Υπερβολές για να υποστηρίξουμε χωρίς λογική όσα επιτάσσουν ιδεοληψίες

Γενικά μας αρέσουν οι υπερβολές σε αυτή τη χώρα και ιδίως όταν θέλουμε πάση θυσία να υποστηρίξουμε τις θέσεις μας, που επίσης πιστεύουμε άνευ πάσης αμφιβολίας. Λες και ξέρουμε την απόλυτη αλήθεια για τα πάντα.

Δημοσιογράφος, τον οποίο σέβομαι γιατί έχει αρχές και ιδέες πέραν προσωπικών συμφερόντων, είπε όμως την εξής υπερβολή σε σχέση με τη συζήτηση, που γίνεται σχετικά με το εμβατήριο "Μακεδονία ξακουστή". Αφού ανέλυσε, πιθανότατα ορθά, ότι η μουσική του εμβατηρίου προέρχεται από σεφαραδίτικο τραγούδι, είπε ότι γιατί οι πατριώτες χρειάζονται άλλα τραγούδια για να εκφράζονται αφού υπάρχει ο Εθνικός Ύμνος; Είναι σαν να λέει πχ από την πλευρά της αριστεράς, γιατί να τραγουδούν τα αντάρτικα του Τζαβέλα ή τραγούδια του Θοδωράκη με ποίηση του Ρίτσου, όταν υπάρχει ο ύμνος του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

Από την άλλη, κόπτονται για το "Μακεδονία Ξακουστή", αρκετοί που δεν φείδονταν να αποκαλούν "Βούλγαρους" τους οπαδούς Βορειοελλαδίτικων ομάδων και "Τούρκους" οπαδούς προσφυγικών σωματείων.

Παν μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και Μηδέν Άγαν. Μάλλον η μη τήρηση τους δείχνει ότι δεν κληρονομήσαμε και πολλά από αυτούς δυστυχώς.

Η πολυπόθητη νίκη με την Ξάνθη ήρθε έστω και δύσκολα

Μετά από ένα ημίχρονο, που θύμισε σε πολλά την εμφάνιση με τον Απόλλωνα και με μια ομάδα κομμένη, χωρίς δυνατότητα ανάπτυξης και δημιουργίας και με αμυντικές δυσκολίες, ήρθε ένα δεύτερο μέρος, που οι παίκτες υπερέβαλαν εαυτόν, το παιχνίδι έγινε λίγο πιο ορθολογικό και με τη μπάλα κάτω και εδέησε η αλλαγή με τον αξιόπιστο Μαξίμοβιτς να φέρει και το γκολ.

Το παιχνίδι ήταν ειδικών συνθηκών και μεγάλου άγχους και με ψυχολογία άσχημη από τα απανωτά χαστούκια μεγάλων ηττών και αδυναμίας σκοραρίσματος.
Δυστυχώς δεν έχουμε το κέντρο, που θα βγάλει παιχνίδι αν και οι Άρτσε και Μαξίμοβιτς, έχουν βελτιώσει κάπως την κατάσταση, ενώ και ο Μανιάτης σε κάποιες περιπτώσεις και λόγω εμπειριών, δίνει κάτι παραπάνω στην ομάδα.
Η επάνοδος του Μασούρα βελτίωσε το ένα άκρο της ομάδας μεσοαμυντικά, έστω και αν ο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής δεν έχει πλήρως βρει τα βήματά του στο γήπεδο και φάνηκε κάπως αυτό σε ορισμένες επιθέσεις της Ξάνθης.
Αντίθετα επιθετικά, ο δραστήριος Μπουμάλ κάνει πάρα πολλά λάθη και επιπολαιότητες και είχε πολλά προβλήματα συνεννόησης με τον Παπαγεωργίου, που και αυτός κάνει ένα σωρό επιπολαιότητες σε μια θέση, που κατ' ανάγκη αγωνίζεται. Από την άλλη άκρη, ο Τσιλούλης ήταν πολύ νωθρός και υποτονικός, ενώ ο Καμαρά έδειξε και να βοηθάει περισσότερο και όχι μόνον επιθετικά αλλά και αμυντικά στο τέλος.
Ο Μαλέρμπ, φαίνεται να έχει μια στοιχειώδη στόφα τερματοφύλακα αυτής της κατηγορίας σε αντίθεση με το Μανοΐλοβιτς, που τα έκανε χάλια στις τελευταίες εμφανίσεις του.
Μαξίμοβιτς και Άρτσε δείχνουν να μπορούν να σταθούν στην ομάδα και είναι ικανοποιητικοί για μεταγραφές Ιανουαρίου. Νομίζω οι καλύτεροι εδώ και χρόνια.
Αφήνω τελευταίο το Ντουρμισάι, που είναι με διαφορά ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, με ατελείωτες δυνάμεις μπροστά και πίσω και παντού και ένας παίκτης, που φαίνεται πως δουλεύει και συνεχώς βελτιώνεται. Ο άτεχνος Ντούρμι της περυσινής χρονιάς, ακόμα και των αρχών του πρωταθλήματος, έχει αναδειχθεί στο κόσμημα της ομάδας. Μπράβο και να τον έχει ο Θεός καλά να πετύχει ότι επιθυμεί.

Οι τρεις βαθμοί δίνουν τώρα ένα περιθώριο άνεσης αλλά χρειάζεται κάποια συγκέντρωση και προσοχή να μπορέσουμε να πάρουμε στη συνέχεια τους υπόλοιπους βαθμούς, που χρειάζονται. Αν μη τι άλλο, στο β μέρος έδειξε η ομάδα χθες αυταπάρνηση και προσπάθεια να υπερβεί τις δυσκολίες και να το κάνει με ένα πλάνο και λογική. Έτσι μπορούν να πετύχουν τον αγωνιστικό στόχο να κλείσουν τη σεζόν χωρίς περιπέτειες.

Νίκη σωτηρίας στο Ρέθυμνο για το μπάσκετ - Αποστολή με δυσκολίες στο ποδόσφαιρο

Μεγάλη νίκη πέτυχε ο Ιστορικός στο Ρέθυμνο απέναντι στην τοπική ομάδα με την οποία συναγωνιζόταν για τη σωτηρία. Δεν πέτυχε κάποιο μπάσκετ επιπέδου βέβαια, με τους Μπαρτ και Μπέρι να πυροβολούν (38 και 30 πόντους αντίστοιχα) και πολλά λάθη (17 ο Πανιώνιος). Κάποιοι από την ομάδα έκαναν την υπέρβαση (Χάρις πολύ πάνω από τους μέσους όρους του), κάποιοι έβαλαν κάποια καίρια καλάθια (Μπέρι, ΜακΚι) και ο κόουτς Φραγκιάς κέρδισε τη μάχη των πάγκων. Η νίκη αυτή μπορεί να σημαίνει και σωτηρία της ομάδας.

Στο ποδόσφαιρο και πάλι χωρίς Κότνικ και χωρίς κανονικό αριστερό μπακ (δεν θυμάμαι αν ο Ρέντζας παίζει αριστερά...). Το ματς με τη Ξάνθη είναι οριακό για μας. Η σύνθεση της αποστολής είναι:

Μαλέρμπ, Νίκας, Παπαγεωργίου, Ρέντζας, Μπανανά, Ντομίνγκες, Σταυρόπουλος, Κόρμπος, Οικονομίδης, Μανθάτης, Μακρύλλος, Τσιλούλης, Σιντί Αλί, Καμαρά, Ντουρμισάι, Μασούρας, Μαξίμοβιτς, Μανιάτης, Αρσε, Μπουμάλ.

Τελικά δεν είχαμε μικρό καλάθι στο Αγρίνιο αλλά τέρμα χωνί

Έγραφα για μικρό καλάθι που έπρεπε να κρατάμε για το ματς του Αγρινίου αλλά εν τέλει ξεπεράσαμε παρασάγγας τους φόβους λόγω των ελλείψεων και φθάσαμε στη συντριβή και στην προσθήκη μιας μαύρης σελίδας στην ιστορία του Πανιωνίου.
Στο γήπεδο υπήρχαν κάποιες φανέλες του ιστορικού, μερικοί υποψήφιοι Τροχονόμοι και ο Ντουρμισάι. Τα περισσότερα γκολ ήταν από λάθη τέτοια, που επαγγελματίες ποδοσφαιριστές δεν γίνεται να τα κάνουν. Άλλο παράδοξο ήταν ότι το ματς τέλειωσε με τον Πανιώνιο να έχει περισσότερες τελικές και περισσότερες προς την εστία του αντιπάλου αλλά και με 5 γκολ στο πλεκτό του.
Λυπάμαι πραγματικά που έζησα αυτόν τον αγώνα. Έχω δει τον Πανιώνιο και σε πολύ πέτρινα χρόνια και σε πολλή άσχημη κατάσταση και σε άλλες συντριβές. Μου φαίνεται ότι η σημερινή όπως έγινε, ήταν ίσως η πιο ατιμωτική.
Τέλος λυπάμαι αν η ομάδα έχει καταντήσει να μην μπορεί να σταθεί όρθια χωρίς τον Κότνικ γιατί αυτό έχει αποδειχθεί στους τελευταίους δυο αγώνες της.

ΥΓ: Σεφ, όλοι τέτοια μούρη έχουμε και χειρότερη με αυτά που είδαμε:

http://www.gazzetta.gr/plus/perierga/article/1334107/masterchef-o-koytsopoylos-trolarei-ton-eayto-toy-gia-tin-fotografia-apo-

ΥΓ2: Κε Δάρα κάνε κάτι να επανέλθει ο Κότνικ γιατί δεν πάει αλλιώς... Το είδαμε και το βλέπουμε. Και κανένα Σαραμαντά αν προλάβεις να φτιάξεις, θα βοηθήσει. Ο Πανιώνιος έγινε πιο νοσοκομείο τελευταία από το Ιατρικό Κέντρο. 

Κρατάω μικρό καλάθι για το Αγρίνιο

Διαβάζοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι έτοιμος για το Αγρίνιο ο Κότνικ, κρατάω πολύ μικρό καλάθι για το συγκεκριμένο αγώνα. Δεν θα είναι ούτε ο Σαραμαντάς και για το Μασούρα γίνεται αγώνας δρόμου. Δυστυχώς και φέτος που δεν είναι σε καλή κατάσταση ο Σλοβένος, απέχει μίλια απόδοσης και εμπειρίας από τον ασταθή και άπειρο Μανοΐλοβιτς. Βέβαια ο Σέρβος έχει τα προσόντα και είναι ικανός για το καλύτερο (φευ και για το χειρότερο). Το μόνο παρήγορο είναι η επιστροφή Κόρμπου. Το άλλο που με φοβίζει είναι η αργή μας άμυνα, που έχει φοβερά προβλήματα απέναντι σε γρήγορους επιθετικούς. Να δούμε.

Θα μου πείτε τώρα, πολύς πεσιμισμός. Ίσως. Θεωρώ ότι δεν είναι εκτός πραγματικότητας αυτά τα σχόλια. Μακάρι να έρθουν αλλιώς τα πράγματα. Χρειάζεται συγκέντρωση και περιορισμός των λαθών και ... έστω μια διαιτησία με λιγότερα λάθη εις βάρος μας.

ΥΓ: Κάποιοι βλέποντας το Παρί - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χθες θα πουν:  

"Να ο διαιτητής με το VAR έδωσε παρόμοιο πέναλτι στο τέλος του αγώνα σε βάρος της Παρί όπως αυτό εναντίον του Πανιωνίου στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ. Τι διαμαρτυρόσασταν;".  

Η ειδοποιός διαφορά είναι στη λέξη "παρόμοιο". Η μπάλα κτυπάει στο χέρι του γυρισμένου με την πλάτη αμυντικού της Παρί και αυτό φαίνεται στο VAR. Για τη φάση με το Μανθάτη, αυτό που δείχνουν οι τηλεοπτικές επαναλήψεις της φάσης, είναι ότι σίγουρα κτυπάει η μπάλα στο σώμα του παίκτη και μπορεί μετά να βρίσκει το χέρι, πράγμα το οποίο όμως πουθενά δεν φάνηκε. Επίσης η θέση του χεριού του Μανθάτη είναι σε μάζεμα προς το σώμα του ενώ του παίκτη της Παρί, κρεμασμένο ελεύθερο. Αυτά για τους διάφορους ¨φρουρούς του Βορρά¨ στον αθλητικό Τύπο, που ίσως σπεύσουν σήμερα να δευτερολογήσουν στα πλαίσια της αποστολής τους να αναδείξουν πόσο πεντακάθαροι είναι σε όλα οι νυν χαλίφηδες του Ελληνικού ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι. Κακώς βέβαια ασχολούμαι με το ζήτημα πια. Δεν έχει νόημα.

ΥΓ2: 23.000 το πρόστιμο με τον Ατρόμητο! Αν είναι να πληρώνουμε τόσο ακριβά την υποστήριξη των οπαδών μας, δεν ξέρω αν πρέπει να πηγαίνουν τελικά στα γήπεδα.
Επίσης δεν έχουν νόημα οι πυρσοί αφού επιφέρουν τέτοια πρόστιμα στην ομάδα.
Το περίεργο χθες ήταν ότι εξεδικάσθη η υπόθεση του Πανιωνίου αλλά όχι του Ατρομήτου. Να δούμε τι ισοδικία θα υπάρξει άραγε;
Για το ματς στο Περιστέρι πάντως το συναίσθημα είναι αυτό της λαϊκής έκφρασης που καταλήγει στο "...και δαρμένος"...

ΥΓ3: Εκτός ομάδας ο Σπιριντόνοβιτς. Το πρόβλημα στον Πανιώνιο είναι ότι θέλουμε να μπορέσουμε να πουλάμε παίκτες σαν τον Κότνικ ή τον Σπιριντόνοβιτς, που όμως τέτοιας κλάσης παίκτες, οι ομάδες θέλουν να αποκτούν σαν ελεύθερους και να μην μπαίνουν στα έξοδα να πληρώσουν τις ομάδες τους. Αρχίζουν λοιπόν και οι παίκτες να προσπαθούν να μείνουν ελεύθεροι μια ώρα αρχίτερα και εν γένει δημιουργούνται προβλήματα, που τα έχουμε βιώσει και στο παρελθόν. Και βέβαια υπάρχουν και συγκεκριμένες ομάδες με εξειδίκευση σε μεταγραφές ελευθέρων. Εν γένει τα έσοδα από την  πώληση παικτών, δυστυχώς δεν είναι εύκολα.

ΥΓ4: Άκη αν χρειάζεσαι βοήθεια, να έρθω εγώ στην αποστολή στο Αγρίνιο... Από την άλλη κάτι μου λέει ... Άσε θα δούμε.

Νέα παιχνίδια με τη διαιτησία στους αγώνες του Πανιωνίου;

Ο Παναιτωλικός ήδη ξεκίνησε να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της βοηθού Δέτση, με την οποία έχει προηγούμενα από το ματς με την ΑΕΚ στο Αγρίνιο (gazzetta.gr).
Έχουμε λοιπόν μια βοηθό, που ξεκινάει να παίξει τον αγώνα με πρόβλημα του ότι και αν δώσει, θα έρθει σε συσχέτιση με την προηγούμενη διαιτησία και τις διαμαρτυρίες σε βάρος της.
Πως μπορεί να παίξει έτσι ένας διαιτητής αντικειμενικά όταν μάλιστα ήδη ξεκίνησε η συζήτηση σχετικά με το να βρεθεί αυτή τη φορά σε καλή φόρμα ... με ότι υπονοείται πίσω από την καλή τη φόρμα της βοηθού;
Προβλέπω ξανά ωραίες ιστορίες με το ίδιο θύμα όπως και στο Περιστέρι.

Οι προτάσεις Κοτζιά στο Φόρουμ των Δελφών περί συνδιαχείρισης με την Τουρκία

https://www.in.gr/2019/03/04/politics/kotzias-prepei-na-dothei-prooptiki-symmetoxis-tis-tourkias-stin-oikonomiki-anaptyksi-tis-mesogeiou/

Μεταξύ άλλων:

«Αν νομίζεις όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι ξέρω ‘γω το Καστελόριζο έχει το 100%, έχει όλη την περιοχή, δεν είναι έτσι. Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο και να τον βάζεις και τον άλλο στο παιχνίδι, για να κατευνάζεις».

Πριν τον κρίνουμε αυστηρά, ας σκεφθούμε γιατί τόσα χρόνια δεν μπορεί να γίνει η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής. Και πόσο εύκολο είναι να μην υπάρξει τεράστια και θερμή ένταση από την εκμετάλλευσή τους.
Νομίζω ότι λύση χωρίς επιχειρηματικές συνεργίες θα είναι μια λύση εκκρεμής και επιρρεπής σε ατέλειωτες και επικίνδυνες διεκδικήσεις. Και εν τέλει πιθανόν και πάλι στη μη εκμετάλλευση αυτού του ορυκτού πλούτου.
Το κακό είναι ότι η Τουρκία δεν είναι ο οιοσδήποτε γείτονας. Δεν αναγνωρίζει κανένα θαλάσσιο διεθνές δίκαιο. Θεωρεί τα πάντα γκρίζα στα θαλάσσια και νησιωτικά σύνορα. Με έναν τέτοιο γείτονα, το να τον βάλεις στο παιχνίδι, χρειάζεται προσοχή μήπως από κατευναστικό, αποβεί εν τέλει άνοιγμα ορέξεων και βάση περαιτέρω και ζωτικοτέρων διεκδικήσεών του. Είναι πολύ λεπτό το παιχνίδι αυτό δυστυχώς. Αλλά και το να μην το παίξεις, ίσως δεν δίνει λύσεις και πιθανόν δεν γίνεται.

"Έφυγε" ο τέως Υπουργός Οικονομικών Δ. Κουλουριάνος

Ο Υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και διακριθείς οικονομολόγος Δημήτριος Κουλουριάνος απεβίωσε πλήρης ημερών. Αναδημοσιεύω από το tovima.gr παλιά του συνέντευξη γιατί θεωρώ πως είναι διδακτική και για το τι έγινε και για το τι πρέπει να γίνει και κυρίως για μια νοοτροπία αλλοτριωμένη που οδήγησε σε αδιέξοδα που ζούμε:

«Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδονοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό, σε κάτι άλλο»έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Μετά τη νίκη ο Παπανδρέου ζήτησε από τον Κουλουριάνο να εγκαταλείψει την Παγκόσµια Τράπεζα και να αναλάβει διοικητής της ΕΤΒΑ. Επιπλέον, του έδωσε θέση στο Κυβερνητικό Συµβούλιο Οικονοµικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΠ). Τον επόµενο χρόνο, στις 4 Ιουλίου του 1982, ο Πρωθυπουργός τού έκανε το τραπέζι στο Καστρί. Του ανακοίνωσε ότι την επόµενη ηµέρα θα γίνει ανασχηµατισµός και ότι αναλαµβάνει υπουργός Οικονοµικών…

«Οταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυµάται ο Κουλουριάνος. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το «προπατορικό αµάρτηµα» της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980. Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα. «Ανησυχούσαµε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει» λέει χαριτολογώντας. Με τη λέξη «επιταγή» εννοεί τη βροχή των αιτηµάτων για παροχές. Παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του.

«Και µου έλεγαν» θυµάται «“Εσύ τι το παίζεις; Πρωθυπουργός; Αφού συµφωνεί ο Πρωθυπουργός…”. Κι εγώ απαντούσα: “Ο Πρωθυπουργός µπορεί να συµφωνεί αλλά σας είπε να πάτε στον ∆ηµήτρη. Και ο ∆ηµήτρης είναι Καραγεώργη Σερβίας 10”.

Εκεί ήταν αυτός που έπρεπε να πληρώσει, το υπουργείο Οικονοµικών».

Η απάντηση του Κουλουριάνου στη βροχή των αιτηµάτων ήταν τις περισσότερες φορές αρνητική. «Χαρακτηριζόµουν πλέον ως συντηρητικός της παλιάς σχολής που ήθελε διόρθωση του συστήµατος και όχι ανατροπή!»…

«Ο Ανδρέας δεν έλεγε ποτέ “όχι”» συνεχίζει ο Κουλουριάνος. «Οταν τουµίλαγες στενά για οικονοµικά, αρρώσταινε. Με ρωτάνε µερικές φορές: “Μα δεν ήξερε ο Ανδρέας οικονοµικά;”. Παραήξερε οικονοµικά και γι’ αυτό ακριβώς δεν ήθελε να συζητάει οικονοµικά. Γιατί ήξερε ότι εκεί ισχύει η λογική της οικονοµικής ανάλυσης». Ο υπουργός που πήγαινε στο γραφείο του µε το λεωφορείο και έλεγε «όχι» στις παροχές (κάνοντας έξω φρενών τους συναδέλφους του) δεν άντεξε για πολύ σε αυτή τη θέση. Εµεινε όµως αρκετά για να σχηµατίσει εικόνα. «∆ηµιουργήθηκε µια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψηςπου είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος» λέει σήµερα. «Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσε να προσλάβω 1.200. Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι». Τα λεφτά όµως δεν υπήρχαν για αθρόες προσλήψεις και η µόνη λύση ήταν ο δανεισµός. «Εκεί τους είπα ότι αυτό παίρνει πλέον τη µορφή της χιονόµπαλας, κάθε βόλτα και µεγαλώνει»…

Ο Κουλουριάνος παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1983.

Προτού γίνει υπουργός ο Κουλουριάνος µετρούσε ήδη 13 χρόνια στην Παγκόσµια Τράπεζα και είχε συµµετάσχει σε αποστολές σε 20 χώρες. «Γι’ αυτό καταλαβαίνω και πώς λειτουργεί σήµερα η τρόικα» µας λέει, «την έχω κάνει αυτή τη δουλειά». Τον ρωτάµε αν θα αντέξει η Ελλάδα µια έξοδο από το ευρώ. «Η έξοδος από το ευρώ θα είναι αυτοκτονία» απαντάει κοφτά . «Η Ελλάδα βρίσκεται σε τέλµα.

Το ένα πόδι είναι χρέος-έλλειµµα, το άλλο πόδι είναι ύφεση-ανεργία. Οτανσηκώνεις το ένα πόδι να ανασάνεις, βουλιάζει το άλλο. Και το αντίστροφο.Μέχρι να βρεθεί µια σχετικά στέρεη βάση να ανεβείς λίγο πιο πάνω.

Βλέπω ότι αυτή τη δεκαετία η χώρα µας θα µείνει σε αυτό το τέλµα. Είναι µια µεταβατική περίοδος, βρισκόµαστε στο Καθαρτήριο. Οπως έγραψε ο ∆άντης, πρέπει να περάσεις από το Καθαρτήριο για να δεις τον Παράδεισο. Εχουµε σταµατήσει ως κοινωνία, ως οικονοµία, να παράγουµε. Φτάσαµε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη. ∆εν µπορούµε να στηριχθούµε µόνο στις υπηρεσίες και στις ελπίδες ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Η νοοτροπία δεν αλλάζει από τη µια µέρα στην άλλη, δεν αλλάζει µε νόµους και µε ρητορεία.

Η παλιά εποχή τέλειωσε».

Άτρόμητος-Πανιώνιος 3-0

Την περιμέναμε την ήττα στο Περιστέρι που ήταν σίγουρα και απόρροια της κούρασης της παράτασης της Τούμπας και των πολλών ελλείψεων στη σύνθεση λόγω τραυματισμών και τιμωριών.
Το κακό είναι ότι η έκταση ήταν μεγάλη και ότι δεχτήκαμε απαράδεκτα γκολ.
Διαιτητικά υπήρξαν λάθη. Και ο Ντουρμισάι λάθος σφυρίχτηκε οφσάιντ και πιθανότατα και στο πέναλτι, που έφερε το πρώτο γκολ, προυπήρχε καθαρά επιθετικό φάουλ του Κουλούρη στο Μαξίμοβιτς. Στο δεύτερο γκολ, το αυτογκόλ του Μπανανά, νομίζω ότι οι ευθύνες βαραίνουν περισσότερο το Σταυρόπουλο που έχασε τον Ενσικουλού παρά τον κατά λάθος σκόρερ. Ο Μπανανά βέβαια κατάφερε να μπει στα highlights μια που σκόραρε αυτό το αυτογκόλ και ουσιαστικά στο τέλος του αγώνα απέκρουσε για λογαριασμό του Ατρόμητου σε κενή εστία, χάνοντας μια ευκαιρία για τον Πανιώνιο, να φύγει έστω με το γκολ της τιμής.
Στο τρίτο γκολ, όλη η άμυνα ήταν σε τρικυμία μυαλού και σώματος. Όλοι χαμένοι.
Θεωρώ ότι οι αχίλλειες πτέρνες της ομάδας ήταν ο Σταυρόπουλος, που ήταν πίσω σε ταχύτητα από τους επιθετικούς του Ατρόμητου και ο Μανοΐλοβιτς, που δεν είναι τερματοφύλακας Α εθνικής. Απορώ αν δεν γύρναγε ο Κότνικ, που θα ήμασταν τώρα.

Δεν πρέπει να σταθούμε σε αυτόν τον αγώνα και ας ελπίσουμε να μην μας πάρει κάτω ψυχολογικά. Δεν μπορείς να κρίνεις μια σύνθεση ανάγκης αλλά ατομικά καθένας πρέπει να δει τα λάθη του και για κάποιους δεν ήταν λίγα. Ας δούμε τώρα τα επόμενα και ας ελπίσουμε σε λιγότερα προβλήματα και λιγότερα ατομικά λάθη (και πιο λίγα έστω και ανθρώπινα διαιτητικά λάθη σε βάρος μας).

Ηρωικός αποκλεισμός στο κύπελλο

Πέρα από τα πέναλτι που δεν δόθηκαν ή δόθηκαν κλπ, να ευχαριστήσουμε τους παίκτες του Πανιωνίου, που στάθηκαν όρθιοι και κόντραραν τον πανάκριβο ΠΑΟΚ, χαρίζοντας σε όλους εμάς τους φιλάθλους τους, μια ακόμη σελίδα ηρωικής μάχης του Δαυίδ με το Γολιάθ. Όσο στοιχίζει ο Ολιβέιρα, στοιχίζει όλη η ενδεκάδα του Πανιωνίου.
Αυτό το γκολ του Καμαρά, θα το έχει ο ποδοσφαιριστή να το δείχνει στα εγγόνια του.
Το τέλος δυστυχώς ήρθε με ένα πέναλτι, που θεωρώ δεν υπήρχε και δόθηκε από το φόβο του διαιτητή για άλλες φάσεις, που υπήρχαν κρατήματα, που δεν σφύριξε και σφυρίζονταν.

Σαν Πανιώνιοι έχουμε ζήσει τέτοια πολλά και θα ξαναζήσουμε και στο μέλλον.
Λυπάμαι βέβαια για την υποκρισία των βόρειων αγγέλων της ποδοσφαιρικής κάθαρσης, που πάντα και παντού είναι αδικημένοι και αυτοί ποτέ δεν ευνοούνται. Αυτοί και τα δημοσιογραφικά τσιράκια τους έψαχναν σε συνεχή ριπλέι να βρούν το άγγιγμα της μπάλας στο χέρι του Μανθάτη.

Λίγη σημασία έχει. Μπράβο για την προσπάθεια και ας επικεντρωθούμε στη σωτηρία της ομάδας και στο να κρατήσουμε το σύλλογο όρθιο στα μεγάλα προβλήματα που έχει.

YΓ: Δεν μπορώ να μην γράψω για αυτόν τον τύπο που είναι προπονητής αυτού του επιπέδου λόγω φήμης του μπαμπά και που πήρε και παίρνει τίτλους με το τεράστιο και πανάκριβο ρόστερ, που του έφτιαξε ο Πρόεδρός του. Ας κάνει όσες δηλώσεις θέλει αφού σε αυτή την χώρα δεν φαίνεται να συγκινείται μαζί του καμιά δικαιοσύνη.

Μεταμορφώσεις

Από Κνίτης στην Άλλη Αριστερά. Και Go back Madam Merkel και Γερμανοτσολιάδες. Μετά η Ελπίδα έρχεται αλλά ήρθε παρέα με Καμμένους. Kai ουάου ο Γιάνης με ένα ν. Και το δημοψήφισμα με το ερώτημα του χρησμού της Πυθίας για να γίνεται εύκολα το ΟΧΙ ΝΑΙ. Και ο Γιάνης έξω απ' εδώ. Και ύστερα πιάνει το κουβάρι των μνημονίων από εκεί που το άφησαν οι άλλοι και γίνεται το καλύτερο παιδί για Γιούνκερ και Μέρκελ. Για βράβευση μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και έξω από τα μνημόνια αλλά με βαθιά επιτήρηση και χοντρές υποθήκες για αντάλλαγμα. Και στο πυρ το εξώτερο ο παλιοΚαμμένος η δεξιούρα αλλά οι "Καμμένοι" μαζί και παρέα για να μας βγουν τα νούμερα.

Και τώρα από την Άλλη Αριστερά στην κεντροαριστερά και στη σοσιαλδημοκρατία με "Γέφυρα". Ω τι σύμπτωση για τη "Γέφυρα", να παρουσιαστεί στο κοινό την ίδια μέρα που ο καιρός γκρεμοτσάκισε 5 γεφύρια στην Κρήτη.

Και η ζωή συνεχίζεται. Και οι Μεταμορφώσεις. Είναι και η εποχή τώρα των μεταμφιέσεων. Απόκριες γαρ. Τι να κάνουμε τώρα στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, που το μη χείρον είναι βέλτιστον και το νόμιμον είναι ηθικόν; Ας ζήσουμε το μακρόσυρτο καρναβάλι. Έτσι και αλλιώς το έχουμε συνηθίσει από παλιά.

ΥΓ: Για να μην είμαι άδικος και μονομερής, η υποκρισία δεν υπάρχει μόνον από αυτήν την πλευρά αλλά περισσεύει και από την άλλη.
Γενικά φαίνεται σε αυτό τον τόπο, το τι είναι ο καθένας, δεν του αρέσει και πολύ και πασχίζει να καμώνεται και κάτι άλλο. Ιδίως όταν το δικό του δεν φαίνεται να του φθάνει για να κρατήσει θέσεις και οφίτσια. Και αυτό που είναι ο καθένας, κυρίως δεν το σέβεται εν τέλει ο ίδιος.

Βενεζουέλα. Γιατί το παρόν δεν έχει προφανή ερμηνεία χωρίς την ιστορική γνώση

Όλες οι μικρές χώρες, εκτός ίσως της Νορβηγίας, δεν έχουν το σωστό αντίκρυσμα του ορυκτού τους πλούτου στο βιωτικό επίπεδο του λαού  τους. Αυτό είναι αποτέλεσμα αδηφάγων διεθνών συμφερόντων με βάση εγχώριους υπηρέτες, που επίσης προσπορίζονται εις βάρος του ευρύτερου κοινωνικού καλού. Μου έστειλαν και σας σημειώνω εδώ, ένα άρθρο, που αφορά την επανάληψη της σημερινής κατάστασης στη Βενεζουέλα, στα τέλη του 19ου αιώνα, αρχές 20ου.

Πανιώνιος-ΠΑΟ 2-0. Αποστολή επετεύχθη

Νίκη που χρειαζόταν απαραίτητα πήρε ο Πανιώνιος σε αντίξοες καιρικές συνθήκες και πολύ αντίθετες για αυτόν στο Α μέρος.
Μετά από αμέτρητες τελικές προσπάθειες φέτος, επιτέλους σκόραρε ο Σπιριντόνοβιτς στο 11' σε μια ομαδική προσπάθεια, στην οποία συνέβαλαν Κόρμπος και Ντουρμισάι. Και το ματς το κλέιδωσε ο Σταυρόπουλος στο πρώτο τέταρτο του δεύτερου ημιχρόνου με ένα ακόμα γκολ στα τελευταία παιχνίδια.
Για να είμαστε ειλικρινείς, στο 3' ο διαιτητής θεώρησε πιθανόν ότι ο Κουρμπέλης έπεσε στην περιοχή μας περισσότερο μόνος του, παρά από την επαφή με τον Ντουρμισάι και δεν έδωσε ένα πέναλτι που δινόταν  ή δεν είδε σωστά εν τέλει και αυτός και ο αρμόδιος επόπτης τη φάση. Ας μην αρχίσω να γράφω τώρα πόσες φορές έχουμε εμείς αδικηθεί φέτος για να αντισταθμίσω. Δεν έχει νόημα.
Εν πάση περιπτώσει, πέραν αυτού, η ομάδα έδειξε καλύτερη από τον αντίπαλό της και αντιμετώπισε σωστά τον αγώνα. Και είχε και άλλες ευκαιρίες.
Και βέβαια δεν χρειάζεται να γράψω ότι η σωτηρία δεν εξαρτάται από τι κάνουμε μόνον εμείς γιατί βλέπουμε συνέχεια ομορφιές όπως τη σημερινή νίκη της Λειβαδειάς στην Ξάνθη. Κάποιες τέτοιες ομάδες στο δεύτερο γύρο συναγωνίζονται τον ... ΠΑΟΚ. Κάποιες άλλες κάνουν περίεργες κοιλιές. Επίσης πολύ καλό ρε παιδιά είναι το Ελληνικό πρωτάθλημα για το στοίχημα. Πολύ καλό.

ΥΓ: Νομίζω ότι ο Δώνης είναι μακράν αυτή τη στιγμή ο πλέον "κύριος" στο χώρο του ποδοσφαίρου με τις δηλώσεις του να αφορούν την ομάδα του και μόνον πέραν της διαιτησίας. Ίσως παλαιότερα να μην είχε την ίδια συμπεριφορά αλλά θεωρώ ότι όποτε τον έχω ακούσει φέτος, με τις δηλώσεις του αποτελεί μια καλή εικόνα σε ένα ευτελές πρωτάθλημα. 

Αγώνας με τεράστια σημασία με ΠΑΟ και νέα διαρροή στο μπάσκετ

Αν γίνει αύριο λόγω καιρού ο αγώνας με τον ΠΑΟ, που μάλλον θα γίνει, είναι ένας σημαντικός τελικός, που αν μη τι άλλο, ο Πανιώνιος δεν πρέπει να χάσει.
Και ενώ ες αύριον τα σπουδαία στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ πάμε από το κακό στο χειρότερο, μια που έχει γίνει μπουχός ο Παπαντωνίου και μένουμε με τρύπα εκτός του 5 και στο πλέι-μέικερ.
Μάλλον ο δρόμος είναι αδιάβατος.

Χρήσιμος βαθμός, μέτρια απόδοση στο Βικελίδης

Ο Πανιώνιος πήρε ένα χρήσιμο βαθμό στο Κλεάνθης Βικελίδης από τον Άρη, κάνοντας μια μικρή απόσβεση των τριών, που έχασε εντός έδρας από τον Απόλλων την προηγούμενη αγωνιστική.
Άποψή μου είναι ότι ο βαθμός κερδήθηκε περισσότερο λόγω της αριθμητικής υπεροχής από το 11' με τον τραυματισμό του Μαξίμοβιτς και την αποβολή του "δρεπανηφόρου" Αρειανού ποδοσφαιριστή. Η ομάδα έδειξε ότι δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί αυτό το πλεονέκτημα για κάτι παραπάνω από την ισοπαλία. Δεν ξέρω αν ήθελε το κάτι παραπάνω αλλά δεν το έδειξε στο παιχνίδι. Και βέβαια όταν παίζεις με τον Σιντί Αλί και για ένα δεκάλεπτο στο τέλος βάζεις τον Σπιριντόνοβιτς (που παίζει σαν να κάνει αγγαρεία...), δεν νομίζω ότι αποσκοπείς σε νίκη. Πέραν του βαθμού από τα καλά ήταν η πρεμιέρα Άρτσε στην ομάδα. Ας ευχηθούμε ο Μαξίμοβιτς να μην έπαθε τεράστια ζημιά.
Και ψυχολογικά, ευτυχώς που ήρθε η ισοπαλία γιατί το να χάνεις και με αριθμητική υπεροχή και με τον αντίπαλο να φυλλορροεί με τραυματισμούς στη διάρκεια του αγώνα, δεν θα ήταν και το καλύτερο για τη συνέχεια. Για παίκτες και προπονητή.

H απόλυτη Πανιώνια πίκρα του Σαββάτου

Όποιος παρακολούθησε την ήττα του Σαββάτου από τον Απόλλωνα, θα ένιωσε σίγουρα μέσα του μια απόλυτη πίκρα.
Δεν ήταν μόνον η ήττα αλλά και η απογοητευτική εμφάνιση απέναντι στην αντικειμενικά πιο αδύναμη ομάδα του πρωταθλήματος, που όμως κάποιες στιγμές φαινόταν να μας καταπίνει.
Και αν για αυτά υπάρχει η δικαιολογία της κούρασης από τα συνεχή παιχνίδια και ιδίως αυτό του κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, ποια δικαιολογία μπορεί να διώξει την πίκρα εκεί κοντά στο γκολ να βλέπεις Ζαμάνη και Πάνθηρες να διαπληκτίζονται στα κάγκελα της θύρας 3; Ο απόλυτος διχασμός.

Αν θελήσει κάποιος να μιλήσει μόνο για τα αγωνιστικά (τα εκτός που να ξέρεις, τι να καταλάβεις, τι να πεις; υποθέσεις μόνον και ενδοσκοπήσεις φθοράς και παρακμής), μπορεί να πει ότι για ένα ημίχρονο παίζαμε με τον άμπαλο Καμαρά, που έχασε και την ευκαιρία που δεν χάνεται και που κατά τη γνώμη μου θα βλέπαμε άλλο ματς αν υπήρχε στη θέση του ένας κανονικός ποδοσφαιριστής να την εκτελέσει σωστά. Να μην πω για τον κάτι σαν ποδοσφαιριστή Κούρντι. Αυτός έτσι και αλλιώς λόγω λειψανδρίας να τον αντικαταστήσει παίζει εδώ ή εκεί με οποιοδήποτε προπονητή. Έχει καταντήσει αναγκαίο κακό.

Δυστυχώς και στο Β μέρος, παρά τις αλλαγές, η ομάδα φάνηκε ακόμα χειρότερη και δέχθηκε και το γκολ της ήττας και δεν μπόρεσε να βγάλει κάποια σπουδαία αντίδραση.
Αν η εικόνα του Σαββάτου είναι αυτή που πραγματικά μας αντιπροσωπεύει, δεν βλέπω τρόπο να σταθούμε στην κατηγορία. Ελπίζω πως υπάρχουν πολλές παράμετροι για τις οποίες αυτή η εικόνα ήταν ψευδής.

Για τους καινούργιους, είναι σαφές ότι ο Μασούρας, που ξέρει μπάλα το παιδί, είναι επηρεασμένος από την απραξία του στον Ολυμπιακό και του λείπουν πολλά ματς. Ο αντίπαλός του, νομίζω ο Ρόσσι, κάποιες στιγμές τον νικούσε κατά κράτος. Πιστεύω πως θα ανεβεί σύντομα αλλά προχθές δεν είχε και τις βοήθειες που έπρεπε. Ο Μαξίμοβιτε και πάλι λίγο έπαιξε για να δώσει εικόνα αλλά φαίνεται κοντρολαρισμένος παίκτης. Το ζήτημα είναι να δέσουν στην ομάδα.

Αυτά και ας ελπίσουμε σε ανάκαμψη. Το κυριότερο κακό του Σαββάτου είναι πως χάθηκε, εξατμίστηκε το ψυχολογικό κέρδος από την νίκη επί του ΠΑΟΚ στο κύπελλο. Και βγήκε ακόμα πιο έκδηλα στην επιφάνεια ο διχασμός οργανωμένων οπαδών (και όχι μόνον) και διοίκησης.

ΥΓ: Άραγε με την ομάδα, που τα τελευταία χρόνια με νύχια και δόντια προσπαθεί να σταθεί, να πέφτει στα Τάρταρα, ποιοι οργανωμένοι οπαδοί θα υπάρχουν;

ΥΓ2: Λυπάμαι που θα το πω αλλά το πανό της θύρας 3 είναι σαν δικαίωση των διαφόρων που κατά καιρούς έχουν ανεβάσει οι ΑΕΚτζήδες. Και ο ψόγος είναι εύκολος. Οι λύσεις, οι αντιπροτάσεις, είναι δύσκολες.

YΓ3: Ενός κακού, μύρια έπονται:

"Υποβλήθηκαν από τον γιατρό και πρόεδρο της ομάδας κ. Χρήστο Δάρα σε μαγνητική τομογραφία και όπως διαπιστώθηκε, ο μεν Σαραμαντάς έχει υποστεί θλάση οπίσθιου μηριαίου, ο δε Κούρντι έχει ρήξη (σχεδόν 10 χιλιοστών), στον τένοντα του γαστροκνημίου.

Και οι δύο ξεκινούν άμεσα την θεραπεία τους. Για τον Γιώργο Σαραμαντά ο χρόνος επανόδου στις αγωνιστικές υποχρεώσεις υπολογίζεται σε περίπου 3 εβδομάδες, ενώ ο Κούρντι θα είναι σε θέση να επιστρέψει σε περίπου 3-4 εβδομάδες."

Μείον 2 λοιπόν. Ο Κότσιτς υπάρχει για να παίξει αριστερά; Ή ίσως ζήσουμε με το δεξιοπόδαρο Παπαγεωργίου πάλι;

ΥΓ4: Αυτοί είναι ΜΑΝΑΤΖΕΡΣ για τον Πανιώνιο. Όχι τώρα Ισά και Ανινγκό και δεν συμμαζεύεται. Και αυτοί από τον Πανιώνιο γνωρίστηκαν και νταλαβερίζονται μαζί τώρα. Της "υπέρβασης" ήταν.

ΥΓ5: Και ο Μπουμάλ προστίθεται στο ρόστερ. Δεν πιστεύω δυστυχώς ότι έχει πολύ σχέση με το Μπουμάλ, της εποχής που έφυγε από τον Πανιώνιο. Να δούμε. Ίσως βοηθήσει.

ΥΓ6: Το αφιέρωμα στο Μητσάρα, αυτόν των κερκίδων και των δεύτερων πλάνων. Στο γήπεδο του Πανιωνίου ήταν πολύ συχνά ως πάντοτε. Τα πλακάτ του πολλάκις ευρηματικά.

Τόνωση ηθικού και κατάθεση ψυχής, η νίκη επί του ΠΑΟΚ στο κύπελλο

Σίγουρα ο ΠΑΟΚ είχε πολλούς αναπληρωματικούς και το μυαλό του στον αγώνα με τον Ολυμπιακό. Αλλά μια νίκη επί του ΠΑΟΚ είναι πάντα σημαντική για μας και σε συνδυασμό με τις περιπέτειες, που πέρασε τελευταία η ομάδα.
Και βέβαια εμείς, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΠΡΕΠΗ ΛΟΥΤΣΕΣΚΟΥ, τιμάμε την αξία του αντιπάλου και η αξία του αυτή δίνει μέγεθος στη νίκη.
Πέρα όμως από τον αντίπαλο, η αγωνιστικότητα για να γυρίσει το ματς, δείχνει ότι η ομάδα έχει ψυχικά αποθέματα και αυτά αυξήθηκαν χθες μέσα στους πανηγυρισμούς του τέλους του αγώνα κάτω από τη συνεχή βροχή.
Χρειαζόμαστε πολλά ακόμα για να φθάσουμε στο επίπεδο προηγούμενων ετών. Πρέπει να προσπαθούμε να μην κλεινόμαστε σε ταμπούρια και να κρατάμε μπάλα πιο πολύ. Μακάρι να βοηθήσουν και οι νέες προσθήκες.
Κάποιοι μέσα στις φετινές δυσκολίες, δείχνουν να προχωράνε μπροστά και να βελτιώνονται, όπως ο Ντουρμισάι και ο Σταυρόπουλος.

Δεν δίνει κανένα σοβαρό προβάδισμα πρόκρισης η νίκη αυτή αλλά κρατάει μια ελπίδα ζωντανή, ελπίδα που πέρυσι με τον ίδιο αντίπαλο, χάθηκε από το πρώτο ματς. Χωρίς να είμαστε αιθεροβάμονες, μπορούμε να προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις για το καλύτερο στη ρεβάνς.
Σαφώς έχουμε ένα δύσκολο πρωτάθλημα που προέχει αλλά μέσα από δουλειά και με την ίδια κατάθεση ψυχής, ας προχωρήσουμε.

Σκάντζα Οικονόμου-Φραγκιά

Φύγε συ, έλα συ. Ξανά Φραγκιάς στη θέση Οικονόμου στο μπάσκετ. Ο Νίκος ο Οικονόμου και λόγω ατομικού προφίλ χαμηλών τόνων (ως υποτονικών θα έλεγα στον πάγκο) και λόγω περιορισμένης προπονητικής εμπειρίας, δεν μπόρεσε να τα καταφέρει. Μάλιστα φαίνεται η κατάσταση να έχει πάρει τον κατήφορο και από αγώνα σε αγώνα, να υπάρχει μεγαλύτερη πτώση απόδοσης. Επίσης έκανε και κάποιες επιλογές, που δεν βγήκαν, πχ η τελευταία με τον ΕλΑμίν.
Φαίνεται βέβαια αστείο αυτό που γίνεται με τους προπονητές να αλλάζουν σαν κάλτσες και με σκάντζα ο ένας τον άλλο. Αλλά με αυτή την ΚΑΕ, δεν μπορούμε μάλλον να περιμένουμε ιδιαίτερη σταθερότητα. Ο Φραγκιάς είναι σίγουρα πιο έμπειρος και λένε ότι θέλει να φέρει και το Σαρικόπουλο, που μπορεί να βοηθήσει. Να δούμε. Δύσκολα και το χειρότερο, με τον κόσμο του Πανιωνίου, να είναι βέβαια πάντα θερμός με τον Πανιώνιο αλλά όχι τόσο με την ΚΑΕ.

Πανιώνιο Σαββατοκύριακο συντριβών

Με συντριβές σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο, πέρασε για τον Πανιώνιο  αυτό το Σαββατοκύριακο (όλα Σάββατο έγιναν...).

Στο ποδόσφαιρο, ως το 65' αντέχαμε. Μάλιστα αν ο Καμαρά δεν ήταν χασογκόλης, ίσως είχαμε βγάλει και ένα γκολ στις αρχές του αγώνα. Μετά το 65' ήρθε η καθίζηση και τα 4 γκολ. Κούραση λένε παίκτες και προπονητής. Αμφίβολο. Μάλλον απογοήτευση μετά το πρώτο γκολ που μάλλον έσβησε τις ελπίδες του μόνου πλάνου, που είχαμε, να κρατήσουμε το 0. Μπορεί να έπαιξε και ρόλο η έξοδος του αρχηγού, που κακά τα ψέματα, είναι και κάτι σαν προπονητής εντός γηπέδου.  Πιθανότατα μετά το γκολ, βγήκε στην επιφάνεια η ψυχολογία πως αυτό δεν είναι από τα ματς, που έχουμε σαν στόχο να πάρουμε κάτι και βγήκε η χαλαρότητα και το να κρατηθούν δυνάμεις.
Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και έτσι, το 4-0 είναι βαρύ. Ίσως έχει δίκιο ο Μάντζιος ότι ίσως είναι αναντίστοιχο της εικόνας της ομάδας και της προσπάθειας. Πιθανόν έχει δίκιο για την προσπάθεια ως το 65'.
Η συνέχεια εμπεριέχει τις προσθήκες δυο παικτών, Άρτσε και Μαξίμοβιτς και ίσως του Μανιάτη. Δεν ξέρω πόσο μπορούν να βοηθήσουν παίκτες που παίρνεις την τελευταία στιγμή. Πέρυσι δεν βοήθησαν όσοι ήρθαν το Γενάρη. Ας ελπίσουμε φέτος σε κάτι αλλιώτικο.

Στο μπάσκετ, συντριβή από τον Άρη. Το ότι χάσαμε με ντισκαλιφιέ το Μπέρι στην τρίτη περίοδο, μάλιστα σε μια περίοδο, που κάτι πηγαίναμε να κάνουμε, μπορεί να συνετέλεσε, αλλά η βασική αιτία είναι ότι η ομάδα εμφανίζεται σε κάθε αγώνα όλο και χειρότερη και ο Οικονόμου δεν την βοηθάει καθόλου από τον πάγκο. Στοιχειώδη πράγματα όπως οι βολές και οι προσπάθειες στην άμυνα και στα ριμπάουντ, γίνονται όλο και χειρότερα. Η κατάσταση δεν εμπνέει καμιά ελπίδα. Ίσως και αν φύγει ο Οικονόμου, από τον οποίο πια δεν περιμένω καμιά βελτίωση, να μην μπορεί πια να αναστραφεί η κατάσταση.

ΥΓ 1: Ο Μανιάτης είναι αρνητικός να βοηθήσει για το Β' γύρο τον Πανιώνιο. Λυπάμαι που φθάσαμε να τον παρακαλούμε λίγο-πολύ να έρθει στην ομάδα. Καταλαβαίνω ότι είναι επαγγελματίας και βάζει τα λεφτά πάνω από την όποια σχέση του με την ομάδα. Εξάλλου είναι και στα τελειώματα πια της καριέρας του. Δεν μπορώ να προβλέψω αν θα βοηθούσε. Σίγουρα έμπειρος είναι αλλά και με αρκετή αγωνιστική αποχή. Πάντως μιλάμε για μια προσωρινή βοήθεια χωρίς μέλλον για την ομάδα. Δυστυχώς αυτό το μέλλον, που μπορεί να βοηθήσει και στο παρόν, μας λείπει πολύ πια.

ΥΓ 2: Από ότι φαίνεται και ο Τέιλορ καπούτ στο μπάσκετ για να βρεθεί πιο ποιοτικός ψηλός. Και ο Ντόρσι πιο ποιοτικός είναι αλλά δεν μπορεί να βοηθήσει στην κατάσταση που βρίσκεται.
Και ο Τέιλορ έβαζε και κανένα πόντο και έπαιρνε και κανένα ριμπάουντ. Κάτι άλλοι δεν βάζουν ούτε τις βολές. Τώρα τι να πιάσουμε εκεί και τι να αφήσουμε.

Πολλά κούφια λόγια, συνεχείς κυβιστήσεις και σοφιστείες. Η σημερινή Ελλάδα.

Δυστυχώς είμαστε η χώρα των συνεχών κυβιστήσεων και της υποκρισίας.

Επανέρχομαι στο Μακεδονικό για να δείξω μια πρώτη υποκρισία. Την εθνική γραμμή του 2008, σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, κανένας λαός δεν την ενέκρινε και ποτέ δεν του ζητήθηκε άμεσα. Είναι αλήθεια ότι ενεκρίθη στο συμβούλιο αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και βέβαια αυτό τυπικά της δίνει την εγκυρότητα της εθνικής γραμμής. Πολύ αμφιβάλλω όμως αν ενεκρίνετο από τη λαϊκή ψήφο σε περίπτωση Δημοψηφίσματος, που από πολλούς ζητήθηκε για τη συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή λοιπόν η εθνική γραμμή, αν στο Βουκουρέστι τότε αντί του Γκρουέφσκι απέναντί μας ήταν ο Ζάεφ, θα έφθανε σε συμφωνία πιθανόν αντίστοιχη των Πρεσπών. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν η εθνότητα / ιθαγένεια και η γλώσσα, δεν παραχωρούνταν και τότε, μια που τίποτα σε εκείνη την εθνική γραμμή δεν αναφερόταν σε λεπτομέρειες πέραν της γενικόλογης απόσβεσης των σημείων αλυτρωτισμού των γειτόνων. Σήμερα εκείνοι που ελέω λαού, διαμόρφωσαν την τότε εθνική γραμμή, εγκαλούν την νυν κυβέρνηση που εν πολλοίς ακολούθησε τον δρόμο που της έστρωσαν (ο γεωγραφικός προσδιορισμός του ονόματος ήταν και είναι σαφές ότι δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν προσδιορισμός σε γλώσσα και ιθαγένεια και κατά συνέπεια η απόφαση για μια τέτοια γραμμή διαπραγμάτευσης ήταν εκ βάθρων λάθος και αποτέλεσμα και τότε όπως και σήμερα πιέσεων από διεθνή συμφέροντα).

Πάμε παρακάτω.
Γνωστό πολιτικό εγκαλούν ότι έφτιαξε την καριέρα του με βάση την άτεγκτη πατριδοκαπηλική στάση του για το Μακεδονικό ζήτημα. Ο συγκεκριμένος πολιτικός ήταν βουλευτής, υψηλόβαθμο στέλεχος και υπουργός για πάνω από 15 χρόνια ωσότου έρθει στην επιφάνεια το Μακεδονικό θέμα στις αρχές της δεκαετίας του 90.  Υποθέτω ότι τόσα χρόνια, καριέρα είχε ήδη και δεν περίμενε αυτό το γεγονός για να την κάνει. Κάποια αρκετά χρόνια μάλιστα λόγω της θέσης του και του γεγονότος ότι αυτή τον έβγαλε από το "μαντρί" (όπως θα έλεγε ο μακαρίτης μέντοράς του), ο πολιτικός αυτός βρέθηκε στο περιθώριο. Να δούμε τώρα ποιοι τον εγκαλούν; Αυτοί που έφτιαξαν την πολιτική τους καριέρα πάνω στο "αντιΜνημόνιο" και κυβέρνησαν και κυβερνούν ακολουθώντας πιστά το Μνημόνιο, την τρίτη έκφανση του οποίου δέχτηκαν και ψήφισαν για να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο της κρίσης. Αυτοί, που θεωρούν ως μέγιστο εύσημό τους τα συγχαρητήρια των δανειστών για το πόσο πιστά και με ακρίβεια εκτέλεσαν τις επιταγές του Μνημονίου.

Και ας δούμε και ένα πιο πρόσφατο.
Η κυβέρνηση συνυπογράφει με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές την ανακοίνωση της ΕΕ εναντίον του Μαδούρο και οι ευρωβουλευτές της κυβερνητικής παράταξης ψηφίζουν στο Ευρωκοινοβούλιο το αντίθετο.
Γιατί; Διότι θέλουμε και την πίτα ακέραιη και το σκύλο χορτάτο. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, που έλεγαν παλιά. Και αριστεροσύνη μπολιβαριανή και ευρωφροσύνη.

Αν ψάξει κανείς θα βρει πολλά παρόμοια ένθεν και εκείθεν.
Ότι ακροβασία θέλεις, θα την δεις εδώ σε αυτή τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Είναι και αυτό ένα παρακμιακό στοιχείο, που μας έχει οδηγήσει στο σημερινό τέλμα. Μισές αλήθειες, μισά ψέματα για να δικαιολογήσουν πλαστές ταυτότητες και σοφιστείες αντί επιχειρήματα. Πολλά λόγια και συνήθως κούφια και λίγες πράξεις.