αναμετέδιδαν απ' ευθείας τον αγώνα ψάχναμε να βρούμε το βήμα παραπάνω και δεν μπορούσαμε. Μάλιστα έγραψα ότι ο κος Ταβουλαρέας μάλλον έβλεπε μόνο τα χέρια και όχι τα πόδια του Ράις. Εντάξει εγώ φοράω κυανέρυθρα γυαλιά και είχα συναισθηματική φόρτιση. Οι σχολιαστές της τηλεόρασης (νομίζω ο ένας ήταν παλιός παίκτης η προπονητής αλλά μπορεί να σφάλλω) δεν πιστεύω να είχαν κάποιο συμφέρον να μη δουν τόσο "ξεκάθαρα" τη φάση και κάπως πιο σχετικοί από τον άμοιρο εμένα είναι.
Ειλικρινά μετά τις δηλώσεις των κυρίων διαιτητών νοιώθω ότι χρειάζομαι οφθαλμίατρο και αναθεώρηση κάποιων γνώσεων μου στο μπάσκετ γιατί δεν θέλω να αισθάνομαι τόσο άσχετος όσο αυτή τη στιγμή. Χωρίς να αποκλείω την ασχετοσύνη μου καθόλου, σκέφτομαι όμως μήπως ρε παιδί μου παίζει στη συγκεκριμένη περίπτωση το "κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει".
Πάντως επειδή στον αθλητισμό σημασία έχει ο αγώνας και η προσπάθεια και η ψυχαγωγία μέσω του αθλητισμού, πιστεύω ότι ο Νέναντ Μάρκοβιτς στη συνέντευξή του έδωσε το σωστό στίγμα χειρισμού τέτοιων περιπτώσεων.
Ασχολούμαστε για μπάσκετ, μιλάμε για μπάσκετ και ακόμα και τα στραβά είναι μέσα στον αγώνα. Όποιοι τα κάνουν ας αναλογιστούν τι κάνουν και ας έχουν το θάρρος της αυτοκριτικής.
Και οι οπαδοί, καλό είναι να αφήνουν το χειρισμό αυτών των θεμάτων στους επίσημους παράγοντες της ομάδας για να μη τρώμε και πρόστιμα από πάνω και όχι μόνο γι' αυτό αλλά γιατί ο αθλητισμός εν πάσι περιπτώσει πρέπει να είναι και πολιτισμός και κάποια συμβάντα ακόμα και στον βρασμό από την όποια αδικία δεν δικαιολογούν το επίπεδο πολιτισμού μας.
Μπροστά σε μια πιθανή μεταγραφική επιτυχία της ΠΑΕ Πανιώνιος από οικονομικής και αγωνιστικής πλευράς
Επανέρχομαι στο θέμα του πιθανότατου κλεισίματος της μεταγραφής Τσότσαλιτς στον Πανιώνιο και μεταφέρω στα Αγγλικά πιο κάτω, τον πρωτότυπο διάλογο σe forum οπαδών της Βοσνιακής Ζεελζνιτσαρ, όπου ανήκε ο παίκτης. Ο διάλογος φανερώνει ότι η κίνηση της ΠΑΕ πιθανότατα αποτελεί αγωνιστική και οικονομική επιτυχία γιατί και ο παίκτης είναι νέος και ελπιδοφόρος και σε θέση που έχουμε χρόνια δυσκολία αλλά και το τίμημα μάλλον είναι ιδιαίτερα συμφέρον για την εταιρία. Για μια ακόμα φορά φαίνεται να προσπαθούμε φέτος να κάνουμε κινήσεις που δείχνουν σχετική οργάνωση και νοικοκυρoσύνη:
"I know the market is depressed, but isn't €75,000.00 the price of a flat in Athens, rather than an U-21 international defender?"
"It wasnt an ordinary transfer fee but the compensation that clubs who has been involved in the development of any player under the age of 23 who switches teams (abroad) are entitled to according FIFA rules. Cocalic was out of contract on the 1st of January but Zeljo claimed they were entitled to €200 000 in compensation as Cocalic came through their ranks. Panionios offered far less and the transfer was on the verge of collapsing as Cocalic looked set to sign short term for another bosnian club until he turns 23 in December when he can leave without any compensation being paid. In the end Zeljo had to settle for €75 000 and some percentages if Cocalic gets sold on by Panionios or they would have lost him for nothing."
"I know the market is depressed, but isn't €75,000.00 the price of a flat in Athens, rather than an U-21 international defender?"
"It wasnt an ordinary transfer fee but the compensation that clubs who has been involved in the development of any player under the age of 23 who switches teams (abroad) are entitled to according FIFA rules. Cocalic was out of contract on the 1st of January but Zeljo claimed they were entitled to €200 000 in compensation as Cocalic came through their ranks. Panionios offered far less and the transfer was on the verge of collapsing as Cocalic looked set to sign short term for another bosnian club until he turns 23 in December when he can leave without any compensation being paid. In the end Zeljo had to settle for €75 000 and some percentages if Cocalic gets sold on by Panionios or they would have lost him for nothing."
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010
Πανιώνιος-ΠΑΟ 76-80 - Παρά την ήττα η ομάδα απέδειξε ότι έχει ψυχή λιονταριού
Χάσαμε μετά από τιτάνια προσπάθεια, μεγάλο come back στο τέταρτο δεκάλεπτο και σαφή βοήθεια της διαιτησίας προς τον ισχυρότερο. Η ομάδα απέδειξε ότι έχει ψυχή λιονταριού και ότι ακόμα και στη φετινή χρονιά των ισχνών αγελάδων, η κυανέρυθρη φανέλα παραμένει βαρειά.
Μετά από ένα ημίχρονο, όπου ο Πανιώνιος ήταν συνεχώς μπροστά, στα τελευταία λεπτά ο ΠΑΟ πήρε ισχνό προβάδισμα 40-42.
Το τρίτο δεκάλεπτο δεν έδωσε ιδιαίτερη διαφοροποίηση και έληξε με μερικό σκορ 21-22 και συνολικό, 61-64.
Η ενδιαφέρουσα εξέλιξη έγινε στο τέταρτο δεκάλεπτο.
Στο 5' 33'' ο ΠΑΟ φαίνεται να έχει τον έλεγχο του αγώνα έχοντας μειώσει τα λάθη του σε 4 στο Β' μέρος ως τότε έναντι 9 του πρώτου. Προηγείται 64-70.
Στο 3'25'' ο Καλαμπόκης κάνει φάουλ εκνευρισμού στον Γιασκεβίτσιους μετά από χαμένη επίθεση με λάθος πάσα σε Έρτσεκ και ο ΠΑΟ διευρύνει το πλεονέκτημά του σε 67-75.
Και ενώ φαίνεται να χάνει ο Πανιώνιος την επαφή στο σκορ (67-77 στο 3' προ του τέλους) αρχίζει η αντεπίθεση.
Στο 2'35'', ο Μπράιαντ βάζει δύσκολο καλάθι και κερδίζει φάουλ από το οποίο σημειώνει μόνο τη μια βολή και κάνει το 70-77.
Στη συνέχεια ένα από τα λάθη της διαιτησίας καθώς ο Έλντερ σπρώχνεται καταφανώς και οι διατητές συνεχίζουν το παιχνίδι με την μπάλα στον ΠΑΟ.
Στο 2'05'', φάουλ και βολές Έρτσεκ. 71-77.
Στο 1'50'', λέι απ από Ράις και 73-77.
Στο 1'22'', αιφνιδιασμός Έλντερ με λάθος επιλογή αλλά με κερδισμένο φάουλ από Σπανούλη. 75-77.
Στα 29'', η φάση του αγώνα. Ιδιαίτερα αμφισβητούμενο σφύριγμα για μεταφορά από Ράις. Στις τηλεοπτικές επαναλήψεις της φάσης δεν φαίνεται τίποτα. Προφανώς ο διαιτητής έβλεπε τα χέρια και όχι τα πόδια του παίκτη... Η μπάλα στον ΠΑΟ στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα.
Στο 22'' Αμφισβητούμενο φάουλ Μπράιαντ. Αν όντως το έκανε δεν υπήρχε εντολή από Μάρκοβιτς διότι έδινε βολές σε ΠΑΟ και μπορεί να έφερνε τη διαφορά στους 4. Ο Σπανούλης χάνει τη μια βολή. 75-78.
Ακολουθεί φάουλ σε Ράις που όμως χάνει την πρώτη βολή και εδώ κάπου όλα λήγουν.
Τελικό 76-80.
Η ομάδα του Πανιωνίου χωρίς να έχει σε καλή μέρα τον πιο αξιόλογο σκόρερ της Έρτσεκ (ούτε και τους συνήθεις ύποπτους, Καλαμπόκη και Ζορόφσκι), αλλά με σούπερ Παπανικολάου και αξιόλογη συμβολή από Ράις, Έλντερ, Μπράιαντ έπαιξε σαν ίσος προς ίσο με τον πρωταθλητή Ευρώπης (που οπωσδήποτε δεν είναι στην καλύτερή του φόρμα). Μια τέτοια ήττα δεν θα μας "χάλαγε" ιδιαίτερα (δεδομένης και της αξιοπρεπέστατης ως αρκετά καλής εμφάνισης της ομάδας του Πανιωνίου) αν δεν υπήρχαν οι φάσεις του τέλους, που θύμισαν άλλες εποχές, άλλους αγώνες Πανιωνίου-ΠΑΟ, ... που κανένας φίλαθλος του Πανιωνίου δεν θέλει να θυμάται...
Δεκάλεπτα: 20-16, 20-26, 21-22, 15-16
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 12, Μπράιαντ 10, Ζορόσκι 5, Παπανικολάου 21, Εφθίμοφ, Χαριτόπουλος 4, Καλαμπόκης 5, Έρτσεγκ 8, Γιάνκοβιτς, Αθηναϊου, Έλντερ 11.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σερμαντίνι, Τέπιτς, Σπανούλης 18, Περπέρογλου 5, Μπατίστ 9, Φώτσης 9, Νίκολας 3, Τσαρτσαρής 4, Γιασικεβίτσιους 13, Πέκοβιτς 19.
Μετά από ένα ημίχρονο, όπου ο Πανιώνιος ήταν συνεχώς μπροστά, στα τελευταία λεπτά ο ΠΑΟ πήρε ισχνό προβάδισμα 40-42.
Το τρίτο δεκάλεπτο δεν έδωσε ιδιαίτερη διαφοροποίηση και έληξε με μερικό σκορ 21-22 και συνολικό, 61-64.
Η ενδιαφέρουσα εξέλιξη έγινε στο τέταρτο δεκάλεπτο.
Στο 5' 33'' ο ΠΑΟ φαίνεται να έχει τον έλεγχο του αγώνα έχοντας μειώσει τα λάθη του σε 4 στο Β' μέρος ως τότε έναντι 9 του πρώτου. Προηγείται 64-70.
Στο 3'25'' ο Καλαμπόκης κάνει φάουλ εκνευρισμού στον Γιασκεβίτσιους μετά από χαμένη επίθεση με λάθος πάσα σε Έρτσεκ και ο ΠΑΟ διευρύνει το πλεονέκτημά του σε 67-75.
Και ενώ φαίνεται να χάνει ο Πανιώνιος την επαφή στο σκορ (67-77 στο 3' προ του τέλους) αρχίζει η αντεπίθεση.
Στο 2'35'', ο Μπράιαντ βάζει δύσκολο καλάθι και κερδίζει φάουλ από το οποίο σημειώνει μόνο τη μια βολή και κάνει το 70-77.
Στη συνέχεια ένα από τα λάθη της διαιτησίας καθώς ο Έλντερ σπρώχνεται καταφανώς και οι διατητές συνεχίζουν το παιχνίδι με την μπάλα στον ΠΑΟ.
Στο 2'05'', φάουλ και βολές Έρτσεκ. 71-77.
Στο 1'50'', λέι απ από Ράις και 73-77.
Στο 1'22'', αιφνιδιασμός Έλντερ με λάθος επιλογή αλλά με κερδισμένο φάουλ από Σπανούλη. 75-77.
Στα 29'', η φάση του αγώνα. Ιδιαίτερα αμφισβητούμενο σφύριγμα για μεταφορά από Ράις. Στις τηλεοπτικές επαναλήψεις της φάσης δεν φαίνεται τίποτα. Προφανώς ο διαιτητής έβλεπε τα χέρια και όχι τα πόδια του παίκτη... Η μπάλα στον ΠΑΟ στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα.
Στο 22'' Αμφισβητούμενο φάουλ Μπράιαντ. Αν όντως το έκανε δεν υπήρχε εντολή από Μάρκοβιτς διότι έδινε βολές σε ΠΑΟ και μπορεί να έφερνε τη διαφορά στους 4. Ο Σπανούλης χάνει τη μια βολή. 75-78.
Ακολουθεί φάουλ σε Ράις που όμως χάνει την πρώτη βολή και εδώ κάπου όλα λήγουν.
Τελικό 76-80.
Η ομάδα του Πανιωνίου χωρίς να έχει σε καλή μέρα τον πιο αξιόλογο σκόρερ της Έρτσεκ (ούτε και τους συνήθεις ύποπτους, Καλαμπόκη και Ζορόφσκι), αλλά με σούπερ Παπανικολάου και αξιόλογη συμβολή από Ράις, Έλντερ, Μπράιαντ έπαιξε σαν ίσος προς ίσο με τον πρωταθλητή Ευρώπης (που οπωσδήποτε δεν είναι στην καλύτερή του φόρμα). Μια τέτοια ήττα δεν θα μας "χάλαγε" ιδιαίτερα (δεδομένης και της αξιοπρεπέστατης ως αρκετά καλής εμφάνισης της ομάδας του Πανιωνίου) αν δεν υπήρχαν οι φάσεις του τέλους, που θύμισαν άλλες εποχές, άλλους αγώνες Πανιωνίου-ΠΑΟ, ... που κανένας φίλαθλος του Πανιωνίου δεν θέλει να θυμάται...
Δεκάλεπτα: 20-16, 20-26, 21-22, 15-16
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 12, Μπράιαντ 10, Ζορόσκι 5, Παπανικολάου 21, Εφθίμοφ, Χαριτόπουλος 4, Καλαμπόκης 5, Έρτσεγκ 8, Γιάνκοβιτς, Αθηναϊου, Έλντερ 11.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σερμαντίνι, Τέπιτς, Σπανούλης 18, Περπέρογλου 5, Μπατίστ 9, Φώτσης 9, Νίκολας 3, Τσαρτσαρής 4, Γιασικεβίτσιους 13, Πέκοβιτς 19.
Σωστή κίνηση η απόκτηση Τσότσαλιτς. Σήμερα ,Κυριακή 7:00 μμ, στο Αρτάκης για το Μπάσκετ με ΠΑΟ
Ο Πανιώνιος προχώρησε σε συμφωνία με τη Ζελέζνιτσαρ για την απόκτηση του Τσότσαλιτς, ενός ποδοσφαιριστή νέου σε ηλικία, διεθνούς, με δυνατότητες να κλείσει την πληγή του κεντρικού αμυντικού στο ρόστερ του Πανιωνίου. Ο Τσότσαλιτς ως γνωστόν είχε δοκιμαστεί και είχε αρέσει και στον προπονητή και κατα συνέπεια πληρούσε όλες τις παραμέτρους από αγωνιστικής πλευράς αλλά και σα μια επένδυση για το μέλλον. Ο παίκτης εμφανίζεται με δυνατότητες all around και ίσως αποτελέσει μια σημαντική λύση, στη κυανέρυθρη φαρέτρα, αν εργαστεί σωστά με βάση και τις οδηγίες του προπονητή του. Η συμφωνία αναμένεται να κλείσει εντός της βδομάδας και το συμβόλαιο λέγεται ότι θα είναι τρισήμισυ χρόνων.
Θεωρούμε ότι παρά τις οικονομικές δυσκολίες, η ΠΑΕ πήρε μια πολύ σωστή απόφαση ενίσχυσης σε καίριο σημείο της σύνθεσης της ομάδας. Μακάρι να δικαιωθούν και να δικαιωθούμε και μεις που το λέμε από καιρό. Βέβαια το θέμα περιέπλεκε η περίπτωση Σμόγιε, αλλά όσο και αν είναι συμπαθής ο βετεράνος Κροάτης, όταν διώχνεις το Ρεκόμπα με αρκετό κόστος, επειδή δεν έχει καλή φυσική κατάσταση, πόση υπομονή μπορεί να κάνεις με ένα ποδοσφαιριστή, που έχει πέντε φορές αλλεπάλληλες τραυματιστεί φέτος και έχει εμφανιστεί κάτι λίγα λεπτά και μόνο σ' ένα αγώνα για ολόκληρο γύρο;
Σε άλλες ειδήσεις αναφέρεται ότι και η περίπτωση του νεαρού πατρινού Σάμαρη θα καταλήξει σε συνεργασία με τον Πανιώνιο. Και αυτή είναι μια περίπτωση ταλέντου με μελλοντικές προοπτικές και με πιθανές δυνατότητες να βοηθήσει κάπως στα δύσκολα σημεία και φέτος.
Κατά τ' άλλα σήμερα στις 7:00 μμ, στο Αρτάκης, ο μπασκετικός Πανιώνιος, ελπίζει ότι με τη συνδρομή των οπαδών του θα μπορέσει να επαναλάβει το "θαύμα", που έκανε με τον Ολυμπιακό και να νικήσει και τον έτερο μπασκετικό γίγαντα ΠΑΟ. Η πιο πρόσφατη ειδησεογραφία αναφέρει σίγουρη συμμετοχή Ζορόφσκι, που δηλώνει έτοιμος ενώ αβέβαιος αναφέρεται ο Ευθύμοφ (είναι ο Σμόγιε του μπάσκετ τελικά;), ο οποίος πάσχει από έρπη(!!). Δε διάβασα κάτι για το Μπράιαντ και ελπίζω να 'ναι καλά και να παίξει γιατί είναι παίκτης κλειδί, ιδίως για τα ριμπάουντς όπου οι εναλλακτικές λύσεις μας, ιδίως όταν παίζουμε με μια ομάδα του υψηλού επιπέδου του ΠΑΟ, δεν είναι πολλές.
Θεωρούμε ότι παρά τις οικονομικές δυσκολίες, η ΠΑΕ πήρε μια πολύ σωστή απόφαση ενίσχυσης σε καίριο σημείο της σύνθεσης της ομάδας. Μακάρι να δικαιωθούν και να δικαιωθούμε και μεις που το λέμε από καιρό. Βέβαια το θέμα περιέπλεκε η περίπτωση Σμόγιε, αλλά όσο και αν είναι συμπαθής ο βετεράνος Κροάτης, όταν διώχνεις το Ρεκόμπα με αρκετό κόστος, επειδή δεν έχει καλή φυσική κατάσταση, πόση υπομονή μπορεί να κάνεις με ένα ποδοσφαιριστή, που έχει πέντε φορές αλλεπάλληλες τραυματιστεί φέτος και έχει εμφανιστεί κάτι λίγα λεπτά και μόνο σ' ένα αγώνα για ολόκληρο γύρο;
Σε άλλες ειδήσεις αναφέρεται ότι και η περίπτωση του νεαρού πατρινού Σάμαρη θα καταλήξει σε συνεργασία με τον Πανιώνιο. Και αυτή είναι μια περίπτωση ταλέντου με μελλοντικές προοπτικές και με πιθανές δυνατότητες να βοηθήσει κάπως στα δύσκολα σημεία και φέτος.
Κατά τ' άλλα σήμερα στις 7:00 μμ, στο Αρτάκης, ο μπασκετικός Πανιώνιος, ελπίζει ότι με τη συνδρομή των οπαδών του θα μπορέσει να επαναλάβει το "θαύμα", που έκανε με τον Ολυμπιακό και να νικήσει και τον έτερο μπασκετικό γίγαντα ΠΑΟ. Η πιο πρόσφατη ειδησεογραφία αναφέρει σίγουρη συμμετοχή Ζορόφσκι, που δηλώνει έτοιμος ενώ αβέβαιος αναφέρεται ο Ευθύμοφ (είναι ο Σμόγιε του μπάσκετ τελικά;), ο οποίος πάσχει από έρπη(!!). Δε διάβασα κάτι για το Μπράιαντ και ελπίζω να 'ναι καλά και να παίξει γιατί είναι παίκτης κλειδί, ιδίως για τα ριμπάουντς όπου οι εναλλακτικές λύσεις μας, ιδίως όταν παίζουμε με μια ομάδα του υψηλού επιπέδου του ΠΑΟ, δεν είναι πολλές.
Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010
Δυο αξιόλογα βιβλία για την Ιωνία
Τώρα στις γιορτές, έπεσαν στα χέρια μου δυο αξιόλογα βιβλία για την Ιωνία.
Το ένα ονομάζεται "Ο μεγάλος αποχαιρετισμός" με συγγραφέα τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη (εκδόσεις Ψυχογιός). Είναι τιμημένο με το Α' βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος της Ένωσης Σμυρναίων. Πρόκειται για μια συγκινητική εφηβική ιστορική νουβέλα, που αναδεικνύει με περίσσεια ικανότητα όλα εκείνα τα συναισθήματα που αναδεικνύονται μέσα από την αφήγηση της ιστορίας της που διεξάγεται στα χρόνια εκείνα της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Η περιγραφή κατά γλαφυρό και ρεαλιστικό τρόπο όλων εκείνων των στοιχείων του ιωνικού παρελθόντος και η εναλλαγή της χαράς με την πίκρα, του θάρρους με το φόβο, της απελπισίας με την πίστη και την ελπίδα, συνιστούν ένα ελκυστικό μείγμα αναγνώσματος, που διαβάζεται πέραν των εφήβων για τους οποίους πρωταρχικά γράφτηκε και από μας τους μεγαλύτερους.
Το δεύτερο βιβλίο είναι το τεκμήριο μνήμης από τη Σμύρνη του Αρμένιου γιατρού Καραμπέτ Χατσεριάν, που περιγράφει τα βιώματά του από την καταστροφή. Το βιβλίο ονομάζεται "Στη Σμύρνη το 1922. Μεταξύ πυρός, ξίφους και θαλάσσης" (Εκδόσεις Πατάκη) και συνοδεύεται μεταξύ άλλων από προλεγόμενα του διακεκριμένου ιστορικού Γιώργου Μαργαρίτη. Το βιβλίο αποτελεί μια καταγεγραμμένη εμπειρία αυτόπτη μάρτυρα των γεγονότων.
Και τα δυο βιβλία είναι πηγές συντήρησης της ιστορικής μνήμης, μιας μνήμης που πέρα από τις όποιες εθνικιστικές κορώνες, που είτε αποδεχόμαστε είτε όχι, αφορά βασικά και κυρίως την καταστροφή ενός πολιτισμού χιλιετιών και μιας πόλης ιστορικής αλλά και κοιτίδας κοσμοπολιτισμού, θυσία στα διεθνή συμφέροντα και στις ιθαγενείς μεγαλοιδεατίστικες χίμαιρες
Το ένα ονομάζεται "Ο μεγάλος αποχαιρετισμός" με συγγραφέα τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη (εκδόσεις Ψυχογιός). Είναι τιμημένο με το Α' βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος της Ένωσης Σμυρναίων. Πρόκειται για μια συγκινητική εφηβική ιστορική νουβέλα, που αναδεικνύει με περίσσεια ικανότητα όλα εκείνα τα συναισθήματα που αναδεικνύονται μέσα από την αφήγηση της ιστορίας της που διεξάγεται στα χρόνια εκείνα της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Η περιγραφή κατά γλαφυρό και ρεαλιστικό τρόπο όλων εκείνων των στοιχείων του ιωνικού παρελθόντος και η εναλλαγή της χαράς με την πίκρα, του θάρρους με το φόβο, της απελπισίας με την πίστη και την ελπίδα, συνιστούν ένα ελκυστικό μείγμα αναγνώσματος, που διαβάζεται πέραν των εφήβων για τους οποίους πρωταρχικά γράφτηκε και από μας τους μεγαλύτερους.
Το δεύτερο βιβλίο είναι το τεκμήριο μνήμης από τη Σμύρνη του Αρμένιου γιατρού Καραμπέτ Χατσεριάν, που περιγράφει τα βιώματά του από την καταστροφή. Το βιβλίο ονομάζεται "Στη Σμύρνη το 1922. Μεταξύ πυρός, ξίφους και θαλάσσης" (Εκδόσεις Πατάκη) και συνοδεύεται μεταξύ άλλων από προλεγόμενα του διακεκριμένου ιστορικού Γιώργου Μαργαρίτη. Το βιβλίο αποτελεί μια καταγεγραμμένη εμπειρία αυτόπτη μάρτυρα των γεγονότων.
Και τα δυο βιβλία είναι πηγές συντήρησης της ιστορικής μνήμης, μιας μνήμης που πέρα από τις όποιες εθνικιστικές κορώνες, που είτε αποδεχόμαστε είτε όχι, αφορά βασικά και κυρίως την καταστροφή ενός πολιτισμού χιλιετιών και μιας πόλης ιστορικής αλλά και κοιτίδας κοσμοπολιτισμού, θυσία στα διεθνή συμφέροντα και στις ιθαγενείς μεγαλοιδεατίστικες χίμαιρες
Πανιώνια παραλειπόμενα
- Διάβαζα στις εφημερίδες κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για το φετινό μπασκετικό Πανιώνιο και ίσως ελπιδοφόρο, εφόσον κάποια στιγμή η ομάδα μπορέσει να βρεθεί σε πλήρη σύνθεση.
Ο Πανιώνιος λοιπόν έχει στη σύνθεσή του τον πλέον αποδοτικότερο σκόρερ του Πρωταθλήματος, τον Έρτσεκ με 19,7 πόντους ανά αγώνα και τον δεύτερο αποδοτικότερο ριμπάουντερ Μπράιαντ, με 8,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Σίγουρα στην ανάδειξή τους σε αυτή τη θέση, ίσως παίζει ρόλο ότι δεν είχαν συμμετοχή από την αρχή του πρωταθλήματος και σε όλους τους ως τώρα αγώνες, ίσως όμως αυτό να τους αδικεί κιόλας.
Σε κάθε περίπτωση, το στατιστικό αυτό στοιχείο δείχνει ότι η ομάδα έχει δυναμική, που ακόμα δεν έχει αναδείξει πλήρως. Να ευχηθούμε στο μπάσκετ του Πανιωνίου Καλή Χρονιά. - Ένα άλλο νέο, που θα 'θελα να συσχετίσω με τον ποδοσφαιρικό Πανιώνιο και με τις καλές δημόσιες διεθνείς σχέσεις του Βελγικής υπηκοότητας, Εμίλιο Φερέρα είναι το σχετικό με την πιθανή διάλυση λόγω χρεών μιας ιστορικής Βελγικής Ομάδας Α' κατηγορίας, της Μουσκρόν. Η Μουσκρόν είναι ομάδα με Ευρωπαϊκές εξόδους και με ανελλιπή συμμετοχή στην πρώτη κατηγορία από τη δεκαετία του 60. Ήδη οι παίκτες της έμειναν ελεύθεροι και η μόνη διέξοδος να αποφύγει τη διάλυση αναζητείται στην αγορά της από τη Μάντσεστερ Σίτυ, που θέλει να την ανάγει σε ομάδα φυτώριο.
Μήπως κάποιοι από τους παίκτες της που έμειναν ελεύθεροι, παίκτες Α' κατηγορίας του Βελγικού πρωταθλήματος, αξίζουν τον κόπο να τους κοιτάξει κάποιος στα πλαίσια της μεταγραφικής περιόδου Ιανουαρίου και από αγωνιστικής και από οικονομικής πλευράς; Μήπως ο καλός γνώστης του Βελγικού ποδοσφαίρου, ο κος Φερέρα έχει κάποια διασύνδεση με κάποιον ή κάποιους απ' αυτούς, που ίσως μπορούν να βοηθήσουν την προσπάθεια του Β' Γύρου; Ίσως υπάρχουν περιπτώσεις, που συνδυάζουν όσα πιθανόν να ήθελε ο Πανιώνιος για να κλείσει κάποιο κενό του, δηλαδή όχι υψηλό κόστος απόκτησης αφού μιλάμε για ελεύθερους παίκτες σε συνδυασμό με ποδοσφαιρική εμπειρία αλλά και κάποια μελλοντική δυνατότητα υψηλής μεταπώλησης σε συνδυασμό με πιθανή γνώση του παίκτη ή των παικτών από τον κο Φερέρα, που θα διευκολύνει τις όποιες συνεννοήσεις χρειάζονται.
Απλά μια ιδέα ρίχνω, που μου γεννήθηκε τούτες τις μέρες. Ίσως δεν έχει πρακτική αξία, ίσως πάλι έχει.
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Αποχαιρετώντας το 2009 και αντικρύζοντας το νέο χρόνο
Αποχαιρετώντας το χρόνο που φεύγει, αποχαιρετούμε ένα ακόμα σετ στιγμιοτύπων της ζωής μας. Αυτή τη μέρα προσπαθούμε πάντα να έχουμε μέσα την ελπίδα για το μέλλον, όσο και αν οι οιωνοί δεν είναι πάντα ευνοϊκοί.
Αποχαιρετώντας το χρόνο που φεύγει, αποχαιρετούμε όσους μας αποχαιρέτησαν φέτος. Πρώτα απ' όλα αποχαιρετούμε όσους οικείους και φίλους πιθανόν χάσαμε αυτή τη χρονιά. Παρατηρώ εδώ και αρκετά χρόνια πως πολλοί διάσημοι φεύγουν από κοντά μας στο τέλος της χρονιάς, με μεγαλύτερη συχνότητα απ' ότι τις άλλες εποχές του έτους. Φέτος στο τέλος του χρόνου μας άφησαν ο Λαμπράκης, ο Μόραλης, η Γαλάτεια-Σαράντη, ο Κακαουνάκης μόλις χθες, άνθρωποι, που όσο ίσως να μην συμφωνούσαμε με πτυχές της εν ζωή δραστηριότητάς τους, δεν μπορούμε παρά ν' αποδεχτούμε ότι άφησαν το στίγμα τους στο χώρο που διακρίθηκαν. Ίσως πάλι είναι και μόνο μια εντύπωση αυτή, που δημιουργεί το κλίμα της Πρωτοχρονιάς, μια αίσθηση του παρελθόντος που φεύγει και του μέλλοντος που σιγοφεγγίζει.
Αποχαιρετώντας το χρόνο που φεύγει, ας κρατήσουμε τις όποιες ευχάριστες στιγμές του και τα διδάγματα απ' όσα μάθαμε στη διάρκεια του. Σίγουρα θα μείνουν χαραγμένες μέσα μας και οι δυσάρεστες εμπειρίες και η πίκρα, αλλά ας γίνει δύναμη για νέες προσπάθειες και όχι εμπόδιο που θα μας σταματήσει.
Πίσω μας φεύγει ότι ως τώρα φτιάξαμε και κατορθώσαμε και μπροστά μας έρχονται νέες προκλήσεις και νέες προσπάθειες. Μπορεί να μη "νικήσουμε", ίσως κανείς δεν φεύγει νικητής απ' αυτό τον κόσμο, αλλά θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο. Άλλωστε ίσως αυτό είναι η ζωή. Η προσπάθεια.
Προλήψεις
Ξέρω πολλούς ανθρώπους γύρω μου, που η σημερινή και η αυριανή μέρα είναι πραγματική κόλαση γι' αυτούς. Ζουν με το άγχος μήπως κάποιος, που το θεωρούν γκαντέμη, τους έρθει στην εξώπορτα, είτε μετά τα μεσάνυχτα είτε νωρίς το πρωί. Τηλεφωνούν και παραγγέλνουν το "ποδαρικό" σε όσους θεωρούν γουρλήδες. Τραβάνε πραγματικό ζόρι για να βρουν τρόπους να μην τους προσεγγίσει η γρουσουζιά στην αυγή του νέου έτους.
Και δεν μιλάω για ανθρώπους αμόρφωτους, αλλά παρ' όλα αυτά δεν μπορούν να ξεφύγουν από την καταλυτική επίδραση των προλήψεων πάνω τους, που η μέρα αυτή τις φουντώνει.
Ας ευχηθούμε σ' όλους σήμερα να έχουν λιγότερο άγχος και καλή καρδιά και για τους "γρουσούζηδες". Ίσως αν δουν γύρω τους καλοπροαίρετα τότε να φύγει και η όποια "κακή ενέργεια".
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Ο Καλδέλης νέος επαγγελματίας γκολκήπερ του Πανιωνίου. Ο Ανδριόλας προ των πυλών εξόδου;
O Μιχάλης ο Λαδόπουλος (Πανιώνιος και έγκυρος) στο goalday αναφέρει ότι ο Ανδριόλας κατ' ουσίαν από Πρωτοχρονιά αποτελεί παρελθόν για την ομάδα, μετά τη σημερινή επαγγελματοποίηση του νεαρού Καλδέλη (ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ Κώστα).
Αναφέρει ότι η αποθεραπεία των τραυματισμένων πάει καλά και ότι ένας από τους δυο και μάλλον ο Μπεθέρα (αυτός που τραυματίστηκε τελευταίος...) θα είναι έτοιμος για την Τούμπα.
Εγώ από το μέρος μου λέω ότι το ρίσκο με τους τερματοφύλακες, αν φύγει ο Ανδριόλας, αυξάνει επικίνδυνα. Υπάρχει πια πιθανότητα να μείνουμε κάποια στιγμή με τον Καλδέλη μόνο. Και επίσης λέω ότι είναι κρίμα που η επιλογή του κόουτς, να παραμερίζει τον Έλληνα γκολκήπερ έναντι του δανεικού Ισπανού, θέτει τελικώς τον Έλληνα εκτός ομάδας, τη στιγμή μάλιστα που και ο πρώτος γκολκήπερ Μπέλιτς δεν φαντάζει να είναι κανένα αναντικατάστατο θηρίο τερματοφύλακας.
Αν τα παραπάνω φαντάζουν παράλογα, αναμένουμε να διαφωτισθούμε για τη λογική των πραγμάτων. Να σημειώσω ότι απ' όσο ξέρω το συμβόλαιο Ανδριόλα έληγε το 2012.
Αναφέρει ότι η αποθεραπεία των τραυματισμένων πάει καλά και ότι ένας από τους δυο και μάλλον ο Μπεθέρα (αυτός που τραυματίστηκε τελευταίος...) θα είναι έτοιμος για την Τούμπα.
Εγώ από το μέρος μου λέω ότι το ρίσκο με τους τερματοφύλακες, αν φύγει ο Ανδριόλας, αυξάνει επικίνδυνα. Υπάρχει πια πιθανότητα να μείνουμε κάποια στιγμή με τον Καλδέλη μόνο. Και επίσης λέω ότι είναι κρίμα που η επιλογή του κόουτς, να παραμερίζει τον Έλληνα γκολκήπερ έναντι του δανεικού Ισπανού, θέτει τελικώς τον Έλληνα εκτός ομάδας, τη στιγμή μάλιστα που και ο πρώτος γκολκήπερ Μπέλιτς δεν φαντάζει να είναι κανένα αναντικατάστατο θηρίο τερματοφύλακας.
Αν τα παραπάνω φαντάζουν παράλογα, αναμένουμε να διαφωτισθούμε για τη λογική των πραγμάτων. Να σημειώσω ότι απ' όσο ξέρω το συμβόλαιο Ανδριόλα έληγε το 2012.
Θλιβερές εικόνες στους 'Αγιους Τόπους
Είναι πράγματι να θλίβεται κανένας με τις εικόνες που βλέπει στους Άγιους Τόπους στις μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης.
Συνήθως το Πάσχα γίνεται η γνωστή διαμάχη για το ποιος θα πάρει το Άγιο Φως στα Ιεροσόλυμα. Σήμερα μαθαίνουν ότι συνέβησαν συμπλοκές μεταξύ Ορθοδόξων και Αρμενίων μοναχών σχετικά με το διακόνημά τους του σαρώματος του Ναού της Γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ εν όψει των Χριστουγέννων. Μάλωσαν δηλαδή για το σκούπισμα του ναού, που το έχουν χωρίσει μαζί με τους Φραγκισκανούς σε συγκεκριμένα τμήματα και κάθε δόγμα κάνει το δικό του διακόνημα.
Δυστυχώς, η αρχή του αγαπάτε αλλήλους ούτε μεταξύ ομοθρήσκων και μάλιστα αυτών που έχουν τάξει εαυτόν να υπηρετούν το Θεό, δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Είναι θλιβερό και συνάμα δείχνει μεγαλειωδώς το πόσο ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απομακρυνθεί όχι μόνο από το Θεό σα μεταφυσική έννοια αλλά και από τις ουμανιστικές αρχές που συνάδουν με το χριστιανικό "αγαπάτε αλλήλους". Τα πάντα ανάγονται σε παιχνίδια ισχύος και εξουσίας.
Συνήθως το Πάσχα γίνεται η γνωστή διαμάχη για το ποιος θα πάρει το Άγιο Φως στα Ιεροσόλυμα. Σήμερα μαθαίνουν ότι συνέβησαν συμπλοκές μεταξύ Ορθοδόξων και Αρμενίων μοναχών σχετικά με το διακόνημά τους του σαρώματος του Ναού της Γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ εν όψει των Χριστουγέννων. Μάλωσαν δηλαδή για το σκούπισμα του ναού, που το έχουν χωρίσει μαζί με τους Φραγκισκανούς σε συγκεκριμένα τμήματα και κάθε δόγμα κάνει το δικό του διακόνημα.
Δυστυχώς, η αρχή του αγαπάτε αλλήλους ούτε μεταξύ ομοθρήσκων και μάλιστα αυτών που έχουν τάξει εαυτόν να υπηρετούν το Θεό, δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Είναι θλιβερό και συνάμα δείχνει μεγαλειωδώς το πόσο ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απομακρυνθεί όχι μόνο από το Θεό σα μεταφυσική έννοια αλλά και από τις ουμανιστικές αρχές που συνάδουν με το χριστιανικό "αγαπάτε αλλήλους". Τα πάντα ανάγονται σε παιχνίδια ισχύος και εξουσίας.
Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009
ΠΑΟΚ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: 75-70
ΠΑΟΚ (Σούλης Μαρκόπουλος): Χέλιγουελ 5, Καυκής, Γκρέγκορι 14, Ταπούτος 24 (4), Καλλές, Τσιάρας, Μιλισάβλιεβιτς 17 (3), Δεμερτζής, Παπαδόπουλος, Γιαννακίδης, Ντρόμπνιακ 4, Γκετσέφσκι 11 (1).
Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 15 (2), Μπράιαντ, Παπανικολάου 13 (3), Εφθίμοφ 2, Χαριτόπουλος, Καλαμπόκης 5 (1), Παραγιός 2, Ερτσέγκ 24 (2), Αθηναίου, Ελντερ 9 (1).
Τα δεκάλεπτα: 24-18, 38-35, 50-55, 75-70
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ Πανιωνίου και ΠΑΟΚ από SPORT24.
Και οι δυο ομάδες είχαν ελλείψεις και απουσίες. Ο ΠΑΟΚ είχε τον Μονρό που όμως κάλυψε στο έπακρο ο Ταπούτος με 24 πόντους και τον Καλαϊτσίδη. Ο πανιώνιος είχε τους Ζορόφσκι και Γιαννόπουλο αλλά αυτό που πόνεσε και μέτρησε ήταν η αδυναμία του Μπράιαντ να σηκωθεί από τον πάγκο και να συμμετάσχει. Και αυτό μέτρησε διπλά γιατί για παράδειγμα επέτρεψε στον Ταπούτο να "μεγαλουργήσει" χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο δέος. Δυστυχώς και ο Γιάννης ο Καλαμπόκης ήταν πολύ άστοχος σήμερα και εν γένει το ματς φαίνεται να χάθηκε στην αστοχία μας στα δίποντα, καθώς παρά τις ελλείψεις μας, ο ΠΑΟΚ δεν υπερτέρησε κατά κράτος στα ριμπάουντς και είχε και πάρα πολλά λάθη, που εν τέλει δεν τα εκμεταλλευτήκαμε.
Ενώ συνήθως πέφτουμε στο τρίτο δεκάλεπτο, σήμερα φάνηκε ότι μπορούμε να καταβάλουμε τον αντίπαλο και η τρίτη περίοδος έληξε με τον Πανιώνιο μπροστά με 50-55. Το ματς αυτό όμως κρίθηκε στην αρχή του τέταρτου δεκαλέπτου όπου ο ΠΑΟΚ έκανε ένα σερί 9-0 και πήρε τη διαφορά που κράτησε ως το τέλος.
Ο Έρτσεκ πολύ μεγάλος για μια ακόμα φορά αλλά σχετικά μόνος. Σημαντική εμφάνιση από το Ράις με αρκετούς πόντους και χωρίς λάθη. Ο Ευθύμοφ στην πρώτη επίσημη επανεμφάνισή του κατ' ουσίαν με σημαντικό χρόνο συμμετοχής, συνεισέφερε σε ριμπάουντς αλλά όχι σε επιθετικές προσπάθειες και σκοράρισμα.
Ας ελπίσουμε να δούμε σύντομα αυτή την ομάδα επιτέλους πλήρη.
Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 15 (2), Μπράιαντ, Παπανικολάου 13 (3), Εφθίμοφ 2, Χαριτόπουλος, Καλαμπόκης 5 (1), Παραγιός 2, Ερτσέγκ 24 (2), Αθηναίου, Ελντερ 9 (1).
Τα δεκάλεπτα: 24-18, 38-35, 50-55, 75-70
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ Πανιωνίου και ΠΑΟΚ από SPORT24.
Και οι δυο ομάδες είχαν ελλείψεις και απουσίες. Ο ΠΑΟΚ είχε τον Μονρό που όμως κάλυψε στο έπακρο ο Ταπούτος με 24 πόντους και τον Καλαϊτσίδη. Ο πανιώνιος είχε τους Ζορόφσκι και Γιαννόπουλο αλλά αυτό που πόνεσε και μέτρησε ήταν η αδυναμία του Μπράιαντ να σηκωθεί από τον πάγκο και να συμμετάσχει. Και αυτό μέτρησε διπλά γιατί για παράδειγμα επέτρεψε στον Ταπούτο να "μεγαλουργήσει" χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο δέος. Δυστυχώς και ο Γιάννης ο Καλαμπόκης ήταν πολύ άστοχος σήμερα και εν γένει το ματς φαίνεται να χάθηκε στην αστοχία μας στα δίποντα, καθώς παρά τις ελλείψεις μας, ο ΠΑΟΚ δεν υπερτέρησε κατά κράτος στα ριμπάουντς και είχε και πάρα πολλά λάθη, που εν τέλει δεν τα εκμεταλλευτήκαμε.
Ενώ συνήθως πέφτουμε στο τρίτο δεκάλεπτο, σήμερα φάνηκε ότι μπορούμε να καταβάλουμε τον αντίπαλο και η τρίτη περίοδος έληξε με τον Πανιώνιο μπροστά με 50-55. Το ματς αυτό όμως κρίθηκε στην αρχή του τέταρτου δεκαλέπτου όπου ο ΠΑΟΚ έκανε ένα σερί 9-0 και πήρε τη διαφορά που κράτησε ως το τέλος.
Ο Έρτσεκ πολύ μεγάλος για μια ακόμα φορά αλλά σχετικά μόνος. Σημαντική εμφάνιση από το Ράις με αρκετούς πόντους και χωρίς λάθη. Ο Ευθύμοφ στην πρώτη επίσημη επανεμφάνισή του κατ' ουσίαν με σημαντικό χρόνο συμμετοχής, συνεισέφερε σε ριμπάουντς αλλά όχι σε επιθετικές προσπάθειες και σκοράρισμα.
Ας ελπίσουμε να δούμε σύντομα αυτή την ομάδα επιτέλους πλήρη.
Γενική συνέλευση και εξεύρεση πηγών εσόδων
Με επιτυχία διεξήχθη χθες η γενική Συνέλευση της ΠΑΕ Πανώνιος. Ενδιαφέροντα στιγμιότυπα και λεπτομέρειες και πάντα ενδιαφέρουσα κριτική μπορείτε να βρείτε στα "Φερμιόνια και Μποζόνια" του Βασίλη.
Σημαντικό σημείο θεωρώ την και άλλοτε διατυπωθείσα άποψη ότι για να κινηθούμε με το προσδοκώμενο ως ικανοποιητικό μπάτζετ των 7 εκατ. ευρώ, ένας μέρος των εσόδων θα πρέπει να συλλέγεται από κάποιες πωλήσεις ποδοσφαιριστών.
Εφόσον λοιπόν θέλουμε μέσω πώλησης κάποιων παικτών να εξασφαλίζουμε μέρος του προϋπολογισμού, πρέπει να δώσουμε τεράστια σημασία στο σκάουτιγκ, εντός και εκτός Ελλάδας. Κάποια περαιτέρω επένδυση σε αυτό τον τομέα με πιθανές συνεργασίες, που να βοηθήσουν ουσιαστικά με τη σχετική τους εμπειρία, θα ήταν ουσιαστικής σημασίας. Δυστυχώς η τεράστια επιρροή των μάνατζερς αθλητών έχει δημιουργήσει προσκόμματα στην προσπάθεια των σκάουτινγκ τίμς των συλλόγων. Παίκτες ταλαντούχοι, από μικρή ηλικία βρίσκονται υπό την σκέπη των μάνατζέρς των, με αποτέλεσμα η όποια αρχική τους αγορά να μην είναι ανάξια λόγου οικονομικά και ν' αποτελεί σημαντικό ρίσκο έτσι, η μετέπειτα εξέλιξή τους.
Κατά συνέπεια, αν θεωρήσουμε ότι κάπως μειώνονται οι δυνατότητες εξεύρεσης ταλέντων από τους σκάουτερς σε κάποιες ηλικίες νέων παικτών, μάλλον πρέπει να πάμε πιο χαμηλά ηλικιακά και να δώσουμε ακόμα μεγαλύτερη σημασία στις ακαδημίες μας. Εξάλλου θα υπάρξει πιθανότα στο μέλλον και η εφαρμογή ποσόστωσης στις ομάδες από την UEFA για τη χρησιμοποίηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες των συλλόγων.
Ένα δεύτερο σημείο, που διέκρινα ήταν η αναφορά στα σημαντικά κέρδη που είχε αποκομίσει ο Πανιώνιος από την ακριβή πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του αγώνα του στο κύπελλο UEFA με τη Γαλατά Σαράι. Όπως έχει διαμορφωθεί το παλιό κύπελλο UEFA (UEFA Europa League) δείχνει ν' αποτελεί αξιόλογο πόρο για τις συμμετέχουσες ομάδες και έχει και τα τυχερά του από τηλεοπτικά δικαιώματα στυλ Γαλατά. Κατά συνέπεια για μια ΠΑΕ ένας δρόμος υπάρχει για να έχει υψηλά έσοδα. Ο δρόμος μέσα από την αγωνιστική καταξίωση. Από κει θα έρθουν και έσοδα από Ευρώπη και καλύτερα τηλεοπτικά δικαιώματα. Τα υπόλοιπα σχέδια για εξεύρεση πηγών εσόδων είναι βοηθήματα αλλά χωρίς τη βάση δεν μπορούν να σταθούν ιδιαίτερα. Η σημασία τους όμως είναι ουσιαστική στην παρούσα φάση, που είμαστε έξω από τον κορβανά της UEFA και προσπαθούμε ίσως κάποτε να ξαναμπούμε.
Σημαντικό σημείο θεωρώ την και άλλοτε διατυπωθείσα άποψη ότι για να κινηθούμε με το προσδοκώμενο ως ικανοποιητικό μπάτζετ των 7 εκατ. ευρώ, ένας μέρος των εσόδων θα πρέπει να συλλέγεται από κάποιες πωλήσεις ποδοσφαιριστών.
Εφόσον λοιπόν θέλουμε μέσω πώλησης κάποιων παικτών να εξασφαλίζουμε μέρος του προϋπολογισμού, πρέπει να δώσουμε τεράστια σημασία στο σκάουτιγκ, εντός και εκτός Ελλάδας. Κάποια περαιτέρω επένδυση σε αυτό τον τομέα με πιθανές συνεργασίες, που να βοηθήσουν ουσιαστικά με τη σχετική τους εμπειρία, θα ήταν ουσιαστικής σημασίας. Δυστυχώς η τεράστια επιρροή των μάνατζερς αθλητών έχει δημιουργήσει προσκόμματα στην προσπάθεια των σκάουτινγκ τίμς των συλλόγων. Παίκτες ταλαντούχοι, από μικρή ηλικία βρίσκονται υπό την σκέπη των μάνατζέρς των, με αποτέλεσμα η όποια αρχική τους αγορά να μην είναι ανάξια λόγου οικονομικά και ν' αποτελεί σημαντικό ρίσκο έτσι, η μετέπειτα εξέλιξή τους.
Κατά συνέπεια, αν θεωρήσουμε ότι κάπως μειώνονται οι δυνατότητες εξεύρεσης ταλέντων από τους σκάουτερς σε κάποιες ηλικίες νέων παικτών, μάλλον πρέπει να πάμε πιο χαμηλά ηλικιακά και να δώσουμε ακόμα μεγαλύτερη σημασία στις ακαδημίες μας. Εξάλλου θα υπάρξει πιθανότα στο μέλλον και η εφαρμογή ποσόστωσης στις ομάδες από την UEFA για τη χρησιμοποίηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες των συλλόγων.
Ένα δεύτερο σημείο, που διέκρινα ήταν η αναφορά στα σημαντικά κέρδη που είχε αποκομίσει ο Πανιώνιος από την ακριβή πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του αγώνα του στο κύπελλο UEFA με τη Γαλατά Σαράι. Όπως έχει διαμορφωθεί το παλιό κύπελλο UEFA (UEFA Europa League) δείχνει ν' αποτελεί αξιόλογο πόρο για τις συμμετέχουσες ομάδες και έχει και τα τυχερά του από τηλεοπτικά δικαιώματα στυλ Γαλατά. Κατά συνέπεια για μια ΠΑΕ ένας δρόμος υπάρχει για να έχει υψηλά έσοδα. Ο δρόμος μέσα από την αγωνιστική καταξίωση. Από κει θα έρθουν και έσοδα από Ευρώπη και καλύτερα τηλεοπτικά δικαιώματα. Τα υπόλοιπα σχέδια για εξεύρεση πηγών εσόδων είναι βοηθήματα αλλά χωρίς τη βάση δεν μπορούν να σταθούν ιδιαίτερα. Η σημασία τους όμως είναι ουσιαστική στην παρούσα φάση, που είμαστε έξω από τον κορβανά της UEFA και προσπαθούμε ίσως κάποτε να ξαναμπούμε.
Επιπρόσθετη πολυπλοκότητα στις φορολογικές δηλώσεις από τον τρόπο που θα συμπεριλαμβάνονται οι αποδείξεις
Απ' ότι φαίνεται στις νέες φορολογικές δηλώσεις δεν θα επισυνάπτονται αυτούσιες οι αποδείξεις για καταναλωτικές δαπάνες αλλά οι φορολογούμενοι θα γράφουν σε ειδική σελίδα μαζί με τη δήλωσή τους, το ΑΦΜ, το όνομα της επιχείρησης και τη διεύθυνση, ώστε να μπορεί να γίνεται η διασταύρωση των στοιχείων από τις ελεγκτικές αρχές. Επίσης σύμφωνα με δήλωση του υπουργού Οικονομικών, τα έξοδα που δηλώνονται με τις αποδείξεις θα εκπίπτουν κλιμακωτά ανάλογα με το εισόδημα του φορολογούμενου.
Το μέτρο, που δείχνει αναγκαίο για την πάταξη της φοροδιαφυγής, σαφώς αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα και της σύνταξης και της εκκαθάρισης των φορολογικών δηλώσεων. Ας ελπίσουμε ν' αποβεί εν τέλει αποτελεσματικό.
Το μέτρο, που δείχνει αναγκαίο για την πάταξη της φοροδιαφυγής, σαφώς αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα και της σύνταξης και της εκκαθάρισης των φορολογικών δηλώσεων. Ας ελπίσουμε ν' αποβεί εν τέλει αποτελεσματικό.
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Το άγος των ασφαλιστικών εταιριών
Αν το 1999 είναι σημαδεμένο με τη φούσκα του χρηματιστηρίου, το 2009 μπορεί να θεωρηθεί το έτος του άγους των ασφαλιστικών εταιριών. Ξεκίνησε με την Ασπίδα και συνεχίζεται με άλλες συγγενείς εταιρίες. Πρόσφατα ετέθη υπό επιτήρηση η Commercial Value. Περισσότερα από 200.000 συμβόλαια ζωής της ΑΣΠΙΣ είναι στον αέρα καθώς ως σήμερα δεν μπορεί να διευθετηθεί ο τρόπος με τον οποίο το δημόσιο θα διασφαλίσει αυτούς τους ασφαλισμένους ώστε να μη χάσουν τα χρήματα, που κατ' ουσίαν είχαν αποταμιεύσει μέσω των ασφαλιστικών τους συμβολαίων. Άλλα τόσα και ίσως περισσότερα, πιθανόν να έχουν την ίδια τύχη, αν η Commercial Value ακολουθήσει την τύχη της ΑΣΠΙΣ. Και μάλλον θα υπάρξουν και άλλοι αδύναμοι κρίκοι στη συνέχεια. Το φαινόμενο εξελίσσεται σε μορφή χιονοστιβάδας και θυμίζει συμβάντα πυραμίδας σε άλλες χώρες.
Και το κράτος φαίνεται να βραδυπορεί και να μη έχει δυνατότητες κάποιων χειρισμών μέσα στα τόσα προβλήματά του.
Κάποιες αποφάσεις Παπαθανασίου της προηγούμενης κυβέρνησης θεωρούνται από τη νυν κυβέρνηση ότι έγιναν στο ποδάρι και απορρίπτονται τώρα.
Το ν' απορρίπτουμε βέβαια είναι το εύκολο. Το να βρίσκουμε λύσεις είναι το δύσκολο και αυτό είναι το ζητούμενο από τις κυβερνήσεις. Δεν χρειαζόμαστε άλλες εξουσίες, που το μόνο, που είναι άριστες να κάνουν, είναι να αναδεικνύουν τα σφάλματα των προηγούμενων.
Και το κράτος φαίνεται να βραδυπορεί και να μη έχει δυνατότητες κάποιων χειρισμών μέσα στα τόσα προβλήματά του.
Κάποιες αποφάσεις Παπαθανασίου της προηγούμενης κυβέρνησης θεωρούνται από τη νυν κυβέρνηση ότι έγιναν στο ποδάρι και απορρίπτονται τώρα.
Το ν' απορρίπτουμε βέβαια είναι το εύκολο. Το να βρίσκουμε λύσεις είναι το δύσκολο και αυτό είναι το ζητούμενο από τις κυβερνήσεις. Δεν χρειαζόμαστε άλλες εξουσίες, που το μόνο, που είναι άριστες να κάνουν, είναι να αναδεικνύουν τα σφάλματα των προηγούμενων.
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
Το χριστουγεννιάτικο όνειρο του Ίωνα
Παραμονή Χριστουγέννων, γύρισα σχετικά αργά το απόγευμα από τη δουλειά μου και είπα να πάρω έναν υπνάκο για να ξεκουραστώ λιγάκι.Κάτι το πνεύμα των εορτών, κάτι η κούραση, ο ύπνος μου ήταν βαθύς. Ο Μορφέας με πήρε στην αγκαλιά του και μου χάρισε ένα Χριστουγεννιάτικο όνειρο.
Ξεκίνησε τ' όνειρό μου από κει που είχε ξεκινήσει και η μέρα μου.
Έβλεπα παιδιά στους δρόμους με χαρούμενα πρόσωπα να τραγουδούν τα κάλαντα, κτυπώντας ρυθμικά τα τρίγωνά τους. Μόνο που όλα ήταν τακτικά και όμορφα. Ούτε αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια, ούτε σκουπίδια πεταμένα έξω από κάδους. Και τα παιδιά είχαν τη χαρά της μέρας πραγματικά αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, με πιο μεγάλο ενδιαφέρον στο να τραγουδήσουν τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια τους και να ευχαριστηθούν τη γύρα τους, παρά στο να μετράνε το κομπόδεμα των ρεγάλων, που τους έδιναν.
Έβλεπα τους μεγάλους να ανταλλάσσουν χρόνια πολλά με χαμόγελα, χωρίς να είναι κυνηγημένοι από τα άγχη της καθημερινότητας. Ούτε καν το εορταστικό στρες δεν διέκρινες πάνω τους, λες και η γιορτή του υπερκαταναλωτισμού και του υπερβολικού φωτισμού με τα μυριάδες λαμπιόνια, ξαφνικά ξαναβρήκε το πρωταρχικό της νόημα και έγινε μια πραγματικά χαρούμενη συστάδα στιγμών ευτυχίας, που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά με αφορμή τη γέννηση του Θεανθρώπου Χριστού.
Άνθρωποι, που δεν είχαν να κρέμεται από πάνω τους η δαμόκλειος σπάθη της ανασφάλειας του αύριο, μοιράζονταν τις χαρούμενες στιγμές τους με αγάπη για τους συνανθρώπους τους.
Μανάδες με τα καρότσια των μωρών τους είχαν την άνεση να κινηθούν σε πεζοδρόμια, που δεν ήταν πάρκινγκ και να πάνε τα παιδάκια τους μια βόλτα στην κοντινή παιδική χαρά ή στο πάρκο.
Γέροντες και γερόντισσες δέχονταν τις επισκέψεις των παιδιών τους, που μέσα στην ατμόσφαιρα της γιορτής, μέτριαζε το αναπόφευκτο συναίσθημα της περιθωριοποίησης και της μοναξιάς της τρίτης ηλικίας.
Οι γειτόνισσες μέσα σε όλες τις άλλες προετοιμασίες τους, έφτιαχναν και μια πιατέλα παραπάνω για το γειτονικό σπίτι, που ξέρουν πως η οικογένεια αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και όλο και κάποιο δωράκι υπήρχε για τα παιδάκια, που φέτος δεν είχαν ελπίδα να λάβουν το μποναμά τους από κάπου.
Η εκκλησία της γειτονιάς, είχε μαζέψει εδώ και καιρό από τους ενορίτες της βοήθειες και είχε εντοπίσει τους συνανθρώπους που χρειάζονταν την έμπρακτη βοήθειά της, δίνοντας στη γιορτή της γέννησης του Ιησού πέρα από το λατρευτικό της χαρακτήρα και τον συνάδοντα κοσμικό πρακτικό της στόχο.
Τ' όνειρο μου δεν είχε μεγάλη διάρκεια. Ξύπνησα για να προλάβω να κάνω τις τελευταίες υποχρεώσεις μου πριν να 'ρθει το βράδυ.
Είμαι σίγουρος ότι ο Μορφέας θα με οδηγούσε να δω και άλλα πράγματα που είτε βλέπαμε παλιά και τώρα πια δεν υπάρχουν ή που θα θέλαμε να υπάρχουν αλλά οι συνθήκες και οι ανάγκες δεν τα ευνοούν για να συμβούν.
Θα με οδηγούσε σε εκδρομές όπου σε χαράδρες δεν θα υπήρχαν μπάζα, όπου στα ποτάμια θα 'τρέχαν καθαρά νερά γιατί τα γύρω εργοστάσια θα είχαν τη συνείδηση να τα προστατεύουν και να τα κρατούν γάργαρα.
Θα με πήγαινε σε διασκεδάσεις, που πραγματικά αγαλλιάζει η ψυχή και το γλέντι βγαίνει από την καρδιά και όχι σε συναθροίσεις επίδειξης, που μετέχουμε γιατί έτσι συνηθίζεται και είναι της μόδας να διασκεδάζουμε.
Πολλά θα 'βλεπα μέσα στο βαθύ μου ύπνο, ίσως γιατί υποσυνείδητα πολλά παρόμοια αναζητά η ανθρώπινη ψυχή και στις δύσκολες εποχές μας, τουλάχιστον το όνειρο της δίνει τη δυνατότητα να τα βιώσει νοερά. Στα όνειρα δεν υπάρχουν ούτε γρίπες, ούτε οικονομικές κρίσεις, ούτε μίση, ούτε πόλεμοι. Μόνο στους εφιάλτες...
Έκτακτη εισφορά μεγάλης ακίνητης περιουσίας
Οι εφορίες αναμένεται να αρχίσουν να ζητούν απο τους ιδιοκτήτες μετά το πέρας των εορτών, την καταβολη της έκτακτης εισφοράς για την ακίνητη περιουσία .
Οι κλίμακες της έκτακτης εισφοράς για ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη των 400.000 είναι οι εξής (η αξία υπολογίζεται με βάση τις υπάρχουσες αντικειμενικές αξίες):
Από 400.000 μέχρι 600.000 ευρώ επιβάλλεται έκτακτη εισφορά με συντελεστή 0,1%, από 600.000 έως 800.000 ευρώ με συντελεστή 0,2%, από 800.001 έως 1.000.000 ευρώ με συντελεστή 0,3%, από 1.000.001 - 1.300.000 ευρώ με συντελεστή 0,4%. από 1.300.001 έως 1.600.000 ευρώ με συντελεστή 0,5%, από 1.600.001 ευρώ έως 2.000.000 με συντελεστή 0,6%, από 2.000.001 έως 2.500.000 ευρώ με συντελεστή 0,7%, από 2.500.001 - 3.000.000 εισφορά με συντελεστή 0,8% και από 3.000.001 και πάνω με συντελεστή 0,9%
Η έκτακτη εισφορά βεβαιώνεται και καταβάλλεται μαζί με το ΕΤΑΚ φυσικών προσώπων του έτους 2009.
Οι κλίμακες της έκτακτης εισφοράς για ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη των 400.000 είναι οι εξής (η αξία υπολογίζεται με βάση τις υπάρχουσες αντικειμενικές αξίες):
Από 400.000 μέχρι 600.000 ευρώ επιβάλλεται έκτακτη εισφορά με συντελεστή 0,1%, από 600.000 έως 800.000 ευρώ με συντελεστή 0,2%, από 800.001 έως 1.000.000 ευρώ με συντελεστή 0,3%, από 1.000.001 - 1.300.000 ευρώ με συντελεστή 0,4%. από 1.300.001 έως 1.600.000 ευρώ με συντελεστή 0,5%, από 1.600.001 ευρώ έως 2.000.000 με συντελεστή 0,6%, από 2.000.001 έως 2.500.000 ευρώ με συντελεστή 0,7%, από 2.500.001 - 3.000.000 εισφορά με συντελεστή 0,8% και από 3.000.001 και πάνω με συντελεστή 0,9%
Η έκτακτη εισφορά βεβαιώνεται και καταβάλλεται μαζί με το ΕΤΑΚ φυσικών προσώπων του έτους 2009.
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
Χρέη και ελλείμματα
Με μια πρώτη ανάγνωση, η είδηση φαινόταν παρήγορη. Στο 200% του ΑΕΠ το χρέος της Ιαπωνίας. Η άλλοτε τίγρη της Άπω Ανατολής, οι "Γερμανοί" της Ασίας μοιάζουν να έχουν κάποια προβλήματα παρόμοια με την Ελλάδα, τον αποδιοπομπαίο τράγο της ΕΕ.
Δυστυχώς μόνον η πρώτη ματιά βρίσκει πολλές ομοιότητες. Οι διαφορές είναι τεράστιες.
Η Ιαπωνία είναι μια χώρα με τεράστιο παραγωγικό ιστό και μάλιστα σε προϊόντα βιομηχανικά και υψηλής τεχνολογίας. Οι εξαγωγές της δείχνουν ν' ανακάμπτουν. Και το κυριότερο, η Ιαπωνία έχει πρόβλημα χρέους και όχι τον εκρηκτικό δικό μας συνδυασμό χρέους και δημοσιονομικού ελλείμματος. Αυτό το δικό μας μείγμα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα.
Η Ιαπωνία εκδίδει τριακονταετή ομόλογα λόγω καλής πιστοληπτικής αξιολόγησής της ενώ εμείς δεκαετή ομόλογα . Άρα πρέπει ν' αποπληρώνουμε πολύ πιο σύντομα.
Η Ιαπωνική κυβέρνηση εξελέγη το Σεπτέμβριο, που μας πέρασε και όπως και η δική μας νέα κυβέρνηση, έδωσε μεγάλες προεκλογικές υποσχέσεις για ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και έξοδο από την ύφεση. Τώρα είναι αναγκασμένη να υπαναχωρήσει και να περικόψει ιδιαίτερα τις δημόσιες επενδύσεις και να επιβάλει επιπρόσθετους φόρους.
Κοιτώντας το παράδειγμα της Ιαπωνίας, θεωρώ ότι η θέση μας είναι ιδιαίτερα χειρότερη και πιθανότατα τα μέτρα που παίρνει τώρα ο Ιάπωνας πρωθυπουργός με έμμεσους φόρους και μεγάλες μειώσεις των δαπανών για δημόσια έργα, θ' αναγκαστούμε στο άμεσο μέλλον να τα πάρουμε και μεις. Και τότε ο σημερινός μας προϋπολογισμός ίσως πάλι καταστρατηγηθεί. Και τότε ίσως αντιμετωπίσουμε και πάλι και χειρότερο πρόβλημα αξιοπιστίας μας. Ας ελπίσουμε ότι δεν θ' αποδειχθώ Κασσάνδρα και όλα θα πάνε κατ' ευχήν. Σήμερα όλο αισιόδοξες δηλώσεις ακούγαμε εξ άλλου απ' όλους τους κυβερνητικούς υπεύθυνους της οικονομίας. Ας μην σκεφτούμε ότι οφείλονται μόνο στο πνεύμα των ημερών.
Δυστυχώς μόνον η πρώτη ματιά βρίσκει πολλές ομοιότητες. Οι διαφορές είναι τεράστιες.
Η Ιαπωνία είναι μια χώρα με τεράστιο παραγωγικό ιστό και μάλιστα σε προϊόντα βιομηχανικά και υψηλής τεχνολογίας. Οι εξαγωγές της δείχνουν ν' ανακάμπτουν. Και το κυριότερο, η Ιαπωνία έχει πρόβλημα χρέους και όχι τον εκρηκτικό δικό μας συνδυασμό χρέους και δημοσιονομικού ελλείμματος. Αυτό το δικό μας μείγμα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα.
Η Ιαπωνία εκδίδει τριακονταετή ομόλογα λόγω καλής πιστοληπτικής αξιολόγησής της ενώ εμείς δεκαετή ομόλογα . Άρα πρέπει ν' αποπληρώνουμε πολύ πιο σύντομα.
Η Ιαπωνική κυβέρνηση εξελέγη το Σεπτέμβριο, που μας πέρασε και όπως και η δική μας νέα κυβέρνηση, έδωσε μεγάλες προεκλογικές υποσχέσεις για ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και έξοδο από την ύφεση. Τώρα είναι αναγκασμένη να υπαναχωρήσει και να περικόψει ιδιαίτερα τις δημόσιες επενδύσεις και να επιβάλει επιπρόσθετους φόρους.
Κοιτώντας το παράδειγμα της Ιαπωνίας, θεωρώ ότι η θέση μας είναι ιδιαίτερα χειρότερη και πιθανότατα τα μέτρα που παίρνει τώρα ο Ιάπωνας πρωθυπουργός με έμμεσους φόρους και μεγάλες μειώσεις των δαπανών για δημόσια έργα, θ' αναγκαστούμε στο άμεσο μέλλον να τα πάρουμε και μεις. Και τότε ο σημερινός μας προϋπολογισμός ίσως πάλι καταστρατηγηθεί. Και τότε ίσως αντιμετωπίσουμε και πάλι και χειρότερο πρόβλημα αξιοπιστίας μας. Ας ελπίσουμε ότι δεν θ' αποδειχθώ Κασσάνδρα και όλα θα πάνε κατ' ευχήν. Σήμερα όλο αισιόδοξες δηλώσεις ακούγαμε εξ άλλου απ' όλους τους κυβερνητικούς υπεύθυνους της οικονομίας. Ας μην σκεφτούμε ότι οφείλονται μόνο στο πνεύμα των ημερών.
ΣΜΥΡΝΗ 1890
Έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο to site της εταιρίας συμμετοχών ΣΜΥΡΝΗ 1890 ΑΕ, η οποία προορίζεται για να δράσει σαν μητρική holding έξι εταιριών που δραστηριοποιούνται στο χώρο του Πανιωνίου. Μια απ' αυτές είναι και η ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ. Στην συνέλευση μετόχων στις 28-12-2009, θα συζητηθεί η δυνατότητα των μετόχων της ΠΑΕ ν' ανταλλάξουν μετοχές της ΠΑΕ με νέες της "ΣΜΥΡΝΗ 1890". Δεν γνωρίζω αν η αναλογία θα είναι 1:1 ή κάτι άλλο και απ' όσο κοίταξα δεν βρήκα κάτι σχετικό (ίσως ανακοινωθεί στη συνέλευση).
Απ' ότι είδα επίσης, όντως υπάρχει όπως έγραφα στη χθεσινή ανάρτηση για τη συνέντευξη Τσακίρη, εταιρία συμφερόντων Τσακίρη με θέμα την μελέτη και τη κατασκευή του νέου γηπέδου. Ονομάζεται "ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΣ ΑΕ' από το παλιό αριστοκρατικό προάστιο της Σμύρνης.
Με βάση τη συνέντευξη Τσακίρη, δεν είναι σαφές αν αυτή η εταιρία χωρίς συνεργίες και χρηματοδοτήσεις, είναι ικανή για να εκτελέσει το έργο του γηπέδου.
Αναμένεται να υπάρχει καλύτερη εικόνα των διοικητικών και επιχειρησιακών θεμάτων, που αφορούν τον Πανιώνιο, μετά τη συνέλευση των μετόχων.
Απ' ότι είδα επίσης, όντως υπάρχει όπως έγραφα στη χθεσινή ανάρτηση για τη συνέντευξη Τσακίρη, εταιρία συμφερόντων Τσακίρη με θέμα την μελέτη και τη κατασκευή του νέου γηπέδου. Ονομάζεται "ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΣ ΑΕ' από το παλιό αριστοκρατικό προάστιο της Σμύρνης.
Με βάση τη συνέντευξη Τσακίρη, δεν είναι σαφές αν αυτή η εταιρία χωρίς συνεργίες και χρηματοδοτήσεις, είναι ικανή για να εκτελέσει το έργο του γηπέδου.
Αναμένεται να υπάρχει καλύτερη εικόνα των διοικητικών και επιχειρησιακών θεμάτων, που αφορούν τον Πανιώνιο, μετά τη συνέλευση των μετόχων.
Η κατά περιόδους συνέντευξη Τσακίρη, αυτή τη φορά στο Libero FM
Όπως συνηθίζει ο Πρόεδρος του Πανιωνίου έδωσε την κατά περιόδους συνέντευξή του, αυτή τη φορά στο Libero FM, με την ίδια συνήθη "αφοπλιστική" ειλικρίνεια.
Δεν έχουμε λεφτά ούτε θα έχουμε, θέλουμε την ομάδα ανταγωνιστική με 2-3 εκατομμύρια ευρώ μικρότερο μπάτζετ. Δεν κάνουμε μεταγραφές και ας μην είμαστε πλήρεις. Και για το γήπεδο ... και να εγκριθεί το σχέδιο, θα πρέπει να βρούμε χρηματοδότες ... (το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι χρηματοδότες θα θέλουν μεγάλο μέρος της "πίτας" του γηπέδου για να το χρηματοδοτήσουν και άρα τα περί οικονομικής αυτονομίας, που θα 'φερνε το νέο γήπεδο μάλλον πάνε βόλτα ή δεν θα είναι τελείως έτσι τα πράγματα, εν τέλει. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά διακρίνω και μια διαφοροποίηση στα περί χρηματοδοτήσεως του έργου, που ίσως λανθασμένα θεωρούσα παλαιότερα ότι μεγάλο μέρος της θα έκανε ο ίδιος ο κος Τσακίρης μέσω εταιριών του με αντάλλαγμα εκμετάλλευση εμπορικών θέσεων του χώρου ... αλλά αυτές οι εμπορικές θέσεις προφανώς έχουν μειωθεί στο υποβληθέν σχέδιο, οπότε και τα σχέδια χρηματοδοτήσεως είναι άλλα πια).
Μπορείτε να τη διαβάσετε πλήρως τη συνέντευξη σε διάφορα sites, εδώ σας δίνω το link στη gazzetta.
Κλείνω λέγοντας ότι θα 'μαι ο τελευταίος που θα ζητούσα μη σώφρονα οικονομική τακτική σε χαλεπούς καιρούς, που θα έβαζε το σύλλογο σε τεράστια ρίσκα. Πλην όμως περιουσία της ομάδας είναι και το έμψυχο υλικό της (ίσως κυρίως αυτό) και αν αυτό συρρικνώνεται ή δεν ανανεώνεται με τρόπο που να βελτιώνει την εικόνα της ομάδας, τότε η ομάδα θ' απαξιωθεί βαθμιαία. Γι' αυτό το λόγο έχουμε πει ότι η λιτότητα είναι αναγκαία αλλά όπως και στα κρατικά οικονομικά πρέπει να συνδυάζεται και με πλάνα ανάπτυξης, ειδάλλως η λιτότητα θα καταλήξει στην απίσχνανση.
Η ειλικρίνεια της συνέντευξης είναι όπως είπα και παραπάνω αφοπλιστική. Μας έχει συνηθίσει εδώ και αρκετό καιρό σε τέτοιας μορφής συνεντεύξεις ο Πρόεδρος ΙΔΙΩΣ ΚΑΤΑ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΟΥΝ Ή ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΦΑΣΗ ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ Ή ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ (σήμερα ανακοινώθηκε το πρόγραμμα διάθεσης εισιτηρίων διαρκείας Β' Γύρου). Το πεσιμιστικό στοιχείο κυνικής παρουσίασης της κατάστασης του Πανιωνίου, που βγάζουν αυτές οι συνεντεύξεις, είναι μάλλον σαφές ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έλκει νέους οπαδούς στο γήπεδο, εκτός και αν θεωρήσουμε ότι θα λυπηθούν για την οικονομική κατάσταση της ομάδας και θα σπεύσουν να δώσουν μια κάποια χείρα βοηθείας μέσω της αγοράς πχ εισιτηρίων διαρκείας, αν κάτι τέτοιο τόσο μικρό μπορεί να θεωρηθεί ότι βοηθάει κάπως οικονομικά.
Με αυτή την κατάσταση, που παρουσιάζεται στη συνέντευξη, ίσως η μόνη λύση για τον Πανιώνιο είναι η προσπάθεια να βρει επιπρόσθετο πέραν του κου Τσακίρη επενδυτή, μέσω πιθανόν της χρήσης ως δέλεαρ της κατασκευής και εκμετάλλευσης του νέου γηπέδου και του κρατήματος των οικονομικών του με μικρά ελλείμματα.
ΥΓ: Για Ρεκόμπα. "εγώ δεν μπορούσα πλέον να τον πληρώνω". Αν δεν κάνω λάθος πήρε 150.000 ευρώ παραπάνω απ' ότι θα έπαιρνε αν έμενε. Τα υπόλοιπα, που βέβαια δεν είναι λίγα (500.000) θα τα έπαιρνε τον Ιούνιο του 2011 και μάλλον αυτά ήθελε να αποφύγει ο Πρόεδρος. Είναι και το ότι δεν έβλεπε και κάποια χειροπιαστή ωφέλεια ή δυνατότητα χρησιμοποίησης. Το λέει εξάλλου σωστά ότι αποτύχαμε ως προς το να βρούμε τρόπους χρησιμοποίησής του.
Αλλά μήπως Πρόεδρε το ότι τον αποδεσμεύσαμε με το επιπρόσθετο κόστος των 150.000 ευρώ τώρα, σε δύσκολη οικονομικά περίσταση, έφερε την ομάδα σε τέλμα και της στέρησε την όποια δυνατότητα να ενισχυθεί για να παρουσιάσει καλύτερο πρόσωπο και έτσι να καταξιωθεί, με τρόπο, που και παραπάνω κόσμο θα φέρει στο γήπεδο και ίσως προσελκύσει και κάποιον να σε βοηθήσει οικονομικά; Και τα 500.000 το καλοκαίρι του 2011, λεφτά και πολλά μάλιστα είναι αλλά ίσως ως τότε και τα δεδομένα είναι άλλα και κάποια πώληση παίκτη σου έβγαινε. Κανείς δεν ξέρει σε δυο περίπου χρόνια τι γίνεται. Το δε θα έχουμε λεφτά και στο μέλλον λίγο μάντη Κάλχα θυμίζει και όχι οικονομικό προγραμματισμό επιχειρηματία ... αλλά εσύ ξέρεις καλύτερα. Πάντως τρόποι να βοηθούσε αν έμενε ο Ρεκόμπα υπήρχαν πιθανότατα εκτός και αν όντως είναι τελείως σακατεμένος και δεν μπορεί να βγάλει ούτε 20λεπτα ή δεν δεχόταν να έρχεται από τον πάγκο για να βοηθάει.
Δεν έχουμε λεφτά ούτε θα έχουμε, θέλουμε την ομάδα ανταγωνιστική με 2-3 εκατομμύρια ευρώ μικρότερο μπάτζετ. Δεν κάνουμε μεταγραφές και ας μην είμαστε πλήρεις. Και για το γήπεδο ... και να εγκριθεί το σχέδιο, θα πρέπει να βρούμε χρηματοδότες ... (το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι χρηματοδότες θα θέλουν μεγάλο μέρος της "πίτας" του γηπέδου για να το χρηματοδοτήσουν και άρα τα περί οικονομικής αυτονομίας, που θα 'φερνε το νέο γήπεδο μάλλον πάνε βόλτα ή δεν θα είναι τελείως έτσι τα πράγματα, εν τέλει. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά διακρίνω και μια διαφοροποίηση στα περί χρηματοδοτήσεως του έργου, που ίσως λανθασμένα θεωρούσα παλαιότερα ότι μεγάλο μέρος της θα έκανε ο ίδιος ο κος Τσακίρης μέσω εταιριών του με αντάλλαγμα εκμετάλλευση εμπορικών θέσεων του χώρου ... αλλά αυτές οι εμπορικές θέσεις προφανώς έχουν μειωθεί στο υποβληθέν σχέδιο, οπότε και τα σχέδια χρηματοδοτήσεως είναι άλλα πια).
Μπορείτε να τη διαβάσετε πλήρως τη συνέντευξη σε διάφορα sites, εδώ σας δίνω το link στη gazzetta.
Κλείνω λέγοντας ότι θα 'μαι ο τελευταίος που θα ζητούσα μη σώφρονα οικονομική τακτική σε χαλεπούς καιρούς, που θα έβαζε το σύλλογο σε τεράστια ρίσκα. Πλην όμως περιουσία της ομάδας είναι και το έμψυχο υλικό της (ίσως κυρίως αυτό) και αν αυτό συρρικνώνεται ή δεν ανανεώνεται με τρόπο που να βελτιώνει την εικόνα της ομάδας, τότε η ομάδα θ' απαξιωθεί βαθμιαία. Γι' αυτό το λόγο έχουμε πει ότι η λιτότητα είναι αναγκαία αλλά όπως και στα κρατικά οικονομικά πρέπει να συνδυάζεται και με πλάνα ανάπτυξης, ειδάλλως η λιτότητα θα καταλήξει στην απίσχνανση.
Η ειλικρίνεια της συνέντευξης είναι όπως είπα και παραπάνω αφοπλιστική. Μας έχει συνηθίσει εδώ και αρκετό καιρό σε τέτοιας μορφής συνεντεύξεις ο Πρόεδρος ΙΔΙΩΣ ΚΑΤΑ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΟΥΝ Ή ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΦΑΣΗ ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ Ή ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ (σήμερα ανακοινώθηκε το πρόγραμμα διάθεσης εισιτηρίων διαρκείας Β' Γύρου). Το πεσιμιστικό στοιχείο κυνικής παρουσίασης της κατάστασης του Πανιωνίου, που βγάζουν αυτές οι συνεντεύξεις, είναι μάλλον σαφές ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έλκει νέους οπαδούς στο γήπεδο, εκτός και αν θεωρήσουμε ότι θα λυπηθούν για την οικονομική κατάσταση της ομάδας και θα σπεύσουν να δώσουν μια κάποια χείρα βοηθείας μέσω της αγοράς πχ εισιτηρίων διαρκείας, αν κάτι τέτοιο τόσο μικρό μπορεί να θεωρηθεί ότι βοηθάει κάπως οικονομικά.
Με αυτή την κατάσταση, που παρουσιάζεται στη συνέντευξη, ίσως η μόνη λύση για τον Πανιώνιο είναι η προσπάθεια να βρει επιπρόσθετο πέραν του κου Τσακίρη επενδυτή, μέσω πιθανόν της χρήσης ως δέλεαρ της κατασκευής και εκμετάλλευσης του νέου γηπέδου και του κρατήματος των οικονομικών του με μικρά ελλείμματα.
ΥΓ: Για Ρεκόμπα. "εγώ δεν μπορούσα πλέον να τον πληρώνω". Αν δεν κάνω λάθος πήρε 150.000 ευρώ παραπάνω απ' ότι θα έπαιρνε αν έμενε. Τα υπόλοιπα, που βέβαια δεν είναι λίγα (500.000) θα τα έπαιρνε τον Ιούνιο του 2011 και μάλλον αυτά ήθελε να αποφύγει ο Πρόεδρος. Είναι και το ότι δεν έβλεπε και κάποια χειροπιαστή ωφέλεια ή δυνατότητα χρησιμοποίησης. Το λέει εξάλλου σωστά ότι αποτύχαμε ως προς το να βρούμε τρόπους χρησιμοποίησής του.
Αλλά μήπως Πρόεδρε το ότι τον αποδεσμεύσαμε με το επιπρόσθετο κόστος των 150.000 ευρώ τώρα, σε δύσκολη οικονομικά περίσταση, έφερε την ομάδα σε τέλμα και της στέρησε την όποια δυνατότητα να ενισχυθεί για να παρουσιάσει καλύτερο πρόσωπο και έτσι να καταξιωθεί, με τρόπο, που και παραπάνω κόσμο θα φέρει στο γήπεδο και ίσως προσελκύσει και κάποιον να σε βοηθήσει οικονομικά; Και τα 500.000 το καλοκαίρι του 2011, λεφτά και πολλά μάλιστα είναι αλλά ίσως ως τότε και τα δεδομένα είναι άλλα και κάποια πώληση παίκτη σου έβγαινε. Κανείς δεν ξέρει σε δυο περίπου χρόνια τι γίνεται. Το δε θα έχουμε λεφτά και στο μέλλον λίγο μάντη Κάλχα θυμίζει και όχι οικονομικό προγραμματισμό επιχειρηματία ... αλλά εσύ ξέρεις καλύτερα. Πάντως τρόποι να βοηθούσε αν έμενε ο Ρεκόμπα υπήρχαν πιθανότατα εκτός και αν όντως είναι τελείως σακατεμένος και δεν μπορεί να βγάλει ούτε 20λεπτα ή δεν δεχόταν να έρχεται από τον πάγκο για να βοηθάει.
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Ευκαιρία για λίγη περισσότερη ανθρωπιά και αλληλεγγύη
Οι γιορτές των Χριστουγέννων, ... εκτός από τη γνωστή τάση υπερκαταναλωτισμού, που προκαλούν στον κόσμο ..., είναι σίγουρο ότι αναζωπυρώνουν σε πολλούς από μας αισθήματα αλληλεγγύης και συμπαράστασης προς όσους συνανθρώπους μας, μέσα σε αυτό το γιορτινό κλίμα, αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Η αλήθεια είναι ότι η ανθρωπιά και η σκέψη για τον πλησίον μας δεν θα έπρεπε να έχει εποχές. Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει γιορτή και καθημερινή. Αλλά η αντίθεση της Χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας με τα λαμπιόνια και τα δώρα από τη μια και της στυγνής πραγματικότητας του ανθρώπινου πόνου, της πενίας, της ανεργίας, της μοναξιάς των γηρατειών και άλλων ανθρώπινων δεινών από την άλλη, κάνει τις πιθανόν αδιάφορες, τις άλλες εποχές του χρόνου, καρδιές μας να συγκινηθούν πιότερο μέσα στα στολισμένα έλατα και στα γκι.
Τη Χριστουγεννιάτικη λοιπόν αυτή περίοδο υπάρχει μια τάση είτε ατομικά είτε συλλογικά να εκφράζουμε λίγη περισσότερη αλληλεγγύη και συμπαράσταση στους έχοντες ανάγκη.
Ακόμα και σε δύσκολες χρονικές περιόδους, σαν αυτή που διανύουμε, που πιθανόν σε λίγους περισσεύουν για να βοηθήσουν, ακόμα και τώρα μπορούμε να συνδράμομε περιπτώσεις συνανθρώπων ή ομάδων συνανθρώπων μας, που θα νοιώσουν λίγο καλύτερα λαμβάνοντας τη μικρή δική μας αρωγή.
Ακόμα και αν είναι δύσκολο για μας να βρούμε άμεσα γύρω μας συνανθρώπους, που χρειάζονται σαν βάλσαμο μια βοήθεια, έστω μέσω καταξιωμένων οργανώσεων (πχ οι Γιατροί χωρίς Σύνορα, το Χαμόγελο του Παιδιού, τα χωριά SOS, η Unicef, μπορεί ίσως και η κοντινότερη εκκλησία της ενορίας μας) μπορούμε να συμβάλλουμε με τη συνδρομή μας σε μαζικότερες προσπάθειες να μειώσουμε τα προβλήματα ανθρώπων στη χώρα μας και έξω απ' αυτή.
Το χέρι βοήθειας, που θα προσφέρουμε, θα μας ανταποδώσει μεγαλύτερη ψυχική αγαλλίαση απ' οποιοδήποτε χριστουγεννιάτικο μποναμά.
Είναι σίγουρο πως δεν λύνονται με αυτό τον τρόπο τα κοινωνικά προβλήματα. Είναι όμως και αυτός ο δρόμος μια ευκαιρία ν' αποδείξουμε πρώτα απ' όλους στους ίδιους τους εαυτούς μας ότι μέσα στην αλλοτρίωση των καιρών μας, παραμένουμε άνθρωποι χωρίς εισαγωγικά. Και μέσα από την κοινωνική μας αλληλεγγύη, έστω και σε επίπεδο ατομικής δράσης, γινόμαστε πιο δυνατοί, βοηθώντας σήμερα το συνάνθρωπό μας που έχει την ανάγκη, που δημιούργησαν προβλήματα, που τον έπληξαν χθες και που αύριο μπορεί να πλήξουν και μας.
Καταλαβαίνω, πως με τη φτωχή μου ικανότητα γραπτής έκφρασης, ίσως όλα τα παραπάνω να σας θυμίσουν έκθεση μικρού παιδιού του Δημοτικού, πριν τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές του σχολείου του. Μπορεί και πάλι να μοιάζουν έτσι γιατί η κοινωνική αλληλεγγύη χρειάζεται πάντα μάτια και ψυχή αθώου μικρού παιδιού για να εκφρασθεί.
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΓΑΘΟ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ.
Η αλήθεια είναι ότι η ανθρωπιά και η σκέψη για τον πλησίον μας δεν θα έπρεπε να έχει εποχές. Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει γιορτή και καθημερινή. Αλλά η αντίθεση της Χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας με τα λαμπιόνια και τα δώρα από τη μια και της στυγνής πραγματικότητας του ανθρώπινου πόνου, της πενίας, της ανεργίας, της μοναξιάς των γηρατειών και άλλων ανθρώπινων δεινών από την άλλη, κάνει τις πιθανόν αδιάφορες, τις άλλες εποχές του χρόνου, καρδιές μας να συγκινηθούν πιότερο μέσα στα στολισμένα έλατα και στα γκι.
Τη Χριστουγεννιάτικη λοιπόν αυτή περίοδο υπάρχει μια τάση είτε ατομικά είτε συλλογικά να εκφράζουμε λίγη περισσότερη αλληλεγγύη και συμπαράσταση στους έχοντες ανάγκη.
Ακόμα και σε δύσκολες χρονικές περιόδους, σαν αυτή που διανύουμε, που πιθανόν σε λίγους περισσεύουν για να βοηθήσουν, ακόμα και τώρα μπορούμε να συνδράμομε περιπτώσεις συνανθρώπων ή ομάδων συνανθρώπων μας, που θα νοιώσουν λίγο καλύτερα λαμβάνοντας τη μικρή δική μας αρωγή.
Ακόμα και αν είναι δύσκολο για μας να βρούμε άμεσα γύρω μας συνανθρώπους, που χρειάζονται σαν βάλσαμο μια βοήθεια, έστω μέσω καταξιωμένων οργανώσεων (πχ οι Γιατροί χωρίς Σύνορα, το Χαμόγελο του Παιδιού, τα χωριά SOS, η Unicef, μπορεί ίσως και η κοντινότερη εκκλησία της ενορίας μας) μπορούμε να συμβάλλουμε με τη συνδρομή μας σε μαζικότερες προσπάθειες να μειώσουμε τα προβλήματα ανθρώπων στη χώρα μας και έξω απ' αυτή.
Το χέρι βοήθειας, που θα προσφέρουμε, θα μας ανταποδώσει μεγαλύτερη ψυχική αγαλλίαση απ' οποιοδήποτε χριστουγεννιάτικο μποναμά.
Είναι σίγουρο πως δεν λύνονται με αυτό τον τρόπο τα κοινωνικά προβλήματα. Είναι όμως και αυτός ο δρόμος μια ευκαιρία ν' αποδείξουμε πρώτα απ' όλους στους ίδιους τους εαυτούς μας ότι μέσα στην αλλοτρίωση των καιρών μας, παραμένουμε άνθρωποι χωρίς εισαγωγικά. Και μέσα από την κοινωνική μας αλληλεγγύη, έστω και σε επίπεδο ατομικής δράσης, γινόμαστε πιο δυνατοί, βοηθώντας σήμερα το συνάνθρωπό μας που έχει την ανάγκη, που δημιούργησαν προβλήματα, που τον έπληξαν χθες και που αύριο μπορεί να πλήξουν και μας.
Καταλαβαίνω, πως με τη φτωχή μου ικανότητα γραπτής έκφρασης, ίσως όλα τα παραπάνω να σας θυμίσουν έκθεση μικρού παιδιού του Δημοτικού, πριν τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές του σχολείου του. Μπορεί και πάλι να μοιάζουν έτσι γιατί η κοινωνική αλληλεγγύη χρειάζεται πάντα μάτια και ψυχή αθώου μικρού παιδιού για να εκφρασθεί.
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΓΑΘΟ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ.
Εισιτήρια Διαρκείας Πανιωνίου Β' Γυρου - Super League
Η ΠΑΕ Πανιώνιος έχει βγάλει ανακοίνωση σχετική με την έκδοση και διάθεση εισιτηρίων διαρκείας Β' γύρου στο ποδόσφαιρο, με ΄διάθεση από 5 ως 15 Ιανουαρίου. Λεπτομέρειες θα δείτε εδώ.
Η ιδέα νομίζω πρωτογεννήθηκε από φίλους Πανιώνιους bloggers (br_fun@ic, pgss1890 κλπ) και υιοθετείται από την ΠΑΕ, που αποδεικνύει ότι έχει σε πολλά πράγματα ώτα ευήκοα. Είναι ευκαιρία και στους υπόλοιπους, συμπανιωνίους, που δεν είχαν αγοράσει εισιτήριο διαρκείας το καλοκαίρι, με την αγορά τους να βοηθήσουν την προσπάθεια της ομάδας στο Β' Γύρο.
Η ιδέα νομίζω πρωτογεννήθηκε από φίλους Πανιώνιους bloggers (br_fun@ic, pgss1890 κλπ) και υιοθετείται από την ΠΑΕ, που αποδεικνύει ότι έχει σε πολλά πράγματα ώτα ευήκοα. Είναι ευκαιρία και στους υπόλοιπους, συμπανιωνίους, που δεν είχαν αγοράσει εισιτήριο διαρκείας το καλοκαίρι, με την αγορά τους να βοηθήσουν την προσπάθεια της ομάδας στο Β' Γύρο.
Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009
Αναζητούνται τρόποι για ...ανάσες...
Το σημερινό άρθρο του SentraGoal για τον Πανιώνιο, αναφέρεται στην κόπωση, που ήταν φανερή στα βασικά στελέχη της ομάδας στα τελευταία δύο ματς του πρωταθλήματος. Αναφέρει ότι αναζητούνται τρόποι να πάρουν ανάσες οι παίκτες μέσω κυρίως του ροτέισον αλλά και κάποιων πιθανών λίγων μεταγραφών (σε παρένθεση αναρωτιέται το άρθρο αν γίνουν).
Η χρήση του ροτέισον είναι εφικτή και αποδοτική σε ομάδες, που έχουν κάποιο βάθος πάγκου. Στη δική μας περίπτωση, οι αναπληρωματικοί παίκτες δεν είναι σε καμιά περίπτωση του αυτού επιπέδου με τους βασικούς και σαφώς αυτό περιορίζει το ροτέισον που μπορεί να γίνει, σε λίγες αλλαγές, μια ή δυο τη φορά και μάλιστα με αρκετό ρίσκο.
Εδώ ο προπονητής φαίνεται να μην εμπιστεύεται τους αναπληρωματικούς του ούτε για αλλαγές καθυστερήσεων. Πως να κάνει αυτό το μεγάλο άλμα θεώρησης των πραγμάτων και να προχωρήσει σε εκτεταμένα ροτέισονς;
Όσο δε αφορά τις μεταγραφές, η οικονομική κατάσταση της ομάδας φαίνεται να μην επιτρέπει ούτε καν την πλήρωση της πασιφανούς ανάγκης για τερματοφύλακα αλλά και των κάπως μικρότερης προτεραιότητας αναγκών σε κεντρικό μπακ, αριστερό χαφ και ένα ακόμα σέντερ φορ.
Το συμπέρασμα είναι ότι τεχνικό τιμ και διοίκηση έχουν μπροστά τους προβλήματα, που δύσκολα μπορούν να επιλύσουν εκ των ένδον (ροτέισον) και που μάλλον κάνουν πιο επιτακτική την όποια μικρή ενίσχυση του Ιανουαρίου, που όμως πρέπει να συνδυαστεί με το ελάχιστο δυνατό οικονομικό άνοιγμα.
Το σταυρόλεξο είναι για δυνατούς λύτες...
Κάπου αναπολούμε τις εποχές που ο Πανιώνιος κατάφερνε να βρίσκει ταλέντα, που άμεσα βοηθούσαν την ομάδα, χωρίς τεράστια έξοδα για την απόκτησή τους. Αλλά ήταν άλλες οι εποχές. Πως να βρεις τώρα Αναστόπουλους σε ΑΟ ΔΑΦΝΗ ή Ναλιτζήδες κλπ. Ίσως δεν έχουμε και μάτια αντίστοιχα με εκείνα που έψαχναν τότε αλλά είναι και οι εποχές άλλες. Τώρα τα ταλέντα βγαίνουν στις ακαδημίες των μεγάλων ομάδων με τα πολλά λεφτά και όχι στις γειτονιές και στα τοπικά πρωταθλήματα. Όποιος κοιτάξει τις συνθέσεις των μικρών εθνικών θα το καταλάβει. Μόνο ταλέντα από Νότιο Αμερική και Αφρική μπορείς να βρεις φθηνά αν έχεις γερό σκάουτινγκ.
Η χρήση του ροτέισον είναι εφικτή και αποδοτική σε ομάδες, που έχουν κάποιο βάθος πάγκου. Στη δική μας περίπτωση, οι αναπληρωματικοί παίκτες δεν είναι σε καμιά περίπτωση του αυτού επιπέδου με τους βασικούς και σαφώς αυτό περιορίζει το ροτέισον που μπορεί να γίνει, σε λίγες αλλαγές, μια ή δυο τη φορά και μάλιστα με αρκετό ρίσκο.
Εδώ ο προπονητής φαίνεται να μην εμπιστεύεται τους αναπληρωματικούς του ούτε για αλλαγές καθυστερήσεων. Πως να κάνει αυτό το μεγάλο άλμα θεώρησης των πραγμάτων και να προχωρήσει σε εκτεταμένα ροτέισονς;
Όσο δε αφορά τις μεταγραφές, η οικονομική κατάσταση της ομάδας φαίνεται να μην επιτρέπει ούτε καν την πλήρωση της πασιφανούς ανάγκης για τερματοφύλακα αλλά και των κάπως μικρότερης προτεραιότητας αναγκών σε κεντρικό μπακ, αριστερό χαφ και ένα ακόμα σέντερ φορ.
Το συμπέρασμα είναι ότι τεχνικό τιμ και διοίκηση έχουν μπροστά τους προβλήματα, που δύσκολα μπορούν να επιλύσουν εκ των ένδον (ροτέισον) και που μάλλον κάνουν πιο επιτακτική την όποια μικρή ενίσχυση του Ιανουαρίου, που όμως πρέπει να συνδυαστεί με το ελάχιστο δυνατό οικονομικό άνοιγμα.
Το σταυρόλεξο είναι για δυνατούς λύτες...
Κάπου αναπολούμε τις εποχές που ο Πανιώνιος κατάφερνε να βρίσκει ταλέντα, που άμεσα βοηθούσαν την ομάδα, χωρίς τεράστια έξοδα για την απόκτησή τους. Αλλά ήταν άλλες οι εποχές. Πως να βρεις τώρα Αναστόπουλους σε ΑΟ ΔΑΦΝΗ ή Ναλιτζήδες κλπ. Ίσως δεν έχουμε και μάτια αντίστοιχα με εκείνα που έψαχναν τότε αλλά είναι και οι εποχές άλλες. Τώρα τα ταλέντα βγαίνουν στις ακαδημίες των μεγάλων ομάδων με τα πολλά λεφτά και όχι στις γειτονιές και στα τοπικά πρωταθλήματα. Όποιος κοιτάξει τις συνθέσεις των μικρών εθνικών θα το καταλάβει. Μόνο ταλέντα από Νότιο Αμερική και Αφρική μπορείς να βρεις φθηνά αν έχεις γερό σκάουτινγκ.
Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009
Πανιώνιος-Καβάλα 1-2 - Τo φινάλε ξεκαβαλίκεψε τον "ιστορικό" από το άτι των επιτυχιών
Όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος. Έτσι και το σερί, που ξεκίνησε την 1-Νοεμβρίου σήμερα έλαβε τέλος. Αν μάθουμε όμως το μάθημά μας ίσως να μην την ξαναπάθουμε...Θα γίνει έτσι; Ο χρόνος (πού έρχεται) θα το δείξει.
Έχουμε πει ότι αυτό είναι το πρωτάθλημα των λεπτομερειών και σε αυτές τις λεπτομέρειες κρίνονται ματς και κερδίζονται ή χάνονται πολύτιμοι βαθμοί.
Είναι σαφές ότι ο Πανιώνιος είναι ιδιαίτερα αδύνατος στην προσοχή αυτών των λεπτομερειών. Πολλοί βαθμοί χάθηκαν λόγω αφελούς τακτικής και απροσεξιών των τελευταίων λεπτών. Όπως και στη Λάρισα έτσι και σήμερα πήγαμε στο πηγάδι και νερό δεν ήπιαμε. Μάλιστα σήμερα πνιγήκαμε στο πηγάδι.
Δεν θα κάνω τη ισοπεδωτική κριτική που άκουγα από διαφόρους φεύγοντας από το γήπεδο, δηλαδή λόγια του στυλ "Ο Πανιώνιος σήμερα ήταν μηδέν" και παρόμοια με τα οποία δεν θα συμφωνήσω καθόλου. Αντίθετα το αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε από δικά μας λάθη στο 87' και στις καθυστερήσεις (με το 2-1 να μοιάζει οφσάιντ, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια) είναι μαγική εικόνα και σε καμιά περίπτωση η απόδοση της ομάδας δεν άρμοζε στην τελική ήττα. Μέχρι τουλάχιστον το 70' ήταν κυρίαρχος του παιχνιδιού και μπορούσε σε διάφορες περιπτώσεις να καθαρίσει τον αγώνα, πράγμα που δυστυχώς δεν έγινε, λόγω άλλης μιας πληγής που μας κατατρώει, της μη αποδοτικότητας στην τελική προσπάθεια και της μετατροπής των ευκαιριών σε γκολ.
Είναι σαφές ότι από κει και πέρα η ομάδα δεν πήρε τις βοήθειες που χρειαζόταν από τον πάγκο και κάποιοι΄έκαναν τα λάθη που μας κόστισαν. Ο αρχηγός Μανιάτης φαινόταν και σ' αυτό τον αγώνα χωρίς αναπνοές, κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα και έκανε και το πέναλτι της ισοφάρισης της Καβάλας.
Θα πρέπει όταν βρεθούμε σε δύσκολη θέση να μάθουμε να κρατάμε τις θέσεις μας και να μην εκβιάζουμε μέσω της υπερβολής τη΄νίκη γιατί τότε χάνουμε ακόμα και τον πολύτιμο βαθμό της ισοπαλίας, όπως έγινε σήμερα. Στη φάση του δεύτερο γκολ, ο Ριέρα έχει συγκλίνει στο κέντρο αφήνοντας στη διάθεση των Καβαλιωτών όλη την αριστερή πλευρά ενώ ο Τζαβέλας έχει χωθεί μέσα στην περιοχή αφήνοντας ένα τεράστιο κενό απ' όπου ξεκίνησε η προσπάθεια της Καβάλας για το 2ο της γκολ. Αποτέλεσμα ο Τζαβέλας να μην προλαβαίνει και να προσπαθήσει βεβιασμένη προβολή, που χάνει τον παίκτη της Καβάλας, ο οποίος τον υπερφαλαγγίζει και σεντράρει ανενόχλητος.
Σίγουρα η ήττα δεν είναι καταστροφή. Από τις ήττες πρέπει να μάθουμε και να διορθωθούμε και να αποκτήσουμε χαρακτήρα, να στεκόμαστε σωστά σε όλη τη διάρκεια ενός αγώνα.
Είναι φανερό ότι είτε όντως δεν έχουμε καθόλου βάθος πάγκου είτε ο προπονητής δεν υπολογίζει όπως χρειάζεται αυτούς που έχει στον πάγκο του. Ειδάλλως δεν εξηγείται ότι η βοήθεια είναι ελάχιστη σε όλο το Α΄γύρο ενώ όπως και σήμερα ούτε για καθυστέρηση δεν γίνονται κάποιες αλλαγές. Μήπως τελικά κάποιο μικρό ρίσκο με δυο μεταγραφές είναι αναγκαίο; Είναι κρίμα στο φετινό πρωτάθλημα να μην κάνουμε κάτι καλό και απο τις λεπτομέρειες να χάσουμε κάποια διάκριση.
Να σημειώσω ότι ως την ισοφάριση τουλάχιστον της Καβάλας, η άμυνα και κυρίως το κέντρο της, Λάτκα και Κοντοές, είχε κάνει πολύ καλή προσπάθεια. Επίσης και ο Νικολάου, που συνήθως αποτελεί βαρόμετρο για την απόδοση του Πανιωνίου, έδειχνε να είναι σε μιά από τις αρκετά καλές του ημέρες.
Μετά από αρκετά Χριστούγεννα θα πάμε για διακοπές με ήττα. Πέρυσι είχαμε τελειώσει με νίκη με τον Αστέρα ... και μετά καταρρεύσαμε. Ας ελπίσουμε φέτος να συμβεί το αντίθετο.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΕΡΕΡΑ:
«Είναι δύσκολο να χάνεις έτσι στο τέλος. Έχουμε ξαναχάσει βαθμούς, όπως στην Λάρισα την προηγούμενη εβδομάδα. Η δουλειά μου είναι να αναλύσω γιατί κάνουμε αυτά τα λάθη. Όταν αυτό συμβαίνει δύο φορές σε επτά μέρες, υπάρχουν λόγοι που γίνεται.
Δεν κάνουμε κάθε φορά την σωστή επιλογή, σε τομείς όπως η πάσα, η κόντρα ένας με έναν, η επιλογή θέσεων στον αγωνιστικό χώρο. Αυτού του είδους τα λάθη γίνονται στα τελευταία 15 λεπτά κάθε φορά. Δεν είχαμε πρόβλημα πριν από αυτά τα 15 λεπτά, παίξαμε ένα καλό παιχνίδι. Όπως με την Λάρισα, δεν σκοτώσαμε τον αντίπαλο, δεν τελειώσαμε το ματς. Την προηγούμενη εβδομάδα υπήρχε χώρος και χρόνος να βάλουμε γκολ, δεν το κάναμε. Σήμερα το ίδιο. Δεν μπορέσαμε να βάλουμε το δεύτερο γκολ. Είναι ώρα να συνέρθουμε, να επιστρέψουμε 100 % έτοιμοι και να είμαστε έτοιμοι να μην κάνουμε τα λάθη στα επόμενα παιχνίδια».
Έχουμε πει ότι αυτό είναι το πρωτάθλημα των λεπτομερειών και σε αυτές τις λεπτομέρειες κρίνονται ματς και κερδίζονται ή χάνονται πολύτιμοι βαθμοί.
Είναι σαφές ότι ο Πανιώνιος είναι ιδιαίτερα αδύνατος στην προσοχή αυτών των λεπτομερειών. Πολλοί βαθμοί χάθηκαν λόγω αφελούς τακτικής και απροσεξιών των τελευταίων λεπτών. Όπως και στη Λάρισα έτσι και σήμερα πήγαμε στο πηγάδι και νερό δεν ήπιαμε. Μάλιστα σήμερα πνιγήκαμε στο πηγάδι.
Δεν θα κάνω τη ισοπεδωτική κριτική που άκουγα από διαφόρους φεύγοντας από το γήπεδο, δηλαδή λόγια του στυλ "Ο Πανιώνιος σήμερα ήταν μηδέν" και παρόμοια με τα οποία δεν θα συμφωνήσω καθόλου. Αντίθετα το αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε από δικά μας λάθη στο 87' και στις καθυστερήσεις (με το 2-1 να μοιάζει οφσάιντ, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια) είναι μαγική εικόνα και σε καμιά περίπτωση η απόδοση της ομάδας δεν άρμοζε στην τελική ήττα. Μέχρι τουλάχιστον το 70' ήταν κυρίαρχος του παιχνιδιού και μπορούσε σε διάφορες περιπτώσεις να καθαρίσει τον αγώνα, πράγμα που δυστυχώς δεν έγινε, λόγω άλλης μιας πληγής που μας κατατρώει, της μη αποδοτικότητας στην τελική προσπάθεια και της μετατροπής των ευκαιριών σε γκολ.
Είναι σαφές ότι από κει και πέρα η ομάδα δεν πήρε τις βοήθειες που χρειαζόταν από τον πάγκο και κάποιοι΄έκαναν τα λάθη που μας κόστισαν. Ο αρχηγός Μανιάτης φαινόταν και σ' αυτό τον αγώνα χωρίς αναπνοές, κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα και έκανε και το πέναλτι της ισοφάρισης της Καβάλας.
Θα πρέπει όταν βρεθούμε σε δύσκολη θέση να μάθουμε να κρατάμε τις θέσεις μας και να μην εκβιάζουμε μέσω της υπερβολής τη΄νίκη γιατί τότε χάνουμε ακόμα και τον πολύτιμο βαθμό της ισοπαλίας, όπως έγινε σήμερα. Στη φάση του δεύτερο γκολ, ο Ριέρα έχει συγκλίνει στο κέντρο αφήνοντας στη διάθεση των Καβαλιωτών όλη την αριστερή πλευρά ενώ ο Τζαβέλας έχει χωθεί μέσα στην περιοχή αφήνοντας ένα τεράστιο κενό απ' όπου ξεκίνησε η προσπάθεια της Καβάλας για το 2ο της γκολ. Αποτέλεσμα ο Τζαβέλας να μην προλαβαίνει και να προσπαθήσει βεβιασμένη προβολή, που χάνει τον παίκτη της Καβάλας, ο οποίος τον υπερφαλαγγίζει και σεντράρει ανενόχλητος.
Σίγουρα η ήττα δεν είναι καταστροφή. Από τις ήττες πρέπει να μάθουμε και να διορθωθούμε και να αποκτήσουμε χαρακτήρα, να στεκόμαστε σωστά σε όλη τη διάρκεια ενός αγώνα.
Είναι φανερό ότι είτε όντως δεν έχουμε καθόλου βάθος πάγκου είτε ο προπονητής δεν υπολογίζει όπως χρειάζεται αυτούς που έχει στον πάγκο του. Ειδάλλως δεν εξηγείται ότι η βοήθεια είναι ελάχιστη σε όλο το Α΄γύρο ενώ όπως και σήμερα ούτε για καθυστέρηση δεν γίνονται κάποιες αλλαγές. Μήπως τελικά κάποιο μικρό ρίσκο με δυο μεταγραφές είναι αναγκαίο; Είναι κρίμα στο φετινό πρωτάθλημα να μην κάνουμε κάτι καλό και απο τις λεπτομέρειες να χάσουμε κάποια διάκριση.
Να σημειώσω ότι ως την ισοφάριση τουλάχιστον της Καβάλας, η άμυνα και κυρίως το κέντρο της, Λάτκα και Κοντοές, είχε κάνει πολύ καλή προσπάθεια. Επίσης και ο Νικολάου, που συνήθως αποτελεί βαρόμετρο για την απόδοση του Πανιωνίου, έδειχνε να είναι σε μιά από τις αρκετά καλές του ημέρες.
Μετά από αρκετά Χριστούγεννα θα πάμε για διακοπές με ήττα. Πέρυσι είχαμε τελειώσει με νίκη με τον Αστέρα ... και μετά καταρρεύσαμε. Ας ελπίσουμε φέτος να συμβεί το αντίθετο.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΕΡΕΡΑ:
«Είναι δύσκολο να χάνεις έτσι στο τέλος. Έχουμε ξαναχάσει βαθμούς, όπως στην Λάρισα την προηγούμενη εβδομάδα. Η δουλειά μου είναι να αναλύσω γιατί κάνουμε αυτά τα λάθη. Όταν αυτό συμβαίνει δύο φορές σε επτά μέρες, υπάρχουν λόγοι που γίνεται.
Δεν κάνουμε κάθε φορά την σωστή επιλογή, σε τομείς όπως η πάσα, η κόντρα ένας με έναν, η επιλογή θέσεων στον αγωνιστικό χώρο. Αυτού του είδους τα λάθη γίνονται στα τελευταία 15 λεπτά κάθε φορά. Δεν είχαμε πρόβλημα πριν από αυτά τα 15 λεπτά, παίξαμε ένα καλό παιχνίδι. Όπως με την Λάρισα, δεν σκοτώσαμε τον αντίπαλο, δεν τελειώσαμε το ματς. Την προηγούμενη εβδομάδα υπήρχε χώρος και χρόνος να βάλουμε γκολ, δεν το κάναμε. Σήμερα το ίδιο. Δεν μπορέσαμε να βάλουμε το δεύτερο γκολ. Είναι ώρα να συνέρθουμε, να επιστρέψουμε 100 % έτοιμοι και να είμαστε έτοιμοι να μην κάνουμε τα λάθη στα επόμενα παιχνίδια».
SUPER Καλαμπόκης!!!! - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ-ΟΣΦΠ: 96-94
Σήμερα επαληθευτήκαμε όσοι θέλαμε τον Καλαμπόκη, ηγέτη στο φετινό Πανιώνιο των οικονομικών προβλημάτων. Θέλαμε μαζί μας τον παίκτη που μας αγαπά και τον αγαπάμε και που σήμερα έσβησε το χλιδάτο ρόστερ του "Θρύλου" με 28 πόντους, με τρίποντα ΝΒΑ και παίζοντας αξιόλογα ακόμα και σαν πλέιμέικερ γι' αρκετή ώρα στο τελευταίο δεκάλεπτο και στην παράταση, λόγω αποβολής του Ράις.Και τ' άλλα παιδιά προσπάθησαν ξεπερνώντας τους εαυτούς τους. Ο Ράις για πρώτη φορά δικαιολόγησε και με το παραπάνω την παρουσία του στην ομάδα. Έκανε τις επιπολαιότητες του ρούκι αλλά η προσπάθεια του ήταν αξιέπαινη. Κολοσσός ο Έρτσεκ. Σημαντικές βοήθειες ο Μπράιαντ. Έλντερ και Χαριτόπουλος έδωσαν τις βοήθειες που χρειάστηκαν. Ο Παπανικολάου κατά διαστήματα θύμισε τον παλιό μεγάλο παίκτη.
Ο προπονητής Μάρκοβιτς απέδειξε ότι πράγματι έχει βελτιωθεί πάρα πολύ και οι κατευθύνσεις από τον πάγκο βοήθησαν αυτή τη φορά την ομάδα.
Ευχαριστούμε τα παιδιά για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΝΙΚΗ τους και για το βάλσαμο, που μας έδωσαν μετά την ήττα στο ποδόσφαιρο, που στενόχωρησε όλους τους φίλους της ομάδας.
ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 32-17, 48-46, 68-71, 89-89, 96-94
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ (Μάρκοβιτς): Ράις 17, Μπράιαντ 11, Παπανικολάου 15(3), Χαριτόπουλος 5(1), Καλαμπόκης 28(6), Έρτσεγκ 16(2), Αθηναίου 2, Έλντερ 2
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιαννάκης): Παπαλουκάς 12(2), Μπέβερλι, Τσίλντρες 19, Βούισιτς 8, Τεόντοσιτς 14(3), Μπουρούσης 17, Χαλπερίν 4, Κλέιζα 11(1), Βασιλόπουλος 9(1)
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ Πανιωνίου και Ολυμπιακού από SPORT24.
Οι δηλώσεις Παπαλουκά, "Τυγχάνει να βλέπω όλα τα παιχνίδια της Α1 και αυτό που μπορώ να πω είναι ότι υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους και κυρίως εμάς. Πρέπει να υπάρχει ίση αντιμετώπιση. Ότι καταλάβατε, καταλάβατε και ότι είδατε, είδατε", δεν συνάδουν με χαρακτήρα μεγάλου αθλητή, που ξέρει και να χάνει και να κερδίζει, σε αντίθεση με αυτές του προπονητή του Γιαννάκη.
Κε Παπαλουκά, μοιρασμένα ήταν τα φάουλ και αντιαθλητικό εις βάρος του Πανιωνίου πήρατε, τι ακριβώς ζητάτε, μπορείτε να το εξηγήσετε και αφήστε τις αοριστίες γιατί οι αοριστίες είναι απλά λάσπη. Εκτός αν θεωρείτε ότι επειδή πχ ο άμεσος αντίπαλος σας κάπου ευνοήθηκε πολύ θα πρέπει και σεις να ευνοείστε εις βάρος των πιο αδυνάτων το ίδιο. Αν έχετε αυτή την συναίσθηση για τα "μέτρα και σταθμά", δεν σας τιμά καθόλου.
Τι συνέβη στην Κοπεγχάγη...
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, η αναφορά δυο δηλώσεων μόνο αρκεί, μιας κυνικής από τον εκπρόσωπο της νέας άτεγκτης οικονομικής υπερδύναμης του δύστυχου πλανήτη μας και μιας δεύτερης από την άλλη πλευρά, από οικολογική οργάνωση:
- Ο επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας της Κίνας, Ξίε Ζένχουα:
"Έπειτα από διαπραγματεύσεις και οι δύο πλευρές κατάφεραν να διατηρήσουν το τελικό τους κριτήριο, για τους Κινέζους αυτό ήταν η κυριαρχία μας και το εθνικό μας συμφέρον". - Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης "ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ":
"Η Κοπεγχάγη υπήρξε μια αξιοθρήνητη αποτυχία. Δεν αποδόθηκε Δικαιοσύνης. Με τη μη ανάληψη δράσης, οι πλούσιες χώρες καταδίκασαν εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα, τη δυστυχία και το θάνατο, αφού επιταχύνονται οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Την ευθύνη φέρουν αποκλειστικά οι ανεπτυγμένες χώρες."
Δυστυχώς ο χρόνος θ' αποδείξει ότι η βραχύπνοη πρόταξη "εθνικών συμφερόντων" σε αυτά τα θέματα δεν θα σώσει τα έθνη που το κάνουν από το να πληρώσουν και αυτά το αντίτιμο της κυνικότητάς του και την ποινή της αναβλητικότητάς τους στο βωμό της ουτοπικής αέναης κερδοφορίας, που προτάσσουν για σαν στόχους των.
Στη φωτογραφία οι ανεμογεννήτριες στ' ανοικτά της Κοπεγχάγης. Πολλά τέτοια έργα χρειάζεται η ανθρωπότητα για ν' αποφύγει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, αλλά πως όταν κάποιων τα εθνικά συμφέροντα κινούνται σε άλλες κατευθύνσεις;
Φαρμακομανία, φαρμακοεκμετάλλευση και φαρμακολίστες
Αντιγράφω από το nooz:
"...Η Λούκα Κατσέλη τόνισε ότι «η κατάσταση με την φαρμακευτική δαπάνη είναι τραγική» και αυξήθηκε κατά 120% τα τελευταία τρία χρόνια, ότι οι τιμές των φαρμάκων είναι υψηλότερες σε σχέση με άλλες χώρες, ενώ δεν παρακολουθούνται οι συνταγογραφήσεις. Πρόσθεσε ότι με την τροπολογία θα τεθούν από την πολιτική ηγεσία τα κριτήρια κατάρτισης της νέας λίστας από επιτροπή του ΕΟΦ.
Η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου είπε ότι η «μαύρη τρύπα», δηλαδή το συνολικό χρέος των νοσοκομείων στους προμηθευτές φαρμάκων είναι 6,3 δισ., από τα οποία οφείλονται στα νοσοκομεία από τα ασφαλιστικά ταμεία 2,5 δισ.
Η υπουργός παραδέχθηκε ότι η εφαρμογή της λίστας πριν την κατάργησή της είχε πολλά προβλήματα και κυρίως «παράθυρα» καταστρατήγησης, κυρίως «με την άναρχη συνταγογράφηση και την παλινωδία στην τιμολόγηση», αλλά την καταστρατήγηση με την αθρόα συνταγογράφηση «αναντικατάστατων» δήθεν φαρμάκων."
Το πρόβλημα είναι μείζον και για τα κρατικά οικονομικά και για την ορθή λειτουργία των νοσοκομείων και για τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και για την εμπορία φαρμάκων και τα ιδιωτικά φαρμακεία.
Η λίστα φαρμάκων είχε ξαναδοκιμαστεί στο παρελθόν. Εγώ δεν θ' ασχοληθώ με τις δυσλειτουργίες, που ανέφερε η υπουργός αλλά με το απόσπασμα που αναφέρθηκε στα δήθεν αναντικατάστατα φάρμακα. Αν θυμάμαι καλά η εφαρμογή της λίστας είχε φθάσει σε κάποια στιγμή στην εξαφάνιση αναντικατάστατων φάρμακων (νομίζω θυρορμόνη), γι' αυτό και η σύνταξή της απαιτεί μεγάλη προσοχή και εμπειρία και συχνό επανέλεγχο και ΚΥΡΙΩΣ την πρόταξη των ιατροφαρμακευτικών κριτηρίων σε σχέση με τα στενά οικονομικά κριτήρια. Ειδάλλως το σύστημα της λίστας θα οδηγηθεί και πάλι σε τραγική αστοχία.
Σημειώνω ότι σχεδιάζεται η εφαρμογή του ηλεκτρονικού ελέγχου της συνταγογράφησης, που κινείται πιστεύω στη σωστή κατεύθυνση ως προς τον έλεγχο του προβλήματος.
"...Η Λούκα Κατσέλη τόνισε ότι «η κατάσταση με την φαρμακευτική δαπάνη είναι τραγική» και αυξήθηκε κατά 120% τα τελευταία τρία χρόνια, ότι οι τιμές των φαρμάκων είναι υψηλότερες σε σχέση με άλλες χώρες, ενώ δεν παρακολουθούνται οι συνταγογραφήσεις. Πρόσθεσε ότι με την τροπολογία θα τεθούν από την πολιτική ηγεσία τα κριτήρια κατάρτισης της νέας λίστας από επιτροπή του ΕΟΦ.
Η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου είπε ότι η «μαύρη τρύπα», δηλαδή το συνολικό χρέος των νοσοκομείων στους προμηθευτές φαρμάκων είναι 6,3 δισ., από τα οποία οφείλονται στα νοσοκομεία από τα ασφαλιστικά ταμεία 2,5 δισ.
Η υπουργός παραδέχθηκε ότι η εφαρμογή της λίστας πριν την κατάργησή της είχε πολλά προβλήματα και κυρίως «παράθυρα» καταστρατήγησης, κυρίως «με την άναρχη συνταγογράφηση και την παλινωδία στην τιμολόγηση», αλλά την καταστρατήγηση με την αθρόα συνταγογράφηση «αναντικατάστατων» δήθεν φαρμάκων."
Το πρόβλημα είναι μείζον και για τα κρατικά οικονομικά και για την ορθή λειτουργία των νοσοκομείων και για τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και για την εμπορία φαρμάκων και τα ιδιωτικά φαρμακεία.
Η λίστα φαρμάκων είχε ξαναδοκιμαστεί στο παρελθόν. Εγώ δεν θ' ασχοληθώ με τις δυσλειτουργίες, που ανέφερε η υπουργός αλλά με το απόσπασμα που αναφέρθηκε στα δήθεν αναντικατάστατα φάρμακα. Αν θυμάμαι καλά η εφαρμογή της λίστας είχε φθάσει σε κάποια στιγμή στην εξαφάνιση αναντικατάστατων φάρμακων (νομίζω θυρορμόνη), γι' αυτό και η σύνταξή της απαιτεί μεγάλη προσοχή και εμπειρία και συχνό επανέλεγχο και ΚΥΡΙΩΣ την πρόταξη των ιατροφαρμακευτικών κριτηρίων σε σχέση με τα στενά οικονομικά κριτήρια. Ειδάλλως το σύστημα της λίστας θα οδηγηθεί και πάλι σε τραγική αστοχία.
Σημειώνω ότι σχεδιάζεται η εφαρμογή του ηλεκτρονικού ελέγχου της συνταγογράφησης, που κινείται πιστεύω στη σωστή κατεύθυνση ως προς τον έλεγχο του προβλήματος.
Πάνω στο καθήκον
Υπάρχουν οι μικροί μεγάλοι ήρωες της καθημερινής ζωής, αυτοί που με αυταπάρνηση εκτελούν το εργασιακό τους καθήκον, βλέποντας την εργασία τους και σαν λειτούργημα και το πόνημα της δουλειάς του σαν υποχρέωσή τους και προσφορά. Ένας τέτοιος άνθρωπος πρέπει να ήταν ο Σέρτζιο Σιάνι, ο αρχιμηχανικός που χάθηκε τραγικά στα Τέμπη.
Αντί περαιτέρω δικών μου σχολίων σε αυτή την περίπτωση, στη μνήμη αυτού του αδικοχαμένου ανθρώπου, παίρνω την πρωτοβουλία να σας παραπέμψω στο blog του γιατρού Αντώνη Παπαγιάννη, που η αναφορά του τα εκφράζει πολύ καλύτερα απ' ότι εγώ θα μπορούσα. Για να μη ξεχνάμε τους ήρωες, που βρίσκονται δίπλα μας, πολλές φορές...
Αντί περαιτέρω δικών μου σχολίων σε αυτή την περίπτωση, στη μνήμη αυτού του αδικοχαμένου ανθρώπου, παίρνω την πρωτοβουλία να σας παραπέμψω στο blog του γιατρού Αντώνη Παπαγιάννη, που η αναφορά του τα εκφράζει πολύ καλύτερα απ' ότι εγώ θα μπορούσα. Για να μη ξεχνάμε τους ήρωες, που βρίσκονται δίπλα μας, πολλές φορές...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)