Ψηφίζω ΝΑΙ γιατί μου λένε ότι έτσι θα τονώσω τη θέληση να μείνει η χώρα στην Ευρωζώνη και να μην υπάρξουν περαιτέρω ανωμαλίες που θα οδηγήσουν στο χάος της άτακτης χρεοκοπίας και της γεωπολιτικής απομόνωσης και η ψήφος μου μεταφράζεται σαν ΝΑΙ στην ολοκληρωτική λιτότητα μέτρων βαθιάς ύφεσης, που σε καμιά περίπτωση δεν θα βοηθήσουν την Ελλάδα να ανακάμψει.
Ψηφίζω ΟΧΙ γιατί μου λένε ότι έτσι αρνούμαι την ολοκληρωτική λιτότητα και τη βαθιά ύφεση, που θα δώσει το τελικό κτύπημα στην Ελληνική οικονομία και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το φως στο τούνελ της κρίσης και για να γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, που δεν είναι βιώσιμο και η ψήφος μου μεταφράζεται σαν ΟΧΙ στην Ευρωζώνη και το Ευρώ και άρα όχι περαιτέρω βοήθεια και αναγκαστικά τότε δραχμή και κουρέματα ή άτακτη χρεοκοπία και ότι κακό μπορεί να συνεπάγεται.
Αυτά είναι πρακτικά τα αποτελέσματα της προκήρυξης ενός ανοργάνωτου, ασύντακτου και αόριστου διχαστικού δημοψηφίσματος, άκαιρα και άστοχα και σαν κίνηση πανικού και απόσεισης ευθυνών. ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΕΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΨΗΦΩΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ.
Ενός δημοψηφίσματος, που παίζει το παιχνίδι των εντός και εκτός Ελλάδος κύκλων, που επί χρόνια αποζητούν την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Κύκλων ετερόκλιτων, που ίσως εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχουν στο μυαλό τους τη σωτηρία και ανασυγκρότηση της Ελλάδας αλλά οι πλείστοι εξ αυτών κινούνται από ίδια συμφέροντα.
Εκτός όμως των εγχωρίων ευθυνών όλης αυτής της πενταετίας, τι να πούμε για τους σημερινούς υπεύθυνους της ΕΕ. Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Από τη μια ρήτρα ανάπτυξης για την Ιταλία και περιθώρια προσαρμογής για τη Γαλλία, από την άλλη για αυτη τη "σκατούλα" από οικονομικό μέγεθος, την Ελλάδα, να ασκήσουμε τιμωρητική λιτότητα και να πνίξουμε τους Έλληνες και την οικονομία τους. Και μετά να έχουν το θράσος να βγαίνουν και να ζητάνε από τους Έλληνες να ψηφίσουν ΝΑΙ σε μια τέτοια Ευρώπη των διαφορετικών μέτρων και σταθμών. Αλλά και την άλλη Ευρώπη, που μας έλεγε ο κύριος Τσίπρας ότι αλλάζει..., να τη χαίρεται. Τον κύριο Ρέτζι, που διαλέγει να κρύβει τα προβλήματα της χώρας του πίσω από την Ελλάδα και τους Ποδέμος που δηλώνουν για μικροπολιτικό προεκλογικό συμφέρον ότι υποστηρίζουν την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ!!! Ή τον Γκρίλο, που βρήκε την ευκαιρία να σπεκουλάρει πάνω στην Ελλάδα σε κατάσταση αρχαίας τραγωδίας.
Κύριοι της Ευρώπης, οι Έλληνες θέλουμε τη χώρα μας εκεί που ανήκει γεωγραφικά να ανήκει και πολιτικά, στην Ευρώπη. Αλλά δεν είμαστε Θεοδωράκηδες. Δεν θέλουμε την Ευρώπη άνευ όρων. Εφόσον θέλετε εν τέλει αυτή η γωνιά της Ηπείρου να μην γίνει γεωπολιτικά έρμαιο διαφόρων ανώμαλων καταστάσεων, που εν τέλει και εσάς θα επηρεάσουν, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΤΙ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΡΘΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ.
Αρκετά παίξανε οι κερδοσκόποι σας με το Ελληνικό πρόβλημα. Αν κάνατε ότι κάνετε για την Ιταλία και τη Γαλλία, δεν θα χρειαζόταν Τσίπρες και εταίροι να κάνουν δημοψηφίσματα που ο Ελληνικός Λαός δεν ξέρει πως θα ερμηνευθεί το τι θα ψηφίσει.
Χθες μίλαγα για τον ΛΥΚΟ εντός Ελλάδος που παραμονεύει με χαρά το χάος και την ανωμαλία. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΑ ΜΗΝ ΔΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΛΥΚΟΥΣ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ και δεν είναι λίγοι και αδύναμοι ούτε δεν αποζητούν και εκείνοι την ευκαιρία να την αρπάξουν. Θα τους τη δώσετε;
ΥΓ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ στο διάγγελμά του τη 1-7-2015:
«οι καταθέσεις των πολιτών που επέλεξαν να μην φυγαδεύσουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό δεν θα χαθούν στο βωμό των σκοπιμοτήτων. Εγώ, προσωπικά, αναλαμβάνω την ευθύνη της άμεσης λύσης αμέσως μετά τη δημοκρατική διαδικασία».
Το θέμα είναι ότι η άμεση λύση σε καμιά περίπτωση δεν εξαρτάται από μας.
Απλώς σημειώνω το παραπάνω απόσπασμα της δήλωσης γιατί ο χρόνος θα δείξει σύντομα και όλοι πρέπει να κρίνονται για την ειλικρίνεια των όσων λένε.
Και αν το ΝΑΙ είναι η άνευ όρων παράδοση που μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι επιφέρει την άμεση λύση, το ΟΧΙ τι άμεση λύση μπορεί να επιφέρει άραγε;
ΑΠΛΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 2014 ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΩΝ 100.000 ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΚΑΤΑΘΕΤΗ ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ.
ΥΓ2: Προσπαθώ να γράφω όσα γνωρίζω και να ψάχνω όσα δεν γνωρίζω ώστε να διαφωτιστώ και να διαφωτίσω μέσα σε αυτό το λούκι που μπήκαμε από τις αοριστολογίες και τις ανειλικρίνειες.
Επειδή λέγεται και ξαναλέγεται το σχετικό με το πρώτο ΟΧΙ της Ιρλανδίας στο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, να δούμε λίγο τις διαφορές;
Δεν είχε τίποτα να χάσει η Ιρλανδία από το ΟΧΙ εκείνο. Αντιθέτως ήξεραν ότι επειδή χρειαζόταν ομοφωνία για να εγκριθεί η συμφωνία, το ΟΧΙ θα τους έδινε πράγματα. Αλλά τι; Δεν ήθελε δάνεια και χρήματα η Ιρλανδία. Διοικητικά αιτήματα ζητούσε σε σχέση με τη φορολογία, την εθνική άμυνα και τις εκτρώσεις!!! Και δεν είχαν στρέψει όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες απέναντί της. Και ήξεραν ότι το ΟΧΙ ήταν χωρίς επιπτώσεις για αυτούς γιατί είχε προηγηθεί η απόρριψη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος σε δημοψηφίσματα από Γάλλους και Ολλανδούς, που καμιά επίπτωση δεν είχε για αυτούς αλλά ... μόνον για το Σύνταγμα, που απορρίφθηκε έτσι.
Όποιος εξομοιώνει τις καταστάσεις, νομίζω ότι λογικά ακροβατεί.
Λυπάμαι αν χρειάζεται να λέμε στον κόσμο να ψηφίσει ΟΧΙ με ψευδεπίγραφο τρόπο και με βάση ακροβατισμούς περί μη επιπτώσεων όταν ουδείς μπορεί να βεβαιώσει κάτι τέτοιο με ειλικρίνεια. Όσοι θέλουν να ψηφίσουν ΟΧΙ θα πρέπει να το κάνουν επειδή το πιστεύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (πχ σαν έξω απο την ΕΕ ή σαν όχι στα μέτρα με κάθε επίπτωση) και όχι λόγω ωραιοποιήσεων. Και όσοι ψηφίσουν ΝΑΙ, θα ήταν σωστό να το κάνουν όχι από τρόμο αλλά από στάθμιση των υπερ της Ευρωζώνης.
Δυστυχώς αυτό το δημοψήφισμα σαν χρόνος τέλεσης και σαφήνεια ερώτησης και περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν εγγυάται τίποτα από τα παραπάνω.
ΥΓ3: Είδα χθες στο MEGA την αντιπαράθεση Λαμπαβίτσα - Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκτός της φαιδρότητας με την επίδειξη του χαρτονομίσματος της Ζιμπάμπουε από τον κο Μητσοτάκη, που θεώρησε ότι με τέτοιες κινήσεις πείθει τον κόσμο ..., ενδιαφέρουσα ήταν και η συζήτηση για τις δημόσιες επενδύσεις. Ο κος Λαμπαβίτσας ανέφερε σαν σημαντική επενδυτική προσπάθεια την επαναλειτουργία της Βιομηχανίας Ζάχαρης και του Κλωστηρίου Ναούσης και ο κος Μητσοτάκης τον ειρωνεύτηκε ότι τέτοιες επενδύσεις με τα λεφτά του φορολογούμενου δεν προσφέρουν τίποτε ιδίως σε καιρό κρίσης.
Η δική μου άποψη είναι ότι βαρίδι είναι η διόγκωση του Δημοσίου σε μη παραγωγικούς και γραφειοκρατικούς τομείς. Αντιθέτως αν δημόσιες επενδύσεις μπορούν να στηρίξουν παραγωγικούς τομείς -και μάλιστα με κάποια ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας, δηλαδή κριτήρια ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας- τότε και με την παράλληλη μείωση της ανεργίας σε ευπαθείς μάλιστα περιοχές, θα κάνουν τα σκουριασμένα γρανάζια της ελληνικής οικονομίας να κινηθούν.
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι πολιτικοί έχουν μισαλλόδοξες αγκυλώσεις είτε νεοφιλελεύθερης μανίας (πχ βλέπε Κυριάκος Μητσοτάκης) είτε αριστερού πλήρους κρατισμού (πχ Λαφαζάνης και άλλοι) και το πολιτικό τους πνεύμα είναι μέσα σε πνευματικές παρωπίδες. Επίσης δυστυχώς, οι δημόσιες επενδύσεις έχουν πραγματικά διαβληθεί από το αμαρτωλό παρελθόν του πελατειακού βολέματος και της μίζας, από τον κακώς εννοούμενο και εφαρμοζόμενο συνδικαλισμό και από μια σύγχυση για το τι είναι κοινωφελής υπηρεσία και τι δημόσια επενδυτική δραστηριότητα, που απαιτεί κερδοφόρα λειτουργία (και που τα κέρδη της προφανώς θα γυρνούν στον Έλληνα φορολογούμενο - όπως και οι ζημιές που δυστυχώς βλέπαμε να έχουν αντίστοιχες προσπάθειες στο παρελθόν).
Ο κος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ ομοϊδεάτες περιμένουν τον όποιο ιδιώτη επενδυτή να έρθει να επενδύσει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η χώρα. Στην κατάσταση που είμαστε, θα έρθει πιθανόν για να πάρει Γη και Ύδωρ, φυσικούς πόρους, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις μόνον τη στιγμή που εκείνος θα κρίνει ότι μπορεί να τα πάρει για το καλύτερο γι' αυτόν αντάλλαγμα και στη συγκεκριμένη περίσταση για μια μπουκιά ψωμί. Οι απέναντι από τον κύριο Μητσοτάκη παθαίνουν αλλεργία όταν ακούν για ιδιωτικές επενδύσεις γιατί διέπονται από άκρατες ιδεοληψίες σοβιετικού τύπου. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και αν δεν πετάξουμε τις παρωπίδες και δεν βγάλουμε το νάρθηκα από το μυαλό μας, δεν πρόκειται ποτέ να βοηθήσουμε την πατρίδα μας και τους εαυτούς μας.
Ψηφίζω ΟΧΙ γιατί μου λένε ότι έτσι αρνούμαι την ολοκληρωτική λιτότητα και τη βαθιά ύφεση, που θα δώσει το τελικό κτύπημα στην Ελληνική οικονομία και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το φως στο τούνελ της κρίσης και για να γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, που δεν είναι βιώσιμο και η ψήφος μου μεταφράζεται σαν ΟΧΙ στην Ευρωζώνη και το Ευρώ και άρα όχι περαιτέρω βοήθεια και αναγκαστικά τότε δραχμή και κουρέματα ή άτακτη χρεοκοπία και ότι κακό μπορεί να συνεπάγεται.
Αυτά είναι πρακτικά τα αποτελέσματα της προκήρυξης ενός ανοργάνωτου, ασύντακτου και αόριστου διχαστικού δημοψηφίσματος, άκαιρα και άστοχα και σαν κίνηση πανικού και απόσεισης ευθυνών. ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΕΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΨΗΦΩΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ.
Ενός δημοψηφίσματος, που παίζει το παιχνίδι των εντός και εκτός Ελλάδος κύκλων, που επί χρόνια αποζητούν την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Κύκλων ετερόκλιτων, που ίσως εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχουν στο μυαλό τους τη σωτηρία και ανασυγκρότηση της Ελλάδας αλλά οι πλείστοι εξ αυτών κινούνται από ίδια συμφέροντα.
Εκτός όμως των εγχωρίων ευθυνών όλης αυτής της πενταετίας, τι να πούμε για τους σημερινούς υπεύθυνους της ΕΕ. Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Από τη μια ρήτρα ανάπτυξης για την Ιταλία και περιθώρια προσαρμογής για τη Γαλλία, από την άλλη για αυτη τη "σκατούλα" από οικονομικό μέγεθος, την Ελλάδα, να ασκήσουμε τιμωρητική λιτότητα και να πνίξουμε τους Έλληνες και την οικονομία τους. Και μετά να έχουν το θράσος να βγαίνουν και να ζητάνε από τους Έλληνες να ψηφίσουν ΝΑΙ σε μια τέτοια Ευρώπη των διαφορετικών μέτρων και σταθμών. Αλλά και την άλλη Ευρώπη, που μας έλεγε ο κύριος Τσίπρας ότι αλλάζει..., να τη χαίρεται. Τον κύριο Ρέτζι, που διαλέγει να κρύβει τα προβλήματα της χώρας του πίσω από την Ελλάδα και τους Ποδέμος που δηλώνουν για μικροπολιτικό προεκλογικό συμφέρον ότι υποστηρίζουν την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ!!! Ή τον Γκρίλο, που βρήκε την ευκαιρία να σπεκουλάρει πάνω στην Ελλάδα σε κατάσταση αρχαίας τραγωδίας.
Κύριοι της Ευρώπης, οι Έλληνες θέλουμε τη χώρα μας εκεί που ανήκει γεωγραφικά να ανήκει και πολιτικά, στην Ευρώπη. Αλλά δεν είμαστε Θεοδωράκηδες. Δεν θέλουμε την Ευρώπη άνευ όρων. Εφόσον θέλετε εν τέλει αυτή η γωνιά της Ηπείρου να μην γίνει γεωπολιτικά έρμαιο διαφόρων ανώμαλων καταστάσεων, που εν τέλει και εσάς θα επηρεάσουν, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΤΙ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΡΘΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ.
Αρκετά παίξανε οι κερδοσκόποι σας με το Ελληνικό πρόβλημα. Αν κάνατε ότι κάνετε για την Ιταλία και τη Γαλλία, δεν θα χρειαζόταν Τσίπρες και εταίροι να κάνουν δημοψηφίσματα που ο Ελληνικός Λαός δεν ξέρει πως θα ερμηνευθεί το τι θα ψηφίσει.
Χθες μίλαγα για τον ΛΥΚΟ εντός Ελλάδος που παραμονεύει με χαρά το χάος και την ανωμαλία. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΑ ΜΗΝ ΔΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΛΥΚΟΥΣ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ και δεν είναι λίγοι και αδύναμοι ούτε δεν αποζητούν και εκείνοι την ευκαιρία να την αρπάξουν. Θα τους τη δώσετε;
ΥΓ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ στο διάγγελμά του τη 1-7-2015:
«οι καταθέσεις των πολιτών που επέλεξαν να μην φυγαδεύσουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό δεν θα χαθούν στο βωμό των σκοπιμοτήτων. Εγώ, προσωπικά, αναλαμβάνω την ευθύνη της άμεσης λύσης αμέσως μετά τη δημοκρατική διαδικασία».
Το θέμα είναι ότι η άμεση λύση σε καμιά περίπτωση δεν εξαρτάται από μας.
Απλώς σημειώνω το παραπάνω απόσπασμα της δήλωσης γιατί ο χρόνος θα δείξει σύντομα και όλοι πρέπει να κρίνονται για την ειλικρίνεια των όσων λένε.
Και αν το ΝΑΙ είναι η άνευ όρων παράδοση που μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι επιφέρει την άμεση λύση, το ΟΧΙ τι άμεση λύση μπορεί να επιφέρει άραγε;
ΑΠΛΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 2014 ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΩΝ 100.000 ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΚΑΤΑΘΕΤΗ ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ.
ΥΓ2: Προσπαθώ να γράφω όσα γνωρίζω και να ψάχνω όσα δεν γνωρίζω ώστε να διαφωτιστώ και να διαφωτίσω μέσα σε αυτό το λούκι που μπήκαμε από τις αοριστολογίες και τις ανειλικρίνειες.
Επειδή λέγεται και ξαναλέγεται το σχετικό με το πρώτο ΟΧΙ της Ιρλανδίας στο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, να δούμε λίγο τις διαφορές;
Δεν είχε τίποτα να χάσει η Ιρλανδία από το ΟΧΙ εκείνο. Αντιθέτως ήξεραν ότι επειδή χρειαζόταν ομοφωνία για να εγκριθεί η συμφωνία, το ΟΧΙ θα τους έδινε πράγματα. Αλλά τι; Δεν ήθελε δάνεια και χρήματα η Ιρλανδία. Διοικητικά αιτήματα ζητούσε σε σχέση με τη φορολογία, την εθνική άμυνα και τις εκτρώσεις!!! Και δεν είχαν στρέψει όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες απέναντί της. Και ήξεραν ότι το ΟΧΙ ήταν χωρίς επιπτώσεις για αυτούς γιατί είχε προηγηθεί η απόρριψη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος σε δημοψηφίσματα από Γάλλους και Ολλανδούς, που καμιά επίπτωση δεν είχε για αυτούς αλλά ... μόνον για το Σύνταγμα, που απορρίφθηκε έτσι.
Όποιος εξομοιώνει τις καταστάσεις, νομίζω ότι λογικά ακροβατεί.
Λυπάμαι αν χρειάζεται να λέμε στον κόσμο να ψηφίσει ΟΧΙ με ψευδεπίγραφο τρόπο και με βάση ακροβατισμούς περί μη επιπτώσεων όταν ουδείς μπορεί να βεβαιώσει κάτι τέτοιο με ειλικρίνεια. Όσοι θέλουν να ψηφίσουν ΟΧΙ θα πρέπει να το κάνουν επειδή το πιστεύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (πχ σαν έξω απο την ΕΕ ή σαν όχι στα μέτρα με κάθε επίπτωση) και όχι λόγω ωραιοποιήσεων. Και όσοι ψηφίσουν ΝΑΙ, θα ήταν σωστό να το κάνουν όχι από τρόμο αλλά από στάθμιση των υπερ της Ευρωζώνης.
Δυστυχώς αυτό το δημοψήφισμα σαν χρόνος τέλεσης και σαφήνεια ερώτησης και περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν εγγυάται τίποτα από τα παραπάνω.
ΥΓ3: Είδα χθες στο MEGA την αντιπαράθεση Λαμπαβίτσα - Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκτός της φαιδρότητας με την επίδειξη του χαρτονομίσματος της Ζιμπάμπουε από τον κο Μητσοτάκη, που θεώρησε ότι με τέτοιες κινήσεις πείθει τον κόσμο ..., ενδιαφέρουσα ήταν και η συζήτηση για τις δημόσιες επενδύσεις. Ο κος Λαμπαβίτσας ανέφερε σαν σημαντική επενδυτική προσπάθεια την επαναλειτουργία της Βιομηχανίας Ζάχαρης και του Κλωστηρίου Ναούσης και ο κος Μητσοτάκης τον ειρωνεύτηκε ότι τέτοιες επενδύσεις με τα λεφτά του φορολογούμενου δεν προσφέρουν τίποτε ιδίως σε καιρό κρίσης.
Η δική μου άποψη είναι ότι βαρίδι είναι η διόγκωση του Δημοσίου σε μη παραγωγικούς και γραφειοκρατικούς τομείς. Αντιθέτως αν δημόσιες επενδύσεις μπορούν να στηρίξουν παραγωγικούς τομείς -και μάλιστα με κάποια ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας, δηλαδή κριτήρια ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας- τότε και με την παράλληλη μείωση της ανεργίας σε ευπαθείς μάλιστα περιοχές, θα κάνουν τα σκουριασμένα γρανάζια της ελληνικής οικονομίας να κινηθούν.
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι πολιτικοί έχουν μισαλλόδοξες αγκυλώσεις είτε νεοφιλελεύθερης μανίας (πχ βλέπε Κυριάκος Μητσοτάκης) είτε αριστερού πλήρους κρατισμού (πχ Λαφαζάνης και άλλοι) και το πολιτικό τους πνεύμα είναι μέσα σε πνευματικές παρωπίδες. Επίσης δυστυχώς, οι δημόσιες επενδύσεις έχουν πραγματικά διαβληθεί από το αμαρτωλό παρελθόν του πελατειακού βολέματος και της μίζας, από τον κακώς εννοούμενο και εφαρμοζόμενο συνδικαλισμό και από μια σύγχυση για το τι είναι κοινωφελής υπηρεσία και τι δημόσια επενδυτική δραστηριότητα, που απαιτεί κερδοφόρα λειτουργία (και που τα κέρδη της προφανώς θα γυρνούν στον Έλληνα φορολογούμενο - όπως και οι ζημιές που δυστυχώς βλέπαμε να έχουν αντίστοιχες προσπάθειες στο παρελθόν).
Ο κος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ ομοϊδεάτες περιμένουν τον όποιο ιδιώτη επενδυτή να έρθει να επενδύσει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η χώρα. Στην κατάσταση που είμαστε, θα έρθει πιθανόν για να πάρει Γη και Ύδωρ, φυσικούς πόρους, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις μόνον τη στιγμή που εκείνος θα κρίνει ότι μπορεί να τα πάρει για το καλύτερο γι' αυτόν αντάλλαγμα και στη συγκεκριμένη περίσταση για μια μπουκιά ψωμί. Οι απέναντι από τον κύριο Μητσοτάκη παθαίνουν αλλεργία όταν ακούν για ιδιωτικές επενδύσεις γιατί διέπονται από άκρατες ιδεοληψίες σοβιετικού τύπου. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και αν δεν πετάξουμε τις παρωπίδες και δεν βγάλουμε το νάρθηκα από το μυαλό μας, δεν πρόκειται ποτέ να βοηθήσουμε την πατρίδα μας και τους εαυτούς μας.




