Δυστυχώς το πονηρό και άδικο 1-0 στο Ισραήλ, δεν αντετράπη στη Νέα Σμύρνη. Έγινε ένα ακόμα συγκυριακό 0-1 από το αυτογκολ του Κόρμπου.
Μένει βέβαια η πίκρα του αποκλεισμού σε μια αγωνιστική σύγκρουση, που και οι δυο αγώνες έδειξαν ότι μπορούσαμε αυτό που τελικά δεν καταφέραμε.
Δεν το κατορθώσαμε είτε από ατυχία, είτε από απειρία διεθνή, είτε λόγω των γνωστών αδυναμιών του ρόστερ μας, που ίσως αυτοί οι αγώνες μας έδωσαν το έναυσμα και τις ενδείξεις, να τις καλύψουμε αν και όσο μπορούμε.
Η έλλειψη τύχης φάνηκε από νωρίς χθες με τον τραυματισμό και την αποχώρηση του Οικονόμου. Δυστυχώς χάθηκε και ένα ημίχρονο με το ξύλο, που ήρθαν να παίξουν οι Ισραηλινοί.
Τέλειωσε η Ευρωπαϊκή μας προσπάθεια εδώ. Μακαρι και του χρόνου και καλύτερα. Ας προσπσθήσουμε να ξεκουράσουμε λίγο την ομάδα και να καλύψουμε κενά στο χρόνο, που μένει.
ΥΓ: Ναι, όντως αναρωτηθηκα εδώ για το ύφος και το σκοπό της ανακοίνωσης της ΠΑΕ για τη συμμετοχή των Ιρανών με τη Μακάμπι και αναρωτήθηκα γιατί καμιά ΑΕ δεν θεωρώ ότι έχει δικαίωμα να πιέσει όταν απειλούνται ακόμα και ανθρώπινα δικαιώματα υπαλλήλων της. Ο Μασούντ και ο Χατζησαφί μπορεί να αποδείχτηκαν άνθρωποι με αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και αλληλεγγύη, αλλά αυτό γιατί άραγε δικαιώνει την ανακοίνωση της ΠΑΕ αξιακά και δείχνει τι είμαστε όλοι οι άλλοι εμείς, που εκφράσαμε την απορία και κάποιο αντίλογο, όπως μάλλον ωμά εκφράζει σημερινή ανάρτηση στα Πανιώνια Νέα. Κατανοώ ότι η ανακοίνωση της ΠΑΕ είναι μια άριστη δικαιολογία των Ιρανών στην όποια απολογία τους στην Ιρανική ομοσπονδία γίνει, αλλά αυτό αναιρεί και καταβαραθρώνει τον αντίλογο ότι δεν πρέπει να πιέσεις τους υπαλλήλους σου όταν διακυβεύονται ακόμα και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα για αυτούς, για να βάλω τελευταία θέματα όπως η ευκαιρία ζωής τους να συμμετάσχουν στο Μουντιάλ; Συνεπώς οι κρίνοντες ας είναι λίγο πιο επιεικείς στις κρίσεις τους αν μπορούν.
Μένει βέβαια η πίκρα του αποκλεισμού σε μια αγωνιστική σύγκρουση, που και οι δυο αγώνες έδειξαν ότι μπορούσαμε αυτό που τελικά δεν καταφέραμε.
Δεν το κατορθώσαμε είτε από ατυχία, είτε από απειρία διεθνή, είτε λόγω των γνωστών αδυναμιών του ρόστερ μας, που ίσως αυτοί οι αγώνες μας έδωσαν το έναυσμα και τις ενδείξεις, να τις καλύψουμε αν και όσο μπορούμε.
Η έλλειψη τύχης φάνηκε από νωρίς χθες με τον τραυματισμό και την αποχώρηση του Οικονόμου. Δυστυχώς χάθηκε και ένα ημίχρονο με το ξύλο, που ήρθαν να παίξουν οι Ισραηλινοί.
Τέλειωσε η Ευρωπαϊκή μας προσπάθεια εδώ. Μακαρι και του χρόνου και καλύτερα. Ας προσπσθήσουμε να ξεκουράσουμε λίγο την ομάδα και να καλύψουμε κενά στο χρόνο, που μένει.
ΥΓ: Ναι, όντως αναρωτηθηκα εδώ για το ύφος και το σκοπό της ανακοίνωσης της ΠΑΕ για τη συμμετοχή των Ιρανών με τη Μακάμπι και αναρωτήθηκα γιατί καμιά ΑΕ δεν θεωρώ ότι έχει δικαίωμα να πιέσει όταν απειλούνται ακόμα και ανθρώπινα δικαιώματα υπαλλήλων της. Ο Μασούντ και ο Χατζησαφί μπορεί να αποδείχτηκαν άνθρωποι με αυταπάρνηση, επαγγελματισμό και αλληλεγγύη, αλλά αυτό γιατί άραγε δικαιώνει την ανακοίνωση της ΠΑΕ αξιακά και δείχνει τι είμαστε όλοι οι άλλοι εμείς, που εκφράσαμε την απορία και κάποιο αντίλογο, όπως μάλλον ωμά εκφράζει σημερινή ανάρτηση στα Πανιώνια Νέα. Κατανοώ ότι η ανακοίνωση της ΠΑΕ είναι μια άριστη δικαιολογία των Ιρανών στην όποια απολογία τους στην Ιρανική ομοσπονδία γίνει, αλλά αυτό αναιρεί και καταβαραθρώνει τον αντίλογο ότι δεν πρέπει να πιέσεις τους υπαλλήλους σου όταν διακυβεύονται ακόμα και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα για αυτούς, για να βάλω τελευταία θέματα όπως η ευκαιρία ζωής τους να συμμετάσχουν στο Μουντιάλ; Συνεπώς οι κρίνοντες ας είναι λίγο πιο επιεικείς στις κρίσεις τους αν μπορούν.





