ΑΠΗΛΙΟΝ - ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

Αναδημοσιεύω από sentragoal λεπτομερή στοιχεία για το Προπονητικό Κέντρο ΑΠΗΛΙΟΝ, μια αθλητική υποδομή περιωπής, που φιλοδοξεί να δώσει νέα πνοή και ώθηση στον Πανιώνιο αλλά και να αποτελέσει αθλητικό πνεύμονα και της περιοχής  και συνιστώσα προόδου εν γένει για τον ελληνικό αθλητισμό :

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ

• 3 μεγάλα γήπεδα ποδοσφαίρου με κερκίδες
• 2 με φυσικό χλοοτάπητα (105 Χ 68 μ.)
• 1 με τεχνητό 7ης γενιάς
• 1 γήπεδο φυσικού χλοοτάπητα προπόνησης τερματοφυλάκων
• 2 γήπεδα (5Χ5)
• Ανοικτή θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων
• 3 γήπεδα τένις
• 1 γήπεδο πολλαπλών δραστηριοτήτων
• Σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις (1.400 τ.μ. περίπου), οι οποίες περιλαμβάνουν γυμναστήριο, αποδυτήρια, εργομετρικό κέντρο, αναψυκτήριο, μπουτίκ, conference room και πληθώρα βοηθητικών χώρων.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Κόστος κτήσης έκτασης 40 στρεμμ. από τη θυγατρική του ομίλου ΣΜΥΡΝΗ 1890 ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, Gentle Croc Holdings Ltd.: 3 εκατ. ευρώ

Κατασκευαστική Φάση Α’: 4,7 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Α’ περιλαμβάνει εκσκαφές, επιχωματώσεις, μπετόν, έργα αντιστήριξης, υποδομές υδρορροών, δεξαμενές, κατασκευή γηπέδων, κατασκευή πισίνας κλπ.)

Κατασκευαστική Φάση Β’: 1,3 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Β’ περιλαμβάνει την κατασκευή της κύριας κτιριακής εγκατάστασης του προπονητικού κέντρου η οποία θα ανέρχεται στα 1.400 m2 περίπου)

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΛΥΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

• Διοργάνωση τουρνουά ποδοσφαίρου ομάδων, επιχειρήσεων και φορέων
• Σχολικός αθλητισμός - Σχολικές αθλητικές εκδρομές
• Καλοκαιρινά camp πολλαπλών δραστηριοτήτων
• Διάθεση του κέντρου σε ομάδες του εξωτερικού
• Ενοικίαση γηπέδων στο κοινό (5x5, 7x7, 11x11)
• Συνεργασία με ομάδες και ακαδημίες για την ανάπτυξη του ράγκμπι
• Θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων ανοιχτή στο κοινό με παράλληλη εκμάθηση κολύμβησης και τμημάτων AQUA GYM
• Ενοικιαζόμενα γήπεδα τένις σε ενδιαφερόμενους με παράλληλη διοργάνωση τουρνουά και σχολών του αθλήματος
• Δημιουργία σύγχρονου γυμναστηρίου για όλες τις ηλικίες
• Παροχή ιατρικών και εργομετρικών υπηρεσιών

Οικονομικοί Δολοφόνοι. Τα εργαλεία των κερδοσκόπων;

Το ανέφερε και ο Λαζόπουλος στην εκπομπή του σήμερα και μου έδωσε το έναυσμα να το ψάξω. Η ενδιαφέρουσα ταινία του Κούλογλου (επισυνάπτεται το επίσημο τρέιλερ), "Confessions of an Economic Hit man" βασισμένη σε βιβλίο του Τζον Πέρκινς δείχνει τρόπους αποδομήσεως κρατών από ισχυρά συμφέροντα ,που επιθυμούν την εκμετάλλευση και καταλήστευσή τους. Τέτοια συμφέροντα έχουν και ανάλογα "εργαλεία", τους λεγόμενους οικονομικούς δολοφόνους. Επίκαιρο το θέμα όσο ποτέ, όχι μόνο γι' αυτή καθ' εαυτή την αποκάλυψη του τρόπου που γίνεται η αποδόμηση αλλά και για τις συνέπειές της, που σε αρκετές περιπτώσεις παρουσιάζονται στην ταινία, που με αρκετά σημαντική πιθανότητα μπορεί να ζήσουμε στην Ελλάδα, αργά ή γρήγορα. Ένα ερώτημα. Οι ταινία δείχνει τις απειλητικές επαφές των hit-men με ηγέτες χωρών, των οποίων τη συνεργασία ζητούσαν κάτω από το βάρος σοβαρότατων προσωπικών απειλών. Σε πολλές περιπτώσεις οι ηγέτες αυτοί που δεν συνεργάστηκαν, βρήκαν τραγικό τέλος σε "ατυχήματα". Μια βεβιασμένη υπόθεση, που μου έρχεται στο μυαλό είναι αν κάτι τέτοια σενάρια εξηγούν την εξαφάνιση Ελλήνων πολιτικών ηγετών από την ενεργό σκηνή και την απόλυτη σιγή τους στις πρόσφατες εξελίξεις, παρά τα όσα τους καταμαρτυρούν και τα οποία μένουν χωρίς καμμιά απάντηση εκ μέρους των. Ίσως και άλλων οι "αλλαγές" εξηγούνται έτσι. Τι να πούμε τι;;;

Και άλλα ερωτηματικά του αδαούς blogger...

Πως μια χώρα που δεν έχει να δώσει μισθούς και συντάξεις και έκανε παγκόσμιο ρεκόρ δανειoδότησης από ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ, συνεχίζει να φέρει το βάρος της διοργάνωσης πανάκριβων και ζημιογόνων μεγάλων διεθνών διοργανώσεων όπως οι επόμενοι Μεσογειακοί Αγώνες;

Θα έλεγα και για τα Special Olympics, που αναζητούν και εθελοντές -ίσως από τις στρατιές ανέργων- αλλά δεν θέλω να τους βάλω στο ίδιο σακί, λόγω ειδικού συναισθηνατικού βάρους που έχουν τέτοιοι αγώνες.

Αν θυμάμαι καλά μια παρόμοια περίπτωση υπήρξε με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, που είχε αναλάβει η Κολομβία και λόγω οικονομικών προβλημάτων (θαρρώ και ΔΝΤ), απεχώρησε από διοργανωτής και τελικά οι αγώνες έγιναν στο Μεξικό.

Δεν γνωρίζω τι ρήτρες έχει στις δικές μας περιπτώσεις μια τέτοια αποχώρηση, αλλά δεν φαντάζει παράλογο να κάνουμε αγώνες και κάποιοι να πέφτουν κάτω από το όριο της φτώχιας για να σωθεί η χώρα;

Ή ο γυαλός είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε!

Συλλογισμοί πριν την αυλαία

Διαδικτυακή συνέντευξη έδωσε ο τέως παίκτης του Πανιωνίου, ο Αλβάρο Ρεκόμπα σε site της πατρίδας του. Μεταξύ πολλών άλλων, τον ρώτησαν γιατί ενώ είχε τα προσόντα να είναι μεταξύ των πρώτων, ποτέ κατ' ουσίαν δεν έπαιξε με γεμάτες μπαταρίες ώστε να βγάλει όλο αυτό το ταλέντο και την ποιότητα, που και στην πράξη θα τον αναδείκνυαν μεταξύ των κορυφαίω.
Ο Ρεκόμπα με μάλλον αφοπλιστική ειλικρίνεια, απόρροια της πορείας του πλέον προς την αυλαία της καρριέρας του, ομολόγησε (σε δική μου παράφραση):

"Για να είσαι ο πρώτος πρέπει να έχεις μόνο το ποδόσφαιρο στο μυαλό σου και η δική μου προσήλωση δεν ήταν επαρκής".

Όντως ο πρώτος των πρώτων χρειάζεται την πλήρη αφιέρωση και ο Αλβάρο δεν την είχε. Ίσως δεν είχε ούτε τη μέση προσήλωση, που θα του επέτρεπε καρριέρα πιο ανάλογη των αδιαμφισβήτητων προσόντων του και σίγουρα καλύτερο τέλος ... αν και αν το καλοσκεφτούμε, το τέλος και άλλων μεγάλων της γενιάς του Ρεκόμπα ή λίγο πιο μεγάλων δεν ήταν και καλύτερο, ιδίως των Νοτιοαμερικάνων, ας πουμε του Ριβάλντο ή του Ρονάλντο ή του Αντριάνο.
Ένα ανάλογο του κινέζου εν Ελλάδι μπασκετικά ήταν και ο Φάνης, που όπως το 'χει πει και ο ίδιος, δεν ήθελε να ζει μόνο μέσα από το μπάσκετ στα χρόνια της ενεργού δράσης του. Και αυτός θα μπορούσε να είχε καλύτερη καρριέρα και περισσότερους τίτλους αλλά ευτύχησε αν μη τι άλλο να πέσει  αφ' ενός στην ακμή του Ελληνικού μπάσκετ (και το Ελληνικό μπάσκετ ευτύχησε να τον έχει τότε) αλλά και σε μια εποχή πιο τεχνικού και λιγότερου δυναμικού και φυσικού παιχνιδιού.

Ας ελπίσουμε ο Αλβάρο Ρεκόμπα να 'χει καλύτερη τύχη στους επόμενους επαγγλεματικούς του στόχους και μακάρι να μπολιάσει με το ταλέντο του τα παιδάκια, που θα προπονεί από του χρόνου στη Ντανούμπιο και να βγάλει παικταράδες που να πετύχουν περισσότερα από κείνον... (κε Κιντή μια σύναψη σχέσεων με τη Ντανούμπιο και τις ακαδημίες της, που θα 'χει του χρόνου ο Αλβάρο, δεν φαίνεται και άσχημη ιδέα...Τι λέτε;).

Τελώνες και Φαρισαίοι

Οι πύλες του Παραδείσου είναι πιο ανοικτές και προσιτές για τον Τελώνη απ' ότι για τον Φαρισαίο.

Τα λόγια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θα μπορούσαν να έρθουν στο μυαλό όσων ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι ειπώθηκε στην σύσκεψη για την ελληνική οικονομία των πολιτικών αρχηγών τη παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Και πως να μην έρθουν παρόμοιες σκέψεις περί Φαρισαϊσμού στο μυαλό των πολιτών όταν βλέπουν πολιτικούς με τριακονταετή και πλέον θητεία στα κοινά της χώρας ν' αναρωτιούνται για το πόθεν έσχες των πολιτικών, για την εξαίρεση των πολιτικών από τους κανόνες που διέπουν τη ζωή των υπόλοιπων πολιτών της χώρας, για την Ελλάδα της αδιαφάνειας και της αναξιοκρατίας, για το νόμο περί ευθύνης υπουργών, που οι ίδιοι έφτιαξαν, για την οικονομική κατάντια που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις στις οποίες οι ίδιοι μετείχαν;

Πως να μην αναρωτιούνται περί φαρσοκωμωδίας, όταν ο διαφημιστής "πατριδολάτρης" κομματικός αρχηγός θεωρεί σαν σημαντικότερο πρόβλημα για το "πόθεν έσχες" των κομμάτων την προφανώς ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ άρνηση του ΚΚΕ να ελεγχθούν τα έσοδά του και δεν λέει κουβέντα για το 1 εκατομμύριο μάρκα της Ζήμενς στον κύριο Τσουκάτο, που στο ΠΑΣΟΚ δεν γνωρίζουν που βρίσκονται και που το συμβάν αυτό έχει σκεπάσει νεκρική σιγή και αποσιώπηση!

Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα αντί της ορθολογικής μετάλλαξης του, επιχειρεί μια όσο το δυνατόν λιγότερο επίπονη προσαρμογή του στις νέες περιστάσεις, με σαφή προσπάθεια να κρατήσει "ζωντανούς" στις επάλξεις όσο δυνατόν περισσότερους από τους νυν πρωταγωνιστές του και να βρει κάποια εξιλαστήρια θύματα να πληρώσουν τα σπασμένα, ακριβά για όλους τους άλλους και να τα ρίξει βορά του όχλου.

Ο κόσμος περίμενε από τον τύποις (λόγω της αήθους παλαιότερης συνταγματικής αναθεώρησης) ανώτατο άρχοντα να κάνει αν μη τι άλλο σαφείς αναφορές στην άδικη κατανομή των βαρών από τα μέτρα. Ίσως και να προτείνει και κάποιες αν όχι τώρα, έστω στο εφικτό μέλλον, μέριμνες που να δράσουν υπέρ των όσων αδυνάτων πλήττονται βάναυσα. Αντ' αυτού προτίμησε να παίξει κυρίως το ρόλο του σκληρού τιμωρού και του ταγού της επιχείρησης "καθαρά χέρια", που καλούνται να διεξάγουν τα ίδια πρόσωπα που επί έτη συνεργάζονταν στενότατα (και άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν, αν μη τι άλλο, σε γνώση ή υποψία) με όσους πιθανόν βρεθούν με όχι τόσο καθαρά χέρια.
Προς τιμή του πάντως μίλησε για μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων αλλά δεν ρώτησε τον κο Παπακωνσταντίνου γιατί δεν την θεσμοθέτησε μέσα στο πακέτο μέτρων του μνημονίου, μήπως και γλύτωνε καμμιά σύνταξη αναπήρων και γερόντων; ΑΡΑΓΕ ΓΙΑΤΙ ΚΕ ΥΠΟΥΡΓΕ; Δεν νομίζω να μην το ενέκρινε το ΔΝΤ;

Και εν κατακλείδι, κάποιος ας τονίσει επιτέλους στους κυρίους-κυρίους αρχηγούς ότι η Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα νόμων αλλά εφαρμογής των νόμων...Γιατί πάλι θα θεσμοθετήσουν για να λύσουν προβλήματα που αφορούν την δράσην εαυτών. Και ποιος εγγυάται ότι στη συνέχεια δεν θα ξεκινήσουν με την πρώτη ευκαιρία τις "παρακάμψεις"; Το παρελθόν πάντως δεν εγγυάται το μέλλον.

Η Ελλάδα του 2010 δεν είναι η Ελλάδα του 1922. Το να στήσουν στο σκαμνί 3-4 αδύνατους κρίκους της αλυσίδας δεν θα αγιάσει τους υπόλοιπους. Μόνο στην πράξη θα δείξουν την αλλαγή τους. Και απαιτούνται ειλικρινείς γενναίες πράξεις ... όπως πχ η γενναία μείωση της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων σε ποσοστό μεγαλύτερο του 17% που φαίνεται να υπολογίζεται η μεσοσταθμική μείωση των συντάξεων. Για να υπάρξουν τα ίδια μέτρα και σταθμά κε Πρόεδρε. Δεν αρκούν κε Πρόεδρε δυστυχώς οι "ηχηρές παρεμβάσεις" όταν υπάρχουν ώτα μη ακουόντων και σκοπίμως κωφευόντων.

Δημοσκοπήσεις και αντιφάσεις

Ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση προαναγγέλλει το ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, σχετικά με την αποδοχή των μέτρων και τη συμφωνία του κόσμου με απεργίες και κινητοποιήσεις. Όπως φαίνεται σε ανάρτηση στο in.gr, ο κόσμος δείχνει να έχει μια τάση αποδοχής των μέτρων μετά τα συμβάντα της Τετάρτης.

Θα είναι ενδιαφέρον σε μια τέτοια περίπτωση να κοιτάξουμε την ακριβή διατύπωση των ερωτήσεων που υποβλήθηκαν προς απάντηση στους συμμετέχοντες. Ως τώρα είχαμε στην Ελλάδα χρήση των δημοσκοπήσεων σαν εργαλείο ανίχνευσης της κοινής γνώμης ώστε να λαμβάνουμε μέτρα που να χαϊδεύουν αυτιά. Ίσως τώρα πια οι δημοσκοπήσεις να χρησιμεύσουν περισσότερο για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης μέσα από την επίτευξη κατυεθυνόμενων επιθυμητών αποτελεσμάτων. Ας μην προτρέχουμε βέβαια αλλά ας κρατάμε τα μάτια μας ανοιχτά και το μυαλό μας μακριά από πολώσεις.

Και πέρα από τις δημοσκοπήσεις έχουμε τις αντιφάσεις του κου Υπουργού των Οικονομικών. Από τη μια είναι μονόδρομος τα μέτρα από την άλλη να προσπαθεί να δικαιολογήσει το σύνθημα "Λεφτά Υπάρχουν".
Τι μας λέει ο κος Υπουργός:

«Η ελληνική οικονομία παράγει πλούτο, απλώς κάποιοι τον νέμονται. Αρα λοιπόν χρήματα υπάρχουν.»

Και όμως κε Υπουργέ τα μέτρα μονόδρομος δεν φαίνεται να στρέφονται εναντίον όσων νέμονται τον πλούτο αλλά εναντίον των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Από την άλλη κε Υπουργέ, ο πλούτος που παράγει η Ελληνική οικονομία φθάνει; Αν ναι γιατί το ισοζύγιο των εισαγωγών - εξαγωγών γέρνει τόσο πολύ από την πλευρά των πρώτων;

Πανιώνιος-Λεβαδειακός 3-2

Σε φιλικό αγώνα που έγινε σήμερα στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, ο Πανιώνιος νίκησε με 3-2 την ομάδα του Λεβαδειακού. Λίγο καλύτερα από το πρωτάθλημα που ήρθαμε ισόπαλοι 2-2, με γκραν-γκινιόλ επιστροφή στο τέλος από 0-2. Πάντως και πάλι για λίγο βρεθήκαμε να χάνουμε. Και πάλι για τρίτο αγώνα φέτος δεχθήκαμε γκολ από τον Μπάρκογλου.

Τα γκολ: Μπάλαμπαν 16', Κούκετς 38' και 66'
Σερζίνιο 30', Μπάρκογλου 33'

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Μπέλιτς, Μανιάτης (55’ Σάμαρης), Γουέλινγκτον (71’ Τζαβέλλας), Γιόνσον (55’ Κοντοές), Όμο (88’ Καμπούρης), Τσοτσαλίτς (55’ Νικολάου), Κουμορτζί (78’ Αναστασόπουλος), Κούκετς (67’ Λουκίνας), Γουνδουλάκης (83’ Κοντοχρήστος), Σκούφαλής (88’ Κούρντι), Μπάλαμπαν (76’ Κολοβός).

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Hajduch, Μουλόπουλος, Κόλτζος, Martorell, Ζησόπουλος, Begona, Serginho, Μαχαίρας, Γάτσος, Γαλανόπουλος, Μπάρκογλου.
Στο Β’ ημίχρονο αγωνίσθηκαν και οι: Στρατηλάτης, Παπαχαραλάμπους, Πουντόπουλος, Napoleoni, Abubakari, Ταραλίδης, Παπαδόπουλος

Αναζητείται Όραμα. Αναζητείται Ελπίς

Είχε δημοσιευθεί κάποια στιγμή το 2009, πριν η κρίση γίνει τόσο έντονη όσο τώρα. Δυστυχώς πολλά απ' αυτά δεν μπορέσαμε να προλάβουμε να τα κάνουμε πριν μπούμε σε περιπέτειες και υποθηκεύσουμε τη χώρα και τους εαυτούς μας. Ίσως όμως ποτέ δεν είναι αργά. Το βασικότερο που μένει απ' αυτό το κείμενο είναι ότι χωρίς όραμα και στόχους, αυτό που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι η μιζέρια. Αν θέσουμε όραμα και στόχους τότε θα πυροδοτήσουμε την προσπάθεια και θα δώσουμε ζωή στην ελπίδα:

Στόχοι για μια νέα Ελληνική Πραγματικότητα

Η χώρα βρίσκεται σε μια φάση της ζωής της, που πρέπει να γιατρέψει τις πληγές, που της δημιούργησε ο ευδαιμονισμός και η έλλειψη αναπτυξιακών στόχων των προηγούμενων δεκαετιών.
Αποδείχθηκε ότι το να ζούμε με δανεικά επ’ άπειρον και μάλιστα το να θέλουμε έτσι να ζούμε και πλουσιοπάροχα και με ανέσεις , είναι παράλογο και ανέφικτο και έχει οδηγήσει σε μια παρακμιακή κατάσταση, που τείνει να διαλύσει τον κοινωνικό μας ιστό.
Πέρα λοιπόν από το γιάτρεμα των πληγών μας, που πρέπει να γίνει αναγκαστικά και με στερήσεις και με θυσίες (όπως έγινε και στο παρελθόν σε αντίστοιχες φάσεις και μετά το 1897 και μετά το 1922 και μετά το 1949), είναι απαραίτητο να βάλουμε οράματα και στόχους, που θ’ αποτελέσουν το κίνητρο για νέα δημιουργία και ανάπτυξη.
Αφού αποδεχθούμε την ανάγκη των θυσιών και προσπαθήσουμε να μπει μια τάξη, θα πρέπει να κοιτάξουμε και μπροστά και να επιλέξουμε τους τομείς, που η χώρα μας θα προσπαθήσει να παράγει και να δημιουργήσει για να ξεφύγουμε κάποια στιγμή από την ανάγκη του δανεισμού και τα χρέη. Μάλιστα είναι σωστό, ότι οι δυο προσπάθειες, του ξεχρεώματος και της ανάπτυξης, πρέπει όσο το δυνατόν να γίνουν παράλληλα. Πρέπει να ξυπνήσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις αυτής της χώρας, που κοίμησε ο ψευδο-ευδαιμονισμός και η καλοπέραση . Ναυτιλία, τουρισμός, λιμάνια, επιστημονική γεωργοκτηνοτροφία, ανάληψη έργων από τεχνικές μας εταιρίες, προσπάθειες στην καινοτομία και τη λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη, πρέπει να τα επιχειρήσουμε και να τα βάλουμε σαν αναπτυξιακούς στόχους. Έχουμε το δυναμικό σε άτομα με προσόντα και αντί να το χαραμίζουμε στα stage και τους διαγωνισμούς για αντιπαραγωγικές θέσεις του δημοσίου, αντί να το κάνουμε να έχει τη νοοτροπία του να τρυπώσει κάπου για να επιζήσει, οφείλουμε να το εμπνεύσουμε με τη νοοτροπία του επιχειρείν, με την καινοτόμο διάθεση και με την όρεξη για δημιουργία και ανάπτυξη.
Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει τα κίνητρα να είναι ισχυρά και να υπάρχει πρώτα απ’ όλα η διευκόλυνση με λιγότερες και λιγότερο χρονοβόρες διαδικασίες εκ μέρους του κράτους, με ένα πάγιο και ξεκάθαρο φορολογικό σύστημα, με συνθήκες ασφάλειας της εργασίας και του επιχειρείν και με ένα σύστημα υγιούς και όχι διαπλεκόμενου ανταγωνισμού. Και πρέπει να διευκολύνουμε και τους ξένους επενδυτές και επιχειρηματίες, που θέλουν να δημιουργήσουν βάζοντας λεφτά στη χώρα, χωρίς να τους προβάλλουμε προσκόμματα είτε συντεχνιακά είτε κρατισμού. Το κράτος οφείλει να εξασφαλίζει την εύρυθμη και νόμιμη λειτουργία των όσων δρουν οικονομικά στη χώρα, με κοινωνική πρόνοια για τους εργαζόμενους, αλλά αυτό οφείλει να το κάνει μέσα από καθαρά και σταθερά νομικά πλαίσια και όχι κατά περίπτωση και με βάση διαπλοκές με ιδιωτικά συμφέροντα.
Θα μπορέσει η νέα Ελλάδα στην παρούσα φάση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Ο χρόνος θα δείξει αν όλοι εμείς αποδειχθούμε άξιοι των περιστάσεων.

Τα οράματα στην υπό υποθήκευση Ελλάδα είναι πιο δύσκολα και να τα θέσουμε και να τα προσπαθήσουμε, αλλά είναι απαραίτητα για να συγκλίνουμε τις προσπάθειές μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις, για να πιαστούμε χέρι-χέρι και να βγούμε από το σκοτεινό τουνελ του παρόντος. Αυτοί που θα σταθούν ταγοί της προσπάθειας οφείλουν να βάλουν τους στόχους και να σηματοδοτήσουν την ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας.

Παρουσίαση Προπονητικού Κέντρου ΑΠΗΛΙΟΝ. Τελευταίες φήμες για μεταγραφικούς στόχους.

Την Τρίτη (11/5, 13:00), θα γίνει παρουσίαση του νέου προπονητικού κέντρου του Πανιωνίου, στο Κορωπί. Θα ξεναγηθεί σε αυτό ο νέος προπονητής κος Στάρε. Την παρουσίαση θα κάνει ο κος Κιντής.

Εν τω μεταξύ, φαίνεται ότι η ΠΑΕ και ο νέος προπονητής έχουν βάλει στους στόχους τους την απόκτηση ενός επιτελικού μέσου με δυνατότητες να κάνει παιχνίδι και σήμερα γράφεται (sentragoal) το όνομα του ποδοσφαιριστή της Σατορού (Β' Γαλλίας), Κέβιν Κονστάν, 23 ετών, με 33 συμμετοχές φέτος και 10 γκολ, που μένει ελεύθερος στο τέλος Ιουνίου. Στατιστικά για τον Κονστάν θα βρείτε εδώ.

ΥΓ: Πάντως η Σατορού του Κονστάν (με προπονητή τον Ζαν Πιερ Παπέν) ... δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολυ καλά στην Ligue 2. Προς το παρόν σώζεται με διαφορά τερμάτων. Ο παίκτης δείχνει και επιρρεπής σε κάρτες.

Τα καταφέραμε ... Το κράτος επιτέλους επανιδρύεται ... αν προλάβουμε τη χρεοκοπία

Να λοιπόν που ο κύριος στόχος της διακυβέρνησης Καραμανλή επιτυγχάνεται έστω και δι' αυτής της οδού. Το Ελληνικό κράτος επανιδρύεται. Μέτρα που χρόνια ήθελαν να πάρουν τα κυβερνώντα κόμματα και δεν τα ελάμβαναν λόγω πολιτικού κόστους, τώρα θα εφαρμοσθούν και μάλιστα υπό την ξένη εποπτεία, που καθιστά σίγουρη την 'αξιόπιστη' εφαρμογή τους.

Βέβαια υπάρχουν κάποιες παρενέργειες, πως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά και πως γίνεται αγώνα δρόμου μήπως και η επανίδρυση προλάβει ... την οριστική διάλυση και χρεοκοπία.

Αλλά ο στόχος επετεύχθη και μάλιστα με την ίδια τακτική του "ώριμου μήλου" που έπεσε από το δέντρο, την οποία εφάρμοσε ο κος Καραμανλής για να ανέβει στην εξουσία το 2004. Ίσως βέβαια το φρούτο (η οικονομία της χώρας) παραωρίμασε και έφθασε να σαπίσει και να γίνει μάλλον ακατάλληλο προς βρώση.

Επειδή πια τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και όντας στο αμήν πήραμε μια παράταση 3 ετών, θα πρότεινα να εφαρμόσουμε την ποδοσφαιρική νοοτροπία των "φίλων" μας των Γερμανών, ο καθένας στο εργασιακό του μετερίζι (όσο θα το έχουμε αυτό διαθέσιμο ..λόγω μέτρων...), να "παίξουμε" δηλαδή με αυταπάρνηση και μέ όλες τις δυνάμεις μας σ' αυτή παράταση ως το τελευταίο λεπτό, διεκδικώντας τη νίκη, όσο και αν τώρα είμαστε από κάτω. Τ' οφείλουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας. Το οφείλουμε σαν απάντηση και σ' όσους τώρα μας κατακρίνουν συλλήβδην ως λαό και σ' όσους μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση και τώρα θυμήθηκαν ν' αγωνιστούν για τη σωτηρία της Πατρίδας. Και ας ελπίσουμε ότι της προσπάθειας θα ηγηθούν τίμιοι αλλά και ικανοί. Ο κος Παπανδρέου ας αναρωτηθεί αν όντως έχει τετοιο επιτελείο, που να μπορεί να ανταποκριθεί στην κρισιμότητα των περιστάσεων. Θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες αν το κάνει αυτό αντικειμενικά και μπορέσει να χρησιμοποιήσει ακομμάτιστα τους αξιότερους. Αναζητούνται Ζολώτες και Αγγελόπουλοι, που δεν θα έχουν μόνο τις γνώσεις αλλά και τα κότσια (γιατί δυστυχώς η πράξη απέδειξε ότι οι γνώσεις δεν αρκούν, όταν δεν το λέει και η ψυχή).

Διαξεύδεται από τον προπονητή της Γκάνας η λίστα των υποψηφίων για το Μουντιάλ (που συμπεριελάμβανε τον Κουμορτζί)

Ο προπονητής της Γκάνας Μίλοβαν Ράγεβατς διέψευσε την λίστα των υποψηφίων για την Εθνική ομάδα της χώρας, που διέρρευσε από συνέντευξή του σε Γερμανικό περιδικό για το ποδόσφαιρο. Απλά για την ιστορία, δείτε τη σχετική λίστα παρακάτω με τα ποσοστά πιθανότητας κλήσης για τον κάθε παίκτη, μεταξύ των οποίων και ο Μπερνάρντ Κουμορτζί (Βέβαια συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, παρά τις διαψεύσεις)...:

List Summary

Goalkeepers:
Stephen Ahorlu (90% chance of making it), Richard Kingson (100%), Daniel Agyei (100%)

Defenders:
John Paintsil (100%), Isaac Vorsah(100%), Lee Addy (90%), Nana Akwasi Asare (0%), Samuel Inkoom (100%), Latif Mohammed (50%), John Mensah (100% fitness permitting), Hans Adu Sarpei (100%), David Addy(50%), Karim Alhassan(50%),

Midfielders:
Michael Essien(100%, fitness permitting), Kwadwo Asamoah(100%), Sulley Muntari (100%), Emmanuel Agyemang-Badu (100%), Kevin-Prince Boateng (100%), Derek Boateng (75%), Anthony Annan (100%), Bernard Kumordzi (50%), Moussa Narry(50%), Haminu Draman(75%), Andre Ayew(100%), Stephen Appiah (100%, fitness permitting)

Forwards:
Asamoah Gyan (100%), Eric Bekoe(50%), Matthew Amoah(100%), Prince Tagoe(100%), Quincy Owusu-Abeyie (50%), Ahmed Barusso (30%)

Coach’s addition to list:
Cofie Bekoe (Petrojet)

Το σύστημα του πολιτικού παιχνιδιού - "Καλύπτουμε όλους τους χώρους"

«Η λογική του λαϊκισμού και των μικροπολιτικών υπολογισμών που κατέστρεψε την κυβέρνηση μας και μας έφερε σήμερα εδώ καθοδηγεί και τώρα τις επιλογές μας. Λυπάμαι αλλά αυτόν τον κατήφορο δεν μπορώ να τον ακολουθήσω».

Δεν θα επικροτήσω την καταψήφιση της νομοθέτησης του μνημονίου από τη Νέα Δημοκρατία. Πιθανότατα είναι ορθή η άποψη ότι καταψηφίζεις κάτι όταν έχεις εναλλακτική λύση να προτείνεις.

Θα ήθελα όμως να ερωτήσω όλους αυτούς, που άφησαν τη χώρα χωρίς εναλλακτικές λύσεις - μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται εκ των πρώτων η κα Μπακογιάννη - όταν ψηφίζουν ΝΑΙ σήμερα, ψηφίζουν ΝΑΙ στο να πάρουμε τα χρήματα ή ΝΑΙ στην ορθότητα των μέτρων που συμπεριλαμβάνει το πακέτο στήριξης; Μας λένε ότι το ΝΑΙ είναι μονόδρομος και ναι πλέον για μια προσωρινή αποφυγή της χρεωκοπίας, η βοήθεια ΔΝΤ/ΕΕ ίσως είναι μονόδρομος (και μετά κάνουμε το σταυρό μας να μας λυπηθεί ο Πανάγαθος και η Παναγιά και να κάνει κάποιο θαύμα για να αποφύγουμε τη χιονοστιβάδα του χρέους). Συμφωνούν όμως ότι τα μέτρα αυτά είναι μονόδρομος; Και μην πιπιλίσουν πάλι την καραμέλα της επιβολής των μέτρων από το ΔΝΤ γιατί ψεύδονται και ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Η Τρόικα ζήτησε την εξασφάλιση συγκεκριμένων ποσών και τους είπε ότι αν έχουν άλλα μέτρα που να εξασφαλίζουν τα ποσά αυτά, να τα παρουσιάσουν. Αλλά το κράτος, που δημιούργησαν και δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη, πνιγμένο στη ρεμούλα και τη γραφειοκρατία, μπορούσε μόνο να πνίξει τους μικρομεσαίους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, σαν τα πιο εύκολα θύματα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Για την κα Ντόρα μια καλή ερώτηση είναι επίσης το γιατί έμεινε από το 2004 σε μια κυβέρνηση λαϊκισμού και μικροπολιτικών επιλογών; Μήπως γιατί έπαιζε και κείνη στο ίδιο παιχνίδι καιροσκοπισμού και μικροπολιτικής; Καλό είναι πάντως το ότι παραδέχεται ότι δεν αντέχει άλλο ... άσχετα αν το κάνει για να δημιουργήσει τα νέα παρακλάδια του πολιτικού συστήματος, που θα προσφέρουν τις εναλλακτικές επιλογές του Αύριο.

Για τους αρχηγούς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που αποδείχτηκαν σήμερα λάτρεις της τακτικής του "μαντριού" και του "κομματικού στρατού", είναι απαράδεκτο το ότι δεν άφησαν σε ένα θέμα πατριωτικής και πολιτικής συνείδησης, τους κοινοβουλευτικούς στρατούς τους, να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Αυτή είναι η συμμετοχική δημοκρατία κε Παπανδρέου; Αυτός ειναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός κε Σαμαρά;
Για τον κο Σαμαρά άκουσα και το σενάριο ότι κάποιος από το χώρο της Δεξιάς όφειλε να μην αφήσει έρμαιο στις ορέξεις της αριστεράς, τη λαϊκή οργή εναντίον της κοινωνικής αδικίας των μέτρων. Το σύστημα προσπαθεί να καλύψει "χώρους" σε κάθε σημείο. Αν ήταν ποδόσφαιρο το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται, θα ζήλευε και ο Μουρίνιο την τακτική τους.

ΥΓ: Για να μην παρεξηγηθώ για αντιφάσεις, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η πολιτική άποψη του blog, συμφωνεί εν πολλοίς με αυτή της κας Μπακογιάννη. ΝΑΙ επί της αρχής, όχι σε ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα και σε περικοπές σε ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα.
Δεν πιστεύω ότι το δίχτυ ασφαλείας θα μας σώσει παρά μόνο πρόσκαιρα αλλά και το πρόσκαιρα δίνει ακόμα μια παράταση της ελπίδας ... και ο Θεός είναι Μεγάλος, κανείς δεν ξέρει τις βουλές του.

Επίσης διαφωνώ πλήρως με το ότι οι "αρχηγοί" δεν άφησαν τους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Δεν αφήνουν το λαό ν' αποφασίσει άμεσα, δεν αφήνουν τώρα ούτε και τους αντιπροσώπους του. Είναι λυπηρό και ανήθικο.
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρειαζόταν να προβεί σε αυτή την πομπώδη στράτευση της κοινοβουλευτικής του ομάδας για να εξωθήσει την Μπακογιάνη στην έξοδο από τη ΝΔ. Πιθανόν και οι δυο και άλλοι του πολιτικού συστήματος να ήθελαν να δημιουργηθεί αυτός ο ντόρος για να τονισθεί η διαφορετικότητα και παράλληλα με τον αποπροσανατολισμό του κόσμου να απλώσουν τα κλαδιά του συστήματος για να καλύψει τα κενά, που η αναγκαστική φθορά των δικομματικών κυρίαρχων της μεταπολίτευσης, θα δημιουργήσει.

Οι επενδυτές της ανοησίας και των φημών

Επειδή κυκλοφορεί πληθώρα ράδιο-αρβύλας στο διαδίκτυο και η κοινή γνώμη επηρεάζεται κατά το δοκούν του κάθε τυχάρπαστου, αναρτώ αναφορά τέως συμβούλου της κεντρικής τραπέζης της Κίνας, Yu Yongding (τέλος Ιανουαρίου 2010), σχετικά με την πιθανότητα αγοράς μέρους του Ελληνικού χρέους από τους Κινέζους. Κάνω την ανάρτηση γιατί ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φήμη ότι η Κίνα ζήτησε να αγοράσει το Ελληνικό χρέος και η Ελληνική Κυβέρνηση αρνήθηκε:

"Even if pricing is attractive, one key problem for Greek government bonds is the lack of credibility, Yu said. We trust U.S. statistics on debt and deficits. The numbers are not pretty but we have a pretty good idea, so we would know what we are buying. In contrast, Greece’s statistics have been sharply criticized by the European Commission."

Είναι φανερή η έλλειψη αξιοπιστίας της Ελλάδας, που συνεχώς τονίζει ως γενεσιουργό αιτία της κρίσης ο κος Παπακωνσταντίνου (ο οποίος δυστυχώς, κατά την άποψη του blog, συνεισέφερε και αυτός στην κρίση αξιοπιστίας της χώρας, διογκώνοντας το έλλειμμα ακόμα και για πράγματα που μπορούσε να συμπεριλάβει σε βάθος χρόνου και όχι άμεσα -νοσοκομεία, αμυντικές δαπάνες- και παγώνοντας τα όποια εισπρακτικά μέτρα στο τελευταίο τετράμηνο του 2009, για μικροκομματικούς λόγους και λόγω επιπόλαιης αντίληψης του προβλήματος).

Όπως προανέφερα, κάνω την ανάρτηση γιατί στις δεδομένες και ιδίως μετά τα χθεσινά, περιστάσεις, είναι τραγική προβοκάτσια εις βάρος της πατρίδας να αυξάνουμε τη δίκαιη λαϊκή οργή με ψέμματα και ανόητες σπερμολογίες. Ας θεωρήσουμε ότι απλά υπάρχει μεγάλη ανοησία, αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιοι επενδύουν στην ανοησία αυτή.

Η ώρα των γενναίων πράξεων έφθασε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Σε απάντηση στους δολοφόνους προβοκάτορες, ο ρυθμιστής του πολιτεύματος οφείλει στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, που λέγεται ότι τελικά θα γίνει, να θέσει την κυβέρνηση προ των ευθυνών της. Υπάρχουν τρία σημεία με βάση τα οποία μπορεί να εκτονωθεί η λαϊκή οργή, που είναι σαφές ότι αν μείνει ως έχει, θα οδηγήσει το οικονομικό πρόγραμμα σε αποτυχία. Ο Πρόεδρος οφείλει αν μη τι άλλο να προσπαθήσει σε αυτή την κατεύθυνση ειδάλλως ιστορικά θα έχει ευθύνες για το ότι επακολουθήσει. Τα τρία σημεία είναι τα εξής:

1. Απόσυρση όλων των οικονομικών περικοπών μισθών και συντάξεων, που ετησίως δεν υπερβαίνουν το τρέχον αφορολόγητο των 12000 Ευρώ.
2. Να μείνει ο ΦΠΑ των τροφίμων στο προηγούμενο προ των μέτρων ποσοστό του 10%,  χωρίς μεταφορά ανελαστικών ειδών διαβίωσης προς τον μεγάλο ΦΠΑ του 23%.
3. Να υπάρξει κυβερνητικός ανασχηματισμός με επιλογή εξωκοινοβουλευτικών στελεχών, τεχνοκρατών και ανθρώπων ευρείας κοινωνικής και επιστημονικής αποδοχής, στα οικονομικά υπουργεία, στο υπουργείο εξωτερικών ενώ να απαιτηθεί η επανασύσταση των υπουργείων ναυτιλίας και τουρισμού ή έστω ξεχωριστών υφυπουργείων αποκλειστικά για αυτούς τους τομείς υπό την αιγίδα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Το σημείο (1) θα εκτονώσει το αίσθημα κοινωνικής αδικίας σε πολύ μεγάλο βαθμό και χωρίς να σπείρει τη διχόνοια που προμηνύουν οι ειδικές επιτροπές για την εξιχνίαση του εγκλήματος της οικονομίας, που εξήγγειλε η κυβέρνηση, μια κομματική κυβέρνηση που δεν έχει τη δυνατότητα να πείσει για τον αντικειμενικό χειρισμό εκ μέρους της βουλευτικής πλειοψηφίας της, τέτοιων θεμάτων (και λόγω του ένοχου κομματικού της παρελθόντος μεταξύ άλλων). Το σημείο αυτό είναι και απόλυτα λογικό να γίνει και δεν βγάζει από το οικονομικό πρόγραμμα μεγάλα ποσά, που κάλλιστα μπορεί το οικονομικό επιτελείο να βρει άλλους τρόπους να τα καλύψει από πιο προνομιούχες τάξεις.

Το σημείο (2) θα δώσει στους κυβερνώντες την καλή μαρτυρία της κοινωνικής μέριμνας και της μη ισοπεδωτικά σκληρής πολιτικής. Δεν δικαιολογείται ν' αυξάνει τον ΦΠΑ των βασικών ειδών ή να τα μεταφέρει στον υψηλό ΦΠΑ όταν άλλες χώρες σε κρίση τον κρατούν στο 0%. Δεν δικαιολογείται να αυξάνει αυτόν τον ΦΠΑ όταν δεν μπορούσε να μαζέψει από τα λαμόγια τον παλιό ΦΠΑ του 19% και άφησε ένα τετράμηνο χωρίς μέτρα, που κορύφωσε την κρίση.
Το σημείο (3) μετά τους σημερινούς νεκρούς, είναι άκρως απαραίτητο. Δεν είναι ότι τεχνοκράτες και εξωκοινοβουλευτικοί θα πάρουν άμεσα διαφορετικά μέτρα, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, που δεν θα κάνουν τις επιπολαιότητες που έκαναν οι τωρινοί  εδώ και μήνες και έχουν εμπειρίες, που μπορούν να βοηθήσουν και στο τέλος-τέλος πιθανότατα με την κοινωνική και επιστημονική αποδοχή τους να ανεβάσουν την αξιοπιστία της κυβέρνησης και την εμπιστοσύνη του λαού σε αυτή. Όλοι βλέπουν ότι υπάρχει τεράστια δυσαρέσκεια προς το πολιτικό κατεστημένο, που μας έφερε εδώ που μας έφερε, συνεπώς κάτι πρέπει να γίνει σε αυτό τον τομέα. Κυβέρνηση που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη με συνεχείς παλινωδίες και καθυστερήσεις χρειάζεται ενίσχυση και διακοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική.

Κε Πρόεδρε είναι γνωστές οι περιορισμένες εξουσίες που έχετε αλλά είναι και ξεκάθαρο ότι ο ρόλος σας δεν είναι διακοσμητικός, όπως κάποιοι της παράταξης που ανήκατε τον ήθελαν. Μπορείτε με τις δηλώσεις και τις πρωτοβουλίες σας να κουνήσετε συνειδήσεις. Και αυτό περιμένουμε να πράξετε.
Δεν είμαι ειδήμονας και ίσως αυτά που πρότεινα παραπάνω να μην μπορούν να εφαρμοσθούν ή να μην μπορούν πλήρως να εφαρμοσθούν.  Ανάλογα μέτρα μπορούν να βρεθούν και αν είναι να πάτε σε συμβούλιο αρχηγών για να πιείτε μόνο τον καφέ σας και να κάνει μετά Μουσολινικές δηλώσεις ο κος Καρατζαφέρης τότε καλύτερα μην το κάνετε γιατί ο κόσμος θα το εκλάβει ως μια νέα παρωδία, ως μια νέα κοροϊδία. Είναι η ώρα των πράξεων και δη των γενναίων. Πολλοί θα πουν ότι ήδη ξένα κοινοβούλια ψήφισαν ή ψηφίζουν τη βοήθεια με βάση αυτά τα μέτρα. Δεν καλούμε να μειωθούν προβλέψεις και πλάνα, καλούμε στο να ορθολογιστούν υπέρ των αδυνάτων της κοινωνίας μας. Εκτός και αν αυτό το κράτος είναι το κράτος των κυρίων που έβγαλαν τις καταθέσεις του στην Κύπρο και στην Ελβετία και διασπάθισαν για χρόνια τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις όχι για ανάπτυξη της χώρας αλλά για προσωπικό πλουτισμό. Και τώρα ζητάνε απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων. Γιατί κάποιοι απ' αυτούς έθεσαν τα θέματα στους επιτρόπους του ΔΝΤ, απούσας της ΓΣΕΕ, που αρνιόταν τον διάλογο και εν τέλει βρέθηκε προ τετελεσμένων (Συνδικαλιστές. Δυστυχώς αποτέλεσαν έναν από τους πόλους της κατάντιας μας. Ανάξιοι των περιστάσεων και στο παρελθόν και τώρα). Και έτσι έγειρε η βάρκα από τη μια μεριά. Αν η Ελλάδα είναι η Ελλάδα αυτών των κυρίων, ειλικρινά λυπάμαι. Μας αξίζει ότι πάθουμε.

Λίγα λόγια πένθους και λύπης

Πίστη μου ακλόνητη ήταν και είναι πως η καταστροφή δεν φέρνει την αναγέννηση σε καμμιά περίπτωση. Δεν μπορεί να το κάνει με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τις ζωές που χάθηκαν σήμερα.
Από χθες τόνισα ότι δεν έπρεπε να κάνουμε τη χάρη όσων ήθελαν έκτροπα και επεισόδια ίσως ακόμα και νεκρούς και ήταν πολύ αυτοί και πιθανότατα ετερόκλιτοι. Δυστυχώς τα συμβάντα επιβεβαίωσαν τις άσχημες προβλέψεις. Ο χουλιγκανισμός γίνεται εύκολος υπηρέτης όσων θέλουν την εκτροπή.

Σήμερα δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο παρά να σκύψουμε τα κεφάλια και να πενθήσουμε τους άδικοχαμένους νεκρούς, τα αδέλφια μας, που χάθηκαν σε αυτή την κοινωνική λαίλαπα, που τώρα φαίνεται ν' αρχίζει και όντας μπροστά μας χρειάζεται να την αντιμετωπίσουμε σαν σκεφτόμενοι άνθρωποι και όχι σαν υπάνθρωποι. Έτσι μόνο πιθανόν να καταφέρουμε να βγουμε από το τούνελ, έχοντας διασώσει την αξιοπρέπεια μας και ένα μίνιμουμ ανθρώπινων αξιών, που χωρίς αυτές, η ζωή μας δεν θα έχει ιδιαίτερη αξία.

3Α. Απολύσεις, Αποζημιώσεις ,Απεργία

Σε συνεντευξή του στο ΣΚΑΙ σήμερα το βράδυ ο κος Λοβέρδος ανέφερε κάποια στιγμή ότι το θέμα της μείωσης των αποζημιώσεων ήταν απαίτηση ... κοινωνικών εταίρων που τέθηκε στους κομισάριους της Τρόικα.

Έχοντας προ ημερών διαβάσει τις δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ κου Δασκαλόπουλου, που αναφερόταν στη συνάντηση του με τους εκπροσώπους της Τρόικα, θυμάμαι ότι ανέφερε πως είναι αντίθετος με μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα αλλά πρόσθεσε ότι χρειάζονται αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, που θα απελευθερώσουν την επιχειρηματική δράση από την ασφυξία που προκαλεί το κράτος ... Δεν ήταν σαφές τότε ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που ζητιούνταν, αναφέρονταν στην αύξηση των απολύσεων και τη μείωση των αποζημιώσεων. Άλλου είδους τόνωση της επιχειρηματικότητας είχαμε στο μυαλό μας ότι ζητούσε ο κος Δασκαλόπουλος.

Για να μην αδικούμε κανένα, μένει ο κος Δασκαλόπουλος να διευκρινίσει σαφώς στον Ελληνικό Λαό αν και αυτός συγκαταλέγεται στους κοινωνικούς εταίρους, που υπονόησε ο Υπουργός. Και όποιος άλλος κοινωνικός εταίρος έχει το θάρρος της γνώμης του ας εκφράσει δημόσια τη συμβολή του στην υιοθέτηση των σχετικών προτάσεων από τους δανειστές της χώρας. Είναι καλό να γνωρίζουμε ο ένας τις διαθέσεις του άλλου. Εκτός και αν θέλουν να διαψεύσουν τον κο Υπουργό...

Για την αυριανή απεργία της ΓΣΕΕ είναι σαφείς και γνωστές στους περισσότερους, οι δυσκολίες του ν' απεργήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχει και συνειδησιακό ζήτημα, όταν υπάρχει έντονα το συναίσθημα πως τα μέτρα είναι μονόδρομος και χωρίς αυτά επέρχεται η καταστροφή της πατρίδας μας. Ο Έλληνας εργαζόμενος έχει και πατριωτισμό και κοινωνική συνείδηση και δεν θέλει να βλάψει τη χώρα του (αλλά και τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του) έστω και σε βάρος των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων του. Πλην όμως αυτοί που μεταφέρουν τις αυξήσεις σε ανελαστικά προϊόντα διατροφής και διαβίωσης και αυτοί που παρουσιάζουν στην Τρόικα σαν αναγκαίες τις "διαρθρωτικές" απολύσεις και μειώσεις των αποζημιώσεων, πιθανότατα έχουν έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης και στηρίζουν τη δική τους επιβίωση στην εξαθλίωση των μαζών.

Και πέρα από την αντίδραση σε όσους πιθανότατα στήριξαν τη ρεμούλα χρόνων και τώρα γίνονται τιμητές των άλλων, υπάρχουν και τα όρια της αντοχής και αυτά κάπως πρέπει να εκφραστούν. Και αυτοί, που θα ζητούν ανά τρίμηνο μέτρα ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν κοινωνοί αυτής της έκφρασης του κόσμου, όσο και αν άλλες "φωνές" δημοσιολόγων θεωρούν καταστροφική τη δημοσιοποίηση της λαϊκής έκφρασης, μήπως και θορυβηθούν οι δανειστές για τη δυνατότητα εφαρμογής των μέτρων. Οι δανειστές θα ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους αλλά και η στάμνα που θα πηγαίνει πολλές φορές στο πηγάδι, κάποτε θα σπάσει και αυτό πρέπει να το ξέρουν πριν τελικά την σπάσουν. Δυστυχώς κάθε τι σε αυτή τη ζωή έχει τα όριά του. Συνεπώς, το μη μιλάτε, μη βογκάτε για να μας δανείζουν, ότι και να γίνει, κάποια στιγμή και αυτό έχει ένα όριο, πέραν του οποίου, το βογκητό θ' ακουστεί. Ίσως να μην είναι αύριο, να 'ναι το Σεπτέμβριο ή πιο μετά, αλλά μπορεί εν τέλει να μην φωνάξει αυτός που ήταν στα όρια της φτώχιας και οι περικοπές τον εξαθλιώνουν ή αυτός που θα χάσει τη δουλέιά του, πέφτοντας σε ανεργία μακροχρόνια σε καιρό ύφεσης και πιθανότατα και με μειωμένη αποζημίωση, που δεν θα του φτάνει για να ζήσει την οικογένειά του;

Η συμμετοχή στην Απεργία, κάποιοι λένε ότι είναι θέμα υπακοής στην απόφαση της πλειοψηφίας που την αποφασίζει. Εγώ θα έλεγα ότι πρώτιστα αποτελεί θέμα ατομικής συνείδησης του καθενός μας, που πάνω απ' όλα πρέπει να "συσκεφθεί" με τον εαυτό του και να κρίνει το τι πρέπει να κάνει με βάση κριτήρια όλων των επιπέδων, πατριωτικά, κοινωνικά, εργασιακά, οικογενειακά και ατομικά. Ας σκεφθούμε λοιπόν και ας πράξουμε κατά συνείδηση σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή της ζωής μας. Ας κάνουμε αυτό, που θεωρούμε σωστό και που θ' αποφασίσουμε οι ίδιοι σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι αυτό που μας υπαγορεύεται, είτε από τους δημοσιολόγους, που εργάζονται στο να καταπνίξουν τις όποιες αντιδράσεις είτε απ' αυτούς, που νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ξεκινήσουν την επανάστασή τους και να σαρώσουν τα πάντα.

Και όπως σε κάθε εκδήλωση, είναι σαφές ότι και στην Απεργία υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις των λόγων συμμετοχής σε αυτή, όσων συμμετέχουν. Υπάρχει βέβαια μια κοινή συνισταμένη. Η αυριανή κοινή συνισταμένη είναι ότι υπάρχουν όρια στην κοινή συμμετοχή στην προσπάθεια και τα όρια αυτά τα υπερβαίνουν ήδη τα συγκεκριμένα μέτρα, που δεν είναι και τελικά. Υπάρχει κοινωνική αδικία μη ανεκτού βαθμού στα μέτρα και κινδυνεύει η εφαρμογή τους και η επιτυχία τους από το γεγονός ότι κυβέρνηση και Τρόικα δεν έλαβαν υπ' όψη τους πολλές παραμέτρους του Ελληνικού ζητήματος στις τελικές αποφάσεις τους. Υπάρχει έλλειψη αξιοπίστίας των μέτρων, όχι μόνο μεταξύ των αγορών αλλά και στον ίδιο τον Ελληνικό λαό, όταν έρχεται η Ευρωζώνη να δανείσει με τέτοιο επιτόκιο, που σύντομα θα προκαλέσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στην αύξηση του χρέους της χώρας και θα την οδηγήσει στην τελική καταστροφή. Υπάρχει έλλειψη αξιοπιστίας της συγκεκριμένης κυβέρνησης (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) που ενώ βγήκε με τεράστια πλειοψηφία, καθυστέρησε και ενήργησε σε πολλά σημεία ερασιτεχνικά και επιπόλαια, μετατρέποντας, με τη βοήθεια των, γι' άλλους λόγους, κωλυσιεργούντων εταίρων μας, τη δημοσιονομική χρήση σε κρίση δανεισμού της χώρας (σε πρώτη φάση, γιατί σε δεύτερη ίσως φθάσουμε και στην κρίση χρέους)

Έίναι σημαντικό ότι και να γίνει, να γίνει συντεταγμένα και με ψηλά την αξιοπρέπεια των εργαζομένων γιατί είναι σαφές ότι ετερόκλιτα συμφέροντα, θα έβλεπαν με ευχαρίστηση επεισόδια και βία στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ας μην τους γίνει η χάρη.

Ένα σχόλιο για τη συνέντευξη Στάρε

Σε άλλη σελίδα του blog έχω αναρτήσει τη σημερινή συνέντευξη τύπου του κου Στάρε επι τη ευκαιρία της παρουσίασης του στα ΜΜΕ.

Θα σταθώ σε ένα σημείο:

"Κάθε φορά να εστιάζουμε την τακτική μας στον αγώνα. Γενική η φιλοσοφία έχει να κάνει με την ροή του αγώνα και το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε".


Είναι η απάντηση του κου Στάρε σε ερώτηση για την αγωνιστική του φιλοσοφία. Με την απάντησή του αυτή, αν μη τι άλλο δείχνει να κινείται ο άνθρωπος στα πλαίσια της κοινής λογικής και του μέτρου. Ούτε για πάγια συστήματα μίλησε, ούτε για άλλα μεγαλεπίβολα. Πιστεύω ότι αυτό λογίζεται στα θετικά στοιχεία που έβγαλε ο νέος προπονητής του Πανιωνίου σε αυτή την πρώτη συνέντευξή του. Και πάλι ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ; Μάθαμε φίλους και "φίλους" και ξέρουμε πως μόνη ελπίδα είναι η δική μας ψυχραιμία και η σύνεση.

Επειδή στο τέλος μπορεί να εμφανιστούν και σαν σωτήρες στους οποίους χρωστάμε ευγνωμοσύνη, ας σημειώσουμε όλοι μας ότι η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5%, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό του ΔΝΤ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (όχι του Γερμανικού λαού στο σύνολό του) ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΥΣΗ και ας θυμηθούμε την παρακάτω στιχομυθία Σουλτς (ηγέτη σοσιαλδημοκρατών στην Ευρωβουλή) - Μπαρόζο, που έλαβε χώρα στις; 20 Απριλίου:

"«Απαράδεκτο μηχανισμό» χαρακτήρισε ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών στην Ευρωβουλή Μάρτεν Σούλτς το σύστημα δανεισμού προς την Ελλάδα με επιτόκιο 5%.

Σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την ώρα των ερωτήσεων, υπογράμμισε ότι βάσει της ρήτρας «μη διάσωσης» (Bail out), ένα κράτος δεν υποχρεούται να αναλάβει τα χρέη ενός άλλου κράτους, αλλά και δεν έχει δικαίωμα να «αποκομίζει κέρδη λόγω του χρέους ενός άλλου κράτους.

Ο κ. Σούλτς αναφέρθηκε επίσης στη Γερμανία και στα κέρδη που θα αποκομίσει συμμετέχοντας στο δανεισμό με 5%, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%.

Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο τον ρώτησε εάν «είναι πρόθυμος να δεχθεί αυτόν τον απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό, ή να θέσει το θέμα σε συζήτηση με Μέρκελ και Σαρκοζί».

Απαντώντας ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι συζήτησε επί πολλές εβδομάδες το θέμα αυτό με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

«Δυστυχώς η μόνη εφικτή λύση ήταν αυτή που υιοθετήθηκε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι ο ίδιος το βρήκε αξιοπρόσεκτο πόσο δύσκολο ήταν να βρεθεί μία λύση αλληλεγγύης και βοήθειας για την Ελλάδα, ενώ είναι πολύ πιό εύκολο για την Λετονία, την Ουγγαρία την Ρουμανία".

Ίσως κάποια στιγμή περάσουμε τις σημερινές περιπέτειες και τότε οφείλουμε να έχουμε κρατήσει ιστορικές μνήμες από το σήμερα και για να μην επαναλάβουμε τα τραγικά μας λάθη αλλά και για να γνωρίζουμε εχθρούς και φίλους. Στους φίλους αρμόζει σαφώς η ευγνωμοσύνη μας.

Σας παραπέμπω επίσης σε μια πολύ καλή ανάλυση, γραμμένη στα Αγγλικά και περιέχουσα ενδιαφέρουσες προτάσεις για την Ελληνική κρίση, του καθηγητή Πολύβιου Πετρόπουλου.

Δυο σημεία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον:

1. Αν η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5% τότε θα επικρατήσει ένα φαινόμενο χιονοστιβάδας που θα κάνει την αύξηση του χρέους της χώρας ως προς το ΑΕΠ, μη ανατάξιμη. Για να μπορέσει η Ελλάδα ν' αντιμετωπίσει το χρέος της, θα πρέπει να δανείζεται με επιτόκιο μικρότερο του ρυθμου αύξησης του ΑΕΠ και είναι βέβαια σίγουρο ότι ρυθμοί αύξησης του Ελληνικού ΑΕΠ μεγαλύτεροι του 5% στα επόμενα χρόνια της ύφεσης, είναι αδύνατοι για την Ελλάδα.

2. Η Ελλάδα στην πρόσφατη κρίση, παρά τα όσα της καταμαρτυρούνται, έχει κάνει 2 δώρα στην Ευρωζώνη. Συνέδραμε στην υποτίμηση του Ευρώ κάνοντας φθηνότερες τις εξαγωγές ης Ευρωζώνης και έκανε τους Ευρωπαίους ηγέτες ν' αντιληφθούν ότι η νομισματική ένωση χωρίς την ύπαρξη ενιαίου δημοσίου οικονομικού ταμείου και κοινοτικής αλληλεγγύης είναι αδύνατη.

Στην πρώτη φωτογραφία της ανάρτησης διακρίνεται η επαίτης Αφροδίτη του νέου ατοπήματος του Focus (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν αυτοί οι Αρχαίοι μας πρόγονοι, που οι πλέον καλλιεργημένοι Γερμανοί του παρελθόντος και του παρόντος λάτρευαν, αλλά μάλλον χωρίς να διαβάζουν Focus). Η Αφροδίτη είναι πολύ ομόρφη έστω και επαίτης και βγάζει τη λεπτότητα και το ανθρώπινο μέτρο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, όσο και αν ασέλγησαν πάνω της βάρβαροι του παρελθόντος .. και του παρόντος.

Στη δεύτερη φωτογραφία σε πρώτο πλάνο διακρίνεται η κα Μέρκελ σε καουμπόικη φιγούρα με δάκτυλο - πιστόλι, που μάλλον δεν έχει σχέση με το πιστόλι του κου Παπανδρέου - ναι εκείνο που εκπυρσοκροτεί. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή πολιτική καθοδηγείται από ένα μείγμα τιμωρών των Γουέστερν της Άγριας Δύσης σε συνδυασμό με το Πρωσσικό ταμπεραμέντο, που η Ευρώπη το γνώρισε με πολύ  άσχημο τρόπο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Έτσι δεν έχει ιδιαίτερο μέλλον. Αλλά πριν δούμε τα της Ευρώπης, εμείς οφείλουμε να καθαρίσουμε τον οίκο μας. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα. Σε αντίθετη περίπτωση ίσως ικανοποιηθούν πρόσκαιρα, απλά κάποια συναισθήματα του όχλου αλλά όχι οι ανάγκες του λαού.

Η πιθανή υπομονή του λαού δεν σβήνει βέβαια τις ευθύνες όσων έφεραν την χώρα στην τωρινή κατάσταση. Ας είναι βέβαιοι πως οι ιστορικές τους ευθύνες δεν θα παραγραφούν, όσο και αν ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, φορτώνοντάς τις ο ένας στον άλλο.

Γιατί ρε παιδιά; Δεν είναι αυτό αγάπη για την ομάδα

Το ματς του μπάσκετ με τον ΠΑΟ δεν έχει λήξει ακόμα. Διεξάγεται πια χωρίς "φιλάθλους" και λίγη σημασία έχει βέβαια το αποτέλεσμά του. Ίσως η ζημιά που έγινε να αποδειχτεί καίρια. Η ομάδα του μπάσκετ έχει χίλια δυο προβλήματα. Δεν υπάρχει πια και η συμπαράσταση του Δήμου της Νέας Σμύρνης κατ' ουσίαν και λόγω του ότι ο τέως Δήμαρχος Κουτελάκης, που ενδιαφερόταν ιδιαίτερα απεχώρησε αλλά και εξ αιτίας της οικονομικής συγκυρίας. Αν φέτος υπήρχε πρόβλημα με χορηγίες, πόσω μάλλον του χρόνου που θα φορολογούνται. Ελάχιστα τα διαρκείας. Και σ' όλα αυτά βάζουμε και πιθανές αυστηρές τιμωρίες, πετώντας καρότα και δεν ξέρω γω τι άλλο σ' ένα ματς, που λίγη σημασία είχε πια για τη φετινή ομάδα. Δεν είναι αγάπη αυτό. Ίσως είναι αυτοκαταστροφικό πάθος, ίσως ενστικτώδεις αντιδράσεις οργής. Αλλά σίγουρα δεν βγαίνουν αυτά ούτε από την καρδιά και σίγουρα ούτε από το μυαλό. Γιατί ρε παιδιά; Είναι κρίμα να χαντακώσουμε μόνοι μας την όποια δυνατότητα έχει αυτή η ομάδα, σύμβολο όλου του Πανιωνίου, η ομάδα του μπάσκετ, να ξανασταθεί κάπως στα πόδια της.

Ερωτήσεις αφελούς

Αν τα Πανθρακικός-Γιάννενα και Πανθρακικός-Πανιώνιος τα χαρακτήρισε το σύστημα UEFA / Λιμάχερ ως ελαφρώς ύποπτα παιχνίδια, το Λάτσιο-Ίντερ άραγε πως θα χαρακτηρισθεί; Εκτός και αν κάποιοι έχουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά σε κάθε περίπτωση ή το σύστημα Λιμάχερ λειτουργεί με "φίλτρα".  Εκτός και αν στην περίπτωση της Ίντερ λαμβάνεται υπ' όψη η διαφορά επιπέδου των αντιπάλων και η αδιαφορία του ηττηθέντος, που ήταν γνωστή εκ των προτέρων σε όλο τον κόσμο. Καλά για τον κο Πλεύρη δεν λέω τίποτα γιατί ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για την κάθαρση στην Ελλάδα και μόνο. Έλληνας βουλευτής είναι, για την Ελλάδα θα ενδιαφέρεται. Απλά στηρίχτηκε στα δεδομένα της διεθνούς ομοσπονδίας και εδώ είναι το ζήτημα . Μήπως θα έπρεπε να εξετάσει τις παραμέτρους, που τα στηρίζουν, πριν τα δημοσιοποιήσει; Ερωτήσεις αφελούς...