Η θεώρηση Μάρκοβιτς μετά τον αποκλεισμό. Προσδοκίες Νέναντ για βελτίωση και σχολιασμός των προοπτικών της κυανέρυθρης μπασκετικής προσπάθειας

«Δεν ήμασταν έτοιμοι. Περιμέναμε ένα τέτοιο ματς απέναντι σε μια ομάδα με έμπειρες μονάδες. Πήραμε λάθος αποφάσεις λόγω της απειρίας μας αλλά δεν φταίει μόνο αυτό. Θα βελτιωθούμε στη συνέχεια όταν είναι πιο έτοιμοι και υγιείς οι έμπειροι παίκτες μας».


Τάδε έφη Νέναντ Μάρκοβιτς για το ματς με τον Ίκαρο. Αν αναρωτηθούμε ποιοι είναι οι έμπειροι παίκτες της ομάδας μάλλον θα καταλήξουμε στον Μακ Λάουντ, άντε και στο Μπατή, ίσως και στον Τσιάρα. Ο Μπατής έχει το ελαφρυντικό της βραχύχρονης ενσωμάτωσης στην ομάδα. Ο Τσιάρας όχι.
Σίγουρα ο Αμερικανός χωρίς το πρόβλημα στο πόδι μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάρκεια και να παίξει τον ηγετικό ρόλο για τον οποίο τον πήρε ο Πανιώνιος. Αλλά αρκεί ένας κούκος; Και ο ένας κούκος μπορεί να είναι γερός και δυνατός για ένα ολόκληρο πρωτάθλημα και να παίζει το λιγότερο 30’ ανά παιχνίδι;


Αιτιολογεί λοιπόν τον αποκλεισμό και την εμφάνιση ο Μάρκοβιτς αφ’ ενός στην απειρία όσων έπαιξαν αφ’ ετέρου στην ανετοιμότητα μάλλον του Μακ Λάουντ κυρίως. Και το ωραίο είναι ότι μιλώντας για "απειρία ΜΑΣ" μάλλον άθελά του συμπεριλαμβάνει και τον εαυτό του, αφού συνεχίζει να δείχνει ότι δεν μπορεί να βοηθήσει την ομάδα από τον πάγκο. 
Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε να στηρίξουμε την ομάδα μόνο στις ικανότητες και την ηγεσία του Μακ Λάουντ. Η ελπίδα είναι οι νέοι να δείξουν τσαγανό, να πάρουν πρωτοβουλίες και να παίζουν και με μυαλό και όχι μόνο με πάθος και ένστικτο. Στο ποδόσφαιρο πολλούς νέους πήραμε τα τελευταία χρόνια, μόνο ο Τζαβέλας βγήκε και οι περισσότεροι μας άφησαν με την γλυκόπικρη αίσθηση της αναμονής της ωρίμανσης του ταλέντου τους, που μάταια περιμέναμε. Εύχομαι να έχουμε καλύτερη τύχη στην προσπάθεια του μπάσκετ αν και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ο νέος και το δάσκαλο που θα τον καθοδηγήσει. 


Έχω πει πολλές φορές ότι δεν είμαι κανένας ειδικός και εκφράζω απλά τη γνώμη του φίλου των σπορ. Γνώμη μου είναι ότι ο Πανιώνιος χρειάζεται έναν αντι Μακ Λάουντ ακόμα, όχι αναγκαστικά αυτού του επιπέδου, ούτε ντε και καλά ξένο ή κοινοτικό -γιατί όχι γηγενή-  αλλά με κάποια εμπειρία που θα βοηθήσει. Ένας ηγέτης μπορεί  ν' αποδειχθεί κανένας στην πορεία. Και ο αντι-Μακ Λάουντ δεν είναι αναγκαστικό ότι θα κλέβει χρόνο των μικρών αλλά θα βοηθάει και θα δίνει ανάσες στον Αμερικάνο σε ένα ρόλο, που δυστυχώς αυτοί που έχουμε δεν μπορούν να τον παίξουν. Ναι είναι μια οικονομική υπέρβαση σίγουρα και καταλαβαίνω ΄ότι πιθανόν δεν μας παίρνει, αλλά αν γίνει θα κάνει τη ζωή της ομάδας πιο εύκολη, μια τέτοια προσθήκη.


Επι τη ευκαιρία αν κάποιος γνωρίζει σχετικά με διαρκείας της ΚΑΕ, ας αφήσει ένα σχετικό σχόλιο σ' αυτή την ανάρτηση.

"Μάγος" προπονητής

Κάπου γράφτηκε, το άκουσα στην ΕΡΑΣΠΟΡ και σας το μεταφέρω σαν Κουίζ. Ποιος προπονητής Ελληνικής ομάδας κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τιμωρούσε ανυπάκουους ποδοσφαιριστές του με το να τους βάζει να απαγγείλουν στα Αγγλικά μπροστά στους συμπαίκτες τους μια σελίδα από το Χάρι Πότερ;
Όταν βρείτε τ' όνομα θα καταλάβετε παράλληλα γιατί η προτίμηση για το μικρό μάγο από τον προπονητή αυτό ... Προφανώς γιατί του ζητούν μεταξύ άλλων να κάνει και κάποια μαγικά στη δουλειά του, πχ να μεταμορφώνει χαφ σε σέντερ φορ και δεξιά μπακ σε αριστερά.

Η επέτειος των "υποσχέσεων" (ας κριθεί η αλήθεια τους από τους αναγνώστες...) από τον πρόσφατα βραβευθέντα για την ειλικρίνεια του, Πρωθυπουργό μας

Και ενώ ακόμα είναι νωπές οι εντυπώσεις από τη βράβευση του Πρωθυπουργού στη Γερμανία για την ειλικρινή διαχείριση της Ελληνικής κρίσης και για το ότι παρουσίασε την αλήθεια χωρίς φόβο στο Λαό, σήμερα είναι η επέτειος του ενός χρόνου της Κυβέρνησής του στην εξουσία.


Το blog είχε την υπομονή να συλλέξει τότε στην προεκλογική περίοδο και να διατηρήσει επί ένα έτος στη δεξιά στήλη των αναρτήσεών του, τις προεκλογικές υποσχέσεις του κυρίου Πρωθυπουργού. Θεωρούσαμε ότι κάποια στιγμή θα έρθει η εποχή της αποτίμησης. Δεν ξέρω αν όντως αυτή είναι σήμερα και τι σύμπτωση, είναι και η Ημέρα των Ζώων σήμερα. Θα έλεγα ότι είναι νωρίς για αποτίμηση και θ’ αδικούσαμε τον κύριο Παπανδρέου αν την κάναμε. Αλλά για να μην ξεχνιόμαστε του αφιερώνω τις υποσχέσεις του και τις εξαγγελίες του και η κρίση δική σας:

1) Ολοκληρώμενο αναπτυξιακό σχέδιο για τον πυρόπληκτο Ν. Ηλείας (5-9-2009).

2) Προοδευτικό σύστημα φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας (φυσικών προσώπων, επιχειρήσεων, εκκλησίας, offshore), στο οποίο θα υπάρχουν αφορολόγητα όρια (11-9-2009, ενημερωτικό σημέιωμα για την οικονομία).

3) Διάθεση του 5% του ΑΕΠ καθώς και Διάθεση ενός δισεκατομμυρίου ευρώ επιπλέον στην παιδεία από τον πρώτο προϋπολογισμό που θα καταρτίσει η κυβέρνησή του ΠΑΣΟΚ (ΔΕΘ, 12-9-2009).

4) Δημιουργία μονάδων οικογενειακής ιατρικής οι οποίες θα είναι στελεχωμένες με τον οικογενειακό γιατρό και τον οικογενειακό νοσηλευτή. Θα υπάρχει δωρεάν 24ωρη περίθαλψη επτά ημέρες την εβδομάδα για όλο το χρόνο. (ΔΕΘ, 12-9-2009)

5) Ως το τέλος του 2010 οι συντάξεις θα απονέμονται το πολύ σε τρεις μήνες (ΔΕΘ, 12-9-2009)

6) Οικονομική ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος και κοινοπραξία των τεσσάρων μεγάλων ασφαλιστικών φορέων (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ και ΟΠΑΔ) με στόχο τον από κοινού έλεγχο των δαπανών υγείας. (ΔΕΘ, 12-9-2009)

7) Θα καθιερωθεί η βασική σύνταξη ως κοινή αφετηρία για όλες τις συντάξεις, θα διαχωριστούν οι προνοιακές από τις ασφαλιστικές παροχές και θα υπάρξει η ασφάλιση της καθολικής και άμεσης πρόσβασης του πολίτη στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στον γιατρό, στο φαρμακείο, στην προληπτική ιατρική. (ΔΕΘ, 12-9-2009)

8) Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για ένα χρόνο (ΔΕΘ, 12-9-2009).

9) Ασυμβίβαστο κομματικού αξιώματος και ανάληψης κρατικού αξιώματος (1-10-2009)

Πάντως αν θέλετε την προσωπική μου εκτίμηση, σε μια δεύτερη ανάγνωση των εξαγγελιών μετά εορτής, αυτό που βλέπω είναι ότι πολλά λέγονταν με τέτοιο τρόπο που καμουφλάριζε την εφαρμογή  των εξαγγελιών στην πράξη, έτσι ώστε από τις παραπάνω εξαγγελίες σε γενικές γραμμές, να μην μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Πρωθυπουργό για ψεύτικες υποσχέσεις αλλά τον εαυτό του για επιπόλαιη ανάγνωση των προγραμματικών θέσεων, που του παρουσιάστηκαν. 

Βέβαια δεν θα βρει κάποιος στην παραπάνω λίστα το μνημειώδες "Λεφτά υπάρχουν", που δεν μπορούσαν να διανοηθούν όσοι το άκουγαν τότε, ότι αναφερόταν στα λεφτά των δανείων από ΔΝΤ και Τρόικα. 

Και επίσης σε κανένα δεν είχε πει ο κύριος Παπανδρέου ότι θα γίνει αυτός και ο αρμόδιος υπουργός του, ζηλωτές Αλογοσκούφη και θα φορτώνανε στο άμοιρο 2009, αν και μπορούσαν να τα αποφύγουν σε κάποιο βάθος χρόνου και τα χρέη της υγείας ολόκληρα και τις αμυντικές δαπάνες εξ ολοκλήρου,  στην πρεμούρα τους να αποδείξουν και να εξογκώσουν  την αυταπόδεικτη αποτυχία της νεοδημοκρατικής διαχείρισης, μετατρέποντας εντέλει το δημοσιονομικό πρόβλημα σε οξύ πρόβλημα δανεισμού της χώρας. Αλλά οι πολιτικοί των 36 χρόνων διακυβέρνησης στην περίοδο της Μεταπολίτευσης είναι άξιοι απόγονοι των αρχαίων σοφιστών και ανέτως καταφέρνουν να παρουσιάζονται σαν Σωτήρες της Πατρίδας από την χρεοκοπία, που οι ίδιοι δημιούργησαν κυβερνώντας επί δεκαετίες. Δεν έχει όμως μεγάλη σημασία αν εμείς εξαπατηθούμε και δούμε σε αυτή τη φάση το μαύρο-άσπρο. Ίσως είναι και μια μέθοδος αναισθησίας για να γίνει η " αναγκαία επέμβαση". Το ζήτημα είναι να πετύχει η επέμβαση και να μην πούμε όμως εν τέλει το περίφημο, "η εγχείριση επέτυχε αλλά ο ασθενής απεβίωσε".

Τα στημένα

Όχι, δεν θ' αναφερθώ σε στημένα παιχνίδια αλλά σε εκτέλεση των στημένων φάσεων του Πανιωνίου.

Ο Πανιώνιος κέρδισε 28 φάουλ και 4 κόρνερ στην Καβάλα. Παρόμοια στημένα είχε και στο ΟΑΚΑ με ΠΑΟ.

Λέμε πιο πολύ τα θετικά του Στόρε αλλά αυτό με τα απαράδεκτα στημένα δεν είναι και κάπως θέμα προπονητή; Τα δουλεύουν επαρκώς τα στημένα στην προπόνηση και με συγκεκριμένους εκτελεστές; Νομίζω είναι σημαντικό γιατί κερδίζουμε ένα κάρο φάουλ και κόρνερ και εκτελούνται πολύ χάλια. Είναι ένας σημαντικός παράγοντας που χωράει βελτίωση με δουλειά και εξάσκηση και δεν τον βλέπω να βελτιώνεται από ματς σε ματς... Και να σημειώσουμε ότι ήταν το ισχυρό μας χαρτί πέρυσι.

Χρειάζεται υπομονή και προσαρμογή στις χαμηλές μπασκετικές πανιώνιες προσδοκίες

Η χθεσινή ήττα του Πανιωνίου από τον Ίκαρο Καλλιθέας (66-77) και ο αποκλεισμός του από το Κύπελλο, γέμισε πολλούς με απογοήτευση, που έγινε εμφανής σε αρκετά σχόλια στο διαδίκτυο.
Προσωπικά ανέμενα τον αποκλεισμό. Υπήρχαν πολλοί λόγοι. Ο Ίκαρος είναι μια ανερχόμενη νοικοκυρεμένη ομάδα, που κράτησε το σκελετό της από την Α2, που τερμάτισε πρώτη -άρα έχει μεγάλη συνοχή- και επιπλέον ενισχύθηκε με παίκτες - σταθερές αξίες όπως ο Καλαμπόκης και ο Αγαδάκος, οι οποίοι ναι μεν δεν μπορούν να θεωρηθούν φόβητρα και μπασκετικές κορυφές, αλλά ξέρεις ότι έχουν την αναγκαία σταθερότητα και εμπειρία και μπορούν στα δύσκολα να σου αποδώσουν σε ικανοποιητικό επίπεδο. Έχει και το μείγμα της με ξένους και κοινοτικούς στο βαθμό, που της επιτρέπει το μπάτζετ της (που πιθανότατα, χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες, μάλλον είναι μεγαλύτερο από το δικό μας).
Ο Πανιώνιος από την άλλη, κάνει μια εντελώς νέα προσπάθεια, με ελάχιστους (δυο) ξένους και με Έλληνες παίκτες είτε πολύ νέους και άπειρους είτε δευτεροτριτοκλασσάτους κάποιας ηλικίας. Οικονομικά δεν υπάρχουν περιθώρια και στόχος είναι σαφώς να μείνει η ομάδα στην Α1.

Με αυτά τα δεδομένα, η αυστηρή κριτική της χθεσινής ήττας, μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο από την απελπισία που δημιουργεί η σύγκριση με το παρελθόν, λόγω μη προσαρμογής μας στη νέα πραγματικότητα. Στην ίδια απελπισία ίσως οφείλονται και απαξιωτικά σχόλια για τον αντίπαλο, που σαφώς δεν αρμόζουν στην Πανιώνια νοοτροπία μας και πιστεύω και όσοι τα έκαναν θα μετάνιωσαν γι' αυτά.

Δεν θέλω να κάνω ότι εγώ νοιώθω άνετα να βλέπω τον αδύναμο μπασκετικό Πανιώνιο, αλλά αν θέλουμε να δούμε κάποια στιγμή καλύτερες μέρες και να έχει μια συνέχεια το κυανέρυθρο μπάσκετ, τότε να χρειάζεται να περάσουμε από το φετινό καθαρτήριο.
Προσωπικά θα ήθελα να το περάσω με έναν προπονητή-δάσκαλο και όχι με το Νέναντ Μάρκοβιτς, που δείχνει να μη μπορεί να βοηθήσει την ομάδα από τον πάγκο. Η ενίσχυση του πάγκου με κάποιον πιο έμπειρο τεχνικά (έγραφα τις προάλλες για το Νίκο Λινάρδο) δείχνει αναγκαία αλλά δεν ξέρω πόσο "ικανοί" (οικονομικά) είμαστε για να την επιχειρήσουμε.
Ίσως θα έπρεπε να σκεφτεί και ο κύριος Λιανός μια πάρα πολύ μικρή υπέρβαση, που να βοηθήσει την ομάδα με ένα σούτιγκ γκαρντ - σκόρερ γιατί φάνηκε να μην μπορεί κανείς στα δύσκολα να βγάλει τα κάστανα απ' τη φωτιά (πιθανόν ο Μακ Λάουντ να μην έχει ακόμα τη φυσική κατάσταση εκείνη που χρειάζεται για να παίξει τον ηγετικό ρόλο που χρειάζεται η ομάδα αλλά ίσως και να μην μπορεί πιο πολύ...).
Αντικειμενικά υπάρχουν προσδοκίες από παίκτες που αποτέλεσαν τον κορμό μικρών εθνικών ομάδων να βγουν και να προσφέρουν (Γιάνκοβιτς, Γιαννόπουλος, Σαρικόπουλος κλπ) αλλά αν γυρίσουμε πίσω ας σκεφτούμε πόσοι παίκτες διεθνείς σε μικρές ηλικίες δεν έκαναν τίποτα σε μεγαλύτερες. Πάρτε για παράδειγμα την κορυφαία Εθνική Εφήβων των Ρετζιά, Καράγκουτη, Παπανικολάου κλπ που στέφθηκε και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια. Θ' άξιζε τον κόπο να πάρουμε εκείνο το ρόστερ και να μετρήσουμε πόσοι από εκείνους τους παίκτες έμειναν στην επιφάνεια και πόσοι βυθίστηκαν στην ανυπαρξία. Θα είναι μια καλή ένδειξη του ποσοστού, που υπάρχει, για ν' αναδειχθεί ένας ταλαντούχος παίκτης και μάλιστα ίσως του μέγιστου ακρότατου αυτού του ποσοστού.
Από τη χθεσινή ομάδα του Πανιωνίου πάντως, ο μόνος που άφησε ελπιδοφόρες ενδείξεις ήταν ο Νιγηριανός φορ Ελονού. Αντιθέτως κάποιοι ήταν απογοητευτικοί τόσο πολύ (Ιωάννου) που αποκλείεται αυτή να είναι η πραγματική τους εικόνα (ελπίζω...).
Χωρίς να είμαι ο σπεσιαλίστας των μπασκετικών γνώσεων, θεωρώ ότι και στη θέση του πλέι-μέικερ, ο Μπατής δεν έχει τις βοήθειες και τις ανάσες που χρειάζεται από τους άλλους (Αθηναίου κλπ) με αποτέλεσμα όταν κουράστηκε, η πτώση του να παρασύρει όλη την οργάνωση της ομάδας, που θύμιζε ακούρδιστο μουσικό όργανο.

Πέρα από τις όποιες λεπτομέρειες, αγωνιστικές και τεχνικές, που δε θεωρώ τον εαυτό μου ικανό να παρουσιάσει, το βασικό σημείο είναι ότι η όποια αποδοκιμασία αυτής της προσπάθειας και η έλλειψη υπομονής και συμπαράστασης, μόνο κακός σύμβουλος είναι στην παρούσα φάση. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο, παρά υπομονή και συμπαράσταση. Είμαι σίγουρος ότι ο κύριος Λιανός αγαπάει αυτή την ομάδα και το μπάσκετ και εφόσον μπορεί, θα προσπαθήσει όσο παίρνει, να τη βοηθήσει.

Δηλώσεις Στόρε μετά τον αγώνα με την Καβάλα

«Θα πρέπει να κάνουμε πιο κοντρολαρισμένες επιθέσεις και να μην ασχολούμαστε με τη διαιτησία. Tο γκολ που δεχθήκαμε στις καθυστερήσεις ήταν μια άτυχη στιγμή. Στο δεύτερο ημίχρονο ξεκινήσαμε αγχωμένοι, δεχθήκαμε και ένα δεύτερο γκολ, καταφέρνοντας όμως να μειώσουμε γρήγορα. Μετά όμως παίξαμε ανορθόδοξα, λες και είχαμε ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή μας. Παρ' όλα αυτά, δημιουργήσαμε κάποιες ευκαιρίες, αλλά δεν τις αξιοποιήσαμε. Η Καβάλα νίκησε δίκαια».

Προφανώς το πρώτιστο είναι να κοιτάμε να βελτιωθούμε, που εξαρτάται από μας και όχι να βελτιώσουμε τη διαιτησία, που δεν εξαρτάται από μας. Αλλά ας του πει κάποιος του κύριου Στόρε ότι παίζει στην Ελλάδα με την Καβάλα του Μάκαρου και όχι στο Γκέτεμποργκ και στο Μάλμε. Δυστυχώς το να φέρεσαι με αβρότητα, με σεβασμό στη δεοντολογία και με επαγγελματισμό που δεν θέλει να ρίχνει στους άλλους έστω και μέρος των αιτίων της αποτυχίας σου, εκλαμβάνεται στο δικό μας περιβάλλον σαν αδυναμία. Και οι καλοθελητές δεν θέλουν και πολλά να σε φάνε ζωντανό.

ΚΑΒΑΛΑ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-1

Α' Ημίχρονο:


Το δις εξαμαρτείν ... Για δεύτερη συνεχή αγωνιστική δεχόμαστε γκολ στο παρά πέντε του Ημιχρόνου. Μάλιστα η φάση μύριζε  ότι θα συμβεί καθώς αφήναμε τη μπάλα να γυρίζει γύρω από την περιοχή μας, βρισκόμενοι μέσα στη Νιρβάνα της προσέγγισης της λήξης.

Παίξαμε πολύ καλύτερα από τη σκληρή, αντιαθλητική Καβάλα, αλλά τι να το κάνεις;

O διαιτητής Ζαχαριάδης έχει δώσει ως τώρα ρεσιτάλ εύνοιας της έδρας. Ακύρωσε ένα γκολ που χωράει μεγάλα ερωτήματα, άφησε στον αγώνα τον Πετκάκη, μη δείχνοντας του δυο κίτρινες κάρτες σε από πίσω μαρκαρίσματα στον Κούκετς, άφησε ατιμώρητο από κάρτα τον Αμπντούλ σε αντιαθλητικό φάουλ σε Μπάλαμπαν, ορισμό της κάρτας.

Ήδη ότι και αν γίνει στη συνέχεια, ο κύριος διαιτητής έχει καταφέρει να γίνει η προσωποποίηση της γελοιότητας του πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγδας, που δυστυχώς παρακολουθούμε.
Να δω οι κύριοι Μαρινάκηδες αν για κάτι τέτοια θα μιλήσουν ποτέ, αλλά ξέχασα...Δεν παίζει εδώ ΟΣΦΠ και ΠΑΟ ... και μόνο αυτοί απασχολούν. Κάτι Λάρισες και Πανιώνιοι τώρα, σιγά τα ωά... Ε, να μη γινόμαστε και γραφικοί τώρα απαιτώντας τέτοιες αβρότητες από τους επενδυτές του αθλήματος;

Μια άλλη παρατήρηση. Ο μόνος επικίνδυνος παίκτης της Καβάλας, όπως ξέρουμε καλά από πέρυσι είναι ο Ονουάτσι. Μια φορά ήρθε από τα δεξιά (όπως κατεβαίνει η Καβάλα, με αντίπαλο Κοντοέ) στα αριστερά (με αντίπαλο Βαρό) και έγινε το κακό... Ο Βαρό σε κάποιες στιγμές του παιχνιδιού δείχνει μεγάλη αμυντική ανεπάρκεια και δεν είναι το μόνο παιχνίδι που είναι έτσι...

Δυστυχώς η πρόβλεψή μου είναι ότι δύσκολα θ’ αλλάξει το παιχνίδι. Κάτι ο διαιτητής, κάτι το ψυχολογικό με τη χρονική φάση του γκολ, κάτι τα νεύρα μας, κάτι η επιθετική δυστοκία μας...Μακάρι να διαψευσθώ.

Β' Ημίχρονο:


Πολύ γρήγορα, 2-0 (Βουτσίτσεβιτς) και 2-1 με το πρώτο γκολ του Βαζ Τε στο πρωτάθλημα... Ο διαιτητής συνεχίζει να τα κάνει μούσκεμα, τώρα εκατέρωθεν και περισσότερο σε βάρος της Καβάλας.
Για μια ακόμα φορά η ολιγωρία μας στο τέλος του ημιχρόνου έκανε τη ζωή του αντιπάλου πολύ εύκολη...

Δυο πολύ καλές ευκαιρίες με Βαρό και Βαζ Τε που έσωσε ο Γκαλίνοβιτς ενώ σε πολλές φάσεις βρεθήκαμε εκτεθειμένοι στις κόντρες της Καβάλας. Η Καβάλα έμεινε στο 88’ με 10 παίκτες. Και τελικό σκορ 2-1.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ:


Τελικά ο Βαζ Τε είναι η μόνη πραγματική αιχμή που διαθέτουμε επιθετικά. Το σημερινό πείραμα με τον Κούκετς στο Α' μέρος απέτυχε και ο Κροάτης για μια ακόμα φορά έδειξε μια χαλαρότητα όχι αρμόζουσα σε επαγγελματία ποδοσφαιριστή.
Για μια ακόμα φορά χάνουμε αγώνα στον οποίο οι προοπτικές μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο ήταν ακόμα και να τον κερδίσουμε. Δείχνουμε ότι παρά την καλή μπάλα που κατά διαστήματα μπορούμε να παίξουμε, δεν μπορούμε να μετατρέψουμε το παιχνίδι έτσι ώστε να μπορούμε να πάρουμε αντίστοιχους βαθμούς με την απόδοση και την εικόνα μας. Και προφανώς η ανυπαρξία σέντερ φορ είναι ένας λόγος. Ο άλλος λόγος είναι ότι έχουμε κενά διαστήματα αμυντικής αφασίας, που χύνουμε το γάλα από την καρδάρα.
Σε προσωπικό επίπεδο, θεωρώ ότι διακρίθηκαν οι Μανιάτης, Κοντοές, Βαζ Τε, Κουμορτζί ενώ καλές εντυπώσεις μου άφησε η πρώτη εμφάνιση Πούπο.
Τώρα τι συνέβη στην αλλαγή Σιόβα, θα το μάθουμε ελπίζω κάποια στιγμή, αλλά αν έχουμε και τέτοια συμβάντα συνάμα με τις άλλες μας αδυναμίες, τότε καλά κρασιά.

Καβάλα (Ντράγκαν Οκούκα): Γκαλίνοβιτς, Πετκάκης, Χργκόβιτς, Τόμασιτς, Θεοδωρέλλης, Ντιέ, Αμπντούν, Καρντόσο, Ονουάτσι (83' Ντικρόκ), Νταρσεβίλ (62' Ογκμπέτσε), Βουτσίσεβιτς (66' Αλεξάντροβιτς)  

Πανιώνιος (Μίκαελ Στόρε): Μάχο, Κοντοές, Βαρό, Λάτκα, Σιόβας (69' Πούπο), Μανιάτης, Κουμορτζί, Κούκετς (51' Βαζ Τε), Τσότσαλιτς, Μπάλαμπαν, Σαλαλί (81' Χίκα) 



ΥΓ: Διορθώνω για τη φάση του Α’ γκολ ότι ο Ονουάτσι ο σκόρερ δεν ξέφυγε από το Βαρό αλλά άλλος παίκτης της Καβάλας έδωσε τη σέντρα που έβαλε το γκολ. Και ο Βαρό δεν μπόρεσε να καλύψει τη δεξιά πτέρυγα αλλά και τα σέντερ μπακ και ο Τσότσαλιτς που ήταν στην φάση στην περιοχή, πραγματικά κοιμήθηκαν. Το σχόλιο ισχύει και για το Βαρό ασχέτως της μη παρουσίας Ονουάτσι στα δεξιά.

ΥΓ2: Από GALANISSPORTSDATA.COM. Μάλλον αποδεικνύει την υπεροχή μας στα νούμερα και τα χαρτιά. 6 αποσοβήσεις από Γκαλίνοβιτς. 13 έναντι 5 επιθετικών προσπαθειών. Και πάλι πολύ λιγότερα φάουλ από τον αντίπαλο σε ένα εκτός έδρας ματς ... Καλό το καθαρό και επιθετικό ποδόσφαιρο αλλά μια που αναζητούνται βαθμοί, μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε προς το συντηρητικότερο τακτικές και μεθόδους, ιδίως εκτός έδρας;

         KAVALA           2               -                       1           PANIONIOS

3	SHOTS INSIDE PENALTY AREA	3
1	SHOTS OUTSIDE PENALTY AREA	8
1	HEADERS INSIDE and OUTSIDE	2
6	SAVES	1
11	CLEARANCES from PEN.AREA	10
40	STEALS	47
28	FOULS COMMITTED	16
1	OFF SIDES	4
2	CORNER KICKS	4
55	ERRORS	49
4 / 15	CROSSES into PENALTY AREA	5 / 30
4	PENETRATIONS	3

Αποστολή Πανιωνίου στην Καβάλα

Πλήρης παικτών και ... ελπίδων ... σ' ένα ματς χωρίς προγνωστικά ..., ταξιδεύει ο Πανιώνιος στην Καβάλα, με 14 αλλοδαπούς και 6 γηγενείς παίκτες, με τον Κουμορτζί, τον τραυματία των τελευταίων ημερών, στην αποστολή του, αλλά και τον "παικταρά" Πούπο να συμπεριλαμβάνεται σε αυτή για πρώτη φορά μετά την απώλειά του στη ζούγκλα στα μέσα Σεπτεμβρίου:

Μάχο, Μπέλιτς, Μανιάτης, Σιόβας, Λάτκα, Κοντοές, Φουγκουάγιο, Όμο, Βαζ Τε, Κουμορτζί, Πούπο, Τσότσαλιτς, Ριέρα, Μπάλαμπαν, Σαλαλί, Κούκετς, Χίκα, Γουνδουλάκης, Κούρντι, Βαρό.

Νέα Γενιά Επεξεργαστών Sandy Bridge από την Intel

Στο πρόσφατο Intel Developer's Forum (IDF), η Intel παρουσίασε τη νέα αρχιτεκτονική επεξεργαστών της, Sandy Bridge. Οι μεγαλύτερες αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη αρχιτεκτονική (Nehalem) έχουν σαν στόχο τα multimedia applications (3D graphics, image processing, video processing).
Το νέο chip θα είναι το πρώτο της Intel, που θα ενσωματώσει τον επεξεργαστή γραφικών (GPU) μέσα στον κυρίως επεξεργαστή των συστημάτων. Κάτι τέτοιο είναι σημαντικό όχι μόνον από πλευράς χωροταξίας των συστημάτων αλλά και από πλευράς απόδοσης των εφαρμογών γραφικών.
Το floating point throughput του Sandy Bridge διπλασιάζεται με την εισαγωγή των Advanced Vector Extensions (AVX), που επιταχύνει πολλές 3D-graphics και imaging εφαρμογές, ενώ το video encoding είναι βασισμένο στο hardware και συνεπώς πολύ γρήγορο.
Ο επεξεργαστής διακρίνεται επίσης για το επαυξημένο CPU-to-cache throughput (με την κατάτμηση της cache σε πολλά blocks), γεγονός το οποίο μειώνει δραστικά την απαιτούμενη κατανάλωση ισχύος για προσπελάσεις μνήμης, που "κτυπούν' την cache.

Το Sandy Bridge θα εμφανισθεί νωρίς το 2011 με την εμπορική του προώθηση ως "2nd generation Intel Core" processors.  Αρχικά θα χρησιμοποιηθεί σε desktops και notebooks. Η αύξηση της ταχύτητας των συστημάτων με Sandy Bridge δεν θα είναι εντυπωσιακή αλλά το κύριο πλεονέκτημά του θα είναι στην απόδοσή του στη μείωση της κατανάλωσης ισχύος, γεγονός που θα επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των μπαταριών, που είναι μια πολύσημαντική παράμετρος στον τομέα των notebooks.

Στόρε για ΠΑΟ και Καβάλα

Από sport-fm:

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΠΑΟ:

«Γενικά πραγματοποιήσαμε καλή εμφάνιση στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό αλλά δεν τελειώσαμε κάποιες φάσεις που δημιουργήσαμε. Στις περιπτώσεις των δύο γκολ κάναμε λάθη. Αμυντικά ήμασταν καλοί σε γενικές γραμμές. Στο ευαίσθητο σημείο του ματς όμως δεν ήμασταν καλοί. Αν δεν δεχόμασταν το πρώτο γκολ στο 44', θα μπορούσαμε να πάρουμε τον βαθμό. Διατηρήσαμε μετά το δεύτερο γκολ το ίδιο πνεύμα. Αυτό ήταν ένα καλό σημάδι. Προσπαθήσαμε σε όλο το παιχνίδι. Είχαμε καλή συμπεριφορά και το κρατάμε αυτό. Είχαμε μία καλή συζήτηση μετά το τέλος του αγώνα. Πιστεύω ότι είμαστε στον σωστό δρόμο αλλά πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι σε όλο το 90λεπτο. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι να είμαστε ενωμένοι. Είναι εύκολο όταν κερδίζεις αλλά πρέπει να γίνεται και όταν χάνεις. Όλοι κερδίζουμε μαζί και όλοι χάνουμε μαζί».

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ:

«Πάντα κάνω αυτοκριτική. Βλέποντας τώρα το παιχνίδι λέω πως ίσως να άργησα. Πήρα την απόφαση τότε γιατί εκείνη τη στιγμή θεωρούσα ότι παίζαμε καλά. Αισθανόμουν αυτοπεποίθηση».

ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΑΤΣ ΜΕ ΚΑΒΑΛΑ:

«Πρέπει να κάνουμε ένα καλό παιχνίδι. Πρέπει να υπολογίσουμε τον αντίπαλο αλλά το πιο σημαντικό είναι να επικεντρωθούμε στο δικό μας παιχνίδι και να είμαστε συγκεντρωμένοι σε όλο τον αγώνα. Θα πάμε με την ίδια φιλοσοφία για να πάρουμε τους τρεις βαθμούς. Ο Κουμορτζί είχε ένα πρόβλημα στη μέση. Τον προστατέψαμε χθες αλλά θα αποτελέσει έκπληξη αν δεν παίξει το Σάββατο».

ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ BLOG:
...Όχι πολλά. Ο Στόρε μιλάει με τη γλώσσα της κοινής λογικής και δείχνει να έχει και το γνώθι σαυτόν.
Αυτό που ενοχλεί είναι ότι για το ματς με τον ΠΑΟ κάνει έκδηλη την ικανοποίηση του σε ένα ματς που φαίνεται να έριξε τον πήχυ των προσδοκιών του πιο χαμηλά απ' όσο έπρεπε και αυτό ίσως να στέρησε μια επιτυχία. Το ζήτημα είναι να μην είσαι μεν αμετροεπής και να υπολογίζεις τον αντίπαλο αλλά παράλληλα να μην τον φοβάσαι. Και στο θέμα των αλλαγών στο ματς με ΠΑΟ πιστεύω ότι φοβήθηκε ο κύριος Στόρε, έστω και αν το λέει με άλλα λόγια, δηλαδή ότι ήταν ικανοποιημένος από το όχι ιδιαίτερα αρνητικό, αλλά παρ' όλα αυτά αρνητικό κύριε Στόρε, αποτέλεσμα.
Ευελπιστώ ότι αυτό που είπε ότι θα πάει στην καβάλα με την ίδια φιλοσοφία, να μην περιλαμβάνει μέσα και τον υπερβολικό σεβασμό του αντιπάλου, τέτοιο που ν' αλλάζει τις παραμέτρους του όποιου παιχνιδιού έχουμε τις δυνατότητες να κάνουμε. Άλλωστε αναφέρει ο κύριος Στόρε ότι πάει για τους 3 βαθμούς στη δύσκολη Μακεδονική έδρα.
Και τέλος, προφανώς οι φίλοι του Πανιωνίου κύριε Στόρε, δεν στέκονται στο αποτέλεσμα για να οικτίρουν προπονητές, παίκτες, προέδρους κλπ, όταν η ομάδα προσπαθεί φιλότιμα και παίζει μπάλα.

Παίρνοντας αφορμή από τη χθεσινή αναπάντεχη (??) ήττα του ΠΑΟ

Σε καμιά περίπτωση δεν μου αρέσει να επιχαίρω των αποτυχιών άλλων ελληνικών ομάδων στις διεθνείς υποχρεώσεις τους και δεν θα το κάνω βέβαια αυτό τώρα για τη χθεσινή περίπτωση της ήττας του ΠΑΟ.
Θα χρησιμοποιήσω αυτό τον αγώνα όμως για δυο επισημάνσεις, που αφορούν τον Πανιώνιο, με τον οποίο ασχολείται η αθλητική πλευρά αυτού του blog:

• Η Κοπεγχάγη κατάφερε στο Α' μέρος να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες της, πράγμα που ο Πανιώνιος στον αγώνα με τον ΠΑΟ δεν το έκανε σε καμιά περίπτωση. Αν δεν τις είχε εκμεταλλευτεί στο έπακρον τότε μπορεί τα πράγματα να έρχονταν αλλιώς.
  Ας δει ο Ριέρα τον Εντόι στο Α' γκολ (έστω και με την "ευγενή" συνεισφορά Τζόρβα) για να καταλάβει ότι ο φορ χρειάζεται καλή αντίληψη του χώρου και γρήγορες αποφάσεις για να σκοράρει και όχι παίδεμα τις μπάλας και αναποφασιστικότητα (βέβαια ο άνθρωπος ο Σίτο δεν είπε ποτέ ότι είναι σέντερ φορ, οπότε η παρατήρηση αυτή πηγαίνει σε όποιο μπορεί να αφορά η απόφαση να παίζει σέντερ φορ ο Σίτο και να μην έχει ένα έστω έμπειρο σέντερ φορ η ομάδα του Πανιωνίου).
• Προς το παρόν ο Πανιώνιος είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ομάδα που έχει ηττηθεί φέτος από τον Παναθηναϊκό "καθαρά", χωρίς δηλαδή η ήττα της να οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, όπως λάθη της διαιτησίας.
  Η όποια κυανέρυθρη ικανοποίηση υπήρξε σχετικά με την ευπρόσωπη εμφάνιση του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ κόντρα στον ΠΑΟ, ίσως πρέπει εν μέρει ν' αναθεωρηθεί με βάση το πρόσωπο που έδειξε ο ΠΑΟ στο επόμενο του ματς απέναντι στην Κοπεγχάγη, που δεν συνιστά δα κανένα ποδοσφαιρικό θηρίο και που ακόμα και σαν budget να τη συγκρίνει κάποιος, δεν απέχει πάρα πολύ ακόμα και από τα δικά μας πενιχρά φετινά στοιχεία προϋπολογισμού.

ΥΓ: Όπως καταλαβαίνετε διαβάζοντας τα σχόλια αυτής της ανάρτησης, πολλοί φίλοι έχουν αντιρρήσεις σχετικά με την έκφραση που χρησιμοποίησα για να ξεκινήσω το κείμενο. "...δεν μου αρέσει να επιχαίρω των αποτυχιών άλλων ελληνικών ομάδων...". Ναι, υπάρχουν ωφέλειες για τους τρίτους όπως ο Πανιώνιος, από τις αποτυχίες άλλων ελληνικών συλλόγων στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ, και ιδίως κάποιων όπως ο ΠΑΟ, όπως πχ ότι δεν καρπούνται οι μεγαλοκαρχαρίες του ΠΟΚ τα χρήματα που δίνει η ΟΥΕΦΑ σε περίπτωση θετικών αποτελεσμάτων και έτσι δεν ανοίγει και άλλο η ψαλίδα μεταξύ του ποδοσφαιρικού κατεστημένου και των υπολοίπων.
Λυπάμαι αλλά η έκφραση, που χρησιμοποίησα, δεν έχει σχέση μόνο με το ποδόσφαιρο αλλά είναι στάση ζωής. Από ταμπεραμέντο χαίρομαι για τις χαρές τις δικές μου, των οικείων και φίλων μου και όχι για τις πίκρες τρίτων, ακόμα και αντιπάλων. Πρακτικά, όσοι κάνουν τα σχετικά σχόλια, μπορεί να έχουν δίκιο (όχι απαραίτητα ... γιατί το κακό των άλλων για να γίνει καλό δικό σου χρειάζεται και συ να βελτιωθείς και όχι να βασίζεσαι στην πτώση τους χωρίς να φροντίζεις για τη δική σου άνοδο), αλλά ας μου επιτρέψουν να θεωρώ ότι η ίσως ενστικτώδης θεώρηση των πραγμάτων που έχω, στη γενικευμένη εφαρμογή της θα οδηγούσε σε λίγο καλύτερο κόσμο. Μπορεί να θυμίζω λίγο Κιντή με τα περί "καλού της κοινωνίας" κλπ. Όπως το δει κανείς. Ελπίζω οι διαδικτυακοί φίλοι να ανέχονται την πιθανόν ιδιόρρυθμη για πολλούς στάση μου.

Μήπως είναι ώρα ο Νίκος να γυρίσει στο σπίτι του;

Ο Νίκος Λινάρδος προσπάθησε όσο μπορούσε για να μείνει το Μαρούσι ζωντανό. Απ' ότι λέει, σήμερα έφτασε στα όρια των αντοχών και παραιτήθηκε. Μήπως είναι ώρα πια για την ΚΑΕ Πανιώνιος να ξαναφέρει το Νίκο πίσω στο κυανέρυθρο σπίτι του; Σίγουρα έχει πολλά να προσφέρει όπως είχε κάνει και στο παρελθόν.

Υπουργική διάταξη για ειδικές και τοπικές συμβάσεις εργασίας

Διαβάζω πως μέσα Νοεμβρίου θα υπογραφεί από την κυρία Κατσέλη, η υπουργική απόφαση με την οποία θα επιτρέπονται σε ειδικές έκτακτες συνθήκες η υπογραφή τοπικών συμβάσεων με κατώτερους όρους αμοιβής από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Στη διάταξη αυτή φαίνεται να συναινεί και η ΓΣΕΕ αφού με δηλώσεις του ο Πρόεδρος της αναφέρει ότι θα εφαρμοσθεί λίγο πριν το "λουκέτο" με σκοπό να διασώσει εταιρίες και θέσεις εργασίας.

Η υπουργική απόφαση φαίνεται όντως να έχει τις ευγενείς και αναγκαίες προθέσεις να δώσει μεγαλύτερη ευελιξία σε προβληματικές καταστάσεις και να σώσει και τις αντίστοιχες οικονομικές δραστηριότητες και τις εργασιακές θέσεις. Παρουσιάζεται σαν όπλο παράλληλα υπέρ της επιχειρηματικότητας και κατά της ανεργίας. Βέβαια ωφέλειες μπορεί να υπάρξουν μόνον εφόσον αυτές οι οικονομικές δραστηριότητες έχουν προβλήματα ανταγωνιστικότητας, που οφείλονται στην μετακύλιση του ακριβού εργατικού κόστους στο προϊόν τους. Σε αυτή την περίπτωση, έκτακτοι διακανονισμοί θα δώσουν τη δυνατότητα στις εταιρίες να σταθούν και να συνεχίσουν. Αλλά πόσο έκτακτοι μπορεί να είναι τέτοιοι διακανονισμοί, χρειάζεται μεγάλη κουβέντα για να διαπιστωθεί. Αν το εργατικό κόστος είναι το πρόβλημα αυτής της οικονομικής δραστηριότητας θα παραμένει και θα παραμένουν και οι μειωμένες αμοιβές, ωσότου η εταιρία γίνει κερδοφόρος ή η γενικότερη οικονομική συγκυρία αλλάξει θετικά. Θα έχει μέριμνα ο νόμος ώστε να αναιρεί προηγούμενες εντάξεις επιχειρήσεων στις διατάξεις του και πότε θα συμβαίνει αυτό;

Ένα άλλο ζήτημα σχετικά με αυτή την υπουργική απόφαση, έχει να κάνει με αυτό που ανέφερα περί γενικότερης οικονομικής συγκυρίας. Η οποιαδήποτε επιχείρηση θα μπορεί να ισχυρισθεί ότι ακόμα και η πτώση κερδών ή οι ζημίες κάποιων περιόδων καθιστούν προβληματική τη λειτουργία της επί τη βάση των συλλογικών συμβάσεων. Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ ανέφερε ότι η εφαρμογή του νόμου θα γίνεται λίγο πριν το "λουκέτο". Οι επιχειρηματίες κάλλιστα θα μπορούσαν να ισχυρισθούν ότι τότε είναι πολύ αργά, είναι δώρον άδωρον και το παιχνίδι έχει χαθεί. Το κρίσιμο σημείο γι' αυτό το νόμο είναι πόσο γενικός ή πόσο ειδικός θα είναι.
Αν είναι πολύ γενικός και χωρίς δικλείδες ασφαλείας για τη χρήση του και τη διάρκεια της χρήσης του, τότε κινδυνεύει να αποβεί απλώς ένα μέσο με το οποίο οι επιχειρηματίες θα μειώσουν τις αποδοχές των εργαζομένων με πρόσχημα να κρατηθούν οι θέσεις εργασίας και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες. Συνεπώς μπορεί εν μέσω γενικής οικονομικής κρίσης να καταλήξουν οι γενικές συμβάσεις εργασίας σαν χαρτιά χωρίς αξία και εφαρμογή.
Αν είναι πολύ ειδικός, μπορεί να εφαρμόζεται τελικά μόνο σε ακραίες περιπτώσεις και χωρίς σωτηρία, να είναι δηλαδή μια διάταξη χωρίς ουσιαστική ωφέλεια.

Και τέλος το μεγάλο ερώτημα είναι αν το κύριο αίτιο της χαμηλής ανταγωνιστικότητας των εγχωρίων υπηρεσιών και προϊόντων είναι το μεγάλο εργατικό κόστος

Μεταγραφικά παράδοξα

Ίσως δεν έχει νόημα πια μέσα στην αγωνιστική περίοδο, που ξεκίνησε για τα καλά πιά, να ασχολούμαστε άλλο με τις παραδοξότητες της μεταγραφικής περιόδου, αλλά με δεδομένα κάποια τελευταία στοιχεία ας κάνουμε μια τελευταία αναφορά σε μεταγραφές που έγιναν και δεν έγιναν:

1. Θυμάστε εκείνο τον Ουγκαντέζο επιθετικό all around, το Μουτούμπα, που τον είχε ο Στόρε στην ΑΙΚ και κάναμε ανεπιτυχώς αμαν και τι  να τον αποκτήσουμε την τελευταία μέρα των μεταγραφών από την Ουγγρική Βιντεότον, που τον είχε πάρει από την ΑΙΚ τον Ιούνιο; Μάλιστα δώσαμε ραντεβού το Γενάρη για να ξαναεπιχειρήσουμε να τον μεταγράψουμε.
   
   Ο Μουτούμπα λοιπόν όχι μόνο δεν παίζει στη Βιντεότον αλλά έχει μεταταχθεί στη δεύτερη ομάδα με την οποία έχει παίξει ως τώρα 45 ολόκληρα λεπτά (δείτε εδώ). Όχι δεν είναι τραυματίας...Ίσως είναι σε δυσμένεια γιατί στοίχισε ακριβά (1.2 εκατ. Ευρώ) και δεν απέδωσε τα αναμενόμενα ή έτσι και αλλιώς θέλουν να τον δώσουν και τον έβαλαν από τώρα στον πάγο; Το δεύτερο ενδεχόμενο φαίνεται κάπως παράλογο γιατί έτσι ρίχνουν την μεταγραφική του αξία και μειώνουν τη δυνατότητα να βρεθεί αγοραστής. Αν όμως λόγω αγωνιστικών προβλημάτων δεν παίζει, ελπίζουμε να το εξετάσουμε, αν όντως θέλουμε να επανέλθουμε (ο Πανιώνιος δηλαδή) τον Ιανουάριο.
2. Εκείνο το Γάλλο από την Πρέμιερσιπ που σχεδόν τον είχαμε πάρει, είχε παίξει και 2-3 φιλικά καλούτσικα και μετά ανακαλύψαμε ένα σημαντικό ιατρικό πρόβλημα, τον Κεντρέ τον Φρανκ, τον θυμάστε; Ε, λοιπόν χθες μεταγράφηκε στη Λανς, ένα από τα πρότυπα ομάδων του κυρίου Κιντή και δήλωσε έτοιμος ν' αποδείξει πράγματα ... Αν θυμάστε, την άγραν για δανεισμούς παικτών από τη Λανς την ξεκίνησε τον Ιούνιο ο κος Πρόεδρος.
   Ο Κεντρέ έλεγε ότι δεν έμεινε στον Πανιώνιο για οικογενειακούς λόγους και δεν υπήρχε ζήτημα ιατρικό κλπ. Η μεταγραφή του στη Λανς μάλλον τον επαληθεύει και διαψεύδει τα περί ιατρικού θέματος. Και αν είναι έτσι το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί έπρεπε την αποχώρηση Κεντρέ να την καλύψουμε πίσω από ιατρική δικαιολόγηση;
3. Θυμάστε εκείνο τον κοντούλη Σερβοβόσνιο τον Πάλιτς από την Καϊζερσλάουτερν, που είχε φέρει ο κος Κιντής στον αγιασμό και στο αποχαιρετιστήριο γεύμα για τον Τζαβέλα και μετά τον ξαπόστειλε στη Βίσλα Κρακοβίας γιατί του φάνηκε ακριβός και θα έβρισκε με τα ίδια λεφτά καλύτερο παίκτη;
   Ο Πάλιτς είναι all around επιθετικός χαφ και καθιερώθηκε στην πρώτη ενδεκάδα της Βίσλα και έχει συνεχή παρουσία και γκολ και ασσίστ. Η αξία του στο transfermarkt εμφανίζεται στα 350 με 400 χιλ. Ευρώ.
   Στη θέση αυτή κατ' ουσίαν πήραμε τον Πούπο (με το παρωνύμιον ΑΟΡΑΤΟΣ) των 220 με 250 χιλιάδες Ευρώ κατά το transfermarkt, που το μόνο επίσημο ματς που έχει ως τώρα παίξει στην τρέχουσα σεζόν ήταν με την Εθνική Λιβερίας εναντίον της Ζιμπάμπουε, μετά το οποίο χάθηκε για περίπου 15 μέρες στην Αφρικανική ζούγκλα...
4. Τελικά, αυτοί είναι άχρηστοι ή εμείς τους αχρηστεύουμε; Θυμάστε τον άχρηστο, τον άμπαλο Μπετί Μπουβάλ, που ξεφορτωθήκαμe στη Λέχια Γκντάνσκ; Δυο μάτς έπαιξε ως τώρα και στα δυό σκόραρε.Δείτε εδώ. Στον Πανιώνιο 0 γκολ. Το γνωστό σύνδρομο Μπάρκογλου...Κάτι τους κάνουμε και είναι βαριά τα πόδια τους;

ΥΓ: Χρόνια Πολλά στο Μάρτιν Λάτκα για τα γενέθλιά του και "Να σου ζήσει" στο Σαλαλί για το μωράκι του.

Συνέντευξη Στόρε την Πέμπτη 30/9/2010, 12:30 αντί της Παρασκευής λόγω του ταξιδιού της ομάδας στην Καβάλα (με οπαδούς).

ΥΓ-2: Και με κεφαλιά γκολ του Εστογιανόφ προχθές στην εκτός έδρας νίκη της Πενιαρολ, 1-2, επί της Μπέλα Βίστα. Και αυτός στο δρόμο της ανάκαμψης όσων φεύγουν ... Σχετικά βέβαια είναι όλα, αλλά κάποιες ενδείξεις σαν και αυτές της ανάρτησης υπάρχουν. Βέβαια υπάρχουν και τα ανάποδα, πχ που είναι ο Σκούφαλης, ο Ανδριόλας, ο Σίμωσης στις νέες τους ομάδες.

Στατιστικά στις 4 αγωνιστικές

Από Galanis Sports Data, στατιστικά για τον Πανιώνιο στις 4 πρώτες αγωνιστικές:

• 3ος στις ασσίστ χωρίς γκολ ο Βαζ Τε με 3.
• 5ος στα φάουλς που κέρδισε ο Μπάλαμπαν με 13.
• 22ος και 23ος οι Κουμουρτζί και Μπάλαμπαν με 7 σουτ και κεφαλιές σύνολο.
• 17ος ο Μπάλαμπαν σε ακριβείς πάσες (5).
• 15ος και 16ος σε σουτ εντός περιοχής (4), οι Κουμορτζι και Μπάλαμπαν.
• 23ος και 24ος σε σουτ εκτός περιοχής οι Τσότσαλιτς και Μπάλαμπαν (3).
• 24ος και 25ος σε επεμβάσεις στην περιοχή, Σιόβας και Λάτκα (8).
• 12ος και 13ος σε κλεψίματα, Σιόβας και Κουμορτζί (9).
• 5ος σε χαμένες ευκαιρίες (2) Κουμορτζί. (κατι δεν μετράνε καλά και ο Ριέρα φαίνεται να έχει μια χαμένη μόνο....!!!).
• 7ος ο Μάχο σε μπλοκαρίσματα (21).

Μέτριοι και οι αριθμοί μας τελικά ... Σε μερικές στατιστικές (πχ ασσίστ με γκολ) είμαστε εξαφανισμένοι και σ' άλλες οι παίκτες μας είναι πολύ χαμηλά. Καμμιά ανάλυση από τίποτα γκουρού;;;;

Οι δηλώσεις Λιανού στην πρεμιέρα-αγιασμό της ΚΑΕ Πανιώνιος

"Μακάρι ο κόσμος να αγκαλιάσει την προσπάθεια που γίνεται. Χωρίς επεισόδια, γιατί πραγματικά δεν αντέχουμε τις τιμωρίες. Ελπίζω κάποιες ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες, όπως για παράδειγμα με την ΑΕΚ, να μην μεταφερθούν στο μπάσκετ. Φιλοσοφία μας είναι να φτιάξουμε μια ελληνική ομάδα με στόχο να δημιουργήσουμε έναν κορμό για τα επόμενα χρόνια. Όλοι έχουν πολυετή συμβόλαιο, ενώ στο ρόστερ υπάρχουν μόνο δύο ξένοι. Προς το παρόν τουλάχιστον δεν θα πάρουμε άλλον. Συμφωνήσαμε επίσης να έχουμε μια άμεση συνεργασία με τις ακαδημίες κάτι που το λέγαμε χρόνια τώρα. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται πράξη. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες είμαστε εδώ να κάνουμε το καλύτερο για την ομάδα. Υπάρχουν μέλη από το Δ. Σ. που είχε πέρσι την ευθύνη, αλλά και εκπρόσωποι από τις ακαδημίες που θα μας βοηθήσουν σημαντικά. Όλοι θα συνεισφέρουν και θέλω να το υπογραμμίσω αυτό. Δεν καταλαβαίνω επίσης γιατί η ΕΕΑ καθυστερεί με τα πιστοποιητικά. Καλύτερα να γίνει πρωτάθλημα με οκτώ υγιείς ομάδες".


Τάδε έφη Ηλίας Λιανός στην πρεμιέρα-αγιασμό της ΚΑΕ Πανιώνιος. Να επισημάνουμε το ότι η ομάδα έχει την ανάγκη της θερμής υποστήριξης της χωρίς επεισόδια, που θα την πληγώσουν και με σεβασμό στην προσπάθειά της, που θα είναι δύσκολη και θα προσπαθήσει να κτίσει ένα πιο υγιές και εύρωστο μέλλον.

Δημοσιογραφικοί συλλογισμοί σχετικά με το ματς του Σαββάτου

Από τα ΝΕΑ σήμερα:

"ΟΤΑΝ ΝΙΚΑΕΙ ο Παναθηναϊκός τον Πανιώνιο (2-1) και η νίκη γίνεται πρώτο θέµα, τότε κάτι συµβαίνει. Είτε ο Παναθηναϊκός µίκρυνε, αφού γίνεται τέτοιος ντόρος, είτε ο Πανιώνιος µεταµορφώθηκε σε υπεροµάδα. Οµως δεν ισχύει τίποτα από τα δυο, απλά οι Πράσινοι πήραν τους τρεις βαθµούς, παρά το γεγονός ότι στα τρία τέταρτα του αγώνα δεν µπορούσαν να αλλάξουν σωστά την µπάλα... ".

Μάλλον ξεχνάει ο συντάκτης της εφημερίδας ότι το σκορ 2-1 μεταξύ ΠΑΟ και Πανιωνίου είναι το σύνηθες σκορ των τελευταίων ετών και ότι πέρυσι ο "ντόρος" ήταν πολύ μεγαλύτερος και για τον τρόπο που επετεύχθη η πράσινη νίκη και για την υψηλή απόδοση των κυανέρυθρων, που είχαν κατατροπώσει τον αντίπαλο και έκαναν και τους ίδιους τους οπαδούς του να αποδέχονται ότι πήραν μια νίκη που δεν την άξιζαν.

Συνεπώς δεν είναι πρωτοφανής ο ντόρος. Συνήθως, οι σχολιασμοί του αθλητικού Τύπου γίνονται υπό το πρίσμα αυτού που ενδιαφέρει τους πολλούς αναγνώστες, που ακολουθούν το ποδοσφαιρικό κατεστημένο.  Και στην παραπάνω περίπτωση, τέτοιο δείγμα σχολιασμού έχουμε, με αναγνωστικό στόχο τους φίλους του Παναθηναϊκού και κάπως μειωτικό για τους φίλους του Πανιωνίου. Άσχετα απ' αυτό, είναι ενδιαφέρον το ερώτημα. Θα μπορούσε πάντως κάποιος ν' αντιπαραθέσει στο συλλογισμό του συντάκτη, ότι απλά κάποιες ψαλίδες στο φετινό υποβαθμισμένο πρωτάθλημα φαίνεται να κλείνουν και οι αποστάσεις να μειώνονται. Απ' αυτή την άποψη, ίσως και το ενδιαφέρον του πρωταθλήματος παρά το φτωχό θέαμα που προσφέρει, να κρατηθεί υψηλό.

Για το δεύτερο σκέλος του συλλογισμού, δηλαδή το περί υπερομάδας Πανιωνίου, ελπίζω να μη διαβάζει ΝΕΑ ο κύριος Κιντής, μη και τον πιάσει ο ενθουσιασμός, πως η ομάδα που έκτισε ήδη κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται αν πρόκειται περί υπερομάδας, ακριβώς όπως ο ίδιος μας υπόσχεται ότι θα δούμε μέχρι τα Χριστούγεννα...

Αγιασμός στο μπάσκετ του Πανιώνιου αύριο, 27/9, 17:30.

Αξίζει ενίσχυσης, η φετινή προσπάθεια του μπάσκετ του Πανιωνίου, να στηριχτεί σε νέα παιδιά και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, που παράλληλα θα προσπαθήσει να κρατήσει την ομάδα σε όσο το δυνατόν καλύτερα αγωνιστικά επίπεδα.
Στην αυριανή (27/09, 17:30) απογευματινή προπόνηση θα γίνει ο καθιερωμένος αγιασμός, ενώ αμέσως μετά ο Ηλίας Λιανός με το διοικητικό συμβούλιο θα παραχωρήσουν συνέντευξη τύπου. Είναι εργάσιμη βέβαια η αυριανή ημέρα και η ώρα όχι η πιο βολική. Θα είναι σίγουρα όμως μια τόνωση ηθικού των παιδιών και της ΚΑΕ, όποιος φίλος μπορεί να παρευρεθεί στον αυριανό αγιασμό. Και όσομπορούμε φέτος να βοηθήσουμε με παρουσίες στους αγώνες ή διαρκείας. Πιθανόν στην αυριανή συνέντευξη Τύπου να γίνει αναφορά για τις λεπτομέρειες για τα εισιτήρια διαρκείας της ΚΑΕ.

ΠΑΟ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-1

ΠΑΟ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-1.
44' Νίνης
63' Κατσουράνης
93 Κουμορτζί

Τα συναισθήματα που άφησε το ματς είναι κάπως επαμφοτερίζοντα. Σε κάποιες περιόδους τα πήγαμε καλά, κάπου φάνηκε να μας παίρνει από κάτω και τελικά μάλλον σώσαμε τις εντυπώσεις.

Δεχθήκαμε το πρώτο γκολ σε άσχημο χρονικό σημείο, ένα λεπτό πριν το τέλος του ημιχρόνου και ενώ φαινόταν να πηγαίνουμε καλά ανασταλτικά. Έτσι έγινε εύκολη η ζωή του Παναθηναϊκού. Το δεύτερο γκολ ήταν και κάπως τυχερό καθώς η μπάλα κτυπάει 2-3 μέτρα μπροστά από το Μάχο και προφανώς ο Κατσουράνης δεν το έκανε το μακρινό σουτ εσκεμμένα έτσι. Από κει και πέρα κάναμε  τουλάχιστον 3 σχετικά καλές στιγμές με μάλλον κορυφαία του Ριέρα αλλά σαν ανάπτυξη ως τη στιγμή της αλλαγής Βαρό με Χίκα, μόνον ο Μανιάτης είχε την ικανότητα να δημιουργεί κυρίως από τον άξονα. Είναι φανερό ότι έχουμε χάσει την επιθετική αρωγή από τα ακραία μπακ που είχαμε πέρυσι. Εντυπωσιακό ήταν το τέλος με προώθηση και τροφοδοσία του Κούμο από ... το Λάτκα και γκολ, που κράτησε την παράδοση των 2-1 σκορ με ΠΑΟ. Η εμφάνιση δεν ήταν κακή, δεν ήταν αρκετή και άφησε μάλλον κατώτερη εικόνα από πέρυσι, αλλά πέτυχε να αναδείξει και πάλι τον καλό δρόμο, που βρίσκεται η ομάδα ως προς τη συνοχή, την ομαδικότητα και την κυκλοφορία της μπάλας.

Κορυφαίος ο Μανιάτης, δραστήριος ο Βαζ Τε (ίσως πρέπει να βγαίνει κάπως νωρίτερα γιατί γίνεται έκδηλη η κόπωσή του), λίγος μπροστά αλλά όχι κακός ο Ριέρα (λίγος γιατί δεν είναι φορ κύριε Κιντή και δεν μπορεί να μετουσιώσει τις ευκαιρίες σε γκολ και σεις αφήσατε την ομάδα χωρίς σέντερ φορ.. Να 'στε καλά!), ο Μάχο με καλές επεμβάσεις και κατά τη γνώμη χωρίς ευθύνη στο 2ο γκολ, ικανοποιητική η άμυνα αλλά αυτό δεν έφθασε. Μου άρεσε ο φιλότιμος όπως πάντα Κοντοές, που σα να μου μοιάζει καλύτερος τεχνικά φέτος. Κορυφαίος ο Λάτκα πάνω στο Σισέ και όχι μόνο (το Μάρτιν κάποιοι ειδήμονες θέλανε να διώξουν πέρυσι σαν παλτό ... Για να θυμόμαστε και τα περυσινά και όχι μόνον τα φετινά). Ανώτερος των προσφάτων εμφανίσεών του ο Κουμορτζί αλλά και αυτός και ο Τσότσαλιτς φάνηκε να έχουν νεκρά σημεία μέσα στο ματς. Το πρόβλημα του Πανιωνίου για μένα βρίσκεται στο ότι διαβάζεται εύκολα η μονομερής προσπάθεια ανάπτυξής του. Επίσης στα αριστερά δεν υπάρχει αλληλοκάλυψη. Ο Κοντοές φαινόταν αναγκασμένος να πρέπει να καλύψει τεράστιο χώρο και να μένει εκτεθειμένος εύκολα. Τελευταίο αλλά όχι πιο επουσιώδες ... δεν έχουμε σέντερ φορ να βάλλει το τόπι στο πλεκτό...
Τέλος να αναφερθούμε στην πολύ καλή διαιτησία Μήτσιου, γιατί συνήθως γκρίνιες έχουμε για τους άρχοντες των αγώνων, ας ακούσουν και κανένα μπράβο.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Τζόρβας, Βύντρα, Σαριέγκι, Μπουμσόνγκ, Καντέ (74΄ Σιμάο), Ζιλμπέρτο, Κατσουράνης (85΄ Καραγκούνης), Νίνης, Γκαρσία (67΄ Μαρίνος), Λέτο, Σισέ
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Μάχο, Μανιάτης, Λάτκα, Κοντοές, Βαρό (72΄ Χίκα), Σιόβας, Τσότσαλιτς, Κουμόρτζι, Βαζ Τε (86΄ Κούκετς), Ριέρα (85΄ Σαλαλί), Μπάλαμπαν

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΡΕ:
«Συγχαρητήρια στον Παναθηναϊκό. Στα 90 λεπτά ήταν καλύτερη ομάδα, αλλά πιστεύω ότι και εμείς παίξαμε πολύ καλά. Προσπαθήσαμε να παίξουμε ποδόσφαιρο, δεν ήρθαμε εδώ για να καταστρέψουμε το παιχνίδι. Προσπαθήσαμε να είμαστε δημιουργικοί. Μια κακή στιγμή στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου έφερε το γκολ. Ηταν ένα λάθος αλλά και μια καλή στιγμή για τον Παναθηναϊκό. Δεχθήκαμε ένα εύκολο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο. Είχαμε ευκαιρίες αλλά πρέπει να παραδεχθούμε ότι και ο Παναθηναϊκός είχε ευκαιρίες. Ο Μάχο μας έσωσε αρκετές φορές. Ηταν ένα άσχημο αποτέλεσμα σε ένα καλό παιχνίδι».


ΥΓ: Στο ποδόσφαιρο λίγες φορές τα στατιστικά εκφράζουν πρακτικές αλήθειες. Για κάθε ενδεχόμενο είναι χρήσιμο να τους ρίχνουμε μια ματιά. Στο Galanis Sports Data παίρνουμε μια εικόνα απ' αυτά. 14 σουτ 3 κεφαλιές για τον ΠΑΟ και 10 σουτ για τον Πανιώνιο. Όχι άσχημα για εκτός έδρας και ένδειξη διεκδίκησης του αγώνα, που φάνηκε στο γήπεδο να κρίνεται πιο εύκολα απ' ότι λένε τα στατιστικά ... κυρίως λόγω των χρονικών στιγμών που ήρθαν τα πράσινα γκολ.
Εντύπωση μου κάνει το στατιστικό των φάουλς. 21 ο ΠΑΟ και μόνο 8 κάναμε εμείς. Από τη μια, μεγάλο το ποσό των φάουλς για γηπεδούχο, από την άλλη πολύ καθαρό παιχνίδι από μέρους μας, υπερβολικά καθαρό θα έλεγε κανείς και σε πλήρη αντιδιαστολή με το προηγούμενο εκτός έδρας με Ξάνθη. Τα λάθη, 43 για ΠΑΟ και 40 για μας αλλά τα λάθη του ΠΑΟ, τα πιο καίρια εμείς δεν έχουμε άνθρωπο μπροστά να τα κάνει γκολ. 

Είναι ο πολιτικός χώρος, που ανήκουν οι τοπικοί άρχοντες, το βασικό κριτήριο για την επιλογή τους και το βασικό πρόβλημα για την κακή εικόνα πόλεων όπως η Αθήνα;

Διόδωρος Κυψελιώτης, BΗΜΑ της Κυριακής, 12-9-2010:

"Για την Αθήνα που την ξέρω, ένα τέταρτο αιώνα, 24 χρόνια για την ακρίβεια, δεξιών δημάρχων (Έβερτ, Τρίτσης, Αβραμόπουλος, Μπακογιάννη, Κακλαμάνης) έχουν εξαθλιώσει την πόλη - και οι κάτοικοί έχουν ξεχάσει τι θα πει πια πόλη, όπως οι συνδικαλιστές του ΟΣΕ έχουν ξεχάσει τι είναι τρένο".

Θα μου πει κάποιος, "ε και τι μας το αναφέρεις τώρα αυτό, μια μικροπολιτική στήλη είναι...".
Ίσως γιατί θα ήθελα να βλέπω τη μικροπολιτική δημοσιογραφία όχι υπό το πρίσμα της "ελαφράς" πολιτικής σχολίασης μεταξύ σοβαρού και αστείου αλλά κάτι σαν "εκλαϊκευμένη" πολιτική ανάλυση, αντίστοιχη της εκλαϊκευμένης επιστήμης  στον τομέα της επιστήμης.
Και σίγουρα κανείς δεν αμφισβητεί την αναγνωσιμότητα των μικροπολιτικών στηλών και την επίδρασή τους στον κόσμο.

Για το συγκεκριμένο απόσπασμα θα ήθελα αρχικά να διορθώσω μια ακραία ανακρίβεια. Πως είναι δυνατόν ο φανατικά αντιδεξιός συντάκτης της στήλης (μάλλον ολόκληρης σελίδας της εφημερίδας αλλά ουκ εν τω πολλώ το ευ) να δωρίζει στη μισητή του Δεξιά τον μνημειακό Υπουργό Χωροταξίας του ΠΑΣΟΚ, Αντώνη Τρίτση, απλά και μόνο επέιδή εξελέγη δήμαρχος έχοντας την υποστήριξή της;

Το κύριο ερώτημα όμως είναι αν όντως οι πληγές της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης έγκεινται πράγματι στον πολιτικό χώρο στον οποίο κινούνται αυτοί που αναλαμβάνουν τοπικοί άρχοντες ή σε άλλους λόγους, πχ στα πρόσωπα πέραν πολιτικών χώρων, στην δυνατότητα πλαισίωσης πιθανώς αξίων δημάρχων από άξια στελέχη, στο διαβρωμένο και γραφειοκρατικό κεντρικό σύστημα διοίκησης, στην έλλειψη πόρων κλπ.
Στο επιχείρημα για 24 χρόνια δεξιάς Αθήνας, κάποιος εύκολα μπορεί να αντιπαραθέσει το αντεπιχείρημα των προηγούμενων 13 χρόνων κεντροαριστεράς Αθήνας και το τι έγινε ή καλύτερα δεν έγινε τότε. Επίσης σε άλλες πόλεις μπορεί να ισχυριστούν ακριβώς το αντίθετο εύκολα, καλή ώρα η Νέα Σμύρνη. Πρόσφατο δε παράδειγμα του κατά πόσο φταίνε οι πολιτικοί χώροι ή άλλα αίτια είναι ο Δήμος του Πειραιά, που παρά τις καλές προθέσεις του απερχομένου του Δημάρχου, Φασούλα,  δεν φαίνεται να έκανε εμφανή βήματα μπροστά, μόνο και μόνο από την εναλλαγή πολιτικής τοποθέτησης του Δημάρχου του.
Η τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση αποτελεί μάλλον ένα χώρο με τα ίδια πάθη και ελαττώματα όπως και αυτός της κεντρικής διοίκησης, ίσως και πιο αυξημένα. Εύκολες λύσεις που στηρίζονται απλά στην εκλογική τοποθέτηση των τοπικών αρχόντων δεν είναι στα πλαίσια της λογικής. Ο Καλλικράτης θα δώσει μεγαλύτερες εξουσίες και μεγαλύτερες ευθύνες, σοβιετοποιώντας, μάλλον καθ' υπερβολή, τη μικρή Ελλάδα. Σαφώς η εκλογή τοπικών αρχόντων δεν θα πρέπει να στηριχτεί σε γενική προτίμηση πολιτικού χώρου αλλά κυρίως σε ειδικά και τοπικά κριτήρια και εμπεριστατωμένη θεώρηση των προσώπων αυτών καθ' εαυτών.

Από την άλλη σε μια χώρα που υποφέρει από οικονομική κρίση, που πληρώνουν οι αδύναμοι κρίκοι της κοινωνίας πολύ περισσότερο απ' ότι τους αναλογεί, θα πρέπει όλοι να είναι προσεκτικοί και στο τι θα στοιχίσουν και στο τι θ' αποφέρουν αυτές οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, για να μην καταστούν στην ουσία απλό θέαμα σε μια κοινωνία με ουσιαστικά και βασικά προβλήματα, στα οποία οι τοπικοί άρχοντες δεν είναι αυτοί που μπορούν να δώσουν λύσεις. Μην ανάγουμε τις εκλογές αυτές σε μείζον ζήτημα για λόγους αποπροσανατολισμού γιατί είναι σαφές ότι τα ζόρια είναι αλλού.

Δεύτερες σκέψεις περί Κατάρ και Ελληνικού. Ουδέν κακό αμιγές καλού. Η "σχιζοφρενής" κυβερνητική συνταγή σε σχέση με την προ ολίγου χρόνου αντιπολιτευτική ρητορία των ιδίων ανθρώπων

Σίγουρα δεν μπορεί κανείς να μην διαρρηγνύει ιμάτια μπροστά σε μια κυβέρνηση που πράττει όσα κατηγορούσε και πολλές φορές μάλιστα σφόδρα, σαν αντιπολίτευση. Και στην περίπτωση Ελληνικού, πολλοί θα θυμούνται τις επικρίσεις προς Σουφλιά για μη οικολογικούς σχεδιασμούς της χρήσης του χώρου του τέως αεροδρομίου. Και στη χθεσινή μου ανάρτηση τόνισα ότι δουλειά μιας σωστής κυβέρνησης δεν είναι να βρίσκει τις εύκολες λύσεις, που θα μπορούσε ο καθένας να σκεφτεί, αλλά τις λύσεις τις πιο επωφελείς για την κοινωνία. Στην περίπτωση όμως της οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση πιεζόμενη από το χρόνο και τους δανειστές προτιμά τις εύκολες λύσεις, όπως μπορούμε να συμπεράνουμε και από την περίπτωση Ελληνικού αλλά και απ' αυτή της περαίωσης. Βέβαια το "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι" έχει και τα όρια του και ας ελπίσουμε να μην τα ξεπεράσουν εκεί στην κυβέρνηση.

Από την άλλη αναλογιζόμουν ότι όπως είμαστε, αυτή την ανάπλαση του χώρου του τέως αεροδρομίου δεν θα την βλέπαμε ποτέ. Με τι λεφτά; Αρκετή έκταση είναι εγκαταλελειμμένη στην τύχη της και τείνει να γίνει σα μάντρα και σκουπιδαριό. Υπάρχουν βέβαια και τα Ολυμπιακά Ακίνητα αλλά και αυτά  είναι μάλλον δυσκολοσυντήρητα. Ο Πανιώνιος έφυγε πέρυσι από το Ελληνικό στο μπάσκετ και τον διαδέχθηκε η χιλιοπροβληματική ΑΕΚ. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει μεν ο Εθνικός, αλλά δύσκολα οι αθλητικοί αυτοί χώροι μπορούν να συντηρηθούν από τους αθλητικούς συλλόγους, που και αυτοί αντιμετωπίζουν οικονομική ένδεια.
Ας πούμε όμως ότι γινόταν το τεράστιο πάρκο. Μπορούμε να το συντηρήσουμε με μόνο κρατικά έξοδα; Να πάρουμε το παράδειγμα του πάρκου Τρίτση και της εγκατάλειψης και έλλειψης συντήρησης που αντιμετωπίζει; Παρόμοια εικόνα θα περιμέναμε και για το Ελληνικό.

Ίσως αν έρθουν οι Άραβες και δεν γίνει καμιά κερδοσκοπική συμφωνία (όχι από τους Άραβες επενδυτές προφανώς, που έρχονται όχι βέβαια για να χάσουν χρήματα ... αλλά κερδοσκοπική από μέρους ντόπιων καλοθελητών, που θα σπεύσουν να επωφεληθούν από την κατάσταση) αλλά συμφωνία με δικλείδες ασφαλείας και γνώμονα την ωφέλεια κοινωνίας και περιβάλλοντος. τότε μπορούμε να διαπραγματευτούμε τη συμβολή των επενδυτών και για τον περιβάλλοντα χώρο πέριξ των εγκαταστάσεων τους με το επιχείρημα ότι η σχετική ανάπλαση είναι αναγκαία για την αναβάθμιση και των δικών τους εγκαταστάσεων.
Προφανώς είναι καλύτερα να γίνονται κινήσεις αναθέρμανσης της οικονομίας, έστω και με τα σχετικά ρίσκα, παρά να ... φωνασκούμε για να μην χαλάσουμε τη μάντρα με τα προς απόσυρση, όπως έχει μετατραπεί το παλιό αεροδρόμιο. Και πιθανόν με τους Άραβες να δούμε και λίγο πράσινο στο χώρο τελικά, όσο είμαστε ακόμα εν ζωή.

Παρόμοια κατάσταση θαρρώ συνέβη και στον αγωγό φυσικού αερίου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Ο πρωθυπουργός αμφισβητούσε το έργο για περιβαλλοντικούς λόγους προεκλογικά και ανέφερε περί σταματήματος του και επαναδιαπραγμάτευσης. Ένα έργο 2000 θέσεων εργασίας κατά την έναρξη εκτέλεσής του και γύρω στους 200 μετά.

Τελικώς μας έβγαλαν από τη δύσκολη θέση προσωρινά οι Βούλγαροι, σταματώντας το έργο προσωρινά για περιβαλλοντικούς και άλλους "υπερατλαντικούς" λόγους. Πρόσφατα όμως οι Αμερικανοί μάλλον άλλαξαν σχέδια, έτσι και η Βουλγαρία αναθέρμανε το ενδιαφέρον της και η κινητικότητα έφτασε στ' αυτιά μας και ξεχάσαμε και εμείς τα προεκλογικά τερτίπια περί αναθεώρησης της συμφωνίας. Ίσως σε λίγο παρακαλάμε κιόλας να επιταχυνθεί η έναρξη του έργου...

Θεωρώ και σ' αυτή την περίπτωση ορθό, να πάρουμε τα ρίσκα μας και να προχωρήσουμε στο έργο.Στο τέλμα είναι σίγουρο ότι αν πέσεις μέσα, θα πνιγείς. Και επειδή και το ποτάμι ρέει γρήγορα και έχει και αυτό τις δυσκολίες του, δεν αποφεύγουμε να το διασχίσουμε αλλά το κάνουμε με σύνεση και προσοχή να μην γλιστρήσουμε.
Ας μην προχωρήσουμε λοιπόν σε  άνευ όρων λευκές επιταγές στους τυχόν επενδυτές αλλά με σύνεση να εξασφαλίζουμε την σε όφελος της κοινωνίας δράση των.

Αποστολή Πανιωνίου για τον αγώνα με ΠΑΟ

O κ. Στόρε ανακοίνωσε την αποστολή της ομάδας, η οποία είναι: 


Μάχο, Μπέλιτς, Γουνδουλάκης, Κούκετς, Χίκα, Σαλαλί, Κούρντι, Όμο, Φουγκουάγιο, Ρισγκαρντ, Μπαλαμπάν, Βαζ Τε, Ριέρα, Κουμορτζί, Μανιάτης, Τσότσαλιτς, Κοντοές, Σιόβας, Λάτκα, Βαρό.


Η αποστολή δείχνει πλήρης και το ηθικό καλό. Πιθανότατα σύμφωνα με τις πρωινές πληροφορίες να ακολουθηθεί σχήμα αντίστοιχο του ματς με την Ξάνθη (με το Μανιάτη στα μπακ, επάνοδο στα χαφ του Τσότσαλιτς, Βαρό στο αριστερό αμυντικό άκρο και Ριέρα στην κορυφή, πλαισιωμένο με Φανούρη και Βαζ Τε και πίσω του τον Μπάλαμπαν).


Από την άλλη πλευρά στον ΠΑΟ, ο Σιμάο παρά το διάστρεμμα του υπολογίζεται, όπως και ο Γκοβού που μάλλον θα είναι στον πάγκο. Αναφορές γίνονται γαι χρησιμοποίηση Κατσουράνη σα στόπερ. Αντίθετα, στο ΟΑΚΑ δεν θα είναι ο Νίκος Σπυρόπουλος (που κρίθηκε προτιμότερο να προφυλαχθεί ενόψει Κοπεγχάγης), ο τραυματίας Σεϊταρίδης και οι Πετρόπουλος, Χριστοδουλόπουλος, Φερνάντες και Μαυρίας, που επίσης αποκλείστηκαν από την αποστολή. 

Στόρε για ΠΑΟ-Πανιώνιος

«Είμαστε πολύ χαρούμενοι μετά το παιχνίδι με τον Άρη, παίξαμε καλό ποδόσφαιρο. Τώρα όμως έχουμε ένα νέο παιχνίδι αλλά βέβαια όταν μία ομάδα παίζει καλό ποδόσφαιρο, έχει αυτοπεποίθηση.

Πρέπει ωστόσο να είμαστε ταπεινοί. Παίζουμε εναντίον των πρωταθλητών και πρέπει να είμαστε οργανωμένοι αλλά και να παίξουμε ποδόσφαιρο».


Λιτός ο Στόρε, κήρυξε την αναγκαία για τη συγκέντρωση της ομάδας μετριοπάθεια. Βέβαια σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αγώνων, όπως ο αυριανός, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να την πάθεις επειδή σέβεσαι περισσότερο του δέοντος τον αντίπαλο.
Η σοβαρότητα και οι χαμηλές προσδοκίες και οι χαμηλοί τόνοι, καλό είναι να διέπουν εν όψει αυτού του αγώνα και τους οπαδούς της ομάδας. Σε κάθε περίπτωση δεν χάνεται τίποτα, ενώ σε περίπτωση ενός θετικού αποτελέσματος, η ψυχική ώθηση στο ηθικό της ομάδας θα είναι σημαντική.
Το πλέον ουσιαστικό που περιμένουμε είναι να μπορέσουμε να έχουμε ανάλογη απόδοση σαν αυτή στο ματς με τον Άρη, αποδεικνύοντας έτσι ότι υπάρχει συνέχεια και δεν ήταν απλά συμπτωματική η βελτίωση της προηγούμενης βδομάδας. Ναι, το σημαντικό είναι να παίξουμε ποδόσφαιρο, όπως λέει και ο Στόρε...


ΥΓ: Εκτενέστερα τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΚΟΣΜΟ on line. Απ' όσα περαιτέρω διάβασα, σημασία σημαντική για το αυριανό ματς είναι το σημείο κλειδί που τονίζει ο Στόρε, δηλαδή η κατοχή μπάλας από πλευράς Πανιωνίου.
Είναι αδύνατον να ανταπεξέλθεις σε τέτοιο παιχνίδι, παίζοντας παθητικά στην άμυνα και δεν χρειάζεται να παίξουμε έτσι, υπερεκτιμώντας τον αντίπαλο. Εϊναι ισχυρός μεν ο αντίπαλος αλλά και η δική μας ομάδα έχει δείξει ότι φέτος μπορεί να κυκλοφορεί τη μπάλα και να παίζει παιχνίδι. Ίσως έχουμε πρόβλημα να μετουσιώσουμε την κυκλοφορία αυτή σε φάσεις, ευκαιρίες και κυρίως γκολ αλλά έχω την αίσθηση ότι έχουμε βελτιωθεί σε αυτό τον τομέα και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έχουμε καλή κυκλοφορία με τη μία, χωρίς πλεονασμούς.
Το κυριότερο είναι, άσχετα με το αποτέλεσμα να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο και έξυπνο. Και πέρυσι χάσαμε μεν αλλά οι νικητές ήσαν αυτοί (...και για άλλους λόγους βέβαια...), που έφυγαν στο τέλος με το κεφάλι σκυμμένο. 


Και κάτι τελευταίο αλλά όχι επουσιώδες. ΠΡΟΣΟΧΗ στους βουτηχτές και στους καταδύτες του ΠΑΟ! Έχουν μεγάλη τεχνογνωσία σε αυτό τον τομέα, ε και απ' ότι φαίνεται οι καλοί μας διαιτητές δεν είναι και δύσκολο να κάνουν ανθρώπινα λάθη...

Πράσινη ανάπτυξη στην πράξη (..ίσως λόγω του πράσινου χρώματος των πετροδολλαρίων...).

"Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στο μνημόνιο που θα υπογράψει γύρω στις 11:00 μ.μ. ώρα Ελλάδος ο κ. Παπανδρέου δεν θα κατονομάζεται η περιοχή του Ελληνικού, αλλά το fund του Κατάρ ενδιαφέρεται πολύ για την αξιοποίηση της συγκεκριμένης έκτασης.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες υπάρχουν σκέψεις για σειρά έργων, όπως αξιοποίηση μέρους της παραλίας στο ύψος του πρώην αεροδρομίου, κατασκευή μαρίνας ελλιμενισμού πολυτελών θαλαμηγών, ξενοδοχείου, συνεδριακών κέντρων, πλωτού καζίνου και μικρού αεροδρομίου που θα χρησιμοποιείται από lear jet και ιδιωτικά αεροσκάφη".

Πολύ προσωρινή φαίνεται ότι θ' αποβεί η χαρά των κατοίκων του Ελληνικού και των γύρω περιοχών, που ήσαν ευτυχείς μετά τη μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα. Έστω και σε μικρότερο βαθμό, η κρίση θα τους ξαναφέρει την κηροζίνη στα σπίτια και στα πνευμόνια τους.

Για μια ακόμα φορά αντί οι πολιτικοί να βρουν βέλτιστες λύσεις, πιάνονται σαν τον πνιγμένο από τα μαλλιά τους. Το Ελληνικό και ο βοηθός μπακάλη της γειτονιάς ήξερε να το δώσει για να πάρει ρευστό. Το ζητούμενο από τον πολιτικό είναι να στύψει το μυαλό του και να βρει τις λύσεις με τις λιγότερες επιπτώσεις και όχι τις εύκολες. Ναι δεν θα μπορούσαμε να συντηρούμε το πάρκο, αν γινόταν στο Ελληνικό, λόγω της κρίσης, οπότε δεν το κάνουμε τσιμέντο να βγάλουμε και μερικά λεφτουδάκια. Άλλωστε η Αττική έχει οξυγόνο από τη θάλασσα και στο νερό θα βρείτε ανοικτούς χώρους, τι τα θέλουμε τώρα τα πάρκα και τα δάση. Πιάνουν και Μαρκαλένα (αυτό το λευκό κολλώδες πράγμα) και άντε να τα ραντίσεις και να τα περιποιηθείς τώρα;

Τι να πούμε τώρα για πράσινη ανάπτυξη και άλλα κουραφέξαλα, που τα πέταγαν προεκλογικά και αποδείχτηκαν πράσινα πυροτεχνήματα. Να ελπίσουμε ότι οι του Κατάρ θα φτιάξουν εγκαταστάσεις σαν το grass-house της φωτογραφίας...
Να ευχηθούμε και ότι ο κος Λοβέρδος θα πετύχει στο Υπουργείο Υγείας γιατί οι απαιτήσεις περίθαλψης, με τέτοια πολιτική επενδύσεων, θα πολλαπλασιασθούν σύντομα.

Όχι μόνο κατηγορίες. Προσπαθούμε να λέμε ότι γίνεται σωστά. Το προβλημα δεν είναι η κατεύθυνση αλλά η ποσότητα και η ποιότητα.

Από αυτό το ταπεινό blog, έχω κατά καιρούς ασκήσει οξεία κριτική σε ενέργειες και συμπεριφορές του Προέδρου του Πανιωνίου, κυρίου Κιντή. Αλλά δεν πρέπει αξιωματικά ν' απορρίπτουμε τις απόψεις του κυρίως λόγω των συμπεριφορών και του προφίλ που βγάζει προε τον κόσμο του Πανιωνίου.
Παράλληλα εδώ και καιρό ακούμε και διαβάζουμε τα περί αφελληνισμού της ομάδας του Πανιωνίου και Αφρικανοποίησης.  Όλα αυτά δεν είναι άδικα, όταν κανείς βλέπει ένα ρόστερ 32 παικτών με 13 μόνο Έλληνες (να χρησιμοποιήσω τον όρο γηγενής, που αρέσει στον κο Κιντή και φαίνεται να υιοθετεί και η ΟΥΕΦΑ για όσους απλά προέρχονται από τις ακαδημίες της ομάδας, 17-21, ασχέτως καταγωγής).  Ίσως όμως είναι η πρώτη ματιά στο θέμα και χρειάζεται εμβάθυνση για ν' ανακαλύψουμε και τα καλά σημεία, που υπάρχουν.
Φαίνεται να επαληθεύεται το ρηθέν από τον κύριο Κιντή σε πρόσφατη συνέντευξή του, περί επίδρασης των απόψεών του πέραν του Πανιωνίου. Να λοιπόν που η ειδησεογραφία σήμερα δείχνει ότι και άλλοι κινούνται έστω και σε μικρότερη κλίμακα, στα πρότυπα Κιντή. Δύο 18χρονοι διεθνείς νεαροί Νιγηριανοί θα δοκιμασθούν από τον ΠΑΟ.
Είναι λοιπόν λανθασμένοι αυτοί οι σχεδιασμοί Κιντή εκ βάθρων; Και γιατί τότε και άλλοι πάνε να κινηθούν παρόμοια;

Θα ήμουνα ανακόλουθος αν απέρριπτα το σκάουτιγκ σε Αφρική και τις προσπάθειες εξεύρεσης ταλέντων και εκτός Ελλάδας σε νεαρές και εξελίξιμες ηλικίες, αφού σε προ Κιντή χρονολογία, απ' αυτό το blog είχα καλέσει την ΠΑΕ για τέτοιες ενέργειες (Τετάρτη 3-3-2010, "Το Λάθος και το Μάθημα").

¨Εγραφα τότε:

"Και πέρα από τις ακαδημίες, θεωρώ ότι χρειάζεται πιθανότατα κάποια συνεργασία με ομάδες σε ένα-δυο περιοχές,απ' όπου βγαίνουν τα ταλέντα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου, σε Αφρική και Νότιο Αμερική, ώστε να μπορούν να προωθούν προς εμάς ταλέντα σε μικρή ηλικία, 15-16 ετών, ώστε με κατάλληλη εκγύμναση και χειρισμό να αποτελούν τους μέλλοντες παίκτες της πρώτης ομάδας. Δείτε πχ τον 17 ετών Μπέλεκ του Πανθρακικού από το Καμερούν. Για τέτοιες περιπτώσεις μιλάω."

Συνεπώς σωστά ο κύριος Κιντής κινείται προς την κατεύθυνση εξεύρεσης εξελίξιμων ποδοσφαιριστών στο εξωτερικό και μάλιστα σε αγορές φθηνές όπως η Αφρική. Μόνο που οι αγορές αυτές είναι συνάμα χαοτικές και χρειάζονται προσοχή και οργάνωση. Και στις αγορές αυτές υπήρχαν και υπάρχουν οι ισχυροί σύλλογοι των παλιών αποικιοκρατικών κρατών, με ακαδημίες και ισχυρότατο σκάουτιγκ, άρα είναι δεδομένο ότι θα βρίσκεις δύσκολα κάτι σχετικά καλό απ' όσα αφήνουν στο διάβα τους οι ισχυροί του χώρου και οι έχοντες ισχυρές βάσεις στις χώρες-στόχους.

Δεν έχει λοιπόν πρόβλημα η κατεύθυνση στην οποία κινείται ο Πανιώνιος αλλά το εύρος τέτοιων κινήσεων και η ποιότητά τους.

Ο κος Κιντής έχει σαν στόχο, η ομάδα να έχει ρόστερ με το ελάχιστο των 8 "γηγενών" (και ίσως κανενός Έλληνα γιατί μιλάμε για 8 παιδιά από τις ακαδημίες απλώς είτε του Πανιωνίου είτε άλλης Ελληνικής ομάδας). Ίσως βλέπει ότι τόσους μόνο μπορεί να βρει από την εγχώρια αγορά με αγωνιστικές ικανότητες και οικονομικές απαιτήσεις που να ταιριάζουν στο προφίλ του συλλόγου και στις ανάγκες του. Αλλά δεδομένων των πολύ καλών εγκαταστάσεων του συλλόγου (Απήλιο) και της προσπάθειας για ενίσχυση των μικρών ομάδων του, γιατί να μην αντισταθμίσουμε τα λειτουργικά αυτά έξοδα υποδομών (υλικών και ανθρώπινων) με την παραγωγή δικών μας ταλέντων; Κάποτε είχαμε με πολύ ελάχιστες υποδομές, καλά αποτελέσματα σε αυτό τον τομέα και είχαμε μάλιστα δημιουργήσει και παράδοση στην ανακάλυψη και παραγωγή ταλέντων. Γιατί τώρα δεν μπορούμε και μπορούσαμε παλιά; Ίσως υπήρχαν πιο πολλά αυθεντικά ταλέντα στις εποχές της αλάνας, ίσως και το ταλέντο από μόνο του κάπως επαρκούσε τότε, χωρίς πολλά-πολλά τεχνικά φτιασίδια, ίσως όμως και οι άνθρωποι που έβρισκαν και δούλευαν τα τότε ταλέντα είχαν άλλο "μάτι" και άλλο "μυαλό" από τους σημερινούς.
Είναι σίγουρα κρίμα πάντως να μη ρίχνουμε ισότιμο βάρος στις ακαδημίες, στις μικρές ομάδες και στην υποστήριξή τους σε σχέση με το όποιο, Αφρικανικό, Αλβανικό, Ασιατικό σκάουτιγκ. Δεν θεωρώ ότι φέτος δεν δόθηκε βάρος στις μικρές ομάδες, μια που φαίνεται να προστέθηκαν αρκετοί νέοι παίκτες σε αυτό το επίπεδο. Απλά θα πρέπει να μη συρρικνώσουμε  αυτή την προσπάθεια, επειδή υπάρχει πιθανώς η προσδοκία για μια πιο εύκολη και οικονομική άγραν ταλέντων με τα σκάουτιγκς ανά τις Ηπείρους.  Θα πρέπει να καθορίσουμε κάποια νούμερα ώστε να κρατήσουμε την ταυτότητα της ομάδας. Ας διδαχθούμε από το τι συνέβη στο μπάσκετ, που ο αφελληνισμός του, έφερε κάθετη πτώση του ενδιαφέροντος του κόσμου για ένα άθλημα με τεράστιες συλλογικές και εθνικές επιτυχίες. Η προσπάθεια των μικρών ομάδων θα πρέπει να πλαισιωθεί με ανθρώπους με γνώσεις και παιδαγωγικές ικανότητες. Ο νυν προπονητής Στόρε είχε μεγάλη εμπειρία στη Σουηδία στον τομέα αυτό και πιθανόν να μπορεί να συνεισφέρει σε μια νέα καλύτερη οργάνωση και ίσως και στελέχωση.

Από την άλλη τίθεται το ζήτημα της ποιότητας πέραν της ποσότητας, δηλαδή γιατί να φέρεις στην Ελλάδα μια μετριότητα απ' έξω, που παρόμοια μπορεί να βρεθεί εδώ. Η απάντηση Κιντή είναι γιατί στοιχίζει φθηνότερα. Έχω ξαναγράψει ότι σε αυτό το σημείο θα μπορούσαν να μπουν και κριτήρια σχετικά με τον κοινωνικό ρόλο, που έχει ένας αθλητικός σύλλογος, έστω μια Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία, ένα ρόλο που δεν πρέπει να τον συρρικνώνουν τελείως τα οικονομικά κριτήρια. Σε αυτό το σημείο και ο ΠΣΑΠ πρέπει να κάνει παρεμβάσεις και να ζητήσει κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες, αλλά και η ΕΠΟ σαν εθνικός φορέας του αθληματος του ποδοσφαίρου. Σίγουρα το πεδίο δεν θα πρέπει να μείνει ξέφραγο αμπέλι σε Κίντειες διαθέσεις και ούτε να αρκεστούμε στα ελάχιστα όρια, που ίσως θεσπίσει η ΟΥΕΦΑ. Εκτός και αν πιστεύουμε στον ποδοσφαιρικό νεοφιλελευθερισμό...

Dora the Politician

Μνημείο έντεχνης ασυναρτησίας και ανέξοδης αναγνώρισης "οικογενειακών" λαθών του παρελθόντος έστησε με πρόσφατες δηλώσεις της (in.gr), μια εκ των κιόνων που στηρίζουν το πολιτικό μας σύστημα η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη.

Θα ξεκινήσω από το μέρος των δηλώσεών της, το επιτιμητικό για τον κύριο Σαμαρά για την αναφορά του στη Θεσσαλονίκη ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να είναι αντιμετωπίσιμο πολιτικά σε διάστημα 12 μηνών.
Για τον περισσότερο κόσμο, φαντάζει υπερβολή η αναφορά Σαμαρά και δίκαιη επιτίμησή του από την κυρία Μπακογιάννη και όχι μόνο.
Ας κάνουμε όμως μια στάθμιση των πραγμάτων. Σήμερα η κυβέρνηση έχει μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 32% με πολιτική περικοπών που κατ' ουσίαν ξεκίνησε στο τέλος Ιανουαρίου 2010. Ο στόχος για το τέλος του έτους είναι 40%. Ας σκεφτούμε αν εφάρμοζε τα μέτρα ένα τρίμηνο-τετράμηνο πριν η κυβέρνηση, με την ανάληψη της εξουσίας, τι μπορούσε να είχε επιτευχθεί. Και ας σκεφθούμε ακόμα που ήταν τα spread όταν ανέλαβε η κυβέρνηση και που έφθασαν (δέκα φορές πάνω) από την άφρονα πολιτική της δυσφήμισης, των Τιτανικών, του σάλιου που δεν υπήρχε. Καλύτερα να πούμε από την έλλειψη πολιτικής γιατί αν υπήρχε πολιτικός νους δεν θα βγάζαμε τα μάτια μας μόνοι μας, αυτοδυσφημιζόμενοι και κάνοντας το δημοσιονομικό πρόβλημα σε πρόβλημα δανεισμού της χώρας, με αποτέλεσμα να απεμπολήσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα στην Τρόικα, για να μπορέσουμε να πιαστούμε πρόσκαιρα από τα σωσίβια των δανειστών μας και να μη βουλιάξουμε. Βέβαια λεφτά υπήρχαν...
Το συμπέρασμα είναι ότι με άμεση πολιτική το έλλειμμα ήταν αντιμετωπίσιμο και φαίνεται αυτό από το γεγονός ότι είναι κατ' ουσίαν ο μόνος τομέας, που τα μέτρα φέρνουν ευδόκιμα αποτελέσματα. Τώρα όμως είναι αντιμετωπίσιμο; Τ' αποτελέσματα δείχνουν, ναι και μάλιστα δικαιολογούν την ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου εφόσον τα θετικά αποτελέσματα της μείωσης του ελλείμματος συνοδεύονται από τα εκτός στόχων κακά αποτελέσματα της ανεργίας, του πληθωρισμού και της ύφεσης, που αποδεικνύουν ότι η συνταγή που ακολουθείται δεν "τραβάει".

Ας δούμε τώρα ποιο "οικογενειακό" λάθος, ανέξοδα αναγνώρισε στις δηλώσεις της η κυρία Μπακογιάννη. Ανέξοδα γιατί αποτελεί πλέον ανεπίκαιρη παρελθοντολογία μπροστά στην χιονοστιβάδα παρακμής που αντιμετωπίζει το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης, ως κύριος αίτιος της τεράστιας κρίσης της χώρας.
Αναγνώρισε λοιπόν η κυρία Ντόρα ως σφάλμα, αυτό της παραπομπής Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 στο ειδικό δικαστήριο. Να θυμίσω ότι πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο πατέρας της, ο κύριος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Και μάλιστα η κυρία Μπακογιάννη θυμήθηκε το μακαρίτη σύζυγό της, τον άνθρωπο της ενότητας και της συνεννόησης, τον Παύλο Μπακογιάννη και δήλωσε ότι αν ζούσε ο σύζυγός της δεν θα γινόταν αυτό το σφάλμα. Πιστεύω ότι έχει δίκιο στην αναφορά της στον Παύλο Μπακογιάννη αλλά ας μου επιτρέψει να θεωρήσω την αναφορά της ως προϊόν των επικοινωνιολόγων της! Κάνει μια εμφανή προσπάθεια να απεγκλωβιστεί από τις αντιπαθητικές για το λαό πατρικές διασυνδέσεις και να προσεγγίσει για πεικοινωνιακούς λόγους το πιο αγαπητό στον κόσμο προφίλ του τέως συζύγου της. Παράλληλα δείχνει μια μεγαλοθυμία και μεγαλόψυχη αναγνώριση των ημέτερων (έστω οικογενειακών και όχι προσωπικών) λαθών, όπως ταιριάζει στους μεγάλους ηγέτες, που πρέπει να προσαρμόζονται στις περιστάσεις για το καλό του λαού και της πατρίδας. Όλα τα παραπάνω μπορούν κάλλιστα να θεωρηθούν σα μια προσπάθεια τόνωσης του προσωπικού αρχηγικού προφίλ της πολιτικού, εν όψει της πιθανής ίδρυσης ενός νέου κόμματος.

Είχε και άλλα η συνέντευξη Μπακογιάννη.

Για Καραμανλή (μπηχτή γιατί που ξέρεις, ακούγονται και πράγματα σχετικά μ' επιστροφές ... είναι και οικογενειακό τους, των Καραμανλήδων ... μόνο που ο παλιός όταν έφυγε δεν είχε αφήσει συντρίμμια πίσω του):

«Υπάρχουν δύο σχολές πολιτικών. Η μία λέει ότι πρέπει να είσαι στην πρώτη γραμμή και να δίνεις τις απαντήσεις σου και η δεύτερη ότι πρέπει να μιλάς αραιά και που, για να αποφεύγεις τη φθορά. Εγώ ανήκω στην πρώτη».

Κυρία Ντόρα μου, ο Καραμανλής δεν μιλάει αραιά και που. Το αμίλητο νερό έχει καταπιεί! Και η φθορά του είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ ακριβώς γιατί δεν μιλάει και  εξευτελίζεται πανταχόθεν για τη στάση του αυτή στις δύσκολες στιγμές της χώρας. Ποια φθορά αποφεύγει τώρα εκεί στο ησυχαστήριο στη Ραφήνα, η κυρία Μπακογιάννη το γνωρίζει καλύτερα φαίνεται...

Πάντως να συμφωνήσω ότι όντως η κυρία Μπακογιάννη λέει με θάρρος σε κάθε περίπτωση αυτά που πιστεύει, συνήθως (όπως και ο πατέρας της) ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Το ζήτημα είναι αν αυτά που λέει είναι σωστά και κάτω από ανάλυση που γίνεται προς όφελος της κοινωνίας ή από διαφορετικό πρίσμα. Ή τέλος πάντων, αν η αντίληψη της κυρίας Μπακογιάννη για το κοινωνικό καλό είναι σωστή ή όχι. Ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του σε τέτοια θέματα. Δεν θα κρίνω εγώ ούτε κατέχω την αντικειμενική αλήθεια για να το κάνω. Σαφώς είναι προσόν να γνωρίζει ο κόσμος επακριβώς τι πιστεύουν οι πολιτικοί του για να μπορεί να κρίνει. Πρόβλημα βέβαια είναι ότι και η κρίση του κόσμου είναι αντίστοιχη του πως τον έχουν γαλουχήσει μέσα στο συγκεκριμένο πολιτικό μας σύστημα και τι κριτήρια και αισθητήρια εν τέλει έχει. Υπάρχει και η γνωστή ρήση ότι οι πολιτικοί είναι αντανάκλαση της ποιότητας της κοινωνίας, που τους εκλέγει.

Το τελευταίο από τη συνέντευξη Μπακογιάννη που θα σχολιάσω είναι τα περί δικαίου του κυρίου Σκυλακάκη να κρατήσει την Ευρω-έδρα του. Αν θυμάμαι κάπως καλά, ο μπαμπάς Μητσοτάκης είχε κάτι ανάλογα συμβάντα με το μακαρίτη Μεσσήνιο πολιτικό Ιωάννη Μπούτο (αχ αυτοί οι Καλαματιανοί...), αλλά και σε άλλες περιπτώσεις διαγραφών. Να μας θύμιζε άραγε η κυρία Ντόρα, τι είχε πράξει ή ζητήσει ο κύριος Μητσοτάκης τότε ή αποκηρύσσει εξ ολοκλήρου τον πατρικό πολιτικό βίο;
Η δική μου άποψη για την περίπτωση Σκυλακάκη και παρόμοιες; Όταν βγαίνεις βουλευτής με σταυρό, σε περίπτωση ανεξαρτητοποίησής σου δεν δικαιούται το κόμμα σου να ζητάει πίσω την έδρα και είναι δικό σου θέμα τι θα κάνεις. Όταν βγαίνεις με λίστα, είναι άηθες να κρατάς την έδρα, σε περίπτωση απομάκρυνσής σου από το κόμμα.

Κατανοώ ότι ίσως ένα νέο κεντροδεξιό κόμμα (απαιτούμενο για να πλαισιώσει το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου ως δεξιός αερόσακος με αριστερό αερόσακο, τον κεντροαριστερό "σχηματισμό" Κουβέλη) χρειάζεται να έχει και έρεισμα στην Ευρωβουλή... Δεν είμαι όμως στο μυαλό της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη, οπότε απλά κάποιες σκέψεις απλού παρατηρητή των γεγονότων εκφράζω (αν επρόκειτο για την Ντόρα την εξερευνήτρια, θα είχα σαφή λόγο από την εμπειρία μου από τα κοντινά παιδικά χρόνια του παιδιού μου ...).

Οι προσπάθειες του Πρωθυπουργού να προσελκύσει νέες επενδύσεις, είναι ώρα να ενισχυθούν με δέσμευση όλων σε ένα μίνιμουμ αναγκαίων εθνικών πολιτικών με ευρύ χρονικό ορίζοντα.

Παρακολουθώ με τεράστιο ενδιαφέρον τις προσπάθειες του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, να παρουσιάσει το μεταρρυθμιστικό έργο, που γίνεται εδώ και ένα χρόνο (αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι και ακριβείς, μάλλον από την αρχή του 2010 γιατί στο προηγούμενο τετράμηνο, στο 2009, η κυβέρνηση έμοιαζε πιο πολύ να αναρωτιέται τι και πως θα το κάνει...) και να το παρουσιάσει έτσι ώστε να προσελκύσει επενδύσεις, το φρέσκο χρήμα που είναι απαραίτητο για να ξανακινήσει την σε ύφεση ευρισκόμενη οικονομία της χώρας.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα της κυβέρνησης είναι η μείωση του δημοσίου ελλείμματος κατά 32% με φετινό στόχο το 40%, που φαίνεται να είναι εφικτός. Η μείωση του δημοσίου ελλείμματος είναι σαφώς σημαντικός παράγοντας και ας μη ξεχνάμε ότι η κρίση ξεκίνησε σαν δημοσιονομική. Δεν ξέρω όμως αν αποτελεί πρακτικά από μόνη της, μια σημαντικά ελκυστική παράμετρο για την προσέλκυση νέων επενδυτών. Είναι σαφώς σπουδαίας σημασίας για πχ την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη κομισιόν, που ενδιαφέρονται, τα κράτη μέλη να βρίσκονται τακτοποιημένα διοικητικά και διαχειριστικά, ώστε να μη πηγαίνουν στράφι επιχορηγήσεις και διαρθρωτικά προγράμματα. Ίσως είναι σημαντική και για τους δανειστές της χώρας, αλλά μου μοιάζει λιγότερο άξια λόγου για τους επιχειρηματίες και επενδυτές που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα και τους θέλουμε και εμείς για να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και ν' αποσβέσουν το πρόβλημα της ανεργίας, που δημιουργεί η συνταγή της Τρόικας.

Αντιθέτως, άλλη εξαγγελία που κάνει ο κος Παπανδρέου, σχετικά  με τη μείωση της φορολογίας στα μη διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων από 24% σε 20%, θεωρώ ότι μπορεί να προσελκύσει επενδυτές και ίσως πρέπει η εξαγγελία να ενισχυθεί και να γίνει πιο γενναία. Μα θα πει κάποιος, αν δεν πάρει η κυβέρνηση τα λεφτά από τους φόρους στις κερδοφόρες επιχειρήσεις τότε δεν θα μπορεί να επιτύχει τους στόχους του Μνημονίου και θ' αναγκασθεί να ζητήσει χρήματα από τις λιγότερο ισχυρές εργατικές τάξεις, πράγμα άδικο.
Δυστυχώς η συνταγή της Τρόικας οδηγεί σε φαύλο κύκλο γιατί αν δεν έρθουν οι νέοι επενδυτές, η κυβέρνηση ούτε από τις εργατικές τάξεις θα μπορεί να πάρει αυξημένους φόρους, απλούστατα διότι θα έχει αυξηθεί η ανεργία και η ανέχεια.  Αντιθέτως θα χρειασθεί να πληρώσει μεγαλύτερα ποσά για να στηρίξει προνοιακά τους περισσότερους αυτούς ανέργους... Συνεπώς η μόνη λύση είναι η περιστασιακή παράκαμψη του Μνημονίου, έτσι ώστε να τεθούν γενναία κίνητρα προσέλκυσης επενδύσεων χωρίς να τεθούν παράλληλα επιπρόσθετα αντισταθμιστικά μέτρα φορολόγησης των εργατικών τάξεων, με στόχο ν' αντισταθμίσουν τις απώλειες εσόδων, που θα εκτρέψουν τα αποτελέσματα επίτευξης των στόχων του Μνημονίου.. Εκτός και αν θέλουμε απλά να ευημερούν περιστασιακά κάποιοι αριθμοί και να μην υπάρχει πρακτική ωφέλεια για τους ανθρώπους και τη χώρα. Γι' αυτό θα πρέπει να είναι πιο συγκρατημένοι όσοι βγαίνουν από τα ρούχα τους όταν ακούν ότι χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου σε ρεαλιστικότερες βάσεις, πόσω μάλλον όταν βγαίνουν τα ίδια τα μέλη της Τρόικας και επισημαίνουν ότι η συνταγή τους, εφαρμοζόμενη στην Ελλάδα, παράγει ύφεση.

Σημαντικότατη είναι και η δήλωση του πρωθυπουργού για σταθερό φορολογικό περιβάλλον δεκαετίας. Σε αυτό το σημείο, νομίζω ότι θα θωράκιζε τη θέση του πρωθυπουργού, μια σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπου θα δεσμεύονταν εγγράφως όλοι ότι θα σεβαστούν σε ορίζοντα δεκαετίας το φορολογικό νομοσχέδιο. Μια τέτοια κοινή στάση θα ήταν ένα πραγματικά ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της Ελλάδας στον πόλεμο που πρέπει να διεξάγει απ' εδώ και μπρος, ώστε να μπουν νέα κεφάλαια στη χώρα. Το να εγγυάται το φορολογικό νομοσχέδιο από μόνος του ο πρωθυπουργός για μια δεκαετία, δεν λέει και πολλά σε μια δημοκρατική χώρα με δυνατότητα εναλλαγών στην εξουσία σε μικρότερες της δεκαετίας περιόδους.

Η συναίνεση σε εθνικές κοινές πολιτικές δεν μπορεί να έρθει μόνο από μια πλευρά, αυτή της αντιπολίτευσης, που θα κληθεί να συμφωνεί άκριτα με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Μια κυβέρνηση, που κάνει διαδικτυακές δημόσιες διαβουλεύσεις των σχεδίων νόμου, δεν μπορεί να διαβουλευθεί σημαντικά σημεία τους με τους υπόλοιπους πολιτικούς χώρους με αλληλοσεβασμό και διάθεση συναίνεσης και να τους καλέσει αυτά τα κοινά σημεία να τ' ανάγουν επίσημα σε εθνική πολιτική;

Ναι, υπάρχουν πολιτικοί χώροι, πλήρως αντίθετοι με το πολιτικό σύστημα,που κατ' ουσίαν στοχεύουν στην ανατροπή του και το θεωρούν υπαίτιο της κρίσης. Ακόμα και μ' αυτούς τους χώρους ίσως βρίσκονταν κοινές συνιστώσες. Αλλά ακόμα και αν αυτοί θέλουν να τραβήξουν το δρόμο τους, οι υπόλοιποι θα μπορούσαν να βρουν τα κοινά σημεία και να θεσπίσουν έναν τρόπο ΕΠΙΣΗΜΗΣ αλληλοδέσμευσης σεβασμού αυτών των σημείων. Σε αυτό τον τομέα, σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως ρυθμιστικός παράγοντας. Το σύνταγμα δεν του δίνει πολλές εξουσίες αλλά εδώ αναφερόμαστε  σε πολιτικές διαμεσολαβήσεις περισσότερο παρά σε εξουσίες επιβολής ή απόρριψης πραγμάτων.

Η επίσημη θέσπιση εθνικών πολιτικών ευρέος χρονικού ορίζοντα, θα προσφέρει στη χώρα άλλες δυνατότητες προσέγγισης επενδύσεων, που θα δώσουν την απαραίτητη αναπτυξιακή ώθηση και θ' ανατρέψουν τα προβλήματα της ύφεσης και ανεργίας που δημιουργεί η από μόνη της δράση της πολιτικής συνταγής του Μνημονίου.