Σε συνεντευξή του στο ΣΚΑΙ σήμερα το βράδυ ο κος Λοβέρδος ανέφερε κάποια στιγμή ότι το θέμα της μείωσης των αποζημιώσεων ήταν απαίτηση ... κοινωνικών εταίρων που τέθηκε στους κομισάριους της Τρόικα.
Έχοντας προ ημερών διαβάσει τις δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ κου Δασκαλόπουλου, που αναφερόταν στη συνάντηση του με τους εκπροσώπους της Τρόικα, θυμάμαι ότι ανέφερε πως είναι αντίθετος με μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα αλλά πρόσθεσε ότι χρειάζονται αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, που θα απελευθερώσουν την επιχειρηματική δράση από την ασφυξία που προκαλεί το κράτος ... Δεν ήταν σαφές τότε ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που ζητιούνταν, αναφέρονταν στην αύξηση των απολύσεων και τη μείωση των αποζημιώσεων. Άλλου είδους τόνωση της επιχειρηματικότητας είχαμε στο μυαλό μας ότι ζητούσε ο κος Δασκαλόπουλος.
Για να μην αδικούμε κανένα, μένει ο κος Δασκαλόπουλος να διευκρινίσει σαφώς στον Ελληνικό Λαό αν και αυτός συγκαταλέγεται στους κοινωνικούς εταίρους, που υπονόησε ο Υπουργός. Και όποιος άλλος κοινωνικός εταίρος έχει το θάρρος της γνώμης του ας εκφράσει δημόσια τη συμβολή του στην υιοθέτηση των σχετικών προτάσεων από τους δανειστές της χώρας. Είναι καλό να γνωρίζουμε ο ένας τις διαθέσεις του άλλου. Εκτός και αν θέλουν να διαψεύσουν τον κο Υπουργό...
Για την αυριανή απεργία της ΓΣΕΕ είναι σαφείς και γνωστές στους περισσότερους, οι δυσκολίες του ν' απεργήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχει και συνειδησιακό ζήτημα, όταν υπάρχει έντονα το συναίσθημα πως τα μέτρα είναι μονόδρομος και χωρίς αυτά επέρχεται η καταστροφή της πατρίδας μας. Ο Έλληνας εργαζόμενος έχει και πατριωτισμό και κοινωνική συνείδηση και δεν θέλει να βλάψει τη χώρα του (αλλά και τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του) έστω και σε βάρος των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων του. Πλην όμως αυτοί που μεταφέρουν τις αυξήσεις σε ανελαστικά προϊόντα διατροφής και διαβίωσης και αυτοί που παρουσιάζουν στην Τρόικα σαν αναγκαίες τις "διαρθρωτικές" απολύσεις και μειώσεις των αποζημιώσεων, πιθανότατα έχουν έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης και στηρίζουν τη δική τους επιβίωση στην εξαθλίωση των μαζών.
Και πέρα από την αντίδραση σε όσους πιθανότατα στήριξαν τη ρεμούλα χρόνων και τώρα γίνονται τιμητές των άλλων, υπάρχουν και τα όρια της αντοχής και αυτά κάπως πρέπει να εκφραστούν. Και αυτοί, που θα ζητούν ανά τρίμηνο μέτρα ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν κοινωνοί αυτής της έκφρασης του κόσμου, όσο και αν άλλες "φωνές" δημοσιολόγων θεωρούν καταστροφική τη δημοσιοποίηση της λαϊκής έκφρασης, μήπως και θορυβηθούν οι δανειστές για τη δυνατότητα εφαρμογής των μέτρων. Οι δανειστές θα ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους αλλά και η στάμνα που θα πηγαίνει πολλές φορές στο πηγάδι, κάποτε θα σπάσει και αυτό πρέπει να το ξέρουν πριν τελικά την σπάσουν. Δυστυχώς κάθε τι σε αυτή τη ζωή έχει τα όριά του. Συνεπώς, το μη μιλάτε, μη βογκάτε για να μας δανείζουν, ότι και να γίνει, κάποια στιγμή και αυτό έχει ένα όριο, πέραν του οποίου, το βογκητό θ' ακουστεί. Ίσως να μην είναι αύριο, να 'ναι το Σεπτέμβριο ή πιο μετά, αλλά μπορεί εν τέλει να μην φωνάξει αυτός που ήταν στα όρια της φτώχιας και οι περικοπές τον εξαθλιώνουν ή αυτός που θα χάσει τη δουλέιά του, πέφτοντας σε ανεργία μακροχρόνια σε καιρό ύφεσης και πιθανότατα και με μειωμένη αποζημίωση, που δεν θα του φτάνει για να ζήσει την οικογένειά του;
Η συμμετοχή στην Απεργία, κάποιοι λένε ότι είναι θέμα υπακοής στην απόφαση της πλειοψηφίας που την αποφασίζει. Εγώ θα έλεγα ότι πρώτιστα αποτελεί θέμα ατομικής συνείδησης του καθενός μας, που πάνω απ' όλα πρέπει να "συσκεφθεί" με τον εαυτό του και να κρίνει το τι πρέπει να κάνει με βάση κριτήρια όλων των επιπέδων, πατριωτικά, κοινωνικά, εργασιακά, οικογενειακά και ατομικά. Ας σκεφθούμε λοιπόν και ας πράξουμε κατά συνείδηση σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή της ζωής μας. Ας κάνουμε αυτό, που θεωρούμε σωστό και που θ' αποφασίσουμε οι ίδιοι σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι αυτό που μας υπαγορεύεται, είτε από τους δημοσιολόγους, που εργάζονται στο να καταπνίξουν τις όποιες αντιδράσεις είτε απ' αυτούς, που νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ξεκινήσουν την επανάστασή τους και να σαρώσουν τα πάντα.
Και όπως σε κάθε εκδήλωση, είναι σαφές ότι και στην Απεργία υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις των λόγων συμμετοχής σε αυτή, όσων συμμετέχουν. Υπάρχει βέβαια μια κοινή συνισταμένη. Η αυριανή κοινή συνισταμένη είναι ότι υπάρχουν όρια στην κοινή συμμετοχή στην προσπάθεια και τα όρια αυτά τα υπερβαίνουν ήδη τα συγκεκριμένα μέτρα, που δεν είναι και τελικά. Υπάρχει κοινωνική αδικία μη ανεκτού βαθμού στα μέτρα και κινδυνεύει η εφαρμογή τους και η επιτυχία τους από το γεγονός ότι κυβέρνηση και Τρόικα δεν έλαβαν υπ' όψη τους πολλές παραμέτρους του Ελληνικού ζητήματος στις τελικές αποφάσεις τους. Υπάρχει έλλειψη αξιοπίστίας των μέτρων, όχι μόνο μεταξύ των αγορών αλλά και στον ίδιο τον Ελληνικό λαό, όταν έρχεται η Ευρωζώνη να δανείσει με τέτοιο επιτόκιο, που σύντομα θα προκαλέσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στην αύξηση του χρέους της χώρας και θα την οδηγήσει στην τελική καταστροφή. Υπάρχει έλλειψη αξιοπιστίας της συγκεκριμένης κυβέρνησης (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) που ενώ βγήκε με τεράστια πλειοψηφία, καθυστέρησε και ενήργησε σε πολλά σημεία ερασιτεχνικά και επιπόλαια, μετατρέποντας, με τη βοήθεια των, γι' άλλους λόγους, κωλυσιεργούντων εταίρων μας, τη δημοσιονομική χρήση σε κρίση δανεισμού της χώρας (σε πρώτη φάση, γιατί σε δεύτερη ίσως φθάσουμε και στην κρίση χρέους)
Έίναι σημαντικό ότι και να γίνει, να γίνει συντεταγμένα και με ψηλά την αξιοπρέπεια των εργαζομένων γιατί είναι σαφές ότι ετερόκλιτα συμφέροντα, θα έβλεπαν με ευχαρίστηση επεισόδια και βία στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ας μην τους γίνει η χάρη.
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Ένα σχόλιο για τη συνέντευξη Στάρε
Σε άλλη σελίδα του blog έχω αναρτήσει τη σημερινή συνέντευξη τύπου του κου Στάρε επι τη ευκαιρία της παρουσίασης του στα ΜΜΕ.
Θα σταθώ σε ένα σημείο:
"Κάθε φορά να εστιάζουμε την τακτική μας στον αγώνα. Γενική η φιλοσοφία έχει να κάνει με την ροή του αγώνα και το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε".
Είναι η απάντηση του κου Στάρε σε ερώτηση για την αγωνιστική του φιλοσοφία. Με την απάντησή του αυτή, αν μη τι άλλο δείχνει να κινείται ο άνθρωπος στα πλαίσια της κοινής λογικής και του μέτρου. Ούτε για πάγια συστήματα μίλησε, ούτε για άλλα μεγαλεπίβολα. Πιστεύω ότι αυτό λογίζεται στα θετικά στοιχεία που έβγαλε ο νέος προπονητής του Πανιωνίου σε αυτή την πρώτη συνέντευξή του. Και πάλι ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.
Θα σταθώ σε ένα σημείο:
"Κάθε φορά να εστιάζουμε την τακτική μας στον αγώνα. Γενική η φιλοσοφία έχει να κάνει με την ροή του αγώνα και το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε".
Είναι η απάντηση του κου Στάρε σε ερώτηση για την αγωνιστική του φιλοσοφία. Με την απάντησή του αυτή, αν μη τι άλλο δείχνει να κινείται ο άνθρωπος στα πλαίσια της κοινής λογικής και του μέτρου. Ούτε για πάγια συστήματα μίλησε, ούτε για άλλα μεγαλεπίβολα. Πιστεύω ότι αυτό λογίζεται στα θετικά στοιχεία που έβγαλε ο νέος προπονητής του Πανιωνίου σε αυτή την πρώτη συνέντευξή του. Και πάλι ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ; Μάθαμε φίλους και "φίλους" και ξέρουμε πως μόνη ελπίδα είναι η δική μας ψυχραιμία και η σύνεση.
Επειδή στο τέλος μπορεί να εμφανιστούν και σαν σωτήρες στους οποίους χρωστάμε ευγνωμοσύνη, ας σημειώσουμε όλοι μας ότι η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5%, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό του ΔΝΤ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (όχι του Γερμανικού λαού στο σύνολό του) ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΥΣΗ και ας θυμηθούμε την παρακάτω στιχομυθία Σουλτς (ηγέτη σοσιαλδημοκρατών στην Ευρωβουλή) - Μπαρόζο, που έλαβε χώρα στις; 20 Απριλίου:
"«Απαράδεκτο μηχανισμό» χαρακτήρισε ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών στην Ευρωβουλή Μάρτεν Σούλτς το σύστημα δανεισμού προς την Ελλάδα με επιτόκιο 5%.
Σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την ώρα των ερωτήσεων, υπογράμμισε ότι βάσει της ρήτρας «μη διάσωσης» (Bail out), ένα κράτος δεν υποχρεούται να αναλάβει τα χρέη ενός άλλου κράτους, αλλά και δεν έχει δικαίωμα να «αποκομίζει κέρδη λόγω του χρέους ενός άλλου κράτους.
Ο κ. Σούλτς αναφέρθηκε επίσης στη Γερμανία και στα κέρδη που θα αποκομίσει συμμετέχοντας στο δανεισμό με 5%, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%.
Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο τον ρώτησε εάν «είναι πρόθυμος να δεχθεί αυτόν τον απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό, ή να θέσει το θέμα σε συζήτηση με Μέρκελ και Σαρκοζί».
Απαντώντας ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι συζήτησε επί πολλές εβδομάδες το θέμα αυτό με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.
«Δυστυχώς η μόνη εφικτή λύση ήταν αυτή που υιοθετήθηκε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι ο ίδιος το βρήκε αξιοπρόσεκτο πόσο δύσκολο ήταν να βρεθεί μία λύση αλληλεγγύης και βοήθειας για την Ελλάδα, ενώ είναι πολύ πιό εύκολο για την Λετονία, την Ουγγαρία την Ρουμανία".
Σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την ώρα των ερωτήσεων, υπογράμμισε ότι βάσει της ρήτρας «μη διάσωσης» (Bail out), ένα κράτος δεν υποχρεούται να αναλάβει τα χρέη ενός άλλου κράτους, αλλά και δεν έχει δικαίωμα να «αποκομίζει κέρδη λόγω του χρέους ενός άλλου κράτους.
Ο κ. Σούλτς αναφέρθηκε επίσης στη Γερμανία και στα κέρδη που θα αποκομίσει συμμετέχοντας στο δανεισμό με 5%, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%.
Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο τον ρώτησε εάν «είναι πρόθυμος να δεχθεί αυτόν τον απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό, ή να θέσει το θέμα σε συζήτηση με Μέρκελ και Σαρκοζί».
Απαντώντας ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι συζήτησε επί πολλές εβδομάδες το θέμα αυτό με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.
«Δυστυχώς η μόνη εφικτή λύση ήταν αυτή που υιοθετήθηκε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι ο ίδιος το βρήκε αξιοπρόσεκτο πόσο δύσκολο ήταν να βρεθεί μία λύση αλληλεγγύης και βοήθειας για την Ελλάδα, ενώ είναι πολύ πιό εύκολο για την Λετονία, την Ουγγαρία την Ρουμανία".
Ίσως κάποια στιγμή περάσουμε τις σημερινές περιπέτειες και τότε οφείλουμε να έχουμε κρατήσει ιστορικές μνήμες από το σήμερα και για να μην επαναλάβουμε τα τραγικά μας λάθη αλλά και για να γνωρίζουμε εχθρούς και φίλους. Στους φίλους αρμόζει σαφώς η ευγνωμοσύνη μας.
Σας παραπέμπω επίσης σε μια πολύ καλή ανάλυση, γραμμένη στα Αγγλικά και περιέχουσα ενδιαφέρουσες προτάσεις για την Ελληνική κρίση, του καθηγητή Πολύβιου Πετρόπουλου.
Δυο σημεία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον:
- Αν η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5% τότε θα επικρατήσει ένα φαινόμενο χιονοστιβάδας που θα κάνει την αύξηση του χρέους της χώρας ως προς το ΑΕΠ, μη ανατάξιμη. Για να μπορέσει η Ελλάδα ν' αντιμετωπίσει το χρέος της, θα πρέπει να δανείζεται με επιτόκιο μικρότερο του ρυθμου αύξησης του ΑΕΠ και είναι βέβαια σίγουρο ότι ρυθμοί αύξησης του Ελληνικού ΑΕΠ μεγαλύτεροι του 5% στα επόμενα χρόνια της ύφεσης, είναι αδύνατοι για την Ελλάδα.
- Η Ελλάδα στην πρόσφατη κρίση, παρά τα όσα της καταμαρτυρούνται, έχει κάνει 2 δώρα στην Ευρωζώνη. Συνέδραμε στην υποτίμηση του Ευρώ κάνοντας φθηνότερες τις εξαγωγές ης Ευρωζώνης και έκανε τους Ευρωπαίους ηγέτες ν' αντιληφθούν ότι η νομισματική ένωση χωρίς την ύπαρξη ενιαίου δημοσίου οικονομικού ταμείου και κοινοτικής αλληλεγγύης είναι αδύνατη.
Στην πρώτη φωτογραφία της ανάρτησης διακρίνεται η επαίτης Αφροδίτη του νέου ατοπήματος του Focus (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν αυτοί οι Αρχαίοι μας πρόγονοι, που οι πλέον καλλιεργημένοι Γερμανοί του παρελθόντος και του παρόντος λάτρευαν, αλλά μάλλον χωρίς να διαβάζουν Focus). Η Αφροδίτη είναι πολύ ομόρφη έστω και επαίτης και βγάζει τη λεπτότητα και το ανθρώπινο μέτρο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, όσο και αν ασέλγησαν πάνω της βάρβαροι του παρελθόντος .. και του παρόντος.
Στη δεύτερη φωτογραφία σε πρώτο πλάνο διακρίνεται η κα Μέρκελ σε καουμπόικη φιγούρα με δάκτυλο - πιστόλι, που μάλλον δεν έχει σχέση με το πιστόλι του κου Παπανδρέου - ναι εκείνο που εκπυρσοκροτεί. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή πολιτική καθοδηγείται από ένα μείγμα τιμωρών των Γουέστερν της Άγριας Δύσης σε συνδυασμό με το Πρωσσικό ταμπεραμέντο, που η Ευρώπη το γνώρισε με πολύ άσχημο τρόπο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Έτσι δεν έχει ιδιαίτερο μέλλον. Αλλά πριν δούμε τα της Ευρώπης, εμείς οφείλουμε να καθαρίσουμε τον οίκο μας. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα. Σε αντίθετη περίπτωση ίσως ικανοποιηθούν πρόσκαιρα, απλά κάποια συναισθήματα του όχλου αλλά όχι οι ανάγκες του λαού.
Η πιθανή υπομονή του λαού δεν σβήνει βέβαια τις ευθύνες όσων έφεραν την χώρα στην τωρινή κατάσταση. Ας είναι βέβαιοι πως οι ιστορικές τους ευθύνες δεν θα παραγραφούν, όσο και αν ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, φορτώνοντάς τις ο ένας στον άλλο.
Η πιθανή υπομονή του λαού δεν σβήνει βέβαια τις ευθύνες όσων έφεραν την χώρα στην τωρινή κατάσταση. Ας είναι βέβαιοι πως οι ιστορικές τους ευθύνες δεν θα παραγραφούν, όσο και αν ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, φορτώνοντάς τις ο ένας στον άλλο.
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Γιατί ρε παιδιά; Δεν είναι αυτό αγάπη για την ομάδα
Το ματς του μπάσκετ με τον ΠΑΟ δεν έχει λήξει ακόμα. Διεξάγεται πια χωρίς "φιλάθλους" και λίγη σημασία έχει βέβαια το αποτέλεσμά του. Ίσως η ζημιά που έγινε να αποδειχτεί καίρια. Η ομάδα του μπάσκετ έχει χίλια δυο προβλήματα. Δεν υπάρχει πια και η συμπαράσταση του Δήμου της Νέας Σμύρνης κατ' ουσίαν και λόγω του ότι ο τέως Δήμαρχος Κουτελάκης, που ενδιαφερόταν ιδιαίτερα απεχώρησε αλλά και εξ αιτίας της οικονομικής συγκυρίας. Αν φέτος υπήρχε πρόβλημα με χορηγίες, πόσω μάλλον του χρόνου που θα φορολογούνται. Ελάχιστα τα διαρκείας. Και σ' όλα αυτά βάζουμε και πιθανές αυστηρές τιμωρίες, πετώντας καρότα και δεν ξέρω γω τι άλλο σ' ένα ματς, που λίγη σημασία είχε πια για τη φετινή ομάδα. Δεν είναι αγάπη αυτό. Ίσως είναι αυτοκαταστροφικό πάθος, ίσως ενστικτώδεις αντιδράσεις οργής. Αλλά σίγουρα δεν βγαίνουν αυτά ούτε από την καρδιά και σίγουρα ούτε από το μυαλό. Γιατί ρε παιδιά; Είναι κρίμα να χαντακώσουμε μόνοι μας την όποια δυνατότητα έχει αυτή η ομάδα, σύμβολο όλου του Πανιωνίου, η ομάδα του μπάσκετ, να ξανασταθεί κάπως στα πόδια της.
Ερωτήσεις αφελούς
Αν τα Πανθρακικός-Γιάννενα και Πανθρακικός-Πανιώνιος τα χαρακτήρισε το σύστημα UEFA / Λιμάχερ ως ελαφρώς ύποπτα παιχνίδια, το Λάτσιο-Ίντερ άραγε πως θα χαρακτηρισθεί; Εκτός και αν κάποιοι έχουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά σε κάθε περίπτωση ή το σύστημα Λιμάχερ λειτουργεί με "φίλτρα". Εκτός και αν στην περίπτωση της Ίντερ λαμβάνεται υπ' όψη η διαφορά επιπέδου των αντιπάλων και η αδιαφορία του ηττηθέντος, που ήταν γνωστή εκ των προτέρων σε όλο τον κόσμο. Καλά για τον κο Πλεύρη δεν λέω τίποτα γιατί ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για την κάθαρση στην Ελλάδα και μόνο. Έλληνας βουλευτής είναι, για την Ελλάδα θα ενδιαφέρεται. Απλά στηρίχτηκε στα δεδομένα της διεθνούς ομοσπονδίας και εδώ είναι το ζήτημα . Μήπως θα έπρεπε να εξετάσει τις παραμέτρους, που τα στηρίζουν, πριν τα δημοσιοποιήσει; Ερωτήσεις αφελούς...
Το νέο κυανέρυθρο γήπεδο
Πλην όμως το έργο έρχεται να τεθεί προς υλοποίηση σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, με τεράστια ύφεση. Κάποιος θα πει, ναι καλύτερα έτσι, γιατί θα δημιουργήσει οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας. Ναι αλλά χρειάζονται και πόροι για να γίνει, που ίσως έχουν μελετηθεί το πως θα εξευρεθούν με βάση περιόδους προ της κατάστασης που αντιμετωπίζουμε και αν είναι έτσι τότε πιθανότατα κάτι που δείχνει σχετικά μεγαλόπνοο, να ζητάμε να υλοποιηθεί μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν θα το σηκώσει. Μπορεί να έχουν όμως όλα προβλεφθεί και οι δυνατότητες να υπάρχουν ακόμα και μέσα στις χαλεπές μέρες που περνάμε. Δεν δηλώνω βαθύς γνώστης της μελέτης του Νέου Γηπέδου. Μπορεί όλα τα ρίσκα να έχουν μελετηθεί. Μακάρι.
Το χρονοδιάγραμμα φαίνεται να τοποθετεί την έναρξη των εργασίων σε περίπου 2 χρόνια από σήμερα και η κατασκευή να χρειάζεται 18 με 24 μήνες. Δεν είμαι σίγουρος αν έχει βρεθεί το που θα παίζει η ομάδα γι' αυτά τα 2 χρόνια που θα χρειαστούν για την κατασκευή. Είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί μια έδρα προσβάσιμη στους φίλους της ομάδας ώστε η υποστήριξη της να συνεχίσει να υπάρχει απρόσκοπτη και να μην έχουμε περιπέτειες. Πάντα υπάρχει ο φόβος λόγω του προηγούμενου της ΑΕΚ, αλλά στην περίπτωσή μας φαίνεται να υπάρχει σωστή προετοιμασία και σχεδιασμός. Και αν μη τι άλλο έχουμε και το πλήρως εξοπλισμένο Απήλιο για τις προπονήσεις.
Για ενημέρωσή σας παραθέτω διάφορα στοιχεία για το νέο γήπεδο:
Πλεονεκτήματα:
- Φιλικό προς το περιβάλλον, εμπορική ανάπτυξη.
- Χαμηλότερη κατασκευή από όλα τα κτίρια της περιοχής.
- Χρήση μόνο του μισού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης και με καμία οικοδομική παρέκκλιση.
- Υποδομές για εμπορική ανάπτυξη με προσανατολισμό την παιδεία και τις υπηρεσίες για παιδιά και συμβατή με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Νέας Σμύρνης.
- Νέες θέσεις εργασίας κατά την κατασκευή και κατά την καθημερινή λειτουργία.
- Σχεδιασμός φιλικός προς το περιβάλλον: χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα, λιγότερο τσιμέντο, πρόβλεψη πράσινων χώρων, διπλασιασμός του πεζοδρόμου περιμετρικά του γηπέδου.
- Υπόγειο πάρκινγκ 850 θέσεων με προνομιακή χρήση από τους γονείς των αθλητών, φιλάθλους αλλά και καθημερινά από τους δημότες.
- Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
- Υποδομές για άθληση όλων των πολιτών - εκγύμναση στην πόλη.
- Πανευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς της πόλης στη θέση ενός απαρχαιωμένου, αντιαισθητικού και επικίνδυνου οικοδομήματος.
- Σύγχρονο, λειτουργικό αθλητικό κέντρο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές των FIFA, FIBA, FIVB, FINA.
- Γήπεδο ποδοσφαίρου 12.000 θέσεων προδιαγραφών UEFA Τσάμπιονς Λιγκ
- Ανοιχτός στίβος (ιδίου μήκους με το σημερινό).
- 3 κλειστά γήπεδα μπάσκετ και βόλεϊ (προπονητήρια υψηλών προδιαγραφών για αγώνες ερασιτεχνικών τμημάτων)
- 1 κλειστό γυμναστήριο ενόργανης (προδιαγραφών εθνικού προπονητηρίου)
- Κλειστές πισίνες και κολυμβητικές δεξαμενές εκμάθησης (διπλασιασμός υδάτινου όγκου)
- Αίθουσες κλειστού στίβου, τζούντο, σκάκι κ.ά.
- Κλειστοί χώροι επιφάνειας 4.000 τ.μ. για την ανάπτυξη των υπαρχόντων τμημάτων και δημιουργία νέων.
Τα μέτρα - Ειρωνία να καλούνται μερίδες Ελλήνων στην εξαθλίωση ... στο Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Και αυτό το πετύχαμε στη χωρά που ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα.
Κάποια απ' αυτά δεν μπορούν ν' αξιολογηθούν πλήρως αν δεν συγκεκριμενοποιηθούν σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια.
Για παράδειγμα, πως κάποιος να εκτιμήσει την βαρύτητα του μέτρου της μείωσης των αποζημιώσεων των απολύσεων αν δεν γνωρίζει την ποσοστιαία έκταση αυτής της μείωσης; Ανάλογη του μεγέθους της μείωσης θα είναι και η επίπτωση του μέτρου στην αύξηση της ανεργίας.
Άλλα μέτρα δείχνουν την έκταση της παράκαμψης του Συντάγματος που επιφέρει η ανάγκη της αντιμετώπισης της κρίσης. Πως να θεωρήσουμε ότι έκτακτες εισφορές πολύ κερδοφόρων επιχειρήσεων, για τις οποίες υπάρχει δεδικασμένο αντισυνταγματικότητας του Συμβουλίου της Επικρατείας, τώρα θα μπορέσουν να θεωρηθούν νόμιμες και εφαρμόσιμες;
Θεωρώ ΟΝΕΙΔΟΣ για την κυβέρνηση το γεγονός της εκ νέου αυξήσεως των μικρών ΦΠΑ και ιδίως αυτού βασικών ειδών όπως τα τρόφιμα (πήγε 11% και είναι πλέον ο δεύτερος της Ευρώπης μετά από Σουηδία και Φινλανδία). Να επισημάνω ότι στην Ιρλανδία που είνα σε κρίση, ο αντίστοιχος ΦΠΑ παραμένει 0%!!! Είναι ντροπή να κτυπάμε τα ανελαστικά είδη άμεσης ανάγκης για τη βασική διαβίωση του κόσμου τη στιγμή μάλιστα που καταβαραθρώνουμε τους μισθούς. Αύξηση τιμών βασικών ειδών με μείωση μισθών τι μπορεί να φέρει εκτός των απευκτέων κοινωνικών αναταραχών; Εγώ θ' αντιπρότεινα μείωση των βουλευτών σε 200 και πλήρη περικοπή για τρία χρόνια των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων.
Λυπάμαι αλλά τέτοια μέτρα απαιτεί η στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη.
Και κάτι ακόμα. Αν γίνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ας σταματήσει τις διαφημίσεις για το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού γιατί αρχίζουν να φαντάζουν ειρωνικές πια για μεγάλα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας. Να θυμόμαστε τώρα ότι ο Υπουργός Απασχόλησης κος Λοβέρδος καλούσε τον Ιανουάριο κοινωνικούς φορείς και επιχειρηματίες για σχεδιασμό της αύξησης της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων ... και καταλήγουμε στο τέλος Απριλίου - αρχές Μαΐου να έχουμε τα κατ' ανάγκην μέτρα που θα δημιουργήσουν στρατιές ανέργων; Ας μην έχουμε τουλάχιστον το μαύρο χιούμορ της διαφήμισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μας θυμίζει την κατάντια μας...
Και οι διαφημίσεις για το Ταμείο Αλληλεγγύης για το Δημόσιο Χρέος ευελπίστω ότι δεν προβάλλονται κατόπιν αδράς πληρωμής των καναλιών. Είναι μάλλον πλεονασμός ειρωνικός να ζητάμε από τον κόσμο να πληρώσει από το υστέρημά του μετά από την φοροκαταιγίδα και τις περικοπές. Γι' αυτούς που μπορούν ουσιαστικά να βοηθήσουν, δεν νομίζω ότι χρειάζεται διαφήμιση τηλεοπτική. Τους γνωρίζει ο κος Πρόεδρος της Βουλής και μπορεί και προσωπικά έναν έκαστον να τον καλέσει να βοηθήσει, όπως κάνανε εκείνοι οι παλιοί ευεργέτες του Έθνους.
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
Το κολύμπι
Εδώ και μέρες, βδομάδες, μέσα στην κρίση και το αλισβερίσι των διαπραγματεύσεων με ΕΕ και ΔΝΤ, γυρνάει στο μυαλό μου η γνωστή ρήση του παλιού Καραμανλή σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ:
"Θα τους ρίξω στη θάλασσα και θα μάθουν να κολυμπούν".
Το έλεγε εν είδει παραβολής, θέλοντας να τονίσει αφ' ενός τη δυσκολία της αναπτυσσόμενης τότε Ελλάδας να ακολουθήσει τα βήματα των ήδη ανεπτυγμένων και πλουσίων εταίρων της, αφ' ετέρου το πόσο εξαρτάται η επιτυχία του εγχειρήματος στην αυτενέργεια και την προσπάθεια των ίδιων των Ελλήνων.
Η σύμπτωση ήταν να διαβάσω σήμερα μια σχετική με το θέμα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάρτηση του κου Γεωργίου Στάικου στο Real Politics:
"Δυστυχώς, τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση, ήσαν λανθασμένες. Ο Καραμανλής δεν μας έριξε το 1981 στη θάλασσα, όπως νόμιζε, αλλά στην πισίνα! Αυτή είναι η αλήθεια, μας πήρε από τη θάλασσα, όπου κολυμπούσαμε με επιτυχία, όπως δείχνει η ηρωική πορεία 1950 -1980, και μας έριξε στην «προστατευτική» πισίνα της ΕΟΚ, όπου ξεχάσαμε να κολυμπάμε, όπως δείχνει η σημερινή χρεοκοπία."
Ενδιαφέρουσα οπτική γωνία του θέματος αλλά κατά τη γνώμη μου λάθος η επιλογή της επίκρισης της ένταξης στην ΕΟΚ και λάθος και λόγω του ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη και τις συνθήκες εκείνης της εποχής και λάθος και γιατί την κρίνει με βάση το πρίσμα μετέπειτα αλλά και σημερινών εξελίξεων.
Πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο προστατευτισμός της ΕΟΚ/ΕΕ όπως αναπτύσσει η ανάρτησή του κου Στάικου αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα “πακέτα” οι κυβερνήσεις μετά το 1980 και ιδίως οι πρώτες που μάλιστα ανέπτυξαν και ένα είδος νοοτροπίας στον κόσμο και τον γαλούχησαν στον άκοπο ευδαιμονισμό. Ο original Καραμανλής εν μέσω οξύτατων Ελληνοτουρκικών προβλημάτων ήθελε να μπούμε στην ΕΟΚ κυρίως για τα πολιτικά πλεονεκτήματα που μας έδινε. Δεν είχε στο μυαλό του βέβαια τότε άλλους πολιτικούς που ανέλαβαν τις τύχες της χώρας και μίλαγαν και για ανεκτά δωράκια των κρατικών λειτουργών, σε ένα δημόσιο που έβριθε από την διαπλοκή και τη διαφθορά. Και δεν υπήρχε τότε ούτε Μάαστριχτ ούτε ΟΝΕ, που διαμόρφωσαν ένα άλλο διαφορετικό περιβάλλον στη "θάλασσα" του μακαρίτη Κ. Καραμανλή. Το ότι καταρρεύσανε οι οικονομικοί μας τομείς εν μέσω ποσοστώσεων των εξαγωγων μας και του σκληρού Ευρώ, απλά δείχνει την αποτυχία των πολιτικών μας να προσαρμόσουν στοιχειωδώς την Ελλάδα στις Ευρωπαϊκές απαιτήσεις, των συμφωνιών που υπέγραφαν, χωρίς μάλιστα ποτέ να τις φέρουν σε δημοψήφισμα στο λαό και επί πλέον επί μια και πλέον γενεά αλλοτρίωναν τη συνείδηση του Ελληνικού λαού ασκώντας πολιτικές χαϊδέματος αυτιών και βάσει των επιταγών του πολιτικού κόστους.
Συνεπώς, ναι μας έριξε ο Καραμανλής στην πισίνα αλλά εκεί δεν έχει το αλάτι της θάλασσας για να σε ανεβάζει στην επιφάνεια, είναι πιο δύσκολα για ένα που δεν ξέρει να κολυμπά … και οι ναυαγοσώστες μας έριχναν συνεχώς σανίδες για να κρατιόμαστε και έτσι κολύμπι ποτέ δεν μάθαμε…
"Θα τους ρίξω στη θάλασσα και θα μάθουν να κολυμπούν".
Το έλεγε εν είδει παραβολής, θέλοντας να τονίσει αφ' ενός τη δυσκολία της αναπτυσσόμενης τότε Ελλάδας να ακολουθήσει τα βήματα των ήδη ανεπτυγμένων και πλουσίων εταίρων της, αφ' ετέρου το πόσο εξαρτάται η επιτυχία του εγχειρήματος στην αυτενέργεια και την προσπάθεια των ίδιων των Ελλήνων.
Η σύμπτωση ήταν να διαβάσω σήμερα μια σχετική με το θέμα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάρτηση του κου Γεωργίου Στάικου στο Real Politics:
"Δυστυχώς, τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση, ήσαν λανθασμένες. Ο Καραμανλής δεν μας έριξε το 1981 στη θάλασσα, όπως νόμιζε, αλλά στην πισίνα! Αυτή είναι η αλήθεια, μας πήρε από τη θάλασσα, όπου κολυμπούσαμε με επιτυχία, όπως δείχνει η ηρωική πορεία 1950 -1980, και μας έριξε στην «προστατευτική» πισίνα της ΕΟΚ, όπου ξεχάσαμε να κολυμπάμε, όπως δείχνει η σημερινή χρεοκοπία."
Ενδιαφέρουσα οπτική γωνία του θέματος αλλά κατά τη γνώμη μου λάθος η επιλογή της επίκρισης της ένταξης στην ΕΟΚ και λάθος και λόγω του ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη και τις συνθήκες εκείνης της εποχής και λάθος και γιατί την κρίνει με βάση το πρίσμα μετέπειτα αλλά και σημερινών εξελίξεων.
Πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο προστατευτισμός της ΕΟΚ/ΕΕ όπως αναπτύσσει η ανάρτησή του κου Στάικου αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα “πακέτα” οι κυβερνήσεις μετά το 1980 και ιδίως οι πρώτες που μάλιστα ανέπτυξαν και ένα είδος νοοτροπίας στον κόσμο και τον γαλούχησαν στον άκοπο ευδαιμονισμό. Ο original Καραμανλής εν μέσω οξύτατων Ελληνοτουρκικών προβλημάτων ήθελε να μπούμε στην ΕΟΚ κυρίως για τα πολιτικά πλεονεκτήματα που μας έδινε. Δεν είχε στο μυαλό του βέβαια τότε άλλους πολιτικούς που ανέλαβαν τις τύχες της χώρας και μίλαγαν και για ανεκτά δωράκια των κρατικών λειτουργών, σε ένα δημόσιο που έβριθε από την διαπλοκή και τη διαφθορά. Και δεν υπήρχε τότε ούτε Μάαστριχτ ούτε ΟΝΕ, που διαμόρφωσαν ένα άλλο διαφορετικό περιβάλλον στη "θάλασσα" του μακαρίτη Κ. Καραμανλή. Το ότι καταρρεύσανε οι οικονομικοί μας τομείς εν μέσω ποσοστώσεων των εξαγωγων μας και του σκληρού Ευρώ, απλά δείχνει την αποτυχία των πολιτικών μας να προσαρμόσουν στοιχειωδώς την Ελλάδα στις Ευρωπαϊκές απαιτήσεις, των συμφωνιών που υπέγραφαν, χωρίς μάλιστα ποτέ να τις φέρουν σε δημοψήφισμα στο λαό και επί πλέον επί μια και πλέον γενεά αλλοτρίωναν τη συνείδηση του Ελληνικού λαού ασκώντας πολιτικές χαϊδέματος αυτιών και βάσει των επιταγών του πολιτικού κόστους.
Συνεπώς, ναι μας έριξε ο Καραμανλής στην πισίνα αλλά εκεί δεν έχει το αλάτι της θάλασσας για να σε ανεβάζει στην επιφάνεια, είναι πιο δύσκολα για ένα που δεν ξέρει να κολυμπά … και οι ναυαγοσώστες μας έριχναν συνεχώς σανίδες για να κρατιόμαστε και έτσι κολύμπι ποτέ δεν μάθαμε…
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Και στη Λίβερπουλ...
Τάδε έφη Μάρτιν Μπράουτον, νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Λίβερπουλ (από SPORT24):
"Κάθε πραγματικός οπαδός που υποστηρίζει έναν σύλλογο για 55 χρόνια -όπως κάνω εγώ- δεν μπορεί εντελώς ξαφνικά να πάει εναντίον τους μέσα σε μία νύχτα.
Όταν έχεις ακολουθήσει μία ομάδα για τόσο μεγάλο διάστημα όσο εγώ, τότε είναι στο αίμα σου. Είναι κάτι που έχει να κάνει με το συναίσθημα και όλοι οι οπαδοί που υποστηρίζουν για πολλά χρόνια τη Λίβερπουλ θα καταλάβουν τί εννοώ.
Δεν μπορώ να έρθω στο ματς την Κυριακή και να δείξω οποιοδήποτε από τα συναισθήματά μου καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε έλλειψη σεβασμούς προς τους πιστούς της Λίβερπουλ.
Η Λίβερπουλ έχει εκπληκτικούς οπαδούς και δεν θα ήθελα να το κάνω αυτό, οπότε για μένα το πιο λογικό είναι να μείνω σπίτι και να δω το ματς στην τηλεόραση.
Υποθέτω ότι το τέλειο σενάριο θα ήταν η νίκη της Λίβερπουλ αυτό το Σαββατοκύριακο για να πάει και να εξασφαλίσει την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και ύστερα η Τσέλσι να πάει να πάρει τον τίτλο. Κάτι τέτοιο θα ήταν σπουδαίο αν συνέβαινε."
Οπαδός της Τσέλσι δηλώνει ο Πρόεδρος της Λίβερπουλ και, αν μη τι άλλο, ζητάει την κατανόηση του κόσμου της ομάδας του Αγγλικού λιμανιού.
Είμαι περίεργος να δω τι θα συμβεί στα καθ' ημάς, όταν έρθει εκείνη η ώρα.
Πάντως κακά τα ψέμματα. Σκεφθόμουν ότι στη δεδομένη περίσταση των ισχνών αγελάδων και της ακραίας λιτότητας, που ίσως αυτοί που στήριζαν ομάδες πάνω σε λαμογιές και μαύρο χρήμα, να μην μπορούν να συνεχίσουν πλέον τέτοια τερτίπια, ίσως είναι ευτυχής συγκυρία για τον Πανιώνιο να προΐσταται του συλλόγου κάποιος που το πλάνο του στηρίζεται στη λιτότητα και το νοικοκύρεμα. Μπορεί να είναι θέλημα αυτών των δυνάμεων που 120 χρόνια τώρα έκαναν αυτή την ομάδα να επιζήσει όλων των τραγικών στιγμών της Ελληνικής Ιστορίας. ΕΙΘΕ ... και ας μην είναι ο Πρόεδρος στο γήπεδο όταν δεν το λέει η καρδιά του, αρκεί το μυαλό του να εργάζεται για το καλό του Πανιωνίου.
"Κάθε πραγματικός οπαδός που υποστηρίζει έναν σύλλογο για 55 χρόνια -όπως κάνω εγώ- δεν μπορεί εντελώς ξαφνικά να πάει εναντίον τους μέσα σε μία νύχτα.
Όταν έχεις ακολουθήσει μία ομάδα για τόσο μεγάλο διάστημα όσο εγώ, τότε είναι στο αίμα σου. Είναι κάτι που έχει να κάνει με το συναίσθημα και όλοι οι οπαδοί που υποστηρίζουν για πολλά χρόνια τη Λίβερπουλ θα καταλάβουν τί εννοώ.
Δεν μπορώ να έρθω στο ματς την Κυριακή και να δείξω οποιοδήποτε από τα συναισθήματά μου καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε έλλειψη σεβασμούς προς τους πιστούς της Λίβερπουλ.
Η Λίβερπουλ έχει εκπληκτικούς οπαδούς και δεν θα ήθελα να το κάνω αυτό, οπότε για μένα το πιο λογικό είναι να μείνω σπίτι και να δω το ματς στην τηλεόραση.
Υποθέτω ότι το τέλειο σενάριο θα ήταν η νίκη της Λίβερπουλ αυτό το Σαββατοκύριακο για να πάει και να εξασφαλίσει την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και ύστερα η Τσέλσι να πάει να πάρει τον τίτλο. Κάτι τέτοιο θα ήταν σπουδαίο αν συνέβαινε."
Οπαδός της Τσέλσι δηλώνει ο Πρόεδρος της Λίβερπουλ και, αν μη τι άλλο, ζητάει την κατανόηση του κόσμου της ομάδας του Αγγλικού λιμανιού.
Είμαι περίεργος να δω τι θα συμβεί στα καθ' ημάς, όταν έρθει εκείνη η ώρα.
Πάντως κακά τα ψέμματα. Σκεφθόμουν ότι στη δεδομένη περίσταση των ισχνών αγελάδων και της ακραίας λιτότητας, που ίσως αυτοί που στήριζαν ομάδες πάνω σε λαμογιές και μαύρο χρήμα, να μην μπορούν να συνεχίσουν πλέον τέτοια τερτίπια, ίσως είναι ευτυχής συγκυρία για τον Πανιώνιο να προΐσταται του συλλόγου κάποιος που το πλάνο του στηρίζεται στη λιτότητα και το νοικοκύρεμα. Μπορεί να είναι θέλημα αυτών των δυνάμεων που 120 χρόνια τώρα έκαναν αυτή την ομάδα να επιζήσει όλων των τραγικών στιγμών της Ελληνικής Ιστορίας. ΕΙΘΕ ... και ας μην είναι ο Πρόεδρος στο γήπεδο όταν δεν το λέει η καρδιά του, αρκεί το μυαλό του να εργάζεται για το καλό του Πανιωνίου.
ΠΑΟ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 92-57. Πράσινος, υγιεινός περίπατος.
Τα δεκάλεπτα: 27-16, 49-28, 74-38, 92-57
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σερμαντίνι 4, Τέπιτς 17(2), Σπανούλης 8(1), Περπέρογλου 7, Μπατίστ 12, Φώτσης 5(1), Γιασικεβίτσιους 4, Νίκολας 12(3), Τσαρτσαρής 4, Διαμαντίδης 6, Πέκοβιτς 8, Καλάθης 5.
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(1), Μπράιαντ 4, Ζορόσκι 11, Παπανικολάου, Μπορόβνιακ 12, Χαριτόπουλος 5, Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 3, Γιάνκοβιτς 2, Παραγυιός, Αθηναίου 10(2), Έλντερ 2.
Είναι γνωστό ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων σε όλα τα επίπεδα. Ο Πανιώνιος είναι και χωρίς έναν από τους βασικούς του άξονες, τον Καλαμπόκη. Κυρίως όμως είναι μια ομάδα με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, χωρίς κίνητρα και με κάποιους που πια βλέπουν την κυανέρυθρη παρένθεση της καρριέρας τους σαν τελειωμένη υπόθεση. Είδαν λοιπόν το ματς διαδικαστικά. Κάποιοι άλλοι είναι σίγουρο ότι δεν μπορούν το παραπάνω σε αυτή τη φάση της καρριέρας τους, είτε γιατί είναι πολύ νέοι και άπειροι ή πολύ μεγάλοι και κουρασμένοι πια. Μ' αυτά και μ' αυτά, ο Πανιώνιος αντιστάθηκε κάπως για κανένα 15λεπτο, έμεινε κάπως αξιοπρεπώς στο παιχνίδι ως το 26 και μετά εξαφανίστηκε και το ματς έγινε πλήρης "περίπατος" για τον ΠΑΟ.
Η πληγή των κυανερύθρων, τα λάθη, αιμορράγησε από το Α' μέρος (12 έναντι 5) και έφθασε εν τέλει στα 21. Από μια ομάδα χωρίς σοβαρό πλέι μέικερ δεν μπορείς να περιμένεις πολλά. Και κάτω από το καλάθι ήμασταν λίγοι παρά τις προσπάθειες Χαριτόπουλου (αμυντικά μόνο) και Μπράιαντ.
Ας ελπίσουμε στο Αρτάκης να σταθούμε με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια αν και λίγη σημασία έχει πλέον. Πρέπει να μαζέψουμε όποιες δυνάμεις μας έχουν μείνει και να δούμε πως θ' ανταπεξέλθουμε πια του χρόνου.
Στατιστικά από GALANIS SPORTS DATA.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σερμαντίνι 4, Τέπιτς 17(2), Σπανούλης 8(1), Περπέρογλου 7, Μπατίστ 12, Φώτσης 5(1), Γιασικεβίτσιους 4, Νίκολας 12(3), Τσαρτσαρής 4, Διαμαντίδης 6, Πέκοβιτς 8, Καλάθης 5.
Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(1), Μπράιαντ 4, Ζορόσκι 11, Παπανικολάου, Μπορόβνιακ 12, Χαριτόπουλος 5, Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 3, Γιάνκοβιτς 2, Παραγυιός, Αθηναίου 10(2), Έλντερ 2.
Είναι γνωστό ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων σε όλα τα επίπεδα. Ο Πανιώνιος είναι και χωρίς έναν από τους βασικούς του άξονες, τον Καλαμπόκη. Κυρίως όμως είναι μια ομάδα με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, χωρίς κίνητρα και με κάποιους που πια βλέπουν την κυανέρυθρη παρένθεση της καρριέρας τους σαν τελειωμένη υπόθεση. Είδαν λοιπόν το ματς διαδικαστικά. Κάποιοι άλλοι είναι σίγουρο ότι δεν μπορούν το παραπάνω σε αυτή τη φάση της καρριέρας τους, είτε γιατί είναι πολύ νέοι και άπειροι ή πολύ μεγάλοι και κουρασμένοι πια. Μ' αυτά και μ' αυτά, ο Πανιώνιος αντιστάθηκε κάπως για κανένα 15λεπτο, έμεινε κάπως αξιοπρεπώς στο παιχνίδι ως το 26 και μετά εξαφανίστηκε και το ματς έγινε πλήρης "περίπατος" για τον ΠΑΟ.
Η πληγή των κυανερύθρων, τα λάθη, αιμορράγησε από το Α' μέρος (12 έναντι 5) και έφθασε εν τέλει στα 21. Από μια ομάδα χωρίς σοβαρό πλέι μέικερ δεν μπορείς να περιμένεις πολλά. Και κάτω από το καλάθι ήμασταν λίγοι παρά τις προσπάθειες Χαριτόπουλου (αμυντικά μόνο) και Μπράιαντ.
Ας ελπίσουμε στο Αρτάκης να σταθούμε με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια αν και λίγη σημασία έχει πλέον. Πρέπει να μαζέψουμε όποιες δυνάμεις μας έχουν μείνει και να δούμε πως θ' ανταπεξέλθουμε πια του χρόνου.
Στατιστικά από GALANIS SPORTS DATA.
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Θα ξέρουμε πόσο θα πονέσουμε όταν συγκεκριμενοποιηθούν τα μέτρα. Σίγουρο οτι ο πόνος θα είναι μεγάλος, να δούμε πόσο μεγάλος και ποιοι και πόσο μπορούν να τον αντέξουν
Ανακεφαλαίωνω παρακάτω τα ανακοινωθέντα στους κοινωνικούς και εργασιακούς φορείς νέα μέτρα, στο επίπεδο που ως τώρα έχουν συγκεκριμενοποιηθεί. Πολλά απ' αυτά δεν είναι προς το παρόν σε επαρκές επίπεδο λεπτομερειών και πολύ πιθανόν να είναι και επαχθέστερα απ' όσο νομίζουμε. Αντιγράφω από ανάρτηση του nooz.gr:
Στη σημερινή εποχή δεν θέλει κανένας τις εκτελέσεις ούτε των προδοτών ούτε των εγκληματιών ακόμα γιατί μάθαμε να σεβόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής στο έπακρον και δεν είναι το ζητούμενο η πρόσκαιρη ικανοποίηση των ενστίκτων του όχλου.
Αλλά στη τωρινή κατάσταση σε σχέση με το 22, μπορεί να μη βρούμε προδότες αλλά θα βρούμε πολλούς που πλούτισαν σε βάρος της χώρας και της κοινωνίας και φθάσαμε σήμερα να αναζητούμε τη σωτηρία της από τις συντάξεις εβδομηντάρηδων που παίρνουν λιγότερα των 1000 Ευρώ και της γενιάς των 700 Ευρώ, που σε λίγο θα θεωρεί πλουσιοπάροχα τα 700 που έπαιρνε, με τον ορατό κίνδυνο της πλήρους εξαθλίωσης μεγάλων ομάδων του λαού. Υπάρχει μια σαφέστατη αδικία, που δεν περιμένουμε το ΔΝΤ και η ΕΕ να την ξεδιαλύνει. Αυτοί μόνο δανεικά μπορούν να δώσουν και να ζητάνε να εξασφαλίσουν ότι δεν θα τα φάμε και αυτά. Πως μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη; Προφανώς όχι με τη βία που θα φέρει χειρότερη καταστροφή, προφανώς όχι με τη διχόνοια που θα στρέψει λαϊκές ομάδες έναντίον άλλων και απλά θα παρατείνει την παραμονή μας στον πάτο και στις δυσκολίες, με πιθανότητα μάλιστα να επικρατήσει πλήρως το χάος. Πρέπει το συντεταγμένο κράτος να αποδείξει ότι αξίζει να υπάρχει. Και υπάρχουν τρόποι να το δείξει. Θα υποφέρουμε που θα υποφέρουμε και μεις και τα παιδιά μας πιθανότατα. Ας γίνουν εκείνες οι ενέργειες που θ' αποτρέψουν πλέον τις αντικοινωνικές συμπεριφορές όσων έζησαν πλουσιοπάροχα σε βάρος των κορόιδων που πλήρωναν και καλούνται και τώρα να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Είναι το ελάχιστο ζητούμενο. Αν θέλουμε να έχουμε την ελπίδα ότι οι μόχθοι που θα επακολουθήσουν θα έχουν αποτέλεσμα ...
- Κατάργηση 13ου-14ου μισθού σε ιδιωτικό-δημόσιο τομέα . Ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι η ισχύς των μέτρων και στον ιδιωτικό τομέα μάλλον θα αποφευχθεί.(Σημείωση δική μου: Αλλού αναφέρεται ότι πιθανότατα θα αποχαρακτηριστούν για τον ιδιωτικό τομέα οι συγκεκριμένες παροχές ως δώρα ή μισθοί 13 και 14 (για να μη σκανδαλίζονται οι άλλοι λαοί των εταίρων μας...) και θα ενσωματωθούν / καταμεριστούν στις υπόλοιπες μισθοδοσίες του έτους ως επιδόματα, τα οποία δεν θα υπολογίζονται για την σύνταξη των εργαζομένων. Έτσι με Σολομώντειο τρόπο θα διασφαλιστούν και οι αντίστοιχες εισφορές για τα ταμεία, που αλλιώς πιθανόν θα κατέρρεαν με την κατάργηση των 13ου - 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα).
- Κατάργηση 13ης-14ης σύνταξης. Το μέτρο εμφανίζεται ως μη ανατρέψιμο με την ελληνική πλευρά πάντως να δίνει μάχη ώστε να εξαιρεθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι. (Σημείωση δική μου: Σε συνέντευξη του στον Antena, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κος Παναγόπουλος ανέφερε ότι θα είναι απάνθρωπο και εξουθενωτικό να κοπούν η 13η και 14η σύνταξη από χαμηλοσυνταξιούχους των 500 και 400 Ευρώ. Ο Πρωθυπουργός είπε στον κο Παπακωνσταντίνου να το σημειώσει και να διερευνήσει αν το αντίστοιχο ποσό που θα εξοικονομηθεί από μια τέτοια περικοπή στους χαμηλοσυνταξιούχους μπορεί εν τέλει να εξευρεθεί με άλλο τρόπο. Ο κος Παναγόπουλος εικάζει ότι οι κομισάριοι του ΔΝΤ έχουν πει στην Ελληνική κυβέρνηση ότι για όποιο μέτρο διαφωνεί, θα πρέπει να αντιπροτείνει ένα άλλο μέτρο που να επιφέρει ανάλογη εξοικονόμηση χρημάτων και ν' αποδείξει ότι είναι εφικτό).
- Απελευθέρωση απολύσεων (Σημείωση δική μου: Έχουν δει το φώς της δημοσιότητας νούμερα της τάξεως του 4-5% ανά μήνα σε σχέση με το 2% που ισχύει ως τώρα).
- Μείωση των αποζημιώσεων που καταβάλλονται σε περίπτωση απόλυσης (Σημείωση δική μου: Δεν έχει διευκρινισθεί. Είναι σίγουρο ότι το ποσοστό της μείωσης θα κρίνει την βαρύτητα του μέτρου. Το συγκεκριμένο μέτρο μπορεί να είναι το κριτήριο της εξαθλίωσης ή μη των εργαζομένων. Αν οι αποζημιώσεις μειωθούν σε μεγάλο ποσοστό και παράλληλα με την αύξηση της δυνατότητας των απολύσεων, πολύ πιθανόν να ανεβάσουν με ρυθμούς χιονοστιβάδας τα ποσοστά ανεργίας, ιδίως των μεγαλυτέρων σε ηλικία εργαζομένων. Η εργασία θα καταλήξει σε πλήρη ανασφάλεια και ο εργαζόμενος έρμαιος εργοδοτών και κρίσης).
- Νέα αύξηση ΦΠΑ, πιθανότατα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή στο 23%.
- Παγώνουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα (Σημείωση δική μου: Είναι το λιγότερο και μακάρι αυτό να ίσχυε και μόνο. Φανταστείτε πως φαινόταν βαρύ στην Ελληνική κοινωνία όταν πριν λίγους μόνο μήνες, στην προεκλογική του εκστρατεία, ο Καραμανλής εξήγγειλε πάγωμα των μισθών μόνο στο δημόσιο. Σε μικρό χρονικό διάστημα αυτό το τότε βαρύ μοιάζει πια παρανυχίδα μπροστά σε αιμορραγούσα πληγή...Γενικά περικοπές που δεν αφορούν παράλληλες θεσμικές αλλαγές θεωρούνται πλέον ιδιαίτερα ανεκτές και αυτονόητες πιθανότατα. Πόσο κρίμα είναι που ένα διεφθαρμένο και υπέρογκο δημόσιο και δεν πρόσφερε επαρκείς και αποδοτικές υπηρεσίες στον πολίτη για χρόνια τώρα και έφθασε στο σημείο το δημοσιονομικό του πρόβλημα να το κάνει πρόβλημα δανεισμού της χώρας και εν τέλει υπαρξιακό ζήτημα για την χώρα, παρασύροντας στον όλεθρο τον ήδη προβληματικό ιδιωτικό τομέα, που δεν βίωνε ούτως ή άλλως επιθυμητές για τον εργαζόμενο συνθήκες εργασίες).
- Αύξηση του ΛΑΦΚΑ, το οποίο θα φτάσει το 15%
Στη σημερινή εποχή δεν θέλει κανένας τις εκτελέσεις ούτε των προδοτών ούτε των εγκληματιών ακόμα γιατί μάθαμε να σεβόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής στο έπακρον και δεν είναι το ζητούμενο η πρόσκαιρη ικανοποίηση των ενστίκτων του όχλου.
Αλλά στη τωρινή κατάσταση σε σχέση με το 22, μπορεί να μη βρούμε προδότες αλλά θα βρούμε πολλούς που πλούτισαν σε βάρος της χώρας και της κοινωνίας και φθάσαμε σήμερα να αναζητούμε τη σωτηρία της από τις συντάξεις εβδομηντάρηδων που παίρνουν λιγότερα των 1000 Ευρώ και της γενιάς των 700 Ευρώ, που σε λίγο θα θεωρεί πλουσιοπάροχα τα 700 που έπαιρνε, με τον ορατό κίνδυνο της πλήρους εξαθλίωσης μεγάλων ομάδων του λαού. Υπάρχει μια σαφέστατη αδικία, που δεν περιμένουμε το ΔΝΤ και η ΕΕ να την ξεδιαλύνει. Αυτοί μόνο δανεικά μπορούν να δώσουν και να ζητάνε να εξασφαλίσουν ότι δεν θα τα φάμε και αυτά. Πως μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη; Προφανώς όχι με τη βία που θα φέρει χειρότερη καταστροφή, προφανώς όχι με τη διχόνοια που θα στρέψει λαϊκές ομάδες έναντίον άλλων και απλά θα παρατείνει την παραμονή μας στον πάτο και στις δυσκολίες, με πιθανότητα μάλιστα να επικρατήσει πλήρως το χάος. Πρέπει το συντεταγμένο κράτος να αποδείξει ότι αξίζει να υπάρχει. Και υπάρχουν τρόποι να το δείξει. Θα υποφέρουμε που θα υποφέρουμε και μεις και τα παιδιά μας πιθανότατα. Ας γίνουν εκείνες οι ενέργειες που θ' αποτρέψουν πλέον τις αντικοινωνικές συμπεριφορές όσων έζησαν πλουσιοπάροχα σε βάρος των κορόιδων που πλήρωναν και καλούνται και τώρα να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Είναι το ελάχιστο ζητούμενο. Αν θέλουμε να έχουμε την ελπίδα ότι οι μόχθοι που θα επακολουθήσουν θα έχουν αποτέλεσμα ...
O πάλαι ποτέ΄"κόκκινος" (και τώρα "πράσινος") Ντάνι στην Ελλάδα
Ο Ντανιέλ Κον Μπετί βρέθηκε στην Ελλάδα και έκανε μια ενδιαφέρουσα ομιλία, όπου αναφέρθηκε και στην κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα. Στην Ελλάδα είπε, μέσα σε ένα περιβάλλον αδιαφάνειας και διαφθοράς, ο καθένας ενδιαφερόταν μόνο για το ατομικό του συμφέρον και μια γενική δυσπιστία βασίλευε από τους πολίτες προς τους πολιτικούς και αμοιβαία από τους πολιτικούς προς τους πολίτες. Μέσα από τον αγώνα για το ατομικό συμφέρον φάνηκε κανένας να μην κοιτάει το συμφέρον της χώρας και το κοινωνικό συμφέρον. Ο πάλαι ποτέ κόκκινος Ντάνι αναφέρθηκε πέρα από τις όποιες ευθύνες των Ελλήνων για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και στις ευθύνες των Ευρωπαίων και τόνισε ότι η Ευρώπη στη δεδομένη φάση οφείλει και με βάση τη συνθήκη της Λισσαβώνας να εγγυηθεί τα Ελληνικά σύνορα σαν Ευρωπαϊκά σύνορα και να επιτρέψει στην Ελλάδα να αποβάλλει, για ένα διάστημα τουλάχιστον, τα βαριά έξοδά της για τις αμυντικές δαπάνες, που όμοιά τους δεν έχει καμμιά άλλη χώρα της Ένωσης.
Δυστυχώς Ντάνι ακόμα και την υπερχρεωμένη και καταρρέουσα Ελλάδα, δεν θα πάψουν, μεταξύ άλλων και οι συμπατριώτες σου βιομήχανοι και έμποροι όπλων, να την βλέπουν σαν πελάτη, που με κάθε τρόπο ... πρέπει να τον κρατήσουν στο πελατολόγιο τους ... αλλά κε Παπανδρέου δεν θα έβλαπτε εφόσον δεν μπορούμε να κρατήσουμε ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ να προσπαθήσουμε τουλάχιστον στα πλαίσια της ανάκαμψης, να ζητήσουμε την εν τέλει πιο ουσιαστική βοήθεια των εταίρων μας, αυτή που θα βγάλει από πάνω μας τον βραχνά των αβάστακτων αμυντικών δαπανών, χωρίς το άγχος επαπειλούμενων δεινών. Να δεχθούν οι εταίροι μας επισήμως ότι τα Ελληνικά σύνορα αποτελούν σύνορα της Ευρώπης και ότι η ΕΕ τα εγγυάται έναντι εξωτερικών (ή φιλίων...) επιβουλών. Δύσκολο σίγουρα να επιτευχθεί κάτι τέτοιο απο την καταρρακωμένη Ελλάδα, που ούτως ή άλλως οι πιστωτές την έχουν στο χέρι -και γιατί λοιπόν να κάνουν τέτοιες αβρότητες- αλλά επειδή οι πιστωτές υποτίθεται ότι είναι και σύμμαχοι και μια τέτοια πρόταση θα γίνει για να εξασφαλίσει εκτός των άλλων και τα λεφτά τους, μήπως θα έπρεπε να προταθεί ρε παιδί μου... έτσι για να φανερώσει καθαρά και ξάστερα την αμέριστη αλληλεγγύη μεταξύ των εταίρων;
Δυστυχώς Ντάνι ακόμα και την υπερχρεωμένη και καταρρέουσα Ελλάδα, δεν θα πάψουν, μεταξύ άλλων και οι συμπατριώτες σου βιομήχανοι και έμποροι όπλων, να την βλέπουν σαν πελάτη, που με κάθε τρόπο ... πρέπει να τον κρατήσουν στο πελατολόγιο τους ... αλλά κε Παπανδρέου δεν θα έβλαπτε εφόσον δεν μπορούμε να κρατήσουμε ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ να προσπαθήσουμε τουλάχιστον στα πλαίσια της ανάκαμψης, να ζητήσουμε την εν τέλει πιο ουσιαστική βοήθεια των εταίρων μας, αυτή που θα βγάλει από πάνω μας τον βραχνά των αβάστακτων αμυντικών δαπανών, χωρίς το άγχος επαπειλούμενων δεινών. Να δεχθούν οι εταίροι μας επισήμως ότι τα Ελληνικά σύνορα αποτελούν σύνορα της Ευρώπης και ότι η ΕΕ τα εγγυάται έναντι εξωτερικών (ή φιλίων...) επιβουλών. Δύσκολο σίγουρα να επιτευχθεί κάτι τέτοιο απο την καταρρακωμένη Ελλάδα, που ούτως ή άλλως οι πιστωτές την έχουν στο χέρι -και γιατί λοιπόν να κάνουν τέτοιες αβρότητες- αλλά επειδή οι πιστωτές υποτίθεται ότι είναι και σύμμαχοι και μια τέτοια πρόταση θα γίνει για να εξασφαλίσει εκτός των άλλων και τα λεφτά τους, μήπως θα έπρεπε να προταθεί ρε παιδί μου... έτσι για να φανερώσει καθαρά και ξάστερα την αμέριστη αλληλεγγύη μεταξύ των εταίρων;
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
Ο "κούκος" που αναζητείται να φέρει την (κυανέρυθρη) Άνοιξη
Μόνος σαν τον "κούκο", χωρίς συνεργάτες, χωρίς γυμναστές, θα έρθει ο Μίκαελ Στάρε σήμερα στις 4:35 μμ στην Αθήνα για ν' αναλάβει τις τύχες του Πανιωνίου από πλευράς τεχνικής υποστήριξης.
Με το Μάντζιο βοηθό και υπό αναζήτηση γυμναστή για να εκτελεί το πρόγραμμα που θα στέλνει ο Μπάνγκσμπο από τη Δανία. Εκγύμναση με "τηλεχειριστήριο" και ας ελπίσουμε να μπορεί να έρχεται που και που ο Δανός να ελέγχει τι γίνεται και όχι μόνο να του στέλνουν με email ή fax τα αποτελέσματα των εργομετρικών εξετάσεων. Αν έχουμε τώρα web camera στο Απήλιο για να μπορεί να παρακολουθεί τις προπονήσεις, δεν το ξέρω. Στην εποχή των broadband services ζούμε εξάλλου, γιατί όχι λοιπόν...
Όσο για τον Στουρ, διαβάζω ότι έχει τον ίδιο μάνατζερ με Στάρε και Γιόνσον, που δήλωσε ότι δεν έχει μιλήσει για παίκτες με Πανιώνιο ή Στάρε, αλλά θεωρεί ότι ο Στουρ είναι καλή περίπτωση γιατί μπορεί να φύγει ακόμα και ως ελεύθερος από τη Φούλαμ, αφού δεν έχει καθόλου χρόνο συμμετοχής (γιατί άραγε;;;). Και παράλληλα έπλεξε σαν καλός ατζέντης, το εγκώμιο του πελάτη του:
«Θα γίνει τοπ προπονητής. Δουλεύει πολύ και έχει τεράστιες γνώσεις. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει καλή φήμη στη Σουηδία, όμως πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί και θα τα καταφέρει».
Μακάρι να είναι έτσι και μακάρι να μην χρησιμεύσει ο Πανιώνιος για να κάνει το προπονητικό του "αγροτικό" ο συμπαθής Μίκαελ και να υπάρξει αντιθέτως αλληλοπροσφορά μεταξύ προπονητή και ομάδας.
Με το Μάντζιο βοηθό και υπό αναζήτηση γυμναστή για να εκτελεί το πρόγραμμα που θα στέλνει ο Μπάνγκσμπο από τη Δανία. Εκγύμναση με "τηλεχειριστήριο" και ας ελπίσουμε να μπορεί να έρχεται που και που ο Δανός να ελέγχει τι γίνεται και όχι μόνο να του στέλνουν με email ή fax τα αποτελέσματα των εργομετρικών εξετάσεων. Αν έχουμε τώρα web camera στο Απήλιο για να μπορεί να παρακολουθεί τις προπονήσεις, δεν το ξέρω. Στην εποχή των broadband services ζούμε εξάλλου, γιατί όχι λοιπόν...
Όσο για τον Στουρ, διαβάζω ότι έχει τον ίδιο μάνατζερ με Στάρε και Γιόνσον, που δήλωσε ότι δεν έχει μιλήσει για παίκτες με Πανιώνιο ή Στάρε, αλλά θεωρεί ότι ο Στουρ είναι καλή περίπτωση γιατί μπορεί να φύγει ακόμα και ως ελεύθερος από τη Φούλαμ, αφού δεν έχει καθόλου χρόνο συμμετοχής (γιατί άραγε;;;). Και παράλληλα έπλεξε σαν καλός ατζέντης, το εγκώμιο του πελάτη του:
«Θα γίνει τοπ προπονητής. Δουλεύει πολύ και έχει τεράστιες γνώσεις. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει καλή φήμη στη Σουηδία, όμως πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί και θα τα καταφέρει».
Μακάρι να είναι έτσι και μακάρι να μην χρησιμεύσει ο Πανιώνιος για να κάνει το προπονητικό του "αγροτικό" ο συμπαθής Μίκαελ και να υπάρξει αντιθέτως αλληλοπροσφορά μεταξύ προπονητή και ομάδας.
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
Πανιώνιος-Καβάλα 69-67. Όλοι χαρούμενοι και ο Πανιώνιος στα play-offs
Το ματς δεν αντέχει σε μεγάλη κριτική ιδίως το Β' μέρος, που καθυστέρησε ν' αρχίσει ...για να συγχρονιστούν τα κρίσιμα για την υπόθεση του υποβιβασμού ματς χρονικά, αφού στο Ελληνικό στον αγώνα της ΑΕΚ με τον Ηλυσιακό έσπασε ντο ταμπλό και το ματς διακόπηκε για αρκετό διάστημα.
Στο Α' μέρος υπήρξε αρκετό σκοράρισμα και μεγάλο σχετικά σκορ ενώ στο Β' μέρος, η αναμονή επέφερε την κούραση και το σκορ έμεινε σε μικρά επίπεδα με χαμηλότερη απόδοση. Από τον Πανιώνιο κορυφαίος ο Έρτσεκ, πολύ καλοί οι Ζορόφσκι και Παπανικολάου και σημαντική και η βοήθεια Μπορόβνιακ.
Αντίπαλος στα play-offs ο πρώτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ΠΑΟ.
Τα δεκάλεπτα: 28-22, 46-39, 58-58, 69-67
Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 6, Μπράιαντ 5, Ζορόσκι 14 (3), Παπανικολάου 10, Μπορόβνιακ 9, Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 20 (4), Γιάνκοβιτς, Παραγιός, Αθηναίου 3 (1), Έλντερ 2.
Καβάλα (Βαγγέλης Αλεξανδρής): Σουντοφ 3 (1), Στεφανίδης, Αγγελόπουλος 9 (1), Χαφ 3 (1), Σίμονς 5, Ηλιάδης, Παλάσιο 13, Κυρίτσης 26 (1), Σιγκούνας 2, Τσέρανιτς, Τακουάν 6 (2).
Στατιστικά από GALANIS SPORTS DATA.
Μπόμπαν
To blog basket-action μου θύμησε (απαράδεκτο το ότι δεν το θυμήθηκα μόνος μου ...) ότι σήμερα είναι η επέτειος του τραγικού τραυματισμού του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, το 1993, σε εκείνο το ματς με τον ΠΑΟ, που όλοι θα θέλαμε ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ. Ο Μπόμπαν δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας. Έγινε παράδειγμα για το πόσο κακό μπορεί να προξενήσει μια εκδήλωση σαν τον αθλητισμό, που θα έπρεπε μόνο χαρά και διασκέδαση να δίνει και στους αθλητές και στους φιλάθλους. Είναι τουλάχιστον χαρά μας που ο γυιός του, ο Βλαδίμηρος είναι στον Πανιώνιο και το παλληκάρι, μωράκι τότε, μεγάλωσε και έγινε και διεθνής και τροπαιούχος με τις μικρές εθνικές της χώρας μας και ευχόμαστε να έχει αξιόλογη πρόοδο και στο μέλλον και να πετύχει όσα καλά πρόλαβε να πετύχει ο μπαμπάς του ως την αποφράδα ώρα και όσα δεν πρόλαβε και είναι σίγουρο ότι μπορούσε να κατορθώσει. Μπόμπαν θα σε θυμόμαστε πάντα.
Τα γκάλοπ καθορίζουν τις πολιτικές
Τελικά δεν κυβέρναγαν μόνο στην Ελλάδα βάσει δημοσκοπήσεων. Είναι σαφές ότι και η κα Μέρκελ καθορίζει τις πολιτικές της αποφάσεις, που έχουν βαρύνοντα ρόλο για όλη την Ευρώπη, με πυξίδα τα γκάλοπ και την κοινή γνώμη. Πρόσφατη δημοσκόπηση του Ifratest Dimap group έδειξε ότι γύρω στα 2/3 των Γερμανών αντιτίθενται στην παροχή βοήθειας στην Ελλάδα, δείχνοντας να μην έχουν κατανοήσει τους ευρύτερους κινδύνους που καραδοκούν για την Ευρώπη και το κοινό νόμισμα ... παρ' ότι καθημερινά ο Υπουργός των Οικονομικών Σόιμπλε προσπαθεί να τους υπενθυμίζει και επεξηγεί την πραγματικότητα. Και η δημοσκόπηση αυτή δείχνει να καθορίζει τις πολιτικές αποφάσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου (και όχι για παράδειγμα οι ενδείξεις της γενίκευσης της κρίσης που διαφάνηκαν χθες με το "άνοιγμα" των σπρέντς και σε Πορτογαλία και Ιρλανδία). Σε μια προσπάθεια να ζυγιάσει τα πράγματα, η κα Μέρκελ επιχειρεί ποδοσφαιρικού τύπου "καθυστέρηση" μέχρι τις κρίσιμες για αυτήν και το κόμμα της εκλογές στη Βεστφαλία-Ρηνανία, φθάνοντας την κατάσταση στα άκρα ... πίσω από την πίεση πολιτικών "φίλων", τύπου Βεστερβέλε και δημοσκοπήσεων, φυλλάδων τύπου Μπίλτ. Κάποτε πολιτική αρετή θεωρούσαμε το να παίρνεις τις αποφάσεις, που πρέπει να πάρεις, έστω και σε αντίθεση με την κοινή γνώμη. Ακόμα και το ίνδαλμα της κας Αγγέλας, η Θάτσερ, αυτό έκανε σε πλείστες περιπτώσεις. Σήμερα φαίνεται να κυβερνούν ... τα γκάλοπ. Είναι μάλλον μια παρεξηγημένη μορφή ... συμμετοχικής δημοκρατίας ...
Στην Παρουσίαση
Ευελπιστώ ότι οι υπεύθυνοι της ΠΑΕ Πανιώνιος, στην παρουσίαση του νέου προπονητή, Μίκαελ Στάρε (την Πέμπτη;;;;), θα εξηγήσουν με περισσότερες λεπτομέρειες το σκεπτικό της πρόσληψης. Γιατί πχ η όρεξη, που ίσως έχει επαυξημένη για ν' αναδειχθεί ένας νέος προπονητής, μετράει παραπάνω από την εμπειρία και το δείγμα δουλειάς ενός παλιού και γνώστη της Ελληνικής πραγματικότητας; Γιατί δείξαμε εμπιστοσύνη σε κάποιον που προέρχεται από ένα πρωτάθλημα ημιερασιτεχνικό (με βλέμμα που κοιτάει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ας πούμε ημιεπαγγελματικό) και όχι σε ιδιαίτερα καλύτερη κατάσταση από το δικό μας, όταν και ο ίδιος παραδέχεται τη σπανιότητα στις μέρες μας, του να δουλέψει ένας Σουηδός προπονητής εκτός της πατρίδας του; Και επειδή αρεσκόμεθα τελευταία στην οικονομικοκεντρική ανάλυση των κινήσεων της ΠΑΕ, αν είναι αλήθεια τα όσα ακούγονται περί αμοιβής, δεν είναι φθηνότερη η συγκεκριμένη περίπτωση σε σχέση με αυτήν που διαδέχθηκε στον κυανέρυθρο πάγκο.
Δεν κάνω κριτική της πρόσληψης γιατί δεν μπορεί να γίνεται κριτική εκ των προτέρων, αλλά θεωρώ ότι στοιχειώδης σεβασμός προς τους φίλους αυτής της ομάδας, απαιτεί να γίνει μια ανάλυση των επιδιωκομένων αυτής της πρόσληψης σε μεγαλύτερο βάθος. Δεν φθάνει ως επιχείρημα το ότι το αποφάσισε ο υπεύθυνος. Ο υπεύθυνος θα νοιώθει πιο άνετος στο ρόλο του αν δίνει στον κόσμο ένα πιο σαφές περιεχόμενο του σκεπτικού των κινήσεών του. Δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει αλλά αν το κάνει κάτι καλύτερο θα δείξει στον κόσμο, που αποτελεί τον πελάτη του προϊόντος του. Επίσης δεν είναι επιχείρημα τα καλά λόγια του Γιόνσον για τον τέως (και νυν πια) προπονητή του. Καταλαβαίνουμε όλοι γιατί. Ποιος άλλος σχετικά ειδήμων στάθμισε τεχνικά τις δυνατότητες του κου Στάρε και έδωσε τη σύστασή του για την πρόσληψη; Υπήρξε τέτοιο άτομο, ή απλά μας εντυπωσίασε η κατάκτηση του ντάμπλ με την ΑΙΚ και μόνο; Το γεγονός ότι φέτος με μικρότερο μπάτζετ και πιο νέα ομάδα πήγε άσχημα το σταθμίσαμε καθόλου στην αξιολόγησή μας.
Και κάτι πιο τεχνικό. Μας έφαγαν και πέρυσι τα αυτιά επί Φερέρα για το 4-4-2, που θα παίζει αποκλειστικά η ομάδα και άλλα τέτοια. Κατ' αρχάς τα συστήματα τα διαμορφώνεις και με βάση αυτούς που έχεις για να τα εφαρμόσουν αλλά και παίζει ρόλο και ποιόν αντιμετωπίζεις για το πως θα τον παίξεις. Να πει ο Πανιώνιος ότι στις μικρές ομάδες και στις ακαδημίες βάζω τους προπονητές να μαθαίνουν τους νέους να παίζουν 4-4-2 γιατί αυτό θέλω κυρίως να εφαρμόσω σε βάθος χρόνου, το καταλαβαίνω. Να λέμε ότι η πρώτη ομάδα θα παίζει 4-4-2 αποκλειστικά μάλλον επιπόλαιο φαίνεται και θα το ανατρέπουν οι περιστάσεις όπως έκαναν και στην προηγούμενη περίοδο. Ανέφερα τα παραπάνω γιατί και πάλι διαβάζω δημοσιεύματα αρκετά για τη μεγάλη αγάπη του κου Στάρε στο 4-4-2, που δεν θέλει να το αλλάζει και άλλα τέτοια. Ελπίζω να μας έμαθε μερικά πράγματα η χρονιά που πέρασε και να είμαστε πιο σοβαροί στην επόμενη.
Δεν κάνω κριτική της πρόσληψης γιατί δεν μπορεί να γίνεται κριτική εκ των προτέρων, αλλά θεωρώ ότι στοιχειώδης σεβασμός προς τους φίλους αυτής της ομάδας, απαιτεί να γίνει μια ανάλυση των επιδιωκομένων αυτής της πρόσληψης σε μεγαλύτερο βάθος. Δεν φθάνει ως επιχείρημα το ότι το αποφάσισε ο υπεύθυνος. Ο υπεύθυνος θα νοιώθει πιο άνετος στο ρόλο του αν δίνει στον κόσμο ένα πιο σαφές περιεχόμενο του σκεπτικού των κινήσεών του. Δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει αλλά αν το κάνει κάτι καλύτερο θα δείξει στον κόσμο, που αποτελεί τον πελάτη του προϊόντος του. Επίσης δεν είναι επιχείρημα τα καλά λόγια του Γιόνσον για τον τέως (και νυν πια) προπονητή του. Καταλαβαίνουμε όλοι γιατί. Ποιος άλλος σχετικά ειδήμων στάθμισε τεχνικά τις δυνατότητες του κου Στάρε και έδωσε τη σύστασή του για την πρόσληψη; Υπήρξε τέτοιο άτομο, ή απλά μας εντυπωσίασε η κατάκτηση του ντάμπλ με την ΑΙΚ και μόνο; Το γεγονός ότι φέτος με μικρότερο μπάτζετ και πιο νέα ομάδα πήγε άσχημα το σταθμίσαμε καθόλου στην αξιολόγησή μας.
Και κάτι πιο τεχνικό. Μας έφαγαν και πέρυσι τα αυτιά επί Φερέρα για το 4-4-2, που θα παίζει αποκλειστικά η ομάδα και άλλα τέτοια. Κατ' αρχάς τα συστήματα τα διαμορφώνεις και με βάση αυτούς που έχεις για να τα εφαρμόσουν αλλά και παίζει ρόλο και ποιόν αντιμετωπίζεις για το πως θα τον παίξεις. Να πει ο Πανιώνιος ότι στις μικρές ομάδες και στις ακαδημίες βάζω τους προπονητές να μαθαίνουν τους νέους να παίζουν 4-4-2 γιατί αυτό θέλω κυρίως να εφαρμόσω σε βάθος χρόνου, το καταλαβαίνω. Να λέμε ότι η πρώτη ομάδα θα παίζει 4-4-2 αποκλειστικά μάλλον επιπόλαιο φαίνεται και θα το ανατρέπουν οι περιστάσεις όπως έκαναν και στην προηγούμενη περίοδο. Ανέφερα τα παραπάνω γιατί και πάλι διαβάζω δημοσιεύματα αρκετά για τη μεγάλη αγάπη του κου Στάρε στο 4-4-2, που δεν θέλει να το αλλάζει και άλλα τέτοια. Ελπίζω να μας έμαθε μερικά πράγματα η χρονιά που πέρασε και να είμαστε πιο σοβαροί στην επόμενη.
Τρίτη 27 Απριλίου 2010
Μπέος speaking...
Xωρίς σχολιασμό (και με ελαφριά λογοκρισία) αντιγράφω από συνέντευξη Μπέου στην Sentra 103.3 FM:
«Αγαπημένη μου ομάδα, ομάδα της καρδιάς μου, είναι ο Πανιώνιος. Σέβομαι και εκτιμώ τον Κωνσταντίνο Τσακίρη, είναι γνήσιος Πανιώνιος κι έχει ματώσει οικονομικά. Οσο για τον Κιντή... Είμαι αντίθετος με μοντέλο έμμισθων προέδρων, παραγόντων τεχνοκρατών του κ....! Είδατε κάτι παράγοντες που οδήγησαν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, ο Αρης, ο Ηρακλής».
Είπε και άλλα (δείτε sentragoal). Δεν ξέρω πως πρέπει να αισθανθώ από τη σχετική σύμπτωση απόψεων που εξέφρασα με αυτές Μπέου ως προς τη δημοσιοποίηση των στημένων παιχνιδιών. Ελπίζω να πείθουν τα επιχειρήματα που έγραψα σ' εκείνη την ανάρτησή μου και το γεγονός ότι προηγήθηκε η δική μου ανάρτηση της δημοσιοποίησης της συνέντευξης Μπέου. Οποιαδήποτε ομοιότητα οφείλεται σε τυχαίο γεγονός. Δεν προϋπήρξε συνεννόηση, σας διαβεβαιώ γι' αυτό.
«Αγαπημένη μου ομάδα, ομάδα της καρδιάς μου, είναι ο Πανιώνιος. Σέβομαι και εκτιμώ τον Κωνσταντίνο Τσακίρη, είναι γνήσιος Πανιώνιος κι έχει ματώσει οικονομικά. Οσο για τον Κιντή... Είμαι αντίθετος με μοντέλο έμμισθων προέδρων, παραγόντων τεχνοκρατών του κ....! Είδατε κάτι παράγοντες που οδήγησαν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, ο Αρης, ο Ηρακλής».
Είπε και άλλα (δείτε sentragoal). Δεν ξέρω πως πρέπει να αισθανθώ από τη σχετική σύμπτωση απόψεων που εξέφρασα με αυτές Μπέου ως προς τη δημοσιοποίηση των στημένων παιχνιδιών. Ελπίζω να πείθουν τα επιχειρήματα που έγραψα σ' εκείνη την ανάρτησή μου και το γεγονός ότι προηγήθηκε η δική μου ανάρτηση της δημοσιοποίησης της συνέντευξης Μπέου. Οποιαδήποτε ομοιότητα οφείλεται σε τυχαίο γεγονός. Δεν προϋπήρξε συνεννόηση, σας διαβεβαιώ γι' αυτό.
Κοινωνικό Συμβόλαιο και στήριξη της προσπάθειας. Κατώφλια και αντοχές. Να παίξουμε το τελευταίο μας χαρτί πριν την παράδοση;
Η 19η Μαϊου είναι κοντά και ίσως σημάνει στάση πληρωμών αν δεν είμαστε πια σε θέση να δανειστούμε για ν΄ αποπληρώσουμε το ομόλογο που θα λήξει. Ενδιάμεσα στις 9 Μαΐου διεξάγονται οι Γερμανικές εκλογές και κάποια "βαρίδια" μπορεί να φύγουν από τη Γερμανική ηγεσία ώστε να χειρισθεί πλεόν με μεγαλύτερο ευρωπαϊσμό το θέμα της στήριξης της Ελλάδας.
Η στάση πληρωμών και ο χειρισμός της χρειάζεται ηγεσία με μεγαλύτερες δυνάμεις απ' όσες σήμερα διαθέτει το πολιτικό οπλοστάσιο της χώρας. Δεν είναι υποτιμητικός χαρακτηρισμός, είναι ρεαλισμός. Συνεπώς μάλλον θα πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις στην εξασφάλιση, την όσο δυνατόν συντομότερη, της βοήθειας από το μηχανισμό ΕΕ/ΔΝΤ. Η δυσκολία έγκειται στο ότι αρκετά απ' όσα ζητούν ξεπερνούν τις λαϊκές αντοχές κατά πολύ και πέραν τούτου δεν συνάδουν με το Ελληνικό πρόβλημα και δεν θα δώσουν εν τέλει λύσεις αλλά θα οδηγήσουν σε πνιγμό τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, σε βαθιά ύφεση και σε τέλμα ως προς τις πιθανότητες ανάπτυξης σε εύθετο βάθος χρόνου. Η μετατροπή για παράδειγμα των εργαζομένων σε πρώτη φάση σε ανέργους για να επαναμετατραπούν στη συνέχεια,σε περιβάλλον χωρίς συλλογικές συμβάσεις, σε φθηνά εργατικά χέρια χωρίς απαιτήσεις είναι κάτι που δύσκολα θα γίνει ανεκτό χωρίς αντιδράσεις. Από την άλλη, η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι πιο επιδεκτική από ποτέ να εφαρμόσει μια πολιτική λιτότητας και περικοπών, τουλάχιστον σε ένα τριετές πλαίσιο ώστε να ξαναφέρει τη χώρα σε πορεία ανάκαμψης.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κοινωνία εργαζομένων που δέχεται περικοπές αλλά δεν δέχεται τις θεσμικές αλλαγές που θα την οδηγήσουν στην εξαθλίωση και τη δουλοπαροικία. Η κυβέρνηση κατηγορείται στην παρούσα φάση γιατί δεν δρα άμεσα και δεν αποδέχεται άνευ όρων τις προτάσεις του ΔΝΤ, πόσω μάλλον γιατί δεν παίρνει η ίδια την πρωτοβουλία να επιβάλλει μόνη της τα προτεινόμενα μέτρα. Πριν την κατακεραυνώσουμε θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει επιστροφή μετά τη λήψη τέτοιας έκτασης θεσμικών μέτρων και αν εξασφαλίζουν τη σε βάθος χρόνου ανάκαμψη της χώρας ή μόνον τους πιστωτές της. Σαφώς εδώ που φθάσαμε (και με ευθύνη της κυβέρνησης και προφανώς όλων μετά το 1981) τον πρώτο λόγο έχουν οι πιστωτές και το μεγάλο ερώτημα είναι αν αξίζει τον κόπο να τους πείσουμε ή πρέπει να παραδοθούμε αμαχητί και να πάρουμε την ελεημοσύνη τους για να διασώσουμε έστω το τώρα πριν να είναι τελείεως αργά. Να πολεμήσουμε λοιπόν κάπως για το αύριο ή όχι; Να το θέσουμε και αλλιώς; Κάποιοι σαν τους κομισάριους του ΔΝΤ μπορούν να πεισθούν να εφαρμόσουν πέρα από τον τυφλοσούρτη, που έχουν ετοιμάσει για την περίπτωση, με βάση την κατηγοροποίηση που έχουν κάνει στην Ελληνική υπόθεση; Φαίνεται ιδιαιτέρως απίθανο και δεν έχουμε και τα "όπλα" για να επιβάλλουμε την όποια άποψή μας, έστω και αν αποδείξουμε τη λογική της. Και δεν πιστεύω ότι τους ενδιαφέρει η λογική των απόψεών μας.
Ο Ελληνικός Λαός πιστεύω ότι θα δεχόταν στην παρούσα κατάσταση ένα κοινωνικό συμβόλαιο περικοπών και μειώσεων του βιοτικού του επιπέδου, αλλά όχι εξαθλίωσης χωρίς την οποιαδήποτε προοπτική. Ίσως το μόνο που θα μπορούσε να πείσει τους κυριίους του ΔΝΤ και τους συν αυτούς Ευρωπαίους είναι ότι τα μέτρα ως το τάδε κατώφλι θα γίνουν αποδεκτά με εθνική σύμπνοια από το Λαό ενώ μετά απ' αυτό το κατώφλι θα προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή, που θ' ανατρέψει τη μελλοντική δυνατότητα της χώρας να συνέλθει και να αποπληρώσει κάποτε τα χρέη της. Ναι είμαστε στη γωνία αλλά ίσως η δυναμική της αντίδρασης ή της επαπειλούμενης αντίδρασης μπορεί να διαφυλλάξει τ' αναγκαία. Μόνο που οι διαχειριστές της κατάστασης πρέπει να σταθμίσουν ως που και ως πότε τους παίρνει να παίξουν και αυτό το τελευταίο χαρτί της παρτίδας.
Η στάση πληρωμών και ο χειρισμός της χρειάζεται ηγεσία με μεγαλύτερες δυνάμεις απ' όσες σήμερα διαθέτει το πολιτικό οπλοστάσιο της χώρας. Δεν είναι υποτιμητικός χαρακτηρισμός, είναι ρεαλισμός. Συνεπώς μάλλον θα πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις στην εξασφάλιση, την όσο δυνατόν συντομότερη, της βοήθειας από το μηχανισμό ΕΕ/ΔΝΤ. Η δυσκολία έγκειται στο ότι αρκετά απ' όσα ζητούν ξεπερνούν τις λαϊκές αντοχές κατά πολύ και πέραν τούτου δεν συνάδουν με το Ελληνικό πρόβλημα και δεν θα δώσουν εν τέλει λύσεις αλλά θα οδηγήσουν σε πνιγμό τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, σε βαθιά ύφεση και σε τέλμα ως προς τις πιθανότητες ανάπτυξης σε εύθετο βάθος χρόνου. Η μετατροπή για παράδειγμα των εργαζομένων σε πρώτη φάση σε ανέργους για να επαναμετατραπούν στη συνέχεια,σε περιβάλλον χωρίς συλλογικές συμβάσεις, σε φθηνά εργατικά χέρια χωρίς απαιτήσεις είναι κάτι που δύσκολα θα γίνει ανεκτό χωρίς αντιδράσεις. Από την άλλη, η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι πιο επιδεκτική από ποτέ να εφαρμόσει μια πολιτική λιτότητας και περικοπών, τουλάχιστον σε ένα τριετές πλαίσιο ώστε να ξαναφέρει τη χώρα σε πορεία ανάκαμψης.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κοινωνία εργαζομένων που δέχεται περικοπές αλλά δεν δέχεται τις θεσμικές αλλαγές που θα την οδηγήσουν στην εξαθλίωση και τη δουλοπαροικία. Η κυβέρνηση κατηγορείται στην παρούσα φάση γιατί δεν δρα άμεσα και δεν αποδέχεται άνευ όρων τις προτάσεις του ΔΝΤ, πόσω μάλλον γιατί δεν παίρνει η ίδια την πρωτοβουλία να επιβάλλει μόνη της τα προτεινόμενα μέτρα. Πριν την κατακεραυνώσουμε θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει επιστροφή μετά τη λήψη τέτοιας έκτασης θεσμικών μέτρων και αν εξασφαλίζουν τη σε βάθος χρόνου ανάκαμψη της χώρας ή μόνον τους πιστωτές της. Σαφώς εδώ που φθάσαμε (και με ευθύνη της κυβέρνησης και προφανώς όλων μετά το 1981) τον πρώτο λόγο έχουν οι πιστωτές και το μεγάλο ερώτημα είναι αν αξίζει τον κόπο να τους πείσουμε ή πρέπει να παραδοθούμε αμαχητί και να πάρουμε την ελεημοσύνη τους για να διασώσουμε έστω το τώρα πριν να είναι τελείεως αργά. Να πολεμήσουμε λοιπόν κάπως για το αύριο ή όχι; Να το θέσουμε και αλλιώς; Κάποιοι σαν τους κομισάριους του ΔΝΤ μπορούν να πεισθούν να εφαρμόσουν πέρα από τον τυφλοσούρτη, που έχουν ετοιμάσει για την περίπτωση, με βάση την κατηγοροποίηση που έχουν κάνει στην Ελληνική υπόθεση; Φαίνεται ιδιαιτέρως απίθανο και δεν έχουμε και τα "όπλα" για να επιβάλλουμε την όποια άποψή μας, έστω και αν αποδείξουμε τη λογική της. Και δεν πιστεύω ότι τους ενδιαφέρει η λογική των απόψεών μας.
Ο Ελληνικός Λαός πιστεύω ότι θα δεχόταν στην παρούσα κατάσταση ένα κοινωνικό συμβόλαιο περικοπών και μειώσεων του βιοτικού του επιπέδου, αλλά όχι εξαθλίωσης χωρίς την οποιαδήποτε προοπτική. Ίσως το μόνο που θα μπορούσε να πείσει τους κυριίους του ΔΝΤ και τους συν αυτούς Ευρωπαίους είναι ότι τα μέτρα ως το τάδε κατώφλι θα γίνουν αποδεκτά με εθνική σύμπνοια από το Λαό ενώ μετά απ' αυτό το κατώφλι θα προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή, που θ' ανατρέψει τη μελλοντική δυνατότητα της χώρας να συνέλθει και να αποπληρώσει κάποτε τα χρέη της. Ναι είμαστε στη γωνία αλλά ίσως η δυναμική της αντίδρασης ή της επαπειλούμενης αντίδρασης μπορεί να διαφυλλάξει τ' αναγκαία. Μόνο που οι διαχειριστές της κατάστασης πρέπει να σταθμίσουν ως που και ως πότε τους παίρνει να παίξουν και αυτό το τελευταίο χαρτί της παρτίδας.
Δευτέρα 26 Απριλίου 2010
Και πάλι Λιμάχερ μέσω Πλεύρη
Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ (μήπως για πιο σοβαρά θέματα εκεί στο ΛΑΟΣ έχετε αποφασίσει την πολιτική θέση σας πχ Ναι στο ΔΝΤ, Όχι στο ΔΝΤ, Ναι και όχι στο ΔΝΤ κλπ ή ακόμα παλινωδείτε;) κος Πλεύρης θεώρησε καλό ν' αποκαλύψει τα στοιχεία Λιμάχερ για τα προβληματικά για στήσιμο σε στοιχήματα, ποδοσφαιρικά ματς. Το θέμα είναι πιασάρικο και κάνει ντόρο ακόμα και σ' αυτές τις χαλεπές μέρες και γιατί να πάει λοιπόν χαμένη η ευκαιρία.
Από μια άποψη δεν έκανε κακά ο κος βουλευτής γιατί ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ Η ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ UEFA του κυρίου εκείνου, που μετά το ακραίο του νεανικό ατόπημα, να συμμετάσχει ως ποδοσφαιριστής στο "στημένο" τελικό του αίματος στο Χέυζελ, ανταμείφθηκε με το ν' αναλάβει τις τύχες του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (μαζί με "μπετατζήδες" - εταιρίες στοιχημάτων σπόνσορες της ομοσπονδίας, που θα έπρεπε να δείχνει πρώτη αυτή την τιμιότητα της γυναίκας του Καίσαρα στους υπολοίπους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, που διοικεί). Για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε περίτρανα πόσο ευάλωτο είναι το σύστημα συναγερμού του κου Λιμάχερ, που αγνοώντας διάφορες παραμέτρους, τείνει να αυτοδιαψεύδεται. Και αυτό βλάπτει πρώτη απ' όλους την ίδια την UEFA και την αξιοπιστία της.
Απ' όλα λοιπόν τα ματς της Super League, το σύστημα Λιμάχερ χαρακτήρισε ως "ελαφρώς" ύποπτα (κατά το "ελαφρώς έγκυος" ...) τα εκτός έδρας ματς των Ιωαννίνων και του Πανιωνίου με τον ... υποβιβασθέντα από τον Α' γύρο Πανθρακικό στην Κομοτηνή!!! Και ιδίως το ματς του Πανιωνίου στο οποίο ο Πανθρακικός είχε πλέον "αποδημήσει εις Κύριον" και προήρχετο από σερί αποτυχιών πριν απ' αυτό, η UEFA το θεωρεί ύποπτο όταν οποιοσδήποτε παίκτης στοιχημάτων είχε κατά νου σαν ακλόνητο στάνταρντ τη νίκη του Πανιωνίου. Ναι δεν ήρθε "over" βέβαια. Μπορεί και αυτό να το θεωρεί στοιχείο η UEFA ιδίως αν οι προστατευόμενοί της έχασαν από κάτι τέτοιο. Που να ξέρουν τώρα ότι ο Πανιώνιος έχει άσφαιρους επιθετικούς τύπου Μπουβάλ και Μπάλαμπαν. Ψιλά γράμματα για το σύστημα Λιμάχερ, όπως και άλλες λεπτομέρειες που αδυνατεί να συμπεριλάβει στη λογική του.
Κε Πλεύρη είναι σαφές ότι η διαφάνεια σε αυτή τη χώρα πάσχει ... στην Κομοτηνή ... και ότι το πρόβλημα μας αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε εκτενείς ανακρίσεις για τις εικασίες Λιμάχερ. Σίγουρα ιδίως στις μικρές Ελληνικές κατηγορίες υπάρχει το πρόβλημα και είναι έντονο. Αλλά όταν οι συναγερμοί Λιμάχερ αστοχούν επιδέξια (πχ κε Πλεύρη δεν βλέπουν τα παράδοξα των τελευταίων αγωνιστικών της Super League, όπου παράγοντες της πάλαι ποτέ παράγκας (αποκαλυφθέντες δημοσίως για τη δράση τους αλλά ουδέποτε διωχθέντες) έσωσαν "με προσευχές" την ομάδα τους, με εκτός έδρας θρίαμβο, όταν ούτε να σκοράρει δεν μπορούσε η ομάδα έξω από το γήπεδό της) τότε τι πραγματικά αναζητούμε; Να βρούμε λύσεις και ν' αποδώσουμε δικαιοσύνη ή απλά να δημιουργήσουμε ντόρο και να κερδίσουμε εντυπώσεις "τάξεως και ηθικής" αναδεικνυόμενοι βασιλικότεροι του βασιλέως οι Λιμαχικότεροι του Λιμάχερ.
ΥΓ 1: Για να μην αδικώ τον κο Λιμάχερ, ίσως τα στοιχεία του ... δεν πρόλαβαν την τελευταία αγωνιστική, αλλά υπάρχουν και άλλα που θα έπρεπε να τον παραξενεύουν, πχ Ολυμπιακός-Ξάνθη 0-0 τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος και άλλα και άλλα. Εντάξει είναι γνωστό το κόλλημα Λιμάχερ με Πανιώνιο, μόνο ας του πει κάποιος πως ο Μπέος είναι πια σε άλλη ομάδα...
ΥΓ 2: Μήπως ο κος Πλεύρης που ενδιαφέρθηκε και ο καθ' ύλην αρμόδιος κος Πιλάβιος, για τη διαφάνεια βρε αδελφέ του θέματος, θα έπρεπε να ζητήσουν από τον κο Λιμάχερ την αποκάλυψη του αλγορίθμου που ακολουθεί το εποπτικό του σύστημα και με βάση τα αποτελέσματα του οποίου χαρακτηρίζονται οι αγώνες από ελαφρώς ύποπτοι ως άκρως διφθαρμένοι (sic); Είναι η ΕΠΟ γνώστης των στοιχείων ανά αγώνα που διαμορφώνουν τον χαρακτηρισμό; Αν ναι οφείλει να τα αποκαλύψει σε γενικές γραμμές ανά χαρακτηρισμό. Πως προκύπτει ο χαρακτηρισμός; Οφείλει ν' αποκαλύψει τη λογική κρίσης των αγώνων από την UEFA, ειδάλλως ο καθένας μπορεί ν' αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα κρίσης των αγώνων.
ΥΓ 3: Εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι στη δικαιοσύνη, όπου τα έστειλε ο κος Πιλάβιος και οι αρμόδιοι Γενικοί Γραμματείς και Υφυπουργοί, η επερώτηση και η δημοσιοποίηση των στοιχείων από τον κο Πλεύρη, αποσκοπεί στην ποδηγέτηση και υποκατάσταση της δικαιοσύνης; Γνωρίζει ο κος Πλεύρης τον διαχωρισμό των εξουσιών και το σημαντικό ρόλο που αυτός παίζει στη λειτουργία της Δημοκρατίας; Έχει ολοκληρωθεί η προκαταρτική εξέταση και αν όχι, είναι παράνομη η δημοσιοποίηση των στοιχείων; Αν κάποιος δεν έφερε την βουλευτική ασυλία, θα εδιώκετο ποινικά γι' αυτό που σήμερα έπραξε ο κος Πλεύρης; Αν ναι σκέφτεται ο κος Πλεύρης να άρει την βουλευτική του ασυλία αν κάποιοι που θίγονται από τη δημοσιοποίηση των στοιχείων, σκεφθούν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του για προσωπική τους προσβολή, αργότερα και εφόσον τα στοιχεία δεν τα θεωρήσει η δικαιοσύνη ως άξια να στοιχειοθετήσουν κατηγορία;
Από μια άποψη δεν έκανε κακά ο κος βουλευτής γιατί ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ Η ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ UEFA του κυρίου εκείνου, που μετά το ακραίο του νεανικό ατόπημα, να συμμετάσχει ως ποδοσφαιριστής στο "στημένο" τελικό του αίματος στο Χέυζελ, ανταμείφθηκε με το ν' αναλάβει τις τύχες του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (μαζί με "μπετατζήδες" - εταιρίες στοιχημάτων σπόνσορες της ομοσπονδίας, που θα έπρεπε να δείχνει πρώτη αυτή την τιμιότητα της γυναίκας του Καίσαρα στους υπολοίπους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, που διοικεί). Για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε περίτρανα πόσο ευάλωτο είναι το σύστημα συναγερμού του κου Λιμάχερ, που αγνοώντας διάφορες παραμέτρους, τείνει να αυτοδιαψεύδεται. Και αυτό βλάπτει πρώτη απ' όλους την ίδια την UEFA και την αξιοπιστία της.
Απ' όλα λοιπόν τα ματς της Super League, το σύστημα Λιμάχερ χαρακτήρισε ως "ελαφρώς" ύποπτα (κατά το "ελαφρώς έγκυος" ...) τα εκτός έδρας ματς των Ιωαννίνων και του Πανιωνίου με τον ... υποβιβασθέντα από τον Α' γύρο Πανθρακικό στην Κομοτηνή!!! Και ιδίως το ματς του Πανιωνίου στο οποίο ο Πανθρακικός είχε πλέον "αποδημήσει εις Κύριον" και προήρχετο από σερί αποτυχιών πριν απ' αυτό, η UEFA το θεωρεί ύποπτο όταν οποιοσδήποτε παίκτης στοιχημάτων είχε κατά νου σαν ακλόνητο στάνταρντ τη νίκη του Πανιωνίου. Ναι δεν ήρθε "over" βέβαια. Μπορεί και αυτό να το θεωρεί στοιχείο η UEFA ιδίως αν οι προστατευόμενοί της έχασαν από κάτι τέτοιο. Που να ξέρουν τώρα ότι ο Πανιώνιος έχει άσφαιρους επιθετικούς τύπου Μπουβάλ και Μπάλαμπαν. Ψιλά γράμματα για το σύστημα Λιμάχερ, όπως και άλλες λεπτομέρειες που αδυνατεί να συμπεριλάβει στη λογική του.
Κε Πλεύρη είναι σαφές ότι η διαφάνεια σε αυτή τη χώρα πάσχει ... στην Κομοτηνή ... και ότι το πρόβλημα μας αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε εκτενείς ανακρίσεις για τις εικασίες Λιμάχερ. Σίγουρα ιδίως στις μικρές Ελληνικές κατηγορίες υπάρχει το πρόβλημα και είναι έντονο. Αλλά όταν οι συναγερμοί Λιμάχερ αστοχούν επιδέξια (πχ κε Πλεύρη δεν βλέπουν τα παράδοξα των τελευταίων αγωνιστικών της Super League, όπου παράγοντες της πάλαι ποτέ παράγκας (αποκαλυφθέντες δημοσίως για τη δράση τους αλλά ουδέποτε διωχθέντες) έσωσαν "με προσευχές" την ομάδα τους, με εκτός έδρας θρίαμβο, όταν ούτε να σκοράρει δεν μπορούσε η ομάδα έξω από το γήπεδό της) τότε τι πραγματικά αναζητούμε; Να βρούμε λύσεις και ν' αποδώσουμε δικαιοσύνη ή απλά να δημιουργήσουμε ντόρο και να κερδίσουμε εντυπώσεις "τάξεως και ηθικής" αναδεικνυόμενοι βασιλικότεροι του βασιλέως οι Λιμαχικότεροι του Λιμάχερ.
ΥΓ 1: Για να μην αδικώ τον κο Λιμάχερ, ίσως τα στοιχεία του ... δεν πρόλαβαν την τελευταία αγωνιστική, αλλά υπάρχουν και άλλα που θα έπρεπε να τον παραξενεύουν, πχ Ολυμπιακός-Ξάνθη 0-0 τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος και άλλα και άλλα. Εντάξει είναι γνωστό το κόλλημα Λιμάχερ με Πανιώνιο, μόνο ας του πει κάποιος πως ο Μπέος είναι πια σε άλλη ομάδα...
ΥΓ 2: Μήπως ο κος Πλεύρης που ενδιαφέρθηκε και ο καθ' ύλην αρμόδιος κος Πιλάβιος, για τη διαφάνεια βρε αδελφέ του θέματος, θα έπρεπε να ζητήσουν από τον κο Λιμάχερ την αποκάλυψη του αλγορίθμου που ακολουθεί το εποπτικό του σύστημα και με βάση τα αποτελέσματα του οποίου χαρακτηρίζονται οι αγώνες από ελαφρώς ύποπτοι ως άκρως διφθαρμένοι (sic); Είναι η ΕΠΟ γνώστης των στοιχείων ανά αγώνα που διαμορφώνουν τον χαρακτηρισμό; Αν ναι οφείλει να τα αποκαλύψει σε γενικές γραμμές ανά χαρακτηρισμό. Πως προκύπτει ο χαρακτηρισμός; Οφείλει ν' αποκαλύψει τη λογική κρίσης των αγώνων από την UEFA, ειδάλλως ο καθένας μπορεί ν' αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα κρίσης των αγώνων.
ΥΓ 3: Εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι στη δικαιοσύνη, όπου τα έστειλε ο κος Πιλάβιος και οι αρμόδιοι Γενικοί Γραμματείς και Υφυπουργοί, η επερώτηση και η δημοσιοποίηση των στοιχείων από τον κο Πλεύρη, αποσκοπεί στην ποδηγέτηση και υποκατάσταση της δικαιοσύνης; Γνωρίζει ο κος Πλεύρης τον διαχωρισμό των εξουσιών και το σημαντικό ρόλο που αυτός παίζει στη λειτουργία της Δημοκρατίας; Έχει ολοκληρωθεί η προκαταρτική εξέταση και αν όχι, είναι παράνομη η δημοσιοποίηση των στοιχείων; Αν κάποιος δεν έφερε την βουλευτική ασυλία, θα εδιώκετο ποινικά γι' αυτό που σήμερα έπραξε ο κος Πλεύρης; Αν ναι σκέφτεται ο κος Πλεύρης να άρει την βουλευτική του ασυλία αν κάποιοι που θίγονται από τη δημοσιοποίηση των στοιχείων, σκεφθούν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του για προσωπική τους προσβολή, αργότερα και εφόσον τα στοιχεία δεν τα θεωρήσει η δικαιοσύνη ως άξια να στοιχειοθετήσουν κατηγορία;
Στάρε τελικά
Ο 34χρονος Μίκαελ Στάρε θα μετακομίσει τελικά στη Νέα Σμύρνη από την ΑΙΚ Στοκχόλμης, την οποία προπονούσε από το Νοέμβριο του 2008, με 25 Νίκες, 10 Ισοπαλίες, 9 ήττες, ένα νταμπλ και ενα σούπερκαπ. Ο Στάρε ήταν προπονητής του Γιόνσον, του δεξιού οπισθοφύλακα που τον Ιανουάριου ήρθε στον Πανιώνιο από την ΑΙΚ.
Ευχόμαστε καλή αρχή και ελπίζουμε στην πρόνοια της ΠΑΕ να στηρίξει τον κο Στάρε και με Ελληνικό τεχνικό επιτελείο, όπως ο Άκης Μάντζιος, που θα τον βοηθήσει να προσαρμοσθεί στα Ελληνικά ποδοσφαιρικά δεδομένα.
Εργατιά, αγροτιά, Παπαδόπουλος (Αλέκος) ξανά
Στα πολύ δραστικά και πιθανότατα αναπόφευκτα που πρότεινε στην ομιλία του ο Αλέκος Παπαδόπουλος (ένας από τους λίγους με σοβαρό και συνεπές έργο σε οικονομικό υπουργείο κατά τη μεταπολίτευση), προφανώς δεν του δόθηκε η ευκαιρία και ο χρόνος να συγκεκριμενοποιήσει λεπτομέρειες για αρκετά απ' αυτά.
Κάποια που εμένα μου δημιουργούν απορείες:
Ξέρω ότι δεν οδηγούμε πια εμείς τις περιστάσεις και τις εξελίξεις. Ξέρω ότι μας ζητούν συνέχεια και πιο σκληρά μέτρα. Βγαίνουν οι Γερμανοί σήμερα και παίρνουν πίσω ότι είχαν πει πριν δυο βδομάδες και λένε ότι δεν υπήρχε συμφωνία και ζητούν πιο σκληρές εγγυήσεις. Πιθανότατα έχει πλέον δίκιο ο Παπαδόπουλος να αναφέρει ότι πρέπει μόνοι μας να ανακοινώσουμε σκληρά μέτρα και να μην συρόμαστε πίσω από πιστωτές και "εταίρους". Αλλά η σκληρότης διαφέρει από την καταστροφή και πολλά από αυτά που πιιθανότατα εξασφαλίζουν τους πιστωτές μας θα καταστρέψουν για δεκαετίες τη χώρα και τους ανθρώπους της. Ναι λοιπόν στην πρωτοβουλία (μήπως έπρεπε ο κος Παπαδόπουλος αντι της απλής αποχής να φώναζε από τον Οκτώβρη τόσο ηχηρά όσο το έκανε τώρα;) όχι όμως στην αυτοκτονία. Και όποιος προτείνει πλέον ας το κάνει όχι σαν πολιτικό μανιφέστο αλλά πλήρως και με σαφήνεια τέτοια που δεν θα χωράει ερμηνείες. Δεν χρειάζονται εντυπώσεις αλλά εκτενείς προτάσεις. Και ο κος Αλέκος Παπαδόπουλος έχει σαφώς την εμπειρία και τις γνώσεις να συνεισφέρει με σαφείς και λεπτομερείς προτάσεις.
Κάποια που εμένα μου δημιουργούν απορείες:
- Δεν μπορούμε να κάνουμε υποτίμηση οπότε εναλλακτικά πρέπει να γίνει δημοσιονομική και εισοδηματική υποτίμηση με τον περιορισμό της διαθέσιμης καταναλωτικής δυνατότητας των μισθωτών τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα καθώς και αποπληθωρισμός των τιμών. Αυτόν τον αποπληθωρισμό τιμών κε Αλέκο μου πως θα τον πετύχεις στα μύρια όσα εισαγώμενα προϊόντα της Ελληνικής κατανάλωσης, που δεν είναι πια είδη πολυτελείας αλλά και είδη της καθημερινής διαβίωσης (αφού παράγουμε πια ελάχιστα που δεν φτάνουν για την εσωτερική αγορά); Με μόνο το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης; Και αν προσφύγεις σε άλλους περιορισμούς, θα γίνουν αυτοί αποδεκτοί στη ΕΕ που ανήκουμε;
- Οι αιτούμενες εκτεταμένες παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, μήπως θα έπρεπε να συγκεκριμενοποιηθούν λιγάκι. Προφανώς συμπεριλαμβάνουν ελαστική εργασία, μερική απασχόληση, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων κλπ. Τα έχουμε δει να εφαρμόζονται και στην Ιρλανδία και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις. Στην Ιρλανδία η πολιτική αυτή έχει διώξει το πλείστον του εργατικού δυναμικού στην ξενητιά και δη στις ΗΠΑ που οι Ιρλανδοί έχουν διασυνδέσεις πατροπαράδοτες. Να ετοιμάζουμε βαλίτσες κε Παπαδόπουλε για Αυστραλία; Επιδόματα ανεργίας θα δίνονται ή θα κοπούν και αυτά; Και τα ταμεία πως θα τα γλυτώσεις κε Παπαδόπουλε από το τελειωτικό κραχ αν περικόψεις δραστικά μισθούς και συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα.
- Δεν μας εξήγησε ο κος Παπαδόπουλος γιατί το δημοσιονομικό έλλειμμα το μετέτρεψαν σε κρίση δανεισμού και γιατί τα προβλήματα του δημόσιου τομέα που τον γιγάντωσε το πελατιακό σύστημα της μεταπολίτευσης (δυστυχώς αν και φωτεινή αναλαμπή και ο ίδιος το υπηρέτησε αυτό το σύστημα) θα πρέπει να τα πληρώσει με το ίδιο νόμισμα και ο ιδιωτικός τομέας, από τον οποίο στη δεδομένη φάση προσβλέπουμε κάποια ακτίδα ελπίδας και ανάπτυξης και πάμε να τον μετατρέψουμε και αυτόν σε ποταμό εξαθλίωσης των εργαζομένων του.
Ξέρω ότι δεν οδηγούμε πια εμείς τις περιστάσεις και τις εξελίξεις. Ξέρω ότι μας ζητούν συνέχεια και πιο σκληρά μέτρα. Βγαίνουν οι Γερμανοί σήμερα και παίρνουν πίσω ότι είχαν πει πριν δυο βδομάδες και λένε ότι δεν υπήρχε συμφωνία και ζητούν πιο σκληρές εγγυήσεις. Πιθανότατα έχει πλέον δίκιο ο Παπαδόπουλος να αναφέρει ότι πρέπει μόνοι μας να ανακοινώσουμε σκληρά μέτρα και να μην συρόμαστε πίσω από πιστωτές και "εταίρους". Αλλά η σκληρότης διαφέρει από την καταστροφή και πολλά από αυτά που πιιθανότατα εξασφαλίζουν τους πιστωτές μας θα καταστρέψουν για δεκαετίες τη χώρα και τους ανθρώπους της. Ναι λοιπόν στην πρωτοβουλία (μήπως έπρεπε ο κος Παπαδόπουλος αντι της απλής αποχής να φώναζε από τον Οκτώβρη τόσο ηχηρά όσο το έκανε τώρα;) όχι όμως στην αυτοκτονία. Και όποιος προτείνει πλέον ας το κάνει όχι σαν πολιτικό μανιφέστο αλλά πλήρως και με σαφήνεια τέτοια που δεν θα χωράει ερμηνείες. Δεν χρειάζονται εντυπώσεις αλλά εκτενείς προτάσεις. Και ο κος Αλέκος Παπαδόπουλος έχει σαφώς την εμπειρία και τις γνώσεις να συνεισφέρει με σαφείς και λεπτομερείς προτάσεις.
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
A1 Μπάσκετ. Τρίκαλα-Πανιώνιος 64-68 και σενάρια για play-offs
Τρίκαλα (Θανάσης Γιαπλές): Κόλιεβιτς, Προδρόμου 2, Νοέας 2, Κατσαρές 2, Τσαϊρέλης 1, Αποστολίδης 11 (1), Γιανγκ 17 (3), Μαρμαρινός, Ζούπαν 13 (3), Σίμτσακ 14, Ντίκελ 2.
Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 2, Μπράιαντ 12 (1), Ζορόσκι 2, Παπανικολάου 24 (4), Μποροβίνιακ 4, Χαριτόπουλος 2, Γιαννόπουλος 3 (1), Ερτσέγκ 9 (1), Γιάνκοβιτς, Παραγιός 2, Αθηναίου 2, Έλντερ 6.
Ίσως σήμερα αποκτήσαμε άλλο ένα εχθρό, μια που τα Τρίκαλα έπαιζαν αγώνα ζωής και θανάτου και αν χάσουν στην επόμενη αγωνιστική υποβιβάζονται. Πάντως ο Πανιώνιος έπαιξε τίμια το ρόλο του ως ρυθμιστής της διαβάθμισης, αφού και για δεύτερη βδομάδα νίκησε ενδιαφερόμενη ομάδα και γιατί εν τέλει είχε στόχο αφού με τη νίκη του αυτή ξαναμπαίνει με μεγάλες πιθανότητες στη διεκδίκηση της 8ης θέσης. Ο Πανιώνιος θα είναι όγδοος αν νικήσει την Καβάλα στη Νέα Σμύρνη ή αν το Περιστέρι χάσει στην έδρα του από τα Τρίκαλα. Τα Τρίκαλα υποβιβάζονται πλέον σε κάθε άλλο αποτέλεσμα εκτός νίκης τους στο Περιστέρι.
Αν και τα Τρίκαλα ως και την τρίτη περίοδο, με οδηγό τον κόσμο και κυρίως τον Γιανγκ αλλά και τους Ζούπαν και Σίμτσακ ήταν μπροστά ... ο Πανιώνιος είχε σούπερ ΠΑΠ, που με 24 πόντους και καθοριστικό τρίποντο στο 66-62 του έδωσε τη νίκη.
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ από GALANIS SPORTS DATA.
Το πρότυπο
Είμαι σίγουρος ότι οι φίλοι αυτού του blog, πολύ εύκολα μπορούν να βρούν τις πληροφορίες, που θ' αναφέρω σε αυτή την ανάρτηση. Συνεπώς δεν κομίζω γλαύκας εν Αθήναις. Θεώρησα όμως ότι ίσως εξοικονομώ κάποιο χρόνο σε κάποιους και ίσως δημιουργώ μια βάση για συζήτηση, παραθέτοντας εδώ, κάποια απ' όσα διάβασα για το διοικητικό και διαχειριστικό πρότυπο ποδοσφαιρικής εταιρίας που έχει στο μυαλό του ο κος Κιντής να εφαρμόσει και στον Πανιώνιο, για την Ολυμπίκ Λυών.
Κατ' αρχάς μια ομοιότητα είναι ότι το πρότυπο μας είναι και αυτό ...κάπως κυανέρυθρο στο χρώμα! Επίσης στις δεκαετίες 60 & 70 είχε κάποιες κατακτήσεις κυπέλλων και κάποιες μεσαίου επιπέδου επιδόσεις και έβγαλε μερικούς πολύ καλούς και διάσημους ποδοσφαιριστές της εποχής από τους οποίους εγώ προσωπικά θυμάμαι με θαυμασμό τους Λακόμπ και Ντζορκαέφ.
Από το 1987 την ανέλαβε ο πολύς Ζαν Μισέλ Ολάς, που αφού κάλυψε τα χρέη της, την διοίκησε κατά πρωτοποριακό τρόπο σαν κανονική επιχείρηση και την έφθασε αφ' ενός να είναι μεταξύ των πλουσιωτέρων συλλόγων του κόσμου (λειτουργεί στο Ευρωπαϊκό χρηματιστήριο) αφ' ετέρου κατάφερε να έχει διαρκή κυριαρχία στο Γαλλικό ποδόσφαιρο από το 2000 και μετά κυρίως και συνεχείς αξιόλογες Ευρωπαϊκές εμφανίσεις.
Το πρώτο διάστημα ο Ολάς στηρίχτηκε στον προπονητή του, Ρεϊμόντ Ντομενέκ (γνωστό νυν προπονητή της Εθνικής Γαλλίας, που στον πάγκο των πετεινών έχει μάλλον αποτυχημένη παρουσία - εξού και το προσωνύμιόν του, "Μυρωδιάς"). Στον Ντομενέκ είχε δώσει ο Ολάς την απόλυτη εξουσία να φέρνει όποιον παίκτη-ταλέντο θεωρούσε ικανό για την επίτευξη των στόχων ανόδου, που υπήρχαν. Μετά από τις αρχικές πετυχημένες χρονιές, ήρθαν απογοητευτικά αποτελέσματα και ο Ντομενέκ εγκατέλειψε το πλοίο και αντικαταστάθηκε από τον παλιό κορυφαίο Γάλλο διεθνή Τιγκανά. Τη δεκαετία μετά το 2000, η Λυών έγινε διάσημη για τα μεγάλα ταλέντα που στρατολογούσε και αναδείκνυε, όπως οι Εσσιέν, Μαλουντά, Ντιαρά (με Ελληνικό ξεκίνημα στον ΟΦΗ), Μπενζεμά και Ζουνίνιο.
Το πρότυπο μας όμως έχει έδρα μια μεγάλη Γαλλική πόλη και είχε ανέκαθεν σημαντική βάση οπαδών σε μια χώρα που η πρωτεύουσά της έχει μόνο μια ισχυρή ομάδα, την Παρί Σαιν Ζερμαίν. Αυτή τη στιγμή θεωρείται ότι η οπαδική της βάση καλύπτει πάνω από το 11% των Γάλλων, αλλά στη Γαλλία δεν υπήρχε ΠΟΚ και μεγάλες ομάδες του παρελθόντος εύκολα κατέληγαν στον πάτο του ποδοσφαιρικού καταλόγου της χώρας.
Επίσης η Γαλλία ήταν μια αποικιοκρατική δύναμη που προσέλκυε και προσελκύει το δυναμικό της Μαύρης Ηπείρου, λόγω του Γαλλοτραφούς παρελθόντος του.
Οι ομοιότητες αυτού του περιβάλλοντος με την Ελλάδα είναι μάλλον λίγες αλλά και τα διδάγματα του παραδείγματος Λυών (ίσως και της Λιλ πιο πρόσφατα) δεν είναι ανάξια λόγου για να τα υιοθετήσει κάποιος στο δικό μας ποδοσφαιρικό χώρο, αν μπορέσει να τα προσαρμόσει σε συνθήκες και καταστάσεις. Αυτό είναι το ζητούμενο. Όταν μεταφυτεύεις κάτι κάπου αλλού, κοιτάς το νέο χώρο που θα ριζώσει το φυτό, τον ήλιο και τον άνεμο στη νέα θέση. Αν δεν ταιριάζουν με την παλιά ή με ότι εν τέλει χρειάζεται το φυτό, τότε πρέπει να φροντίσεις και γι' άλλα πράγματα, λιπάσματα, ποτίσματα, φωτισμό.
Και κάτι για τον παράγοντα τύχη. Ο Ντομενέκ που ξεκίνησε το πείραμα με την πλήρη εμπιστοσύνη του ιδιοκτήτη, είχε την καλή τύχη να πετύχει αρχικά ενώ λίγο μετά άρχισε η κατρακύλα. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε φάει τη μούρη του στην αρχή και η όλη προσπάθεια να ναυαγούσε στο ξεκίνημά της. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο Θεός παίζει και ζάρια όσο και αν δεν το δεχόταν ο Θείος Άλμπερτ ... και δεν το δέχεται ο κος Κιντής.
Κατ' αρχάς μια ομοιότητα είναι ότι το πρότυπο μας είναι και αυτό ...κάπως κυανέρυθρο στο χρώμα! Επίσης στις δεκαετίες 60 & 70 είχε κάποιες κατακτήσεις κυπέλλων και κάποιες μεσαίου επιπέδου επιδόσεις και έβγαλε μερικούς πολύ καλούς και διάσημους ποδοσφαιριστές της εποχής από τους οποίους εγώ προσωπικά θυμάμαι με θαυμασμό τους Λακόμπ και Ντζορκαέφ.
Από το 1987 την ανέλαβε ο πολύς Ζαν Μισέλ Ολάς, που αφού κάλυψε τα χρέη της, την διοίκησε κατά πρωτοποριακό τρόπο σαν κανονική επιχείρηση και την έφθασε αφ' ενός να είναι μεταξύ των πλουσιωτέρων συλλόγων του κόσμου (λειτουργεί στο Ευρωπαϊκό χρηματιστήριο) αφ' ετέρου κατάφερε να έχει διαρκή κυριαρχία στο Γαλλικό ποδόσφαιρο από το 2000 και μετά κυρίως και συνεχείς αξιόλογες Ευρωπαϊκές εμφανίσεις.
Το πρώτο διάστημα ο Ολάς στηρίχτηκε στον προπονητή του, Ρεϊμόντ Ντομενέκ (γνωστό νυν προπονητή της Εθνικής Γαλλίας, που στον πάγκο των πετεινών έχει μάλλον αποτυχημένη παρουσία - εξού και το προσωνύμιόν του, "Μυρωδιάς"). Στον Ντομενέκ είχε δώσει ο Ολάς την απόλυτη εξουσία να φέρνει όποιον παίκτη-ταλέντο θεωρούσε ικανό για την επίτευξη των στόχων ανόδου, που υπήρχαν. Μετά από τις αρχικές πετυχημένες χρονιές, ήρθαν απογοητευτικά αποτελέσματα και ο Ντομενέκ εγκατέλειψε το πλοίο και αντικαταστάθηκε από τον παλιό κορυφαίο Γάλλο διεθνή Τιγκανά. Τη δεκαετία μετά το 2000, η Λυών έγινε διάσημη για τα μεγάλα ταλέντα που στρατολογούσε και αναδείκνυε, όπως οι Εσσιέν, Μαλουντά, Ντιαρά (με Ελληνικό ξεκίνημα στον ΟΦΗ), Μπενζεμά και Ζουνίνιο.
Το πρότυπο μας όμως έχει έδρα μια μεγάλη Γαλλική πόλη και είχε ανέκαθεν σημαντική βάση οπαδών σε μια χώρα που η πρωτεύουσά της έχει μόνο μια ισχυρή ομάδα, την Παρί Σαιν Ζερμαίν. Αυτή τη στιγμή θεωρείται ότι η οπαδική της βάση καλύπτει πάνω από το 11% των Γάλλων, αλλά στη Γαλλία δεν υπήρχε ΠΟΚ και μεγάλες ομάδες του παρελθόντος εύκολα κατέληγαν στον πάτο του ποδοσφαιρικού καταλόγου της χώρας.
Επίσης η Γαλλία ήταν μια αποικιοκρατική δύναμη που προσέλκυε και προσελκύει το δυναμικό της Μαύρης Ηπείρου, λόγω του Γαλλοτραφούς παρελθόντος του.
Οι ομοιότητες αυτού του περιβάλλοντος με την Ελλάδα είναι μάλλον λίγες αλλά και τα διδάγματα του παραδείγματος Λυών (ίσως και της Λιλ πιο πρόσφατα) δεν είναι ανάξια λόγου για να τα υιοθετήσει κάποιος στο δικό μας ποδοσφαιρικό χώρο, αν μπορέσει να τα προσαρμόσει σε συνθήκες και καταστάσεις. Αυτό είναι το ζητούμενο. Όταν μεταφυτεύεις κάτι κάπου αλλού, κοιτάς το νέο χώρο που θα ριζώσει το φυτό, τον ήλιο και τον άνεμο στη νέα θέση. Αν δεν ταιριάζουν με την παλιά ή με ότι εν τέλει χρειάζεται το φυτό, τότε πρέπει να φροντίσεις και γι' άλλα πράγματα, λιπάσματα, ποτίσματα, φωτισμό.
Και κάτι για τον παράγοντα τύχη. Ο Ντομενέκ που ξεκίνησε το πείραμα με την πλήρη εμπιστοσύνη του ιδιοκτήτη, είχε την καλή τύχη να πετύχει αρχικά ενώ λίγο μετά άρχισε η κατρακύλα. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε φάει τη μούρη του στην αρχή και η όλη προσπάθεια να ναυαγούσε στο ξεκίνημά της. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο Θεός παίζει και ζάρια όσο και αν δεν το δεχόταν ο Θείος Άλμπερτ ... και δεν το δέχεται ο κος Κιντής.
Πτυχές του ΔΝΤ
Συνήθως όταν κάποιος θέλει να θίξει τις τραγικές παρεμβάσεις του ΔΝΤ αναφέρεται στο παράδειγμα της Τζαμάικα, που ξεκίνησε η εξάρτησή της από το ΔΝΤ, το δολλάριό τηςε είχε αξία μεγαλύτερη αυτού των ΗΠΑ (1978) και όταν τερμάτισε η σχέση της με το ΔΝΤ το 1995, το νόμισμα είχε την ισοτιμία των 2 σέντς.
Το ΔΝΤ εν γένει το πρώτο που προτείνει είναι υποτίμηση. Το πρωτοφανές με την Ελλάδα είναι ότι υποτίμηση δεν μπορεί να γίνει γιατί η Ελλάδα είναι στην Ευρωζώνη και δεν έχει δικό της νόμισμα. Συνεπώς μόνο τεχνητή υποτίμηση μπορεί να γίνει με την παράλληλη πτώση μισθών και τιμών. Αλλά οι τιμές μπορούν ουσιαστικά να ελεγχθούν μόνο στα εγχώρια παραγώμενα προϊόντα. Το μεγαλύτερο όμως μέρος της Ελληνικής κατανάλωσης μάλλον καλύπτεται από εισαγώμενα προϊόντα, που το μόνο που άμεσα μπορεί να γίνει είναι η συμπίεση των τιμών τους μέσω της συμπίεσης των κερδών των εισαγωγέων. Η εμπειρία πάντως είναι ότι σε συστήματα ελεύθερης αγοράς ελέγχεις εύκολα τα μεροκάματα και ... δύσκολα τις τιμές.
Όταν ανέλαβε ο Ντομινίκ Στρος Καν το 2007 την προεδρία του ΔΝΤ, η εξαγγελία του ήταν να μπορέσει να συνδυάσει την οικονομική σταθερότητα με την ανάπτυξη και τη διαφύλαξη της εργασίας. Με δεδομένη και την ιδεολογική προέλευση του κου Στρος Καν και τις πολιτικές του βλέψεις, ανοίγει εμπρός του πεδίο λαμπρό ώστε να προσπαθήσει στην περίπτωση της Ελλάδας να κάνει πράξη τις εξαγγελίες του.
Το ΔΝΤ εν γένει το πρώτο που προτείνει είναι υποτίμηση. Το πρωτοφανές με την Ελλάδα είναι ότι υποτίμηση δεν μπορεί να γίνει γιατί η Ελλάδα είναι στην Ευρωζώνη και δεν έχει δικό της νόμισμα. Συνεπώς μόνο τεχνητή υποτίμηση μπορεί να γίνει με την παράλληλη πτώση μισθών και τιμών. Αλλά οι τιμές μπορούν ουσιαστικά να ελεγχθούν μόνο στα εγχώρια παραγώμενα προϊόντα. Το μεγαλύτερο όμως μέρος της Ελληνικής κατανάλωσης μάλλον καλύπτεται από εισαγώμενα προϊόντα, που το μόνο που άμεσα μπορεί να γίνει είναι η συμπίεση των τιμών τους μέσω της συμπίεσης των κερδών των εισαγωγέων. Η εμπειρία πάντως είναι ότι σε συστήματα ελεύθερης αγοράς ελέγχεις εύκολα τα μεροκάματα και ... δύσκολα τις τιμές.
Όταν ανέλαβε ο Ντομινίκ Στρος Καν το 2007 την προεδρία του ΔΝΤ, η εξαγγελία του ήταν να μπορέσει να συνδυάσει την οικονομική σταθερότητα με την ανάπτυξη και τη διαφύλαξη της εργασίας. Με δεδομένη και την ιδεολογική προέλευση του κου Στρος Καν και τις πολιτικές του βλέψεις, ανοίγει εμπρός του πεδίο λαμπρό ώστε να προσπαθήσει στην περίπτωση της Ελλάδας να κάνει πράξη τις εξαγγελίες του.
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Ένα σημαντικό στοιχείο
Κάνοντας μια αποτίμηση της Ανασκόπησης 2009-2010 που ετοίμασε η ΠΑΕ Πανιώνιος με αφορμή τη Γενική Συνέλευση, ένα ενδιαφέρον σημείο, μεταξύ άλλων, είναι η μείωση των εσόδων και από τις χορηγείες και από τις διαφημίσεις, ενώ τα εισιτήρια έμειναν περίπου σταθερά. Βασική πηγή εσόδων της ΠΑΕ ήταν τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Για την επόμενη χρονιά αλλά και για την τριετία που θα επακολουθήσει, μοιάζει πολύ αμφίβολο αν τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα παραμείνουν σε αυτό το φετινό επίπεδο. Ξέρω υπάρχουν συμφωνίες, αλλά η γενικότερη οικονομική κατάσταση ενδέχεται με μεγάλες πιθανότητες να δημιουργήσει άλλα δεδομένα και να προκαλέσει ανατροπές. Συνεπώς γίνεται επιτακτικό το κυνήγι εσόδων από τους τομείς που φέτος οπισθοχώρησαν σε παροχές. Όχι ότι θα είναι εύκολο να μαζευτούν για παράδειγμα περισσότερες χορηγείες και για τα εισιτήρια θα παίξει μεγάλο ρόλο το ηθικό που θα δημιουργήσει στους φιλάθλους η διοίκηση με τις κινήσεις της καθώς και οι πρώτες γεύσεις από την αγωνιστική απόδοση της ομάδας σε φιλικά και στην αρχή της σεζόν. Αλλά σίγουρα πρέπει να δοθεί μεγάλο βάρος στους τομείς εσόδων πέραν των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Σαφές είναι ότι θα δοθούν κάποιες ανάσες από πιθανές μεταγραφές ενός έως τριών από τις φετινές βεντέτες της ομάδας, αλλά το πιθανότερο είναι ότι τα χρήματα αυτά θα φύγουν άμεσα για να κλείσουν τις "τρύπες" του ρόστερ. Άρα ότι παραπάνω χορηγεία και διαφήμιση πάρουμε τόσο το καλύτερο. Η δραστηριότητα των στελεχών της ΠΑΕ σε αυτό τον τομέα καθίσταται πολέον ζωτικότατης ανάγκης.
Το νέο ΔΣ της ΠΑΕ Πανιώνιος
Στο νέο Δ.Σ. της ΠΑΕ, που προέκυψε στη σημερινή Γενική Συνέλευση μετόχων αποτελούν οι:
Γεώργιος Κιντής (Πρόεδρος), Παύλος Κορκίδης, Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Σίμος Καμχής, Μενέλαος Δημητρίου, Γεώργιος Ζυγούρης, Γεώργιος Ζερβακάκος, Ιωάννης Παυλόπουλος, Στυλιανός Χαϊδούτης, Γεώργιος Πλεξίδας, Κων/νος Τσακίρης, Γεράσιμος Βεντούρης.
Το νέο Δ.Σ. αναμένεται να συσταθεί σε σώμα τις επόμενες ημέρες.
Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης παραμένει μέλος στο ΔΣ προκειμένου να εκπροσωπεί την ΠΑΕ Πανιώνιος στην Σούπερ Λίγκα.
Μακάρι να κάνει η νέα διοίκηση τα όνειρά της πραγματικότητα και τον Πανιώνιος "Λυών της Ελλάδας". Το blog σε κάθε περίπτωση έχει τονίσει πάντως ότι είναι καλύτερο να αποφεύγουμε τους μεγαλόπνοους στόχους και κυρίως να αποφεύγουμε να τους εξαγγέλουμε δημοσίως. Το ζητούμενο είναι όχι ακραίες ενέργειες που θα διακυβεύουν την ομάδα, κοινή λογική και μικρά βήματα προόδου. Δυστυχώς οι ως τώρα εξαγγελίες δείχνουν να είναι συγκρατημένες ... μόνο στα οικονομικά μεγέθη ... και σ' όλα τα άλλα (αισιοδοξία, στόχους, αλλαγές) δείχνουν να ρέπουν προς την υπερβολή. Αλλά κάθε κριτική τώρα θα ήταν άκαιρη και επιπόλαιη και δεν θα στηριζόταν σε αντικειμενικά δεδομένα, συνεπώς θ' αδικούσε κατάφορα. Γι' αυτό το μόνο που μπορεί να ειπωθεί τώρα είναι το "ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ", όσο και αν ο νέος Πρόεδρος απεχθάνεται τη συμβολή του παράγοντα τύχη στα τεκταινόμενα.
ΥΓ: Έχω κάποιες παιδικές αναμνήσεις από το νυν μέλος του ΔΣ, Μενέλαο Δημητρίου. Θυμάμαι ότι στο δημοτικό έπαιζε φοβερή μπάλα. Αν δεν με γελάει η μνήμη μου, πρέπει να πήγαινε δημοτικό μαζί με το Σαραβάκο, στο Πρώτο. Τώρα θα μου πείτε τι κάθομαι και θυμάμαι. Όσο μεγαλώνουμε φαίνεται να μας αρέσει να γυρνάμε στα παιδικά μας χρόνια. Να ευχηθώ και σ' αυτόν καλή αρχή και συγχαρητήρια για τη συμμετοχή του στο ΔΣ.
Γεώργιος Κιντής (Πρόεδρος), Παύλος Κορκίδης, Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Σίμος Καμχής, Μενέλαος Δημητρίου, Γεώργιος Ζυγούρης, Γεώργιος Ζερβακάκος, Ιωάννης Παυλόπουλος, Στυλιανός Χαϊδούτης, Γεώργιος Πλεξίδας, Κων/νος Τσακίρης, Γεράσιμος Βεντούρης.
Το νέο Δ.Σ. αναμένεται να συσταθεί σε σώμα τις επόμενες ημέρες.
Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης παραμένει μέλος στο ΔΣ προκειμένου να εκπροσωπεί την ΠΑΕ Πανιώνιος στην Σούπερ Λίγκα.
Μακάρι να κάνει η νέα διοίκηση τα όνειρά της πραγματικότητα και τον Πανιώνιος "Λυών της Ελλάδας". Το blog σε κάθε περίπτωση έχει τονίσει πάντως ότι είναι καλύτερο να αποφεύγουμε τους μεγαλόπνοους στόχους και κυρίως να αποφεύγουμε να τους εξαγγέλουμε δημοσίως. Το ζητούμενο είναι όχι ακραίες ενέργειες που θα διακυβεύουν την ομάδα, κοινή λογική και μικρά βήματα προόδου. Δυστυχώς οι ως τώρα εξαγγελίες δείχνουν να είναι συγκρατημένες ... μόνο στα οικονομικά μεγέθη ... και σ' όλα τα άλλα (αισιοδοξία, στόχους, αλλαγές) δείχνουν να ρέπουν προς την υπερβολή. Αλλά κάθε κριτική τώρα θα ήταν άκαιρη και επιπόλαιη και δεν θα στηριζόταν σε αντικειμενικά δεδομένα, συνεπώς θ' αδικούσε κατάφορα. Γι' αυτό το μόνο που μπορεί να ειπωθεί τώρα είναι το "ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ", όσο και αν ο νέος Πρόεδρος απεχθάνεται τη συμβολή του παράγοντα τύχη στα τεκταινόμενα.
ΥΓ: Έχω κάποιες παιδικές αναμνήσεις από το νυν μέλος του ΔΣ, Μενέλαο Δημητρίου. Θυμάμαι ότι στο δημοτικό έπαιζε φοβερή μπάλα. Αν δεν με γελάει η μνήμη μου, πρέπει να πήγαινε δημοτικό μαζί με το Σαραβάκο, στο Πρώτο. Τώρα θα μου πείτε τι κάθομαι και θυμάμαι. Όσο μεγαλώνουμε φαίνεται να μας αρέσει να γυρνάμε στα παιδικά μας χρόνια. Να ευχηθώ και σ' αυτόν καλή αρχή και συγχαρητήρια για τη συμμετοχή του στο ΔΣ.
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Νέα εποχή ισχνών αγελάδων και δυσκολιών. Λίγο χιούμορ μέσα στην κατήφεια
Μια νέα εποχή αρχίζει για τη χώρα με την ενεργοποίηση του μηχανισμού βοήθειας, που έκανε ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου στο Καστελόριζο σήμερα. Θα υπάρξουν σίγουρα μεγάλες δυσκολίες για όλους αλλά ίσως και κάποιες στρεβλώσεις του παρελθόντος να λάβουν τέλος έστω και μ' αυτό το σκληρό τρόπο. Εναπόκειται σε όλους μας να μην αφήσουμε την κοινωνία μας να γίνει σκουπίδι και να προσπαθήσουμε να ξαναφέρουμε κάποιες καλύτερες μέρες για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Μέσα από τις δυσκολίες που θα έρθουν πρέπει να σταθούμε όρθιοι και να προσπαθήσουμε όσο μπορούμε. Είναι η πρόκληση των τωρινών γενιών. Ίσως δεν έχουμε τους ηγέτες να μας οδηγήσουν έξω από το τούνελ αλλά πιθανότατα οι δυσκολίες ν' αναδείξουν πρόσωπα και καταστάσεις που μέσα από την τριβή με τα προβλήματα θα δημιουργήσουν νέα οράματα και ελπίδες. Η κρίση αυτή της χώρας είναι πολύ πιο δύσκολη από άλλες εποχές γιατί η παγκόσμια κατάσταση είναι επίσης προβληματική και τα προβλήματα πολυπαραμετρικά και πολύπλοκα όσο ποτέ, μέσα σε ένα πλαίσιο στρεβλωμένου καπιταλισμού χωρίς ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, με απόλυτο Θεό την αέναη αύξηση των κερδών, ένα Θεό, που όσοι τον προσκυνούν φανατικά, δεν φείδονται να πατήσουν επί δικαίων και αδίκων. Επίσης η κρίση αυτή βρίσκει τους Έλληνες να έχουν χάσει πολλά από τα προτερήματα του παρελθόντος, έχοντας διάγει επί δεκαετίες μέσα στην εύκολη καλοζωΐα και τον ευδαιμονισμό.
Για ν' αλλάξουμε λίγο το κλίμα, σας μεταφέρω απορία που υπήρχε, γιατί ο κος Πρωθυπουργός διάλεξε να κάνει το διάγγελμά του για την ενεργοποίηση του μηχανισμού βοήθειας από το Καστελόριζο. Σαφώς υπάρχουν πιο λογικές εξηγήσεις αλλά θα μεταφέρω μια που άκουσα και έδωσε ένα χιουμοριστικό τόνο στη στιγμή.
Καλοκαιρινή μέρα, με απαστράπτοντα ήλιο, με καταγάλανη θάλασσα και με φόντο τα παραδοσιακά νησιώτικα σπίτια του Καστελόριζου και τα media να μεταδίδουν παγκοσμίως την εικόνα του πρωθυπουργού. αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία ... διαφήμισης της Ελλάδας σαν όμορφου και γραφικού τουριστικού προορισμού. Άντε και έχουμε ανάγκη τα μπικικίνια από τους τουρίστες γιατί έτσι που τα καταντήσαμε, οι άλλες μας πηγές εσόδων είναι ανύπαρκτες...
Καλοκαιρινή μέρα, με απαστράπτοντα ήλιο, με καταγάλανη θάλασσα και με φόντο τα παραδοσιακά νησιώτικα σπίτια του Καστελόριζου και τα media να μεταδίδουν παγκοσμίως την εικόνα του πρωθυπουργού. αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία ... διαφήμισης της Ελλάδας σαν όμορφου και γραφικού τουριστικού προορισμού. Άντε και έχουμε ανάγκη τα μπικικίνια από τους τουρίστες γιατί έτσι που τα καταντήσαμε, οι άλλες μας πηγές εσόδων είναι ανύπαρκτες...
Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
Η Λίστα
Η Λίστα, όχι του Σίντλερ αλλά του Κιντή, ανά χώρα προέλευσης:
Belgium: Glen De Boeck (Cercle Brugge)
Denmark: Ståle Solbakken (FC Copenhagen) and Magnus Pehrsson (Aalborg)
France: Michel Estevan (AC Arles)
Holland: Robert Maaskant (NAC Breda) and Theo Bos (Vitesse)
Sweden: Michael Stahre (AIK) and Stefan Rehn and Jonas Olsson (IFK Gothenburg)
Από την Ελλάδα προφανώς δεν υπάρχει ικανός άνθρωπος ν' αναλάβει τις τύχες του project από τεχνική άποψη.
Πάντως είναι γεγονός ότι όλοι στη λίστα έχουν κάποια μικρά ή πιο μεγάλα πρόσφατα επιτεύγματα. Κατά συνέπεια έχει γίνει αρκετό ψάξιμο στόχων, που πρέπει να θεωρηθεί καλό γεγονός. Για να δούμε.
Belgium: Glen De Boeck (Cercle Brugge)
Denmark: Ståle Solbakken (FC Copenhagen) and Magnus Pehrsson (Aalborg)
France: Michel Estevan (AC Arles)
Holland: Robert Maaskant (NAC Breda) and Theo Bos (Vitesse)
Sweden: Michael Stahre (AIK) and Stefan Rehn and Jonas Olsson (IFK Gothenburg)
Από την Ελλάδα προφανώς δεν υπάρχει ικανός άνθρωπος ν' αναλάβει τις τύχες του project από τεχνική άποψη.
Πάντως είναι γεγονός ότι όλοι στη λίστα έχουν κάποια μικρά ή πιο μεγάλα πρόσφατα επιτεύγματα. Κατά συνέπεια έχει γίνει αρκετό ψάξιμο στόχων, που πρέπει να θεωρηθεί καλό γεγονός. Για να δούμε.
Η ποντικοπαγίδα
Μου το έστειλε ιντερνετικός φίλος και το αναδημοσιεύω γιατί θεωρώ ότι ταιριάζει με αρκετές περιπτώσεις της πραγματικότητας που βιώνουμε πέραν όσων θέλει να υπονοήσει ο συγγραφέας της ιστορίας (πχ οικονομική κρίση της Ελλάδας μέσα στην ΕΕ κλπ):
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε. Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!: -Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: "Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!" Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε: "Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είστε σίγουρος δε, ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ."
Τότε το ποντίκι στράφηκε προς την αγελάδα και της φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: "Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!" Και η αγελάδα απάντησε: "Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχετε, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι μια διπλωματίτσα στην κοιλιά μου!"
Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε μόνος του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!
Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη αλλά μέσα στη νύχτα, δεν πρόσεξε πως την παγίδα πιάστικε από την ουρά ένα φίδι .... Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.
Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με ένα πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες κι έτσι ο αγρότης *έσφαξε την κότα* για να κάνει μια καλή κοτόσουπα αφού όλοι ξέρουμε πως στον πυρετό δίνουμε κοτόσουπες!
Αλλά η αρρώστεια της γυναίκας πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας 24 ώρες το 24ωρο. Για να τους ταισει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το γουρούνι !*
Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε! Πέθανε!
Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος γιατί ήταν πολύ καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει την αγελαδα του...... * Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν' έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη.......
Γι' αυτό και σεις, την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι έχει ένα μικρό πρόβλημα-μεγάλο γι αυτόν- και που ίσως εσας δε σας πολυαφορά, θυμηθείτε πως όταν καποιος από το περιβάλλον μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε και μεις σε κίνδυνο! Είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ'αυτό το πλοίο που το λένε ζωή! Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τ'αυτιά μας και ας κάνουμε μια προσπάθεια να συμπαραστεκόμαστε ο ένας στον άλλο.
Ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας, είμαστε απαραίτητες ίνες του ίδιου υφάσματος. Και άν ένα μέρος του υφάσματος χαλάσει, κινδυνεύει να σχιστεί όλο το ύφασμα....
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε. Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!: -Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: "Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!" Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε: "Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είστε σίγουρος δε, ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ."
Τότε το ποντίκι στράφηκε προς την αγελάδα και της φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: "Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!" Και η αγελάδα απάντησε: "Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχετε, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι μια διπλωματίτσα στην κοιλιά μου!"
Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε μόνος του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!
Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη αλλά μέσα στη νύχτα, δεν πρόσεξε πως την παγίδα πιάστικε από την ουρά ένα φίδι .... Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.
Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με ένα πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες κι έτσι ο αγρότης *έσφαξε την κότα* για να κάνει μια καλή κοτόσουπα αφού όλοι ξέρουμε πως στον πυρετό δίνουμε κοτόσουπες!
Αλλά η αρρώστεια της γυναίκας πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας 24 ώρες το 24ωρο. Για να τους ταισει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το γουρούνι !*
Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε! Πέθανε!
Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος γιατί ήταν πολύ καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει την αγελαδα του...... * Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν' έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη.......
Γι' αυτό και σεις, την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι έχει ένα μικρό πρόβλημα-μεγάλο γι αυτόν- και που ίσως εσας δε σας πολυαφορά, θυμηθείτε πως όταν καποιος από το περιβάλλον μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε και μεις σε κίνδυνο! Είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ'αυτό το πλοίο που το λένε ζωή! Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τ'αυτιά μας και ας κάνουμε μια προσπάθεια να συμπαραστεκόμαστε ο ένας στον άλλο.
Ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας, είμαστε απαραίτητες ίνες του ίδιου υφάσματος. Και άν ένα μέρος του υφάσματος χαλάσει, κινδυνεύει να σχιστεί όλο το ύφασμα....
Αναμένοντας το νέο κάτοικο του κυανέρυθρου πάγκου και αποχαιρετώντας τον παλιό.
Όταν γίνεται απόλυση ενός προπονητή, οι αιτίες της απόλυσης συνήθως δεν παρουσιάζονται στις ανακοινώσεις που την συνοδεύουν. Αντιθέτως αυτές βρίθουν από αβρότητα και κομπλιμέντα.
Συνεπώς στην χθεσινή ανακοίνωση της λύσης της συνεργασίας του Πανιωνίου με τον κο Παράσχο, την οποία αναμέναμε, δεν περιμέναμε όμως να υπάρχουν επισημάνσεις των λόγων για τη λύση της συνεργασίας.
Ο κος Κιντής σε περαιτέρω δηλώσεις του ανέφερε ότι εκτιμά απεριόριστα τον κο Παράσχο αλλά έχει άλλα στο μυαλό του. Οπωσδήποτε είναι βασικό ερώτημα τι έχει στο μυαλό του ο κος Κιντής. Ίσως συγκεκριμενοποιηθεί κάποια εντύπωση με την πιο αναλυτική παρουσίαση των ιδεών του στη Γενική Συνέλευση. Άραγε γιατί δεν αναμενόταν η Γενική Συνέλευση ώστε τυπικά να εγκριθεί ο ρόλος του κου Κιντή, πριν να αναλάβει ενεργά αυτό το ρόλο του, όπως έκανε χθες με την απόλυση Παράσχου;
Περαιτέρω δημοσιογραφικές πληροφορίες (sentragoal.gr) αναφέρουν διάφορους υποψηφίους κυρίως Σκανδιναβούς, όπως ο Μίκαελ Στάρε της ΑΙΚ, που είχε απασχολήσει τον Πανιώνιο και το Γενάρη αλλά και Ολλανδούς και Βέλγους.
Η κριτική μου προς το παρόν θα είναι περιορισμένη, αναμένοντας την τελική πρόσληψη του νέου προπονητη και απλά αναφέροντας ότι το Σκανδιναβικό ποδόσφαιρο δεν έχει πια το επίπεδο άλλων χρόνων και στην Ελλάδα είχαμε πικρή εμπειρία από προπονητές που παρουσιάζονταν σαν αστέρια του πάγκου και τελικά χρησιμοποιούσαν τον πάγκο για να κοιμούνται (βλέπε Χανς Μπάκε στον ΠΑΟ). Όσο δε αφορά προπονητές Ολλανδικών συλλόγων, να επισημάνω ότι πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη αναδεικνύεται συνήθως ποδοσφαιριστής από το Ολλανδικό πρωτάθλημα γιατί εκεί δίνουν ιδίως οι δευτεροκλασάτες ομάδες, μηδαμινή σημασία στο ρόλο της άμυνας (και ο Πανιώνιος δυόμισι χρόνια τώρα είναι προβληματικός στην άμυνα). Εντάξει υπάρχει και ο Χίντιγκ ... αλλά δεν τον βλέπω στο μυαλό του κου Κιντή. Και από το Βέλγιο είχαμε ήδη πικρή εμπειρία πέρυσι και δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να ξαναδοκιμάσουμε να "ψωνίσουμε" από την ίδια αγορά ενός επίσης υποβαθμισμένου πρωταθλήματος. Και ένα τελευταίο. Μήπως είναι καλύτερα να γυρίσουμε στα παλιά και στο γνωστό μας Μπουμπένκο, που δεν τα βρίσκει με Ηρακλή; Αν μη τι άλλο είναι δοκιμασμένη λύση και ο άνθρωπος ξέρει να φτιάχνει ομάδες που δεν είναι βέβαια αυτές με το φανταιζί ποδόσφαιρο αλλά δεν χάνουν εύκολα και πιάνουν τους στόχους τους. Ξέρω, πολλοί μπορεί να μην συμφωνούν, αλλά τουλάχιστον εκεί είναι σίγουρο ότι δεν θα πετάξεις τα λεφτά σου κε Τσακίρη. Αυτά λέω με το φτωχό μυαλό μου, αναμένοντας να μάθουμε στο άμεσο μέλλον, τι έχει στο μυαλό του ο νέος μας Πρόεδρος και ευελπιστώντας να μην ξαναδούμε στον πάγκο τον παραλογισμό και την υπνηλία, που ζήσαμε πρόσφατα και που κάπως μας έκανε να ξεχάσουμε ο κος Παράσχος και ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙ' ΑΥΤΟ.
Συνεπώς στην χθεσινή ανακοίνωση της λύσης της συνεργασίας του Πανιωνίου με τον κο Παράσχο, την οποία αναμέναμε, δεν περιμέναμε όμως να υπάρχουν επισημάνσεις των λόγων για τη λύση της συνεργασίας.
Ο κος Κιντής σε περαιτέρω δηλώσεις του ανέφερε ότι εκτιμά απεριόριστα τον κο Παράσχο αλλά έχει άλλα στο μυαλό του. Οπωσδήποτε είναι βασικό ερώτημα τι έχει στο μυαλό του ο κος Κιντής. Ίσως συγκεκριμενοποιηθεί κάποια εντύπωση με την πιο αναλυτική παρουσίαση των ιδεών του στη Γενική Συνέλευση. Άραγε γιατί δεν αναμενόταν η Γενική Συνέλευση ώστε τυπικά να εγκριθεί ο ρόλος του κου Κιντή, πριν να αναλάβει ενεργά αυτό το ρόλο του, όπως έκανε χθες με την απόλυση Παράσχου;
Περαιτέρω δημοσιογραφικές πληροφορίες (sentragoal.gr) αναφέρουν διάφορους υποψηφίους κυρίως Σκανδιναβούς, όπως ο Μίκαελ Στάρε της ΑΙΚ, που είχε απασχολήσει τον Πανιώνιο και το Γενάρη αλλά και Ολλανδούς και Βέλγους.
Η κριτική μου προς το παρόν θα είναι περιορισμένη, αναμένοντας την τελική πρόσληψη του νέου προπονητη και απλά αναφέροντας ότι το Σκανδιναβικό ποδόσφαιρο δεν έχει πια το επίπεδο άλλων χρόνων και στην Ελλάδα είχαμε πικρή εμπειρία από προπονητές που παρουσιάζονταν σαν αστέρια του πάγκου και τελικά χρησιμοποιούσαν τον πάγκο για να κοιμούνται (βλέπε Χανς Μπάκε στον ΠΑΟ). Όσο δε αφορά προπονητές Ολλανδικών συλλόγων, να επισημάνω ότι πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη αναδεικνύεται συνήθως ποδοσφαιριστής από το Ολλανδικό πρωτάθλημα γιατί εκεί δίνουν ιδίως οι δευτεροκλασάτες ομάδες, μηδαμινή σημασία στο ρόλο της άμυνας (και ο Πανιώνιος δυόμισι χρόνια τώρα είναι προβληματικός στην άμυνα). Εντάξει υπάρχει και ο Χίντιγκ ... αλλά δεν τον βλέπω στο μυαλό του κου Κιντή. Και από το Βέλγιο είχαμε ήδη πικρή εμπειρία πέρυσι και δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να ξαναδοκιμάσουμε να "ψωνίσουμε" από την ίδια αγορά ενός επίσης υποβαθμισμένου πρωταθλήματος. Και ένα τελευταίο. Μήπως είναι καλύτερα να γυρίσουμε στα παλιά και στο γνωστό μας Μπουμπένκο, που δεν τα βρίσκει με Ηρακλή; Αν μη τι άλλο είναι δοκιμασμένη λύση και ο άνθρωπος ξέρει να φτιάχνει ομάδες που δεν είναι βέβαια αυτές με το φανταιζί ποδόσφαιρο αλλά δεν χάνουν εύκολα και πιάνουν τους στόχους τους. Ξέρω, πολλοί μπορεί να μην συμφωνούν, αλλά τουλάχιστον εκεί είναι σίγουρο ότι δεν θα πετάξεις τα λεφτά σου κε Τσακίρη. Αυτά λέω με το φτωχό μυαλό μου, αναμένοντας να μάθουμε στο άμεσο μέλλον, τι έχει στο μυαλό του ο νέος μας Πρόεδρος και ευελπιστώντας να μην ξαναδούμε στον πάγκο τον παραλογισμό και την υπνηλία, που ζήσαμε πρόσφατα και που κάπως μας έκανε να ξεχάσουμε ο κος Παράσχος και ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙ' ΑΥΤΟ.
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
Τώρα ξέρουμε γιατί κέρδισε ο ΠΑΟ στη Ρώμη
Επειδή πέρα από οπαδικές προτιμήσεις και πάνω απ' όλα είναι ο ανθρωπισμός και η αγάπη για το συνάνθρωπό μας, θεωρώ εκ των ουκ άνευ να εξάρω την πράξη του Νίνη, που πρώτος εγώ είχα οικτίρει σε άλλες περιπτώσεις αγωνιστικού τύπου. Μέσα στην τραγικότητα του χαμού ενός παιδιού, ας δούμε μια ακτίδα φωτός από την αλληλεγγύη που εξέφρασε αυτή η ενέργεια. Τώρα ξέρουμε γιατί κέρδισε ο ΠΑΟ στη Ρώμη. Ξέρουμε ποια δύναμη τον οδήγησε εκείνο το βράδυ! Διαβάστε σχετικά στο sentragoal.gr.
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
Συνέντευξη Τσακίρη στο sport-fm
Ο κος Τσακίρης έδωσε εκτενή συνέντευξη σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο sport-fm. Ξεχωρίζω το σημείο σχετικά με τις μεταγραφικές κινήσεις του Πανιωνίου εν μέσω της κρίσης:
«Θα είναι το πέμπτο μου καλοκαίρι ως διοίκηση. Τα προηγούμενα χρόνια διαπίστωσα πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των κινήσεων που έγιναν το καλοκαίρι και την κατάταξη της ομάδας στο τέλος της σεζόν. Οι κινήσεις που ενθουσιάζουν τον κόσμο δεν έχουν πάντα αποτέλεσμα. Γι’ αυτό θα προσπαθήσω να κλείσω τα αυτιά μου στο πώς αισθάνεται ο κόσμος, είτε ξενερώσουν είτε όχι. Γι’ αυτό φέρνω τον κύριο Κιντή, ο οποίος δεν είναι Πανιώνιος και είναι πιο εύκολο να κάνει αυτό το πράγμα».
Είναι σαφές ότι οι μεταγραφές είναι και ζήτημα τύχης για το τι θα βγουν αλλά υπάρχουν και δεδομένα, που αν τα λάβεις υπ' όψη περιορίζουν το ρίσκο. Πχ όταν παίρνεις το Σμόγιε μετά από σοβαρό τραυματισμό στον αχίλλειο τένοντα, που τον αποδεσμεύει η Γκένκ, προφανώς γιατί βλέπουν εκεί ότι μετά την επάνοδό του από τον τραυματισμό, δεν μπορούσε να προσφέρει, τότε παίρνεις ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Όταν αγοράζεις τον Μπουβάλ με ιστορικό σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο και χωρίς προηγούμενες ιδιαίτερες επιδόσεις στις ομάδες που έπαιξε, επίσης παίρνεις μεγάλο ρίσκο. Όταν παίρνεις τον Κουμορτζί, νέο, χωρίς τραυματισμούς και διεθνή στην Εθνική Γκάνας, έχεις μεγάλες πιθανότητες να σου βγει. Άρα το θέμα των μεταγραφών δεν είναι τελείως ζάρια.
Αν πας τώρα να πάρεις παίκτες που δεν έχουν παίξει ποτέ σε επίπεδο επαγγελματικό και τους προορίζεις για την πρώτη ομάδα, επειδή κάποιοι κάπου λένε ότι είναι ταλέντα εξελίξιμα, τότε παίζεις ζάρια.
Ναι, ο κος Κιντής δεν είναι Πανιώνιος και έχει πάθος να εφαρμόσει ένα πλάνο ανάπτυξης ομάδας, που θεωρεί πρωτοποριακό. Τα πάθη πρέπει να βρούμε όμως τρόπους να τα συγκρατούμε και να τα χαλιναγωγούμε μέσα σε λογικά πλαίσια, ιδίως όταν αφορούν κάποιον, που τα πάθη του θα τα υποστεί κάτι που δεν το αγαπάει, αλλά το χρησιμοποιεί σαν φορέα απλά για να αποδείξει την χρησιμότητα και την αναγκαιότητα του πάθους του.
Ίσως είναι κάπως σκληρό αυτό που εξέφρασα με την προηγούμενη φράση μου, αλλά είναι αναγκαίο να το εκφράσω έτσι, εφόσον υπάρχουν πλέον ώτα μη ακουόντων. Και την έγραψα την παραπάνω φράση, θέλοντας πραγματικά με όλη μου την ψυχή να πετύχουν τα σχέδια του κου Κιντή. Απλά στη ζωή μου έμαθα ότι όταν δεν κινείσαι με μέτρο και πας στο ένα ή στο άλλο άκρο, συνήθως την πατάς. Το ζητούμενο λοιπόν είναι το "μέτρο" στις κινήσεις μας.
«Θα είναι το πέμπτο μου καλοκαίρι ως διοίκηση. Τα προηγούμενα χρόνια διαπίστωσα πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των κινήσεων που έγιναν το καλοκαίρι και την κατάταξη της ομάδας στο τέλος της σεζόν. Οι κινήσεις που ενθουσιάζουν τον κόσμο δεν έχουν πάντα αποτέλεσμα. Γι’ αυτό θα προσπαθήσω να κλείσω τα αυτιά μου στο πώς αισθάνεται ο κόσμος, είτε ξενερώσουν είτε όχι. Γι’ αυτό φέρνω τον κύριο Κιντή, ο οποίος δεν είναι Πανιώνιος και είναι πιο εύκολο να κάνει αυτό το πράγμα».
Είναι σαφές ότι οι μεταγραφές είναι και ζήτημα τύχης για το τι θα βγουν αλλά υπάρχουν και δεδομένα, που αν τα λάβεις υπ' όψη περιορίζουν το ρίσκο. Πχ όταν παίρνεις το Σμόγιε μετά από σοβαρό τραυματισμό στον αχίλλειο τένοντα, που τον αποδεσμεύει η Γκένκ, προφανώς γιατί βλέπουν εκεί ότι μετά την επάνοδό του από τον τραυματισμό, δεν μπορούσε να προσφέρει, τότε παίρνεις ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Όταν αγοράζεις τον Μπουβάλ με ιστορικό σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο και χωρίς προηγούμενες ιδιαίτερες επιδόσεις στις ομάδες που έπαιξε, επίσης παίρνεις μεγάλο ρίσκο. Όταν παίρνεις τον Κουμορτζί, νέο, χωρίς τραυματισμούς και διεθνή στην Εθνική Γκάνας, έχεις μεγάλες πιθανότητες να σου βγει. Άρα το θέμα των μεταγραφών δεν είναι τελείως ζάρια.
Αν πας τώρα να πάρεις παίκτες που δεν έχουν παίξει ποτέ σε επίπεδο επαγγελματικό και τους προορίζεις για την πρώτη ομάδα, επειδή κάποιοι κάπου λένε ότι είναι ταλέντα εξελίξιμα, τότε παίζεις ζάρια.
Ναι, ο κος Κιντής δεν είναι Πανιώνιος και έχει πάθος να εφαρμόσει ένα πλάνο ανάπτυξης ομάδας, που θεωρεί πρωτοποριακό. Τα πάθη πρέπει να βρούμε όμως τρόπους να τα συγκρατούμε και να τα χαλιναγωγούμε μέσα σε λογικά πλαίσια, ιδίως όταν αφορούν κάποιον, που τα πάθη του θα τα υποστεί κάτι που δεν το αγαπάει, αλλά το χρησιμοποιεί σαν φορέα απλά για να αποδείξει την χρησιμότητα και την αναγκαιότητα του πάθους του.
Ίσως είναι κάπως σκληρό αυτό που εξέφρασα με την προηγούμενη φράση μου, αλλά είναι αναγκαίο να το εκφράσω έτσι, εφόσον υπάρχουν πλέον ώτα μη ακουόντων. Και την έγραψα την παραπάνω φράση, θέλοντας πραγματικά με όλη μου την ψυχή να πετύχουν τα σχέδια του κου Κιντή. Απλά στη ζωή μου έμαθα ότι όταν δεν κινείσαι με μέτρο και πας στο ένα ή στο άλλο άκρο, συνήθως την πατάς. Το ζητούμενο λοιπόν είναι το "μέτρο" στις κινήσεις μας.
Θα ζεί για πάντα ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ
Για μας θα ζει πάντα στη ψυχή μας σαν ένας αγνός Πανιώνιος που και τον εαυτό του θυσίασε κατ' ουσίαν για την ομάδα που αγαπούσε. Παραθέτω με θλίψη τη σχετική ανακοίνωση της ΠΑΕ, χωρίς περαιτέρω σχόλια εκτός από τα θερμά συλλυπητήριά μου προς τους δικούς του:
"20 Απριλίου 2010. Μία ημέρα που θα θυμόμαστε όλοι. Μία ημέρα κατά την οποία η οικογένεια του Πανιωνίου έχασε ένα σημαντικό μέλος της. Σήμερα, νωρίς το πρωί, έφυγε από τη ζωή ο τέως Πρόεδρος της ΠΑΕ Πανιώνιος Μιχάλης Σταματελάτος.
Ο Μιχάλης Σταματελάτος ήταν ένα παιδί του Πανιωνίου και αγαπούσε τον σύλλογο όσο τίποτε άλλο. Όραμα του ήταν ο μεγάλος και αυτοδύναμος Πανιώνιος. Ο ίδιος πλήρωσε πολύ ακριβά αυτή την αγάπη και το όραμα που είχε για την ομάδα της καρδιάς του. Γι αυτό εξάλλου θα μείνει στην ιστορία του συλλόγου ως ένας παράγοντας που πρόσφερε στον Πανιώνιο με αυτοθυσία και περίσσια δύναμη.
Ο Πανιώνιος ΓΣΣ ΠΑΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια προς την οικογένεια του εκλιπόντος και ανακοινώνει ότι προς τιμή του θα ονομασθεί η Θύρα 4 του γηπέδου σε «Θύρα Μιχάλη Σταματελάτου»
Ανακοινώσεις οργανωμένων οπαδών για το Μιχάλη Σταματελάτο:
http://www.panthers.gr/
http://iones1890.blogspot.com/2010/04/blog-post_6182.html
* Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί αύριο Τετάρτη 21 Απριλίου και ώρα 16:30 στον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης."
Δευτέρα 19 Απριλίου 2010
Οι μάγοι Μέρλιν της Ελληνικής πολιτικής και οικονομίας συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν το Ελληνικό δράμα με σοφιστείες και εξωραϊσμούς
Μας είπαν ότι τα πρώτα μέτρα, αυτά με τις περικοπές των εξόδων και δαπανών του δημοσίου και το πάγωμα των μισθών, δεν έφταναν και πήραμε και άλλα με περικοπή των δώρων και των επιδομάτων του Δημοσίου και αυξήσεις ΦΠΑ και έμμεσων φόρων. Πριν από λίγες βδομάδες διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους κυβερνητικοί παράγοντες ότι το ΔΝΤ δεν θα ζητήσει περαιτέρω μέτρα αν εμπλακεί γιατί ήδη τα μέτρα που έχουν αποφασισθεί είναι μέτρα ΔΝΤ και έχουν αποφασισθεί με την έγκριση των εμπειρογνωμόνων του. Και τώρα που φαίνεται αποφασισμένη η κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει το μηχανισμό - δίχτυ προστασίας της ΕΕ (άραγε δίχτυ προστασίας ποίων, της Ελλάδος ή των πιστωτών της;) , παρουσιάζεται το ΔΝΤ να επιθυμεί νέα μέτρα που θα περικόψουν συντάξεις, μισθούς του ιδιωτικού τομέα, θα απαιτήσουν απολύσεις στο δημόσιο τομέα και "ελαστικές" εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό (δηλαδή και πάλι απολύσεις και ίσως με περιορισμένες ή καθόλου αποζημιώσεις) και θα επιφέρουν την πλήρη ανεργία και ύφεση. Και απ' όσα ξέραμε το πρώτιστο πρόβλημα που η ΕΕ καλούσε την Ελλάδα να λύσει για να συγκλίνει ήταν το δημοσιονομικό της έλλειμμα και όχι το χρέος. Και σε αυτή την περίπτωση δεν ενεπλέκετο ο ιδιωτικός τομέας. Να που όμως τώρα τον εμπλέκουν με τό έτσι θέλω διότι προφανώς καμμιά θεώρηση δεν έχουν σχετικά με τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας αλλά σχετικά με την πλήρη λεηλάτηση της χώρας. Γνωρίζουν ότι αν πλήξουν και τον ιδιωτικό τομέα θα αυξήσουν τόσο την ύφεση που δεν θα κουνιέται φύλλο. Είναι να γελάς δε με κάποια μέτρα που πήρε η κυβέρνηση με την ελπίδα της αύξησης των δημοσίων εσόδων, όπως η αύξηση του ΦΠΑ, που αν το ΔΝΤ επιβάλλει την προβλεπόμενη πολιτική του, θα είναι μέτρα επι ματαίω, κυριολεκτικά στο κενό, γιατί η κατανάλωση θα πέσει ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ.
Και μέσα σε αυτη την τραγελαφική διελκυνστίδα έρχεται ο Πρωθυπουργός της χώρας και δηλώνει γεμάτος σιγουριά για τις επιλογές του (ή αυτά που πιστεύει ότι κατ' ανάγκη πρέπει να επιλέξει):
"H χώρα, εάν οδηγούταν σε χρεοκοπία ή θα χρειαζόταν να υποστεί τα βάρη ενός επώδυνου δανεισμού, οι πρώτοι που θα τα πλήρωναν αυτά θα ήταν οι αδύναμοι και τα μεσαία στρώματα και όχι οι έχοντες. Kάποιοι θα ήθελαν να μην πληρώσουν για την κρίση όσοι ευθύνονται για αυτήν και θα ήθελαν να φορτωθούν τα βάρη της μετάβασης σε εκείνους που ελάχιστα ευθύνονται στη δημιουργία της οικονομικής και πολιτικής κρίσης".
Ειλικρινά δεν έχω λόγια να σχολιάσω την ανωτέρω αναφορά του πρωθυπουργού. Λες και τιθάσευσε ήδη την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή, λες και τους αβάστακτους έμμεσους φόρους που επέβαλε και επιβάλλει τους πληρώνουν οι υπαίτιοι της κρίσης, λες και τις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις θα τις υποστούν τα λαμόγια που έφαγαν με δέκα μασέλες για 30 χρόνια τώρα τα 400 δις που εισέρρευσαν στη χώρα από ΕΟΚ και ΕΕ. Ότι και να πει πια κανείς μάλλον μάταιο είναι... Και τι μπορείς να πεις όταν έφθασε να αναρωτιέται η Υπουργός Εθνικής Οικονομίας προ ημερών σε τηλεοπτική συζήτηση για το ποιος είπε προεκλογικά ότι υπάρχουν λεφτά!!!!!!!!!!!
Και μέσα σε αυτη την τραγελαφική διελκυνστίδα έρχεται ο Πρωθυπουργός της χώρας και δηλώνει γεμάτος σιγουριά για τις επιλογές του (ή αυτά που πιστεύει ότι κατ' ανάγκη πρέπει να επιλέξει):
"H χώρα, εάν οδηγούταν σε χρεοκοπία ή θα χρειαζόταν να υποστεί τα βάρη ενός επώδυνου δανεισμού, οι πρώτοι που θα τα πλήρωναν αυτά θα ήταν οι αδύναμοι και τα μεσαία στρώματα και όχι οι έχοντες. Kάποιοι θα ήθελαν να μην πληρώσουν για την κρίση όσοι ευθύνονται για αυτήν και θα ήθελαν να φορτωθούν τα βάρη της μετάβασης σε εκείνους που ελάχιστα ευθύνονται στη δημιουργία της οικονομικής και πολιτικής κρίσης".
Ειλικρινά δεν έχω λόγια να σχολιάσω την ανωτέρω αναφορά του πρωθυπουργού. Λες και τιθάσευσε ήδη την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή, λες και τους αβάστακτους έμμεσους φόρους που επέβαλε και επιβάλλει τους πληρώνουν οι υπαίτιοι της κρίσης, λες και τις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις θα τις υποστούν τα λαμόγια που έφαγαν με δέκα μασέλες για 30 χρόνια τώρα τα 400 δις που εισέρρευσαν στη χώρα από ΕΟΚ και ΕΕ. Ότι και να πει πια κανείς μάλλον μάταιο είναι... Και τι μπορείς να πεις όταν έφθασε να αναρωτιέται η Υπουργός Εθνικής Οικονομίας προ ημερών σε τηλεοπτική συζήτηση για το ποιος είπε προεκλογικά ότι υπάρχουν λεφτά!!!!!!!!!!!
ΩΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ. Στιγμές για Ηγέτες.
Σαν και χθες, το 1932, ο Βενιζέλος αφού έχασε τη μάχη της δραχμής και έφθειρε το κόμμα του, πήρε την απόφαση για ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, που στα επόμενα χρόνια έδωσε την ευκαιρία στην Ελλάδα να περάσει σε τροχιά ανάπτυξης. Ο Βενιζέλος και το κόμμα των φιλελευθέρων δεν πρόλαβαν να ωφεληθούν από την απόφαση της τελευταίας στιγμής του ηγέτη τους αλλά η Ελλάδα σώθηκε.
Θέλουμε να σώσουμε την Ελλάδα ή τους πιστωτές της, μεταξύ των οποίων είναι και αρκετοί που πήραν τα χρήματα από δω στο εξωτερικό και τώρα μας δανείζουν; Λένε πουθενά οι συμφωνίες της ΕΕ, με ποιό τρόπο πρέπει μια χώρα να επιδιώξει τη δημοσιονομική σύγκλιση; Προτάσσει το Σύνταγμα της Ελλάδας ότι η κυβέρνησή της πρέπει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και της χώρας ή αναφέρει για τα συμφέροντα των πιστωτών και των αναλληλέγγυων εταίρων;
Θα υποθηκεύσουμε τα πάντα για πάντα λοιπόν ή θα τολμήσουμε;
Θέλουμε να σώσουμε την Ελλάδα ή τους πιστωτές της, μεταξύ των οποίων είναι και αρκετοί που πήραν τα χρήματα από δω στο εξωτερικό και τώρα μας δανείζουν; Λένε πουθενά οι συμφωνίες της ΕΕ, με ποιό τρόπο πρέπει μια χώρα να επιδιώξει τη δημοσιονομική σύγκλιση; Προτάσσει το Σύνταγμα της Ελλάδας ότι η κυβέρνησή της πρέπει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και της χώρας ή αναφέρει για τα συμφέροντα των πιστωτών και των αναλληλέγγυων εταίρων;
Θα υποθηκεύσουμε τα πάντα για πάντα λοιπόν ή θα τολμήσουμε;
Είναι μονόδρομος πια το ΔΝΤ ή υπάρχουν και άλλες επιλογές;
Επειδή η κυβέρνηση φαίνεται να σέρνει τη χώρα στο ΔΝΤ με ή χωρίς συμμετοχή ΕΕ, πράγμα για το οποίο σημειωτέον δεν ψηφίστηκε και δεν έχει τη λαϊκή εντολή να το κάνει και η επιλογή αυτή τείνει να παρουσιαστεί ως μονόδρομος, αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω το σύνδεσμο σε όσους έχουν την ευγενή καλωσύνη να παρακολουθούν το blog μου, στο άρθρο "ο Τυφλός Γίγαντας" του κου Βασίλη Βιλιάρδου (sofokleous10.gr), το οποίο με εμπεριστατωμένο και επιστημονικό τρόπο, προσπαθεί να παρουσιάσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις που έχει η Ελλάδα υπό τις παρούσες περιστάσεις. Ειναι σημαντικό ν' αναγνωρίσουμε κάποια πράγματα που θίγει το άρθρο, όπως πχ ότι η είσοδος στην Ευρωζώνη ήταν ένας δρόμος χωρίς επιστροφή και ότι οι επιλογές που υπάρχουν θα πρέπει να γίνουν όσο αυτό είναι εφικτό με αυτόν τον τρόπο που θα δίνει κάποιες ελπίδες στη χώρα και στους πολίτες της και όχι μόνο κατά το συμφέρον των πιστωτών της Ελλάδας.
Επικύρωσε το ΣτΕ την απαγόρευση για τους όρους με τα"ψιλά γράμματα"
Το ΣτΕ επικύρωσε την απαγόρευση ως καταχρηστικών, των 15 όρων με τα "ψιλά γράμματα", που έβαζαν οι τράπεζες στα συμβόλαια στεγαστικών δανείων και στην έκδοση πιστωτικών καρτών. Ενέκρινε την υπουργική απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης της 25-6-2008, που επίσης απαγόρευε μεταξύ άλλων την είσπραξη εξόδων φακέλων για στεγαστικά δάνεια, προμήθειες για αναλήψεις από ΑΤΜ κλπ.
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
Τίτλοι τέλους για φέτος. Καβάλα-Πανιώνιος 1-1 (ανανέωση ανάρτησης με στατιστικά και σχόλια επί των δηλώσεων γνωστού και μη εξαιρετέου ποδοσφαιρικού παράγοντα)
Σε ένα ματς αγγαρείας λόγω βαθμολογικής αδιαφορίας, Καβάλα και Πανιώνιος έκλεισαν τη φετινή περίοδο με ισοπαλία 1-1.
Ο Πανιώνιος έκλεισε τη φετινή κακή χρονιά του, παίζοντας με την ομάδα από τη οποία ήπιε πολλά πικρά ποτήρια φέτος. Η Καβάλα, που έπαιρνε αρκετούς από τους ποδοσφαιριστές, που φάνηκε να ενδιαφέρουν από το περυσινό καλοκαίρι τους κυανέρυθρους (πχ Ιτάνζ, Γιάννου, Σόσιν κλπ) . Η Καβάλα που νικώντας με ανατροπή του σκορ στο Α' Γύρο τον Πανιώνιο, έθεσε τέρμα σε μια ανοδική πορεία του "Ιστορικού", που πριν από κείνο το ματς είχε φθάσει να θεωρείται ως η ομάδα που παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Η Καβάλα που πάλι με ανατροπή του σκορ της τελευταίας στιγμής, έσβησε μέσα στη Νέα Σμύρνη τα όνειρα του Πανιωνίου για το Κύπελλο Ελλάδος.
Στο σημερινό αγώνα προηγήθηκε νωρίς η Καβάλα στο 7'. Ο Σμολάρεκ ανέβηκε πολύ ωραία από τα δεξιά και πάσαρε στον Ρινκόν, που απέφυγε τον Μπέλιτς και με πλασέ άνοιξε το σκορ. Ο Πανιώνιος ισοφάρισε στο 13'. Λάθος πάσα του Ιτάνς που θα κάνει πάσα στον Γουνδουλάκη, ο οποίος με ψηλοκρεμαστό πλασέ θα φέρει το ματς στα ίσα.
Το ματς είχε και δυο αποβολές στο 81' του Οικονόμου της Καβάλας και του 86' του Σάμαρη του Πανιωνίου. Σημαντικό συμβάν, γιατί προέχει η υγεία όσων παίζουν, ο τραυματισμός του Ντιέ που δέχθηκε στο κεφάλι την μπάλα από σφοδρής δύναμης φάουλ του Μπάλαμπαν στο 59' και δεν μπορούσε να κουνήσει στη συνέχεια τα άκρα.
Ο Πανιώνιος έφθασε τους 37 βαθμούς και ισοβάθμησε με την ΑΕΛ και τον Ηρακλή στις θέσεις 8-10 (τους ξεπέρασε την τελευταία αγωνιστική ο Ατρόμητος στην 7η με 38). Στην τριπλή ισοβαθμία, ο Πανιώνιος καταλαμβάνει την 9η θέση, μια πιο κάτω από πέρυσι...
ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ: 9ος, 9 Νίκες, 10 Ισοπαλίες, 11 Ήττες, Γκολ: 34-35.
Σημαντική Σημείωση: "Αν" ο Πανιώνιος είχε νικήσει τη Λάρισα στο προηγούμενο αγώνα, θα τερμάτιζε 6ος με 40 βαθμούς... Ίσως τότε κάποιοι μίλαγαν και για χρονιά ελαφράς προόδου, που χάθηκε ο στόχος οριακά. Κάποια επακόλουθα σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν αφ' ενός να κρυβόντουσαν κάποια "σκουπίδια" κάτω από το χαλί, αφ' ετέρου όμως να έχει ο νυν προπονητής μια πιο ισχυρή θέση στο ζήτημα της συνέχισης της συνεργασίας του.
Δυστυχώς καταφέραμε εκτός των άλλων στο τέλος να δώσουμε έναυσμα και στο γνωστό παράγοντα, που όπως και το 1991, η ομάδα του κρατήθηκε στην κατηγορία ...για Εθνικούς λόγους ..., να κάνει ειρωνικά σχόλια:
«Ήμασταν μια γροθιά, Όταν έγινε το 2-2, πραγματικά μου έφυγε η ψυχή. Είχα πει στον προπονητή μας τις προηγούμενες ημέρες να ρωτήσει τον προπονητή της Λάρισας τι σύστημα ακολούθησε και κέρδισε 3-0 τον Πανιώνιο κι αυτό ακριβώς έκανε»
Καλά να πάθουμε αλλά μια ερώτηση στον γνωστό κωλαούζο του Ολυμπιακού και κωλοτούμπα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των ΠΑΕ, θα είχε αξία:
Μήπως είναι αξιοπερίεργο να πετυχαίνει μια ομάδα τη μοναδική της νίκη εκτός έδρας, με την οποία και σώθηκε, στην τελευταία αγωνιστική και μάλιστα σημειώνοντας τα μισά από τα συνολικά γκολ, που πέτυχε εκτός έδρας σε όλο το πρωτάθλημα (4 στα 8); Και τόσα πολλά γκολ η προτελευταία επίθεση του πρωταθλήματος; Μπράβο!!! Είδες που γίνονται θαύματα και τη σήμερον ημέρα...
Ένα στατιστικό για τον Πανιώνιο του 2009-2010, που ήταν του ύψους και του βάθους (πιο πολύ δυστυχώς του βάθους). Στα εκτός έδρας ματς με 17 βαθμούς έβγαινε 5ος και έμπαινε στα play-offs και στα εντός έδρας ματς με 20 βαθμούς ΥΠΟΒΙΒΑΖΟΤΑΝ περνώντας μόνο τον Πανθρακικό. Κατα τ' άλλα, ο Πανιώνιος είχε μια ισορροπία γραμμών με την 7 καλύτερη άμυνα και την 8 επίθεση. Κύριοι της ΠΑΕ οι οπαδοί κάνουν ότι μπορούν για να είναι η Νέα Σμύρνη ισχυρή έδρα, αλλά όταν με το καλημέρα έχετε χάσει ένα κάρο βαθμούς και βγαίνουν άσπρα μαντήλια για το φευγάτο Βέλγοισπανομεξικάνο, τι μπορεί να γίνει; Η κούρσα φέτος χάθηκε από την αρχή, ή εστω στην αρχή και των δυο γύρων. Ας φροντίσουμε να μην πληρώσουμε του χρόνου χειρότερα σχεδιασμούς κτισμένους σαν παλάτια στην άμμο.
Καβάλα(Τσαλίκης): Ιτάνς, Παβίσεβιτς, Σιόντης, Θεοδωρέλης, Ντουγκλάο, Οικονόμου, Ντιέ(61' Πετκάκης), Ρινκον(77' Γιάννου), Ονουάτσι, Σμολάρεκ, Σόσιν(59' Σουλτανίδης).
Πανιώνιος(Παράσχος): Μπέλιτς, Μπαρόνι, Όμο, Σάμαρης, Αναστασόπουλος, Κοντόες, Μπουβάλ(Χ. Μανιάτης 82'), Κούκετς(Λούκινας 72'), Σκούφαλης, Μπάλαμπαν, Γουνδουλάκης.
Κίτρινες: Οικονόμου (39' Καβάλα), Ντουγκλάο (63' Καβάλα), Όμο (65' Πανιώνιος), Οικονόμου (81' Καβάλα), Σάμαρης (73' Πανιώνιος), Σάμαρης (86' Πανιώνιος).
Κόκκινες: Οικονόμου (81' Καβάλα), Σάμαρης (86' Πανιώνιος).
Ο Πανιώνιος έκλεισε τη φετινή κακή χρονιά του, παίζοντας με την ομάδα από τη οποία ήπιε πολλά πικρά ποτήρια φέτος. Η Καβάλα, που έπαιρνε αρκετούς από τους ποδοσφαιριστές, που φάνηκε να ενδιαφέρουν από το περυσινό καλοκαίρι τους κυανέρυθρους (πχ Ιτάνζ, Γιάννου, Σόσιν κλπ) . Η Καβάλα που νικώντας με ανατροπή του σκορ στο Α' Γύρο τον Πανιώνιο, έθεσε τέρμα σε μια ανοδική πορεία του "Ιστορικού", που πριν από κείνο το ματς είχε φθάσει να θεωρείται ως η ομάδα που παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Η Καβάλα που πάλι με ανατροπή του σκορ της τελευταίας στιγμής, έσβησε μέσα στη Νέα Σμύρνη τα όνειρα του Πανιωνίου για το Κύπελλο Ελλάδος.
Στο σημερινό αγώνα προηγήθηκε νωρίς η Καβάλα στο 7'. Ο Σμολάρεκ ανέβηκε πολύ ωραία από τα δεξιά και πάσαρε στον Ρινκόν, που απέφυγε τον Μπέλιτς και με πλασέ άνοιξε το σκορ. Ο Πανιώνιος ισοφάρισε στο 13'. Λάθος πάσα του Ιτάνς που θα κάνει πάσα στον Γουνδουλάκη, ο οποίος με ψηλοκρεμαστό πλασέ θα φέρει το ματς στα ίσα.
Το ματς είχε και δυο αποβολές στο 81' του Οικονόμου της Καβάλας και του 86' του Σάμαρη του Πανιωνίου. Σημαντικό συμβάν, γιατί προέχει η υγεία όσων παίζουν, ο τραυματισμός του Ντιέ που δέχθηκε στο κεφάλι την μπάλα από σφοδρής δύναμης φάουλ του Μπάλαμπαν στο 59' και δεν μπορούσε να κουνήσει στη συνέχεια τα άκρα.
Ο Πανιώνιος έφθασε τους 37 βαθμούς και ισοβάθμησε με την ΑΕΛ και τον Ηρακλή στις θέσεις 8-10 (τους ξεπέρασε την τελευταία αγωνιστική ο Ατρόμητος στην 7η με 38). Στην τριπλή ισοβαθμία, ο Πανιώνιος καταλαμβάνει την 9η θέση, μια πιο κάτω από πέρυσι...
ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ: 9ος, 9 Νίκες, 10 Ισοπαλίες, 11 Ήττες, Γκολ: 34-35.
Σημαντική Σημείωση: "Αν" ο Πανιώνιος είχε νικήσει τη Λάρισα στο προηγούμενο αγώνα, θα τερμάτιζε 6ος με 40 βαθμούς... Ίσως τότε κάποιοι μίλαγαν και για χρονιά ελαφράς προόδου, που χάθηκε ο στόχος οριακά. Κάποια επακόλουθα σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν αφ' ενός να κρυβόντουσαν κάποια "σκουπίδια" κάτω από το χαλί, αφ' ετέρου όμως να έχει ο νυν προπονητής μια πιο ισχυρή θέση στο ζήτημα της συνέχισης της συνεργασίας του.
Δυστυχώς καταφέραμε εκτός των άλλων στο τέλος να δώσουμε έναυσμα και στο γνωστό παράγοντα, που όπως και το 1991, η ομάδα του κρατήθηκε στην κατηγορία ...για Εθνικούς λόγους ..., να κάνει ειρωνικά σχόλια:
«Ήμασταν μια γροθιά, Όταν έγινε το 2-2, πραγματικά μου έφυγε η ψυχή. Είχα πει στον προπονητή μας τις προηγούμενες ημέρες να ρωτήσει τον προπονητή της Λάρισας τι σύστημα ακολούθησε και κέρδισε 3-0 τον Πανιώνιο κι αυτό ακριβώς έκανε»
Καλά να πάθουμε αλλά μια ερώτηση στον γνωστό κωλαούζο του Ολυμπιακού και κωλοτούμπα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των ΠΑΕ, θα είχε αξία:
Μήπως είναι αξιοπερίεργο να πετυχαίνει μια ομάδα τη μοναδική της νίκη εκτός έδρας, με την οποία και σώθηκε, στην τελευταία αγωνιστική και μάλιστα σημειώνοντας τα μισά από τα συνολικά γκολ, που πέτυχε εκτός έδρας σε όλο το πρωτάθλημα (4 στα 8); Και τόσα πολλά γκολ η προτελευταία επίθεση του πρωταθλήματος; Μπράβο!!! Είδες που γίνονται θαύματα και τη σήμερον ημέρα...
Ένα στατιστικό για τον Πανιώνιο του 2009-2010, που ήταν του ύψους και του βάθους (πιο πολύ δυστυχώς του βάθους). Στα εκτός έδρας ματς με 17 βαθμούς έβγαινε 5ος και έμπαινε στα play-offs και στα εντός έδρας ματς με 20 βαθμούς ΥΠΟΒΙΒΑΖΟΤΑΝ περνώντας μόνο τον Πανθρακικό. Κατα τ' άλλα, ο Πανιώνιος είχε μια ισορροπία γραμμών με την 7 καλύτερη άμυνα και την 8 επίθεση. Κύριοι της ΠΑΕ οι οπαδοί κάνουν ότι μπορούν για να είναι η Νέα Σμύρνη ισχυρή έδρα, αλλά όταν με το καλημέρα έχετε χάσει ένα κάρο βαθμούς και βγαίνουν άσπρα μαντήλια για το φευγάτο Βέλγοισπανομεξικάνο, τι μπορεί να γίνει; Η κούρσα φέτος χάθηκε από την αρχή, ή εστω στην αρχή και των δυο γύρων. Ας φροντίσουμε να μην πληρώσουμε του χρόνου χειρότερα σχεδιασμούς κτισμένους σαν παλάτια στην άμμο.
Καβάλα(Τσαλίκης): Ιτάνς, Παβίσεβιτς, Σιόντης, Θεοδωρέλης, Ντουγκλάο, Οικονόμου, Ντιέ(61' Πετκάκης), Ρινκον(77' Γιάννου), Ονουάτσι, Σμολάρεκ, Σόσιν(59' Σουλτανίδης).
Πανιώνιος(Παράσχος): Μπέλιτς, Μπαρόνι, Όμο, Σάμαρης, Αναστασόπουλος, Κοντόες, Μπουβάλ(Χ. Μανιάτης 82'), Κούκετς(Λούκινας 72'), Σκούφαλης, Μπάλαμπαν, Γουνδουλάκης.
Κίτρινες: Οικονόμου (39' Καβάλα), Ντουγκλάο (63' Καβάλα), Όμο (65' Πανιώνιος), Οικονόμου (81' Καβάλα), Σάμαρης (73' Πανιώνιος), Σάμαρης (86' Πανιώνιος).
Κόκκινες: Οικονόμου (81' Καβάλα), Σάμαρης (86' Πανιώνιος).
Αυλαία για τη ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ της επιθεώρησης, Άννα Καλουτά
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)