Δείτε την ανακοίνωση για τη σημερινή αναβολή της συναυλίας Γουόργουϊκ στην Αθήνα και θαυμάστε το που έχει φθάσει η υπερβολή της κατάστασης για τη χώρα στο εξωτερικό:
«Με έκπληξη και αγανάκτηση η εταιρεία μας, Ιntershow Productions, έλαβε ένα απλό email στις 14/03/ 2010, δηλαδή μόλις μια μέρα πριν από τη συναυλία κι ενώ έχουν προπωληθεί ήδη πάνω από 1.200 εισιτήρια, από τον μάνατζερ της Dionne Warwick, ότι η τραγουδίστρια δεν θα έρθει στην χώρα μας για τη συναυλία της 15/3 /2010, με πρόφαση ούτε λίγο ούτε πολύ, όπως αναφέρει στο email, ότι η χώρα μας θα βάλει σε κίνδυνο την ζωή της, λόγω των απεργιών και της δύσκολης κατάστασης που επικρατεί εδώ!!! (φρασεολογία που ακριβώς χρησιμοποίησε στο email του μάνατζερ της κυρίας Dionne Warwick).
» Καμία διαβεβαίωση, μέσω του ελληνικού και ξένου τύπου, μέσω του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος και μέσω της αμερικανικής πρεσβείας, στην οποία αποταθήκαμε και από την οποία ενημερώθηκε η καλλιτέχνιδα και οι υπεύθυνοι του συγκροτήματος για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα, δεν στάθηκε αρκετή για να ανατρέψει τη στρεβλή εικόνα δήθεν κινδύνων στη χώρα μας.
» Η εταιρία Intershow Productions με λύπη της ανακοινώνει ότι ακυρώνεται η συναυλία της κυρίας Dionne Warwick στις 15/03/10 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, λόγω ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ της τραγουδίστριας και -αν και η ίδια δεν φέρει καμία ευθύνη- ζητά την κατανόηση από το κοινό και τους εμπλεκόμενους φορείς, για την όποια ταλαιπωρία και δηλώνει ότι ήδη έχει αναθέσει την υπόθεση σε δικηγορικό γραφείο, ώστε να επιβληθούν όλες οι νόμιμες συνέπειες από την απαράδεκτη, αντισυμβατική, προσβλητική για την Ελλάδα και πρωτοφανή για την σφαίρα των δραστηριοτήτων της εταιρίας μας συμπεριφορά του υπεύθυνου manager και της ίδιας της καλλιτέχνιδας.
» Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήριο μπορούν να το επιστρέψουν και να πάρουν τα χρήματά τους πίσω από τα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής».
Καλά εισιτήρια είχε πουλήσει η κα Γουόργουϊκ, οπότε μάλλον πρέπει να την τρόμαξαν αρκετά με ότι της είπαν για την Ελλάδα της κρίσης.
Ίσως βέβαια η κα Γουόργουϊκ, που είναι και κάποιας ηλικίας, να φοβήθηκε για απεργίες των γιατρών και των νοσοκομείων... Μπορεί να της είπαν και τίποτα για τρομοκράτες. Τι να πει κανείς;
Πάντως πολλοί μέσα από την απαξίωση που επιχειρούν έναντι της Ελλάδας, που φαντάζει ως πεσούσα δρυς, απαξιώνουν παράλληλα και τον εαυτό τους.
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Σε αναζήτηση φθηνής βενζίνης
Σελίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, ενημερώνει τους καταναλωτές για τα πρατήρια καυσίμου, με φθηνές τιμές στην περιοχή τους. Αν ενημερώνεται συχνά, ίσως αποτελέσει ένα βοήθημα σε τούτο τον καιρό της επώδυνης ακρίβειας, αν και όπου μπορούμε να χρησιμοποιούμε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή το γνωστό Πεζώ 2, τα ποδαράκια μας, καλό θα κάνουμε και στην τσέπη μας και στο περιβάλλον.
http://www.ypan.gr/flash_fuel/ath/ath.htm
http://www.ypan.gr/flash_fuel/ath/ath.htm
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Αύξηση ΦΠΑ και ο ρόλος του καταναλωτή
Είναι σημαντικός ο ρόλος μας ως καταναλωτές, στην από την Δευτέρα αύξηση του ΦΠΑ. Η καταναλωτική μας συμπεριφορά ίσως έχει τη δυνατότητα να πιέσει προς τη μη κερδοσκοπική κατεύθυνση της αγοράς, αν επιβραβεύσουμε με μεγαλύτερη κατανάλωση όσους αποφασίσουν ν' απορροφήσουν την αύξηση του φόρου και να μην προχωρήσουν σε ανατιμήσεις. Συνεπώς το να ψάχνουμε πριν αγοράσουμε καθίσταται πλέον επιτακτικό. Σε αυτό το κινούμενο αποκλειστικά από το κέρδος σύστημα της αγοράς, ας πάιξουμε το ρόλο μας σωστά, δίνοντας όγκο πωλήσεων σε όσους αποφασίσουν να μας σεβαστούν σαν πελάτες και δείξουν ορθή κοινωνική συμπεριφορά.
Η αρχή του ελαχίστου έργου. Πανθρακικός-Πανιώνιος 0-1
Με το συνήθη τρόπο, ασσίστ σέντρα Τζαβέλα και με γκολ ενός από τους συνήθεις κεφαλοσφαιριστές των στημένων, του Λάτκα, ο Πανιώνιος πήρε τη νίκη, που πια σε μεγάλο ποσοστό εξασφαλίζει την παραμονή του, με τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια και χωρίς να επιδείξει κάποια ιδιαίτερη απόδοση.
Πάντως στο 88' είχαμε και πάλι μια περίπτωση αμυντικής ολιγωρίας του Πανιωνίου, απ' αυτές που μας στιγμάτισαν φέτος και που παραλίγο να πληρώσουμε ακριβά και αυτή τη φορά, αλλά ευτυχώς η ανενόχλητη κεφαλιά του Ματεντζίδη του Πανθρακικού σε σέντρα φάουλ, έφυγε λίγο έξω από το τέρμα του Μπέλιτς. Αυτό είναι ένα δείγμα πως η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας παραμένει αθεράπευτη, έτοιμη να της στερήσει βαθμούς και να γκρεμίσει σε μια φάση, όσα κτίζει σε ένα παιχνίδι.
Βέβαια στο 90' είχε και ο Πανιώνιος, με τη σειρά του, την ευκαιρία για ένα δεύτερο γκολ, αλλά ο Ριέρα δεν τα κατάφερε.
Στα σημαντικά, η αποβολή Μπάλαμπαν (είπαμε να μην αποδίδει όπως πρέπει αλλά να βάζει και σε κίνδυνο την ομάδα με ανεπίτρεπτες για την εμπειρία του αντιδράσεις - ο Πανιώνιος για λίγο έμεινε με παίκτη λιγότερο, αλλά σε λίγο και ο Σακελλαρίου του Πανθρακικού ακολούθησε το Μπάλαμπαν).
Προς το τέλος του αγώνα υπήρξε τραυματισμός Τσότσαλιτς, που προσθέτει και άλλα προβλήματα στην έντονα "παθούσα" από ιατρικής άποψης φέτος, ομάδα του Πανιωνίου.Για τον Τσότσαλιτς η αρχική επί τόπου διάγνωση είναι κάκωση αριστερού ώμου. Η κατάσταση του θα επανεκτιμηθεί αύριο στην Αθήνα.
Πανθρακικός (Παύλος Δερμιτζάκης): Ρόκα (46' λ.τ. Βρονταράς), Κανωτίδης, Σακελλαρίου, Τζόκιτς, Ιασωνίδης (23' λ.τ. Ματεντζίδης), Λόπεζ, Άλβες, Παπουλής, Μπέρτραντ, Καζάκης (61' Αργυρίου), Μπέλεκ
Πανιώνιος (Γιώργος Παράσχος): Μπέλιτς, Μανιάτης, Λάτκα, Όμο, Ριέρα, Μπάλαμπαν, Κουμορτζί, Γουνδουλάκης (46' Κούκετς), Κοντοές (65' Μπουβάλ), Τσότσαλιτς (85' Αναστασόπουλος), Τζαβέλλας
Διαιτητής: Γιώργος Γιαννόπουλος (Αθηνών)
Γκολ: 67' Λάτκα
Κίτρινες κάρτες: 21' Ιασωνίδης, 54' Σακελλαρίου / 84' Μπουβάλ, 87' Αναστασόπουλος, 89' Μπέλιτς
Κόκκινες κάρτες: 57' Σακελλαρίου (2η κίτρινη) / 53' Μπάλαμπαν
Πάντως στο 88' είχαμε και πάλι μια περίπτωση αμυντικής ολιγωρίας του Πανιωνίου, απ' αυτές που μας στιγμάτισαν φέτος και που παραλίγο να πληρώσουμε ακριβά και αυτή τη φορά, αλλά ευτυχώς η ανενόχλητη κεφαλιά του Ματεντζίδη του Πανθρακικού σε σέντρα φάουλ, έφυγε λίγο έξω από το τέρμα του Μπέλιτς. Αυτό είναι ένα δείγμα πως η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας παραμένει αθεράπευτη, έτοιμη να της στερήσει βαθμούς και να γκρεμίσει σε μια φάση, όσα κτίζει σε ένα παιχνίδι.
Βέβαια στο 90' είχε και ο Πανιώνιος, με τη σειρά του, την ευκαιρία για ένα δεύτερο γκολ, αλλά ο Ριέρα δεν τα κατάφερε.
Στα σημαντικά, η αποβολή Μπάλαμπαν (είπαμε να μην αποδίδει όπως πρέπει αλλά να βάζει και σε κίνδυνο την ομάδα με ανεπίτρεπτες για την εμπειρία του αντιδράσεις - ο Πανιώνιος για λίγο έμεινε με παίκτη λιγότερο, αλλά σε λίγο και ο Σακελλαρίου του Πανθρακικού ακολούθησε το Μπάλαμπαν).
Προς το τέλος του αγώνα υπήρξε τραυματισμός Τσότσαλιτς, που προσθέτει και άλλα προβλήματα στην έντονα "παθούσα" από ιατρικής άποψης φέτος, ομάδα του Πανιωνίου.Για τον Τσότσαλιτς η αρχική επί τόπου διάγνωση είναι κάκωση αριστερού ώμου. Η κατάσταση του θα επανεκτιμηθεί αύριο στην Αθήνα.
Πανθρακικός (Παύλος Δερμιτζάκης): Ρόκα (46' λ.τ. Βρονταράς), Κανωτίδης, Σακελλαρίου, Τζόκιτς, Ιασωνίδης (23' λ.τ. Ματεντζίδης), Λόπεζ, Άλβες, Παπουλής, Μπέρτραντ, Καζάκης (61' Αργυρίου), Μπέλεκ
Πανιώνιος (Γιώργος Παράσχος): Μπέλιτς, Μανιάτης, Λάτκα, Όμο, Ριέρα, Μπάλαμπαν, Κουμορτζί, Γουνδουλάκης (46' Κούκετς), Κοντοές (65' Μπουβάλ), Τσότσαλιτς (85' Αναστασόπουλος), Τζαβέλλας
Διαιτητής: Γιώργος Γιαννόπουλος (Αθηνών)
Γκολ: 67' Λάτκα
Κίτρινες κάρτες: 21' Ιασωνίδης, 54' Σακελλαρίου / 84' Μπουβάλ, 87' Αναστασόπουλος, 89' Μπέλιτς
Κόκκινες κάρτες: 57' Σακελλαρίου (2η κίτρινη) / 53' Μπάλαμπαν
Σάββατο 13 Μαρτίου 2010
Ήττα παρά την ανατροπή και την καλή εμφάνιση. Ολυμπιακός-Πανιώνιος 7-6
Στο ντέρμπυ της Α1 Πόλο στο Παπαστράτειο, ο Πανιώνιος παρ' όλο το κακό ξεκίνημά του, πάλεψε το ματς και ανέτρεψε το αποτέλεσμα, φθάνοντας στην ισοφάριση στο τρίτο οκτάλεπτο.
Στο τελευταίο οκτάλεπτο έγινε μάχη, που οριακά και δύσκολα κέρδισε ο γηπεδούχος Ολυμπιακός.
ΤΑ ΟΚΤΑΛΕΠΤΑ: 3-1, 0-0, 1-3, 3-2
ΤΑ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ:
Ολυμπιακός: Μυλωνάκης, Γ. Αφρουδάκης, Χατζηθεοδώρου 2, Βλοντάκης, Δελακάς, Ντόσκας
Πανιώνιος: Μοιράλης, Κατσιαούνης, Παπαδόγκωνας 2, Τζαμαντάκης, Θωμάκος
Στο τελευταίο οκτάλεπτο έγινε μάχη, που οριακά και δύσκολα κέρδισε ο γηπεδούχος Ολυμπιακός.
ΤΑ ΟΚΤΑΛΕΠΤΑ: 3-1, 0-0, 1-3, 3-2
ΤΑ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ:
Ολυμπιακός: Μυλωνάκης, Γ. Αφρουδάκης, Χατζηθεοδώρου 2, Βλοντάκης, Δελακάς, Ντόσκας
Πανιώνιος: Μοιράλης, Κατσιαούνης, Παπαδόγκωνας 2, Τζαμαντάκης, Θωμάκος
Ποιο είναι εν τέλει το χρέος της ΚΑΕ Πανιώνιος;
Κάπου μπέρδεψαν την υποδιαστολή διαχωρισμού του δεκαδικού μέρους με την τελεία διαχωρισμού εκατομμυρίων και χιλιάδων, κάπου φαίνεται να υπάρχει ξέχωρα η ΚΑΕ Πανιώνιος και ξέχωρα ο μπασκετικός Πανιώνιος ΓΣΣ... Δεν βγαίνει άκρη το τι συμβαίνει ακριβώς. Δείτε τη σχετική λίστα με τις ΚΑΕ:
ΚΑΕ Πανιώνιος 9.346,29 Άρης 7.889,474 / 7,852.128 ΓΣ Πανιώνιος 5.975.788 / 5.975.788 Παναθηναϊκός 3.297.828 / 3.0412.821 Μαρούσι 3.077,361 / 3.077,361 Ολυμπιακός 2.662.805 / 2.077.435
Το πρώτο νούμερο είναι το Ανοικτό Υπόλοιπο, το δεύτερο είναι το Ληξιπρόθεσμο Υπόλοιπο.
Για την ΚΑΕ Πανιώνιος εγώ βλέπω 9 χιλιάδες 346 Ευρώ και 29 λεπτά Ανοιχτό Υπόλοιπο (και όχι 9 εκατομμύρια) ενώ για τον Πανιωνίο ΓΣ βλέπω 5 εκατομμύρια 975 χιλιάδες 788 Ευρώ Ανοικτό και Ληξιπρόθεσμο Υπόλοιπο. Υποθέτω ότι το Ληξιπρόθεσμο είναι διακανονισθέν.
Τώρα αν είναι έτσι τι σκοπό εξυπηρετούσε να εμφανιστεί πρώτος ο Πανιώνιος στις λίστες των ΚΑΕ δεν το γνωρίζω... (ίσως για να μην φανούν άλλοι πρώτοι, ίσως από παρεξήγηση). Αν δεν είναι έτσι τότε κάποιος πρέπει να μιλήσει στους κυρίους, που έδωσαν τη λίστα, ... για Αριθμητική.
Ίσως η ΚΑΕ Πανιώνιος έχει αυτή τη στιγμή διάφορα προβλήματα μετά και το θέμα του τέως Δημάρχου Κουτελάκη, που συμμετείχε ενεργά στη διοίκησή της, αλλά κάποιος οφείλει να βγει εκ μέρους της και να διασαφηνίσει το ζήτημα.
"Είμαστε αντίθετοι στις χαριστικές ρυθμίσεις χρεών των ανωνύμων αθλητικών εταιρειών, που πολύ λίγα απέδωσαν στο παρελθόν".
Όσο και αν μας ενοχλεί, όσους από μας είμαστε οπαδοί αυτών των ομάδων, έχει δίκιο ο υφυπουργός, να κάνει μια τέτοια δήλωση. Ελπίζω μόνο βέβαια να μην εννοεί με την παραπάνω δήλωση του και ότι εκ των υστέρων θα προσπαθήσει το κράτος να αποποιηθεί τους υπάρχοντες διακανονισμούς που έγιναν στο παρελθόν (ίσως το να εμφανίζονται στη λίστα και διακανονισθέντα χρέη να υπονοεί κάτι τέτοιο). Μέσα στην αντάρα της κρίσης υπάρχουν αρκετά δείγματα ότι το Ελληνικό δημόσιο, ευρισκόμενο σε πανικό, φαίνεται να μη σέβεται τη συνέχειά του σε διάφορες περιπτώσεις. Κάποιος θα αναρωτηθεί ίσως, γιατί να σεβαστεί τη συνέχειά του, όταν οι πράξεις αυτές που καλείται να σεβαστεί βρίσκονταν ίσως στα όρια της νομιμότητας και προκάλεσαν ζημιές. Ίσως δεν θα έχει άδικο να βάζει ένα τέτοιο ερώτημα αν παράλληλα αναρωτηθεί για το ποιες κερκόπορτες ατασθαλιών και αυθαιρεσιών μπορεί να δημιουργήσει η παγίωση μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από διάφορα λαμόγια τούτος ο τόπος γέννησε και το Σωκράτη, που προτίμησε τον θάνατο παρά την παραβίαση των νόμων έστω και αν αυτοί ήταν άδικοι.
ΚΑΕ Πανιώνιος 9.346,29 Άρης 7.889,474 / 7,852.128 ΓΣ Πανιώνιος 5.975.788 / 5.975.788 Παναθηναϊκός 3.297.828 / 3.0412.821 Μαρούσι 3.077,361 / 3.077,361 Ολυμπιακός 2.662.805 / 2.077.435
Το πρώτο νούμερο είναι το Ανοικτό Υπόλοιπο, το δεύτερο είναι το Ληξιπρόθεσμο Υπόλοιπο.
Για την ΚΑΕ Πανιώνιος εγώ βλέπω 9 χιλιάδες 346 Ευρώ και 29 λεπτά Ανοιχτό Υπόλοιπο (και όχι 9 εκατομμύρια) ενώ για τον Πανιωνίο ΓΣ βλέπω 5 εκατομμύρια 975 χιλιάδες 788 Ευρώ Ανοικτό και Ληξιπρόθεσμο Υπόλοιπο. Υποθέτω ότι το Ληξιπρόθεσμο είναι διακανονισθέν.
Τώρα αν είναι έτσι τι σκοπό εξυπηρετούσε να εμφανιστεί πρώτος ο Πανιώνιος στις λίστες των ΚΑΕ δεν το γνωρίζω... (ίσως για να μην φανούν άλλοι πρώτοι, ίσως από παρεξήγηση). Αν δεν είναι έτσι τότε κάποιος πρέπει να μιλήσει στους κυρίους, που έδωσαν τη λίστα, ... για Αριθμητική.
Ίσως η ΚΑΕ Πανιώνιος έχει αυτή τη στιγμή διάφορα προβλήματα μετά και το θέμα του τέως Δημάρχου Κουτελάκη, που συμμετείχε ενεργά στη διοίκησή της, αλλά κάποιος οφείλει να βγει εκ μέρους της και να διασαφηνίσει το ζήτημα.
"Είμαστε αντίθετοι στις χαριστικές ρυθμίσεις χρεών των ανωνύμων αθλητικών εταιρειών, που πολύ λίγα απέδωσαν στο παρελθόν".
Όσο και αν μας ενοχλεί, όσους από μας είμαστε οπαδοί αυτών των ομάδων, έχει δίκιο ο υφυπουργός, να κάνει μια τέτοια δήλωση. Ελπίζω μόνο βέβαια να μην εννοεί με την παραπάνω δήλωση του και ότι εκ των υστέρων θα προσπαθήσει το κράτος να αποποιηθεί τους υπάρχοντες διακανονισμούς που έγιναν στο παρελθόν (ίσως το να εμφανίζονται στη λίστα και διακανονισθέντα χρέη να υπονοεί κάτι τέτοιο). Μέσα στην αντάρα της κρίσης υπάρχουν αρκετά δείγματα ότι το Ελληνικό δημόσιο, ευρισκόμενο σε πανικό, φαίνεται να μη σέβεται τη συνέχειά του σε διάφορες περιπτώσεις. Κάποιος θα αναρωτηθεί ίσως, γιατί να σεβαστεί τη συνέχειά του, όταν οι πράξεις αυτές που καλείται να σεβαστεί βρίσκονταν ίσως στα όρια της νομιμότητας και προκάλεσαν ζημιές. Ίσως δεν θα έχει άδικο να βάζει ένα τέτοιο ερώτημα αν παράλληλα αναρωτηθεί για το ποιες κερκόπορτες ατασθαλιών και αυθαιρεσιών μπορεί να δημιουργήσει η παγίωση μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από διάφορα λαμόγια τούτος ο τόπος γέννησε και το Σωκράτη, που προτίμησε τον θάνατο παρά την παραβίαση των νόμων έστω και αν αυτοί ήταν άδικοι.
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ
Όχι δεν θα αναφερθώ στον πυρπολητή του 21, ούτε στο ηρωικό υποβρύχιο του 40 αλλά στο νέο υποβρύχιο, το φημισμένο για τις μοίρες που γέρνει.
Δεν είμαι ειδικός στο θέμα, αλλά αποφάσισα να το κοιτάξω κάπως μέσα από το διαδίκτυο γιατί αφ' ενός το θεώρησα σαν ένα από τα στοιχεία εκείνα, που έχουν ψυχράνει τις Ελληνογερμανικές σχέσεις και έχουν δυσκολέψει ιδιαίτερα την σε ευρωπαϊκό επίπεδο διαχείριση της Ελληνικής Οικονομικής κρίσης στα πλαίσια της αλληλεγγύης, που επιβάλλει η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη, αφ' ετέρου με παραξένεψε πως άμεσα με την σχετική ικανοποίηση της Γερμανίας από τα οικονομικά μέτρα που λήφθηκαν πρόσφατα και άμεσα μετά την επίσκεψη Παπανδρέου στην Γερμανία, γίνεται αποδεκτή η παραλαβή του Παπανικολή μετά και την συμφωνία για τα Ναυπηγεία και τη συμμετοχή των Αράβων στην ιδιοκτησία τους.
Βρήκα κάπως διφορούμενες απόψεις για το θέμα του Παπανικολή. Δειγματοληπτικά σας παραπέμπω σε δυο, στο NewsBlog.gr και στο Εν Κρυπτώ.
Θα δείτε εκεί αναφορές και για ευθύνες πρώην υπουργών και στελεχών για την μη παραλαβή του υποβρυχίου πριν τις εκλογές, ώστε να μην χρεωθεί περαιτέρω το δημόσιο, αν και είχε πιστοποιηθεί ο Παπανικολής από τον Γερμανικό νηογνώμονα για επιδιόρθωση του προβλήματός του.
Θα δείτε όμως και ότι αν και πιστοποιήθηκε, το υποβρύχιο συνεχίζει να γέρνει οριακά μέσα στα περιθώρια ασφαλείας. Θα δείτε επίσης ότι το παραλαμβάνουμε σχετικά γερασμένο μετά από χρόνιες δοκιμές και επιδιορθώσεις.
Θα δείτε τέλος και ερωτήσεις για το ακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας με την TKMS και για την ύπαρξη και ενεργοποίηση σχετικών ρητρών για την υπέρβαση προθεσμιών παράδοσης.
Το ζήτημα λοιπόν φαίνεται να έχει πολλές πτυχές και να επέδρασε αρνητικά πέραν των αμυντικών θεμάτων και σε άλλα.
Αλλά και η περάτωση του μοιάζει πιο πολύ να γίνεται σαν αντιστάθμισμα στην όποια βοήθεια αναμένεται να έρθει έμμεσα μέσω Γερμανίας ή και Γερμανίας στην οικονομικά δεινοπαθούσα χώρα μας.
Είναι μάλλον σίγουρο ότι ένα πραγματικά ικανό να παραδοθεί και ν' αξιοποιηθεί υποβρύχιο, δεν αναζητείς να βρεις άλλη χώρα για να το πουλήσεις άμεσα.
Και τέλος είναι ιδιαίτερα καλό παράδειγμα το συγκεκριμένο, για ν' αποδείξει το πόσο έχει βλάψει σε ποικίλα επίπεδα την Ελλάδα, η ανάγκη της για συνεχείς εξοπλισμούς, που μειώνει στο ελάχιστο τις όποιες δυνατότητες έχει η χώρα μας για ουσιαστική ανάπτυξη εφάμιλλη αυτής άλλων Ευρωπαϊκών χωρών παρομοίων με τις δικές μας προδιαγραφών, που όμως δεν έχουν το βραχνά των δικών μας συνοριακών προβλημάτων.
Χρέη ΠΑΕ - 2
Επανέρχομαι στο θέμα που προέκυψε με την ανακοίνωση των πινάκων με τα χρέη των ΠΑΕ και ΚΑΕ από τον υφυπουργό κο Σαχινίδη, γιατί όπως φάνηκε και από την ανακοίνωση της ΑΕΚ, φαίνεται πως το υπουργείο, εκούσια ή ακούσια έχει δημιουργήσει σύγχυση συμπεριλαμβάνοντας και τα χρέη των ειδικών εκκαθαρίσεων και τα διακανονισθέντα και ικανοποιηθέντα.
Η ΠΑΕ Πανιώνιος νομίζω εμφανίζεται τέταρτη στη λίστα με λίγο πάνω από 9 εκατομμύρια ευρώ. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ αλλά απ΄ότι βλέπω σε άρθρο της gazzetta το εμφανιζόμενο ως χρέος είναι αυτό που υπήρχε πριν την ειδική εκκαθάριση, που έγινε προ ετών και δεν υφίσταται πλέον. Ανακοίνωση επίσημη αναμένεται από βδομάδα, αλλά θεωρώ ότι αν είναι έτσι το θέμα (που μάλλον είναι), δεν φαίνεται και ιδιαίτερα πολιτικά ορθή η όλη ενέργεια του κου υφυπουργού. Μήπως για μια ακόμα φορά προχειρολογούμε για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις, αντί να κινούμαστε ουσιαστικά;
Το ζήτημα όντως έχει ψωμί, ασχέτως της όποιας προχειρότητας υπάρχει στον χειρισμό του. Και το ψωμί βρίσκεται και στα λευκά μηδενικά συμβόλαια των ποδοσφαιριστών και στην κρατική στήριξη στις διάφορες ΠΑΕ, που εν μέσω κρίσης δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται (και δεν είναι μόνο οι διακανονισμοί των χρεών οι διευκολύνσεις αλλά και τα τηλεοπτικά δικαιώματα και άλλα).
Αλλά δεν λύνονται αυτά τα ζητήματα με δεκάρικους λόγους περί καλών και κακών ΠΑΕ ασχέτων και παχυλά αμειβομένων ως πρόσφατα από την κρατική τηλεόραση δημοσιογράφων, που για ν' αναδείξουν το θέμα μέσα στην ασχετοσύνη τους επαινούν την χρηστή διαχείριση κάποιας ΠΑΕ, που φαίνεται να έχει μεν κέρδη αλλά παράλληλα και εικονικά μηδενικά συμβόλαια με ποδοσφαιριστές διεθνούς επιπέδου και υψηλού κασέ.
Χρειάζεται νομοθετικό και θεσμικό ξεκαθάρισμα του τοπίου έτσι ώστε όλοι να φθάνουν ως εκεί που μπορούν ... γεγονός που ίσως βοηθήσει και αθλητικά με την επιτέλους χρησιμοποίηση Ελλήνων παικτών και την προσπάθεια αναδείξεως των ντόπιων ταλέντων, που ασφυκτιούν μέσα στην Αργεντινοβραζιλοισπανοσλαβική κατάκτηση της ελληνικής ποδοσφαιρικής αγοράς εργασίας.
Η ΠΑΕ Πανιώνιος νομίζω εμφανίζεται τέταρτη στη λίστα με λίγο πάνω από 9 εκατομμύρια ευρώ. Δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ αλλά απ΄ότι βλέπω σε άρθρο της gazzetta το εμφανιζόμενο ως χρέος είναι αυτό που υπήρχε πριν την ειδική εκκαθάριση, που έγινε προ ετών και δεν υφίσταται πλέον. Ανακοίνωση επίσημη αναμένεται από βδομάδα, αλλά θεωρώ ότι αν είναι έτσι το θέμα (που μάλλον είναι), δεν φαίνεται και ιδιαίτερα πολιτικά ορθή η όλη ενέργεια του κου υφυπουργού. Μήπως για μια ακόμα φορά προχειρολογούμε για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις, αντί να κινούμαστε ουσιαστικά;
Το ζήτημα όντως έχει ψωμί, ασχέτως της όποιας προχειρότητας υπάρχει στον χειρισμό του. Και το ψωμί βρίσκεται και στα λευκά μηδενικά συμβόλαια των ποδοσφαιριστών και στην κρατική στήριξη στις διάφορες ΠΑΕ, που εν μέσω κρίσης δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται (και δεν είναι μόνο οι διακανονισμοί των χρεών οι διευκολύνσεις αλλά και τα τηλεοπτικά δικαιώματα και άλλα).
Αλλά δεν λύνονται αυτά τα ζητήματα με δεκάρικους λόγους περί καλών και κακών ΠΑΕ ασχέτων και παχυλά αμειβομένων ως πρόσφατα από την κρατική τηλεόραση δημοσιογράφων, που για ν' αναδείξουν το θέμα μέσα στην ασχετοσύνη τους επαινούν την χρηστή διαχείριση κάποιας ΠΑΕ, που φαίνεται να έχει μεν κέρδη αλλά παράλληλα και εικονικά μηδενικά συμβόλαια με ποδοσφαιριστές διεθνούς επιπέδου και υψηλού κασέ.
Χρειάζεται νομοθετικό και θεσμικό ξεκαθάρισμα του τοπίου έτσι ώστε όλοι να φθάνουν ως εκεί που μπορούν ... γεγονός που ίσως βοηθήσει και αθλητικά με την επιτέλους χρησιμοποίηση Ελλήνων παικτών και την προσπάθεια αναδείξεως των ντόπιων ταλέντων, που ασφυκτιούν μέσα στην Αργεντινοβραζιλοισπανοσλαβική κατάκτηση της ελληνικής ποδοσφαιρικής αγοράς εργασίας.
Χρέη ΠΑΕ και ΚΑΕ
Ο υφυπουργός κος Σαχινίδης απάντησε στην ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΝ κου Παπαδημούλη σχετικά με τα χρέη των ΠΑΕ και ΚΑΕ:
· 222 εκατ. ευρώ τα χρέη των ΠΑΕ και ΚΑΕ στο Ελληνικό Δημόσιο και τα Ταμεία
· 26 εκατ. ευρώ τα πρόστιμα – έχουν εισπραχτεί μόνο τα 3 εκατ. ευρώ!
Περισσότερες λεπτομέρειες δείτε στη σελίδα του βουλευτή.
Ο βουλευτής έχει αναρτήσει στο facebook τους σχετικούς πίνακες με τα πρόστιμα κλπ.
· 222 εκατ. ευρώ τα χρέη των ΠΑΕ και ΚΑΕ στο Ελληνικό Δημόσιο και τα Ταμεία
· 26 εκατ. ευρώ τα πρόστιμα – έχουν εισπραχτεί μόνο τα 3 εκατ. ευρώ!
Περισσότερες λεπτομέρειες δείτε στη σελίδα του βουλευτή.
Ο βουλευτής έχει αναρτήσει στο facebook τους σχετικούς πίνακες με τα πρόστιμα κλπ.
"Δανεικό" έναυσμα για Πανιώνιο σχολιασμό
Βλέποντας στα Κυανέρυθρα Νέα το εξώφυλλο του νέου φύλλου του Πανιώνιου Κόσμου, ένοιωσα την ανάγκη να δανειστώ το σλόγκαν του για να γράψω αυτή την ανάρτηση:
"Κανένας εφησυχασμός. Κανείς δεν μας χαρίζει βαθμούς".
Ασπάζομαι πλήρως την έκκληση αυτή του Πανιώνιου Κόσμου και θεωρώ μέγα σφάλμα αν πάμε στην Κομοτηνή για μια υγιεινή εκδρομή. Είμαι σίγουρος ότι ο κος Παράσχος θα έχει κάνει ιδιαίτερες προσπάθειες να βγάλει από το μυαλό των ποδοσφαιριστών μια τέτοια ιδέα και ελπίζω οι προσπάθειες αυτές να στεφθούν από επιτυχία. Και η αντίληψη της άνετης εκδρομούλας δεν είναι και πολύ εύκολο να ξεκαρφωθεί από τα μυαλά, όταν το ματς που ακολουθεί, είναι μετά από μια άνετη επιτυχία, που συνοδεύτηκε από καλή απόδοση. Εύκολα μένεις κολλημένος στις προηγούμενες δάφνες σου, που έτσι κινδυνεύεις να τις κάψεις στην επόμενη προσπάθειά σου.
Ο Πανθρακικός έχει δείξει ότι με τους νέους, που ετοιμάζει για του χρόνου, χωρίς άγχος για κάποιο στόχο φέτος και με ένα αξιόλογο και έξυπνο προπονητή, τα καταφέρνει καλά και δεν είναι εύκολος αντίπαλος για κανέναν, μέσα και έξω από την έδρα του.
Εμείς από το μέρος μας την περασμένη Κυριακή δείξαμε να ξεπερνάμε την παρατεταμένη κοιλιά στην απόδοση της ομάδας και έχοντας καλύτερο ηθικό μπορούμε να ξεμπερδέψουμε την υπόθεση παραμονή τουλάχιστον, αυτή τη βδομάδα.
Είναι μεγάλη αλήθεια ότι ο Πανιώνιος των τελευταίων ετών δεν έχει να περιμένει φιλική αντιμετώπιση από κανέναν και πουθενά. Είμαστε ομάδα ΑΝΑΔΕΛΦΗ κατά το ρηθέν του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας για την χώρα σε μεταφορά σε Πανιώνια και ποδοσφαιρικά επίπεδα. Οι Πρασινοκόκκινοι μας θεωρούν ο ένας τσιράκι του άλλου και η ΑΕΚ και των δυο, άσε που υπάρχει και η γνωστή προσφυγική κόντρα και η προϊστορία του "Άρπαγα" κυανέρυθρων ποδοσφαιριστών. Σε καμιά κλίκα ή συνεργασία στο διοικητικό επίπεδο της Super League δεν συμμετείχαμε. Με τις περισσότερες άλλες ΠΑΕ υπάρχουν προβλήματα ή κακή προϊστορία (πχ δες περίπτωση Σπανού ή προϊστορία με ομάδες σαν την Λάρισα κλπ).
Αλλά άσχετα από την αλήθεια αυτού του θέματος, δηλαδή της σχετικής Πανιώνιας "μοναξιάς", το πρώτο βήμα για να μπορέσεις να περάσεις σαν ομάδα σε καλύτερο επίπεδο είναι να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου και να ξέρεις ότι μπορείς με αυτές να ξεπεράσεις τις όποιες δυσκολίες.
Περιμένουμε λοιπόν από τους εαυτούς μας στη συνέχεια να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και με σοβαρότητα και συνέπεια να δείξουμε το πρόσωπο, που μπορούσαμε να δείξουμε και την υπόλοιπη χρονιά, αλλά για διάφορους λόγους (που πρέπει η διοίκηση της ΠΑΕ να αναζητήσει με προσοχή σε εύθετο χρόνο) δεν το δείξαμε. Και πρέπει να το κάνουμε αυτό σε όλες τις περιπτώσεις, δείχνοντας ότι η ομάδα είναι πάνω από περιστασιακές ανίερες συμμαχίες και συμφέροντα και ακόμα και σε μια όχι καλή χρονιά για κείνη, κρατάει ένα τελικό μέσο όρο απόδοσης και αποτελεσμάτων, που στην τελική σούμα 8α βγει αξιοπρεπής.
"Κανένας εφησυχασμός. Κανείς δεν μας χαρίζει βαθμούς".
Ασπάζομαι πλήρως την έκκληση αυτή του Πανιώνιου Κόσμου και θεωρώ μέγα σφάλμα αν πάμε στην Κομοτηνή για μια υγιεινή εκδρομή. Είμαι σίγουρος ότι ο κος Παράσχος θα έχει κάνει ιδιαίτερες προσπάθειες να βγάλει από το μυαλό των ποδοσφαιριστών μια τέτοια ιδέα και ελπίζω οι προσπάθειες αυτές να στεφθούν από επιτυχία. Και η αντίληψη της άνετης εκδρομούλας δεν είναι και πολύ εύκολο να ξεκαρφωθεί από τα μυαλά, όταν το ματς που ακολουθεί, είναι μετά από μια άνετη επιτυχία, που συνοδεύτηκε από καλή απόδοση. Εύκολα μένεις κολλημένος στις προηγούμενες δάφνες σου, που έτσι κινδυνεύεις να τις κάψεις στην επόμενη προσπάθειά σου.
Ο Πανθρακικός έχει δείξει ότι με τους νέους, που ετοιμάζει για του χρόνου, χωρίς άγχος για κάποιο στόχο φέτος και με ένα αξιόλογο και έξυπνο προπονητή, τα καταφέρνει καλά και δεν είναι εύκολος αντίπαλος για κανέναν, μέσα και έξω από την έδρα του.
Εμείς από το μέρος μας την περασμένη Κυριακή δείξαμε να ξεπερνάμε την παρατεταμένη κοιλιά στην απόδοση της ομάδας και έχοντας καλύτερο ηθικό μπορούμε να ξεμπερδέψουμε την υπόθεση παραμονή τουλάχιστον, αυτή τη βδομάδα.
Είναι μεγάλη αλήθεια ότι ο Πανιώνιος των τελευταίων ετών δεν έχει να περιμένει φιλική αντιμετώπιση από κανέναν και πουθενά. Είμαστε ομάδα ΑΝΑΔΕΛΦΗ κατά το ρηθέν του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας για την χώρα σε μεταφορά σε Πανιώνια και ποδοσφαιρικά επίπεδα. Οι Πρασινοκόκκινοι μας θεωρούν ο ένας τσιράκι του άλλου και η ΑΕΚ και των δυο, άσε που υπάρχει και η γνωστή προσφυγική κόντρα και η προϊστορία του "Άρπαγα" κυανέρυθρων ποδοσφαιριστών. Σε καμιά κλίκα ή συνεργασία στο διοικητικό επίπεδο της Super League δεν συμμετείχαμε. Με τις περισσότερες άλλες ΠΑΕ υπάρχουν προβλήματα ή κακή προϊστορία (πχ δες περίπτωση Σπανού ή προϊστορία με ομάδες σαν την Λάρισα κλπ).
Αλλά άσχετα από την αλήθεια αυτού του θέματος, δηλαδή της σχετικής Πανιώνιας "μοναξιάς", το πρώτο βήμα για να μπορέσεις να περάσεις σαν ομάδα σε καλύτερο επίπεδο είναι να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου και να ξέρεις ότι μπορείς με αυτές να ξεπεράσεις τις όποιες δυσκολίες.
Περιμένουμε λοιπόν από τους εαυτούς μας στη συνέχεια να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και με σοβαρότητα και συνέπεια να δείξουμε το πρόσωπο, που μπορούσαμε να δείξουμε και την υπόλοιπη χρονιά, αλλά για διάφορους λόγους (που πρέπει η διοίκηση της ΠΑΕ να αναζητήσει με προσοχή σε εύθετο χρόνο) δεν το δείξαμε. Και πρέπει να το κάνουμε αυτό σε όλες τις περιπτώσεις, δείχνοντας ότι η ομάδα είναι πάνω από περιστασιακές ανίερες συμμαχίες και συμφέροντα και ακόμα και σε μια όχι καλή χρονιά για κείνη, κρατάει ένα τελικό μέσο όρο απόδοσης και αποτελεσμάτων, που στην τελική σούμα 8α βγει αξιοπρεπής.
Κάποια σχόλια με αφορμή τη νέα απεργία
Με αφορμή τη νέα γενική απεργία θα κάνω ένα μικρό σχολιασμό.
Η βασική διαμαρτυρία και η κοινή συνισταμένη όσων αντιδρούν στα μέτρα (γιατί δεν υπάρχει σίγουρα πλήρης σύμπτωση των απόψεων όλων) είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει αναλογική ευθύνη όλων για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η οικονομία, δεν είναι δίκαιο να υπάρξει αναλογική επιβάρυνση όλων.
Η κυβέρνηση κατά τη γνώμη μου, αν μη τι άλλο θα έπρεπε να απαλλάξει τη μερίδα των μισθωτών, που αμείβονται με χαμηλούς μισθούς, από το ψαλίδισμα του 13ου και 14ου μισθού, όπως έκανε και με τους συνταξιούχους. Θα μπορούσε, όπως επιχείρησε αρχικά να προσπαθήσει να καθορίσει ποιο είναι το όριο των ετήσιων αποδοχών των χαμηλόμισθων και να εφαρμόσει την περικοπή απ' αυτό το όριο και πάνω. Είναι σίγουρο ότι τα κέρδη του δημοσίου από τις περικοπές σε αυτή την κατηγορία των εργαζομένων, ελάχιστα συνεισφέρουν στην κάλυψη του δημοσίου ελλείμματος και παράλληλα αυξάνουν τη λαϊκή οργή και δίνουν επιχείρημα σε εκείνο το κομμάτι των διαμαρτυρόμενων, που ασπάζεται την πλήρη άρνηση της πολιτικής των περικοπών.
Δυστυχώς όμως, γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση πήρε τα μέτρα αυτά όχι κατόπιν δικών της αποφάσεων και υπολογισμών αλλά καθ' υπαγόρευση των εξωγενών παραγόντων, που εμπλέκονται στην υπόθεση (ΕΕ, δανειστές, αγορές), κάτω από το εκβιαστικό δίλημμα ότι είτε εφαρμόζεις το "σίγουρο" εισπρακτικό μοντέλο της απομύζησης των ευκόλως φορολογούμενων και ευκόλως συνεισφερόντων είτε δανεικά δεν έχει με φυσιολογικό επιτόκιο. Δεν είχε το θάρρος και το σθένος ν' αντισταθεί περαιτέρω ή δεν γινόταν να το κάνει σε σχέση με το συμφέρον της χώρας; Είναι πολύ δύσκολο να το σταθμίσει κάποιος, που είναι έξω από τον χορό.
Το ζήτημα είναι ότι δυστυχώς παρ' όλη τη σκληρότητα τους, τέτοια μέτρα δεν βοήθησαν χώρες όπως η Αργεντινή ή η Ιρλανδία να βγουν από την κρίση, αντιθέτως διεύρυναν την ανεργία και πάγωσαν την αγορά τους.
Κλείνοντας θέλω να πω για το δημόσιο ότι όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο αριθμός των υπαλλήλων δεν συμφωνεί με τις υπηρεσίες που προσφέρoυν και σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχαν και υπάρχουν προκλητικοί μισθοί και προνόμια και μάλιστα πολλές φορές σε υπηρεσίες όχι πρώτης γραμμής για τους πολίτες. Παράλληλα όμως υπάρχουν και μισθοί απαξιωτικοί του έργου, που περιμένει ο πολίτης να του προσφερθεί από συγκεκριμένους δημόσιους φορείς, όπως πχ οι γιατροί του ΕΣΥ και άλλοι.
Αν μη τι άλλο, το δημόσιο χρειάζεται μια αναδιάρθρωση ώστε να ενισχυθούν τα κομμάτια του, που τα έχει ανάγκη ο λαός και υπολειτουργούν ή δυσλειτουργούν (πχ υγεία ασφάλεια και άλλα) και να περικοπούν πολλά άλλα που δημιούργησε και γιγάντωσε το πελατειακό και ρουσφετολογικό κράτος της μεταπολίτευσης.
Συνεπώς, ναι υπάρχει αδικία στα μέτρα, πρέπει να φωνάζουμε για την εκλογίκευσή τους και τη δίκαιη κατανομή των βαρών αλλά δεν πρέπει να χαϊδεύουμε αυτιά και να ζητάμε να μείνουν εν ενεργεία πράγματα και νοοτροπίες, που συνέβαλαν στο να είμαστε σε αυτή την κατάσταση ευτελισμού, που βιώνουμε σήμερα.
Η βασική διαμαρτυρία και η κοινή συνισταμένη όσων αντιδρούν στα μέτρα (γιατί δεν υπάρχει σίγουρα πλήρης σύμπτωση των απόψεων όλων) είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει αναλογική ευθύνη όλων για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η οικονομία, δεν είναι δίκαιο να υπάρξει αναλογική επιβάρυνση όλων.
Η κυβέρνηση κατά τη γνώμη μου, αν μη τι άλλο θα έπρεπε να απαλλάξει τη μερίδα των μισθωτών, που αμείβονται με χαμηλούς μισθούς, από το ψαλίδισμα του 13ου και 14ου μισθού, όπως έκανε και με τους συνταξιούχους. Θα μπορούσε, όπως επιχείρησε αρχικά να προσπαθήσει να καθορίσει ποιο είναι το όριο των ετήσιων αποδοχών των χαμηλόμισθων και να εφαρμόσει την περικοπή απ' αυτό το όριο και πάνω. Είναι σίγουρο ότι τα κέρδη του δημοσίου από τις περικοπές σε αυτή την κατηγορία των εργαζομένων, ελάχιστα συνεισφέρουν στην κάλυψη του δημοσίου ελλείμματος και παράλληλα αυξάνουν τη λαϊκή οργή και δίνουν επιχείρημα σε εκείνο το κομμάτι των διαμαρτυρόμενων, που ασπάζεται την πλήρη άρνηση της πολιτικής των περικοπών.
Δυστυχώς όμως, γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση πήρε τα μέτρα αυτά όχι κατόπιν δικών της αποφάσεων και υπολογισμών αλλά καθ' υπαγόρευση των εξωγενών παραγόντων, που εμπλέκονται στην υπόθεση (ΕΕ, δανειστές, αγορές), κάτω από το εκβιαστικό δίλημμα ότι είτε εφαρμόζεις το "σίγουρο" εισπρακτικό μοντέλο της απομύζησης των ευκόλως φορολογούμενων και ευκόλως συνεισφερόντων είτε δανεικά δεν έχει με φυσιολογικό επιτόκιο. Δεν είχε το θάρρος και το σθένος ν' αντισταθεί περαιτέρω ή δεν γινόταν να το κάνει σε σχέση με το συμφέρον της χώρας; Είναι πολύ δύσκολο να το σταθμίσει κάποιος, που είναι έξω από τον χορό.
Το ζήτημα είναι ότι δυστυχώς παρ' όλη τη σκληρότητα τους, τέτοια μέτρα δεν βοήθησαν χώρες όπως η Αργεντινή ή η Ιρλανδία να βγουν από την κρίση, αντιθέτως διεύρυναν την ανεργία και πάγωσαν την αγορά τους.
Κλείνοντας θέλω να πω για το δημόσιο ότι όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο αριθμός των υπαλλήλων δεν συμφωνεί με τις υπηρεσίες που προσφέρoυν και σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχαν και υπάρχουν προκλητικοί μισθοί και προνόμια και μάλιστα πολλές φορές σε υπηρεσίες όχι πρώτης γραμμής για τους πολίτες. Παράλληλα όμως υπάρχουν και μισθοί απαξιωτικοί του έργου, που περιμένει ο πολίτης να του προσφερθεί από συγκεκριμένους δημόσιους φορείς, όπως πχ οι γιατροί του ΕΣΥ και άλλοι.
Αν μη τι άλλο, το δημόσιο χρειάζεται μια αναδιάρθρωση ώστε να ενισχυθούν τα κομμάτια του, που τα έχει ανάγκη ο λαός και υπολειτουργούν ή δυσλειτουργούν (πχ υγεία ασφάλεια και άλλα) και να περικοπούν πολλά άλλα που δημιούργησε και γιγάντωσε το πελατειακό και ρουσφετολογικό κράτος της μεταπολίτευσης.
Συνεπώς, ναι υπάρχει αδικία στα μέτρα, πρέπει να φωνάζουμε για την εκλογίκευσή τους και τη δίκαιη κατανομή των βαρών αλλά δεν πρέπει να χαϊδεύουμε αυτιά και να ζητάμε να μείνουν εν ενεργεία πράγματα και νοοτροπίες, που συνέβαλαν στο να είμαστε σε αυτή την κατάσταση ευτελισμού, που βιώνουμε σήμερα.
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Κινήσεις στα τυφλά με φαιδρές καταλήξεις
Φαίνεται ότι τουλάχιστον για την Super League, η πρόσφατη "ανακάλυψη / αποκάλυψη" της UEFA για στημένο παιχνίδι μεταξύ Πανθρακικού και ΠΑΣ, μάλλον κινείται και πάλι στα όρια της φαιδρότητας.
Ο διαλυμένος ως τον Γενάρη, προ Δερμιτζάκη, Πανθρακικός, που δεν μπορούσε ούτε ισοπαλία να πάρει στο γήπεδό του, δημιούργησε υπόνοιες στην UEFA, λόγω μεγάλων στοιχημάτων υπέρ του φιλοξενούμενου ΠΑΣ Γιάννενα, στον μεταξύ τους αγώνα στην Κομοτηνή, όταν ο κάθε "στοιχηματίας" με απλή κοινή λογική, θα πόνταρε χωρίς ρίσκο υπέρ του ΠΑΣ στον συγκεκριμένο αγώνα.
Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν νικήσει ο "στιγματισμένος" από την UEFA Πανιώνιος στην επόμενη αγωνιστική στην Κομοτηνή τον ανεβασμένο σε απόδοση Πανθρακικό και παιχτούν στοιχήματα πάνω από τα όρια που θεωρεί φυσιολογικά η UEFA (και οι σπόνσορες εταιρίες στοιχημάτων ??!!). Φοβόμαστε να κερδίσουμε πλέον. Να κάνει από πριν και μια έκκληση ο κος Τσακίρης στους παίκτες του στοιχήματος να μην ποντάρουν στον συγκεκριμένο αγώνα για να αποφύγουμε την πιθανή καταγγελία της UEFA, που συνεχώς βγαίνει και λέει ότι μας έχει στο στόχαστρο;
Η UEFA φαίνεται να κινείται, στις προσπάθειές της να καταπνίξει τη διαπλοκή στο ποδόσφαιρο λόγω στοιχήματος, με βάση μόνο τα στατιστικά στοιχεία και οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια. Κανένας δεν εξετάζει, αν οι καταστάσεις, που βρίσκονται οι συγκεκριμένες ομάδες στην τρέχουσα περίσταση, δικαιολογούν εξελίξεις αγώνων, που, αρκετοί ασχολούμενοι με το στοίχημα, συστηματικά μπορούν να προβλέψουν και να κερδοσκοπήσουν επ' αυτών, χωρίς κατ' ανάγκη να είναι στημένοι οι αγώνες.
Να φέρω σαν παράδειγμα τον αγώνα Σαλτσμπουργκ με Στανταρ Λιέγης, που ενώ βρέθηκε πίσω στο σκορ η Βελγική ομάδα με δυο γκολ, τελικά το ανέτρεψε με 2-3. Αν είχαν παιχτεί πολλά χρήματα τυχαία στο συγκεκριμένο αγώνα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η UEFA θα τον κατήγγειλε (αν βέβαια αυτό συνέφερε τους σπόνσορες...). Είναι όμως σχεδόν κοινό μυστικό στους παροικούντες την ποδοσφαιρική Ιερουσαλήμ, ότι η Σταντάρ είναι ομάδα με εκρηκτικές μεταπτώσεις μέσα στον ίδιο αγώνα και με δυνατή επίθεση, που μπορεί να σε σακατέψει στην κορύφωση της απόδοσης της ομάδας και με άμυνα προβληματικότατη και τερματοφύλακα "τροχονόμο". Από μια τέτοια ομάδα λοιπόν μπορείς να περιμένεις τέτοιες εξελίξεις αγώνων.
Αν η UEFA συνεχίσει να κινείται στο συγκεκριμένο ζήτημα με αποκλειστικό στοιχείο τα στατιστικά των ποσών που παίζονται στο στοίχημα και να αγνοεί επί μέρους παραμέτρους των αγώνων, τότε θα αυτογελοιοποιεί τις προσπάθειες της να πατάξει την παράνομη ποδοσφαιρική διαπλοκή λόγω στοιχήματος. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις καταγγελίες που γίνονται, που στο κάτω-κάτω ούτως ή άλλως έχει και την ηθική και τη θεσμική υποχρέωση να έχει η UEFA σε αυτό το ζήτημα.
Ο διαλυμένος ως τον Γενάρη, προ Δερμιτζάκη, Πανθρακικός, που δεν μπορούσε ούτε ισοπαλία να πάρει στο γήπεδό του, δημιούργησε υπόνοιες στην UEFA, λόγω μεγάλων στοιχημάτων υπέρ του φιλοξενούμενου ΠΑΣ Γιάννενα, στον μεταξύ τους αγώνα στην Κομοτηνή, όταν ο κάθε "στοιχηματίας" με απλή κοινή λογική, θα πόνταρε χωρίς ρίσκο υπέρ του ΠΑΣ στον συγκεκριμένο αγώνα.
Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν νικήσει ο "στιγματισμένος" από την UEFA Πανιώνιος στην επόμενη αγωνιστική στην Κομοτηνή τον ανεβασμένο σε απόδοση Πανθρακικό και παιχτούν στοιχήματα πάνω από τα όρια που θεωρεί φυσιολογικά η UEFA (και οι σπόνσορες εταιρίες στοιχημάτων ??!!). Φοβόμαστε να κερδίσουμε πλέον. Να κάνει από πριν και μια έκκληση ο κος Τσακίρης στους παίκτες του στοιχήματος να μην ποντάρουν στον συγκεκριμένο αγώνα για να αποφύγουμε την πιθανή καταγγελία της UEFA, που συνεχώς βγαίνει και λέει ότι μας έχει στο στόχαστρο;
Η UEFA φαίνεται να κινείται, στις προσπάθειές της να καταπνίξει τη διαπλοκή στο ποδόσφαιρο λόγω στοιχήματος, με βάση μόνο τα στατιστικά στοιχεία και οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια. Κανένας δεν εξετάζει, αν οι καταστάσεις, που βρίσκονται οι συγκεκριμένες ομάδες στην τρέχουσα περίσταση, δικαιολογούν εξελίξεις αγώνων, που, αρκετοί ασχολούμενοι με το στοίχημα, συστηματικά μπορούν να προβλέψουν και να κερδοσκοπήσουν επ' αυτών, χωρίς κατ' ανάγκη να είναι στημένοι οι αγώνες.
Να φέρω σαν παράδειγμα τον αγώνα Σαλτσμπουργκ με Στανταρ Λιέγης, που ενώ βρέθηκε πίσω στο σκορ η Βελγική ομάδα με δυο γκολ, τελικά το ανέτρεψε με 2-3. Αν είχαν παιχτεί πολλά χρήματα τυχαία στο συγκεκριμένο αγώνα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η UEFA θα τον κατήγγειλε (αν βέβαια αυτό συνέφερε τους σπόνσορες...). Είναι όμως σχεδόν κοινό μυστικό στους παροικούντες την ποδοσφαιρική Ιερουσαλήμ, ότι η Σταντάρ είναι ομάδα με εκρηκτικές μεταπτώσεις μέσα στον ίδιο αγώνα και με δυνατή επίθεση, που μπορεί να σε σακατέψει στην κορύφωση της απόδοσης της ομάδας και με άμυνα προβληματικότατη και τερματοφύλακα "τροχονόμο". Από μια τέτοια ομάδα λοιπόν μπορείς να περιμένεις τέτοιες εξελίξεις αγώνων.
Αν η UEFA συνεχίσει να κινείται στο συγκεκριμένο ζήτημα με αποκλειστικό στοιχείο τα στατιστικά των ποσών που παίζονται στο στοίχημα και να αγνοεί επί μέρους παραμέτρους των αγώνων, τότε θα αυτογελοιοποιεί τις προσπάθειες της να πατάξει την παράνομη ποδοσφαιρική διαπλοκή λόγω στοιχήματος. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις καταγγελίες που γίνονται, που στο κάτω-κάτω ούτως ή άλλως έχει και την ηθική και τη θεσμική υποχρέωση να έχει η UEFA σε αυτό το ζήτημα.
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Το παιχνιδάκι με τα τουβλάκια
Δεν θα ήθελα να εκληφθεί σαν κινδυνολογία γιατί πολύ πιθανόν είναι απλά συμπτωματικό. Εξάλλου δεν έχω καμιά ειδικότητα επί του θέματος. Μια παρατήρηση που έκανα είναι ότι έχουμε το τελευταίο διάστημα και μετά το σεισμό της Αίτής, μια μετακίνηση της σεισμικής διέγερσης προς Δυσμάς, Αϊτή, Χιλή, Ταϊβάν (6.4 στις 4-3) και τώρα Ανατολική Τουρκία (6.2 στις 8-3). Ίσως είναι γεγονότα τελείως ανεξάρτητα αν και σεισμοί σαν της Αϊτής και της Χιλής συνήθως έχουν επακόλουθα. Μια άλλη παρατήρηση που έκανα είναι ότι απ' όσο θυμάμαι και το 1999 πριν από το σεισμό της Πάρνηθας, είχαν προηγηθεί ισχυροί σεισμοί σε Ταϊβάν και μετά στην Ανατολία της Τουρκίας. Κάποιες θεωρίες μιλάνε για το περίφημο φαινόμενο Ντόμινο που ακολουθεί πολύ ισχυρές δονήσεις όπως αυτές στην Αϊτή και στη Χιλή.
Ούτε την ειδικότητα έχω, ούτε μπορώ να γνωρίζω αν οι τεκτονικές συσχετίσεις και οι χρονικές αποστάσεις των ως τώρα σεισμών δημιουργούν κάποια ερωτηματικά. Κατά συνέπεια, θεωρήστε αυτή την ανάρτησή μου ως απλή καταγραφή συμπτώσεων που μοιράστηκα μαζί σας και πάντα ας ελπίζουμε ότι ο Εγκέλαδος δεν αρέσκεται να παίζει το παιδικό παιχνιδάκι με τα τουβλάκια.
Να ευχηθούμε και στους νέους σεισμοπαθείς στη γειτονική χώρα, που παιρνούν δύσκολες ώρες σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, γρήγορα η κατάσταση να βελτιωθεί και να έχουν όσο περισσότερες διασωθέντες γίνεται.
Ούτε την ειδικότητα έχω, ούτε μπορώ να γνωρίζω αν οι τεκτονικές συσχετίσεις και οι χρονικές αποστάσεις των ως τώρα σεισμών δημιουργούν κάποια ερωτηματικά. Κατά συνέπεια, θεωρήστε αυτή την ανάρτησή μου ως απλή καταγραφή συμπτώσεων που μοιράστηκα μαζί σας και πάντα ας ελπίζουμε ότι ο Εγκέλαδος δεν αρέσκεται να παίζει το παιδικό παιχνιδάκι με τα τουβλάκια.
Να ευχηθούμε και στους νέους σεισμοπαθείς στη γειτονική χώρα, που παιρνούν δύσκολες ώρες σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, γρήγορα η κατάσταση να βελτιωθεί και να έχουν όσο περισσότερες διασωθέντες γίνεται.
Κοίτα κάτι πράγματα...
Δεν το ήξερα και με έκπληξη άκουσα τον κο Οικονόμου στο ΣΚΑΙ να το λέει, κρατώντας επιδεικτικά στο χέρι μια πένα Mont Blanc (άραγε γιατί;).
Μια από τις 4-5 ομάδες της Super League, που δηλώνει κέρδη (και επαινέθηκε γι' αυτό από τους παρουσιαστές του ΣΚΑΙ) είναι ... η Νέα Καβάλα του καταδικασθέντος Μάκη Ψωμιάδη, που δεν διάγει εντός φυλακών λόγω του συνωστισμού των.
Ναι είναι η ομάδα, που έχει τρεις διεθνείς τερματοφύλακες στη σύνθεσή της, που τα παιδιά αγοράζουν στον μπαμπά τους για γενέθλιο δώρο τον διεθνή Πολωνό επιθετικό Σμολάρεκ, που δεν μπόρεσε χρόνια να φέρει στην Ελλάδα ο ΠΑΟ και που το ρόστερ της θα το ζήλευαν ομάδες που πρωταγωνιστούν και έχουν χιλιάδες οπαδών, όπως ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ.
Είδες ρε παιδί μου τι εκπλήξεις υπάρχουν σε αυτή την όμορφη χώρα, που λέγεται Ελλάδα! Είναι αλήθεια κρίμα που αυτό το αξιοζήλευτο μάνατζμεντ της κερδοφόρας Νέας Καβάλας, δεν είχε μπορέσει ο κος Ψωμιάδης να το εφαρμόσει και στην δεινοπαθούσα ΑΕΚ των μεγάλων χρεών. Πράγματι άτυχη η ΑΕΚ...
Μια από τις 4-5 ομάδες της Super League, που δηλώνει κέρδη (και επαινέθηκε γι' αυτό από τους παρουσιαστές του ΣΚΑΙ) είναι ... η Νέα Καβάλα του καταδικασθέντος Μάκη Ψωμιάδη, που δεν διάγει εντός φυλακών λόγω του συνωστισμού των.
Ναι είναι η ομάδα, που έχει τρεις διεθνείς τερματοφύλακες στη σύνθεσή της, που τα παιδιά αγοράζουν στον μπαμπά τους για γενέθλιο δώρο τον διεθνή Πολωνό επιθετικό Σμολάρεκ, που δεν μπόρεσε χρόνια να φέρει στην Ελλάδα ο ΠΑΟ και που το ρόστερ της θα το ζήλευαν ομάδες που πρωταγωνιστούν και έχουν χιλιάδες οπαδών, όπως ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ.
Είδες ρε παιδί μου τι εκπλήξεις υπάρχουν σε αυτή την όμορφη χώρα, που λέγεται Ελλάδα! Είναι αλήθεια κρίμα που αυτό το αξιοζήλευτο μάνατζμεντ της κερδοφόρας Νέας Καβάλας, δεν είχε μπορέσει ο κος Ψωμιάδης να το εφαρμόσει και στην δεινοπαθούσα ΑΕΚ των μεγάλων χρεών. Πράγματι άτυχη η ΑΕΚ...
Συνέντευξη νέων προοπτικών;
Πέραν των όσων σχετικών με την πρόσφατη καταγγελία του περί ΠΟΚ και την τιμωρία του για τα γεγονότα του ματς με ΠΑΟ εμπεριέχει η συνέντευξη του κου Τσακίρη στο ΒΗΜΑ της Κυριακής, νομίζω πως περιλαμβάνει και κάποια ψήγματα των νέων σχεδίων του για την ΠΑΕ Πανιώνιος.
Και σε χθεσινό σχόλιο μου σε άλλη ανάρτηση αναφέρω ότι το σχέδιο του Προέδρου να φτιάξει σούπερ μικρές ομάδες με τις οποίες να δουλεύει συστηματικά, θα πρέπει να συνοδεύεται με την αποφυγή της χρησιμοποίησης που έγινε φέτος της πρώτης ομάδας για ανάδειξη ταλέντων, που σαν αποτέλεσμα είχε το να την αφήσει χωρίς βάθος πάγκου και εναλλακτικές λύσεις. Ας κάνει επαφές ο κος Τσακίρης και με την Εσπανιόλ, με την οποία έχει συμφωνία συνεργασίας για να πάρει από τους έμπειρους Ισπανούς τεχνογνωσία σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης των μικρών ομάδων τους. Και περαιτέρω νομίζω πως χρειάζεται ενός και ΕΚΤΟΣ Ελλάδος σκάουτιγκ στις μικρές ηλικίες γιατί δεν μπορούμε να περιμένουμε να έρθουν μόνα τους τα παιδιά με ταλέντο στην ομάδα επειδή είναι Πανιώνιοι και επιπλέον υπάρχουν περιοχές εκτός Ελλάδος (πχ Αφρική) με πηγαία ταλέντα, που ίσως θα ήταν καλύτερα ...και φθηνότερα... να τα παίρνουμε από πρώτο και όχι από δεύτερο χέρι μέσω μάνατζερς.
Το άλλο καίριο σημείο της συνέντευξης, όπως είδα ότι σωστά επισημαίνουν σε άλλα blogs οι φίλοι της ομάδας, είναι το θέμα του μάνατζμεντ της ΠΑΕ. Λέει ο κος Τσακίρης:
«Προφανώς το εγχείρημα με πρόεδρο που πάνω απ΄ όλα να είναι Πανιώνιος έχει ελαττώματα. Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Οταν ψάχνεις ανθρώπους ικανούς οι οποίοι ντε και καλά να υποστηρίζουν τον Πανιώνιο, περιορίζεις τους υποψηφίους στο 1%. Γι΄ αυτό νιώθω ότι πρέπει να κοιτάξουμε προς άλλη κατεύθυνση αναζητώντας τον ικανότερο κυβερνήτη της ομάδας. Χρειαζόμαστε επαγγελματικό κυνισμό. Να λειτουργήσει κάποιος τον Πανιώνιο ως εταιρεία. Χορτάσαμε από ρομαντισμό. Στο τέλος της ημέρας αυτό που θέλει ο κάθε φίλος της ομάδας είναι το αποτέλεσμα. Οπότε από τη νέα περίοδο θα λειτουργήσουμε εντελώς επαγγελματικά στο μάνατζμεντ. Και εκείνος που θα “τρέχει” την ομάδα θα πληρώνεται και αναλόγως. Σαν να εργάζεται σε μια εταιρεία με τζίρο 15 εκατ. ευρώ και όχι σαν υπάλληλος σε περίπτερο, όπως συμβαίνει τώρα».
Το πρόβλημα με το μάνατζμεντ της ΠΑΕ είναι ίσως παρεμφερές με αυτό των ΔΕΚΟ. Έχει κάποιες ιδιαιτερότητες σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις. Κανονικά διοικείς μια εταιρία για να σου φέρνει όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη. Μια ΔΕΚΟ, με δεδομένο τον κύριο σκοπό που έχει να παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες, πρέπει να τη διοικήσεις με στόχο να τις παρέχει αξιόπιστα και ικανοποιητικά, χωρίς να δημιουργεί ζημιές. Μια ΠΑΕ έχει μάλλον σαν πρωτεύοντα στόχο να επιτυγχάνει το καλύτερο δυνατό αγωνιστικό αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την παροχή κερδών στους μετόχους της. Αν το αγωνιστικό αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο είναι μάλλον σαφές ότι δεν μπορούν να υπάρχουν και υλικά κέρδη, τουλάχιστον σε βάθος χρόνου. Ίσως βραχυπρόθεσμα περιορίζεις τις ζημιές υποβαθμίζοντας το αγωνιστικό μέρος αλλά αυτό είναι μόνο πρόσκαιρα επωφελές καθώς βαθμιαία το "προϊόν" που θα προσφέρει η ΠΑΕ θα φθίνει. Πολύ πιθανόν, αν αντέχεις, να πρέπει για ένα διάστημα να δεις την ΠΑΕ σαν ΔΕΚΟ για να δημιουργήσεις το υπόβαθρο για μελλοντικά κέρδη.
Γενικότερα βέβαια μια εταιρία την διαχειρίζεσαι έτσι ώστε το προϊόν ή η υπηρεσία, που προσφέρει, να ικανοποιεί τους πελάτες.Κατά συνέπεια αναζητείται η χρυσή τομή, ύπαρξης αξιόλογου προϊόντος, που να αποβεί μέσα στο χρόνο επικερδές. Προφανώς λίγη σημασία έχουν τα οπαδικά αισθήματα, αυτού που θ' αναλάβει να κάνει πράξη κάτι τέτοιο, εφόσον είναι επαγγελματίας και δεν επηράζεται από αυτά σε βάρος της δουλειάς του. Θεωρώ όμως ότι ο όποιος άξιος μάνατζερ μιας κοινής επιχείρησης δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να διοικήσει επιτυχώς μια ΠΑΕ αν δεν μελετήσει επαρκώς και δεν εντοπίσει τις ιδιαιτερότητες μιας τέτοιας επιχείρησης. Κατά συνέπεια χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και η πείρα του παρελθόντος δείχνει ότι δεν είναι καλή πρακτική το ν' αφεθεί η ΠΑΕ στα χέρια μη ιδιοκτητών της χωρίς να έχουν θεσμοθετηθεί διαδικασίες συχνού ελέγχου και επιστασίας της και δικλείδες ασφαλείας από την πολωτική πλήρη εφαρμογή των απόψεων του ενός, που θα 'τρέχει' τη δουλειά. Θέλουμε σωστούς εφαρμοστές και εκτελεστές αλλά χρειάζεται και η σύνθεση απόψεων και οι διαδικασίες ελέγχου, για να έχουν οι εκτελούντες τα καθαρά δεδομένα του τι πρέπει να πράξουν. Το θέμα λοιπόν είναι πιο πολύπλοκο μάλλον από την απλή αποδοχή κάποιου μη Πανιώνιου διοικητικού διευθυντή, που θα είναι πιο άξιος από τους αντίστοιχους Πανιώνιους, που επέβαλε πιθανότατα ως τώρα ο ρομαντισμός.
Και σε χθεσινό σχόλιο μου σε άλλη ανάρτηση αναφέρω ότι το σχέδιο του Προέδρου να φτιάξει σούπερ μικρές ομάδες με τις οποίες να δουλεύει συστηματικά, θα πρέπει να συνοδεύεται με την αποφυγή της χρησιμοποίησης που έγινε φέτος της πρώτης ομάδας για ανάδειξη ταλέντων, που σαν αποτέλεσμα είχε το να την αφήσει χωρίς βάθος πάγκου και εναλλακτικές λύσεις. Ας κάνει επαφές ο κος Τσακίρης και με την Εσπανιόλ, με την οποία έχει συμφωνία συνεργασίας για να πάρει από τους έμπειρους Ισπανούς τεχνογνωσία σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης των μικρών ομάδων τους. Και περαιτέρω νομίζω πως χρειάζεται ενός και ΕΚΤΟΣ Ελλάδος σκάουτιγκ στις μικρές ηλικίες γιατί δεν μπορούμε να περιμένουμε να έρθουν μόνα τους τα παιδιά με ταλέντο στην ομάδα επειδή είναι Πανιώνιοι και επιπλέον υπάρχουν περιοχές εκτός Ελλάδος (πχ Αφρική) με πηγαία ταλέντα, που ίσως θα ήταν καλύτερα ...και φθηνότερα... να τα παίρνουμε από πρώτο και όχι από δεύτερο χέρι μέσω μάνατζερς.
Το άλλο καίριο σημείο της συνέντευξης, όπως είδα ότι σωστά επισημαίνουν σε άλλα blogs οι φίλοι της ομάδας, είναι το θέμα του μάνατζμεντ της ΠΑΕ. Λέει ο κος Τσακίρης:
«Προφανώς το εγχείρημα με πρόεδρο που πάνω απ΄ όλα να είναι Πανιώνιος έχει ελαττώματα. Πρέπει να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό. Οταν ψάχνεις ανθρώπους ικανούς οι οποίοι ντε και καλά να υποστηρίζουν τον Πανιώνιο, περιορίζεις τους υποψηφίους στο 1%. Γι΄ αυτό νιώθω ότι πρέπει να κοιτάξουμε προς άλλη κατεύθυνση αναζητώντας τον ικανότερο κυβερνήτη της ομάδας. Χρειαζόμαστε επαγγελματικό κυνισμό. Να λειτουργήσει κάποιος τον Πανιώνιο ως εταιρεία. Χορτάσαμε από ρομαντισμό. Στο τέλος της ημέρας αυτό που θέλει ο κάθε φίλος της ομάδας είναι το αποτέλεσμα. Οπότε από τη νέα περίοδο θα λειτουργήσουμε εντελώς επαγγελματικά στο μάνατζμεντ. Και εκείνος που θα “τρέχει” την ομάδα θα πληρώνεται και αναλόγως. Σαν να εργάζεται σε μια εταιρεία με τζίρο 15 εκατ. ευρώ και όχι σαν υπάλληλος σε περίπτερο, όπως συμβαίνει τώρα».
Το πρόβλημα με το μάνατζμεντ της ΠΑΕ είναι ίσως παρεμφερές με αυτό των ΔΕΚΟ. Έχει κάποιες ιδιαιτερότητες σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις. Κανονικά διοικείς μια εταιρία για να σου φέρνει όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη. Μια ΔΕΚΟ, με δεδομένο τον κύριο σκοπό που έχει να παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες, πρέπει να τη διοικήσεις με στόχο να τις παρέχει αξιόπιστα και ικανοποιητικά, χωρίς να δημιουργεί ζημιές. Μια ΠΑΕ έχει μάλλον σαν πρωτεύοντα στόχο να επιτυγχάνει το καλύτερο δυνατό αγωνιστικό αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την παροχή κερδών στους μετόχους της. Αν το αγωνιστικό αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο είναι μάλλον σαφές ότι δεν μπορούν να υπάρχουν και υλικά κέρδη, τουλάχιστον σε βάθος χρόνου. Ίσως βραχυπρόθεσμα περιορίζεις τις ζημιές υποβαθμίζοντας το αγωνιστικό μέρος αλλά αυτό είναι μόνο πρόσκαιρα επωφελές καθώς βαθμιαία το "προϊόν" που θα προσφέρει η ΠΑΕ θα φθίνει. Πολύ πιθανόν, αν αντέχεις, να πρέπει για ένα διάστημα να δεις την ΠΑΕ σαν ΔΕΚΟ για να δημιουργήσεις το υπόβαθρο για μελλοντικά κέρδη.
Γενικότερα βέβαια μια εταιρία την διαχειρίζεσαι έτσι ώστε το προϊόν ή η υπηρεσία, που προσφέρει, να ικανοποιεί τους πελάτες.Κατά συνέπεια αναζητείται η χρυσή τομή, ύπαρξης αξιόλογου προϊόντος, που να αποβεί μέσα στο χρόνο επικερδές. Προφανώς λίγη σημασία έχουν τα οπαδικά αισθήματα, αυτού που θ' αναλάβει να κάνει πράξη κάτι τέτοιο, εφόσον είναι επαγγελματίας και δεν επηράζεται από αυτά σε βάρος της δουλειάς του. Θεωρώ όμως ότι ο όποιος άξιος μάνατζερ μιας κοινής επιχείρησης δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να διοικήσει επιτυχώς μια ΠΑΕ αν δεν μελετήσει επαρκώς και δεν εντοπίσει τις ιδιαιτερότητες μιας τέτοιας επιχείρησης. Κατά συνέπεια χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και η πείρα του παρελθόντος δείχνει ότι δεν είναι καλή πρακτική το ν' αφεθεί η ΠΑΕ στα χέρια μη ιδιοκτητών της χωρίς να έχουν θεσμοθετηθεί διαδικασίες συχνού ελέγχου και επιστασίας της και δικλείδες ασφαλείας από την πολωτική πλήρη εφαρμογή των απόψεων του ενός, που θα 'τρέχει' τη δουλειά. Θέλουμε σωστούς εφαρμοστές και εκτελεστές αλλά χρειάζεται και η σύνθεση απόψεων και οι διαδικασίες ελέγχου, για να έχουν οι εκτελούντες τα καθαρά δεδομένα του τι πρέπει να πράξουν. Το θέμα λοιπόν είναι πιο πολύπλοκο μάλλον από την απλή αποδοχή κάποιου μη Πανιώνιου διοικητικού διευθυντή, που θα είναι πιο άξιος από τους αντίστοιχους Πανιώνιους, που επέβαλε πιθανότατα ως τώρα ο ρομαντισμός.
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
Κοινοτική Αλληλεγγύη και ελληνικές πολιτικές ανάγκες
Τι νόημα έχει η ύπαρξη του κοινού νομίσματος της ευρωζώνης, του Ευρώ, αν δεν υπάρχει η κοινοτική αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της Ευρωζώνης;
Αυτό το απλό ερώτημα έθεσε πάνω-κάτω ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί στη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κο Παπανδρέου.
Είναι ένα υπαρξιακό ερώτημα της Ευρωζώνης, που δοκιμάζεται λειτουργικά και θεσμικά παράλληλα με την δεινοπαθούσα οικονομικά χώρα μας, και που οι υγειώς σκεπτόμενοι Ευρωπαίοι εταίροι μας (όχι αυτοί με τα πωλητήρια στην Ακρόπολη και στην Κέρκυρα και με το δάκτυλο της Αφροδίτης προτεταμένο άνωθεν) το γνωρίζουν καλώς.
Η Ευρώπη καλείται ν' αποδείξει μια στοιχειώδη συνοχή, που θ' απαντήσει το υπαρξιακό παραπάνω ερώτημα και θ' απομονώσει όσους παίζουν εντός ΕΕ είτε για την πάρτη τους και μόνο είτε σαν πέμπτη φάλαγγα των Ατλαντιστών, εξυπηρετώντας διαλυτικές τάσεις. Και αυτό είναι ουσιαστίκο ευρωπαϊκό ζήτημα για όσους δεν εθελοτυφλούν θεωρώντας το Ελληνικό πρόβλημα ως τοπική ανωμαλία της χώρας μας μόνο.
Οι πολιτικοί όμως Ελλάδα καλούνται να δώσουν ένα όραμα ελπίδας στο λαό, που έχει μπροστά του να διαβεί το μακροχρόνιο τούνελ της κρίσης και ένα αίσθημα αναλογικής άρσης των βαρών, που δεν έχουν δώσει τα αποφασισθέντα μέχρι τώρα μέτρα. Και πάνω απ' όλα πρέπει να υπάρχει και θάρρος λήψης και παρουσίασης των όποιων μέτρων (όχι να προτάσσουμε κυβερνητικούς εκπροσώπους φοβούμενοι να αντικρίσουμε τον κόσμο και την αντίδρασή του γιατί πως θα τον πείσουμε έτσι όταν δεν αναλαμβάνουμε την εκπροσώπηση των όσων αποφασίζουμε;) αλλά και πλήρη απαλλαγή από το βραχνά του πολιτικού κόστους, που μόνο επιβαρυντικές καθυστερήσεις έχει σωρεύσει εδώ και καιρό (και δεν εννοώ μόνο από την παρούσα κυβέρνηση). Την κατάληξη της κωλυσιεργίας τη βλέπουμε πια καθαρά τώρα που αναγκαζόμαστε λόγω αυτής να παίρνουμε πλέον μέτρα πανικού που κτυπούν τους εύκολους στόχους αντί να έχουμε φροντίσει έγκαιρα να λάβουμε μέτρα που θα εξασφάλιζαν την μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική δικαιοσύνη στην ανάληψη των βαρών. Και αναγκαζόμαστε να περικόψουμε τώρα ακόμα και από αναγκαίες και ανελαστικές κοινωνικές υπηρεσίες του ξεχαρβαλωμένου μας κράτους γιατί δεν είχαμε το θάρρος να περιορίσουμε όταν έπρεπε την εξόγκωση ενός δημοσίου κατά πελατειακό τρόπο για τους πολιτικούς σε τομείς μάλιστα που τίποτα δεν πρόσφεραν και δεν προσφέρουν. Αντί να κόψουμε όταν έπρεπε τα μικρά αποστήματα, τώρα ίσως ακρωτηριάσουμε χρήσιμα μέλη του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε σε τούτη τη χώρα.
Χρειαζόμαστε δίκαιους πολιτικούς, χωρίς σκοπιμότητες πέραν της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της χώρας, με θάρρος και γρήγορα αντανακλαστικά και με διάθεση να εργασθούν και να συνεργασθούν πέραν των πολιτικών σκοπιμοτήτων και τέλος και με τη συνείδηση να προστατεύσουν τους αδυνάτους από τη λαίλαπα που θα περάσουμε.
Θα βρεθούν τέτοιοι άνθρωποι για το καλό της πατρίδας;
Σίγουρα δεν θα είναι ούτε αυτοί που θα δεχτούν αγόγγυστα την όποια νεοφιλελεύθερη αλχημεία των κομισάριων της ΕΕ αλλά ούτε αυτοί που θα χαϊδεύουν αυτιά και θα φοβούνται μήπως διαλυθεί το κόμμα τους από αναγκαία επώδυνα μέτρα, για τα οποία σήμερα ο πόνος που προκαλούν ίσως κάπως υποφέρεται αλλά αν δεν τα πάρουμε τώρα, μετά ο πόνος θα καταστεί ανυπόφορος.
Αυτό το απλό ερώτημα έθεσε πάνω-κάτω ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί στη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κο Παπανδρέου.
Είναι ένα υπαρξιακό ερώτημα της Ευρωζώνης, που δοκιμάζεται λειτουργικά και θεσμικά παράλληλα με την δεινοπαθούσα οικονομικά χώρα μας, και που οι υγειώς σκεπτόμενοι Ευρωπαίοι εταίροι μας (όχι αυτοί με τα πωλητήρια στην Ακρόπολη και στην Κέρκυρα και με το δάκτυλο της Αφροδίτης προτεταμένο άνωθεν) το γνωρίζουν καλώς.
Η Ευρώπη καλείται ν' αποδείξει μια στοιχειώδη συνοχή, που θ' απαντήσει το υπαρξιακό παραπάνω ερώτημα και θ' απομονώσει όσους παίζουν εντός ΕΕ είτε για την πάρτη τους και μόνο είτε σαν πέμπτη φάλαγγα των Ατλαντιστών, εξυπηρετώντας διαλυτικές τάσεις. Και αυτό είναι ουσιαστίκο ευρωπαϊκό ζήτημα για όσους δεν εθελοτυφλούν θεωρώντας το Ελληνικό πρόβλημα ως τοπική ανωμαλία της χώρας μας μόνο.
Οι πολιτικοί όμως Ελλάδα καλούνται να δώσουν ένα όραμα ελπίδας στο λαό, που έχει μπροστά του να διαβεί το μακροχρόνιο τούνελ της κρίσης και ένα αίσθημα αναλογικής άρσης των βαρών, που δεν έχουν δώσει τα αποφασισθέντα μέχρι τώρα μέτρα. Και πάνω απ' όλα πρέπει να υπάρχει και θάρρος λήψης και παρουσίασης των όποιων μέτρων (όχι να προτάσσουμε κυβερνητικούς εκπροσώπους φοβούμενοι να αντικρίσουμε τον κόσμο και την αντίδρασή του γιατί πως θα τον πείσουμε έτσι όταν δεν αναλαμβάνουμε την εκπροσώπηση των όσων αποφασίζουμε;) αλλά και πλήρη απαλλαγή από το βραχνά του πολιτικού κόστους, που μόνο επιβαρυντικές καθυστερήσεις έχει σωρεύσει εδώ και καιρό (και δεν εννοώ μόνο από την παρούσα κυβέρνηση). Την κατάληξη της κωλυσιεργίας τη βλέπουμε πια καθαρά τώρα που αναγκαζόμαστε λόγω αυτής να παίρνουμε πλέον μέτρα πανικού που κτυπούν τους εύκολους στόχους αντί να έχουμε φροντίσει έγκαιρα να λάβουμε μέτρα που θα εξασφάλιζαν την μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική δικαιοσύνη στην ανάληψη των βαρών. Και αναγκαζόμαστε να περικόψουμε τώρα ακόμα και από αναγκαίες και ανελαστικές κοινωνικές υπηρεσίες του ξεχαρβαλωμένου μας κράτους γιατί δεν είχαμε το θάρρος να περιορίσουμε όταν έπρεπε την εξόγκωση ενός δημοσίου κατά πελατειακό τρόπο για τους πολιτικούς σε τομείς μάλιστα που τίποτα δεν πρόσφεραν και δεν προσφέρουν. Αντί να κόψουμε όταν έπρεπε τα μικρά αποστήματα, τώρα ίσως ακρωτηριάσουμε χρήσιμα μέλη του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε σε τούτη τη χώρα.
Χρειαζόμαστε δίκαιους πολιτικούς, χωρίς σκοπιμότητες πέραν της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της χώρας, με θάρρος και γρήγορα αντανακλαστικά και με διάθεση να εργασθούν και να συνεργασθούν πέραν των πολιτικών σκοπιμοτήτων και τέλος και με τη συνείδηση να προστατεύσουν τους αδυνάτους από τη λαίλαπα που θα περάσουμε.
Θα βρεθούν τέτοιοι άνθρωποι για το καλό της πατρίδας;
Σίγουρα δεν θα είναι ούτε αυτοί που θα δεχτούν αγόγγυστα την όποια νεοφιλελεύθερη αλχημεία των κομισάριων της ΕΕ αλλά ούτε αυτοί που θα χαϊδεύουν αυτιά και θα φοβούνται μήπως διαλυθεί το κόμμα τους από αναγκαία επώδυνα μέτρα, για τα οποία σήμερα ο πόνος που προκαλούν ίσως κάπως υποφέρεται αλλά αν δεν τα πάρουμε τώρα, μετά ο πόνος θα καταστεί ανυπόφορος.
Νίκη με καλή απόδοση στο κρίσιμο σημείο. Πανιώνιος-Ξάνθη 3-0
Πέρασαν 3 μήνες από τις 6 Δεκεμβρίου, που ο Πανιώνιος νίκησε την ΑΕΚ με 3-1 για να ξαναγευτούμε τη χαρά της νίκης στο γήπεδό μας. Στο κρίσιμο ματς με την Ξάνθη, ο Πανιώνιος με αρκετά καλή απόδοση, πέτυχε ευρεία νίκη με 3-0 και έθεσε τις βάσεις πλεόν, αν μη τι άλλο να μείνει στη Super League.
Όποιος αμφισβητεί για το πόσο καίρια ήταν αυτή η νίκη, θα πρέπει ν' αναλογιστεί ποια θα ήταν η κατάσταση αν δεν ερχόταν και πολύ περισσότερο αν χάναμε.
Η σημερινή απόδοση της ομάδας ήταν ισάξια αν όχι υπέρτερη των όσων είχε πετύχει το Νοέμβριο και Δεκέμβριο, κάνοντας την ποδοσφαιρική Ελλάδα να μιλάει για την ομάδα που έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο στη χώρα. Είναι δε η απόδοση αυτή και μια απάντηση σε μεγαλοδημοσιογράφους, που μίλαγαν αποκλειστικά για έργο Φερέρα, που η φυγή του δεν πρόκειται να το αφήσει να επαναληφθεί.
Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής μετάλλαξης ονομάζεται Μπερνάρ Κουμορτζί . Ο Κούμο επανήλθε σε πολύ υψηλά επίπεδα και έσπρωξε μαζί του και όλη την ομάδα ψηλά. Μαζί με τον Τσότσαλιτς στο κέντρο λειτούργησαν άριστα και ανασταλτικά και δημιουργικά και έβγαλαν τον Πανιώνιο από την ανυπαρξία μηνών στα χαφ.
Πολύ καλός ο Κοντοές που δεν άφησε να φανεί το κενό Μανιάτη και πρόσφερε και επιθετικά, έστω με τα γνωστά του ελαττώματα στις τελικές πάσες.
Λάτκα και Όμο πραγματοποίησαν την καλύτερη εμφάνιση στα σέντερ μπακ όλης της σεζόν.
Ο Τζαβέλας ήταν ο Τζαβέλας, πολύ καλός παίκτης (ανακηρύχτηκε και MVP του αγώνα) αλλά θεωρώ ότι γίνεται κατάχρηση από μέρους του στην εκτέλεση των στημένων, έστω και αν σήμερα συμμετείχε στα τρία γκολ. Κάποιες φορές πρέπει να δοκιμάζουν και άλλοι.
Ο Ριέρα με καλή εμφάνιση, κινητικός και δημιουργικός, με συγκινητική προσπάθεια, αλλά δυστυχώς για το Σίτο, τουλάχιστον σε μια φάση, που του δόθηκε άνετη ευκαιρία για γκολ ... επαλήθευσε τις διαμαρτυρίες του Μανιάτη στην προπόνηση, σημαδεύοντας τα ουράνια. Θέλει βελτίωση ο Σίτο στην τελική προσπάθεια για να φθάσει πιο ψηλά και σήμερα δεν στοίχισε η απώλεια μιας τέτοιας ευκαιρίας, αλλά ΄σε διαφορετικές περιστάσεις τι θα γινόταν;
Ο Γουνδουλάκης ξεκίνησε σε χαμηλές πτήσεις και σιγά-σιγά ανέβασε απόδοση συμβάλλοντας ουσιαστικά στη νίκη.
Για το Μπάλαμπαν να πω ότι τουλάχιστον έβαλε το γκολ και ξεπέρασε την αφλογιστία που τον διακατείχε μήνες τώρα.
Ο Μπέλιτς, που επανήλθε μετά από καιρό, δεν τα πήγε άσχημα, αλλά συνεχίζει να τον διακατέχει η διστακτικότητα στις εξόδους και στα στημένα, που δημιουργεί κινδύνους και μπερδεύει τους αμυντικούς.
Πιθανότατα έχουμε το ρεκόρ φέτος της μόνης ομάδας που έχουν παίξει και οι τρεις τερματοφύλακές της αρκετά παιχνίδια. Στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές παίξαμε κάθε φορά και με άλλο γκολκήπερ.
Ένα παραλειπόμενο του αγώνα είναι ότι επιτέλους μάθαμε πως η αλλαγή του Σκούφαλη έχει σπόνσορες!!! Αυτό εξηγεί πολλά...
Ένα ακόμα σημείο, άξιο σχολιασμού είναι ότι και με βροχή και αντίξοες καιρικές καταστάσεις, το γήπεδο της Νέας Σμύρνης παραμένει σε ικανοποιητική κατάσταση για να παιχτεί ποδόσφαιρο και μάλιστα και τεχνικό παιχνίδι. Δεν γίνεται ο γνωστός βούρκος που συναντάμε σε όλη την Ελληνική επικράτεια (ακόμα και στο ΟΑΚΑ το βλέπαμε πριν το Γενάρη). Σε αυτό έχει σαφώς συμβάλλει η ύπαρξη του προπονητικού κέντρου, που επιτρέπει να μην καταπονεί η ομάδα τον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου με τις προπονήσεις της, αλλά και οι υπεύθυνοι για το γήπεδο, οι οποίοι φαίνεται να έχουν κάνει καλή δουλεία στον τάπητα και στη συντήρησή του.
Συγχαρητήρια στην ομάδα και μακάρι να πάμε έτσι ως το τέλος. Συγχαρητήρια και στους οπαδούς, που με αντίξοες συνθήκες στάθηκαν και σήμερα δίπλα της.
Πανιώνιος (Γιώργος Παράσχος): Μπέλιτς, Λάτκα, Όμο, Ριέρα (87' Σάμαρης), Μπάλαμπαν, Κουμορτζί, Κούκετς (72' Μπαρόνι), Γουνδουλάκης (80' Σκούφαλης), Κοντοές, Τσότσαλιτς, Τζαβέλλας
Skoda Ξάνθη (Νίκος Κεχαγιάς): Γκσπούρνινγκ, Παπαδημητρίου, Κωστούλας, Τζάγκι, Σταθάκης, Φλίσκας, Σουάνης (55' Μπούγκα), Στίνγκα (46' Στρμπα), Ζίεντσουκ, Πόι, Μαρσελίνιο (67' Μάριτς)
Διαιτητής: Γ.Σταθόπουλος (Αχαΐας)
Βοηθοί διαιτητή: Σ.Τρύφωνας (Κέρκυρας), Ν.Γεωργαράκος (Αθηνών)
Γκολ: Κουμορτζί (21'), Λάτκα (39'), Μπάλαμπαν (61')
Κίτρινες κάρτες: Τσότσαλιτς (37'), Κουμορτζί (64'), Τζαβέλλας (79') / Φλίσκας (27'), Μαρσελίνιο (53'), Σταθάκης (70'), Ζίεντσουκ (73')
Συνέντευξη Παράσχου: Πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια στα παιδιά παρά το βαθμολογικό άγχος που είχαν. Επιβάλαμε το ρυθμό μας από την αρχή του αγώνα. Η ομάδα είχε ξεκάθαρη σκέψη. Είχε μια πολύ καλή κυκλοφορία μπάλας, καλό πρέσινγκ και καλή οργάνωση. Αξιοποιήσαμε με τον καλύτερο τρόπο τα στημένα.
Καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού είχαμε ωραίους συνδυασμούς και θα μπορούσαμε να βάλουμε και άλλα γκολ. Απαλλαγμένοι από το άγχος θα μπορέσουμε να πάμε πιο ψηλά στην βαθμολογία".
Όποιος αμφισβητεί για το πόσο καίρια ήταν αυτή η νίκη, θα πρέπει ν' αναλογιστεί ποια θα ήταν η κατάσταση αν δεν ερχόταν και πολύ περισσότερο αν χάναμε.
Η σημερινή απόδοση της ομάδας ήταν ισάξια αν όχι υπέρτερη των όσων είχε πετύχει το Νοέμβριο και Δεκέμβριο, κάνοντας την ποδοσφαιρική Ελλάδα να μιλάει για την ομάδα που έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο στη χώρα. Είναι δε η απόδοση αυτή και μια απάντηση σε μεγαλοδημοσιογράφους, που μίλαγαν αποκλειστικά για έργο Φερέρα, που η φυγή του δεν πρόκειται να το αφήσει να επαναληφθεί.
Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής μετάλλαξης ονομάζεται Μπερνάρ Κουμορτζί . Ο Κούμο επανήλθε σε πολύ υψηλά επίπεδα και έσπρωξε μαζί του και όλη την ομάδα ψηλά. Μαζί με τον Τσότσαλιτς στο κέντρο λειτούργησαν άριστα και ανασταλτικά και δημιουργικά και έβγαλαν τον Πανιώνιο από την ανυπαρξία μηνών στα χαφ.
Πολύ καλός ο Κοντοές που δεν άφησε να φανεί το κενό Μανιάτη και πρόσφερε και επιθετικά, έστω με τα γνωστά του ελαττώματα στις τελικές πάσες.
Λάτκα και Όμο πραγματοποίησαν την καλύτερη εμφάνιση στα σέντερ μπακ όλης της σεζόν.
Ο Τζαβέλας ήταν ο Τζαβέλας, πολύ καλός παίκτης (ανακηρύχτηκε και MVP του αγώνα) αλλά θεωρώ ότι γίνεται κατάχρηση από μέρους του στην εκτέλεση των στημένων, έστω και αν σήμερα συμμετείχε στα τρία γκολ. Κάποιες φορές πρέπει να δοκιμάζουν και άλλοι.
Ο Ριέρα με καλή εμφάνιση, κινητικός και δημιουργικός, με συγκινητική προσπάθεια, αλλά δυστυχώς για το Σίτο, τουλάχιστον σε μια φάση, που του δόθηκε άνετη ευκαιρία για γκολ ... επαλήθευσε τις διαμαρτυρίες του Μανιάτη στην προπόνηση, σημαδεύοντας τα ουράνια. Θέλει βελτίωση ο Σίτο στην τελική προσπάθεια για να φθάσει πιο ψηλά και σήμερα δεν στοίχισε η απώλεια μιας τέτοιας ευκαιρίας, αλλά ΄σε διαφορετικές περιστάσεις τι θα γινόταν;
Ο Γουνδουλάκης ξεκίνησε σε χαμηλές πτήσεις και σιγά-σιγά ανέβασε απόδοση συμβάλλοντας ουσιαστικά στη νίκη.
Για το Μπάλαμπαν να πω ότι τουλάχιστον έβαλε το γκολ και ξεπέρασε την αφλογιστία που τον διακατείχε μήνες τώρα.
Ο Μπέλιτς, που επανήλθε μετά από καιρό, δεν τα πήγε άσχημα, αλλά συνεχίζει να τον διακατέχει η διστακτικότητα στις εξόδους και στα στημένα, που δημιουργεί κινδύνους και μπερδεύει τους αμυντικούς.
Πιθανότατα έχουμε το ρεκόρ φέτος της μόνης ομάδας που έχουν παίξει και οι τρεις τερματοφύλακές της αρκετά παιχνίδια. Στις τελευταίες τρεις αγωνιστικές παίξαμε κάθε φορά και με άλλο γκολκήπερ.
Ένα παραλειπόμενο του αγώνα είναι ότι επιτέλους μάθαμε πως η αλλαγή του Σκούφαλη έχει σπόνσορες!!! Αυτό εξηγεί πολλά...
Ένα ακόμα σημείο, άξιο σχολιασμού είναι ότι και με βροχή και αντίξοες καιρικές καταστάσεις, το γήπεδο της Νέας Σμύρνης παραμένει σε ικανοποιητική κατάσταση για να παιχτεί ποδόσφαιρο και μάλιστα και τεχνικό παιχνίδι. Δεν γίνεται ο γνωστός βούρκος που συναντάμε σε όλη την Ελληνική επικράτεια (ακόμα και στο ΟΑΚΑ το βλέπαμε πριν το Γενάρη). Σε αυτό έχει σαφώς συμβάλλει η ύπαρξη του προπονητικού κέντρου, που επιτρέπει να μην καταπονεί η ομάδα τον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου με τις προπονήσεις της, αλλά και οι υπεύθυνοι για το γήπεδο, οι οποίοι φαίνεται να έχουν κάνει καλή δουλεία στον τάπητα και στη συντήρησή του.
Συγχαρητήρια στην ομάδα και μακάρι να πάμε έτσι ως το τέλος. Συγχαρητήρια και στους οπαδούς, που με αντίξοες συνθήκες στάθηκαν και σήμερα δίπλα της.
Πανιώνιος (Γιώργος Παράσχος): Μπέλιτς, Λάτκα, Όμο, Ριέρα (87' Σάμαρης), Μπάλαμπαν, Κουμορτζί, Κούκετς (72' Μπαρόνι), Γουνδουλάκης (80' Σκούφαλης), Κοντοές, Τσότσαλιτς, Τζαβέλλας
Skoda Ξάνθη (Νίκος Κεχαγιάς): Γκσπούρνινγκ, Παπαδημητρίου, Κωστούλας, Τζάγκι, Σταθάκης, Φλίσκας, Σουάνης (55' Μπούγκα), Στίνγκα (46' Στρμπα), Ζίεντσουκ, Πόι, Μαρσελίνιο (67' Μάριτς)
Διαιτητής: Γ.Σταθόπουλος (Αχαΐας)
Βοηθοί διαιτητή: Σ.Τρύφωνας (Κέρκυρας), Ν.Γεωργαράκος (Αθηνών)
Γκολ: Κουμορτζί (21'), Λάτκα (39'), Μπάλαμπαν (61')
Κίτρινες κάρτες: Τσότσαλιτς (37'), Κουμορτζί (64'), Τζαβέλλας (79') / Φλίσκας (27'), Μαρσελίνιο (53'), Σταθάκης (70'), Ζίεντσουκ (73')
Συνέντευξη Παράσχου: Πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια στα παιδιά παρά το βαθμολογικό άγχος που είχαν. Επιβάλαμε το ρυθμό μας από την αρχή του αγώνα. Η ομάδα είχε ξεκάθαρη σκέψη. Είχε μια πολύ καλή κυκλοφορία μπάλας, καλό πρέσινγκ και καλή οργάνωση. Αξιοποιήσαμε με τον καλύτερο τρόπο τα στημένα.
Καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού είχαμε ωραίους συνδυασμούς και θα μπορούσαμε να βάλουμε και άλλα γκολ. Απαλλαγμένοι από το άγχος θα μπορέσουμε να πάμε πιο ψηλά στην βαθμολογία".
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Αρχαία Ελληνική Τραγωδία για Ρεκόμπα. Διασυρμός για Φερέρα.
Ήρωας αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας ο Ρεκόμπα με την ομάδα του, την Ντανούμπιο στην Ουρουγουάη. Βρέθηκαν να προηγούνται στον αγώνα τους με τη Ρασίγκ 2-0 στο ημίωρο του πρώτου ημιχρόνου (το δεύτερο γκολ ο Αλβάρο). Ο Αλβάρο αποβλήθηκε στο 55' σε ένα καθαρά Ουρουγουανικό ματς που άφησε τις δυο ομάδες με 9 παίκτες. Η Ντανούμπιο που κέρδιζε ως το 84' με 2-1, έχασε τελικά 2-3!!!
Όσο για τον έτερο Καπαδόκη του φετινού Πανιωνίου, τον Εμίλιο Φερέρα έχασε εκτός έδρας από τη Σερκλ Μπρυζ. Το ότι έχασε ήταν μάλλον αναμενόμενο. Το ότι τον φιλοδώρησαν με 4 τεμάχια (4-0) μάλλον θα του έπεσε κάπως βαρύ του Δον Εμίλιο.
Όσο για τον έτερο Καπαδόκη του φετινού Πανιωνίου, τον Εμίλιο Φερέρα έχασε εκτός έδρας από τη Σερκλ Μπρυζ. Το ότι έχασε ήταν μάλλον αναμενόμενο. Το ότι τον φιλοδώρησαν με 4 τεμάχια (4-0) μάλλον θα του έπεσε κάπως βαρύ του Δον Εμίλιο.
Μπάσκετ: Άρης-Πανιώνιος 95-76
Ο συνήθης φέτος Πανιώνιος, που εκτός έδρας καταρρέει στην τρίτη περίοδο, επανέλαβε την ίδια απόδοση στη Θεσσαλονίκη σήμερα.
Δεχόμενος ένα επί μέρους 30-17 έκανε το 44-42 του Α΄μέρους, 74-59 στο τέλος του τρίτου δεκάλεπτου.
Η διαφορά κυρίως βρισκόταν στην αμυντική κατάρρευση του Πανιωνίου στο τρίτο δεκάλεπτο και στο ότι δεν έχιε παίκτη να σταματήσει τον Ουόλς.
Ο προπονητής του Άρη, Μπλατ, δήλωσε ότι γνωρίζοντας το Μάρκοβιτς σαν πάικτη σκληρό και με πάθος για τη νίκη, περίμενε να δει κάπως έτσι και την ομάδα του. Μάλλον δεν επιβεβαιώθηκε.
Tα δεκάλεπτα: 24-21, 44-42, 74-59, 95-76
Οι σκόρερ των δύο ομάδων:
Άρης (Μπλατ): Κλαρκ 18 (4), Αργυρόπουλος 2, Μάιλς 3, Μπετς 15, Ουόλς 22 (2), Ρίτσαρντσον 16 (2), Χατζηβρέττας 7, Ντικούδης 5, Πάουνιτς, Κακιούζης 2, Μπάρλος 5
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 16 (2), Μπράιαντ 2, Ζορόσκι 12 (2), Παπανικολάου 13 (2), Γιαννόπουλος 3 (1), Χαριτόπουλος 8, Καλαμπόκης 7 (1), Έρτσεγκ 12 (1), Αθηναίου, Έλντερ 3
Στατιστικα από GALANIS SPORTS DATA.
Να σημειώσουμε τα 12 λάθη του Πανιωνίου (έναντι 8 του Άρη) και τις 19 ασσίστ του Άρη. Δείτε και το εξωπραγκατικό Tendex του Ουόλς (1.165, 7 Ασσίστ, 6 ριμπάουν, 3 στοπ, 22 πόντοι!!!). Τέλος, δυστυχώς δεν ξέρω ποια θα ήταν η εικόνα του φετινού Πανιωνίου χωρίς και την προσθήκη του δανεικού Έρτσεκ.
Δεχόμενος ένα επί μέρους 30-17 έκανε το 44-42 του Α΄μέρους, 74-59 στο τέλος του τρίτου δεκάλεπτου.
Η διαφορά κυρίως βρισκόταν στην αμυντική κατάρρευση του Πανιωνίου στο τρίτο δεκάλεπτο και στο ότι δεν έχιε παίκτη να σταματήσει τον Ουόλς.
Ο προπονητής του Άρη, Μπλατ, δήλωσε ότι γνωρίζοντας το Μάρκοβιτς σαν πάικτη σκληρό και με πάθος για τη νίκη, περίμενε να δει κάπως έτσι και την ομάδα του. Μάλλον δεν επιβεβαιώθηκε.
Tα δεκάλεπτα: 24-21, 44-42, 74-59, 95-76
Οι σκόρερ των δύο ομάδων:
Άρης (Μπλατ): Κλαρκ 18 (4), Αργυρόπουλος 2, Μάιλς 3, Μπετς 15, Ουόλς 22 (2), Ρίτσαρντσον 16 (2), Χατζηβρέττας 7, Ντικούδης 5, Πάουνιτς, Κακιούζης 2, Μπάρλος 5
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 16 (2), Μπράιαντ 2, Ζορόσκι 12 (2), Παπανικολάου 13 (2), Γιαννόπουλος 3 (1), Χαριτόπουλος 8, Καλαμπόκης 7 (1), Έρτσεγκ 12 (1), Αθηναίου, Έλντερ 3
Στατιστικα από GALANIS SPORTS DATA.
Να σημειώσουμε τα 12 λάθη του Πανιωνίου (έναντι 8 του Άρη) και τις 19 ασσίστ του Άρη. Δείτε και το εξωπραγκατικό Tendex του Ουόλς (1.165, 7 Ασσίστ, 6 ριμπάουν, 3 στοπ, 22 πόντοι!!!). Τέλος, δυστυχώς δεν ξέρω ποια θα ήταν η εικόνα του φετινού Πανιωνίου χωρίς και την προσθήκη του δανεικού Έρτσεκ.
Ερώτημα, που ίσως η απάντησή του βάζει περαιτέρω ερωτήματα
Δεν το γνωρίζω αλλά το ρωτώ γιατί κάτι σχετικό έγινε πχ με τον Τοροσίδη και την κλήση του στην Εθνική Ελλάδας σε αυτή την περίπτωση, που ήταν τραυματίας.
Είχε το δικαίωμα ο Πανιώνιος να ζητήσει από την Ομοσπονδία της Κύπρου να μην αγωνιστεί ο Μάριος Νικολάου στο πρόσφατο φιλικό αγώνα με την Ισλανδία, λόγω πρόσφατου τραυματισμού του, που δημιουργούσε κίνδυνο υποτροπιασμού;
Γνωρίζω ότι ο Νικολάου είχε παίξει για λίγο στον προηγούμενο αγώνα με ΠΑΟ και αυτό θα δημιουργούσε δυσκολίες στην έγκριση ενός τέτοιου αιτήματος. Αλλά μιλάμε για απλά ένα φιλικό διεθνή αγώνα και για ένα ποδοσφαιριστή, που στην πράξη αποδεικνύεται ότι δεν ήταν έτοιμος ακόμα και αποθεραπευμένος. Και εν πάση περιπτώσει το να ζητήσεις κάτι, δείχνει ότι προσπαθείς όσο το δυνατόν περισσότερο για να έχεις την ομάδα σου έτοιμη στα δύσκολα, που ακολουθούν.
Αν όντως μπορούσε να ζητήσει κάτι τέτοιο, γιατί δεν το έκανε η ΠΑΕ Πανιώνιος; Αν το έκανε και το αγνοώ, τότε mea culpa και άκυρο το σκεπτικό της ανάρτησης...
Κάποια πράγματα μάλλον πάντως δείχνουν ότι έχουμε εκλάβει τον αυριανό αγώνα ελαφρά, σα να είμαστε άνετοι και ωραίοι. Ίσως εγώ δεν καταλαβαίνω. Ίσως άλλη είναι η πραγματικότητα. Ραντεβού αύριο να τη δούμε.
Είχε το δικαίωμα ο Πανιώνιος να ζητήσει από την Ομοσπονδία της Κύπρου να μην αγωνιστεί ο Μάριος Νικολάου στο πρόσφατο φιλικό αγώνα με την Ισλανδία, λόγω πρόσφατου τραυματισμού του, που δημιουργούσε κίνδυνο υποτροπιασμού;
Γνωρίζω ότι ο Νικολάου είχε παίξει για λίγο στον προηγούμενο αγώνα με ΠΑΟ και αυτό θα δημιουργούσε δυσκολίες στην έγκριση ενός τέτοιου αιτήματος. Αλλά μιλάμε για απλά ένα φιλικό διεθνή αγώνα και για ένα ποδοσφαιριστή, που στην πράξη αποδεικνύεται ότι δεν ήταν έτοιμος ακόμα και αποθεραπευμένος. Και εν πάση περιπτώσει το να ζητήσεις κάτι, δείχνει ότι προσπαθείς όσο το δυνατόν περισσότερο για να έχεις την ομάδα σου έτοιμη στα δύσκολα, που ακολουθούν.
Αν όντως μπορούσε να ζητήσει κάτι τέτοιο, γιατί δεν το έκανε η ΠΑΕ Πανιώνιος; Αν το έκανε και το αγνοώ, τότε mea culpa και άκυρο το σκεπτικό της ανάρτησης...
Κάποια πράγματα μάλλον πάντως δείχνουν ότι έχουμε εκλάβει τον αυριανό αγώνα ελαφρά, σα να είμαστε άνετοι και ωραίοι. Ίσως εγώ δεν καταλαβαίνω. Ίσως άλλη είναι η πραγματικότητα. Ραντεβού αύριο να τη δούμε.
Προσπάθειες αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων και Τουρκικές αντιδράσεις
Η Βουλή των αντιπροσώπων των ΗΠΑ προχώρησε σε υπερψήφιση πρότασης σύμφωνα με την οποία οι σφαγές Αρμενίων στην αρχή του 20ου αιώνα χαρακτηρίζονται "γενοκτονία".
Η Τουρκία ανακάλεσε τον πρεσβευτής από την Ουάσιγκτον μετά την παραπάνω εξέλιξη.
Χρόνια τώρα η Τουρκία, είτε υπό την Κεμαλική της μορφή είτε υπό τη Νεο-οθωμανική της εμφάνιση, μάχεται λυσσαλέα τις προσπάθειες αναγνώρισης της Αρμενικής σφαγής του 1915. Σημειώνω δε ότι η σφαγήν των Αρμενίων είναι έργο της Νεοτουρκικής κυβέρνησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά η Εθνικιστική Τουρκία ως διάδοχο κράτος, που δεν έχει παύσει ΠΟΤΕ να διεκδικεί τα εδάφη της αυτοκρατορίας, θεωρεί εις το διηνεκές σκόπιμο να υπερασπίζεται και τις πολιτικές της, έστω και αν κάποιες απ' αυτές αφορούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ιστορικά το γεγονός έχει ως εξής:
Το 1915, υπό την απειλή του Ρωσικού Στρατού και θεωρώντας τους Αρμενίους ως λιποτάκτες, ανυπότακτους και συνεργάτες των Ρώσων, η Οθωμανική κυβέρνηση των Νεοτούρκων αποφάσισε τη ΜΑΖΙΚΗ ΕΚΤΟΠΙΣΗ των Αρμενικών πληθυσμών από το Βορρά προς τα ενδότερα της Συρίας στο Νότο. Το οδοιπορικό των Αρμενίων διεξήχθη υπό τραγικές συνθήκες, μέσα από διωγμούς τους από τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς που συναντούσαν και ιδίως τους Κούρδους. Το αποτέλεσμα ήταν η εξόντωση ενός τεραστίου αριθμού Αρμενίων (200.000 σύμφωνα με τα επίσημα τουρκικά στοιχεία, 600.000 με 800.000 από πλέον αντικειμενικές πηγές.
Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι ήσαν υποχρεωμένοι να προχωρήσουν στην εκτόπιση λόγω της απειλής που συνιστούσε η παραμονή των εχθρικών για την αυτοκρατορία Αρμενίων στο Βορρά και το αποτέλεσμα των πολλών θανάτων οφείλεται στην κακή συγκυρία των κλιματολογικών συνθηκών και στη έλλειψη οργάνωσης του εγχειρήματος.
Οι Αρμένιοι θεωρούν ότι το τελικό αποτέλεσμα της εξόντωσης των συμπατριωτών τους οφείλεται σε σκόπιμη γενοκτονία, μέσα στα πλαίσια της μεταβληθείσας πολιτικής των Οθωμανών για σκληρή στάση απέναντι στις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες της αυτοκρατορίας, με στόχο την κάθαρσή της από τα στοιχεία εκείνα, που θεωρούσαν μη αφομοιώσιμα.
Το ότι οι ισχυρισμοί των Τούρκων αποτελούν υπεκφυγές αποδεικνύει και το σχετικό συμβάν της γενοκτονίας των Ποντίων, την ίδια εποχή. Το 1916 άρχισε η γενοκτο?νία των Ελλήνων στον Πόντο με 350.000 νεκρούς ως το 1924.
Ως τώρα τις όποιες προσπάθειες αναγνώρισης της γενοκτονίας από διεθνείς οργανισμούς και εθνικά κοινοβούλια, τις κατέπνιγε η Τουρκική διπλωματία. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει αυτό το νέο συμβάν με τη Βουλή των ΗΠΑ.
Η Τουρκία ανακάλεσε τον πρεσβευτής από την Ουάσιγκτον μετά την παραπάνω εξέλιξη.
Χρόνια τώρα η Τουρκία, είτε υπό την Κεμαλική της μορφή είτε υπό τη Νεο-οθωμανική της εμφάνιση, μάχεται λυσσαλέα τις προσπάθειες αναγνώρισης της Αρμενικής σφαγής του 1915. Σημειώνω δε ότι η σφαγήν των Αρμενίων είναι έργο της Νεοτουρκικής κυβέρνησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά η Εθνικιστική Τουρκία ως διάδοχο κράτος, που δεν έχει παύσει ΠΟΤΕ να διεκδικεί τα εδάφη της αυτοκρατορίας, θεωρεί εις το διηνεκές σκόπιμο να υπερασπίζεται και τις πολιτικές της, έστω και αν κάποιες απ' αυτές αφορούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ιστορικά το γεγονός έχει ως εξής:
Το 1915, υπό την απειλή του Ρωσικού Στρατού και θεωρώντας τους Αρμενίους ως λιποτάκτες, ανυπότακτους και συνεργάτες των Ρώσων, η Οθωμανική κυβέρνηση των Νεοτούρκων αποφάσισε τη ΜΑΖΙΚΗ ΕΚΤΟΠΙΣΗ των Αρμενικών πληθυσμών από το Βορρά προς τα ενδότερα της Συρίας στο Νότο. Το οδοιπορικό των Αρμενίων διεξήχθη υπό τραγικές συνθήκες, μέσα από διωγμούς τους από τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς που συναντούσαν και ιδίως τους Κούρδους. Το αποτέλεσμα ήταν η εξόντωση ενός τεραστίου αριθμού Αρμενίων (200.000 σύμφωνα με τα επίσημα τουρκικά στοιχεία, 600.000 με 800.000 από πλέον αντικειμενικές πηγές.
Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι ήσαν υποχρεωμένοι να προχωρήσουν στην εκτόπιση λόγω της απειλής που συνιστούσε η παραμονή των εχθρικών για την αυτοκρατορία Αρμενίων στο Βορρά και το αποτέλεσμα των πολλών θανάτων οφείλεται στην κακή συγκυρία των κλιματολογικών συνθηκών και στη έλλειψη οργάνωσης του εγχειρήματος.
Οι Αρμένιοι θεωρούν ότι το τελικό αποτέλεσμα της εξόντωσης των συμπατριωτών τους οφείλεται σε σκόπιμη γενοκτονία, μέσα στα πλαίσια της μεταβληθείσας πολιτικής των Οθωμανών για σκληρή στάση απέναντι στις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες της αυτοκρατορίας, με στόχο την κάθαρσή της από τα στοιχεία εκείνα, που θεωρούσαν μη αφομοιώσιμα.
Το ότι οι ισχυρισμοί των Τούρκων αποτελούν υπεκφυγές αποδεικνύει και το σχετικό συμβάν της γενοκτονίας των Ποντίων, την ίδια εποχή. Το 1916 άρχισε η γενοκτο?νία των Ελλήνων στον Πόντο με 350.000 νεκρούς ως το 1924.
Ως τώρα τις όποιες προσπάθειες αναγνώρισης της γενοκτονίας από διεθνείς οργανισμούς και εθνικά κοινοβούλια, τις κατέπνιγε η Τουρκική διπλωματία. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει αυτό το νέο συμβάν με τη Βουλή των ΗΠΑ.
Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010
Επιπολαιότητες ή "επιπολαιότητες";
Την ώρα που βασικοί ποδοσφαιριστές της ομάδας είναι εκτός μάχης για όλη την υπόλοιπη σεζόν, την ώρα που ο Νικολάου επανήλθε από την Κύπρο με νέες ενοχλήσεις στο τραύμα του, την ώρα που ο Γιόνσον είναι και αυτός τραυματίας, την ώρα που πολλοί άλλοι βασικοί παίκτες, όπως ο Κούμο, είναι σε ντεφορμάρισμα διαρκείας, την ώρα που η ομάδα καλείται να δώσει ένα από τα πιο κρίσιμα παιχνίδια για τη σωτηρία της, αυτήν την ώρα διαλέγουμε για να εξαντλήσουμε τον εσωτερικό πειθαρχικό έλεγχο και να θέσουμε εκτός αποστολής τον αρχηγό Μανιάτη, λόγω του επεισοδίου με το Ριέρα. Λες και μας περισσεύουν οι εναλλακτικές λύσεις, λες και δεν είμαστε σο χείλος του γκρεμού;
Ακόμα και αν είχε τιμωρηθεί από κάρτες ο ποδοσφαιριστής, είναι σίγουρο ότι θα σκεφτόμασταν να διαλέξουμε αυτό το ματς για να εκτίσει την ποινή του. Ίσως τότε να βάζαμε το μυαλό μας να σκεφτεί ότι είναι καλύτερο να λείψει σε κάποιο εκτός έδρας παιχνίδι. Όμως τώρα εξαντλούμε την αυστηρότητά μας περιέργως άμεσα και επί τόπου.
Σίγουρα δεν μπορεί να αφεθεί η ομάδα έρμαιο τέτοιων περιστατικών, αλλά η απόφαση που τελικά λήφθηκε φαντάζει σαν παράλογος αυτοχειριασμός. Τιμωρίες υπήρχαν που θα νουθετούσαν τους παίκτες και δεν θα πλήγωναν την ομάδα. Αλλά εμείς περιέργως δεν τις διαλέξαμε ... και την ευθύνη της απόφασης την πήρε αποκλειστικά ο προπονητής ενώ ο κος Πρόεδρος έπαιξε το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, καλώς ή κακώς. Δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου, αλλά ποιος δικαστής ποιας υποθέσεως έχει την ανάγκη να είναι μάρτυρας ο ίδιος για να δικάσει και ν' αποφασίσει; Γιατί έπρεπε ο προπονητής να επιφορτισθεί το πλήρες φορτίο μιας τέτοιας απόφασης; Υποτίθεται ότι ο κος Πρόεδρος μας έλεγε στην περίπτωση Φερέρα ότι τον προπονητή τον έχουμε για τις τεχνικές του γνώσεις και οδηγίες και όχι για να κάνει τον παιδαγωγό και τον ψυχολόγο... Άλλαξε αυτό τώρα;
Λυπάμαι αλλά κάποια πράγματα είναι ιδιαίτερα περίεργα και ελπίζω στο γήπεδο να μην αποδειχθούν πιο περίεργα ακόμα. Περιμένουμε να δούμε... Έχουμε δει πολλά τα δυο τελευταία χρόνια άλλα ίσως όχι τα πάντα.
Ακόμα και αν είχε τιμωρηθεί από κάρτες ο ποδοσφαιριστής, είναι σίγουρο ότι θα σκεφτόμασταν να διαλέξουμε αυτό το ματς για να εκτίσει την ποινή του. Ίσως τότε να βάζαμε το μυαλό μας να σκεφτεί ότι είναι καλύτερο να λείψει σε κάποιο εκτός έδρας παιχνίδι. Όμως τώρα εξαντλούμε την αυστηρότητά μας περιέργως άμεσα και επί τόπου.
Σίγουρα δεν μπορεί να αφεθεί η ομάδα έρμαιο τέτοιων περιστατικών, αλλά η απόφαση που τελικά λήφθηκε φαντάζει σαν παράλογος αυτοχειριασμός. Τιμωρίες υπήρχαν που θα νουθετούσαν τους παίκτες και δεν θα πλήγωναν την ομάδα. Αλλά εμείς περιέργως δεν τις διαλέξαμε ... και την ευθύνη της απόφασης την πήρε αποκλειστικά ο προπονητής ενώ ο κος Πρόεδρος έπαιξε το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, καλώς ή κακώς. Δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου, αλλά ποιος δικαστής ποιας υποθέσεως έχει την ανάγκη να είναι μάρτυρας ο ίδιος για να δικάσει και ν' αποφασίσει; Γιατί έπρεπε ο προπονητής να επιφορτισθεί το πλήρες φορτίο μιας τέτοιας απόφασης; Υποτίθεται ότι ο κος Πρόεδρος μας έλεγε στην περίπτωση Φερέρα ότι τον προπονητή τον έχουμε για τις τεχνικές του γνώσεις και οδηγίες και όχι για να κάνει τον παιδαγωγό και τον ψυχολόγο... Άλλαξε αυτό τώρα;
Λυπάμαι αλλά κάποια πράγματα είναι ιδιαίτερα περίεργα και ελπίζω στο γήπεδο να μην αποδειχθούν πιο περίεργα ακόμα. Περιμένουμε να δούμε... Έχουμε δει πολλά τα δυο τελευταία χρόνια άλλα ίσως όχι τα πάντα.
Κρυφές επιθυμίες, τιμωρίες και συγγνώμες
Κάποια δημοσιογραφικά και άλλα συμφέροντα φαίνεται ότι θα χαρούν ιδιαίτερα να δουν τον Πανιώνιο να παίζει ελλειπής στο επόμενο κρίσιμο αγώνα με την Ξάνθη. Το ατυχέστατο επεισόδιο Ριέρα-Μανιάτη έχει γίνει "λάστιχο". Οι ειδήσεις που βγαίνουν μπορούν να είναι αληθινές μόνο αν οι "συμπαθείς" ρεπόρτερς έχουν βάλει κοριούς στα τηλέφωνα Τσακίρη, Παράσχου και ΠΑΕ, ... βέβαια πάντα υπάρχει και το ενδεχόμενο της λεγόμενης πέμπτης φάλαγγας και του εσωτερικού εχθρού, αλλά άραγε με τι επιδιώξεις;
Ως προς αυτό καθ' εαυτό το επεισόδιο είναι πραγματική συμπεριφορά ΝΤΡΟΠΗΣ για επαγγελματίες ποδοσφαιριστές πριν από κρίσιμο αγώνα, αλλά δικαιολογείται κάπως από την κρισιμότητα των στιγμών, που ανεβάζει την αδρεναλίνη, όσο και αν το παραπάνω ακούγεται αντιφατικό. Τιμωρίες υπάρχουν που δεν θα βλάψουν την ομάδα και οι δυο ποδοσφαιριστές καλούνται ν' αποδείξουν ότι όντως ήταν η κακιά στιγμή ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ στη διάρκεια του κρίσιμου αγώνα. Τίποτα δεν είναι καλύτερο από αυτήν ΤΗΝ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Το παραπάνω το γράφω για όλους που εμπλέκονται ή καλούνται να πάρουν τις σχετικές αποφάσεις.
Ως προς αυτό καθ' εαυτό το επεισόδιο είναι πραγματική συμπεριφορά ΝΤΡΟΠΗΣ για επαγγελματίες ποδοσφαιριστές πριν από κρίσιμο αγώνα, αλλά δικαιολογείται κάπως από την κρισιμότητα των στιγμών, που ανεβάζει την αδρεναλίνη, όσο και αν το παραπάνω ακούγεται αντιφατικό. Τιμωρίες υπάρχουν που δεν θα βλάψουν την ομάδα και οι δυο ποδοσφαιριστές καλούνται ν' αποδείξουν ότι όντως ήταν η κακιά στιγμή ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ στη διάρκεια του κρίσιμου αγώνα. Τίποτα δεν είναι καλύτερο από αυτήν ΤΗΝ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Το παραπάνω το γράφω για όλους που εμπλέκονται ή καλούνται να πάρουν τις σχετικές αποφάσεις.
Εκπαιδευτικά
Ανακοινώθηκε ένα προσχέδιο σχετικά με τις επικείμενες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Μεταξύ άλλων σε σχέση με τους ίδους τους εκπαιδευτικούς αναφέρονται οι παρακάτω αλλαγές:
-Καθιερώνεται πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Κατάρτισης
-Οι προσλήψεις θα γίνονται μέσω ΑΣΕΠ και με βάση τα κενά των σχολικών μονάδων. Μεταθέσεις μόνο σε πραγματικά οργανικά κενά. Υψηλή μοριοδότηση στα σχολεία δυσπρόσιτων περιοχών.
-Ο εκπαιδευτικός θα προσλαμβάνεται ως δόκιμος και θα μονιμοποιείται έπειτα από αξιολόγηση.
Κατά συνέπεια για να εργασθεί κάποιος ως εκπαιδευτικός θα πρέπει να αποφοιτήσει από τη σχολή του στο Πανεπιστήμιο, θα πρέπει να πάρει το νέο πιστοποιητικό Παιδαγωγικής κατάρτισης, θα πρέπει να περάσει τις εξετάσεις στο ΑΣΕΠ, θα πρέπει να υπάρχουν κάποια οργανικά κενά και πιθανότατα και με τη νέα λογική πέντε να συνταξιοδοτούνται για να προσλαμβάνεται ένας (δες νέα οικονομικά μέτρα. Είναι εξαγγελία για το 2011) ή λόγω αύξησης των ηλικιακών ορίων συνταξιοδοτήσεων, τα κενά αυτά να είναι δυσεύρετα και σπάνια και τότε και μόνον τότε θα ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΩΣ ΔΟΚΙΜΟΣ για να μπει στη διαδικασία αξιολόγησης (να τη δούμε όταν προδιαγραφεί, ελπίζοντας στη χώρα της αδιαφάνειας και της ρεμούλας να δημιουργηθεί ένας αξιόπιστος θεσμός), που κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον μονιμοποιήσει. Η μονιμοποίηση θα είναι το καρότο για την καλύτερη εργασιακή απόδοση. Δεν είναι από μόνο του κακό, ίσα ίσα, αλλά αν δούμε τους μισθούς των εκπαιδευτικών, μήπως τελικά όλη αυτή η προσπάθεια που απαιτούν τα παραπάνω δεν αξίζει τον κόπο για έναν εργαζόμενο και δεν το συμφέρει ... εκτός και αν έχει το μεράκι ή εκτός και αν η εναλλακτική λύση, που θα του προσφέρει η Νέα Τάξη πραγμάτων της ελληνικής κοινωνίας θα είναι η ανεργία, ως μαστίγιο, αντίβαρο του καρότου της μονιμοποίησης;
-Καθιερώνεται πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Κατάρτισης
-Οι προσλήψεις θα γίνονται μέσω ΑΣΕΠ και με βάση τα κενά των σχολικών μονάδων. Μεταθέσεις μόνο σε πραγματικά οργανικά κενά. Υψηλή μοριοδότηση στα σχολεία δυσπρόσιτων περιοχών.
-Ο εκπαιδευτικός θα προσλαμβάνεται ως δόκιμος και θα μονιμοποιείται έπειτα από αξιολόγηση.
Κατά συνέπεια για να εργασθεί κάποιος ως εκπαιδευτικός θα πρέπει να αποφοιτήσει από τη σχολή του στο Πανεπιστήμιο, θα πρέπει να πάρει το νέο πιστοποιητικό Παιδαγωγικής κατάρτισης, θα πρέπει να περάσει τις εξετάσεις στο ΑΣΕΠ, θα πρέπει να υπάρχουν κάποια οργανικά κενά και πιθανότατα και με τη νέα λογική πέντε να συνταξιοδοτούνται για να προσλαμβάνεται ένας (δες νέα οικονομικά μέτρα. Είναι εξαγγελία για το 2011) ή λόγω αύξησης των ηλικιακών ορίων συνταξιοδοτήσεων, τα κενά αυτά να είναι δυσεύρετα και σπάνια και τότε και μόνον τότε θα ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΩΣ ΔΟΚΙΜΟΣ για να μπει στη διαδικασία αξιολόγησης (να τη δούμε όταν προδιαγραφεί, ελπίζοντας στη χώρα της αδιαφάνειας και της ρεμούλας να δημιουργηθεί ένας αξιόπιστος θεσμός), που κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον μονιμοποιήσει. Η μονιμοποίηση θα είναι το καρότο για την καλύτερη εργασιακή απόδοση. Δεν είναι από μόνο του κακό, ίσα ίσα, αλλά αν δούμε τους μισθούς των εκπαιδευτικών, μήπως τελικά όλη αυτή η προσπάθεια που απαιτούν τα παραπάνω δεν αξίζει τον κόπο για έναν εργαζόμενο και δεν το συμφέρει ... εκτός και αν έχει το μεράκι ή εκτός και αν η εναλλακτική λύση, που θα του προσφέρει η Νέα Τάξη πραγμάτων της ελληνικής κοινωνίας θα είναι η ανεργία, ως μαστίγιο, αντίβαρο του καρότου της μονιμοποίησης;
Ποινές και "ποινές". Υβριστές και προκαλούντες.
"ΠΑΕ Πανιώνιος, Κ.Τσακίρης ( Πρόεδρος) : Για τη συμπεριφορά των φιλάθλων της , για υβριστικά συνθήματα των φιλάθλων της καθώς επίσης και για τη συμπεριφορά του προέδρου της κ. Κ.Τσακίρη : επιβάλλει στην ΠΑΕ Πανιώνιος συνολική χρηματική ποινή είκοσι ενός χιλιάδων ευρώ. Επίσης επιβάλλει στον πρόεδρο κ. Κ.Τσακίρη την ποινή της απαγόρευσης εισόδου στους αγωνιστικούς χώρους για είκοσι (20) μέρες και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων ευρώ."
Απλή σύγκριση της ποινής Τσακίρη με την ποινή Σπανού, που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο για να εμπλακεί με ποδοσφαιριστή, θα μας πείσει για το ποιόν της κρίσης και των κρινόντων.
...Κάποια δημοσιεύματα θεωρούν ότι ήταν ελαστική κιόλας η παραπάνω απόφαση εφόσον δεν επέβαλε και ποινή για τις δηλώσεις περί ΠΟΚ. Αιδώς Αργείοι ... αλλά ποιος την απώλεσε για να τη βρείτε εκεί στις παράγκες σας; Και η καταδίκη για τη συμπεριφορά του Προέδρου, που αναφέρει η απόφαση σε τι αναφέρετε αν δεν αναφέρετε στις δηλώσεις του;
Για την ποινή λόγω συμπεριφοράς των οπαδών, αν οι οπαδοί αυτοί δεν έχουν το νου να κατανοήσουν το πόσο βλάπτουν την ομάδα τους, μήπως ο κος Τσακίρης θα έπρεπε τελικά να βγει πρώτος και να τους το πει πια φανερά και ξάστερα; Και στο κάτω-κάτω αυτές οι συμπεριφορές είναι συμπεριφορές λίγων και δεν μπορούν συνεχώς να χαρακτηρίζουν όλους. Αν και η απόφαση δεν αναφέρεται έκδηλα στα δυναμιτάκια και στις άλλες ασχήμιες τέτοιου είδους. Η καθαρή αναφορά γίνεται στα υβριστικά συνθήματα. Και τα υβριστικά συνθήματα τα φώναζε όντως ένα ολόκληρο γήπεδο και όχι μια μειοψηφία οργανωμένων.Γι' αυτά τα υβριστικά συνθήματα λοιπόν υπάρχουν και οι προκαλούντες. Να δούμε πότε θα δεήσουν να καλέσουν και κάποιους απ' αυτούς ν' απολογηθούν. Ίσως, όταν πάψουμε να είμαστε σαν χώρα πρωταθλητές της αδιαφάνειας και της διαφθοράς και όταν αρχίσουν να τιμωρούνται όλοι όσοι πρέπει να τιμωρούνται και όχι όσοι μας συμφέρει να τιμωρούνται.
Απλή σύγκριση της ποινής Τσακίρη με την ποινή Σπανού, που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο για να εμπλακεί με ποδοσφαιριστή, θα μας πείσει για το ποιόν της κρίσης και των κρινόντων.
...Κάποια δημοσιεύματα θεωρούν ότι ήταν ελαστική κιόλας η παραπάνω απόφαση εφόσον δεν επέβαλε και ποινή για τις δηλώσεις περί ΠΟΚ. Αιδώς Αργείοι ... αλλά ποιος την απώλεσε για να τη βρείτε εκεί στις παράγκες σας; Και η καταδίκη για τη συμπεριφορά του Προέδρου, που αναφέρει η απόφαση σε τι αναφέρετε αν δεν αναφέρετε στις δηλώσεις του;
Για την ποινή λόγω συμπεριφοράς των οπαδών, αν οι οπαδοί αυτοί δεν έχουν το νου να κατανοήσουν το πόσο βλάπτουν την ομάδα τους, μήπως ο κος Τσακίρης θα έπρεπε τελικά να βγει πρώτος και να τους το πει πια φανερά και ξάστερα; Και στο κάτω-κάτω αυτές οι συμπεριφορές είναι συμπεριφορές λίγων και δεν μπορούν συνεχώς να χαρακτηρίζουν όλους. Αν και η απόφαση δεν αναφέρεται έκδηλα στα δυναμιτάκια και στις άλλες ασχήμιες τέτοιου είδους. Η καθαρή αναφορά γίνεται στα υβριστικά συνθήματα. Και τα υβριστικά συνθήματα τα φώναζε όντως ένα ολόκληρο γήπεδο και όχι μια μειοψηφία οργανωμένων.Γι' αυτά τα υβριστικά συνθήματα λοιπόν υπάρχουν και οι προκαλούντες. Να δούμε πότε θα δεήσουν να καλέσουν και κάποιους απ' αυτούς ν' απολογηθούν. Ίσως, όταν πάψουμε να είμαστε σαν χώρα πρωταθλητές της αδιαφάνειας και της διαφθοράς και όταν αρχίσουν να τιμωρούνται όλοι όσοι πρέπει να τιμωρούνται και όχι όσοι μας συμφέρει να τιμωρούνται.
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Κάποια λίγα σχόλια για τα νέα μέτρα
Θα επιχειρήσω να δώσω κάποια λίγα επί μέρους σχόλια για τα νέα μέτρα, από την πρώτη τους ανάγνωση:
- Υπάρχουν έστω κάποια λίγα μέτρα, που στοχοποιούν πέραν των μισθωτών και των συνταξιούχων, όπως η αύξηση της φορολογίας σε ακίνητα offshore εταιρειών σε 15% και η επαναφορά στο 2% του τέλους χρήσης ραδιοσυχνοτήτων από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ καθώς και η αύξηση του φόρου σε ακίνητα ιδιαίτερα μεγάλης αξίας άνω των 5 εκ. ευρώ με συντελεστή 2%.
- Θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει σε αυτά το νέο κλιμάκιο του 45% για εισοδήματα άνω των 100.000, αλλά θεωρώ ότι αυτοί που φοροδιαφεύγουν δεν δηλώνουν τέτοια εισοδήματα, οπότε απλά αναφέρεται αυτό το μέτρο σε σχετικά τίμιους μεγαλοεισοδηματίες πολίτες.
- Έχω την εντύπωση ότι η έκτακτη εισφορά του 1% για εισοδήματα άνω των 100.000 δεν θα σταθεί λόγω δεδικασμένων, που αντίστοιχες έκτακτες εισφορές τις είχαν κρίνει αντισυνταγματικές.
- Κινούνται σε σωστή κατεύθυνση οι φόροι πολυτελείας και σε λάθος ο νέος ειδικός φόρος καυσίμων, που θα δημιουργήσει τεράστια ακρίβεια, μεγάλα προβλήματα σε πολλούς κλάδους μεταφορών και συγκοινωνιών και τελικά θα παγώσει την εσωτερική αγορά.
- Παρόμοιοι είναι οι κίνδυνοι από τη αύξηση του ΦΠΑ και μάλιστα κανείς δεν μας εγγυάται ότι θα κινηθούν οι κρατικοί εισπρακτικοί μηχανισμοί, που δεν μπορούσαν να μαζέψουν το ΦΠΑ του 19% και θα μαζέψουν τώρα το ΦΠΑ του 22% ή ότι οι μη αποδίδοντες το μικρότερο ΦΠΑ θα πιεστούν τώρα ν' αποδώσουν το μεγαλύτερο.
- Κοινωνικά δίκαιο ότι δεν ισχύουν οι μειώσεις των επιδομάτων αδείας και εορτών για τους συνταξιούχους.
- "Μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις" από το 2011. Θα ισχύσει κάτι τέτοιο για κλάδους με πραγματικές και καίριες ελλείψεις προσωπικού, πχ Νοσηλευτές; Τότε μην είναι καλύτερο να κλείσουμε τελείως τα δημόσια νοσοκομεία, οπότε θα κάνουμε και ριζικές εξοικονομήσεις εξόδων;...Έτσι και αλλιώς σε λίγο δύσκολα θα λειτουργούν, ούτως ή άλλως.
- "Eξασφαλίζονται τα δικαιώματα των επιτυχόντων στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ που έχουν ήδη διεξαχθεί". Δηλαδή τους λέμε ότι θα διοριστούν μεν αλλά με το ρυθμό 1 διοριζόμενος προς 5 συνταξιοδοτούμενους ... μάλλον θα διοριστουν σε ηλικία συνταξιοδοτήσεως ... αν δεν έχουν εν τω μεταξύ λιμοκτονήσει αναμένοντας ή αποδημήσει.
Το αξίωμα Βεργή
Σε άλλο Πανιώνιο blog είδα ότι φίλος αναφέρθηκε σε άρθρο στο sentragoal του κου Βεργή, με τον τίτλο "Στο Τσακίρ κέφι"(http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=17094&subid=2&pubid=7382790). Το άρθρο μεταξύ άλλων έχει τη σωστή επισήμανση για την παρέμβαση, που χρειάζεται στους οργανωμένους οπαδούς και όχι μόνο του Πανιωνίου, ώστε να μην ανάγουμε το παιχνίδι σε πόλεμο και μάλιστα κατά παράλογο και ανωφελή και για τους εαυτούς μας τρόπο. Δυστυχώς ο συντάκτης του άρθρου συνοδεύει αυτές τις απόψεις του με πολωμένες ιδεοληψίες για τους εκ φύσεως κακούς φιλάθλους που ρέπουν προς τη βία και την απολίτιστη αποδοκιμασία. Κανει στο άρθρο του ένα ετερογενές μίγμα που ανακατεύει τα γεγονότα προ του πέναλτι, που αφορούν τη μειοψηφία των οργανωμένων οπαδών του Πανιωνίου, με τη γενική ατμόσφαιρα αποδοκιμασίας μετά το πέναλτι, που οφείλεται στην προκλητική συμπεριφορά διαιτητή και συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή. Και μάλιστα επιχειρεί "να τα ρίξει" πιο πολύ στο διαιτητή (και ακόμα και γι' αυτόν μάλλον διαπνέεται από το πνεύμα του ανθρώπινου λάθους) και να αθωώσει την αντιαθλητική συμπεριφορά του ποδοσφαιριστή.
"Το γεγονός ότι ο Καλόπουλος σφύριξε λανθασμένα, εις βάρος του Πανιώνιου και υπέρ του Παναθηναϊκού, στη φάση με πρωταγωνιστές τον Νίνη και τον Κοντοέ ΔΕΝ σημαίνει ότι ο νεαρός «βούτηξε»..."
"Για να τελειώνουμε: όσο βλαβερό για το ποδόσφαιρο είναι ένα ανύπαρκτο πέναλτι που λανθασμένα σφυρίζει διαιτητής, άλλο τόσο βλαβερή είναι η καφρίλα του «Τύπου» που βαφτίζει τον Σωτήρη Νίνη «βουτηχτή» για να ικανοποιήσει με αυτό τον τρόπο τα ακραία οπαδικά ένστικτα."
Το παραπάνω είναι ένα μόνο δείγμα της υπόθεσης εργασίας του συντάκτη του συγκεκριμένου άρθρου. Είναι μια σύμβαση που κάνει αξιωματικά, έτσι χωρίς απόδειξη και πάνω εκεί στηρίζει τις απόψεις του. Γενικά φαίνεται να τον πείραξε πολύ ο χαρακτηρισμός του Νίνη σαν βουτηχτή. Ας ανατρέξει όμως και σε περιστατικά του παρελθόντος και ας παρακολουθήσει τον ποδοσφαιριστή σε κάθε ματς από δω και μπρός αν θέλει να δημοσιοποιεί τέτοιες απόψεις τεκμηριωμένα. Αν θεωρεί ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα στο παρελθόν ή αν έρθει σε ένα μήνα από τώρα και μας πει ότι κύριοι ο νέος ήταν άψογος σε όλους τους αγώνες που έδωσε από τον αγώνα με τον Πανιώνιο και εντεύθεν, τότε θα έχει κάποιες αποδείξεις για να στηρίξει το άρθρο που δημοσιοποίησε στην παρούσα περίσταση.
Όπως δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τα αυτιά των "οργανωμένων" απολίτιστων συμπεριφορών στις κερκίδες των γηπέδων έτσι δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τ' αυτιά νεαρών με ελλειπή ακόμα αθλητική συνείδηση (και πως να την αποκτήσουν άλλωστε όταν έχουν δίπλα τους πρότυπα παλαιοτέρων πολύ χειρότερα, που σατυρίζονται διεθνώς...), που δίνουν δικαιώματα ύπαρξης όσων δεν θέλουμε να βλέπουμε στις κερκίδες.
"Το γεγονός ότι ο Καλόπουλος σφύριξε λανθασμένα, εις βάρος του Πανιώνιου και υπέρ του Παναθηναϊκού, στη φάση με πρωταγωνιστές τον Νίνη και τον Κοντοέ ΔΕΝ σημαίνει ότι ο νεαρός «βούτηξε»..."
"Για να τελειώνουμε: όσο βλαβερό για το ποδόσφαιρο είναι ένα ανύπαρκτο πέναλτι που λανθασμένα σφυρίζει διαιτητής, άλλο τόσο βλαβερή είναι η καφρίλα του «Τύπου» που βαφτίζει τον Σωτήρη Νίνη «βουτηχτή» για να ικανοποιήσει με αυτό τον τρόπο τα ακραία οπαδικά ένστικτα."
Το παραπάνω είναι ένα μόνο δείγμα της υπόθεσης εργασίας του συντάκτη του συγκεκριμένου άρθρου. Είναι μια σύμβαση που κάνει αξιωματικά, έτσι χωρίς απόδειξη και πάνω εκεί στηρίζει τις απόψεις του. Γενικά φαίνεται να τον πείραξε πολύ ο χαρακτηρισμός του Νίνη σαν βουτηχτή. Ας ανατρέξει όμως και σε περιστατικά του παρελθόντος και ας παρακολουθήσει τον ποδοσφαιριστή σε κάθε ματς από δω και μπρός αν θέλει να δημοσιοποιεί τέτοιες απόψεις τεκμηριωμένα. Αν θεωρεί ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα στο παρελθόν ή αν έρθει σε ένα μήνα από τώρα και μας πει ότι κύριοι ο νέος ήταν άψογος σε όλους τους αγώνες που έδωσε από τον αγώνα με τον Πανιώνιο και εντεύθεν, τότε θα έχει κάποιες αποδείξεις για να στηρίξει το άρθρο που δημοσιοποίησε στην παρούσα περίσταση.
Όπως δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τα αυτιά των "οργανωμένων" απολίτιστων συμπεριφορών στις κερκίδες των γηπέδων έτσι δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τ' αυτιά νεαρών με ελλειπή ακόμα αθλητική συνείδηση (και πως να την αποκτήσουν άλλωστε όταν έχουν δίπλα τους πρότυπα παλαιοτέρων πολύ χειρότερα, που σατυρίζονται διεθνώς...), που δίνουν δικαιώματα ύπαρξης όσων δεν θέλουμε να βλέπουμε στις κερκίδες.
Αναπάντητα ερωτήματα με προφανείς απαντήσεις
Τριανταπέντε χρόνια τώρα, πάνω-κάτω οι ίδιοι άνθρωποι και οι διάδοχοί τους κυβερνούν την Ελλάδα και έφθασαν στο χείλος του γκρεμού για ν' ανακαλύψουν ότι υπάρχουν λαμόγια που τρώνε και πίνουν σε βάρος των κορόιδων. Και τώρα βάζοντας μέτρα που πλήττουν άμεσα τα κορόιδα, εκφωνούν παράλληλα δεκάρικους λόγους ότι θα κυνηγήσουν τα λαμόγια. Μπορούν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι, που σε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό, δημιούργησαν το χάλι που αντικρίζουμε σήμερα, να καταφέρουν να μας βγάλουν από το τούνελ της κρίσης; Και το πρόβλημα λύνεται με το να τιμωρήσουμε ένα μικρό δείγμα από τα λαμόγια, όσους πιθανότατα πιο αδύνατους συμφέρει να βγάλουμε στη φόρα για να ικανοποιήσουμε τη κοινή γνώμη, ή με το ν' αλλάξουμε τις νοοτροπίες και τις διαδικασίες που εξέθρεψαν τα λαμόγια;
Το Λάθος και το Μάθημα
Ένα από τα σημαντικότερα λάθη (ας ελπίσουμε όχι μοιραίο) του φετινού σχεδιασμού του Πανιωνίου στο ποδόσφαιρο ήταν η απόφαση του να στηριχτεί σε μικρό ρόστερ όπου το 1/4 περίπου αποτελείτο από ποδοσφαιριστές χωρίς εμπειρία ή ελάχιστη εμπειρία σε επαγγελματική κατηγορία.
Το λάθος έγκειται όχι βέβαια στην προσπάθεια ανάδειξης ποδοσφαιριστών ταλέντων αλλά στο ότι αποπειράται να γίνει κάτι τέτοιο μέσα από την πορεία πρωταθλήματος της πρώτης ομάδας του συλλόγου, υπονομεύοντας την αγωνιστικά. Σίγουρα βέβαια υπήρχαν και οικονομικά ελατήρια σε αυτό το σχεδιασμό (Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων...).
"Και τι θέλεις να γίνει;", δίκαια θα ρωτούσε κάποιος. Η ΠΑΕ χρειάζεται ν' αναδείξει νέους παίκτες για να πουλήσει κάποιους και να συμπληρώσει τα έσοδά της, ώστε να συνεχίσει τη λειτουργία της.
Αν δούμε τις δυο πρωταγωνίστριες ομάδες της Super League και ιδίως τον Παναθηναϊκό, που πολλά χρόνια έχει οργανωμένες ακαδημίες στην Παιανία, δεν φαίνεται ν' αποκόμισε ιδιαίτερα οικονομικά οφέλη σε συνεχή τουλάχιστον ροή, από τους αρκετούς ποδοσφαιριστές, που έβγαλε στην Παιανία. Σίγουρα αρκετοί, ιδίως από τις πρώτες φουρνιές, έπαιξαν στην ομάδα του και έκαναν καριέρα αλλά και πολλοί, μάλλον οι περισσότεροι, έφυγαν χωρίς κέρδος για την ομάδα. Και ο Ολυμπιακός έβγαλε και βγάζει παίκτες από τις ακαδημίες του και μάλλον συμβαίνει και σ' αυτόν αντίστοιχη κατάσταση. Ο Μενδρινός έπαιξε μια χρονιά και μετά δεν τον κράτησαν. Πρόσφατα είχαν ένα καλό ταλέντο, που δεν δέχτηκε το συμβόλαιο, που του πρότειναν και νομίζω έφυγε για τη Λάτσιο.
Και οι δυο όμως σύλλογοι, με φειδώ και προσεκτικά, περνούν τα ταλέντα από τα πιο χαμηλά επίπεδα στην πρώτη ομάδα και σίγουρα φροντίζουν να αποτελούν συμπληρωματικές λύσεις, που θα πάρουν κάποιο χρόνο, αλλά προφανώς δεν θα στηρίξουν την πρώτη ομάδα πάνω τους. Ο Ολυμπιακός βέβαια φέτος λόγω τραυματισμών και μάλλον κακού σχεδιασμού και αυτός, κάπου βρέθηκε να στηρίζεται στους νέους του. Δεν νομίζω όμως ότι κανένας στον Ολυμπιακό είναι ευτυχής με ότι βλέπει φέτος στην ομάδα του.
Έτσι και μεις ναι μεν πρέπει να προσπαθούμε να δίνουμε ευκαιρίες στα παιδιά των δικών μας ομάδων μικρότερων ηλικιών ή στους νέους που αγοράζουμε σαν μελλοντικές επενδύσεις, αλλά χρειαζόμαστε καλύτερο σύστημα στο πως θα τους περνάμε στην πρώτη ομάδα χωρίς να την υπονομεύουμε εν τέλει. Και σίγουρα από τους νέους δεν μπορείς να περιμένεις ούτε σίγουρα λεφτά, ούτε συνεχή ροή εσόδων, ούτε να σου βγουν σε χρόνο dt, χωρίς υπομονή και επιμονή και από μέρους σου και από μέρους των.
Και πέρα από τις ακαδημίες, θεωρώ ότι χρειάζεται πιθανότατα κάποια συνεργασία με ομάδες σε ένα-δυο περιοχές,απ' όπου βγαίνουν τα ταλέντα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου, σε Αφρική και Νότιο Αμερική, ώστε να μπορούν να προωθούν προς εμάς ταλέντα σε μικρή ηλικία, 15-16 ετών, ώστε με κατάλληλη εκγύμναση και χειρισμό να αποτελούν τους μέλλοντες παίκτες της πρώτης ομάδας. Δείτε πχ τον 17 ετών Μπέλεκ του Πανθρακικού από το Καμερούν. Για τέτοιες περιπτώσεις μιλάω. Πέρα από σχέσεις με ομάδες ανωτέρου επιπέδου στυλ Εσπανιόλ, μήπως χρειάζονται και σχέσεις σαν αυτές που αναφέρω παραπάνω; Πως θα κάνεις τέτοιες διασυνδέσεις;΄Ίσως πχ έχοντας τον Κουμορτζί που κατάγεται από την Γκάνα, να μπορεί να έχει κάποιες σχέσεις στην πατρίδα του, που με κατάλληλες διαπραγματεύσεις να οργανώσουν μια τέτοια συνεργασία. Πέρασε ο Ρεκόμπα με το πεθερό του τον Περόνε από μας. Ο Ρεκόμπα θ' αναλάβει την ακαδημία της Ντανούμπιο και ο Περόνε είναι μάνατζερ ολκής στη Νότιο Αμερική. Ας μην κινηθούμε για έτοιμους παίκτες σε αυτό το πεδίο γιατί προφανώς δεν έχουμε την οικονομική επιφάνεια για κάτι τέτοιο, αλλά υποθέτω πως είναι εφικτό να σε βοηθήσουν τέτοια άτομα να βρεις μικρούς 16 ή 17 ετών, που έχουν ταλέντο και θέλουν να κάνουν ένα βήμα πιο κοντά στο Ευρωπαϊκό χώρο. Από κει και πέρα θέλεις και τους σωστούς "δάσκαλους" εδώ για να κατεργαστούν αδάμαντες...
[Μάλλον πήρα φόρα και έπιασα ένα θέμα πέρα από την κρισιμότητα της περίστασης για τον Πανιώνιο ... αλλά σκέψεις και κουβέντες που ανταλλάσσονται, όλο και κάτι καλό θα φέρουν ... γιατί ότι και να γίνει καλό είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και ακόμα και τα λάθη μας να μας δυναμώνουν στο τέλος].
Το λάθος έγκειται όχι βέβαια στην προσπάθεια ανάδειξης ποδοσφαιριστών ταλέντων αλλά στο ότι αποπειράται να γίνει κάτι τέτοιο μέσα από την πορεία πρωταθλήματος της πρώτης ομάδας του συλλόγου, υπονομεύοντας την αγωνιστικά. Σίγουρα βέβαια υπήρχαν και οικονομικά ελατήρια σε αυτό το σχεδιασμό (Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων...).
"Και τι θέλεις να γίνει;", δίκαια θα ρωτούσε κάποιος. Η ΠΑΕ χρειάζεται ν' αναδείξει νέους παίκτες για να πουλήσει κάποιους και να συμπληρώσει τα έσοδά της, ώστε να συνεχίσει τη λειτουργία της.
Αν δούμε τις δυο πρωταγωνίστριες ομάδες της Super League και ιδίως τον Παναθηναϊκό, που πολλά χρόνια έχει οργανωμένες ακαδημίες στην Παιανία, δεν φαίνεται ν' αποκόμισε ιδιαίτερα οικονομικά οφέλη σε συνεχή τουλάχιστον ροή, από τους αρκετούς ποδοσφαιριστές, που έβγαλε στην Παιανία. Σίγουρα αρκετοί, ιδίως από τις πρώτες φουρνιές, έπαιξαν στην ομάδα του και έκαναν καριέρα αλλά και πολλοί, μάλλον οι περισσότεροι, έφυγαν χωρίς κέρδος για την ομάδα. Και ο Ολυμπιακός έβγαλε και βγάζει παίκτες από τις ακαδημίες του και μάλλον συμβαίνει και σ' αυτόν αντίστοιχη κατάσταση. Ο Μενδρινός έπαιξε μια χρονιά και μετά δεν τον κράτησαν. Πρόσφατα είχαν ένα καλό ταλέντο, που δεν δέχτηκε το συμβόλαιο, που του πρότειναν και νομίζω έφυγε για τη Λάτσιο.
Και οι δυο όμως σύλλογοι, με φειδώ και προσεκτικά, περνούν τα ταλέντα από τα πιο χαμηλά επίπεδα στην πρώτη ομάδα και σίγουρα φροντίζουν να αποτελούν συμπληρωματικές λύσεις, που θα πάρουν κάποιο χρόνο, αλλά προφανώς δεν θα στηρίξουν την πρώτη ομάδα πάνω τους. Ο Ολυμπιακός βέβαια φέτος λόγω τραυματισμών και μάλλον κακού σχεδιασμού και αυτός, κάπου βρέθηκε να στηρίζεται στους νέους του. Δεν νομίζω όμως ότι κανένας στον Ολυμπιακό είναι ευτυχής με ότι βλέπει φέτος στην ομάδα του.
Έτσι και μεις ναι μεν πρέπει να προσπαθούμε να δίνουμε ευκαιρίες στα παιδιά των δικών μας ομάδων μικρότερων ηλικιών ή στους νέους που αγοράζουμε σαν μελλοντικές επενδύσεις, αλλά χρειαζόμαστε καλύτερο σύστημα στο πως θα τους περνάμε στην πρώτη ομάδα χωρίς να την υπονομεύουμε εν τέλει. Και σίγουρα από τους νέους δεν μπορείς να περιμένεις ούτε σίγουρα λεφτά, ούτε συνεχή ροή εσόδων, ούτε να σου βγουν σε χρόνο dt, χωρίς υπομονή και επιμονή και από μέρους σου και από μέρους των.
Και πέρα από τις ακαδημίες, θεωρώ ότι χρειάζεται πιθανότατα κάποια συνεργασία με ομάδες σε ένα-δυο περιοχές,απ' όπου βγαίνουν τα ταλέντα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου, σε Αφρική και Νότιο Αμερική, ώστε να μπορούν να προωθούν προς εμάς ταλέντα σε μικρή ηλικία, 15-16 ετών, ώστε με κατάλληλη εκγύμναση και χειρισμό να αποτελούν τους μέλλοντες παίκτες της πρώτης ομάδας. Δείτε πχ τον 17 ετών Μπέλεκ του Πανθρακικού από το Καμερούν. Για τέτοιες περιπτώσεις μιλάω. Πέρα από σχέσεις με ομάδες ανωτέρου επιπέδου στυλ Εσπανιόλ, μήπως χρειάζονται και σχέσεις σαν αυτές που αναφέρω παραπάνω; Πως θα κάνεις τέτοιες διασυνδέσεις;΄Ίσως πχ έχοντας τον Κουμορτζί που κατάγεται από την Γκάνα, να μπορεί να έχει κάποιες σχέσεις στην πατρίδα του, που με κατάλληλες διαπραγματεύσεις να οργανώσουν μια τέτοια συνεργασία. Πέρασε ο Ρεκόμπα με το πεθερό του τον Περόνε από μας. Ο Ρεκόμπα θ' αναλάβει την ακαδημία της Ντανούμπιο και ο Περόνε είναι μάνατζερ ολκής στη Νότιο Αμερική. Ας μην κινηθούμε για έτοιμους παίκτες σε αυτό το πεδίο γιατί προφανώς δεν έχουμε την οικονομική επιφάνεια για κάτι τέτοιο, αλλά υποθέτω πως είναι εφικτό να σε βοηθήσουν τέτοια άτομα να βρεις μικρούς 16 ή 17 ετών, που έχουν ταλέντο και θέλουν να κάνουν ένα βήμα πιο κοντά στο Ευρωπαϊκό χώρο. Από κει και πέρα θέλεις και τους σωστούς "δάσκαλους" εδώ για να κατεργαστούν αδάμαντες...
[Μάλλον πήρα φόρα και έπιασα ένα θέμα πέρα από την κρισιμότητα της περίστασης για τον Πανιώνιο ... αλλά σκέψεις και κουβέντες που ανταλλάσσονται, όλο και κάτι καλό θα φέρουν ... γιατί ότι και να γίνει καλό είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και ακόμα και τα λάθη μας να μας δυναμώνουν στο τέλος].
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
ΤΟ ΟΦΣΑΪΝΤ
Έχοντας παρακολουθήσει στα νεανικά μου χρόνια το τραγικό αμυντικό ποδόσφαιρο της εποχής του κατενάτσιο, όταν οι επιστροφές της μπάλας στον τερματοφύλακα επιτρέπονταν σε κάθε περίπτωση, ακούγοντας σήμερα τα νέα ότι ο κος Μπλάτερ ψάχνεται να καταργήσει το οφσάιντ, πιστεύω ότι πολύ πιθανόν να ζήσουμε στο άμεσο μέλλον μια τραγική περίοδο ενός γελοίου επιθετικά ποδοσφαίρου.
Ο κος Μπλάτερ αποσκοπεί στο να κάνει το άθλημα ελκυστικό στους Αμερικάνους φίλαθλους, που έχουν μάθει να παρακολουθούν παιχνίδια άλλων σπορ που έχουν συνεχή μεταβολή στο σκορ και γενικά αρέσκονται σαν κουλτούρα στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα.
Επίσης αποσκοπεί να προσελκύσει το μέρος εκείνο του πληθυσμού, που αρέσκεται σε εύπεπτα θεάματα χωρίς δυσκολονόητους και δυσερμήνευτους κανονισμούς σαν αυτό του οφσάιντ.
Πλην όμως το θέμα θέλει μεγάλη περίσκεψη γιατί το ποδόσφαιρο κινδυνεύει να πάρει τη μορφή του παιχνιδιού, που παίζαμε μικροί στις αλάνες και στις αυλές των σχολείων, όπου αυτός που είχε το ρόλο του φορ, κατασκήνωνε κοντά στο τέρμα του αντιπάλου και περίμενε τη βαθιά γιόμα του αμυντικού, ώστε με πλεονέκτημα θέσης να σκοράρει εύκολα.
Το ότι ο κος Μπλάτερ ζήτησε τη γνώμη του Προέδρου της ομοσπονδίας χόκεϊ επί χόρτου, που είχε τον κανονισμό του οφσάιντ και τον κατάργησε στα τέλη της δεκαετίας του 90, μάλλον φαντάζει αστείο. Υποτίθεται κέρδισε σε δημοτικότητα το χόκεϊ αλλά άλλο το ένα άθλημα και άλλο το άλλο. Το χόκεϊ είναι ένα παιχνίδι που παίζεται όχι απ' ευθείας με το σώμα αλλά με το μπαστούνι, που ούτως ή άλλως δημιουργεί ένα μειονέκτημα στο οποίο αν προστεθεί και ο ανασταλτικός κανονισμός του οφσάιντ, μάλλον ρίχνει ιδιαίτερα το επίπεδο συναρπαστικών εναλλαγών και θεάματος στο σπορ αυτό. Επίσης η δημοτικότητά του, όσο και αν αυξήθηκε, τεράστια υπολείπεται αυτής του ποδοσφαίρου, που ήδη το παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλες τις ηπείρους και αυτοί οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με τους κανονισμούς αρκετά.
Οπωσδήποτε το οφσάιντ είναι ένας κανονισμός, που δημιουργεί δυσκολίες στη διαιτησία του ποδοσφαίρου, είναι αφορμή διαφωνιών κατά τη διάρκεια των αγώνων, που εκτραχύνουν τα πνεύματα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου και σίγουρα αναστέλλει σχετικά τη ροή του αγώνα και τη δημιουργία εντυπωσιακών σκορ και εν τέλει είναι και πηγή αδικιών λόγω της δυσκολίας εντοπισμού του από τους διαιτητές.
Αλλά και το ποδόσφαιρο χωρίς το οφσάιντ θα απογυμνωθεί από συστήματα και τακτικές και μπορεί να καταλήξει σε αστεία ανταλλαγή "πυρών" από τη μια περιοχή στην άλλη και από γιουρούσια αντί για οργανωμένες επιθέσεις.
Μια μέση λύση θα ήταν να χωριστούν τα δυο μισά του γηπέδου σε τέταρτα με γραμμές στη μέση μεταξύ κέντρου και περιοχών τέρματος. Να έχουμε δηλαδή τέσσερα κομμάτια γηπέδου και το οφσάιντ να ισχύει μόνο στα τέταρτα που βρίσκονται στην πλευρά των δυο εστιών.
Οι προηγούμενες αλλαγές κανονισμών της FIFA, που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια, που παρακολουθώ ποδόσφαιρο, στο τέλος βοήθησαν στην προαγωγή του παιχνιδιού. Ας ελπίσουμε και μια νέα αλλαγή να έχει την ίδια τύχη. Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά, που υπάρχουν σκέψεις κατάργησης ή αλλαγής των κανονισμών του οφσάιντ. Το θέμα είναι μάλλον πιο περίπλοκο απ' όσο σε μια πρώτη προσέγγιση δείχνει και γι' αυτό ως τώρα οι προηγούμενες σκέψεις δεν κατέληξαν σε πράξεις. Ίδωμεν.
Ο κος Μπλάτερ αποσκοπεί στο να κάνει το άθλημα ελκυστικό στους Αμερικάνους φίλαθλους, που έχουν μάθει να παρακολουθούν παιχνίδια άλλων σπορ που έχουν συνεχή μεταβολή στο σκορ και γενικά αρέσκονται σαν κουλτούρα στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα.
Επίσης αποσκοπεί να προσελκύσει το μέρος εκείνο του πληθυσμού, που αρέσκεται σε εύπεπτα θεάματα χωρίς δυσκολονόητους και δυσερμήνευτους κανονισμούς σαν αυτό του οφσάιντ.
Πλην όμως το θέμα θέλει μεγάλη περίσκεψη γιατί το ποδόσφαιρο κινδυνεύει να πάρει τη μορφή του παιχνιδιού, που παίζαμε μικροί στις αλάνες και στις αυλές των σχολείων, όπου αυτός που είχε το ρόλο του φορ, κατασκήνωνε κοντά στο τέρμα του αντιπάλου και περίμενε τη βαθιά γιόμα του αμυντικού, ώστε με πλεονέκτημα θέσης να σκοράρει εύκολα.
Το ότι ο κος Μπλάτερ ζήτησε τη γνώμη του Προέδρου της ομοσπονδίας χόκεϊ επί χόρτου, που είχε τον κανονισμό του οφσάιντ και τον κατάργησε στα τέλη της δεκαετίας του 90, μάλλον φαντάζει αστείο. Υποτίθεται κέρδισε σε δημοτικότητα το χόκεϊ αλλά άλλο το ένα άθλημα και άλλο το άλλο. Το χόκεϊ είναι ένα παιχνίδι που παίζεται όχι απ' ευθείας με το σώμα αλλά με το μπαστούνι, που ούτως ή άλλως δημιουργεί ένα μειονέκτημα στο οποίο αν προστεθεί και ο ανασταλτικός κανονισμός του οφσάιντ, μάλλον ρίχνει ιδιαίτερα το επίπεδο συναρπαστικών εναλλαγών και θεάματος στο σπορ αυτό. Επίσης η δημοτικότητά του, όσο και αν αυξήθηκε, τεράστια υπολείπεται αυτής του ποδοσφαίρου, που ήδη το παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλες τις ηπείρους και αυτοί οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με τους κανονισμούς αρκετά.
Οπωσδήποτε το οφσάιντ είναι ένας κανονισμός, που δημιουργεί δυσκολίες στη διαιτησία του ποδοσφαίρου, είναι αφορμή διαφωνιών κατά τη διάρκεια των αγώνων, που εκτραχύνουν τα πνεύματα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου και σίγουρα αναστέλλει σχετικά τη ροή του αγώνα και τη δημιουργία εντυπωσιακών σκορ και εν τέλει είναι και πηγή αδικιών λόγω της δυσκολίας εντοπισμού του από τους διαιτητές.
Αλλά και το ποδόσφαιρο χωρίς το οφσάιντ θα απογυμνωθεί από συστήματα και τακτικές και μπορεί να καταλήξει σε αστεία ανταλλαγή "πυρών" από τη μια περιοχή στην άλλη και από γιουρούσια αντί για οργανωμένες επιθέσεις.
Μια μέση λύση θα ήταν να χωριστούν τα δυο μισά του γηπέδου σε τέταρτα με γραμμές στη μέση μεταξύ κέντρου και περιοχών τέρματος. Να έχουμε δηλαδή τέσσερα κομμάτια γηπέδου και το οφσάιντ να ισχύει μόνο στα τέταρτα που βρίσκονται στην πλευρά των δυο εστιών.
Οι προηγούμενες αλλαγές κανονισμών της FIFA, που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια, που παρακολουθώ ποδόσφαιρο, στο τέλος βοήθησαν στην προαγωγή του παιχνιδιού. Ας ελπίσουμε και μια νέα αλλαγή να έχει την ίδια τύχη. Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά, που υπάρχουν σκέψεις κατάργησης ή αλλαγής των κανονισμών του οφσάιντ. Το θέμα είναι μάλλον πιο περίπλοκο απ' όσο σε μια πρώτη προσέγγιση δείχνει και γι' αυτό ως τώρα οι προηγούμενες σκέψεις δεν κατέληξαν σε πράξεις. Ίδωμεν.
Δεν βγαίνει το χαμόγελο
Υπό κανονικές συνθήκες θα ήμουν ιδιαίτερα ικανοποιημένος, που ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου παίζουν με τις εθνικές ομάδες και παίρνουν διεθνείς εμπειρίες. Είναι οπωσδήποτε ύψιστη τιμή στην καριέρα ενός αθλητή ν' αντιπροσωπεύει την πατρίδα του και προφανώς τιμά και το σύλλογο από τον οποίο προέρχεται.
Με την Ξάνθη όμως ante portas στο κρισιμότερο ίσως παιχνίδι, με το Γιόνσον με θλάση, με τον Πανιώνιο ήδη με σοβαρές απώλειες τραυματισμών, πραγματικά δεν μπορώ να χαμογελάσω βλέποντας Μανιάτη, Τζαβέλα, Σιόβα και Νικολάου να συμμετέχουν σε Εθνικές ομάδες. Εύχομαι το καλύτερο σε όλους και να γυρίσουν γεροί και δυνατοί και με ηθικό ανυψωμένο, που θα βοηθήσει και την προσπάθεια του Πανιωνίου.
Με την Ξάνθη όμως ante portas στο κρισιμότερο ίσως παιχνίδι, με το Γιόνσον με θλάση, με τον Πανιώνιο ήδη με σοβαρές απώλειες τραυματισμών, πραγματικά δεν μπορώ να χαμογελάσω βλέποντας Μανιάτη, Τζαβέλα, Σιόβα και Νικολάου να συμμετέχουν σε Εθνικές ομάδες. Εύχομαι το καλύτερο σε όλους και να γυρίσουν γεροί και δυνατοί και με ηθικό ανυψωμένο, που θα βοηθήσει και την προσπάθεια του Πανιωνίου.
Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010
Η Αντίφαση
- "Τέλος ο Νικόλας Πατέρας ρωτήθηκε για μερικά δημοσιεύματα περί του πέναλτι και χωρίς δισταγμό είπε: "Τα ίδια και τα ίδια. Έχουμε βαρεθεί. Πέρυσι και φέτος έχουμε ρίξει πολλά λεφτά και έχουμε φέρει ποιοτικούς ποδοσφαιριστές κάτι που φαίνεται στο γήπεδο. Και σε μας δίνουν οι άλλοι το δικαίωμα να μιλήσουμε για τη διαιτησία, αλλά έχουμε σταματήσει για το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν ασχολούμαστε με καραγκιοζιλίκια. Το μόνο που μας νοιάζει είναι να πάρουμε το πρωτάθλημα" και αποχώρησε."
- Αιχμές και παράπονα έκαναν οι άνθρωποι του "τριφυλλιού" στο περιθώριο του Δ.Σ. της ΠΑΕ αφού ανσφέρθηκαν τόσο στο θέμα της διαιτησίας όσο και στο θέμα της ΕΠΟ, κάνοντας λόγο για δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Συγκεκριμένα αναφορικά με την διαιτησία ως "πηγή προβληματισμού" το πέναλτι υπέρ του Ατρόμητου που δεν δόθηκε στην αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη, προσθέτοντας μάλιστα ότι η όλη υπόθεση θύμισε "εποχές παράγκας" με την απόφαση του Γιάχου να αποτελεί τεχνητή αναπνοή στον Ολυμπιακό.
ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΕΣ...
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
Πανιώνιος-ΠΑΟ 0-2
Δυστυχώς δεν αποφεύχθηκε το σημερινό ματς να οδηγηθεί στο φανατισμό και στα νεύρα. Κάτι οι "δικοί" μας, που αντί για μπάλα γουστάρουν να βλέπουν μάχες με δυναμιτάκια και εκτόξευση αντικειμένων, κάτι ο σε διατεταγμένη υπηρεσία κος Καλόπουλος, κάτι ο βουτηχτής.
Ευτυχώς χάσαμε μεν τον αγώνα αλλά δεν είχαμε άλλες απώλειες εκτός βέβαια των προστίμων, που θα μας ρίξουν και πάλι στο κεφάλι.
Ο κος Καλόπουλος κατόρθωσε να φέρει τον αγώνα στα μέτρα του Παναθηναϊκού, που ως την εφεύρεση του πέναλτι δεν είχε απειλήσει επ' ουδενί. Και μιλάω για εφεύρεση γιατί θα πρέπει να τραβήξει κάποιος την εφαπτομένη των καμπυλών των δύο γονάτων των ποδοσφαιριστών για να βρει την επαφή. Και αν δεν είναι Ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ΕΚΦΩΝΗΤΗΣ ΤΗΣ NOVA (ΝΤΡΟΠΗ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΑΛΤΙ) θα έβλεπε ότι ο Νίνης ΠΑΤΑΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΔΙ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΕ και βουτάει (για να μην απωλέσει τη φήμη του ως δεύτερος τη τάξει καταδύτης του ΠΑΟ). [προς τον καλό κο εκφωνητή της Nova...Αν νομίζει ότι τον θίγω επαγγελματικά ανώνυμα από τούτο το blog, ας επικοινωνήσει μαζί μου στο iwn1998@gmail.com για να του δώσω τα όποια προσωπικά στοιχεία χρειάζεται. Δεν μου αρέσει να θίγω κανένα, που κάνει τη δουλειά του ευσυνείδητα και δέχομαι ότι όλοι κάνουμε λάθη. Ας το δει ξανά αρκετές φορές λοιπόν και ας βγει να πει αν αποδέχεται τα σχόλια, που έκανε στη διάρκεια της μετάδοσης].
Από κει και πέρα και με βάση τις δυνατότητες, που αυτή τη στιγμή έχει η ομάδα μας, όλα ήταν πιο βολικά για τον Παναθηναϊκό.
Αν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι παραπάνω, δυστυχώς λυπάμαι ιδίως για την προ του πέναλτι συμπεριφορά των οργανωμένων οπαδών της ομάδας (γιατί μετά το πέναλτι είχαν λόγο να διαμαρτύρονται έντονα, όπως όλο το γήπεδο). Τη συμπεριφορά αυτή την πληρώνει ακριβά η ομάδα και εν πάση περιπτώσει ο κος Τσακίρης οφείλει και στη ιστορία της ομάδας, να αναλάβει κάποιες ενέργειες σε αυτόν τον τομέα. Ο Μπέος ήρθε σε σύγκρουση και έγινε μαύρο πανί. Δεν μιλάω για σύγκρουση αλλά εν τέλει για κάποια μορφή νουθέτησης, δεδομένων και των καλών σχέσεων του Προέδρου με τους οργανωμένους. Δεν δικαιολογούνται να κάνουν το κόρνερ πεδίο μάχης και να μην ακούνε ούτε τον αρχηγό και τους άλλους ποδοσφαιριστές, που παρακαλούσαν για ηρεμία.
Θα σχολιάσω και τα περί Αλβανού συνθήματα. Ο Νίνης εγκαλείται για την ενέργεια, που θεωρούμε ότι έκανε για να εκβιάσει το πέναλτι, πιθανό δείγμα του χαρακτήρα του, που δεν αρμόζει σε αθλητή με συνείδηση fair play και όχι για την καταγωγή του. Και είναι προφανές ότι παίκτης που παίζει στις Εθνικές ομάδες της χώρας μας δεν μπορεί να λοιδορείται ότι δεν θα γίνει Έλληνας ποτέ. Δεν το κάναμε ούτε για τον πρώτο έγχρωμο διεθνή μας ποδοσφαιριστή, Ντανιέλ Μπατίστα, στο παρελθόν και δεν πρέπει να το κάνουμε ποτέ. Και γιατί να το κάνουμε για το Νίνη για παράδειγμα και όχι για το Βύντρα; Το "Αλβανός" κάνει καλύτερη ομοιοκαταληξία στο σύνθημα; Και δεν νομίζω ότι δικαιούμαστε να πανηγυρίζουμε επιτυχίες των Εθνικών με το Νίνη να συμμετέχει και μετά να τον κράζουμε για την καταγωγή του. Όταν η Εθνική της Άρσης Βαρών έφερνε τα μετάλλια δεν είδα να βγαίνει κανένας να μιλάει γι' Αλβανούς. Αυτό, που μας φταίει δεν είναι η καταγωγή του Νίνη, αλλά ίσως ο χαρακτήρας του και ο χειρότερος τρόπος για να τον ψέξουμε ήταν το κράξιμο της καταγωγής του, που έγινε στο γήπεδο, δίνοντας έναυσμα στον καθένα να δώσει στο τέλος και δίκιο στον καταδύτη ποδοσφαιριστή.
Και σκεφτείτε ότι το ίδιο καταδυτικό σύνδρομο έχουν και ποδοσφαιριστές, που δεν μπορείτε να μιλήσετε για την καταγωγή τους, όπως ο Καραγκούνης ή ο Βαγγέλης ο Μάντζιος. Δεν είναι θέμα καταγωγής αλλά έλλειψη αθλητικής συνείδησης των ανθρώπων αυτών.
Για τη δική μας ομάδα, θα ήθελα να πω ότι σήμερα έγινε φανερό γιατί τα όρια μας είναι για χαμηλές πτήσεις. Στη φάση του 86, ο Μανώλης ο Σκούφαλης μας απέδειξε ότι κάποιοι δεν μπορούν το παραπάνω. Λυπάμαι. Εύχομαι να μου αποδείξει ότι έχω άδικο στο άμεσο μέλλον.
Για μια ακόμα φορά δεν καταλαβαίνω γιατί ο Κούκετς, που πραγματικά ξέρει μπάλα, δεν ξεκινάει τους αγώνες. Ίσως είναι θέμα φυσικής κατάστασης του ανθρώπου, αλλά όσο παίζει δεν δείχνει να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα.
Δυστυχώς, Ο Κούμο όσο πάει και δείχνει να χειροτερεύει. Φαίνεται και σε φυσικές δυνάμεις να έχει ξεμείνει και σε ηθικό να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Ο Ριέρα έκανε συγκινητικές προσπάθειες αλλά μπροστά το γκολ φαίνεται να είναι απόμακρο όνειρο για τον Πανιώνιο.
Ως συνήθως δεν μπορούσαμε να κάνουμε σχεδόν τίποτα από τον άξονα αφού έχουμε ξεμείνει από επιτελικούς χαφ. Ένα συν είναι η επανεμφάνιση στο τέλος του Νικολάου, που εύχομαι να βοηθήσει σε αυτό το χώρο στα επόμενα ματς. Είναι όμως αποκαρδιωτικό να περιμένουμε επιτελικό παιχνίδι από το Μάριο και μόνο πια, που κακά τα ψέματα, δεν ήταν αυτός ο ρόλος του στην αρχή της χρονιάς.
Σε γενικές γραμμές, το αποτέλεσμα αδικεί την εμφάνιση της ομάδας, που πλήρωσε ακριβά το λάθος άμυνας και τερματοφύλακα στο δεύτερο γκολ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ Καλόπουλου ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΙΝΗ ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ Νίνη στο πέναλτι. Ανασταλτικά τουλάχιστον δεν πήγε άσχημα εκτός αυτών των εξαιρέσεων αλλά έστω και μια εξαίρεση όταν την πληρώνεις με γκολ δεν μπορεί να είσαι τελικά ικανοποιημένος.
Στο δεύτερο γκολ, φάνηκε πόσο χρειαζόταν η ομάδα ένα γκολκήπερ, που να βγάζει το φίδι από την τρύπα στις δύσκολες στιγμές. Δε μαθαίνει ο κος Τσακίρης από που ψωνίζει ο Κομπότης στο Λεβαδειακό, γιατί και ο νέος Ισπανός γκολκήπερ, που πήρε για ν' αντικαταστήσει το Μπλάζιτς είναι κορυφαίος.
Η τελευταία μου παρατήρηση γι αυτό τον αγώνα είναι ότι θα πρέπει ο κατά τ' άλλα πολύ καλός ποδοσφαιριστής μας ο Τζαβέλας, να συγκρατήσει λίγο τη νοοτροπία Πίρλο να το πω, Μπέκαμ να το πω και ν' αφήνει τουλάχιστον τα στον άξονα στημένα σε άλλο ποδοσφαιριστή. Ίσως και κανένα κόρνερ απ' αριστερά όταν παίζει ο Κούκετς ας το αφήσει. Δεν είναι επιτυχία πια να κτυπάει 50 στημένα για να του βγει μια ασσιστ. Ας έχουμε εν τέλει και μια μεγαλύτερη ποικιλία στις ενέργειές μας... Δεν βλάπτει. Τι λέτε και σεις κε Παράσχο;
Κλείνω το σχόλιο με αυτό που έλεγα όλη τη βδομάδα. Το ματς αυτό δεν είναι το σημαντικό για μας. Χρειαζόμαστε 6 βαθμούς τουλάχιστον και επειδή παίζουμε με δυο τουλάχιστον που προσπαθούν να σωθούν στο γήπεδό μας, πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι και σοβαροί σε συγκεκριμένους στόχους. Άρα αφήνουμε το ματς αυτό στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και κοιτάμε ΑΜΕΣΑ τα επόμενα, χωρίς άγχος αλλά με πλήρη σοβαρότητα και επίγνωση της κατάστασης.
ΥΓ1: κε Αντωνιάδη, με τις σημερινές σας δηλώσεις προσπαθείτε να αποπροσανατολίσετε την κοινή γνώμη από τον τρόπο με τον οποίο κερδίσατε το πλεονέκτημα σε αυτό το ματς από την αήθη ενέργεια υποκλοπής της απόφασης του διαιτητή από τον ποδοσφαιριστή της ομάδας σας Σωτήρη Νίνη. Άραγε θα έχετε το ΘΑΡΡΟΣ να τον εγκαλέσετε γι' αυτό, σεβόμενος τη δική σας ιστορία στα γήπεδα και ως χρόνια πρόεδρος του ΠΣΑΠ; Πολύ φοβάμαι πως όχι...
Για τα όσα αναφέρετε περί μη επεμβάσεως Τσακίρη στις όντως απαράδεκτες ενέργειες οπαδών του Πανιωνίου, να σας θυμήσω ότι ο αρχηγός και οι ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και η εντεταλμένη ασφάλεια του γηπέδου προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κατευνάσει τους ταραξίες και ότι ο κος Τσακίρης βρισκόταν στην άλλη πλευρά του γηπέδου και θα έπρεπε κατά παράβαση κανονισμών να μπει στον αγωνιστικό χώρο για να επέμβει.
Επίσης θεωρώ ότι οι ακουστικές ικανότητες σας είναι ακέραιες και ότι ακούσατε τις επανειλημένες εκκλήσεις από τα μεγαφωνα για να σταματήσουν έκτροπα και ρίψεις αντικειμένων.
Ευτυχώς χάσαμε μεν τον αγώνα αλλά δεν είχαμε άλλες απώλειες εκτός βέβαια των προστίμων, που θα μας ρίξουν και πάλι στο κεφάλι.
Ο κος Καλόπουλος κατόρθωσε να φέρει τον αγώνα στα μέτρα του Παναθηναϊκού, που ως την εφεύρεση του πέναλτι δεν είχε απειλήσει επ' ουδενί. Και μιλάω για εφεύρεση γιατί θα πρέπει να τραβήξει κάποιος την εφαπτομένη των καμπυλών των δύο γονάτων των ποδοσφαιριστών για να βρει την επαφή. Και αν δεν είναι Ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ΕΚΦΩΝΗΤΗΣ ΤΗΣ NOVA (ΝΤΡΟΠΗ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΑΛΤΙ) θα έβλεπε ότι ο Νίνης ΠΑΤΑΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΔΙ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΕ και βουτάει (για να μην απωλέσει τη φήμη του ως δεύτερος τη τάξει καταδύτης του ΠΑΟ). [προς τον καλό κο εκφωνητή της Nova...Αν νομίζει ότι τον θίγω επαγγελματικά ανώνυμα από τούτο το blog, ας επικοινωνήσει μαζί μου στο iwn1998@gmail.com για να του δώσω τα όποια προσωπικά στοιχεία χρειάζεται. Δεν μου αρέσει να θίγω κανένα, που κάνει τη δουλειά του ευσυνείδητα και δέχομαι ότι όλοι κάνουμε λάθη. Ας το δει ξανά αρκετές φορές λοιπόν και ας βγει να πει αν αποδέχεται τα σχόλια, που έκανε στη διάρκεια της μετάδοσης].
Από κει και πέρα και με βάση τις δυνατότητες, που αυτή τη στιγμή έχει η ομάδα μας, όλα ήταν πιο βολικά για τον Παναθηναϊκό.
Αν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι παραπάνω, δυστυχώς λυπάμαι ιδίως για την προ του πέναλτι συμπεριφορά των οργανωμένων οπαδών της ομάδας (γιατί μετά το πέναλτι είχαν λόγο να διαμαρτύρονται έντονα, όπως όλο το γήπεδο). Τη συμπεριφορά αυτή την πληρώνει ακριβά η ομάδα και εν πάση περιπτώσει ο κος Τσακίρης οφείλει και στη ιστορία της ομάδας, να αναλάβει κάποιες ενέργειες σε αυτόν τον τομέα. Ο Μπέος ήρθε σε σύγκρουση και έγινε μαύρο πανί. Δεν μιλάω για σύγκρουση αλλά εν τέλει για κάποια μορφή νουθέτησης, δεδομένων και των καλών σχέσεων του Προέδρου με τους οργανωμένους. Δεν δικαιολογούνται να κάνουν το κόρνερ πεδίο μάχης και να μην ακούνε ούτε τον αρχηγό και τους άλλους ποδοσφαιριστές, που παρακαλούσαν για ηρεμία.
Θα σχολιάσω και τα περί Αλβανού συνθήματα. Ο Νίνης εγκαλείται για την ενέργεια, που θεωρούμε ότι έκανε για να εκβιάσει το πέναλτι, πιθανό δείγμα του χαρακτήρα του, που δεν αρμόζει σε αθλητή με συνείδηση fair play και όχι για την καταγωγή του. Και είναι προφανές ότι παίκτης που παίζει στις Εθνικές ομάδες της χώρας μας δεν μπορεί να λοιδορείται ότι δεν θα γίνει Έλληνας ποτέ. Δεν το κάναμε ούτε για τον πρώτο έγχρωμο διεθνή μας ποδοσφαιριστή, Ντανιέλ Μπατίστα, στο παρελθόν και δεν πρέπει να το κάνουμε ποτέ. Και γιατί να το κάνουμε για το Νίνη για παράδειγμα και όχι για το Βύντρα; Το "Αλβανός" κάνει καλύτερη ομοιοκαταληξία στο σύνθημα; Και δεν νομίζω ότι δικαιούμαστε να πανηγυρίζουμε επιτυχίες των Εθνικών με το Νίνη να συμμετέχει και μετά να τον κράζουμε για την καταγωγή του. Όταν η Εθνική της Άρσης Βαρών έφερνε τα μετάλλια δεν είδα να βγαίνει κανένας να μιλάει γι' Αλβανούς. Αυτό, που μας φταίει δεν είναι η καταγωγή του Νίνη, αλλά ίσως ο χαρακτήρας του και ο χειρότερος τρόπος για να τον ψέξουμε ήταν το κράξιμο της καταγωγής του, που έγινε στο γήπεδο, δίνοντας έναυσμα στον καθένα να δώσει στο τέλος και δίκιο στον καταδύτη ποδοσφαιριστή.
Και σκεφτείτε ότι το ίδιο καταδυτικό σύνδρομο έχουν και ποδοσφαιριστές, που δεν μπορείτε να μιλήσετε για την καταγωγή τους, όπως ο Καραγκούνης ή ο Βαγγέλης ο Μάντζιος. Δεν είναι θέμα καταγωγής αλλά έλλειψη αθλητικής συνείδησης των ανθρώπων αυτών.
Για τη δική μας ομάδα, θα ήθελα να πω ότι σήμερα έγινε φανερό γιατί τα όρια μας είναι για χαμηλές πτήσεις. Στη φάση του 86, ο Μανώλης ο Σκούφαλης μας απέδειξε ότι κάποιοι δεν μπορούν το παραπάνω. Λυπάμαι. Εύχομαι να μου αποδείξει ότι έχω άδικο στο άμεσο μέλλον.
Για μια ακόμα φορά δεν καταλαβαίνω γιατί ο Κούκετς, που πραγματικά ξέρει μπάλα, δεν ξεκινάει τους αγώνες. Ίσως είναι θέμα φυσικής κατάστασης του ανθρώπου, αλλά όσο παίζει δεν δείχνει να υπάρχει τέτοιο πρόβλημα.
Δυστυχώς, Ο Κούμο όσο πάει και δείχνει να χειροτερεύει. Φαίνεται και σε φυσικές δυνάμεις να έχει ξεμείνει και σε ηθικό να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Ο Ριέρα έκανε συγκινητικές προσπάθειες αλλά μπροστά το γκολ φαίνεται να είναι απόμακρο όνειρο για τον Πανιώνιο.
Ως συνήθως δεν μπορούσαμε να κάνουμε σχεδόν τίποτα από τον άξονα αφού έχουμε ξεμείνει από επιτελικούς χαφ. Ένα συν είναι η επανεμφάνιση στο τέλος του Νικολάου, που εύχομαι να βοηθήσει σε αυτό το χώρο στα επόμενα ματς. Είναι όμως αποκαρδιωτικό να περιμένουμε επιτελικό παιχνίδι από το Μάριο και μόνο πια, που κακά τα ψέματα, δεν ήταν αυτός ο ρόλος του στην αρχή της χρονιάς.
Σε γενικές γραμμές, το αποτέλεσμα αδικεί την εμφάνιση της ομάδας, που πλήρωσε ακριβά το λάθος άμυνας και τερματοφύλακα στο δεύτερο γκολ και την ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ Καλόπουλου ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΙΝΗ ΚΑΤΑΔΥΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ Νίνη στο πέναλτι. Ανασταλτικά τουλάχιστον δεν πήγε άσχημα εκτός αυτών των εξαιρέσεων αλλά έστω και μια εξαίρεση όταν την πληρώνεις με γκολ δεν μπορεί να είσαι τελικά ικανοποιημένος.
Στο δεύτερο γκολ, φάνηκε πόσο χρειαζόταν η ομάδα ένα γκολκήπερ, που να βγάζει το φίδι από την τρύπα στις δύσκολες στιγμές. Δε μαθαίνει ο κος Τσακίρης από που ψωνίζει ο Κομπότης στο Λεβαδειακό, γιατί και ο νέος Ισπανός γκολκήπερ, που πήρε για ν' αντικαταστήσει το Μπλάζιτς είναι κορυφαίος.
Η τελευταία μου παρατήρηση γι αυτό τον αγώνα είναι ότι θα πρέπει ο κατά τ' άλλα πολύ καλός ποδοσφαιριστής μας ο Τζαβέλας, να συγκρατήσει λίγο τη νοοτροπία Πίρλο να το πω, Μπέκαμ να το πω και ν' αφήνει τουλάχιστον τα στον άξονα στημένα σε άλλο ποδοσφαιριστή. Ίσως και κανένα κόρνερ απ' αριστερά όταν παίζει ο Κούκετς ας το αφήσει. Δεν είναι επιτυχία πια να κτυπάει 50 στημένα για να του βγει μια ασσιστ. Ας έχουμε εν τέλει και μια μεγαλύτερη ποικιλία στις ενέργειές μας... Δεν βλάπτει. Τι λέτε και σεις κε Παράσχο;
Κλείνω το σχόλιο με αυτό που έλεγα όλη τη βδομάδα. Το ματς αυτό δεν είναι το σημαντικό για μας. Χρειαζόμαστε 6 βαθμούς τουλάχιστον και επειδή παίζουμε με δυο τουλάχιστον που προσπαθούν να σωθούν στο γήπεδό μας, πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι και σοβαροί σε συγκεκριμένους στόχους. Άρα αφήνουμε το ματς αυτό στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και κοιτάμε ΑΜΕΣΑ τα επόμενα, χωρίς άγχος αλλά με πλήρη σοβαρότητα και επίγνωση της κατάστασης.
ΥΓ1: κε Αντωνιάδη, με τις σημερινές σας δηλώσεις προσπαθείτε να αποπροσανατολίσετε την κοινή γνώμη από τον τρόπο με τον οποίο κερδίσατε το πλεονέκτημα σε αυτό το ματς από την αήθη ενέργεια υποκλοπής της απόφασης του διαιτητή από τον ποδοσφαιριστή της ομάδας σας Σωτήρη Νίνη. Άραγε θα έχετε το ΘΑΡΡΟΣ να τον εγκαλέσετε γι' αυτό, σεβόμενος τη δική σας ιστορία στα γήπεδα και ως χρόνια πρόεδρος του ΠΣΑΠ; Πολύ φοβάμαι πως όχι...
Για τα όσα αναφέρετε περί μη επεμβάσεως Τσακίρη στις όντως απαράδεκτες ενέργειες οπαδών του Πανιωνίου, να σας θυμήσω ότι ο αρχηγός και οι ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και η εντεταλμένη ασφάλεια του γηπέδου προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κατευνάσει τους ταραξίες και ότι ο κος Τσακίρης βρισκόταν στην άλλη πλευρά του γηπέδου και θα έπρεπε κατά παράβαση κανονισμών να μπει στον αγωνιστικό χώρο για να επέμβει.
Επίσης θεωρώ ότι οι ακουστικές ικανότητες σας είναι ακέραιες και ότι ακούσατε τις επανειλημένες εκκλήσεις από τα μεγαφωνα για να σταματήσουν έκτροπα και ρίψεις αντικειμένων.
Γερμανικές σκέψεις
Ακόμα και αν παίρναμε σήμερα το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, αυτό δεν θα σήμαινε την αυτόματη λύση των προβλημάτων της Ελλάδας. Θα είχαμε λεφτά να κινηθούμε σαφώς, αλλά αν αυτό σήμαινε τη συνέχιση του ίδιου μοντέλου διαχείρισης που ως τώρα έχουμε τότε σε ένα εύθετο χρονικό διάστημα θα φθάναμε και πάλι στο σημερινό τέλμα.
Συνεπώς η αλλαγή ρότας είναι εκ των ουκ άνευ να γίνει.
Τώρα γι' αυτό καθ' εαυτό το θέμα της επιστροφής του κατοχικού δανείου, νομίζω ότι οι αιτιάσεις που συνοδεύουν την άρνηση της σημερινής Γερμανικής κυβέρνησης είναι εντελώς αβάσιμες.
Από το 1945-46, που ετέθη το ζήτημα της επιστροφής του αναγκαστικού κατοχικού δανείου της Γερμανίας από την Τράπεζα της Ελλάδος, προς χρηματοδότηση των Γερμανικών δυνάμεων του Ρόμμελ, είχε παραπεμφθεί η ικανοποίηση του αιτήματος όταν λυθεί οριστικά το Γερμανικό ζήτημα, δηλαδή με την ενοποίηση Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, όποτε αυτή συμβεί...Μάλλον δεν περίμεναν ποτέ να γίνει!
Στην επαναφορά του θέματος στη δεκαετία του 60 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο υπουργός εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας Έρχαρντ, επίσης παρέπεμψε το ζήτημα στο ενοποιημένο Γερμανικό κράτος.
Το ζήτημα το επανέφερε τη δεκαετία του 90 ο Ανδρέας Παπανδρέου και το απέρριψε ο Χέλμουτ Κολ, που μη έχοντας πια τη δικαιολογία της μη ενοποιημένης Γερμανίας, παρέπεμψε σε μυστικές συμφωνίες με την Ελληνική κυβέρνηση το 1958, με τις οποίες η Ελλάδα αποποιήθηκε την επιστροφή του δανείου. Αργότερα οι Γερμανοί αναίρεσαν και μίλησαν για "προφορικές συμφωνίες", μετά από την νότα της Προεδρίας της Δημοκρατίας (Κ. Καραμανλής, 27-5-1991) με την οποία τονιζόταν ότι δεν υπήρχαν τέτοιες συμφωνίες.
Ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε για το κατοχικό δάνειο:
"Για την κάλυψη των "εκτάκτων δαπανών", υποχρεώθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος να χορηγεί πιστώσεις προς τις γερμανικές αρχές, εξοφλητέες σε πρώτη ευκαιρία. Ηταν κανονικές τραπεζικές πιστώσεις, οι οποίες μάλιστα είχαν αρχίσει να εξοφλούνται μερικώς κατά τη διάρκεια του Πολέμου. Όταν όμως τελείωσε ο Πόλεμος και ανακινήσαμε το ζήτημα των πιστώσεων αυτών, συναντήσαμε άρνηση".
Αυτά για την ιστορία του ζητήματος του κατοχικού δανείου, που έχει πολλές πτυχές, μυστικές και φανερές.
Είναι σαφές ότι το σημερινό Ελληνικό πρόβλημα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο για να το διασυνδέσουμε απλά και μόνο με το ζήτημα της επιστροφής του κατοχικού δανείου, αλλά επίσης σαφές είναι ότι όσοι μιλάνε για τους τεμπέληδες απατεώνες της Ευρώπης, θα πρέπει να το σκέφτονται λιγάκι περισσότερο, σε σχέση με τα όσα οι ίδιοι έχουν κάνει και δεν έχουν επ' ουδενί παραγραφεί.
Και κάτι τελευταίο. Μια παράκληση στα ΜΜΕ. Δεν έχουμε ανάγκη των συμβουλών νεοφιλελεύθερων του Γερμανικού κοινοβουλίου, που τυχαίνει να έχουν ελληνική καταγωγή αλλά προ πολλού έχουν διαλέξει πατρίδα. Η Ελλάδα είχε πολλούς Έλληνες της διασποράς, βουλευτές και γερουσιαστές σε ξένα κοινοβούλια και γερουσίες. Η πλειονότητα προσπάθησε να βοηθήσει την Ελλάδα, έχοντας βέβαια κατά νου ότι η θέση τους απαιτούσε την προάσπιση των συμφερόντων των κρατών που αντιπροσώπευαν. Ήταν απόλυτα κατανοητό αυτό και πολλούς τίμησε η Ελλάδα για τις προσπάθειές τους. Υπήρχαν και υπάρχουν και οι άλλοι, που απλά θέλουν ν' αποδείξουν στη νέα πατρίδα τους πόσο υπεράνω της καταγωγής τους βρίσκονται. Ε, αυτούς εμείς εδώ στη ψωροκώσταινα δεν χρειάζεται να τους προβάλλουμε και κάθε τόσο να βγαίνουν και να μας κραδαίνουν τη βέργα της τιμωρίας που μας χρειάζεται σαν να 'ναι παλαιοί δημοδιδάσκαλοι. Προτιμούμε τον Αλμούνια και το Ρεν να το κάνουν. Ας μας απαλλάξουν λοιπόν τα ΜΜΕ από την παρουσία των ελληνικής καταγωγής θαυμαστών του Μέττερνιχ.
Συνεπώς η αλλαγή ρότας είναι εκ των ουκ άνευ να γίνει.
Τώρα γι' αυτό καθ' εαυτό το θέμα της επιστροφής του κατοχικού δανείου, νομίζω ότι οι αιτιάσεις που συνοδεύουν την άρνηση της σημερινής Γερμανικής κυβέρνησης είναι εντελώς αβάσιμες.
Από το 1945-46, που ετέθη το ζήτημα της επιστροφής του αναγκαστικού κατοχικού δανείου της Γερμανίας από την Τράπεζα της Ελλάδος, προς χρηματοδότηση των Γερμανικών δυνάμεων του Ρόμμελ, είχε παραπεμφθεί η ικανοποίηση του αιτήματος όταν λυθεί οριστικά το Γερμανικό ζήτημα, δηλαδή με την ενοποίηση Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, όποτε αυτή συμβεί...Μάλλον δεν περίμεναν ποτέ να γίνει!
Στην επαναφορά του θέματος στη δεκαετία του 60 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο υπουργός εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας Έρχαρντ, επίσης παρέπεμψε το ζήτημα στο ενοποιημένο Γερμανικό κράτος.
Το ζήτημα το επανέφερε τη δεκαετία του 90 ο Ανδρέας Παπανδρέου και το απέρριψε ο Χέλμουτ Κολ, που μη έχοντας πια τη δικαιολογία της μη ενοποιημένης Γερμανίας, παρέπεμψε σε μυστικές συμφωνίες με την Ελληνική κυβέρνηση το 1958, με τις οποίες η Ελλάδα αποποιήθηκε την επιστροφή του δανείου. Αργότερα οι Γερμανοί αναίρεσαν και μίλησαν για "προφορικές συμφωνίες", μετά από την νότα της Προεδρίας της Δημοκρατίας (Κ. Καραμανλής, 27-5-1991) με την οποία τονιζόταν ότι δεν υπήρχαν τέτοιες συμφωνίες.
Ο Ξενοφών Ζολώτας ανέφερε για το κατοχικό δάνειο:
"Για την κάλυψη των "εκτάκτων δαπανών", υποχρεώθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος να χορηγεί πιστώσεις προς τις γερμανικές αρχές, εξοφλητέες σε πρώτη ευκαιρία. Ηταν κανονικές τραπεζικές πιστώσεις, οι οποίες μάλιστα είχαν αρχίσει να εξοφλούνται μερικώς κατά τη διάρκεια του Πολέμου. Όταν όμως τελείωσε ο Πόλεμος και ανακινήσαμε το ζήτημα των πιστώσεων αυτών, συναντήσαμε άρνηση".
Αυτά για την ιστορία του ζητήματος του κατοχικού δανείου, που έχει πολλές πτυχές, μυστικές και φανερές.
Είναι σαφές ότι το σημερινό Ελληνικό πρόβλημα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο για να το διασυνδέσουμε απλά και μόνο με το ζήτημα της επιστροφής του κατοχικού δανείου, αλλά επίσης σαφές είναι ότι όσοι μιλάνε για τους τεμπέληδες απατεώνες της Ευρώπης, θα πρέπει να το σκέφτονται λιγάκι περισσότερο, σε σχέση με τα όσα οι ίδιοι έχουν κάνει και δεν έχουν επ' ουδενί παραγραφεί.
Και κάτι τελευταίο. Μια παράκληση στα ΜΜΕ. Δεν έχουμε ανάγκη των συμβουλών νεοφιλελεύθερων του Γερμανικού κοινοβουλίου, που τυχαίνει να έχουν ελληνική καταγωγή αλλά προ πολλού έχουν διαλέξει πατρίδα. Η Ελλάδα είχε πολλούς Έλληνες της διασποράς, βουλευτές και γερουσιαστές σε ξένα κοινοβούλια και γερουσίες. Η πλειονότητα προσπάθησε να βοηθήσει την Ελλάδα, έχοντας βέβαια κατά νου ότι η θέση τους απαιτούσε την προάσπιση των συμφερόντων των κρατών που αντιπροσώπευαν. Ήταν απόλυτα κατανοητό αυτό και πολλούς τίμησε η Ελλάδα για τις προσπάθειές τους. Υπήρχαν και υπάρχουν και οι άλλοι, που απλά θέλουν ν' αποδείξουν στη νέα πατρίδα τους πόσο υπεράνω της καταγωγής τους βρίσκονται. Ε, αυτούς εμείς εδώ στη ψωροκώσταινα δεν χρειάζεται να τους προβάλλουμε και κάθε τόσο να βγαίνουν και να μας κραδαίνουν τη βέργα της τιμωρίας που μας χρειάζεται σαν να 'ναι παλαιοί δημοδιδάσκαλοι. Προτιμούμε τον Αλμούνια και το Ρεν να το κάνουν. Ας μας απαλλάξουν λοιπόν τα ΜΜΕ από την παρουσία των ελληνικής καταγωγής θαυμαστών του Μέττερνιχ.
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
Αποστολή Πανιωνίου με ΠΑΟ
Ανδριόλας, Μπεθέρα, Μανιάτης, Κοντοές, Γουέλινγκτον, Γιόνσον, Σιόβας, Τζαβέλλας, Τσοτσαλίτς, Νικολάου, Κουμορτζί, Κούκετς, Γουνδουλάκης, Αναστασόπουλος, Σκούφαλης, Σάμαρης, Μπουβάλ, Μπάλαμπαν, Ριέρα.
Ουδεμία έκπληξη, καθώς πια οι εναλλακτικές λύσεις που έχουμε δεν είναι και πολλές.
Ακούγεται ότι ο Κοντοές προορίζεται για να πιάσει το Σισέ λόγω ταχύτητας. Δύσκολη και επικίνδυνηγ αποστολή, όσο και αν συνάδει με το γνωστό σύνθημα των οπαδών της ομάδας, που ακούγεται φέτος αρκετά, ακόμα και από τον Αγιασμό της φετινής περιόδου. Όσο να 'ναι το να βάλεις ένα όχι κλασσικό κεντρικό μπακ να πιάσει τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος με τις διεθνείς εμπειρίες του Σισέ είναι πραγματικά ριψοκίνδυνο, αλλά αυτοί είμαστε και έτσι θα πάμε για να προσπαθήσουμε το καλύτερο. Χρειάζεται πίστη στις δυνάμεις μας και συνεχής εγρήγορση. Αν μπορέσουμε ν' αποφύγουμε τα λάθη πίσω, τότε θα έχουμε ακέραιες πιθανότητες να διεκδικήσουμε θετικό αποτέλεσμα.
Βλέποντας και το σημερινό 0-4 του Ηρακλή επί του Αστέρα στην Τρίπολη, συνεχίζω να θεωρώ ότι δεν χρειάζεται εφησυχασμός. Και το αυριανό ματς χρειάζεται και μυαλό πάνω απ' όλα. Ναι στο πάθος, όχι στο φανατισμό και στα νεύρα, που μπορεί να επιφέρουν κάρτες και τραυματισμούς. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κρατήσουμε το δυναμικό της ομάδας αλώβητο και για τα επόμενα ματς, που θα είναι κρίσιμα.
Ουδεμία έκπληξη, καθώς πια οι εναλλακτικές λύσεις που έχουμε δεν είναι και πολλές.
Ακούγεται ότι ο Κοντοές προορίζεται για να πιάσει το Σισέ λόγω ταχύτητας. Δύσκολη και επικίνδυνηγ αποστολή, όσο και αν συνάδει με το γνωστό σύνθημα των οπαδών της ομάδας, που ακούγεται φέτος αρκετά, ακόμα και από τον Αγιασμό της φετινής περιόδου. Όσο να 'ναι το να βάλεις ένα όχι κλασσικό κεντρικό μπακ να πιάσει τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος με τις διεθνείς εμπειρίες του Σισέ είναι πραγματικά ριψοκίνδυνο, αλλά αυτοί είμαστε και έτσι θα πάμε για να προσπαθήσουμε το καλύτερο. Χρειάζεται πίστη στις δυνάμεις μας και συνεχής εγρήγορση. Αν μπορέσουμε ν' αποφύγουμε τα λάθη πίσω, τότε θα έχουμε ακέραιες πιθανότητες να διεκδικήσουμε θετικό αποτέλεσμα.
Βλέποντας και το σημερινό 0-4 του Ηρακλή επί του Αστέρα στην Τρίπολη, συνεχίζω να θεωρώ ότι δεν χρειάζεται εφησυχασμός. Και το αυριανό ματς χρειάζεται και μυαλό πάνω απ' όλα. Ναι στο πάθος, όχι στο φανατισμό και στα νεύρα, που μπορεί να επιφέρουν κάρτες και τραυματισμούς. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κρατήσουμε το δυναμικό της ομάδας αλώβητο και για τα επόμενα ματς, που θα είναι κρίσιμα.
Πανιώνιος-Πανελλήνιος 85-87
Το παιχνίδι ήταν ντέρμπι σε όλα τα δεκάλεπτα. Στο 26' ο Πανιώνιος είχε πάρει "κεφάλι" με 60-49, αλλά ήρθε η καθίζηση. Στο τέταρτο δεκάλεπτο η αφλογιστία του Πανιωνίου έδωσε την ευκαιρία στο Πανελλήνιο να ξεφύγει με 10 πόντους και να διατηρήσει αυτή τη διαφορά ως το 38', οπότε ο Πανιώνιος άρχισε σιγά-σιγά να τη ροκανίζει.
Η φάση που έκρινε τον αγώνα οφείλεται τελικά ... στους διαιτητές. Στα 35'' ο Έρτσεκ κόβεται από τον Μπλάκνεϊ, οι διαιτητές δεν βλέπουν φάουλ, ο Έρτσεκ διαμαρτύρεται και χρεώνεται με τεχνική ποινή. Επακολουθεί καταιγισμός προς τον πάγκο του Πανελληνίου (δυστυχώς εκτός της ήττας θα πληρώσουμε και από πάνω ... και όπως είμαστε τα πρόστιμα πληγώνουν περισσότερο από την απώλεια βαθμών).
Και πάλι ο Πανιώνιος ίσως μπορούσε να πάει σε παράταση αφού στα 2.4'' ο Καλαμπόκης επιχείρησε ένα τρικ, χάνοντας τη δεύτερη βολή επίτηδες, για να πάρει μεν το ριμπάουντ αλλά ν' αστοχήσει στο τελικό σουτ.
Τα δεκάλεπτα: 20-17, 41-42, 61-62, 85-87
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 17(1), Μπράιαντ 11, Ζορόσκι 1, Παπανικολάου 8(2), Παραγυιός, Χαριτόπουλος 2, Καλαμπόκης 15(3), Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 22(2), Αθηναίου, Έλντερ 9(3).
Πανελλήνιος (Ζούρος): Ξανθόπουλος 2, Παπαμακάριος 7, Καλαϊτζής 6(2), Όουενς 2, Σμιθ 26(2), Πέτρουλας, Γεωργαλής, Μπλάκνεϊ 21(2), Όστοϊτς 15, Κολώκας, Βουγιούκας 8.
Στατιστικά (Galanis Sports Data) υπήρξε η ίδια ισορροπία που δείχνει και το σκορ.
Όπως έχουμε πει πολλές φορές, φέτος δεν έχουμε τις προσδοκίες τις μεγάλες. Ήταν ένα οριακό ματς, που θα μπορούσαμε να κερδίσουμε. Δεν το πήραμε, αλλά το φετινό στοίχημα δεν χάνεται εξ αιτίας τέτοιων ηττών. Πιθανόν να χάνεται γιατί δε φαίνεται να μπορούμε να κτίσουμε μια νέα ομάδα στηριγμένη στη φετινή, ή γιατί δεν φαίνεται να μπορούμε να βρούμε πόρους για να στηρίξουν μια νέα προσπάθεια, αλλά αυτή είναι μια μεγάλη κουβέντα, που δεν είναι η ώρα να γίνει ακόμα. Ας κλείσει πρώτα ... το φετινό ταμείο ... να δούμε που βρισκόμαστε.
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010
Οι Διόσκουροι
Συνέντευξη Τζαβέλα και Μανιάτη έχει αναρτηθεί σήμερα στo Sentragoal. Αν και συνήθως θεωρώ αυτές τις συνεντεύξεις απλά στα πλαίσια του ποδοσφαιρικού σταρ σύστεμ, η συγκεκριμένη έχει διάφορα ενδιαφέροντα σημεία και βγάζει και αποχρώσεις των απόψεων των δυο ποδοσφαιριστών, που δείχνει πέραν της φυσιολογικής διαφοράς ανθρώπινων χαρακτήρων και κάπως διαφορετικές προσεγγίσεις, που υπήρχαν και υπάρχουν στα κυανέρυθρα αποδυτήρια.
1. Η αναφορά τους στον τέως προπονητή Φερέρα γίνεται από την πλευρά Τζαβέλα με μια πομπώδη διαπίστωση, πως πρόκειται για τον καλύτερο προπονητή της ως τώρα καριέρας του, ενώ η απάντηση Μανιάτη δείχνει άτομο που δεν θέλει να πει πολλά για το θέμα, κάτι σαν να λέμε "ας μην το κουβεντιάσουμε καλύτερα". Η διαπίστωση ότι ο Φερέρα ανέλυε πολύ καλά τον αντίπαλο δεν επαληθεύεται ιδιαίτερα στην πράξη από τον ανελαστικό τρόπο που ο Φερέρα παρέτασσε την ομάδα και από την ακραία διστακτικότητά του να αλλάζει το σύστημα ανάλογα με τη ροή του αγώνα ή να κάνει έστω αλλαγές, που να βοηθούσαν την ομάδα. Κατ' ουσίαν στην ερώτηση αν ο Φερέρα ήταν απόμακρος, απάντησε μόνο ο Μανιάτης και αυτός όχι καθαρά, ακολουθώντας μάλλον τη γνώμη Τσακίρη, ότι τον προπονητή τον έχουμε για τις τεχνικές του γνώσεις και όχι για ψυχολόγο.
2. Έβαλε μάλλον μόνος του το θέμα Ρεκόμπα ο Τζαβέλας, θεωρώντας ότι ήρθε με λάθος τρόπο στην ομάδα και τελικά δημιουργώντας μεγάλες και αβάσιμες προσδοκίες, εν τέλει έβλαψε. Άποψή μου είναι ότι ο Τζαβέλας περίεργα κατά καιρούς ενοχλείτο από το γεγονός ότι ο Ρεκόμπα, λόγω ονόματος και μόνο, αποτελούσε τη βεντέτα της ομάδας. Ίσως είναι και θέμα νεανικής ανωριμότητας, ίσως και ζήτημα μιας κατά κάποιο τρόπο δίκαιης ενόχλησης, ενός ανθρώπου που βλέπει να προσφέρει πιο πολλά απ' αυτόν ή αυτούς, που συγκεντρώνουν πάνω τους περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας.
Όντως ο Ρεκόμπα δεν ωφέλησε την ομάδα και πιθανότατα ήρθε άκαιρα και δε χρησιμοποιήθηκε σωστά και ωφέλιμα. Το ότι ανέβασε τις προσδοκίες, δεν είναι μόνο δικό του το φταίξιμο αλλά όσων τον έφεραν σαν "κράχτη" πιο πολύ και τελικά χωρίς την απαιτούμενη υποδομή επεχείρησαν τη λεγόμενη υπέρβαση, που απέτυχε οικτρά.
Νομίζω πως ο Μανιάτης και εδώ θίγει το ζήτημα με σοφία, λέγοντας πως τα πράγματα ήρθαν έτσι, που ο Ρεκόμπα δεν βοήθησε αλλά δεν βοηθήθηκε κιόλας από την ομάδα.
3. Οι ποδοσφαιριστές θεωρούν ότι βασικό πρόβλημα της ομάδας τα τελευταία δυο χρόνια είναι ότι ο πήχυς έμπαινε ψηλά. Η τοποθέτηση αυτή δεν δικαιολογείται από το γεγονός ότι ειδικά φέτος κανένας επίσημος φορέας του Πανιωνίου δεν έβαλε σαφή στόχο, πόσο δε μάλλον ψηλό στόχο. Ας ανατρέξουν σε όλες τις συνεντεύξεις του Προέδρου για παράδειγμα. Κατ' ουσίαν φέτος ο στόχος είναι στο στυλ "θα δούμε πως θα μας βγει", που λίγο πολύ θεωρούν επιθυμητό στόχο οι δυο ποδοσφαιριστές, αναφέροντας ότι θα πρέπει να βλέπουμε παιχνίδι με παιχνίδι. Ναι ρε παιδιά, να το βλέπουμε έτσι και ειδικά κανένας φέτος δεν μίλαγε για πλέι οφ και Ευρώπη αναγκαστικά, αλλά το να φθάσουμε να μιλάμε για σωτηρία με οριακές νίκες, μάλλον μακριά πέφτει από στόχους με πήχεις ψηλά κλπ.
4. Ένα άλλο ζήτημα που αναφέρουν σαν βασικό πρόβλημα οι ποδοσφαιριστές είναι οι αλλαγές προπονητών, που δεν τους επιτρέπουν να εντρυφήσουν στα απαιτούμενα να γίνονται στο γήπεδο και στην αφομοίωση των συστημάτων.
Και σ' αυτό το θέμα, θεωρώ ότι φέτος δεν έχει βάση η αιτίαση των ποδοσφαιριστών. Η διοίκηση κράτησε όσο έπαιρνε τον προπονητή, που τελικά την "έκανε" μόνος του, εγκαταλείποντας το πλοίο. Η καταβαράθρωση της ομάδας έγινε πολύ πριν φύγει ο τέως προπονητής (από τα μέσα Δεκεμβρίου) και σ' αυτό δεν έχει να κάνει ο νέος προπονητής, για τον οποίο αναφέρουν, ότι το περισσότερο που πρέπει να συνεισφέρει είναι στον τομέα της ψυχολογίας.
Σίγουρα δεν είναι καλό ν' αλλάζουμε προπονητές, αλλά σίγουρα δεν είναι ζήτημα φέτος η αλλαγή προπονητή. Εκτός και αν οι Τζαβέλας και Μανιάτης αναφέρονται στην αλλαγή προπονητή στο τέλος της περυσινής χρονιάς ή το Νοέμβριο / Δεκέμβριο πέρυσι, γεγονός που θεωρώ ιδίως για τον Τζαβέλα απίθανο, με βάση τις απόψεις που σε αυτή και άλλες συνεντεύξεις έχει αναφέρει.
5. Η αναφορά των παικτών στα "Λαϊκά Δικαστήρια" και στα επακόλουθά τους στην ψυχολογία ατόμων και ομάδας, είναι καλό να διαβαστούν προσεκτικά απ' όλους όσους θεωρούν ότι με τέτοιες παρεμβάσεις προσφέρουν έργο.
1. Η αναφορά τους στον τέως προπονητή Φερέρα γίνεται από την πλευρά Τζαβέλα με μια πομπώδη διαπίστωση, πως πρόκειται για τον καλύτερο προπονητή της ως τώρα καριέρας του, ενώ η απάντηση Μανιάτη δείχνει άτομο που δεν θέλει να πει πολλά για το θέμα, κάτι σαν να λέμε "ας μην το κουβεντιάσουμε καλύτερα". Η διαπίστωση ότι ο Φερέρα ανέλυε πολύ καλά τον αντίπαλο δεν επαληθεύεται ιδιαίτερα στην πράξη από τον ανελαστικό τρόπο που ο Φερέρα παρέτασσε την ομάδα και από την ακραία διστακτικότητά του να αλλάζει το σύστημα ανάλογα με τη ροή του αγώνα ή να κάνει έστω αλλαγές, που να βοηθούσαν την ομάδα. Κατ' ουσίαν στην ερώτηση αν ο Φερέρα ήταν απόμακρος, απάντησε μόνο ο Μανιάτης και αυτός όχι καθαρά, ακολουθώντας μάλλον τη γνώμη Τσακίρη, ότι τον προπονητή τον έχουμε για τις τεχνικές του γνώσεις και όχι για ψυχολόγο.
2. Έβαλε μάλλον μόνος του το θέμα Ρεκόμπα ο Τζαβέλας, θεωρώντας ότι ήρθε με λάθος τρόπο στην ομάδα και τελικά δημιουργώντας μεγάλες και αβάσιμες προσδοκίες, εν τέλει έβλαψε. Άποψή μου είναι ότι ο Τζαβέλας περίεργα κατά καιρούς ενοχλείτο από το γεγονός ότι ο Ρεκόμπα, λόγω ονόματος και μόνο, αποτελούσε τη βεντέτα της ομάδας. Ίσως είναι και θέμα νεανικής ανωριμότητας, ίσως και ζήτημα μιας κατά κάποιο τρόπο δίκαιης ενόχλησης, ενός ανθρώπου που βλέπει να προσφέρει πιο πολλά απ' αυτόν ή αυτούς, που συγκεντρώνουν πάνω τους περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας.
Όντως ο Ρεκόμπα δεν ωφέλησε την ομάδα και πιθανότατα ήρθε άκαιρα και δε χρησιμοποιήθηκε σωστά και ωφέλιμα. Το ότι ανέβασε τις προσδοκίες, δεν είναι μόνο δικό του το φταίξιμο αλλά όσων τον έφεραν σαν "κράχτη" πιο πολύ και τελικά χωρίς την απαιτούμενη υποδομή επεχείρησαν τη λεγόμενη υπέρβαση, που απέτυχε οικτρά.
Νομίζω πως ο Μανιάτης και εδώ θίγει το ζήτημα με σοφία, λέγοντας πως τα πράγματα ήρθαν έτσι, που ο Ρεκόμπα δεν βοήθησε αλλά δεν βοηθήθηκε κιόλας από την ομάδα.
3. Οι ποδοσφαιριστές θεωρούν ότι βασικό πρόβλημα της ομάδας τα τελευταία δυο χρόνια είναι ότι ο πήχυς έμπαινε ψηλά. Η τοποθέτηση αυτή δεν δικαιολογείται από το γεγονός ότι ειδικά φέτος κανένας επίσημος φορέας του Πανιωνίου δεν έβαλε σαφή στόχο, πόσο δε μάλλον ψηλό στόχο. Ας ανατρέξουν σε όλες τις συνεντεύξεις του Προέδρου για παράδειγμα. Κατ' ουσίαν φέτος ο στόχος είναι στο στυλ "θα δούμε πως θα μας βγει", που λίγο πολύ θεωρούν επιθυμητό στόχο οι δυο ποδοσφαιριστές, αναφέροντας ότι θα πρέπει να βλέπουμε παιχνίδι με παιχνίδι. Ναι ρε παιδιά, να το βλέπουμε έτσι και ειδικά κανένας φέτος δεν μίλαγε για πλέι οφ και Ευρώπη αναγκαστικά, αλλά το να φθάσουμε να μιλάμε για σωτηρία με οριακές νίκες, μάλλον μακριά πέφτει από στόχους με πήχεις ψηλά κλπ.
4. Ένα άλλο ζήτημα που αναφέρουν σαν βασικό πρόβλημα οι ποδοσφαιριστές είναι οι αλλαγές προπονητών, που δεν τους επιτρέπουν να εντρυφήσουν στα απαιτούμενα να γίνονται στο γήπεδο και στην αφομοίωση των συστημάτων.
Και σ' αυτό το θέμα, θεωρώ ότι φέτος δεν έχει βάση η αιτίαση των ποδοσφαιριστών. Η διοίκηση κράτησε όσο έπαιρνε τον προπονητή, που τελικά την "έκανε" μόνος του, εγκαταλείποντας το πλοίο. Η καταβαράθρωση της ομάδας έγινε πολύ πριν φύγει ο τέως προπονητής (από τα μέσα Δεκεμβρίου) και σ' αυτό δεν έχει να κάνει ο νέος προπονητής, για τον οποίο αναφέρουν, ότι το περισσότερο που πρέπει να συνεισφέρει είναι στον τομέα της ψυχολογίας.
Σίγουρα δεν είναι καλό ν' αλλάζουμε προπονητές, αλλά σίγουρα δεν είναι ζήτημα φέτος η αλλαγή προπονητή. Εκτός και αν οι Τζαβέλας και Μανιάτης αναφέρονται στην αλλαγή προπονητή στο τέλος της περυσινής χρονιάς ή το Νοέμβριο / Δεκέμβριο πέρυσι, γεγονός που θεωρώ ιδίως για τον Τζαβέλα απίθανο, με βάση τις απόψεις που σε αυτή και άλλες συνεντεύξεις έχει αναφέρει.
5. Η αναφορά των παικτών στα "Λαϊκά Δικαστήρια" και στα επακόλουθά τους στην ψυχολογία ατόμων και ομάδας, είναι καλό να διαβαστούν προσεκτικά απ' όλους όσους θεωρούν ότι με τέτοιες παρεμβάσεις προσφέρουν έργο.
Συναντώντας "Γερμανούς" στο μακρύ δρόμο της Ελληνικής περιπέτειας
Επειδή κάθε λαός έχει προτερήματα και μειονεκτήματα ως είναι φυσικό,
επειδή οι Γερμανοί είναι Γερμανοί, οι Έλληνες Έλληνες κλπ κλπ,
επειδή σε κάθε λαό υπάρχουν και νοήμονες και λιγότερο νοήμονες,
επειδή οι Γερμανοί έβγαλαν και μισέλληνες και μεγάλους φιλέλληνες,
επειδή στη Γερμανία υπήρξαν και υπάρχουν μεγαλύτεροι αρχαιολάτρες,
αλλά και οι εκδότες του Focus με την Αφροδίτη απεικονισμένη σύμφωνα με το διεστραμμένο μυαλό τους,
επειδή πια δυστυχώς οι συνειδήσεις των ανθρώπων καθοδηγούνται και σχηματίζονται από συμφέροντα,
επειδή πρέπει να βλέπουμε πέρα απ' ότι φαίνεται και απ' ότι θέλουν κάποιοι να καταλάβουμε,
επειδή καμιά πρόκληση δεν γίνεται χωρίς απώτερους σκοπούς,
δεν έχουν σημασία οι γενικεύσεις και οι φανατισμοί,
αλλά η ψύχραιμη θεώρηση των πραγμάτων,
μέσα από ενέργειες που αποκρούουν υβριστές
και παράλληλα δεν χάνουν τη θεώρηση και την αντιμετώπιση των προβλημάτων,
που οφείλονται στα δικά μας ατοπήματα και ελαττώματα.
Γιατί ζητούμενο είναι να δούμε τα δικά μας λάθη,
να τα κατανοήσουμε και να τα διορθώσουμε.
Και τα λάθη μας δυστυχώς είναι μεγάλης γκάμας,
από το ότι δεν διεκδικήσαμε όταν έπρεπε να διεκδικήσουμε
τις αποζημιώσεις για την καταστροφή της χώρας μας,
από την αντανάκλαση των εαυτών μας στις ηγεσίες μας,
ως την συγχρώτισή μας και την ανοχή μας χωρίς αντίδραση με όσους έκαναν για 35 χρόνια "φαγοπότια",
σε βάρος της πατρίδας τους και του μέλλοντος των επόμενων γενεών.
Όταν είσαι πεσμένος στο καναβάτσο, δεν έχεις χάσει ακόμα τον αγώνα,
αν έχεις τη δύναμη να ξανασηκωθείς.
Την έχουμε; Και αν την έχουμε στη βάση, την έχουν και όσοι ηγούνται;
Και αν ναι, μπορούμε να συντονιστούμε για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα;
Και τα προβλήματα δεν είναι ο πρώτος αυτός σκόπελος, που λέγεται έλλειμμα,
αλλά όσα τoν ακολουθούν, το χρέος, η ανυπαρξία εξαγωγών, παραγωγικότητας
και ανταγωνιστικότητας.
Ο δρόμος είναι μακρύς και στο δρόμο θα συναντήσουμε πολλούς "Γερμανούς".
Έχουμε τη δύναμη να προσπαθήσουμε;
επειδή οι Γερμανοί είναι Γερμανοί, οι Έλληνες Έλληνες κλπ κλπ,
επειδή σε κάθε λαό υπάρχουν και νοήμονες και λιγότερο νοήμονες,
επειδή οι Γερμανοί έβγαλαν και μισέλληνες και μεγάλους φιλέλληνες,
επειδή στη Γερμανία υπήρξαν και υπάρχουν μεγαλύτεροι αρχαιολάτρες,
αλλά και οι εκδότες του Focus με την Αφροδίτη απεικονισμένη σύμφωνα με το διεστραμμένο μυαλό τους,
επειδή πια δυστυχώς οι συνειδήσεις των ανθρώπων καθοδηγούνται και σχηματίζονται από συμφέροντα,
επειδή πρέπει να βλέπουμε πέρα απ' ότι φαίνεται και απ' ότι θέλουν κάποιοι να καταλάβουμε,
επειδή καμιά πρόκληση δεν γίνεται χωρίς απώτερους σκοπούς,
δεν έχουν σημασία οι γενικεύσεις και οι φανατισμοί,
αλλά η ψύχραιμη θεώρηση των πραγμάτων,
μέσα από ενέργειες που αποκρούουν υβριστές
και παράλληλα δεν χάνουν τη θεώρηση και την αντιμετώπιση των προβλημάτων,
που οφείλονται στα δικά μας ατοπήματα και ελαττώματα.
Γιατί ζητούμενο είναι να δούμε τα δικά μας λάθη,
να τα κατανοήσουμε και να τα διορθώσουμε.
Και τα λάθη μας δυστυχώς είναι μεγάλης γκάμας,
από το ότι δεν διεκδικήσαμε όταν έπρεπε να διεκδικήσουμε
τις αποζημιώσεις για την καταστροφή της χώρας μας,
από την αντανάκλαση των εαυτών μας στις ηγεσίες μας,
ως την συγχρώτισή μας και την ανοχή μας χωρίς αντίδραση με όσους έκαναν για 35 χρόνια "φαγοπότια",
σε βάρος της πατρίδας τους και του μέλλοντος των επόμενων γενεών.
Όταν είσαι πεσμένος στο καναβάτσο, δεν έχεις χάσει ακόμα τον αγώνα,
αν έχεις τη δύναμη να ξανασηκωθείς.
Την έχουμε; Και αν την έχουμε στη βάση, την έχουν και όσοι ηγούνται;
Και αν ναι, μπορούμε να συντονιστούμε για να ξεπεράσουμε τα προβλήματα;
Και τα προβλήματα δεν είναι ο πρώτος αυτός σκόπελος, που λέγεται έλλειμμα,
αλλά όσα τoν ακολουθούν, το χρέος, η ανυπαρξία εξαγωγών, παραγωγικότητας
και ανταγωνιστικότητας.
Ο δρόμος είναι μακρύς και στο δρόμο θα συναντήσουμε πολλούς "Γερμανούς".
Έχουμε τη δύναμη να προσπαθήσουμε;
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Όχι μεγάλα λόγια - Να η ευκαιρία να χαρούμε το παιχνίδι και να δείξουμε τις όποιες δυνατότητές μας
Για το επόμενο παιχνίδι του ιστορικού Πανιώνιου με τον Παναθηναϊκό, δεν χρειαζόμαστε τα μεγάλα λόγια. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να πάμε στον αγώνα χωρίς άγχος και με ηρεμία να παίξουμε το παιχνίδι μας. Και τον αγώνα αυτό θα τον δώσουμε ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ και για την ιστορία του. Δεν μας αρμόζει κανενός είδος ρεβανσισμός, ούτε για τον Α΄Γύρο και τα φαλτσοσφυρίγματα και τις φαλτσο-τηλεμεταδόσεις, ούτε και για την προϊστορία με Σπανέες και άλλα.
Και δεν θα παίξουμε για κανένα άλλο παρά για μας και τη φανέλα μας όπως σε κάθε αγώνα.
Η προσπάθεια μας στο γήπεδο θα είναι για τη νίκη με σεβασμό πρώτα απ' όλα στον ίδιο τον εαυτό μας.
Όπως έχουν έρθει τα πράγματα, μας δίνεται το δικαίωμα και η ευκαιρία να μπούμε στον αγωνιστικό χώρο για να χαρούμε τον αγώνα και να παίξουμε χωρίς τόσο πολύ το μαχαίρι στο λαιμό, όπως το είχαμε τον τελευταίο καιρό. Κανενός είδους φανατισμός δεν θα πρέπει να μας χαλάσει αυτό το κλίμα, που στο κάτω-κάτω αξίζει τον κόπο να το εκμεταλλευτούμε και ν' αποδείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε.
ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ.
Και δεν θα παίξουμε για κανένα άλλο παρά για μας και τη φανέλα μας όπως σε κάθε αγώνα.
Η προσπάθεια μας στο γήπεδο θα είναι για τη νίκη με σεβασμό πρώτα απ' όλα στον ίδιο τον εαυτό μας.
Όπως έχουν έρθει τα πράγματα, μας δίνεται το δικαίωμα και η ευκαιρία να μπούμε στον αγωνιστικό χώρο για να χαρούμε τον αγώνα και να παίξουμε χωρίς τόσο πολύ το μαχαίρι στο λαιμό, όπως το είχαμε τον τελευταίο καιρό. Κανενός είδους φανατισμός δεν θα πρέπει να μας χαλάσει αυτό το κλίμα, που στο κάτω-κάτω αξίζει τον κόπο να το εκμεταλλευτούμε και ν' αποδείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε.
ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ.
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
Λίγα πράγματα και πάλι ο Ρεκόμπα...
Και πάλι ο Ρεκόμπα δεν έδειξε τίποτα το ιδιαίτερο και μάλιστα η ομάδα του, Ντανούμπιο, γνώρισε βαριά ήττα από τη Ρίβερ Πλέιτ, βέβαια εκτός έδρας, αλλά παίζοντας έναντι 10 της αντιπάλου ομάδας από το 60'. Ο Ρεκόμπα αντικαταστάθηκε γύρω στο 70' όταν έχαναν 2-0 αλλά και μετά την αντικατάστασή του δεν μπόρεσαν να βελτιωθούν και δέχθηκαν και τρίτο γκολ (τελικό σκορ 3-0). Ο Αλβάρο δεν μπορούσε να ξεφύγει από τα μαρκαρίσματα των αντιπάλων και ιδίως στο δεύτερο μέρος εκμηδενίστηκε. Ένα καλό απ' ευθείας κόρνερ στο τέλος του ημιχρόνου και μια προσπάθεια ασσίστ ήταν ότι το καλύτερο μπόρεσε.
Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω απ' ευθείας μεγάλο μέρος του αγώνα. Δυστυχώς παρά τη ποδοσφαιρική του μεγαλοφυΐα, δεν είναι δυνατόν να σταθεί πια σε επίπεδο τέτοιο, που να αποτελέσει σημαντική ενίσχυση για μια ομάδα κάποιων αξιώσεων. Προερχόταν βέβαια από τραυματισμό την προηγούμενη βδομάδα, αλλά γνωρίζουμε πια καλά ότι η συνήθης κατάσταση Ρεκόμπα είναι ... να έχει διάφορες "ενοχλήσεις".
Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω απ' ευθείας μεγάλο μέρος του αγώνα. Δυστυχώς παρά τη ποδοσφαιρική του μεγαλοφυΐα, δεν είναι δυνατόν να σταθεί πια σε επίπεδο τέτοιο, που να αποτελέσει σημαντική ενίσχυση για μια ομάδα κάποιων αξιώσεων. Προερχόταν βέβαια από τραυματισμό την προηγούμενη βδομάδα, αλλά γνωρίζουμε πια καλά ότι η συνήθης κατάσταση Ρεκόμπα είναι ... να έχει διάφορες "ενοχλήσεις".
H Απεργία
Πιστεύω ότι η αυριανή απεργία δεν υποδηλώνει την άρνηση των Ελλήνων εργαζομένων να ληφθούν μέτρα, με τα οποία να ανακάμψει αρχικά το δημόσιο από τα ελλείμματά του και στη συνέχεια η οικονομία. Αυτό θα ήθελαν πολλοί, κυρίως καλοθελητές στο εξωτερικό, να είναι το μήνυμα που θα επικρατήσει για να τους δοθούν ευκαιρίες μεγαλύτερες κατασυκοφάντησης του συνόλου των Ελλήνων, όπως γίνεται το τελευταίο καιρό (και όχι του Ελληνικού πολιτικού συστήματος, που δεν θα είχαν άδικο να ψέγουν).
Πάρα πολλοί εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι για θυσίες εφόσον αυτές είναι για το καλό της χώρας τους και για το καλύτερο μέλλον των παιδιών τους.
Το διακύβευμα της αυριανής απεργίας αφορά το γεγονός ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκε από το ύψος των μισθών και των συντάξεων των εργαζομένων, που αποτελούν και το 80 με 85% της φορολογητέας βάσης. Για να είμαστε ρεαλιστές, το ασφαλιστικό ήταν και είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Και οι πρόωρες συντάξεις και οι εθελούσιες έξοδοι αποτέλεσαν συντελεστές της κρίσης του δημοσιονομικού ελλείμματος. Πιθανότατα πρόβλημα είναι και ο μεγάλος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων ίσως και η διάρθρωση της στελέχωσης του δημοσίου από υπαλλήλους, που κάθε άλλο παρά αποδοτική και παραγωγική είναι.
Αλλά αυτοί καθ' εαυτοί οι μισθοί και οι συντάξεις στο γενικό τους πλαίσιο αποτελούν απαράδεκτο στόχο των μέτρων, που υπαγορεύουν όσοι παραπληροφορούν τους λαούς τους και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, περί τεμπέληδων και καλοπληρωμένων Ελλήνων, έχοντας κατά νου άλλες επιδιώξεις και άλλους στόχους.
Είναι οι μισθοί και οι συντάξεις ενός κόσμου που έχει λιγότερη από τα 3/4 της αγοραστικής δύναμης της Ιρλανδίας, που της υπαγόρευσαν παρόμοια μέτρα με μόνο αποτέλεσμα ως τώρα, την αύξηση της ανεργίας και της μετανάστευσης.
Είναι οι μισθοί και οι συντάξεις όσων δεν φοροδιαφεύγουν και όλα αυτά τα χρόνια κράτησαν αυτό το πλοίο για να μη βουλιάξει ενώ άλλοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και έφτιαχναν off-shore εταιρίες.
Όταν μάλιστα οι περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων δέχτηκαν το πάγωμα και κάποιοι δέχτηκαν και μειώσεις λογικής μορφής, έρχονται αυτοί που "βουλιάζουν" την Ευρώπη με τις μονεταριστικές τους στραγγαλιστικές πολιτικές ετών, να ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα κτυπήματος του μέσου Έλληνα πολίτη, πχ να καταργηθούν μέρη της μισθοδοσίας του κόσμου (14ος μισθός), να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις για να δημιουργηθούν εύκαμπτες μορφές εργασίας και ευκολίες απολύσεων και μάλιστα σε ένα περιβάλλον συνεχούς επιβολής και νέων έμμεσων φόρων, της πιο άδικης μορφής χαρατσιού, που κτυπάει και τους φτωχούς στο ίδιο βαθμό λες και είναι πλούσιοι.
Η απεργία αναγκαστικά είναι ετερόκλιτη γιατί συγχρωτίζει δημόσιους και ιδιωτικούς μαζί και κακά τα ψέματα, οι δημόσιοι χάνουν σε αυτή τη φάση πιο πολύ προνόμια ενώ ο ιδιωτικός τομέας, που έτσι και αλλιώς ήταν στην πλειονότητα του υπό μεσαιωνικές συνθήκες, γίνεται πλέον κόλαση.
Παρ' όλα αυτά η απεργία αποτελεί τη μόνη διέξοδο αντίδρασης, έστω και αν ο διπλανός σου χάνει ίσως μόνο κάποια κέρδη και συ αυξάνεις σημαντικά τις ζημιές σου.
Το ξέρω ότι δεν είναι ούτε στο δημόσιο παντού το παραπάνω σωστό και πιθανόν αδικεί κάποιους.
Η προσπάθεια όλων μας θα πρέπει να είναι να μη φέρουμε τη χώρα πιο μέσα στη γωνία, που την έχουν κλείσει η ιθαγενής παταγώδης πολιτική ανικανότης ετών, η ευρωπαϊκή έλλειψη στοιχειώδους κοινοτικής αλληλεγγύης και η θηριώδης κερδοσκοπική δραστηριότητα. Το κράτος είμαστε εμείς και μέσα σε αυτή την κρίση γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχει εύκολη προσωπική ευδοκίμηση όταν το κράτος απαξιώνεται.
Η απεργία λοιπόν δεν γίνεται για να κρατήσουμε την παγιωμένη χρόνια κατάσταση, που οδήγησε στην κρίση και που συνηθέστατα ως σήμερα αποτελούσε τον στόχο των απεργιών κατά τους συνδικαλιστές (να κρατήσουμε τα "κεκτημένα").
Ο στόχος είναι να δείξουμε ότι το γαϊδούρι δεν αντέχει να σηκώνει τα βάρη για να βόσκουν τ' άλογα πιο παχύ τριφύλλι στα λιβάδια.
Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι εργαζόμενοι. Και πρέπει να το φωνάξουμε αυτό δυνατά όχι για να το ακούσουν οι ντόπιοι ιθύνοντες (είναι άραγε ιθύνοντες;) αλλά η εις την Εσπερίαν ιθύνοντες, που όσο αφορά το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, μάλλον βλέπουν τα δέντρα και όχι το δάσος.
Πάρα πολλοί εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι για θυσίες εφόσον αυτές είναι για το καλό της χώρας τους και για το καλύτερο μέλλον των παιδιών τους.
Το διακύβευμα της αυριανής απεργίας αφορά το γεγονός ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκε από το ύψος των μισθών και των συντάξεων των εργαζομένων, που αποτελούν και το 80 με 85% της φορολογητέας βάσης. Για να είμαστε ρεαλιστές, το ασφαλιστικό ήταν και είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Και οι πρόωρες συντάξεις και οι εθελούσιες έξοδοι αποτέλεσαν συντελεστές της κρίσης του δημοσιονομικού ελλείμματος. Πιθανότατα πρόβλημα είναι και ο μεγάλος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων ίσως και η διάρθρωση της στελέχωσης του δημοσίου από υπαλλήλους, που κάθε άλλο παρά αποδοτική και παραγωγική είναι.
Αλλά αυτοί καθ' εαυτοί οι μισθοί και οι συντάξεις στο γενικό τους πλαίσιο αποτελούν απαράδεκτο στόχο των μέτρων, που υπαγορεύουν όσοι παραπληροφορούν τους λαούς τους και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, περί τεμπέληδων και καλοπληρωμένων Ελλήνων, έχοντας κατά νου άλλες επιδιώξεις και άλλους στόχους.
Είναι οι μισθοί και οι συντάξεις ενός κόσμου που έχει λιγότερη από τα 3/4 της αγοραστικής δύναμης της Ιρλανδίας, που της υπαγόρευσαν παρόμοια μέτρα με μόνο αποτέλεσμα ως τώρα, την αύξηση της ανεργίας και της μετανάστευσης.
Είναι οι μισθοί και οι συντάξεις όσων δεν φοροδιαφεύγουν και όλα αυτά τα χρόνια κράτησαν αυτό το πλοίο για να μη βουλιάξει ενώ άλλοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και έφτιαχναν off-shore εταιρίες.
Όταν μάλιστα οι περισσότερες κατηγορίες εργαζομένων δέχτηκαν το πάγωμα και κάποιοι δέχτηκαν και μειώσεις λογικής μορφής, έρχονται αυτοί που "βουλιάζουν" την Ευρώπη με τις μονεταριστικές τους στραγγαλιστικές πολιτικές ετών, να ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα κτυπήματος του μέσου Έλληνα πολίτη, πχ να καταργηθούν μέρη της μισθοδοσίας του κόσμου (14ος μισθός), να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις για να δημιουργηθούν εύκαμπτες μορφές εργασίας και ευκολίες απολύσεων και μάλιστα σε ένα περιβάλλον συνεχούς επιβολής και νέων έμμεσων φόρων, της πιο άδικης μορφής χαρατσιού, που κτυπάει και τους φτωχούς στο ίδιο βαθμό λες και είναι πλούσιοι.
Η απεργία αναγκαστικά είναι ετερόκλιτη γιατί συγχρωτίζει δημόσιους και ιδιωτικούς μαζί και κακά τα ψέματα, οι δημόσιοι χάνουν σε αυτή τη φάση πιο πολύ προνόμια ενώ ο ιδιωτικός τομέας, που έτσι και αλλιώς ήταν στην πλειονότητα του υπό μεσαιωνικές συνθήκες, γίνεται πλέον κόλαση.
Παρ' όλα αυτά η απεργία αποτελεί τη μόνη διέξοδο αντίδρασης, έστω και αν ο διπλανός σου χάνει ίσως μόνο κάποια κέρδη και συ αυξάνεις σημαντικά τις ζημιές σου.
Το ξέρω ότι δεν είναι ούτε στο δημόσιο παντού το παραπάνω σωστό και πιθανόν αδικεί κάποιους.
Η προσπάθεια όλων μας θα πρέπει να είναι να μη φέρουμε τη χώρα πιο μέσα στη γωνία, που την έχουν κλείσει η ιθαγενής παταγώδης πολιτική ανικανότης ετών, η ευρωπαϊκή έλλειψη στοιχειώδους κοινοτικής αλληλεγγύης και η θηριώδης κερδοσκοπική δραστηριότητα. Το κράτος είμαστε εμείς και μέσα σε αυτή την κρίση γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχει εύκολη προσωπική ευδοκίμηση όταν το κράτος απαξιώνεται.
Η απεργία λοιπόν δεν γίνεται για να κρατήσουμε την παγιωμένη χρόνια κατάσταση, που οδήγησε στην κρίση και που συνηθέστατα ως σήμερα αποτελούσε τον στόχο των απεργιών κατά τους συνδικαλιστές (να κρατήσουμε τα "κεκτημένα").
Ο στόχος είναι να δείξουμε ότι το γαϊδούρι δεν αντέχει να σηκώνει τα βάρη για να βόσκουν τ' άλογα πιο παχύ τριφύλλι στα λιβάδια.
Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι εργαζόμενοι. Και πρέπει να το φωνάξουμε αυτό δυνατά όχι για να το ακούσουν οι ντόπιοι ιθύνοντες (είναι άραγε ιθύνοντες;) αλλά η εις την Εσπερίαν ιθύνοντες, που όσο αφορά το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, μάλλον βλέπουν τα δέντρα και όχι το δάσος.
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Τα ίδια και τα ίδια
Μια ακόμα δημοσίευση σήμερα για τα σχέδια Τσακίρη με Κιντή στη sentragoal. Πάλι για σχεδιασμούς με πιτσιρικάδες, πάλι κουβέντες για ν' απλώνουμε τα χέρια μας ως εκεί που μας παίρνει, πάλι για "τρελά λεφτά" που δεν μπορεί να βάζει στο σύλλογο εφόσον δεν υπάρχουν μεγάλα έσοδα από διαρκείας και χορηγίες Από την άλλη όμως λέει το άρθρο για σχεδιασμό ώστε να αποφευχθούν οι περιπέτειες των τελευταίων δυο ετών. Αλλά με νέες μειώσεις του προϋπολογισμού της ομάδας. Και τα ρίχνει το άρθρο και στο Φερέρα, που ναι μεν "γοήτευσε' με την ποδοσφαιρική του φιλοσοφία τον κο Τσακίρη αλλά δεν έκανε τίποτα απ' όσα σχεδίαζαν και δεν προώθησε τους νέους στην ομάδα.Και αρχίζει ν' αναφέρει το άρθρο για αγαπημένους εργοφυσιολόγους του κου Κιντή στην ΑΕΚ του Φερέρ και άλλα τέτοια που κινούνται μάλλον στο χώρο της ποδοσφαιρικής παραφιλολογίας (έχουμε πήξει στους εργοφυσιολόγους και στους μαθητευόμενους μάγους στον Πανιώνιο εδώ και δυο χρόνια).
Είναι ιδιαίτερα κουραστικό πια να βλέπουμε συνεχώς διάφορες εκφάνσεις και ν' ακούμε διάφορες παραλλαγές της ίδιας βασικής ιδέας, της "ομάδας σούπερ μάρκετ ταλέντων". Είναι σαφής ο στόχος του Προέδρου μεν αλλά θα πρέπει να βρει τρόπο να τον συνδυάσει με τη δόμηση μιας ομάδας που δεν θα μπαίνει σε περιπέτειες στην προσπάθεια της ν' αναδεικνύει ταλέντα προς πώληση. Όλα όσα γράφονται σε αυτή τη δημοσίευση της sentragoal βρίθουν αντιφάσεων του στυλ όχι περιπέτειες αλλά μικρότερο μπάτζετ και πιτσιρικάδες. Και ας μη μας πει κανείς ότι ο κος Κιντής είναι και κανένας μάγος του ποδοσφαιρικού μάνατζμεντ, που βγάζει λαγούς από καπέλα γιατί και μακροπρόθεσμα δεν βλέπουμε κανένα έργο που άντεξε να άφησε στην ΑΕΚ και ούτε και η εμπειρία του είναι μακροχρόνια για να μπορούμε να την κρίνουμε και σίγουρα το ζήτημα δεν είναι μονοδιάστατο πρόβλημα, που οι όποιες καλές συμβουλές ενός προσώπου μπορούν να το αντιμετωπίσουν από μόνες τους.
Η τακτική του ρόστερ πιτσιρικάδων δοκιμάσθηκε φέτος με αποτυχία. Είναι σίγουρα σοφία να μπορεί κάποιος να μαθαίνει από τα λάθη του. Και εν πάση περιπτώσει, αν θέλουμε εκκολαπτήριο ταλέντων προς πώληση ας ξαναδοκιμάσουμε το παλιότερο πείραμα με τον Πανιώνιο Καλλιθέας που έβγαλε μερικούς παίκτες, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ομάδα του κανονικού Πανιωνίου. Σταδιακά και με υπομονή γίνονται αυτά τα πράγματα και όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Και θέλεις και σκάουτιγκ καλό για να το κάνεις αυτό και όχι ν' ανακαλύπτεις τον Όμο στα 24 και τον Καστελιόνε στα 29 του. Τώρα αν κάποιος σαν τον κο Κιντή θα βελτιώσει την ικανότητα του Πανιωνίου να βρίσκει και ν' αναδεικνύει ταλέντα, να μου επιτρέψετε ν' αμφιβάλλω.
Και ένα τελευταίο σημείο, που κατά καιρούς έχει θιγεί από πολλούς φίλους των Πανιώνιων blogs. Κατά καιρούς ο Πρόεδρος αρέσκεται να θεοποιεί στελέχη της ομάδας του και να τ' ανάγει σε βασικούς άξονες της, είτε αυτά λέγονται Λίνεν, είτε Χούτος, Ρεκόμπα, Μαλντέρα, είτε Φερέρα είτε Κιντής. Σίγουρα δεν έχουμε το πλήθος των έμπειρων ανθρώπων και τις διαδικασίες για να κινηθεί η ΠΑΕ σωστά. Αλλά και η θεοποίηση κάποιων ατόμων και η μετέπειτα κατακρήμνυσή τους έχει δοκιμαστεί και αποτύχει οικτρά. Και η πράξη έδειξε ότι η βελτίωση δεν είναι θέμα ενός ατόμου, στο οποίο παραδίδουμε ψυχή τε και σώματι την ομάδα, με πλήρη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του.
Νομίζω ότι απλά μας χρειάζεται υπομονή, μικρά βήματα αλλαγών, συντηρητικές οικονομικές κινήσεις, που δεν θα μας αφήνουν τραγικά πίσω από τον ανταγωνισμό και καλύτεροι διακανονισμοί στις συνεργασίες μας με τους παράγοντες της ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Όλα αυτά δεν απαιτούν τα τρελά λεφτά και κανένας οπαδός του Πανιωνίου δεν ζήτησε τίτλους και Ευρώπες ντε και καλά. Λίγη μπάλα της προκοπής θέλουμε να βλέπουμε και μια ομάδα που δε θα μας τρώει χρόνια ζωής με το να βρίσκεται κάθε χρόνο σε κίνδυνο.
Είναι ιδιαίτερα κουραστικό πια να βλέπουμε συνεχώς διάφορες εκφάνσεις και ν' ακούμε διάφορες παραλλαγές της ίδιας βασικής ιδέας, της "ομάδας σούπερ μάρκετ ταλέντων". Είναι σαφής ο στόχος του Προέδρου μεν αλλά θα πρέπει να βρει τρόπο να τον συνδυάσει με τη δόμηση μιας ομάδας που δεν θα μπαίνει σε περιπέτειες στην προσπάθεια της ν' αναδεικνύει ταλέντα προς πώληση. Όλα όσα γράφονται σε αυτή τη δημοσίευση της sentragoal βρίθουν αντιφάσεων του στυλ όχι περιπέτειες αλλά μικρότερο μπάτζετ και πιτσιρικάδες. Και ας μη μας πει κανείς ότι ο κος Κιντής είναι και κανένας μάγος του ποδοσφαιρικού μάνατζμεντ, που βγάζει λαγούς από καπέλα γιατί και μακροπρόθεσμα δεν βλέπουμε κανένα έργο που άντεξε να άφησε στην ΑΕΚ και ούτε και η εμπειρία του είναι μακροχρόνια για να μπορούμε να την κρίνουμε και σίγουρα το ζήτημα δεν είναι μονοδιάστατο πρόβλημα, που οι όποιες καλές συμβουλές ενός προσώπου μπορούν να το αντιμετωπίσουν από μόνες τους.
Η τακτική του ρόστερ πιτσιρικάδων δοκιμάσθηκε φέτος με αποτυχία. Είναι σίγουρα σοφία να μπορεί κάποιος να μαθαίνει από τα λάθη του. Και εν πάση περιπτώσει, αν θέλουμε εκκολαπτήριο ταλέντων προς πώληση ας ξαναδοκιμάσουμε το παλιότερο πείραμα με τον Πανιώνιο Καλλιθέας που έβγαλε μερικούς παίκτες, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ομάδα του κανονικού Πανιωνίου. Σταδιακά και με υπομονή γίνονται αυτά τα πράγματα και όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Και θέλεις και σκάουτιγκ καλό για να το κάνεις αυτό και όχι ν' ανακαλύπτεις τον Όμο στα 24 και τον Καστελιόνε στα 29 του. Τώρα αν κάποιος σαν τον κο Κιντή θα βελτιώσει την ικανότητα του Πανιωνίου να βρίσκει και ν' αναδεικνύει ταλέντα, να μου επιτρέψετε ν' αμφιβάλλω.
Και ένα τελευταίο σημείο, που κατά καιρούς έχει θιγεί από πολλούς φίλους των Πανιώνιων blogs. Κατά καιρούς ο Πρόεδρος αρέσκεται να θεοποιεί στελέχη της ομάδας του και να τ' ανάγει σε βασικούς άξονες της, είτε αυτά λέγονται Λίνεν, είτε Χούτος, Ρεκόμπα, Μαλντέρα, είτε Φερέρα είτε Κιντής. Σίγουρα δεν έχουμε το πλήθος των έμπειρων ανθρώπων και τις διαδικασίες για να κινηθεί η ΠΑΕ σωστά. Αλλά και η θεοποίηση κάποιων ατόμων και η μετέπειτα κατακρήμνυσή τους έχει δοκιμαστεί και αποτύχει οικτρά. Και η πράξη έδειξε ότι η βελτίωση δεν είναι θέμα ενός ατόμου, στο οποίο παραδίδουμε ψυχή τε και σώματι την ομάδα, με πλήρη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του.
Νομίζω ότι απλά μας χρειάζεται υπομονή, μικρά βήματα αλλαγών, συντηρητικές οικονομικές κινήσεις, που δεν θα μας αφήνουν τραγικά πίσω από τον ανταγωνισμό και καλύτεροι διακανονισμοί στις συνεργασίες μας με τους παράγοντες της ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Όλα αυτά δεν απαιτούν τα τρελά λεφτά και κανένας οπαδός του Πανιωνίου δεν ζήτησε τίτλους και Ευρώπες ντε και καλά. Λίγη μπάλα της προκοπής θέλουμε να βλέπουμε και μια ομάδα που δε θα μας τρώει χρόνια ζωής με το να βρίσκεται κάθε χρόνο σε κίνδυνο.
Να ζητήσω δικαιώματα για τη χρήση του όρου;
Χρησιμοποίησα τον όρο για πρώτη φορά σε ανάρτησή μου στις 8-10-2009, επιγραφόμενη με τον τίτλο, Νέα "Νέα Δημοκρατία" (κατά το Νέος Πανιώνιος και Νέα Καβάλα). Στο πρόσφατο συνέδριο τους, το Σαββατοκύριακο, τον χρησιμοποίησαν κατά κόρον, μέχρι που μ' έβαλαν σε πιθανές σκέψεις ότι κάποιος από τη Ρηγίλλης διαβάζει τούτο εδώ το blog. Και δώσε για Νέα Νέα Δημοκρατία και να 'σου ξανά Νέα Νέα Δημοκρατία.
Να ζητήσω δικαιώματα για τη χρήση του όρου ή να μη ζητήσω; Ελπίζω ν' ακολουθήσουν τουλάχιστον και άλλα απ' όσα έγραφα στην ανάρτηση τότε και χαλάλι τους.
Να ζητήσω δικαιώματα για τη χρήση του όρου ή να μη ζητήσω; Ελπίζω ν' ακολουθήσουν τουλάχιστον και άλλα απ' όσα έγραφα στην ανάρτηση τότε και χαλάλι τους.
Μάθαμε πια να μην ξεχνάμε κύριοι...
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε την πρόταση για την εξεταστική επιτροπή για τα παραποιημένα στατιστικά στοιχεία και ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος κος Παπoυτσής δήλωσε ότι σκοπεύει να καλέσει τον κο Αλμούνια να καταθέσει.
Θα είναι πράγματι διαφωτιστικό να μας πει ο κος Αλμούνια πως λέει ότι δήλωνε προς την Ελληνική κυβέρνηση στις 2 Ιουλίου για διψήφιο έλλειμμα επί του ΑΕΠ και πως στις 29 Σεπτεμβρίου μιλούσε για μέτρα μείωσης του στο 3,7% του ΑΕΠ, μέσα στο 2009. Επίσης θα είναι διαφωτιστικό να μας αναφέρει τι εννοούσε όταν δήλωνε τότε ότι όλοι οι Έλληνες πολιτικοί γνωρίζουν επακριβώς την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας. Ακόμα ενδιαφέρον είναι να σημειώσουμε ότι ο κος Αλμούνια περίμενε επίσημη ενημέρωση από τη νέα ελληνική κυβέρνηση και στη δήλωση του δεν φαίνεται να τον απασχολούσαν καθόλου οι αναφορές του τέλους Σεπτεμβρίου που έκανε η προ των εκλογών κυβέρνηση στη Eurostat.
Παραθέτω πιο κάτω τη δήλωση Αλμούνια στις 29-9-2009:
"«Όλοι οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα στην Ελλάδα γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας», δήλωσε πριν από λίγες μέρες, ο Ισπανός Επίτροπος, κ. Χοακίν Αλμούνια, τονίζοντας στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές του Οκτωβρίου, ότι καλά είναι τα «θα», αλλά μικρό το...καλάθι.
Ο κ. Αλμούνια υπενθύμισε ότι, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει μέχρι τις 24 Οκτωβρίου να ενημερώσει την Κομισιόν για την πορεία του ελλείμματος.
«Στο τέλος Οκτωβρίου θα πρέπει να λάβουμε γνώση των μέτρων, που υιοθέτησε η Ελλάδα, ώστε να αξιολογήσουμε αν οι δράσεις, που υιοθετήθηκαν για τη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών και, κυρίως, για τη μείωση του ελλείμματος ως το τέλος του 2009 στο 3,7% του ΑΕΠ, είναι αποτελεσματικές»,συμπλήρωσε.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι,η Επιτροπή θα αξιολογήσει τα ελληνικά μέτρα το Νοέμβριο, λαμβάνοντας υπόψη τις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις της για την ελληνική, αλλά και την ευρωπαϊκή οικονομία."
Θα είναι πράγματι διαφωτιστικό να μας πει ο κος Αλμούνια πως λέει ότι δήλωνε προς την Ελληνική κυβέρνηση στις 2 Ιουλίου για διψήφιο έλλειμμα επί του ΑΕΠ και πως στις 29 Σεπτεμβρίου μιλούσε για μέτρα μείωσης του στο 3,7% του ΑΕΠ, μέσα στο 2009. Επίσης θα είναι διαφωτιστικό να μας αναφέρει τι εννοούσε όταν δήλωνε τότε ότι όλοι οι Έλληνες πολιτικοί γνωρίζουν επακριβώς την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας. Ακόμα ενδιαφέρον είναι να σημειώσουμε ότι ο κος Αλμούνια περίμενε επίσημη ενημέρωση από τη νέα ελληνική κυβέρνηση και στη δήλωση του δεν φαίνεται να τον απασχολούσαν καθόλου οι αναφορές του τέλους Σεπτεμβρίου που έκανε η προ των εκλογών κυβέρνηση στη Eurostat.
Παραθέτω πιο κάτω τη δήλωση Αλμούνια στις 29-9-2009:
"«Όλοι οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα στην Ελλάδα γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας», δήλωσε πριν από λίγες μέρες, ο Ισπανός Επίτροπος, κ. Χοακίν Αλμούνια, τονίζοντας στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές του Οκτωβρίου, ότι καλά είναι τα «θα», αλλά μικρό το...καλάθι.
Ο κ. Αλμούνια υπενθύμισε ότι, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει μέχρι τις 24 Οκτωβρίου να ενημερώσει την Κομισιόν για την πορεία του ελλείμματος.
«Στο τέλος Οκτωβρίου θα πρέπει να λάβουμε γνώση των μέτρων, που υιοθέτησε η Ελλάδα, ώστε να αξιολογήσουμε αν οι δράσεις, που υιοθετήθηκαν για τη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών και, κυρίως, για τη μείωση του ελλείμματος ως το τέλος του 2009 στο 3,7% του ΑΕΠ, είναι αποτελεσματικές»,συμπλήρωσε.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι,η Επιτροπή θα αξιολογήσει τα ελληνικά μέτρα το Νοέμβριο, λαμβάνοντας υπόψη τις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις της για την ελληνική, αλλά και την ευρωπαϊκή οικονομία."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)