ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ...

Πολύ στενοχωρήθηκαν οι φίλοι του blog. Το βλέπω σε κάποια σχόλια. Και εγώ το ίδιο αρχικά. Αλλά κάθε τι έχει και τα κάποια καλά του. Από τη gazzetta.gr:

"Επειδή όμως η βιωσιμότητα του συλλόγου δεν είναι μόνο μία χρονιά, η υπαγωγή της ομάδας στις 120 δόσεις που θα γίνει τον επόμενο μήνα, σημαίνει πως από τα δεδομένα χρέη της ομάδας θα σβηστούν περί το 1,5 εκατ. ευρώ, κάτι που σημαίνει πως το χρέος θα γίνει διαχειρίσιμο, ενώ αν πληρώνονται κανονικά οι δόσεις τότε για την σεζόν 2020-21 δεν θα έχει κανένα πρόβλημα στην διαδικασία της αδειοδότησης. "

Επίσης διαβάζω ότι πολλά συμβόλαια είναι ΟΚ και δεν χρειάζονται ανανέωση πλην Μπουμάλ και Μανιάτη πχ.
Επίσης τα χαΐρια και με τους έμπειρους μισθοφόρους τα είδαμε φέτος.
Ελπίζω μόνον η ανακοίνωση αυτή να μην επηρεάσει εν τέλει τη φετινή μας παραμονή στα ματς που μείνανε.
Ευκαιρία να βγάλουμε πάλι και κανένα ταλέντο.
Να σημειώσουμε ότι η μη αδειοδότηση φαίνεται να οφείλεται αποκλειστικά στο ότι δεν ήρθε η ρύθμιση για τις 120 δόσεις στην ώρα της.
Τέλος να πούμε ότι παρά τους -6 βαθμούς, ίσως μιά ομάδα θα χρειαστεί να περάσουμε του χρόνου, αν μείνουμε εν τέλει στην κατηγορία (γιατί πιθανόν και ο προτελευταίος θα πηγαίνει σε μπαράζ).

ΥΓ1: Επειδή παρουσίασα μάλλον πιο έντονα απ' ότι είναι, τα θετικά της κατάστασης, κυρίως ορμώμενος από το άρθρο που μετέφερα, προφανώς και η θέση μας είναι δυσχερέστατη. Απλά έχουμε κάποια όπλα να παλέψουμε να μείνουμε όρθιοι και πάλι.
Εγώ είμαι 57 χρονών και εκτός των παιδικών μου χρόνων και της περιόδου Τσακίρη, παρά τις χαρές των Κυπέλλων, μόνο πέτρινες περιόδους έζησα κατά τα άλλα με τον Πανιώνιο.
Διαβάζω για φίλους, που κόντεψαν προχθές με τη Λάρισα να πάθουν όπως και εγώ.
Αγαπάμε την ομάδα, είμαστε δίπλα της αλλά πραγματικά ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ. Πολύ δύσκολο για ένα τομέα της ζωής μας, που υπάρχει για να μας ψυχαγωγεί και όλοι εμείς κάνουμε τελικά κατάθεση ψυχής γι' αυτόν.
Θα συνεχίσουμε να το κάνουμε γιατί είναι στο DNA μας. Κάθε νέο εμπόδιο αφαιρεί ενδόμυχες ελπίδες ότι κάτι καλύτερο κάποια στιγμή θα έρθει.
Και είναι λυπηρό για μια ομάδα, που είναι ιστορία της Πατρίδας και ενώ για άλλους κάποιοι ενδιαφέρθηκαν ή ενδιαφέρονται και δεν αναφέρομαι σε μεγάλες και ιστορικές ομάδες μόνον, με τρόπαια και κόσμο, εδώ για πολλές εξωγενείς και  ενδογενείς αιτίες, ένας εδέησε να ενδιαφερθεί σοβαρά και αυτός έφυγε κακήν κακώς και μετά ήρθαν τα πολύ πέτρινα χρόνια (και με μια μικρή αναλαμπή ίσως έρχονται και τα πάρα πολύ πέτρινα).
Παρά την πίκρα, θα συνεχίσουμε στο μετερίζι μας.
Για τα παράπονα για τους διοικούντες, όταν έρθει κάποιος που ενδιαφέρεται σοβαρά, να πάμε όλοι μαζί να τους διώξουμε. Που είναι όμως;

ΥΓ2:Ένα άλλο μελανό σημείο είναι ότι η τωρινή Κ19 δεν είναι σε καλή κατάσταση αν περιμένουμε να τροφοδοτήσει την πρώτη ομάδα.
Θεωρώ ότι τώρα ο σύλλογος έχει ανάγκη από έναν ικανό σκάουτερ, όπως ήταν ο Έβανς Παυλόπουλος παλαιότερα, ώστε να βρεί 3-4 νέα παιδιά ικανά να αδράξουν ευκαιρίες και να τα φέρει στον Πανιώνιο.

ΥΓ3: Χωρίς Ντούρμι σε Λειβαδιά και Τρίπολη λόγω καρτών. Ένα παίκτη είχαμε, που τον ένοιωθαν οι αντίπαλες άμυνες και αυτός έξω στα δύο τρίτα των όσων έμειναν. Να δω ποιος θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά αν χρειαστεί και ποιος θα κάνει όλη αυτή τη δουλειά με τα τρεξίματα και τα μαρκαρίσματα και το ξύλο που τρώει σε κάθε αγώνα ο Ντουρμισάι.

Η οικονομική οργάνωση προς όφελος της κοινωνίας για να εξασφαλισθεί και η ελευθερία του ατόμου

Για όσους υποστηρίζουν τον πολιτισμό του χρήματος και την ελευθερία του ατόμου μέσα από τον οικονομικό φιλελευθερισμό, ας διαβάσουν αυτό το απόσπασμα από τον Τζον Ντιούι [1859-1952] αμερικανού φιλοσόφου του 20ου αιώνα:

"η υπόθεση του φιλελευθερισμού θα χαθεί για μια μακρά περίοδο, αν ο ίδιος δεν είναι προετοιμασμένος να προχωρήσει παραπέρα και να κοινωνικοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις που διαθέτουμε σήμερα, έτσι ώστε η ατομική ελευθερία να υποστηρίζεται από την ίδια τη δομή της οικονομικής οργάνωσης. Ο φιλελευθερισμός μπορεί ν' αναγεννηθεί και να γνωρίσει μια νέα φάση άνθησης, συγκρίσιμη με την άνθηση του παρελθόντος, υπό τον όρο ότι θα θέσει την οικονομική οργάνωση στην υπηρεσία της ελευθερίας και της ανάπτυξης των ικανοτήτων των ατόμων."

Όσοι δεν αρέσκονται στον οικονομικό κολεκτιβισμό, ο οποίος θα καταπιέζει τα άτομα και θα περιορίζει τις ελευθερίες τους, και που παρουσιάζεται σαν την εναλλακτική λύση, ας προσέξουν λοιπόν τον καπιταλισμό-καζίνο, που σήμερα υπάρχει απάνθρωπα και με αποκλειστικό σκοπό την αέναη αύξηση των κερδών με κάθε νομιμοφανές και μη μέσο, ο οποίος είτε θα αυτοκαταστραφεί και θα φέρει την παραπάνω λύση σε βάρος πιθανότατα των ατομικών δικαιωμάτων είτε θα καταστρέψει τον πλανήτη. Εκτός και αν βρει και ακολουθήσει μια έκφανση κοινωνικής οργάνωσης προς όφελος και των ανθρώπων και των κοινωνιών.

Πιο κοντά στη σωτηρία στο ποδόσφαιρο. Σωτηρία στο μπάσκετ

Την προ-προηγούμενη βδομάδα είχαμε ξαναζήσει τη σπάνια φέτος διπλή ευφορία νίκης σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο. Την ξαναζήσαμε αυτή τη βδομάδα.

Στο μπάσκετ σήμανε την επισημοποίηση της σωτηρίας. Μείωσαν τα λάθη, ο Ντόρσει βοηθάει στην αχίλλειο πτέρνα των ριμπάουντς (παίρνει μόνος το 1/3 του Πανιωνίου). Γενικά προσπαθούν πολύ και έχουν καλή καθοδήγηση από τον πάγκο. Μπορεί το Περιστέρι, που πρόσφατα νίκησε τον ΠΑΟ, να μην ήταν με μεγάλο ενδιαφέρον για το ματς αλλά δεν ήρθε για να χάσει, εξ ου και η οριακή τελική νίκη των κυανερύθρων. Συγχαρητήρια σε όλους.

Στο ποδόσφαιρο, πήραμε μια σημαντική νίκη, που μας φέρνει σχετικά εγγύτερα στη σωτηρία, χωρίς να έχει ακόμα κριθεί αλλά δεν ικανοποιήσαμε για μια ακόμα φορά.
Ο αγώνας είχε δυο εικόνες. Θα μπορούσε πριν τη μέση του Β ημιχρόνου να τον τελειώσει ο Μπουμάλ αλλά έχασε ευκαιρία, που δεν χάνεται και τον κρεμάς τον παίκτη από τον προβολέα του γηπέδου αν τελικά στοίχιζε. Από την άλλη, ο τρομερός Μαλέρμπ, σταμάτησε με απίθανες αποκρούσεις 3 φορές τη Λάρισα.
Σκόρερ και πάλι ο Μαξίμοβιτς, που έβγαλε τα λεφτά του, 2 γκολ, 6 βαθμοί με αντιπάλους για τη σωτηρία. Και είχε γενικά καλή εμφάνιση.
Δυστυχώς η ομάδα δεν είχε. Η Λάρισα στάθηκε γενικά καλύτερα και στο τέλος φθάσαμε να μιλάμε για "Άγιο Μαλέρμπ". Οι άμυνα έμπαζε και πάλι. Ρεκόρ πατινάζ οι Μασούρας και Σταυρόπουλος, μέχρι που λέγαμε να αλλάξουν παπούτσια. Ο Ντομίγκεζ προσπαθούσε να κλείσει τρύπες ενώ από τα αριστερά με το φιλότιμο Σαραμαντά, υπήρχε βελτίωση. Ο Μανιάτης παίζει μόνο με την εμπειρία του και βέβαια σε φάσεις, που χρειάζονται ταχύτητα ή δύναμη, είναι απών.
Μέτριος και ο Κόρμπος με ανακρίβειες στις πάσες του. Ο Μπουμάλ τρέχει και προσπαθεί αλλά δεν ελέγχει τη δύναμη στις πάσες και στα σουτ του και είναι επιπόλαιος. Για να πούμε του στραβού το δίκιο, από δικό του κλέψιμο ξεκίνησε η μεγάλη ευκαιρία, που τελικά απώλεσε.
Ο προπονητής κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Δεν είμαι σίγουρος για το αν οι αλλαγές του βοήθησαν. Από την άλλη, τι να σου κάνει όταν δεν έχει ένα επιτελικό χαφ και όταν έχει να επιλέξει σέντερ μπακ μεταξύ Σταυρόπουλου και Μπανανά.
Τέλος για το Μασούρα. Αν συνεχίσεις έτσι, επιπόλαια και νευρικά, νομίζω ούτε στον Πανιώνιο δεν θα μπορείς να σταθείς και κρίμα γιατί έχεις τα προσόντα για πολύ καλύτερα.
Κλείνω με ευχαριστίες στον Άγιο Μαλέρμπ γιατί κοντά σε ένα δυο εγκεφαλικά φθάσαμε χθες και έκανε και αρκετό κρύο κατά διαστήματα.

ΥΓ: Λόγω κακοκαιρίας, υπήρχε κάπως μικρότερη συμμετοχή του κόσμου.
ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΘΗΡΕΣ ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ, ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ, ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΓΙΑΝΝΙΝΑ. Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ.

Κότνικ OFF

"Από εκεί και πέρα, ο Ματιτς Κότνικ έκανε εξετάσεις και φάνηκε πως ακόμα δεν έχει ξεπεράσει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Έτσι τέθηκε νοκ άουτ και από την αναμέτρηση με την ΑΕΛ."

Πολύ χοντρό πρόβλημα φαίνεται. Από πάσης απόψεως.

ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Ένας φίλος του Πανιωνίου, ο Θοδωρής, δίνει μία μεγάλη μάχη, αυτή κόντρα στην λευχαιμία.

Οι Πάνθηρες, όπως συνηθίζουν, δείχνουν για μία ακόμη φορά το κοινωνικό - ανθρώπινο τους πρόσωπο, καθώς όπως γνωστοποίησαν, στο περιθώριο του εντός έδρας αγώνα του ποδοσφαιρικού Πανιωνίου με την ΑΕΛ, θα υπάρχει ειδικό σημείο στο οποίο θα μπορεί ο κόσμος να προσφέρει μία οικονομική βοήθεια για τις βασικές ανάγκες του Θοδωρή.

Διαβάστε την σχετική ανακοίνωση των οργανωμένων οπαδών του Ιστορικού και δείτε το σχετικό συγκινητικό βίντεο:

Το Σάββατο ο Πανιώνιος δίνει σημαντικό αγώνα εναντίον της Λάρισας. Την ίδια ώρα οι Πάνθηρες θα αγωνίζονται στην μάχη για την ζωή του Θοδωρή.

Ο Τεό, χρόνια μαζί μας σε κερκίδες και εκδρομές, παλεύει εναντίον της λευχαιμίας. Χωρίς εργασία, χωρίς οικογένεια εξ αίματος, χωρίς άλλη στήριξη.

Περήφανος όπως είναι, δεν ήθελε να ζητήσει βοήθεια. Εμείς όμως δεν αφήσαμε ποτέ κανέναν μόνο, δεν θα το κάνουμε και τώρα.

Το Σάββατο θα υπάρχει κουτί στο οποίο καλούμε όλους τους Πανιώνιους να προσφέρουν την οικονομική τους στήριξη υπερ των αναγκών του φίλου και αδερφού μας.

Αυτό το κουτί θα βρίσκεται :

'Eξω από τον Σύνδεσμο μεταξύ 17:30 - 18:30.

Στην συνέχεια, έξω από την είσοδο της Θύρας 3, από τις 18:30 μέχρι την έναρξη του αγώνα που είναι στις 19:30.

Τέλος, ενίσχυση θα μπορεί να γίνει και για μισή ώρα μετά τον αγώνα στον Σύνδεσμο. Δηλαδή από 21:30 μέχρι 22:00.
Παρακαλούμε κοινοποιείστε και διαδώστε την ανάρτηση, για να φτάσουμε την είδηση σε όσους περισσότερους μπορούμε.

Panthers Club 1983

Αντίο στο Βασίλη Λυριτζή

Ένα αντίο στο Βασίλη Λυριτζή. Νομίζω ότι ήταν ότι καλύτερο από πλευράς αντικειμενικότητας και ευγένειας στον κόσμο της δημοσιογραφίας. Μου άρεσε ο ρόλος του δικηγόρου του διαβόλου που έπαιρνε στις συνεντεύξεις για να ρωτήσει όσο αντικειμενικότερα γινόταν και από όλες τις πλευρές θέασης των ζητημάτων, πέραν των δικών του προσωπικών απόψεων. Ήξερε να αντιμετωπίζει με ήθος και ευγένεια ακόμα και τους πλέον δύσκολους και φανατικούς συνομιλητές. Ήταν πολύ καλός και έξυπνος αναλυτής και δεν ήταν ξερόλας, φαινόμενο, που συχνά συναντάμε στο χώρο της δημοσιογραφίας.
Τον άκουγα καθημερινά τα τελευταία δυο χρόνια από τη συχνότητα του Realfm, πηγαίνοντας στη δουλειά μου. Για μια ακόμα φορά, νιώθω, χάνοντας τον άνθρωπο της πρωινής ραδιοφωνικής παρέας, ότι χάνω δικό μου άνθρωπο. Προηγήθηκε ο αείμνηστος Γιάννης Καλαμίτσης, που άκουγα χρόνια κάθε πρωί. Η σύμπτωση είναι πως και οι δυο τους βρήκαν στο τέλος της ζωής τους, ραδιοφωνικό χώρο στο Realfm.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει το Βασίλη Λυριτζή και να τον θυμούνται όλοι με αγάπη και σαν παράδειγμα στο δημοσιογραφικό χώρο.

Υποψήφιος για την Ευρωβουλή ο Κόρμπος;

Υπάρχει η πληροφορία ότι μεγάλο κόμμα έχει εκτιμήσει τη συνδικαλιστική δράση του αρχηγού του Πανιωνίου Παναγιώτη Κόρμπου και θα τον προτείνει στη λίστα υποψηφίων του για την Ευρωβουλή.

Ας ελπίσουμε αυτό το γεγονός να μην επηρεάσει την απόδοση του αρχηγού στα επόμενα πολύ κρίσιμα ματς της ομάδας του Πανιωνίου για τη σωτηρία της. Ας ελπίσουμε να μην έχουμε και άλλο μείον στο ρόστερ της ομάδας πέραν των τραυματισμών, των τιμωριών κλπ. Για να δούμε.

ΥΓ: ΟΚ... Μια πρωταπριλιάτικη προσπάθεια έκανα στα πλαίσια των Πανιωνίων τεκταινομένων...
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Συγχαρητήρια στο μπάσκετ. Στενοχώρια στο ποδόσφαιρο

Μπράβο στην ομάδα του μπάσκετ, που στάθηκε όρθια στη Ρόδο και πήρε και το τρίτο κρίσιμο ματς με τον Κολοσσό μετά από αυτά με Λαύριο και Ρέθυμνο. Μάλιστα νικώντας εκτός σε Κρήτη και Ρόδο, ανέστρεψε τα προγνωστικά, που ήταν εναντίον της.
Ο Μαγκί με το τρίποντο της ισοφάρισης στην κανονική περίοδο, έβγαλε τα λεφτά του. Ντόρσι και Μπέρι επίσης. Συγχαρητήρια και στο κόουτς, που απέδειξε σε αυτά τα ματς, τις ικανότητές του.

Αντίθετα στο ποδόσφαιρο, είδαμε μια ομάδα που έχασε παίζοντας τραγικό ποδόσφαιρο, χωρίς δυνατότητα τρίτης πάσας, ακόμα και όταν η Λαμία οπισθοχώρησε για να κρατήσει αποτέλεσμα και δυνάμεις (λόγω του αγώνα της στα ημιτελικά του κυπέλλου).
Τσιλούλης για τα μπάζα, πιο αργός από μένα και νωθρός χωρίς ψυχή. Μπανανά κίνδυνος-θάνατος. Μπορούσαμε να δεχθούμε και άλλα γκολ στο δεύτερο μέρος από τις συνεχές γκέλες του.  Μανθάτης ούτε για Β κατηγορία παίκτης, χωρίς καμιά ουσιαστική προσφορά. Μάλιστα στο χαμένο πέναλτι του Ντουρμισάι νομίζω ότι με την παρέμβασή του, εμπόδισε το Ντούρμι να πάρει το ριμπάουντ. Μανιάτης περιπατητής στο Α μέρος. Κάπως καλύτερος στο Β μέρος, που βοήθησε στην όποια ανάπτυξη είχαμε τότε. Μπουμάλ, η ενσάρκωση της επιπολαιότητας. Μου αρέσει, που παίρνει πάνω του την εκτέλεση των κόρνερ, και ένα κόρνερ της προκοπής δεν βλέπουμε. Αν υπήρχε κάτι θετικό, ήταν κάποιες προσπάθειες του Ντουρμισάι και οι αποκρούσεις του Μαλέρμπ στο Β μέρος.
Πικρή ήττα, λόγω εμφάνισης, που μας προβληματίζει ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι ο ΠΑΣ πλησίασε στους 3 βαθμούς με την εκτός έδρας νίκη στη Λειβαδειά.
Απορώ γιατί ο Μαξόιμοβιτς, που έδωσε πνοή στην ομάδα στον αγώνα με τη Ξάνθη, δεν έπαιξε καθόλου.
Και εντάξει ο διαιτητής ήταν σχολαστικός και έδινε φάουλ λάθος αλλά δεν ήταν η διαιτησία, που έκρινε το αποτέλεσμα και τα πολλά νεύρα με το διαιτητή, μόνο καλό δεν έκαναν.

Με τέτοιες εμφανίσεις, δεν θέλω να σκέφτομαι τη συνέχεια.

ΥΓ: Ο Καραμάνος είχε δείξει το ήθος του και στη συμμετοχή του στον Πανιώνιο. Μπράβο και τον ευχαριστούμε που σεβάστηκε το Πανιώνιο παρελθόν του, έστω και αν μας πλήγωσε χθες με το γκολ, που έβαλε. Αν και μη προερχόμενος από τον Πανιώνιο, έδειξε μεγαλύτερο σεβασμό από όσο έχουν δείξει κάποιοι που προέρχονταν από την ομάδα (κάποιοι είναι στην ομάδα τώρα μάλιστα σε άλλο ρόλο) και κάποιοι που ήταν ακόμα και αρχηγοί αυτής της ομάδας.

ΥΓ2: Μετά τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο, ασχέτως διαιτησιών, απουσιών κλπ, η ομάδα εμφανίζεται σε κατακόρυφη αγωνιστική πτώση. Χθες δεν ήταν τέτοιες οι απουσίες για να μιλάμε για αυτές και ο διαιτητής μας έδωσε και το πέναλτι (που ήταν βέβαια σωστό) αλλά και οι σχολαστικότητές του ήταν και προς την άλλη πλευρά αρκετές.
Μερικοί φαίνεται σαν να μην έχουν θυμικό να παίξουν και κάποιοι σαν να κάνουν  τα ίδια λάθη συνέχεια και λάθη που δεν δείχνουν επαγγελματίες και κάποιους μάλιστα διεθνείς με την Εθνική τους.
Όλα αυτά κάνουν να έρχονται στο μυαλό πολλά.
Οι περισσότεροι από μας δίπλα στον Πανιώνιο θα είναι ασχέτως καταστάσεων και κατηγορίας. Και έτσι θα είναι και δίπλα στον αγώνα με τη Λάρισα.
Άλλα έχετε φθάσει τον κόσμο, να μην έχει διάθεση και μάτια να σας δει πια. Έχετε φθάσει να λέει ότι έτσι που παίζουμε ίσως δεν αξίζουμε ακόμα και εδώ που είμαστε.
Προς παίκτες και προπονητή: Η επαγγελματική σας συνείδηση θα λειτουργήσει πλέον να αναδείξετε αξιοπρέπεια μέσα στον αγωνιστικό χώρο;  ΤΟ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.

Δύσκολο εκτός έδρας Πανιώνιο Σάββατο

Στο ποδόσφαιρο, η έξοδος στη Λαμία, συνοδεύεται με τη συνεχιζόμενη απουσία Κότνικ στην οποία έρχεται να προστεθεί και αυτή του τραυματισμένου στο φιλικό με την Κ19, Καμαρά (αναμένεται πίσω σε 10 μέρες). Επανέρχεται αλλά όχι μάλλον σαν βασικός, ο Σαραμαντάς. Η Λαμία είχε δυσκολέψει τα μέγιστα τον Πανιώνιο στον Α γύρο και είναι σε περίοδο σχετικής φόρμας. Ως συνήθως χρειάζεται προσοχή στην αχίλλειο πτέρνα που λέγεται άμυνα. Αν πάρουμε θετικό αποτέλεσμα, πλησιάζουμε πολύ στο στόχο της παραμονής.

Στο μπάσκετ, ο Πανιώνιος δοκιμάζεται στη Ρόδο με τον Κολοσσό, με τον οποίο έχει τον κοινό στόχο της σωτηρίας. Τον Κολοσσό σε αναδιοργάνωση και με καλό προπονητή. Το ματς είναι δύσκολο και ο Κολοσσός ουσιαστικά παίζει τα ρέστα του. Αν νικήσουμε, θα πλησιάσουμε πολύ κοντά στη σωτηρία.

Δύσκολο Σάββατο. Να δούμε.

Ο στυλοβάτης

Βλέποντας την Εθνική, καταλαβαίνει κανείς πόσο ο Πανιώνιος της κρίσης και της αναγκαστικής ευκαιρίας, που έδωσε σε νέους Έλληνες παίκτες, έγινε εν τέλει ο στυλοβάτης και του σύγχρονου Ελληνικού ποδοσφαίρου. Συγχαρητήρια στο Δημήτρη Κολοβό για το υπέροχο γκολ της ισοφάρισης και σε όλους αυτούς τους ποδοσφαιριστές, που παίζουν στην Εθνική και φόρεσαν τη φανέλα του Ιστορικού (και σε όλους βέβαια για την καλή εμφάνιση χθες μετά το 20' και το θετικό αποτέλεσμα). 

Μήπως θα πρέπει σήμερα, 25 Μαρτίου, να στρέψουμε τη σκέψη μας πέρα από τη γιορτή, στις λεπτομέρειες της ιστορίας του 21 και στις διδαχές της

Πιστεύω ότι 198 χρόνια από την έναρξη της επανάστασης του 21, μεγαλύτερη αξία έχει πια να μάθουμε επιτέλους όχι από τους αγώνες και τις θυσίες αλλά από τις σκοτεινές στιγμές της. Μαύρα σημεία της Ιστορίας, που επαναλήφθηκαν και καθ' όλη τη διάρκεια του Νέου Ελληνικού κράτους. Να μάθουμε τα αποτελέσματα της φιλαρχίας. Να διδαχθούμε από τα δάνεια της Επανάστασης, που φαγώθηκαν σε εμφύλιους για τα οφίτσια. Να δούμε ότι άλλοι πολεμούσαν και άλλοι νέμονταν εξουσίες και χρήματα και συνωμοτούσαν με βάση συμφέροντα ξένων. Να σκεφθούμε ότι όλα αυτά τα ελαττώματα, επαναλήφθηκαν πολλάκις στου ρου του χρόνου ως σήμερα και έφεραν την Ελλάδα στη μίζερη σημερινή της κατάσταση. Αλλά και σχεδόν ποτέ, δεν την άφησαν να υπάρξει σαν ένα σύγχρονο και οργανωμένο κράτος των πολιτών της και για τους πολίτες της. Αντί θριάμβων και παρελάσεων και μεγαλόστομων ομιλιών, ας κάτσουμε να δούμε τα τόσα ελαττώματα, που διαχρονικά μας κάνουν έρμαια ξένων συμφερόντων και ανθρώπων, που μόνον τον εαυτό τους και τις φράξιές τους βάζουν σε προτεραιότητα και όχι την κοινωνία. Ας σκεφθούμε αν ακόμα και σήμερα αυτό το κράτος που ξεκίνησε το 21, είναι κράτος που φροντίζει ή παιδεύει τους πολίτες του και αν οι πολίτες ενός τέτοιου κράτους μπορούν να βάλουν σε προτεραιότητα το κοινωνικό καλό ή να αγωνίζονται για πάρτη τους αντί περί Πάτρις. Ας διδαχθούμε από Κωλέττηδες, Ορλάνδους, Κουντουριώτηδες και τις πράξεις τους για να μπορέσουμε μετά να διδαχθούμε από πράξεις ανώτερες, αυταπάρνησης και αυτοθυσίας, Διάκων και Ζαλόγγων. 

Υπερβολές για να υποστηρίξουμε χωρίς λογική όσα επιτάσσουν ιδεοληψίες

Γενικά μας αρέσουν οι υπερβολές σε αυτή τη χώρα και ιδίως όταν θέλουμε πάση θυσία να υποστηρίξουμε τις θέσεις μας, που επίσης πιστεύουμε άνευ πάσης αμφιβολίας. Λες και ξέρουμε την απόλυτη αλήθεια για τα πάντα.

Δημοσιογράφος, τον οποίο σέβομαι γιατί έχει αρχές και ιδέες πέραν προσωπικών συμφερόντων, είπε όμως την εξής υπερβολή σε σχέση με τη συζήτηση, που γίνεται σχετικά με το εμβατήριο "Μακεδονία ξακουστή". Αφού ανέλυσε, πιθανότατα ορθά, ότι η μουσική του εμβατηρίου προέρχεται από σεφαραδίτικο τραγούδι, είπε ότι γιατί οι πατριώτες χρειάζονται άλλα τραγούδια για να εκφράζονται αφού υπάρχει ο Εθνικός Ύμνος; Είναι σαν να λέει πχ από την πλευρά της αριστεράς, γιατί να τραγουδούν τα αντάρτικα του Τζαβέλα ή τραγούδια του Θοδωράκη με ποίηση του Ρίτσου, όταν υπάρχει ο ύμνος του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

Από την άλλη, κόπτονται για το "Μακεδονία Ξακουστή", αρκετοί που δεν φείδονταν να αποκαλούν "Βούλγαρους" τους οπαδούς Βορειοελλαδίτικων ομάδων και "Τούρκους" οπαδούς προσφυγικών σωματείων.

Παν μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και Μηδέν Άγαν. Μάλλον η μη τήρηση τους δείχνει ότι δεν κληρονομήσαμε και πολλά από αυτούς δυστυχώς.

Η πολυπόθητη νίκη με την Ξάνθη ήρθε έστω και δύσκολα

Μετά από ένα ημίχρονο, που θύμισε σε πολλά την εμφάνιση με τον Απόλλωνα και με μια ομάδα κομμένη, χωρίς δυνατότητα ανάπτυξης και δημιουργίας και με αμυντικές δυσκολίες, ήρθε ένα δεύτερο μέρος, που οι παίκτες υπερέβαλαν εαυτόν, το παιχνίδι έγινε λίγο πιο ορθολογικό και με τη μπάλα κάτω και εδέησε η αλλαγή με τον αξιόπιστο Μαξίμοβιτς να φέρει και το γκολ.

Το παιχνίδι ήταν ειδικών συνθηκών και μεγάλου άγχους και με ψυχολογία άσχημη από τα απανωτά χαστούκια μεγάλων ηττών και αδυναμίας σκοραρίσματος.
Δυστυχώς δεν έχουμε το κέντρο, που θα βγάλει παιχνίδι αν και οι Άρτσε και Μαξίμοβιτς, έχουν βελτιώσει κάπως την κατάσταση, ενώ και ο Μανιάτης σε κάποιες περιπτώσεις και λόγω εμπειριών, δίνει κάτι παραπάνω στην ομάδα.
Η επάνοδος του Μασούρα βελτίωσε το ένα άκρο της ομάδας μεσοαμυντικά, έστω και αν ο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής δεν έχει πλήρως βρει τα βήματά του στο γήπεδο και φάνηκε κάπως αυτό σε ορισμένες επιθέσεις της Ξάνθης.
Αντίθετα επιθετικά, ο δραστήριος Μπουμάλ κάνει πάρα πολλά λάθη και επιπολαιότητες και είχε πολλά προβλήματα συνεννόησης με τον Παπαγεωργίου, που και αυτός κάνει ένα σωρό επιπολαιότητες σε μια θέση, που κατ' ανάγκη αγωνίζεται. Από την άλλη άκρη, ο Τσιλούλης ήταν πολύ νωθρός και υποτονικός, ενώ ο Καμαρά έδειξε και να βοηθάει περισσότερο και όχι μόνον επιθετικά αλλά και αμυντικά στο τέλος.
Ο Μαλέρμπ, φαίνεται να έχει μια στοιχειώδη στόφα τερματοφύλακα αυτής της κατηγορίας σε αντίθεση με το Μανοΐλοβιτς, που τα έκανε χάλια στις τελευταίες εμφανίσεις του.
Μαξίμοβιτς και Άρτσε δείχνουν να μπορούν να σταθούν στην ομάδα και είναι ικανοποιητικοί για μεταγραφές Ιανουαρίου. Νομίζω οι καλύτεροι εδώ και χρόνια.
Αφήνω τελευταίο το Ντουρμισάι, που είναι με διαφορά ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, με ατελείωτες δυνάμεις μπροστά και πίσω και παντού και ένας παίκτης, που φαίνεται πως δουλεύει και συνεχώς βελτιώνεται. Ο άτεχνος Ντούρμι της περυσινής χρονιάς, ακόμα και των αρχών του πρωταθλήματος, έχει αναδειχθεί στο κόσμημα της ομάδας. Μπράβο και να τον έχει ο Θεός καλά να πετύχει ότι επιθυμεί.

Οι τρεις βαθμοί δίνουν τώρα ένα περιθώριο άνεσης αλλά χρειάζεται κάποια συγκέντρωση και προσοχή να μπορέσουμε να πάρουμε στη συνέχεια τους υπόλοιπους βαθμούς, που χρειάζονται. Αν μη τι άλλο, στο β μέρος έδειξε η ομάδα χθες αυταπάρνηση και προσπάθεια να υπερβεί τις δυσκολίες και να το κάνει με ένα πλάνο και λογική. Έτσι μπορούν να πετύχουν τον αγωνιστικό στόχο να κλείσουν τη σεζόν χωρίς περιπέτειες.

Νίκη σωτηρίας στο Ρέθυμνο για το μπάσκετ - Αποστολή με δυσκολίες στο ποδόσφαιρο

Μεγάλη νίκη πέτυχε ο Ιστορικός στο Ρέθυμνο απέναντι στην τοπική ομάδα με την οποία συναγωνιζόταν για τη σωτηρία. Δεν πέτυχε κάποιο μπάσκετ επιπέδου βέβαια, με τους Μπαρτ και Μπέρι να πυροβολούν (38 και 30 πόντους αντίστοιχα) και πολλά λάθη (17 ο Πανιώνιος). Κάποιοι από την ομάδα έκαναν την υπέρβαση (Χάρις πολύ πάνω από τους μέσους όρους του), κάποιοι έβαλαν κάποια καίρια καλάθια (Μπέρι, ΜακΚι) και ο κόουτς Φραγκιάς κέρδισε τη μάχη των πάγκων. Η νίκη αυτή μπορεί να σημαίνει και σωτηρία της ομάδας.

Στο ποδόσφαιρο και πάλι χωρίς Κότνικ και χωρίς κανονικό αριστερό μπακ (δεν θυμάμαι αν ο Ρέντζας παίζει αριστερά...). Το ματς με τη Ξάνθη είναι οριακό για μας. Η σύνθεση της αποστολής είναι:

Μαλέρμπ, Νίκας, Παπαγεωργίου, Ρέντζας, Μπανανά, Ντομίνγκες, Σταυρόπουλος, Κόρμπος, Οικονομίδης, Μανθάτης, Μακρύλλος, Τσιλούλης, Σιντί Αλί, Καμαρά, Ντουρμισάι, Μασούρας, Μαξίμοβιτς, Μανιάτης, Αρσε, Μπουμάλ.

Τελικά δεν είχαμε μικρό καλάθι στο Αγρίνιο αλλά τέρμα χωνί

Έγραφα για μικρό καλάθι που έπρεπε να κρατάμε για το ματς του Αγρινίου αλλά εν τέλει ξεπεράσαμε παρασάγγας τους φόβους λόγω των ελλείψεων και φθάσαμε στη συντριβή και στην προσθήκη μιας μαύρης σελίδας στην ιστορία του Πανιωνίου.
Στο γήπεδο υπήρχαν κάποιες φανέλες του ιστορικού, μερικοί υποψήφιοι Τροχονόμοι και ο Ντουρμισάι. Τα περισσότερα γκολ ήταν από λάθη τέτοια, που επαγγελματίες ποδοσφαιριστές δεν γίνεται να τα κάνουν. Άλλο παράδοξο ήταν ότι το ματς τέλειωσε με τον Πανιώνιο να έχει περισσότερες τελικές και περισσότερες προς την εστία του αντιπάλου αλλά και με 5 γκολ στο πλεκτό του.
Λυπάμαι πραγματικά που έζησα αυτόν τον αγώνα. Έχω δει τον Πανιώνιο και σε πολύ πέτρινα χρόνια και σε πολλή άσχημη κατάσταση και σε άλλες συντριβές. Μου φαίνεται ότι η σημερινή όπως έγινε, ήταν ίσως η πιο ατιμωτική.
Τέλος λυπάμαι αν η ομάδα έχει καταντήσει να μην μπορεί να σταθεί όρθια χωρίς τον Κότνικ γιατί αυτό έχει αποδειχθεί στους τελευταίους δυο αγώνες της.

ΥΓ: Σεφ, όλοι τέτοια μούρη έχουμε και χειρότερη με αυτά που είδαμε:

http://www.gazzetta.gr/plus/perierga/article/1334107/masterchef-o-koytsopoylos-trolarei-ton-eayto-toy-gia-tin-fotografia-apo-

ΥΓ2: Κε Δάρα κάνε κάτι να επανέλθει ο Κότνικ γιατί δεν πάει αλλιώς... Το είδαμε και το βλέπουμε. Και κανένα Σαραμαντά αν προλάβεις να φτιάξεις, θα βοηθήσει. Ο Πανιώνιος έγινε πιο νοσοκομείο τελευταία από το Ιατρικό Κέντρο. 

Κρατάω μικρό καλάθι για το Αγρίνιο

Διαβάζοντας ότι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι έτοιμος για το Αγρίνιο ο Κότνικ, κρατάω πολύ μικρό καλάθι για το συγκεκριμένο αγώνα. Δεν θα είναι ούτε ο Σαραμαντάς και για το Μασούρα γίνεται αγώνας δρόμου. Δυστυχώς και φέτος που δεν είναι σε καλή κατάσταση ο Σλοβένος, απέχει μίλια απόδοσης και εμπειρίας από τον ασταθή και άπειρο Μανοΐλοβιτς. Βέβαια ο Σέρβος έχει τα προσόντα και είναι ικανός για το καλύτερο (φευ και για το χειρότερο). Το μόνο παρήγορο είναι η επιστροφή Κόρμπου. Το άλλο που με φοβίζει είναι η αργή μας άμυνα, που έχει φοβερά προβλήματα απέναντι σε γρήγορους επιθετικούς. Να δούμε.

Θα μου πείτε τώρα, πολύς πεσιμισμός. Ίσως. Θεωρώ ότι δεν είναι εκτός πραγματικότητας αυτά τα σχόλια. Μακάρι να έρθουν αλλιώς τα πράγματα. Χρειάζεται συγκέντρωση και περιορισμός των λαθών και ... έστω μια διαιτησία με λιγότερα λάθη εις βάρος μας.

ΥΓ: Κάποιοι βλέποντας το Παρί - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χθες θα πουν:  

"Να ο διαιτητής με το VAR έδωσε παρόμοιο πέναλτι στο τέλος του αγώνα σε βάρος της Παρί όπως αυτό εναντίον του Πανιωνίου στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ. Τι διαμαρτυρόσασταν;".  

Η ειδοποιός διαφορά είναι στη λέξη "παρόμοιο". Η μπάλα κτυπάει στο χέρι του γυρισμένου με την πλάτη αμυντικού της Παρί και αυτό φαίνεται στο VAR. Για τη φάση με το Μανθάτη, αυτό που δείχνουν οι τηλεοπτικές επαναλήψεις της φάσης, είναι ότι σίγουρα κτυπάει η μπάλα στο σώμα του παίκτη και μπορεί μετά να βρίσκει το χέρι, πράγμα το οποίο όμως πουθενά δεν φάνηκε. Επίσης η θέση του χεριού του Μανθάτη είναι σε μάζεμα προς το σώμα του ενώ του παίκτη της Παρί, κρεμασμένο ελεύθερο. Αυτά για τους διάφορους ¨φρουρούς του Βορρά¨ στον αθλητικό Τύπο, που ίσως σπεύσουν σήμερα να δευτερολογήσουν στα πλαίσια της αποστολής τους να αναδείξουν πόσο πεντακάθαροι είναι σε όλα οι νυν χαλίφηδες του Ελληνικού ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι. Κακώς βέβαια ασχολούμαι με το ζήτημα πια. Δεν έχει νόημα.

ΥΓ2: 23.000 το πρόστιμο με τον Ατρόμητο! Αν είναι να πληρώνουμε τόσο ακριβά την υποστήριξη των οπαδών μας, δεν ξέρω αν πρέπει να πηγαίνουν τελικά στα γήπεδα.
Επίσης δεν έχουν νόημα οι πυρσοί αφού επιφέρουν τέτοια πρόστιμα στην ομάδα.
Το περίεργο χθες ήταν ότι εξεδικάσθη η υπόθεση του Πανιωνίου αλλά όχι του Ατρομήτου. Να δούμε τι ισοδικία θα υπάρξει άραγε;
Για το ματς στο Περιστέρι πάντως το συναίσθημα είναι αυτό της λαϊκής έκφρασης που καταλήγει στο "...και δαρμένος"...

ΥΓ3: Εκτός ομάδας ο Σπιριντόνοβιτς. Το πρόβλημα στον Πανιώνιο είναι ότι θέλουμε να μπορέσουμε να πουλάμε παίκτες σαν τον Κότνικ ή τον Σπιριντόνοβιτς, που όμως τέτοιας κλάσης παίκτες, οι ομάδες θέλουν να αποκτούν σαν ελεύθερους και να μην μπαίνουν στα έξοδα να πληρώσουν τις ομάδες τους. Αρχίζουν λοιπόν και οι παίκτες να προσπαθούν να μείνουν ελεύθεροι μια ώρα αρχίτερα και εν γένει δημιουργούνται προβλήματα, που τα έχουμε βιώσει και στο παρελθόν. Και βέβαια υπάρχουν και συγκεκριμένες ομάδες με εξειδίκευση σε μεταγραφές ελευθέρων. Εν γένει τα έσοδα από την  πώληση παικτών, δυστυχώς δεν είναι εύκολα.

ΥΓ4: Άκη αν χρειάζεσαι βοήθεια, να έρθω εγώ στην αποστολή στο Αγρίνιο... Από την άλλη κάτι μου λέει ... Άσε θα δούμε.

Νέα παιχνίδια με τη διαιτησία στους αγώνες του Πανιωνίου;

Ο Παναιτωλικός ήδη ξεκίνησε να διαμαρτύρεται για τον ορισμό της βοηθού Δέτση, με την οποία έχει προηγούμενα από το ματς με την ΑΕΚ στο Αγρίνιο (gazzetta.gr).
Έχουμε λοιπόν μια βοηθό, που ξεκινάει να παίξει τον αγώνα με πρόβλημα του ότι και αν δώσει, θα έρθει σε συσχέτιση με την προηγούμενη διαιτησία και τις διαμαρτυρίες σε βάρος της.
Πως μπορεί να παίξει έτσι ένας διαιτητής αντικειμενικά όταν μάλιστα ήδη ξεκίνησε η συζήτηση σχετικά με το να βρεθεί αυτή τη φορά σε καλή φόρμα ... με ότι υπονοείται πίσω από την καλή τη φόρμα της βοηθού;
Προβλέπω ξανά ωραίες ιστορίες με το ίδιο θύμα όπως και στο Περιστέρι.

Οι προτάσεις Κοτζιά στο Φόρουμ των Δελφών περί συνδιαχείρισης με την Τουρκία

https://www.in.gr/2019/03/04/politics/kotzias-prepei-na-dothei-prooptiki-symmetoxis-tis-tourkias-stin-oikonomiki-anaptyksi-tis-mesogeiou/

Μεταξύ άλλων:

«Αν νομίζεις όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι ξέρω ‘γω το Καστελόριζο έχει το 100%, έχει όλη την περιοχή, δεν είναι έτσι. Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο και να τον βάζεις και τον άλλο στο παιχνίδι, για να κατευνάζεις».

Πριν τον κρίνουμε αυστηρά, ας σκεφθούμε γιατί τόσα χρόνια δεν μπορεί να γίνει η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής. Και πόσο εύκολο είναι να μην υπάρξει τεράστια και θερμή ένταση από την εκμετάλλευσή τους.
Νομίζω ότι λύση χωρίς επιχειρηματικές συνεργίες θα είναι μια λύση εκκρεμής και επιρρεπής σε ατέλειωτες και επικίνδυνες διεκδικήσεις. Και εν τέλει πιθανόν και πάλι στη μη εκμετάλλευση αυτού του ορυκτού πλούτου.
Το κακό είναι ότι η Τουρκία δεν είναι ο οιοσδήποτε γείτονας. Δεν αναγνωρίζει κανένα θαλάσσιο διεθνές δίκαιο. Θεωρεί τα πάντα γκρίζα στα θαλάσσια και νησιωτικά σύνορα. Με έναν τέτοιο γείτονα, το να τον βάλεις στο παιχνίδι, χρειάζεται προσοχή μήπως από κατευναστικό, αποβεί εν τέλει άνοιγμα ορέξεων και βάση περαιτέρω και ζωτικοτέρων διεκδικήσεών του. Είναι πολύ λεπτό το παιχνίδι αυτό δυστυχώς. Αλλά και το να μην το παίξεις, ίσως δεν δίνει λύσεις και πιθανόν δεν γίνεται.

"Έφυγε" ο τέως Υπουργός Οικονομικών Δ. Κουλουριάνος

Ο Υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και διακριθείς οικονομολόγος Δημήτριος Κουλουριάνος απεβίωσε πλήρης ημερών. Αναδημοσιεύω από το tovima.gr παλιά του συνέντευξη γιατί θεωρώ πως είναι διδακτική και για το τι έγινε και για το τι πρέπει να γίνει και κυρίως για μια νοοτροπία αλλοτριωμένη που οδήγησε σε αδιέξοδα που ζούμε:

«Μετά την πτώση της χούντας, το 1974, υπήρχε διάχυτη ευφορία, νοµίζαµε ότι όλα τα προβλήµατα θα λυθούν αυτοµάτως. Η προσέγγισή µου ήταν ότι το ξεχαρβάλωµα της ελληνικής οικονοµίας απαιτούσε µια περίοδονοικοκυρέµατος. Χρειαζόµασταν δύο τετραετίες για να αλλάξουµε τις δοµές µε µεταρρυθµίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές». Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι το πράγµα πήγαινε αλλού. «Βρε παιδιά, δεν γίνεται “στις 18 Σοσιαλισµό”, δεν περνάς τόσο εύκολα από ένα σύστηµα δυτικό, καπιταλιστικό, σε κάτι άλλο»έλεγε στον στενό κύκλο των συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου όταν επέµεναν στο σύνθηµα «στις 18 Σοσιαλισµό» τις παραµονές του εκλογικού θριάµβου του ΠαΣΟΚ (18 Οκτωβρίου του 1981).

Μετά τη νίκη ο Παπανδρέου ζήτησε από τον Κουλουριάνο να εγκαταλείψει την Παγκόσµια Τράπεζα και να αναλάβει διοικητής της ΕΤΒΑ. Επιπλέον, του έδωσε θέση στο Κυβερνητικό Συµβούλιο Οικονοµικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΠ). Τον επόµενο χρόνο, στις 4 Ιουλίου του 1982, ο Πρωθυπουργός τού έκανε το τραπέζι στο Καστρί. Του ανακοίνωσε ότι την επόµενη ηµέρα θα γίνει ανασχηµατισµός και ότι αναλαµβάνει υπουργός Οικονοµικών…

«Οταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυµάται ο Κουλουριάνος. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το «προπατορικό αµάρτηµα» της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980. Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα. «Ανησυχούσαµε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει» λέει χαριτολογώντας. Με τη λέξη «επιταγή» εννοεί τη βροχή των αιτηµάτων για παροχές. Παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του.

«Και µου έλεγαν» θυµάται «“Εσύ τι το παίζεις; Πρωθυπουργός; Αφού συµφωνεί ο Πρωθυπουργός…”. Κι εγώ απαντούσα: “Ο Πρωθυπουργός µπορεί να συµφωνεί αλλά σας είπε να πάτε στον ∆ηµήτρη. Και ο ∆ηµήτρης είναι Καραγεώργη Σερβίας 10”.

Εκεί ήταν αυτός που έπρεπε να πληρώσει, το υπουργείο Οικονοµικών».

Η απάντηση του Κουλουριάνου στη βροχή των αιτηµάτων ήταν τις περισσότερες φορές αρνητική. «Χαρακτηριζόµουν πλέον ως συντηρητικός της παλιάς σχολής που ήθελε διόρθωση του συστήµατος και όχι ανατροπή!»…

«Ο Ανδρέας δεν έλεγε ποτέ “όχι”» συνεχίζει ο Κουλουριάνος. «Οταν τουµίλαγες στενά για οικονοµικά, αρρώσταινε. Με ρωτάνε µερικές φορές: “Μα δεν ήξερε ο Ανδρέας οικονοµικά;”. Παραήξερε οικονοµικά και γι’ αυτό ακριβώς δεν ήθελε να συζητάει οικονοµικά. Γιατί ήξερε ότι εκεί ισχύει η λογική της οικονοµικής ανάλυσης». Ο υπουργός που πήγαινε στο γραφείο του µε το λεωφορείο και έλεγε «όχι» στις παροχές (κάνοντας έξω φρενών τους συναδέλφους του) δεν άντεξε για πολύ σε αυτή τη θέση. Εµεινε όµως αρκετά για να σχηµατίσει εικόνα. «∆ηµιουργήθηκε µια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψηςπου είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος» λέει σήµερα. «Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσε να προσλάβω 1.200. Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι». Τα λεφτά όµως δεν υπήρχαν για αθρόες προσλήψεις και η µόνη λύση ήταν ο δανεισµός. «Εκεί τους είπα ότι αυτό παίρνει πλέον τη µορφή της χιονόµπαλας, κάθε βόλτα και µεγαλώνει»…

Ο Κουλουριάνος παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1983.

Προτού γίνει υπουργός ο Κουλουριάνος µετρούσε ήδη 13 χρόνια στην Παγκόσµια Τράπεζα και είχε συµµετάσχει σε αποστολές σε 20 χώρες. «Γι’ αυτό καταλαβαίνω και πώς λειτουργεί σήµερα η τρόικα» µας λέει, «την έχω κάνει αυτή τη δουλειά». Τον ρωτάµε αν θα αντέξει η Ελλάδα µια έξοδο από το ευρώ. «Η έξοδος από το ευρώ θα είναι αυτοκτονία» απαντάει κοφτά . «Η Ελλάδα βρίσκεται σε τέλµα.

Το ένα πόδι είναι χρέος-έλλειµµα, το άλλο πόδι είναι ύφεση-ανεργία. Οτανσηκώνεις το ένα πόδι να ανασάνεις, βουλιάζει το άλλο. Και το αντίστροφο.Μέχρι να βρεθεί µια σχετικά στέρεη βάση να ανεβείς λίγο πιο πάνω.

Βλέπω ότι αυτή τη δεκαετία η χώρα µας θα µείνει σε αυτό το τέλµα. Είναι µια µεταβατική περίοδος, βρισκόµαστε στο Καθαρτήριο. Οπως έγραψε ο ∆άντης, πρέπει να περάσεις από το Καθαρτήριο για να δεις τον Παράδεισο. Εχουµε σταµατήσει ως κοινωνία, ως οικονοµία, να παράγουµε. Φτάσαµε να πωλούνται σκόρδα Κίνας στην Κορώνη. ∆εν µπορούµε να στηριχθούµε µόνο στις υπηρεσίες και στις ελπίδες ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Η νοοτροπία δεν αλλάζει από τη µια µέρα στην άλλη, δεν αλλάζει µε νόµους και µε ρητορεία.

Η παλιά εποχή τέλειωσε».

Άτρόμητος-Πανιώνιος 3-0

Την περιμέναμε την ήττα στο Περιστέρι που ήταν σίγουρα και απόρροια της κούρασης της παράτασης της Τούμπας και των πολλών ελλείψεων στη σύνθεση λόγω τραυματισμών και τιμωριών.
Το κακό είναι ότι η έκταση ήταν μεγάλη και ότι δεχτήκαμε απαράδεκτα γκολ.
Διαιτητικά υπήρξαν λάθη. Και ο Ντουρμισάι λάθος σφυρίχτηκε οφσάιντ και πιθανότατα και στο πέναλτι, που έφερε το πρώτο γκολ, προυπήρχε καθαρά επιθετικό φάουλ του Κουλούρη στο Μαξίμοβιτς. Στο δεύτερο γκολ, το αυτογκόλ του Μπανανά, νομίζω ότι οι ευθύνες βαραίνουν περισσότερο το Σταυρόπουλο που έχασε τον Ενσικουλού παρά τον κατά λάθος σκόρερ. Ο Μπανανά βέβαια κατάφερε να μπει στα highlights μια που σκόραρε αυτό το αυτογκόλ και ουσιαστικά στο τέλος του αγώνα απέκρουσε για λογαριασμό του Ατρόμητου σε κενή εστία, χάνοντας μια ευκαιρία για τον Πανιώνιο, να φύγει έστω με το γκολ της τιμής.
Στο τρίτο γκολ, όλη η άμυνα ήταν σε τρικυμία μυαλού και σώματος. Όλοι χαμένοι.
Θεωρώ ότι οι αχίλλειες πτέρνες της ομάδας ήταν ο Σταυρόπουλος, που ήταν πίσω σε ταχύτητα από τους επιθετικούς του Ατρόμητου και ο Μανοΐλοβιτς, που δεν είναι τερματοφύλακας Α εθνικής. Απορώ αν δεν γύρναγε ο Κότνικ, που θα ήμασταν τώρα.

Δεν πρέπει να σταθούμε σε αυτόν τον αγώνα και ας ελπίσουμε να μην μας πάρει κάτω ψυχολογικά. Δεν μπορείς να κρίνεις μια σύνθεση ανάγκης αλλά ατομικά καθένας πρέπει να δει τα λάθη του και για κάποιους δεν ήταν λίγα. Ας δούμε τώρα τα επόμενα και ας ελπίσουμε σε λιγότερα προβλήματα και λιγότερα ατομικά λάθη (και πιο λίγα έστω και ανθρώπινα διαιτητικά λάθη σε βάρος μας).