Αντίο στο Γιώργο Κοτανίδη

Πέθανε σήμερα σε ηλικία 74 ετών ο ηθοποιός, συγγραφέας και αντιστασιακός επί Χούντας, Γιώργος Κοτανίδης. Ίσως για τους νεώτερους να μη θυμίζει το όνομα τη φυσιογνωμία του εκλιπόντος και τις πολλές ταινίες και θεατρικά αλλά και τηλεοπτικά παλαιότερων εποχών. Μπορεί να τον θυμηθείτε σαν τον ηλικιωμένο κύριο της διαφήμισης του Mollers 2 σε 1, που κάνει γύρους στο γήπεδο και καλεί το νέο να τον ακολουθήσει παίρνοντας τις βιταμίνες.
Για εμένα είναι ο εκλιπών εφηβική θύμηση από μια τηλεοπτική σειρά του τέλους της δεκαετίας του 1970, τη μεταφορά στη μικρή οθόνη της νουβέλας του Θεοτοκά, Αργώ. Ο Κοτανίδης έπαιζε το Δαμιανό Φραντζή, έναν κομμουνιστή φοιτητή από την πόλη, φανατικό και αεικίνητο. Η Αργώ ήταν για μένα τότε ένα σχολείο της πολιτικής ιστορίας της χώρας και οι χαρακτήρες και τα πεπραγμένα είχαν ομοιότητες με όσα σαν έφηβος ζούσα σε εκείνη την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης.
Αντίο λοιπόν στο "Δαμιανό Φραντζή" της εφηβείας μου (ίσως πιο σωστά εις το επανειδείν) και εύχομαι καλό ταξίδι και συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Να ζήσουν και να το θυμούνται με αγάπη.
Αφιερώνω σε όσους μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν αυτό το blog, μια φράση του Κοτανίδη από μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του:

"Αν μπορούσα να διαλέξω μια μόνο συμβουλή από αυτές που λέω στην κόρη μου είναι μία: «Να βάζεις δυσκολίες στον εαυτό σου. Να πολεμάς τις ευκολίες σου. Να "πολεμάς" το ταλέντο σου για να το μεγαλώσεις» "

Στα ίδια παρά τη νίκη και την άνοδο της ψυχολογίας

Νικήσαμε χθες και συγχαρητήρια στην ομάδα που έδειξε διάθεση και διεκδίκησε τη νίκη με πείσμα.
Και πάλι βέβαια η ΠΑΕ, που δεν έχει μαντήλι να κλάψει, θα πληρώσει χοντρά πρόστιμα λόγω επεισοδίων...
Η νίκη έδωσε κάποιο ηθικό αλλά βαθμολογικά απλά μας κράτησε στα ίδια αφού ο Άρης ... βούλιαξε ... στο Αγρίνιο.

Τώρα διαβάζω κάτι που περιμέναμε ... ότι ο Μασούρας είπε αντίο και πάει Λάρισα... Βέβαια ο άνθρωπος δεν απέδιδε στις συνθήκες που βρισκόταν στον Πανιώνιο. Αλλά είναι γεγονός ότι η ομάδα, που προσπαθεί το δύσκολο αγώνα της σωτηρίας της, συνεχώς αποδυναμώνεται. Και παραμένει χωρίς ενημερότητα για τις όποιες προσθήκες θα την βοηθούσαν στη συνέχεια.

Σε αντιστάθμισμα, αναφέρεται ότι πάνε καλά οι τραυματίες Άρτσε και Μαξίμοβιτς. Αν γυρίσουν να παίξουν βέβαια και δεν παραμείνουν εικονικοί τραυματίες σαν τον Καμαρά λόγω έλλειψης χρημάτων.

ΥΓ: Στο μπάσκετ ζήσαμε ένα ψείγμα της ιλαροτραγωδίας της περυσινής τελευταίας αγωνιστικής με τον Σάμουελς να είναι στον αγωνιστικό χώρο σε κρίσιμο ματς και οιονεί να παίζει - δεν παίζει για να πάρει το ότι τέλος πάντων θεωρούσε ότι του χρωστούν.

Εν όψει των πέτρινων χρόνων

Η νέα ήττα με κάτω τα χέρια στην Τρίπολη, δείχνει ότι δεν υπάρχει πιθανότατα διέξοδος. Παίκτες, προπονητής, διοίκηση, δεν μπορούν και δεν έχουν και την ψυχολογία πια να το παλέψουν ψύχραιμα και οργανωμένα... Η διοίκηση αδυνατεί ούτε την ενημερότητα να πάρει για να ενισχύσει την ομάδα, ούτε να αλλάξει τον προπονητή, που δεν μπορεί να βελτιώσει στοιχειωδώς καμιά γραμμή της ομάδας.

Διαβάζω την στενοχώρια όλων για αυτή την ψυχοφθόρα κατάσταση και μια κατάσταση που δεν δείχνει να έχει φως στο τούνελ. Για αυτό το θέμα ήθελα σήμερα να γράψω. Για την τεράστια απογοήτευση των οπαδών.

Ίσως είμαι μεγάλος σε ηλικία για να δω την ομάδα να αναγεννάτε από την τέφρα της. Αλλά κάθε πέσιμο, βάζει ένα νέο σκοπό, το σήκωμα. Μπορεί να πάρει χρόνο. Αλλά είναι ο νέος σκοπός για όλους τους Πανιώνιους με ότι ο καθένας μπορεί να προσφέρει, έστω το να μείνει Πανιώνιος στα πέτρινα και άσχημα χρόνια. Απαξιώνεται η ομάδα όταν μείνει χωρίς τους φίλους και οπαδούς της, τη ΨΥΧΗ ΤΗΣ. Και όλοι εμείς δεν γίναμε Πανιώνιοι και δεν είμαστε Πανιώνιοι για τις νίκες, τους θριάμβους και τους τίτλους, ούτε γιατί η δύναμη της ομάδας, μας έδινε κύρος προσωπικό και πηγαίναμε με τους νικητές για να δείξουμε μέσα από τη δυναμή τους κάτι και για το εγώ μας. Ας θυμηθούμε γιατί είμαστε Πανιώνιοι για να κατανοήσουμε γιατί θα είμαστε Πανιώνιοι ακόμα και στα πιο δύσκολα.

Ζήσαμε μια προσπάθεια διασώσεων της ομάδας σε επίπεδο πρωταθλητισμού, που μάλλον εκ των πραγμάτων πάει να αποδειχθεί μη βιώσιμη. Η προσπάθεια είναι να μπορέσουμε να βγούμε από το τούνελ. Σίγουρα δεν αρκούμε εμείς οι απλοί οπαδοί αλλά η βάση για να ξεκινήσει κάτι νέο είναι να υπάρχουμε εμείς κοντά της.

Ήττα και από τον ΟΦΗ ... και χωρίς ενημερότητα ακόμα

Οι παίκτες αυτοί δεν μπορούν κάτι παραπάνω και ψυχολογικά φοβούνται και τη σκιά τους (βλέπε την  μη εκτέλεση από τον Τσιλούλη στο κραυγαλέο τετ-α-τετ στο τέλος ... Φοβόταν να πάρει την ευθύνη ...). Ο προπονητής τόσο καιρό δεν μπόρεσε να φτιάξει άμυνα της προκοπής, που στοιχειωδώς αρμόζει σε επαγγελματική ομάδα. Έτσι δεν υπάρχει ελπίδα.
Αλλά εκ των ουκ άνευ όπου και αν βρεθούμε, είναι να μπούμε σε ρύθμιση και να πάρουμε ενημερότητα. Βέβαια η ρύθμιση νομίζω είναι εξωδικαστική και δεν γνωρίζω πως θα διαρθρωθεί και πόσο εφικτό θα είναι να την τηρήσουμε. Σήμερα γράφεται ότι με τη νέα βδομάδα θα υπάρξει ρύθμιση και ενίσχυση με Τσαρδάρη και Δουβίκα. Αλλά ήδη χάθηκαν τα ματς με Λαμία και ΟΦΗ και να βάλω και αυτό με τον ΠΑΟ, που δεν είναι βέβαια καμιά ανυπέρβλητη ποδοσφαιρική υπερδύναμη.

Mε επανόδους στο ματς απέναντι στον ΟΦΗ

Επανέρχονται Κόρμπος και Μασούρας σήμερα στον αγώνα απέναντι στον ΟΦΗ. Επίσης στη διάθεση τιυ προπονητή είναι και οι Αραμπουλί και Εμμανουηλίδης.

Για να δούμε αν η ομάδα μπορέσει να ανταποκριθεί καλύτερα.

Καλή επιτυχία και καλή τύχη.

Αποχαιρετισμός στη Ρενάτα

Επειδή αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα υγείας, δεν είχα το χρόνο να ενημερώσω ως τώρα το blog.
H ήττα από τον ΠΑΟ είναι κάτι επουσιώδες μπροστά στη απώλεια της Ρενάτας Λαζάρου, που έκανε τον Πανιώνιο κόσμο να πενθεί.
Τη Ρενάτα αισθάνομαι την ανάγκη να αποχαιρετίσω.
Καλό παράδεισο Ρενάτα.
Ελπίζουμε όλοι, ο σύλλογος που αγάπησες, να κάνει κάτι να κρατήσει τη μνήμη σου ζωντανή.
Εμείς θα σε θυμόμαστε και είμαστε σίγουροι πως εκεί ψηλά έχεις κρεμάσει κυανέρυθρο κασκόλ. Συλλυπητήρια στους δικούς σου και σε όλους πανελληνίως, που σε αισθάνθηκαν μέσα από τον αγώνα σου, σαν δική τους και σε αισθάνονται και τώρα στη απώλειά σου.

"Αμερικανικές" συμπτώσεις και εμπορία των Εθνών

Όταν υπήρξε η παραπομπή Κλίντον για τη Λεβίνσκι, επακολούθησε η εμπλοκή των ΗΠΑ στον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας. Πιθανότατα θα γινόταν αλλά ίσως σε μικρότερη κλίμακα.
Τώρα με την παραπομπή Τραμπ, να σου ο Σουλεϊμανί και το Ιράν και οι σειρήνες πολέμου. Σύμπτωση; Τυχαίο;

Επίσης άραγε η συνεχής και διαχρονική τριβή Τουρκίας και Ελλάδος και η συνεχής οικονομική αιμορραγία τους, γίνεται προς όφελος των λαών τους; Ποιοι επωφελούνται; Πόσα έχουν δώσει και οι δυο χώρες για να εξοπλιστούν στα πλαίσια αυτής της τριβής για πάρα πολλά χρόνια; Ακόμα και αν η μια επικρατήσει πλήρως, τα κέρδη της θα αντισταθμίσουν τα όσα θα έχουν ξοδευτεί; Και προς ποιους θα πάνε αυτά τα κέρδη κυρίως; Και ποιοι θα κερδίσουν ούτως ή άλλως;

Έμποροι των Εθνών κατά μια έννοια κάπως διαφορετική από αυτήν που έγραφε ο Παπαδιαμάντης στο έργο του αλλά που εκφράζει μάλλον στην κυριολεξία το συγκεκριμένο θέμα.

Δεν μπορούμε έτσι... Ήττα από τη Λαμία

Ένα γκολ, ξεβράκωμα της άμυνάς μας, έφτανε. Τι και αν έπαιξαν σχεδόν ένα αγώνα με 10 οι της Λαμίας. Ίσως ήταν και χειρότερο για μας, μια που αν βγάζαμε κάποιο γκολ, ίσως στην κόντρα να μπορούσαμε να το κάναμε με τη χθεσινή σύνθεση ανάγκης. Είμαστε μια ομάδα, που με δυσκολία βγάζει μια τρίτη πάσα στην κυκλοφορία της μπάλας. Με το μείον παίκτη της Λαμίας και τη συσπείρωσή της στα μετόπισθεν, αχρηστεύτηκαν και κάποιες αιχμές μας όπως ο Εμμανουηλίδης.
Ο Πανιώνιος χθες έπαιξε χωρίς κανένα από τα βασικά του χαφ και με παίκτες όπως ο Κιάκος, χωρίς προηγούμενη εμπειρία σε επίσημο αγώνα (δεν ήταν βέβαια και κακός ο παίκτης σε σύγκριση με άλλους). Η διοίκηση δεν μπόρεσε καν να βοηθήσει την ομάδα και να μπει σε ρύθμιση ώστε να ενταχθεί ο Τζανδάρης στην ομάδα. Δεν γίνεται τίποτα έτσι.
Διάβασα και πολλά σχόλια της απελπισίας, για άχρηστο Παπαβασιλείου και προπονηταρά Μάντζιο. Δεν βλέπω πολλά, που θα μπορούσε να κάνει ο Παπαβασιλείου χθες, Ίσως να άφηνε τον Εμμανουηλίδη και να άλλαζε αντ' αυτού τον Τσιλούλη. Τώρα αν στα λάθη της διοίκησης, συμπεριλαμβάνεται και η αλλαγή προπονητή, δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι ο Μάντζιος ήθελε να μείνει και άντεχε με αυτό το ρόστερ. Απ' οτι έχω ακούσει είχε έρθει σε σύγκρουση γιατί ήθελε δανεικό τον Ανδρίτσο και όχι το Μασούρα. Μπορεί να είχε δίκιο. Αλλά πόσο καλύτερος, θα ήταν ο Πανιώνιος, δεν μπορώ να το πω και δεν το πιστεύω και πολύ. Στη Λαμία, είναι αλλιώς. Η ομάδα έχει έμπειρο ρόστερ και με βάθος και είχε πριν έναν άπειρο προπονητή.
Τέλος πάντων. Θεωρώ ότι και με τον καλύτερο προπονητή, με αυτό το άπειρο αλλά και με μεγάλες απώλειες ρόστερ, λίγα καλύτερα θα βλέπαμε.
Δεν ελπίζω ιδιαίτερα για πολύ καλύτερα στην κανονική περίοδο. Ας πάρουμε ενημερότητα τουλάχιστον και να δούμε τι ενίσχυση είναι εφικτή. Δυστυχώς και από τους υπάρχοντες, πολλοί ήταν υπερτιμημένοι και έχουν κάνει βήματα πίσω. Άλλοι, αρκετοί, προσπαθούν φιλότιμα αλλά πολλοί είναι άπειροι και έχουν πέσει στα βαθιά.

ΥΓ: Η διοίκηση της ΠΑΕ θα θερίσει μάλλον τώρα τη σπορά της αδιαφάνειας χρόνων διαχείρισης, που κανένας δεν μάθαινε τι και πόσα έπαιρνε από όσους παίκτες έδινε. Τι και πόσα χρωστούσε. Και δεν είναι μόνον η τωρινή διοίκηση αλλά όλες οι μετά Τσακίρη. Εν πάση περιπτώσει, το χρέος δεν φαίνεται να μειώθηκε από το δούναι και λαβείν τόσων χρόνων. Δεν λέω ότι ήταν εύκολο, τα έξοδα λειτουργίας δεν είναι αμελητέα, αλλά ορισμένα όπως η "απορρύθμιση" από τις 100 δόσεις, είναι θέματα, που πιθανότατα αποβούν μοιραία.

Ανασκόπηση Ερντογάν και μια ιστορική λεπτομέρεια

Τα ως τώρα "κατορθώματα" Ερντογάν, όπως τα παραθέτει το ιταλικό Politico:

-Διέταξε τη στρατιωτική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία κατά των Κουρδικών πολιτοφυλακών
-Απείλησε να στείλει εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες στην Ευρώπη, αν η ΕΕ δεν αποδεχθεί το σχέδιό του για μετεγκατάστασή τους σε ζώνη ασφαλείας στη βόρεια Συρία
-Άρχισε την εγκατάσταση των ρωσικών S-400 αψηφώντας τις ενστάσεις ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, που απέκλεισαν την Τουρκία από το πρόγραμμα συμπαραγωγής των F-35
-Έστειλε όπλα στη Λιβύη παραβιάζοντας το εμπάργκο του ΟΗΕ, ενώ προσφέρθηκε να στείλει και στρατιωτικές δυνάμεις σε υποστήριξη της κυβέρνησης της Τρίπολης
-υπέγραψε το μνημόνιο με τη Λιβύη, αναφορικά με τα θαλάσσια σύνορα στην ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι ελληνικά και κυπριακά χωρικά ύδατα ανήκουν στον ίδιο
-απείλησε με βέτο τα αμυντικά σχέδια του ΝΑΤΟ για την προστασία της Πολωνίας και των χωρών της Βαλτικής από τη ρωσική επιθετικότητα αν οι νατοϊκοί εταίροι δεν χαρακτηρίσουν «τρομοκράτες» τους Κούρδους της Συρίας
-ξεκίνησε γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ
-έδιωξε Ισραηλινό ερευνητικό σκάφος από τα κυπριακά χωρικά ύδατα.

Δεν νομίζω ότι πρόκειται να σταματήσει εδώ και με δεδομένο το Μεσογειακό "πυρετό" των υδρογονανθράκων.
Ιστορικά ήθελα απλά να σημειώσω από μέρους μου μια λεπτομέρεια του παρελθόντος. Μεταξύ άλλων, ο δικτάτορας Ιωαννίδης πίστευε στη στήριξη των Αμερικανών λόγω της εμπλοκής της Αμερικανικής Οσεάνικ στα τότε ευρεθέντα πετρέλαια του Πρίνου της Θάσου. Η ιστορία πρέπει πάντα να μας διδάσκει.

ΥΓ: Εγχείριση σκωληκοειδίτιδας ο Κόρμπος. Περαστικά και σιδερένιος. Πολλές οι ατυχίες τη φετινή σεζόν.

Ψάχνοντας ψύλλο στ' άχυρα

"ο Κυριάκος Μαζουλουξής δεν πρόκειται να φορέσει τελικά την φανέλα του Πανιωνίου, καθώς όπως φαίνεται δεν έπεισε για τις δυνατότητες του και έτσι αποτελεί ήδη παρελθόν."

Μια ακόμα περίπτωση, που φανερώνει ότι γίνονται απέλπιδες προσπάθειες να βρούμε μια έστω κατάλληλη ευκαιρία, να ενισχυθεί κάπως το ρόστερ χωρίς να χρειάζεται να ξοδευτούν χρήματα. Αλλά πόσο πιθανόν είναι να βρεθεί κάτι τέτοιο από τα αζήτητα των άλλων ή περίπου έτσι; Μακάρι αλλά κάτι τέτοιο είναι κάτι που πλησιάζει το θαύμα.
Κάτι μου λέει πως κάπως έτσι θα καταλήξει και η περίπτωση Παυλή.
Βέβαια τέτοιες μέρες ίσως γίνονται και θαύματα... Όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2020

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ BLOG.
Εύχομαι υγεία και ειρήνη και τα καλύτερα σε όλους σας και στις οικογένειές σας.

Για τους Πανιώνιους φίλους, οι ευχές μου είναι για καλύτερες μέρες σε αυτή την πέτρινη χρονιά για τον Πανιώνιο. Δύσκολο να ευοδωθούν αλλά δεν μπορούμε να μην ευχόμαστε και ελπίζουμε.

Η παρακαταθήκη του Θάνου Μικρούτσικου

Μην αφήσετε καμιά στιγμή στη ζωή σας να πάει χαμένη. Ρουφήξτε κάθε δευτερόλεπτο. Ο χρόνος τρέχει τόσο γρήγορα. Διευρύνετε τις γνώσεις σας μέχρι τέλους.
Συνεχώς να ονειρεύεστε. Κυνηγήστε την ουτοπία, όπως σας διαβεβαιώνω το έκανα εγώ και θα συνεχίσω, μέχρι τέλους.

Μετά τη συντριβή από τον ΠΑΟ

Η συντριβή του Πανιωνίου από τον ΠΑΟ ήταν κάτι αναμενόμενο. Δεδομένο είναι ότι δεν πολυζορίζονται για ματς, που θεωρούν εκ των προτέρων χαμένα. Το ανησυχητικό είναι ότι αρχίζουν να αυξάνονται οι νίκες εκπλήξεις των άλλων και ότι η ομάδα συνεχίζει να είναι με ρόστερ προβληματικό από την αποχώρηση Πάσαλιτς, την απουσία Λαμπρόπουλου και την παρουσία παικτών που δεν δικαιολογούν τόσο επαρκώς τη συμμετοχή τους, όπως ο Πέτροβιτς. 

Εν πάση περιπτώσει, το πρωτάθλημα του μπάσκετ, είναι η γνωστή παρωδία με πάμπολλα ... στοιχηματικά στοιχεία ..., που ίσως δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί, αλλά δεδομένης της εμμονής μας με την κυανέρυθρη φανέλα, δεν μπορούμε να μην ασχολούμεθα τελικά μαζί του.

Λάρισα-Πανιώνιος 2-0

Όταν είσαι πίσω στο σκορ εκτός έδρας στο τέταρτο και μένεις και με δέκα πριν το μισάωρο, δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα. Και τίποτα πήραμε στη Λάρισα χθες. Έτσι και αλλιώς δεν μπορούμε να παίξουμε παιχνίδι κατοχής με τέτοιες ελλείψεις στο κέντρο. Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι δεν έχουμε και την άμυνα να κρατήσει το σκορ. Δυστυχώς και το VAR έχει γίνει μόνιμη καρμανιόλα για μας. Και η διαιτησία, το λιγότερο που μπορείς να πεις, είναι ότι δεν δείχνει το παραμικρό έλεος για μας. Διάβαζα ότι,πως να θεωρήσει ο διαιτητής ότι ο Οικονομίδης δεν είχε πρόθεση όταν πήγε με τις τάπες στο μαρκάρισμα όταν μπορούσε να το αποφύγει. Εγώ νομίζω ότι πας με όρθιο το πέλμα όταν λέμε πως πας με τις τάπες ενώ ο Οικονομίδης πήγε το πέλμα προς το κάτω για να διεκδικήσει τη μπάλα. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι στις περισσότερες άλλες ομάδες, ο διαιτητής δεν θα έβγαζε απ' ευθείας κόκκινη. Και σε εκείνο το σημείο μάλλον τέλειωσε τον αγώνα.

Βλέπω τον Παπαγεωργίου μονιμότερο όλων ότι και αν κάνει. Αν είναι τόσο αναντικατάστατος αυτός ο παίκτης, οι ελπίδες μας είναι αμυδρές. Επίσης η προσθήκη Τζαρδάρη το Γενάρη, δεν είναι αυτή, που μπορεί να αλλάξει την πορεία της ομάδας. Δυστυχώς αυτά τα Χριστούγεννα δεν είναι ελπιδοφόρα για τον Ιστορικό Πανιώνιο.

ΥΓ: Τι να πεις για το μπάσκετ; Εκεί που με τη Λάρισα, πλησίασε την ομάδα κάποιος κόσμος, μετά τον τρόπο της ήττας από τον Ιωνικό, τους έδιωξαν μάλλον και αυτούς. 

Πανιώνιος-ΠΑΟΚ 0-2

Δεν ήταν κακός ο Πανιώνιος χθες, στο μέτρο βέβαια των δυνατοτήτων και του αναμενόμενου.  Απλά με ομάδες σαν τον ΠΑΟΚ, οι αμυντικές αδυναμίες πληρώνονται. Και οι δικές μας στα στημένα με ένα τερματοφύλακα βιδωμένο στη μικρή περιοχή χωρίς εξόδους και με τον ΠΑΟΚ να υπερτερεί στα ύψη, πληρώθηκαν χθες. Δεν μας ήθελε και η τύχη και κάποιες καλές προσπάθειες δικές μας, δυστυχώς δεν τελεσφόρησαν. Μακάρι να μας θέλει η τύχη στη Λάρισα.
Πάντως οι παίκτες έδειξαν διάθεση και μαχητικότητα ακόμα και όταν έχαναν με 0-2. Έτρεξαν και προσπάθησαν. Ξαναείδαμε και τον Ντομίνγκες στην άμυνα που έκανε καλή εμφάνιση. Και για να μην αδικώ το Μαλέρμπ, ας μην αναφέρω μόνον το μειονέκτημά του στις εξόδους αλλά και το προτέρημα του στο ρεφλέξ στις αποκρούσεις. Και χθες έκανε δυο σωτήριες. Ο Γεωργιανός βρέθηκε φέτος σε έναν αποδυναμωμένο Πανιώνιο. Άλλες εποχές θα είχε γίνει από τις ατραξιόν του πρωταθλήματος. Προσπαθεί φέτος να μας βοηθήσει όσο μπορεί. Χθες δεν τον ήθελε και η τύχη τουλάχιστον στην πιο σημαντική ευκαιρία που έχασε. Το αποδυναμωμένο κέντρο μας προσπάθησε όσο μπορούσε και ο Οικονομίδης και οΤσιλούλης κλπ. Τι να κάνουμε. Ήμασταν με περιορισμούς, βρεθήκαμε και με απώλειες από σοβαρούς τραυματισμούς.

ΥΓ: Δεν ξέρω ποιος έδωσε το  ΟΚ για να μπουν μαζικά οι οπαδοί του ΠΑΟΚ στο β΄μέρος , υποθέτω χωρίς εισιτήρια χωρίς τίποτα. Απλά έτυχε να ακούσω ένα "συνοδό" της εισόδου τους, προφανώς όχι ΠΑΟΚτζή, ο οποίος στις διαμαρτυρίες θεατών της 2 προς τους ΠΑΟΚτζήδες για τη περσινή φωτοβολίδα και για την απόκρυψη του εγκληματία, που την έριξε, που είπε ότι "ρε φίλε δεν πας εσύ  στην Τούμπα. Εμείς πάμε". Κατά τη γνώμη μου η απάντηση είναι λυπηρή και δυστυχώς κατοπτρίζει νοοτροπίες. Χθες πάντως ένοιωσα ότι κάποιοι αισθάνονταν πιο αδέλφια με τους ΠΑΟΚτζήδες από όσο με τους συμπανιώνιούς τους. Δεν θα επεκταθώ γιατί σέβομαι τη διαχρονική προσφορά όλων αυτών που μαζί χρόνια υποστηρίζουμε τον ιστορικό μας σύλλογο.

H άποψή μου για τα χθεσινά στο Βόλος-Πανιώνιος

Δυστυχώς η χθεσινή ήττα συνοδεύτηκε πέρα από τη στενοχώρια για το πως ήρθε και με την απώλεια ακόμα ενός έμπειρου ξένου, που είχαμε από την περυσινή σεζόν.
Μετά το Μαξίμοβιτς αλλά και τον Ντομίνγκες, που ακόμα δεν παίξει, έξω με ρήξη χιαστού και ο Άρτσε.

Τώρα για τα διαιτητικά, τι να πει κανείς όταν υπάρχει ο Βαρούχας;...

1. Για το πέναλτι, αυστηρά δινόταν αλλά ω της μοίρας, έγιναν 2 τέτοιες φάσεις στην Αγγλία και δεν έδωσαν τίποτα. Επίσης στην παρόμοια φάση του τραυματισμού του Άρτσε, δεν δόθηκε και πάλι τίποτα. Και δεν την σχολίασε βέβαια ο Τύπος και οι αυθεντίες της διαιτησίας.
2. Για τη φάση της δεύτερης κίτρινης κάρτας και αποβολής του Ευαγγέλου, δεν ήταν ΤΙΠΟΤΑ και μάλιστα υπήρχε και επιθετικό φάουλ πριν από τον παίκτη του Βόλου, που είχε πιάσει τον Σταυρόπουλο από το σβέρκο για να πάρει τη μπάλα.
3. Για τη λαβή του Μελίσσα (ενός από τους 6 δανεικούς από τον ΠΑΟΚ σε ένα από τα πολλά παραρτήματά του) στον Τσιλούλη, υποτίθεται ότι υπάρχουν νέοι κανονισμοί, που αναφέρουν ποινή κίτρινης κάρτας αν ο τερματοφύλακας κάνει τέτοιο εσκεμμένο φάουλ εκτός περιοχής. Να το δεχτώ και αυτό.

Και μόνη της, η φάση της αποβολής του Ευαγγέλου, μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρεάζει το αποτέλεσμα καίρια και βέβαια και το πέναλτι αν το θεωρήσουμε σε συνάρτηση με την ασύμμετρη διαιτησία σε σχέση με τη φάση του Άρτσε.

Θεωρώ ότι πληρώσαμε τις διαμαρτυρίες στον αγώνα με τον Παναιτωλικό και την ανάγκη της ...μητρικής εταιρίας... και των υπηρετούντων την να κάνουν επίδειξη ισχύος.

Άραγε ως τι ο δήμαρχος Βόλου μπουκάρει στα αποδυτήρια στο ημίχρονο; Ως απλός φίλαθλος;

Αυτά για να πείσουν κάποιους συμπανιώνιους ότι πάρα πολλοί σε αυτό τον "αγγελικό" χώρο του ποδοσφαίρου, δεν έχουν τίποτα άλλο στη ψυχή τους εκτός από την αγάπη στα συμφέροντά τους και στον εαυτό τους.

ΥΓ: Μπράβο στο μπάσκετ για τη νίκη επί της Λάρισας. Την πέτυχαν όμως δύσκολα αδίκως γιατί τουλάχιστον η αστοχία στις βολές βελτιώνεται με την προπόνηση και εκεί δεν φαίνεται να έχουμε καλή πρόοδο. Επίσης η δυσκολία οφείλεται και στο περιορισμένο ρόστερ. Περιορισμένο ούτως ή άλλως αλλά και λόγω κάποιων απουσιών. Αυτό επιφέρει κούραση. Στην τρίτη περίοδο βγάλαμε μεγάλη ένταση και στην τέταρτη μάλλον μείναμε κάπως και από δυνάμεις.

H σφαγή των Καλαβρύτων

Ίσως η μέγιστη θηριωδία των Ναζιστών στην Ελλάδα έγινε σαν σήμερα στα Καλάβρυτα το 1943.

Συνολικά, κατά τη διάρκεια της «Επιχείρησης Καλάβρυτα», οι Γερμανοί σκότωσαν 1.101 άτομα, κατέστρεψαν και λεηλάτησαν πάνω από 1.000 σπίτια, κατάσχεσαν 2.000 αιγοπρόβατα και απέσπασαν 260.000.000 δραχμές. Φόρτωσαν όλα τα πολύτιμα αγαθά που είχαν αρπάξει, σοδιές και τρόφιμα στον Οδοντωτό και τα έστειλαν στο Αίγιο μέσω Ακράτας.

Ας θυμούνται όλοι την κτηνώδη κατάσταση στην οποία οδηγεί τον άνθρωπο ο πόλεμος και βέβαια όλοι οι "ισμοί", πολιτικοί και θρησκευτικοί, που οι εκάστοτε ιθύνοντες βάζουν πάνω από την αξία της ανθρώπινης ζωής και θυσιάζουν ψυχές στο όνομά τους (με κορυφαίο στην απανθρωπιά το Ναζισμό και τα παρακλάδια του).
Δυστυχώς με την μια ή την άλλη μορφή, η αξία της ανθρώπινης ζωής παραμένει και σήμερα σε πολύ υποδεέστερη θεώρηση από τους ηγέτες του κόσμου απ' ότι θα έπρεπε. Λες και μπορούν όλοι αυτοί να δημιουργούν ζωές.

Συντριβή περισσότερο από αμυντικά λάθη και απογοήτευση

Νομίζω ότι η εικόνα του Πανιωνίου στη συντριβή του από την ΑΕΚ, ίσως δεν ήταν τέτοια, που να άξιζε την ευρύτητα του σκορ της ήττας του. Πιστεύω ότι πλήρωσε όλα σχεδόν τα αμυντικά του λάθη και την απογοήτευσή του από το γεγονός ότι δεν αξιοποίησε καμιά από τις αρκετές επιθετικές του ευκαιρίες. Επίσης ίσως έπαιξε πιο ανοικτά από ότι έπρεπε για ένα παιχνίδι με τέτοιο αντίπαλο εκτός έδρας. Αλλά η οδηγία του προπονητή ήταν .. να χαρούν το παιχνίδι, που εν ολίγοις σήμαινε όχι σκοπιμότητα και όχι αυστηρά πλάνα για πάρουμε κάτι θετικό. Δεν ξέρω πόσο σωστή είναι αυτή η νοοτροπία αλλά μάλλον κάπως έτσι αντιμετωπίστηκε ο αγώνας.

Θεωρώ ότι ένα καλό είναι η αυτογνωσία που πιθανόν θα αποκτηθεί πως αμυντικά έχουμε πολλά κενά και χρειάζεται δουλειά, προσοχή, αλληλοκαλύψεις και αυτοβελτίωση των παικτών. Όχι ότι είναι εύκολο, αλλά καλό είναι να ξέρεις που βρίσκεσαι, αν θέλεις να διορθώσεις λάθη.

ΥΓ: Φαίνεται ότι η Θεσσαλονίκη "πάει" στην ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου. Χθες νίκησε εκτός έδρας και τον Άρη. Να σημειώσω την υποδοχή από φίλους της ομάδας στον αεροδρόμιο κάτι που ίσως δείχνει μια επαναπροσέγγιση κόσμου και ομάδας, που δεν ήταν οι σχέσεις τους στα καλύτερα τους εδώ και τρία χρόνια.

Η νίκη επί του Παναιτωλικού δίνει μια ακόμα πνοή ελπίδας στον Πανιώνιο

Ο Πανιώνιος πήρε χθες μια εκ των ουκ άνευ νίκη επλι του Παναιτωλικού και μάλιστα εν τέλει εμφατική και έτσι ανανέωσε την ελπίδα που οικοδόμησε όλο το Νοέμβριο.

Ήδη θα έχετε διαβάσει πολλά για αυτό τον αγώνα, οπότε εγώ λίγα επιγραμματικά θα γράψω.

Κάποιοι χθες ανέβασαν απόδοση και έκαναν τη διαφορά. Οικονομίδης, Αραμπούλι, Κόρμπος, Ευαγγέλου, ήταν πάνω από τα φετινά τους στάνταρτς.

Ο Παπαβασιλείου έδειξε μεγάλη διστακτικότητα να ανανεώσει την ομάδα στο β μέρος, που ως το 75 είχαμε πρόβλημα να κρατήσουμε τη μπάλα. Ευτυχώς δεν το πλήρωσε και ίσως μπορεί να λέει ότι το αποτέλεσμα τον δικαίωσε.

Σχετικό με τα παραπάνω είναι ότι η ομάδα χρειάζεται στα χαφ έναν ακόμα αντικαταστάτη του Μαξίμοβιτς ή στη θέση Άρτσε. Ο Μεξικάνος μπορεί να σκόραρε και να προσπάθησε χθες καλύτερα αλλά δεν έχει φυσική κατάσταση και όταν κουράζεται στο β μέρος, δεν βοηθάει επαρκώς.

Για την ανακοίνωση του Παναιτωλικού και τη φάση του Σταυρόπουλου ήθελα να γράψω σχετικά με την ερμηνεία τοου κανονισμού, που επισύναψαν στην ανακοίνωση. Εχω την εντύπωση ότι γίνεται μερική ερμηνεία και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η φράση που αναφέρει challenging, διεκδίκηση. Όταν κτυπιέται ένα στημένο και η μπάλα έρχεται στην περιοχή, είναι η φάση σε διεκδίκηση ή όχι;
Άσχετα από την ερμηνεία, ας ξαναπεί κάποιος στο Σταυρόπουλο, που το έχει ξανακάνει, ότι δεν χρειάζονται tα πιασίματα εντός περιοχής γιατί δίνει έναυσμα στον αντίπαλο για εύκολο πέσιμο για να διεκδικήσει πέναλτι. Κάποιοι μαθαίνουν δύσκολα.

Τέλoς συγχαρητήρια σε μπάσκετ και πόλο για τις μεγάλες νίκες επί του ΠΑΟΚ.

Μετά καιρό ... κάποιος σχολιασμός της Πανιώνιας επικαιρότητας.

Καλησπέρα μετά από αρκετά καιρό...

Λίγα λόγια για το ματς σήμερα με Ολυμπιακό:

Στη διάθεση του Νίκι Παπαβασιλείου για το αυριανό ματς με τον Ολυμπιακό τέθηκε ο Κότνικ που αποθεραπεύτηκε,. Αντίθετα νοκ άουτ για τον Πανιώνιο παραμένει ο Ντομίνγκεζ, ο Μιλόγεβιτς που αποκόμισε ένα πρόβλημα στην Ελπίδων και ο μακροχρόνια τραυματία Μαξίμοβιτς. Η αποστολή των «κυανέρυθρων» (εκτός έμεινε ο Ρέντζας για λόγους τακτικής) είναι η εξής: Κότνικ, Μαλέρμπ, Σταυρόπουλος, Ευαγγέλου, Σαραμαντάς, Λυμπεράκης, Παπαγεωργίου, Μασούρας, Κόρμπος, Αρσε, Οικονομίδης, Τσιλούλης, Παπανικολάου, Καμαρά, Εμμανουηλίδης, Γρίβας, Αραμπούλι, Δούμτσιος.

Δεν ξέρω πόσο δυνατά αξίζει τον κόπο, ο φετινός Πανιώνιος να κτυπήσει αυτό το ματς με βάση άλλα κρίσιμα, που επακολουθούν. Σαν Πανιώνιος και θεωρώντας ότι η ομάδα μου από την Ιστορία της χρειάζεται πάντα να προτάσσει την αξιοπρέπειά της, θεωρώ ότι όλα τα ματς πρέπει να τα αντιμετωπίζεις με αγωνιστική διάθεση και πάθος. Για σήμερα, απλά θεωρώ ότι πρέπει να δούμε να μην έχουμε και άλλες απώλειες έμψυχου υλικού και αν είναι δυνατόν όχι άλλα πρόστιμα και τιμωρίες.

Επειδή έλειψα μέρες από το blog, δεν σχολίασα τίποτα από την εν τω μεταξύ Πανιώνια επικαιρότητα. Ακούω για μοναδική μεταγραφή άνω των 23 το Γενάρη, τον Τσαρδάρη, λενα παίκτη που είχαμε ζήσει πριν λίγα χρόνια. Μπάλα ξέρει, εύθραυστος είναι και κακή ένδειξη είναι ότι δεν κατάφερε να μείνει ούτε και στον προβληματικό ΠΑΟ. Πιστεύω ότι ο Πανιώνιος πάει για αυτό τον παίκτη, γιατί ξεμένει από αμυντικά χαφ, είναι προφανώς φτηνή και εύκολη μεταγραφή. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Πανιώνιος θα έκανε σοβαρή κίνηση και ενίσχυση, μόνον αν ο παίκτης άνω τον 23 που θα ερχόταν, θα ήταν ένα επίπεδο τουλάχιστον πάνω από τον υπόλοιπο φετινό Πανιώνιο. Πχ να έπαιρνες κάτι όπως ο Γουάντα στην ΑΕΛ. Το ξέρω, δύσκολο είναι κάτι τέτοιο.

Για σήμερα, να πω ότι η συνεχιζόμενη απουσία Ντομίνγκεζ, άντε την καταλαβαίνω σαν προστασία σε ματς σαν και αυτό με τον Ολυμπιακό, αλλά αρχίζει πια να γινεται μόνιμη και άραγε και εκτός τραυματισμού; Δεν θέλω να γράφω χωρίς βεβαιότητα. Απλά ένας επιπόλαιος σχολιασμός είναι (ας ελπίσουμε).