Η ανακοίνωση έκκλησης βοήθειας της ΚΑΕ Πανιώνιος

Η ΚΑΕ Πανιώνιος καλεί όποιον με ιδέες ή στην πράξη μπορεί να βοηθήσει την ομάδα να υποβάλλει τις προτάσεις του ως τις 31-7:

«Η προθεσμία υποβολής δηλώσεων συμμετοχής στα πρωταθλήματα της ΕΟΚ, εξέπνευσε την Παρασκευή 10/7, με την ΚΑΕ Πανιώνιος να ενημερώνει πως θα μετάσχει στην Α2 Εθνική και στο Κύπελλο Ανδρών. Με αυτή την ευκαιρία, η διοίκηση της ομάδας επισημαίνει τα εξής:

Το περασμένο καλοκαίρι μια χούφτα ανθρώπων (απλών φιλάθλων) ανέλαβε το δύσκολο έργο διατήρησης της ομάδας μας στη μεγάλη κατηγορία. Χωρίς πολλά μέσα, χωρίς καθόλου χρόνο κι εν μέσω ιδιαίτερα αρνητικών συνθηκών που επικρατούσαν και εξακολουθούν να επικρατούν στη χώρα μας. πρόσκαιρα τα κατάφερε. Στη συνέχεια όμως, υπό το βάρος των προβλημάτων που κληρονόμησε, σε συνδυασμό με λάθη και τις πολλές ατυχίες που προέκυψαν, δεν καρποφόρησαν οι προσπάθειές της κι έτσι η ομάδα βρέθηκε στην Α2.

Σήμερα, η ομάδα μας βρίσκεται μπροστά σε ένα ακόμα σταυροδρόμι, όπου πρέπει να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις για το παρόν και το μέλλον. Η διοίκηση, αφού προηγουμένως κατάφερε να μειώσει τις οικονομικές εκκρεμότητες του συλλόγου σε ανεκτά επίπεδα, που σε άλλες εποχές θα εθεωρούντο αμελητέα για τον Πανιώνιο, ήρθε αντιμέτωπη με το δύσκολο έργο αναζήτησης πόρων για τη συνέχεια. Απευθύνθηκε σε εύπορους Πανιώνιους, επιχειρηματίες, χορηγούς. Δυστυχώς το οικονομικό περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε “κρατάει” για την ώρα ΟΛΕΣ τις πόρτες κλειστές. Απευθυνθήκαμε και στη διοίκηση του Ερασιτέχνη, στον οποίο προτείναμε τη συνεκμετάλλευση των Ακαδημιών, ένα μοντέλο που έχουν υιοθετήσει όλες οι κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη, κυρίως αυτές που έχουν καλή παράδοση στα τμήματα Υποδομών, όπως ο Πανιώνιος. Τόσο τα βραχυπρόθεσμα όσο και τα μακροπρόθεσμα οφέλη αυτού του μοντέλου είναι σημαντικά και δεδομένα (πρόσφατα και όλες οι μεγάλες Ελληνικές ομάδες προχώρησαν σε αυτή τη σύνδεση της ΚΑΕ με τις Υποδομές τους). Δυστυχώς, κι εδώ η ανταπόκριση είχε αρνητικό περιεχόμενο.

Με αυτά τα δύσκολα δεδομένα υπόψιν και με την ανάγκη για την άμεση λήψη αποφάσεων, προσκαλούμε οποιονδήποτε επιθυμεί και δύναται να συνεισφέρει με οποιονδήποτε τρόπο, να προωθήσει τις προτάσεις του στη διοίκηση της ομάδας. Είμαστε ανοιχτοί σε οποιαδήποτε πρόταση θα εξυπηρετούσε το συμφέρον του Πανιωνίου, ακόμα και σε προτάσεις που θα έθεταν ως προϋπόθεση την παραίτηση του υφιστάμενου Δ.Σ. και την παραχώρηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της ΚΑΕ. Με καταληκτική ημερομηνία την 31η Ιουλίου 2015, αναμένουμε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται, να καταθέσει εγγράφως στη Γραμματεία της ΚΑΕ (υπόψη της κας Κατερίνας Κόλλια 210 9343896) τις προτάσεις του.

Σε περίπτωση που, από αυτή τη διαδικασία δεν προκύψει κάποια νέα αξιόπιστη πρόταση για την επόμενη μέρα του συλλόγου, η διοίκηση της ΚΑΕ είναι αποφασισμένη μέσα στην οικονομική πραγματικότητα που διαμορφώνεται, να συνεχίσει τη επίπονη προσπάθειά της για την εξεύρεση πόρων που θα εξασφαλίσουν την αξιοπρεπή συμμετοχή της ομάδας στο πρωτάθλημα της Α2».

Δυστυχώς οι συγκυρίες δεν ευνοούν διόλου...

Μπροστά στο Τρίτο Μνημόνιο

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στο Τρίτο Μνημόνιο κάτω από τις χειρότερες συνθήκες όλης της ως τώρα περιόδου της κρίσης. Με τεράστιο μη βιώσιμο πρόβλημα χρέους, που αρνούνται να αναδιαρθρώσουν οι κρατικοί πιστωτές και οι οργανισμοί πιστωτές, ξανά με δημοσιονομικό πρόβλημα αλλά τώρα και με τραγικό τραπεζικό πρόβλημα.

Και αυτή τη φορά με αυστηρά προαπαιτούμενα για τα νέα δάνεια, προαπαιτούμενα και υφεσιακά και περικοπών, που θα πλήξουν σαφώς ισχυρά και τους αδύνατους, όσο και αν η κυβέρνηση μιλάει για τη δικαιότερη κατανομή των βαρών.

Η Ελλάδα σε αυτή τη φάση βρέθηκε αρχικά και χωρίς φίλους και ελέω της άτεγκτης και τιμωρητικής Γερμανικής πολιτικής, εν τέλει στηρίχτηκε από τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης και του κόσμου ώστε να μην σταλεί στο πυρ το εξώτερον στο οποίον πάρα πολλοί θα ήθελαν να τη δουν. Οι δυνάμεις αυτές απηύδησαν από την ωμότητα και την κυνικότητα των προτάσεων όσων βλέπουν δυστυχώς την Ένωση σαν Ηγεμονία τους και το κοινό νόμισμα το σχεδίασαν δυστυχώς σαν συνέχεια του δικού τους για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της δικής τους οικονομίας και όχι τις ανομοιογένειες των Ευρωπαϊκών χωρών της Ευρωζώνης.

Οι εναλλακτικές λύσεις, όσων τίμια αναφέρονται στη δραχμή ή σε εσωτερικό παράλληλο νόμισμα χρειάζονται χρόνο και οργάνωση, που δεν έχει γίνει. Η αλλαγή από δραχμή σε Ευρώ με ανοικτές τις Τράπεζες χρειάστηκε μήνες και μάλιστα με παράλληλη κυκλοφορία των δυο νομισμάτων αλλά και υπό συνθήκες πλήρους σταθερότητας. Τώρα το αντίθετο θα έμοιαζε έργο αδύνατο να επιτευχθεί.

Οι εταίροι της ζώνης αντί να προτείνουν προσωρινή αποβολή της Ελλάδας και άλλα τερατουργήματα, θα μπορούσαν να προτείνουν προσωρινή εξαίρεση της Ελλάδας από Ευρωπαϊκούς κανόνες, όπως δυνατότητα προστατευτισμού εγχωρίων προϊόντων και δυνατότητα δασμών στις εισαγωγές, που πιθανόν να τόνωνε την οικονομία μας και να αναθέρμαινε την εργασία και την παραγωγή καθώς και να βοηθούσε στην αποπληρωμή των χρεών.

Σε αυτή τη δύσκολη χρονική στιγμή, δεν χωράει να λύνουμε κομματικές και πολιτικές διαφορές αλλά να μείνουμε ενωμένοι για να διασώσουμε ότι διασώζεται και να βρούμε κοινές συνισταμένες των δυνάμεων και των ιδεών μας, που θα μας δώσει κάποιες διεξόδους.
Είναι λυπηρό, όχι μόνον μεταξύ κομμάτων αλλά και πια εντός κομμάτων, να επικρατούν ιδεοληπτικές διαμάχες, που να μην διακρίνουν την καταστροφή της χώρας αλλά τις κομματικές ζημιές και ανακολουθίες. Να στέργουν στα αδιέξοδα όταν είμαστε τόσο βαθειά χωμένοι στο πηγάδι πια.
Αρκετά βγάλαμε τα μάτια μας μόνοι μας και δώσαμε και τα όπλα σε όσους έχουν συμφέροντα από την καταστροφή μας να μας σύρουν ακόμα πιο κοντά στο γκρεμό. Φθάσαμε να έχουμε να διαλέξουμε θάνατο άμεσο ή έμμεσο. Ας πάμε εκεί που δεν θα πεθάνουμε άμεσα και ας προσπαθήσουμε να σηκωθούμε λίγο-λίγο επιτέλους με μια έστω στοιχειωδώς κοινή προσπάθεια για την  Ελλάδα και εμάς τους ίδιους, τους Έλληνες.  Γι’ αυτό πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να βλέπουμε παντού προδότες και να κοιτάξουμε χωρίς καμιά άλλη προτεραιότητα, το κοινό συμφέρον. Όντως έχουμε καταφέρει να γίνουμε αποικία χρέους αλλά σε αυτή τη φάση προέχει να μην πεθάνουμε για να μπορέσουμε να προετοιμάσουμε κάτι καλύτερο για το μέλλον.
Ακόμα και το restart στον υπολογιστή, αν έχει καεί το τροφοδοτικό, δεν γίνεται να ξαναξεκινήσει το σύστημα.

Οι υποτιθέμενοι εναλλακτικοί δρόμοι

Επειδή γράφονται πολλά για την επώδυνη και ταπεινωτική συμφωνία, που έχουμε εμπρός μας αλλά όχι για τα όποια υποτιθέμενα εναλλακτικά σενάρια, αντιγράφω παρακάτω προς σχολιασμό σας, το σενάριο της δραχμής, όπως περιγράφεται το Μάρτιο στο bankingnews.gr:

1)Η διαδικασία μετάβασης της Ελλάδος από το ευρώ στην δραχμή (και δεν αναφερόμαστε μόνο στο σκέλος της εκτύπωσης των νέων δραχμών) θα είναι η περίοδος της απόλυτης φτωχοποίησης του έλληνα. Ξαφνικά η χρηματοδότηση από το εξωτερικό θα μηδενιστεί και η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να δεσμεύσει καταθέσεις για να πληρώσει μισθούς συντάξεις ή να επιβάλλει έκτακτο φόρο στις καταθέσεις.

2)Η επιστροφή της Ελλάδος στην δραχμή και η αποχώρηση από το ευρώ θα οδηγήσει σε μια μαζική έξοδο των ξένων από το ελληνικό χρηματιστήριο και τα ελληνικά ομόλογα. Το χρηματιστήριο, οι μετοχές των τραπεζών και των εταιριών θα καταρρεύσουν. Οι τιμές των ομολόγων θα πέσουν στα επίπεδα χρεοκοπίας και οι αποδόσεις θα εκτιναχθούν σε επίπεδα χρεοκοπίας.

3)Η Ελλάδα θα υποβαθμιστεί σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας από όλους τους οίκους πιστοληπτικής διαβάθμισης.

4)Η Ελλάδα θα δεχόταν δύο ισχυρότατα σοκ της άμεσης αποεπένδυσης, της μαζικής και καθολικής αποχώρησης των ξένων και ταυτόχρονα η νέα δραχμή – με όποια συναλλαγματική ισοτιμία εμφανιζόταν έναντι του ευρώ και του δολαρίου – θα δεχόταν ακραίες κερδοσκοπικές πιέσεις ιστορικών διαστάσεων. Η ΤτΕ χωρίς να διαθέτει συναλλαγματικά διαθέσιμα θα ήταν πανεύκολος στόχος. Η χώρα θα ζούσε σκηνές πανικού καθώς οι επιθετικές υποτιμήσεις της νέας δραχμής θα μηδένιζαν το όφελος της εκτύπωσης νέου χρήματος.

Ότι θα κέρδιζε η Ελλάδα από την νέα δραχμή θα το έχανε από τις επιθετικές υποτιμήσεις. 5)Η ΕΚΤ ακόμη και αν αποδεχόταν μια κλειδωμένη συναλλαγματική ισοτιμία με την νέα δραχμή….η ΤτΕ δεν θα μπορούσε να αποκρούσει τις κερδοσκοπικές πιέσεις.

6)Τα επιτόκια της νέας δραχμής θα εκτοξεύονταν στο 20% με 30%. Η Ελλάδα δεν θα ήταν απλά απομονωμένη από τις αγορές θα αντιμετώπιζε συνθήκες μεσοπολέμου λόγω του πληθωρισμού που θα εκτοξευόταν.

7)Ο βασικός μισθός των ελλήνων δεν θα ήταν αποτιμημένος σε ευρώ στα 180 ευρώ από 586 ευρώ σήμερα.

8)Η Ελλάδα θα διαθέτει χρέος το οποίο είναι σε αγγλικό δίκαιο που σημαίνει τεράστιες υποχρεώσεις. Το χρέος δεν θα μπορούσε να διαγραφεί αμέσως όλα τα διεθνή δικαστήρια θα δέσμευαν την περιουσία του ελληνικού κράτους στο εξωτερικό. Τα συναλλαγματικά αποθέματα θα έχουν καταστραφεί από την προσπάθεια της ΤτΕ να αποκρούσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις.

9)Οι τράπεζες θα καταστρέφονταν και με όρους ρευστότητας και με όρους κεφαλαίων. Τα NPLs θα έφθαναν σε επίπεδα ρεκόρ, το σύστημα θα δεχόταν ένα κραχ ιστορικών διαστάσεων.

10)Οι πολίτες θα προσπαθούσαν άρον άρον να διαφυλάξουν τα ευρώ τους σκληρό νόμισμα έναντι του ασθενικού και αδύναμου ελληνικού της νέας δραχμής.

11)Τα ελληνικά προϊόντα θα αποκτούσαν μια αυξημένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση με το σήμερα αλλά το όφελος από αυτό θα ήταν πενιχρή εμπρός στην ζημία που θα προκαλούσε η επιστροφή στην νέα δραχμή.

12)Με όρους ΑΕΠ θα μειωνόταν έως 20% που σημαίνει θα χανόταν σε ελάχιστους μήνες 36 δισεκ. ευρώ αξίας εθνικού πλούτου.

13) Ο πληθωρισμός θα εκτόξευε στα ύψη τιμές και επιτόκια. Ο τραπεζικός δανεισμός απλά θα ήταν μια ιστορία που θα δίδασκαν οι γονείς στα παιδιά τους.

14)Η αγορά ακινήτων θα κατέρρεε. Με βάση ορισμένα στατιστικά μοντέλα που προσομοιάζουν της Αργεντινής μια πρόσθετη πτώση στις τιμές των ακινήτων περίπου 35% με 40% από τις υφιστάμενες τιμές δεν θα αποτελούσε έκπληξη.

15)Το χρέος ως προς το ΑΕΠ λόγω της μεγάλης μείωσης του ΑΕΠ και της δραματικής υποτίμησης της περιουσίας της Ελλάδος από 177% του ΑΕΠ θα εκτοξευόταν στο 230% με 240%.

Αντιγράφω επίσης μια λεπτομέρεια από σχόλιο αναγνώστη στο in.gr:

"...Στο Ιράκ μετά τον πόλεμο εισήχθη νέο νόμισμα αλλά ΚΑΙ εκεί χρειάστηκαν ένα χρόνο προετοιμασία ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ οι οποίοι χρησιμοποίησαν ΟΛΗ την δύναμη του στρατού τους για να επιβάλλουν την τάξη στο μεσοδιάστημα, μία ντουζίνα από Boeing 747 Cargo πηγαινοέρχονταν στη χώρα, ενώ τρία μεγάλα εργοστάσια εκτυπώσεων στην Αμερική δούλευαν νυχθημερόν για να υποστηρίξουν το εγχείρημα..."

Τέλος να πω ότι οι πιο μεγάλοι σε ηλικία έχουν ζήσει κάποια από αυτά τα θέματα (υψηλός πληθωρισμός και επιτόκια και τα συνεπακόλουθα) και μάλιστα υπό συνθήκες σταθερότητας και όχι πανικού και κατάπτωσης.

Αυτά γιατί είναι πολύ εύκολο για όλους να κάνουν τον υπερπατριώτη και το μεγάλο αγωνιστή στις πλάτες ακόμα και του αρχηγού τους, που βλέποντας τα παραπάνω, προσπάθησε έστω και στο και πέντε να τα αποτρέψει. Και επειδή είναι εύκολο να κατηγορείς για καταστροφολογίες, ας σκεφθούμε πόσα δεινά μας φαίνονταν τερατολογίες, ...  ως τη στιγμή που συνέβησαν.

ΥΓ: Να προσθέσω κάτι που έχω γράψει πολλές φορές εδώ, ότι τούτη την ώρα η Ελλάδα έχει εργατικό δυναμικό στην πρωτογενή και δευτερογενή οικονομία, λιγότερο του 30% του συνόλου. Έτσι δεν έχεις Plan B για να ελπίζεις να τρίψεις συμφωνίες στη μούρη όσων σε ταπεινώνουν αλλά απλά ελπίζεις να μείνεις ζωντανός μήπως και βελτιωθεί η κατάσταση με μεγάλες προσπάθειες και με βοήθεια των εξελίξεων γύρω μας στο μέλλον.

Και ο Ταμπς προσέφυγε στη FIBA

Ο Ταμπς προσέφυγε στη FIBA για να διαφυλάξει τα όσα του χρωστάει από μισθούς η ΚΑΕ Πανιώνιος. Υπάρχει και η προσφυγή Σταμάτη. Όλα αυτά δικαιολογούν ότι είπε ο κος Λιανός σε εμφάνιση του στου Δρελιώζη, ότι δηλαδή το πιο συμφέρον για τον Πανιώνιο είναι εν τέλει η Β' κατηγορία και όχι η Α2. Για να δούμε...

Ποιοι τελικά απεργάζονταν και απεργάζονται το GRExit;

Από το περασμένο καλοκαίρι, που έγινε μάλλον σαφές ότι οι Ευρωπαϊκή Ηγεμονία τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια των Μνημονιακών εγχωρίων πολιτικών δυνάμεων, σπρώχνωντάς τους στην εκλογική δραπέτευση μπροστά στα αδιέξοδα που αντιμετώπιζαν, ως σήμερα που η διαδοχός τους Αριστερά αντιμετωπίζει τοίχους πια, δέσμια και των προεκλογικών υποσχέσεών της και της ιδεολογικής της τοποθέτησης αλλά ΚΥΡΙΩΣ των ατελέσφορων λύσεων, που της προσφέρονται προς επιλογή, γίνεται φανερό ότι η χώρα μας είναι μέσα σε έναν προσχεδιασμένο βρόγχο εκκαθάρισής της με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είτε με τον αργό των παντελώς υφεσιακών Μνημονίων ή με το γρήγορο του GRExit ώστε να περάσει ουσιαστικά στα χέρια συμφερόντων κινουμένων στα πλαίσια αυτής της Ευρωπαϊκής Ηγεμονίας (και σε κάποιο μικρότερο βαθμό στα χέρια κάποιων που επωφελούνται σαν ύαινες από την κατάσταση).

Όταν η χώρα ήταν σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση και με κάποιο πρωτογενές πλεόνασμα, οι της Ευρωπαϊκής Ηγεμονίας επέμεναν σε άκρως τιμωρητικά μέτρα και σε καμιά περίπτωση δεν συζήτησαν αυτό που συμφώνησαν το 2012, ότι αν επιτευχθούν τέτοια πλεονάσματα θα προβούν σε απομείωση του χρέους. Και ήξεραν στις συμφωνίες, που "αριστοτεχνικά" έκαναν, πως η Ελλάδα χωρίς αυτή την διευθέτηση του χρέους, δεν θα μπορούσε να σταθεί απέναντι στον τεράστιο τοίχο των χρεών που έπρεπε να πληρώσει το 2015 και 2016.

Διευκολύνθηκαν από την μετάβαση της διακυβέρνησης στην Αριστερά στην Ελλάδα για να βρουν μεγαλύτερο πάτημα να προωθήσουν τα σενάρια GRExit  με τη δικαιολογία της ιδεοληπτικής Αριστεράς, που δεν συνεννοείται, στην οποία όμως οι ίδιοι εύσχημα έδωσαν την ευχέρεια να γίνει συνομιλητής τους (και μάλιστα όταν έδειξε διάθεση συνεννόησης, αυτοί σε κάθε προσέγγιση έσπρωχναν τις απαιτήσεις τους ακόμα πιο ακραία με σκοπό είτε να σφίξουν τα δεσμά και να διευρύνουν τα κέρδη από αυτά είτε να οδηγήσουν στη ρήξη - ρήξη, για την οποία εύκολα θα μπορούσαν να ενοχοποιηθούν πλήρως οι αντευρωπαϊστές αριστεροί και αριστερότεροι της Κυβερνητικής Παράταξης - και καθόλου πχ ας πούμε κύκλοι της Ηγεμονίας που μέσω ινστιτούτων τους τη ζητούν εδώ και χρόνια και όσοι έβγαιναν και έλεγαν παντού ότι οι Έλληνες δεν θέλουν λύσεις και όχι ότι δεν θέλουν συγκεκριμένες αποτυχημένες πνιγηρές λύσεις χωρίς αύριο).

Στην Ευρώπη υπάρχουν, έστω και περιορισμένες, κάποιες δυνάμεις λογικής και ηθικής και ίσως αυτές μπορέσουν να αντισταθούν και να οδηγήσουν πιθανόν σε κάποια λύση, που σίγουρα όμως δεν θα είναι οριστική και δεν θα σταματήσει τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις αυτών των συμφερόντων. 

Και να σημειώσω ότι αυτά τα συμφέροντα είναι ίδια συμφέροντα και όχι Ευρωπαϊκά και υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά της κυρίαρχης Ευρωπαϊκής Ηγεμονίας. Και θα βρεθεί βέβαια λύση αν και οι δικοί μας ιθύνοντες και θριαμβευτές του Δημοψηφίσματος θέλουν τελικά να υπάρξει και εργαστούν ειλικρινά γι' αυτήν.

Η αργή εξόντωση σου δίνει έστω χρόνο ζωής να συνεχίσεις να προσπαθείς και κυρίως δεν θα δώσει την άμεση χαρά και ικανοποίηση στις ύαινες, που ανέφερα παραπάνω πως κινούνται παράλληλα, να φάνε τα αποφάγια της άμεσης εκτέλεσης. Και ίσως εκείνη η άλλη Ευρώπη της Ελπίδας, που μας έλεγαν οι περί τον κύριο Τσίπρα προεκλογικά, σιγά-σιγά να δυναμώσει κάπως και να κοντράρει την Ηγεμονία. 

Και εμείς αντί να αυτοκτονήσουμε, να συνεχίσουμε να το παλεύουμε με μεγαλύτερη συνέπεια και αλληλεγγύη γιατί σε κάθε περίπτωση η τελική λύση περνάει από τα χέρια μας όσο και αν μας τα δέσουν. Και είναι προφανές πως όλοι μας πρέπει να σταματήσουμε τα "άνευ όρων" και τους λοιπούς ενδοτισμούς γιατί και αυτοί μας αποδυναμώνουν ακόμα περισσότερο και στόχος μας πια είναι δυστυχώς, να δεθούμε όσο λιγότερο σφιχτά γίνεται για να μπορέσουμε κάποτε να πετάξουμε τα δεσμά.

ΥΓ: Μπορεί να παρεξηγηθώ ότι δεν κατανοώ το πνεύμα του πολύ πρόσφατου ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα και μιλάω για λύσεις με "δεσμά" και όχι αξιοπρέπεια που επιβάλλει το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος. 

Η άποψή μου, που με ειλικρίνεια έχω εκφράσει εδώ πολλάκις, είναι ότι το GRExit δεν αποτελεί λύση και θα φέρει την Ελλάδα, στη καλύτερη περίπτωση, στο επίπεδο, που έπεσαν οι πρώην χώρες του Ανατολικού μπλοκ μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989.
Δυστυχώς μετά το Δημοψήφισμα, η ίδια η κυβέρνηση που το διεξήγαγε, εμφανίστηκε να διεκδικεί τα όσα περίπου πρόσφεραν πριν το Δημοψήφισμα οι της Ηγεμονίας και αυτοί να ζητούν και άλλο αίμα ή GRExit.
Θεωρώ ότι δεν κερδίσαμε εν τέλει τίποτα ουσιαστικό αλλά ο χρόνος θα δείξει και μακάρι τελικά να δίνει σε μας πλεονεκτήματα το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος και όχι πατήματα στα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ηγεμονίας. Μακάρι να δώσει αντίθετα πατήματα στις δυνάμεις της λογικής στην Ευρώπη και της αλληλεγγύης. 

ΥΓ2: Αντιγράφω από το analyst.gr:

"...Φυσικά η Ευρωζώνη έχει πάρα πολλά «ιδρυτικά» ελαττώματα (άρθρο), τα οποία πρέπει να διορθωθούν – ενώ η Γερμανία εκμεταλλεύεται και απομυζεί όλα τα μέλη της, απαιτώντας είτε την υποταγή, είτε το θάνατο της Ελλάδας. Εν τούτοις, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να είναι συνετή, διορατική και προσεκτική, προσπαθώντας να λαμβάνει αποφάσεις με γνώμονα το μέλλον της χώρας – χωρίς να πιέζεται από τα προβλήματα του παρόντος.

Πρέπει λοιπόν να αποφύγει με κάθε θυσία την «επιδοτούμενη» από τη Γερμανία πρόταση, η οποία υποθέτουμε πως θα είναι είτε η υπογραφή ενός αποικιοκρατικού τρίτου μνημονίου, είτε το βελούδινο διαζύγιο με την Ευρωζώνη – όπου θα της προσφερόταν η διαγραφή ενός μέρους του δημοσίου χρέους της, με αντάλλαγμα την εκούσια έξοδο της από την Ευρωζώνη (Το σενάριο της δραχμής), την οποία δυστυχώς επιδιώκουν πολλά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.

Μία τέτοιου είδους ενέργεια θα θεωρούταν ως ένα στυγερό έγκλημα εναντίον της Ελλάδας, συνώνυμο με την εσχάτη προδοσία – ενώ θα μπορούσε να δρομολογηθεί επίσης με την υιοθέτηση υποσχετικών πληρωμής (IOU), οι οποίες θα εξαθλίωναν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην παγίδα της δραχμής, δήθεν κατόπιν δικής του επιλογής.

Εάν λοιπόν η κυβέρνηση τοποθετηθεί απέναντι στο δίλημμα «Μνημόνιο ή GREXIT», πρέπει να το αποφύγει, απαιτώντας το αντίδοτο που αναφέραμε: την άμεση επιβολή δασμών στις εισαγωγές, με την παραμονή των τραπεζών σε καθεστώς κεφαλαιακών ελέγχων, πολύ λιγότερο αυστηρών όμως. Το ευρώ είναι μία σημαντική κατάκτηση της Ελλάδας, την οποία δεν έχει το δικαίωμα κανένα κόμμα να θυσιάσει – ενώ για όλα όσα κατέχει κανείς πρέπει να πολεμάει, εκτιμώντας συνετά την αξία τους.

Η Γερμανία δεν επιτρέπεται να μας διώξει από την Ευρωζώνη ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα – ενώ το πρόβλημα της νομισματικής ένωσης, παρά τα αναμφίβολα λάθη της, δεν είναι η Ελλάδα αλλά η Γερμανία, υπό τη σημερινή της πρωσική κυβέρνηση..."


ΥΓ3: Φερχοφστατ σε Τσίπρα:
«Πώς θέλετε να μείνετε στην Ιστορία; Ως ένα εκλογικό ατύχημα που έφερε την καταστροφή και φτώχυνε τη χώρα; Ή ως ένας επαναστάτης μεταρρυθμιστής, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος ή ο Χαρίλαος Τρικούπης;»

Καταλαβαίνουμε τι θέλει να πει ο Βέλγος ηγέτης των Φιλελευθέρων αλλά το παράδειγμα είναι κάπως Ιστορικά ατυχές... Γιατί και οι δυο μεγάλοι Έλληνες Πολιτικοί (του χώρου μάλιστα του Φερχόφστατ) δυστυχώς συνέδεσαν το όνομά τους και με χρεοκοπία της Ελλάδας στις μέρες τους...

Τζιάννι Πιτέλα (επικεφαλής Σοσιαλιστών Δημοκρατών Ευρωκοινοβουλίου):
«K. Τσίπρα δεν ανήκετε στο... κόμμα μου αλλά εγώ αυτή τη στιγμή αισθάνομαι Ευρωπαίος. Για το καλό της Ευρώπης εμείς οι Σοσιαλιστές δεν θα δεχθούμε ποτέ ένα Grexit. Δεν πρέπει να διαιρέσουμε την Ευρώπη, πρέπει να την ενώσουμε. Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα δεν υπάρχει»

Η "άλλη Ευρώπη" καλεί τη Μέρκελ να δώσει στην Ελλάδα την ανάσα που έδωσαν στην ηττημένη Γερμανία, οι νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Από συνέντευξη του Γάλλου οικονομολόγου Τομά Πικετί στη Liberation:

«Όταν ακούω τους Γερμανούς να λένε πως διατηρούν μια ηθική στάση σε σχέση με το χρέος και πιστεύουν σθεναρά πως τα χρέη πρέπει να αποπληρώνονται, τότε σκέφτομαι: τι αστείο! Γιατί η Γερμανία δεν έχει απολύτως κανένα ηθικό έρεισμα έναντι άλλων κρατών.

Η Γερμανία είναι η χώρα η οποία δεν έχει αποπληρώσει ποτέ το εξωτερικό της χρέος, ούτε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Δεν μπορεί να κάνει μάθημα σε άλλες χώρες.

Η Γερμανία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία στο παρελθόν ήταν στην ίδια δεινή κατάσταση που είναι σήμερα η Ελλάδα -για να είμαστε πιο ακριβείς, ήταν σε ΠΟΛΥ χειρότερη οικονομική θέση απ' ότι η Ελλάδα σήμερα. Η ίδια η Ιστορία μας έχει διδάξει λοιπόν πως δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα αυτό. Κι υπάρχουν πολλοί τρόποι να αποπληρωθεί ένα χρέος, κι όχι ένας και μοναδικός, όπως τείνουν να επιμένουν σήμερα τόσο το Βερολίνο, όσο και το Παρίσι.

Ολόκληρο το επονομαζόμενο «γερμανικό θαύμα της οικονομίας» μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο [γνωστό ως «Wirtschaftswunder»] στηρίχτηκε στην ίδια απομείωση χρέους που σήμερα ζητάει η Ελλάδα. Μετά τη λήξη του πολέμου, το 1945, το χρέος της Γερμανίας αναλογούσε στο 200% του ΑΕΠ της. Δέκα χρόνια μετά, το δημόσιο χρέος της ήταν κάτω από το 20% του ΑΕΠ της. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και στη Γαλλία. Αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει επιτευχθεί διαμέσου της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας που προτείνεται σήμερα στην Ελλάδα.

Kατά πόσο οι Γερμανοί δεν είναι ήδη αρκετά γενναιόδωροι απέναντι στην Ελλάδα; Μου κάνετε πλάκα; Γενναιόδωροι; Όταν η Γερμανία κερδίζει ήδη οικονομικά από την Ελλάδα, καθώς επιμηκύνει τα δάνεια, θέτοντας πολύ υψηλά επιτόκια;

Όσοι επιθυμούν να διώξουν την Ελλάδα από την ευρωζώνη θα καταλήξουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Αν η κυρία Μέρκελ θέλει να μείνει στα βιβλία της ιστορίας με θετικό τρόπο, όπως ο Χέλμουτ Κολ κατά τη διάρκεια της επανένωσης των δυο Γερμανιών, θα πρέπει να βρει μια λύση για το ελληνικό ζήτημα που να περιλαμβάνει απομείωση του χρέους της Ελλάδας διάμεσου μιας σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής και πειθαρχίας», καταλήγει ο Πικετί.

Αν

Το σημειώνει ο κύριος Βιλιάρδος σε ανάλυση του και θα ήθελα να το επισημάνω τονίζοντας το "Αν" και τις σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από την απάντηση αυτής της ερώτησης.

Αν λοιπόν το ΔΝΤ είχε δημοσιοποιήσει την έκθεσή του για τη μη βιωσιμότητα του Ελληνικού Χρέους την προ-προηγούμενη εβδομάδα όταν οι διαπραγματεύσεις ακόμα ήταν ενεργές και υπήρχε και η  καλή σαν βάση διαπραγματεύσεων πρόταση Τσίπρα (οι 47 σελίδες των 8 δις μέτρων), καλή βάση σύμφωνα με τους δανειστές μάλιστα, τότε η Γερμανία, που επέμενε στην παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα -ενώ η Ελληνική πλευρά όχι (;;;)- θα μπορούσε να αρνηθεί τη συζήτηση για κάποια μορφή απομείωσης του Ελληνικού χρέους; 
Και αν το έκανε, που θα στηριζόταν; Σε ποια τεχνοκρατικά στοιχεία, μια που δηλώνει ότι μόνον αυτά και όχι η πολιτική βούληση μετράει;...

Ποιος κοροϊδεύει ποιον άραγε στις πλάτες του Ελληνικού Λαού;
Και σαφώς υπάρχουν οι ενδείξεις για τις προτεραιότητες κάποιων για την καριέρα τους, που κινδυνεύει εκεί στα ΔΝΤ και στα Eurogroup.
Και επίσης αποδείξεις για τις σκοπιμότητες εκείνων των άλλων που θεωρούν ότι η οιαδήποτε παραχώρηση στην Ελλάδα θα είναι η κομματική τους ήττα, η ήττα του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη από τους αριστερίζοντες Έλληνες, αλλά είναι μόνον εκεί η κοροϊδία;

Και βέβαια στην ίδια ανάλυση του κυρίου Βιλιάρδου δίνονται τα στοιχεία της οικονομικής (και όχι μόνον) καταστροφής της Ελλάδας στο βωμό των σκοπιμοτήτων και της κοροϊδίας.
Για ποιες αποζημιώσεις να μιλήσουμε για τις καταστροφές της χώρας μας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και να τις απαιτήσουμε όταν οι νυν είναι κολοσσιαίες και υπέρτερες;
Και όπως και στον Πόλεμο, βλέπουμε στην ίδια ανάλυση ότι συντόμως οι επιπτώσεις των τιμωρητικών πολιτικών θα είναι και Πανευρωπαϊκές.

Η Ευρώπη οφείλει, αντί να παρεξηγεί και να παρερμηνεύει το νόημα του χθεσινού δημοψηφίσματος, να δει τα πραγματικά στοιχεία και αίτια της Ελληνικής Τραγωδίας και να δώσει επιτέλους τη ΛΥΣΗ, που έδωσαν σοφότεροι και εμπειρότεροι ηγέτες στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για τη νυν κυρίαρχη της Ευρώπης και τότε ηττημένη Γερμανία.
Όταν την έλιωσαν με τη συνθήκη των Βερσαλλιών στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. την έστειλαν στην αγκαλιά του Χίτλερ και οδήγησαν τον κόσμο σε μεγαλύτερη καταστροφή. Όταν την βοήθησαν να ορθοποδήσει στο τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου την οδήγησαν σε οικονομικό θαύμα.

ΥΓ1: Ο υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Γκότσι δήλωσε για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων:

«Εάν πιστεύει ο καθένας ότι έχει απόλυτο δίκιο κι άλλοι έχουν απόλυτο άδικο, δεν θα πάμε μπροστά» είπε. «Πρέπει να κάνουμε προσπάθεια να καταλάβουμε την οπτική της άλλης πλευράς».

Κλέβω ξανά κάτι από την ανάλυση του κου Βιλιάρδου, που πάει γάντι ίσως εκατέρωθεν στα τεκταινόμενα αλλά περισσότερα κατά τη γνώμη σε εκείνους που έχουν τις αγκυλώσεις στην ευρωπαϊκή πλευρά του "take it or leave it" (αλήθεια θα μας πουν τελικά ποιος το είπε, ο Ντάινσεμπλουμ ή ο Τουσκ γιατί πότε βλέπω αναφορά στον ένα και πότε στον άλλο):

"Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από μια Ιδέα, όταν δεν έχει κάποιος παρά μόνον μια Ιδέα"

ή ... ιδεοληψία ... Διαλέγετε το κατάλληλο για την περίπτωση ... (Το απόφθεγμα είναι του Άλεν).

ΥΓ2: Πως να πείσεις ότι θα μαζέψεις αυξημένο ΦΠΑ αν δεν μπορείς να μαζέψεις πάνω από 60% του υπάρχοντος και το 40% που δεν μαζεύεις αντιστοιχεί στα 8 δις μέτρων που προτείνεις;
Πως να πείσεις όταν δεν μπορείς να θίξεις το συνταγματικά αφορολόγητο των Ελλήνων Εφοπλιστών (politika.gr, http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=710448) και δεν είμαι σίγουρος αν πληρώνουν καν με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης;
Κακόπιστη η Ευρώπη. Μέρος της κακοπιστίας ανήκει σε μας και όσο δεν μεταρρυθμίζουμε απλό και αποδοτικό φορολογικό σύστημα και βιώσιμο ασφαλιστικό, χωρίς Μνημόνια, από μόνοι μας, θα είμαστε έρμαια του κάθε αρπακτικού.

Ο Λαός μίλησε. Η κυβέρνηση πήρε τη στήριξη που ζήτησε και είναι η ώρα να πάμε επιτέλους μπροστά πέρα από εσωστρέφειες και μικροπολιτικά συμφέροντα (...και συμφέροντα από κάθε λογής λαμόγια...)

Ο Ελληνικός Λαός απήντησε στην έκκληση της κυβέρνησης του μέσω του δημοψηφίσματος και της έδωσε τη στήριξη, την οποία ζήτησε για νέα διαπραγμάτευση, που απορρίπτει την υφεσιακή πρόταση συμφωνίας των "θεσμών", έστω και αν αυτή είχε ήδη βγει από το κάδρο των προηγούμενων διαπραγματεύσεων από τους ίδιους τους θεσμούς, χωρίς όμως και να αντικατασταθεί με κάτι ουσιωδώς καλύτερο.

Τώρα όλοι οι Έλληνες θα πρέπει να προσπαθήσουμε επιτέλους για τον ΚΟΙΝΟ ΣΤΟΧΟ όσων χωρίς κρυφές ατζέντες μιλάνε τη γλώσσα της αλήθειας. Μια συμφωνία, που θα ανατροφοδοτήσει την οικονομία και θα δώσει μια νέα πνοή και μια ανάσα για το μέλλον.
Ελπίζω και στην Ευρώπη να αντιληφθούν το πραγματικό νόημα του αποτελέσματος -κάποιοι Ευρωπαίοι παράγοντες φαίνεται να το κάνουν από το πρωί, προφανώς έχοντας τις δικές τους πληροφορίες για το τελικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Γιατί οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής πλευράς και των απαράδεκτων Σουλτς, Σόιμπλε και δεν συμμαζεύεται είναι τεράστιες στην όλη εμπλοκή του Ελληνικού ζητήματος και στο γεγονός ότι μετά από μια πενταετία η πνιγμένη στην ύφεση Ελλάδα, δεν μπορεί να βγει από την κρίση ούτε κατά διάνοια. 

Το αποτέλεσμα δεν είναι η απόρριψη της Ευρώπης και του Ευρώ αλλά η απόρριψη της τιμωρητικής πολιτικής της Ευρώπης και των παραγόντων που σπρώχνουν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης για να επιβεβαιώσουν όσους εδώ και αρκετό καιρό δηλώνουν ότι η Ένωση θα αποδείξει τη συνοχή της όταν η αλυσίδα παραμείνει ενωμένη παρ' όλη την αποχώρηση του αδύναμου κρίκου από αυτήν.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Το ΟΧΙ είχε αρκετά ετερόκλιτα στοιχεία και το βλέπουμε ήδη αυτό με τις σημαίες του Ε.ΠΑ.Μ και άλλων υποστηρικτών της δραχμής, που με τα πρώτα αποτελέσματα υψώθηκαν στο Σύνταγμα. Πιστεύω πως στο ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού σήμερα, οι αρνητές της Ευρώπης είναι η μειοψηφία και οι αρνητές της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης της μισαλλοδοξίας, η τεράστια πλειοψηφία. Το ερώτημα του Δημοψηφίσματος δεν ήταν τέτοιο, που να δώσει την ευκαιρία να αποδειχτεί αλλά κανείς δεν δικαιούται να κρύβει τις απόκρυφες επιθυμίες του πίσω από ένα Δημοψηφικό ερώτημα, που η κυβέρνηση με τεράστια προσπάθεια ισχυριζόταν κάθετα και οριζόντια ότι δεν είναι Ευρώ η Δραχμή, Ευρώπη ή Νευροκόπι.

Τώρα είναι η ώρα να γίνει η προσπάθεια, που ζήτησε η Κυβέρνηση από το Λαό και να γίνει με τιμιότητα και ειλικρίνεια με βάση τη στήριξη που της ΞΑΝΑΕΔΩΣΕ ο Ελληνικός Λαός και με περαιτέρω όπλο την έκθεση της απομείωσης του χρέους του ΔΝΤ (το οποίο ζήταγε η ελληνική διαπραγματευτική πλευρά, για να θυμόμαστε, να τεθεί εκτός Ευρώπης αλλά κοίτα πως τα φέρνει η μοίρα που ο "διάολος" μπορεί να γίνει σύμμαχος).

Στόχος της προσπάθειας θα πρέπει να είναι να μην πληρώσουν το όποιο τίμημα αυτοί που στήριξαν τη χώρα ως τα τώρα και κράτησαν τα λεφτά τους στη χώρα αλλά εκείνοι που χρόνια τώρα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια υπό φορολογική ασυλία ή εσκεμμένη αποφυγή των υποχρεώσεων τους. Το αντίθετο, είναι προφανές ότι κανένα Δημοψήφισμα δεν το ενέκρινε και δεν θα το εγκρίνει ποτέ ούτε σε αυτήν την κυβέρνηση ούτε σε άλλη

ΥΓ: Οι φυγόμαχοι της αντιπολίτευσης, που πέταξαν την καυτή πατάτα στο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρώ ότι επανατιμωρήθηκαν σήμερα και έσβησαν και οι δικές τους ελπίδες περί Αριστερής Παρένθεσης σε αυτή τη φάση. 

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΑ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΟ. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΚΤΙΔΑ ΦΩΤΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ. ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΡΙΣΤΕΡΗ, ΔΕΞΙΑ, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ.
Τα άλλα θα τα βρούμε όταν μπορέσουμε επιτέλους να βρούμε τόπο να σταθούμε για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Και το ζητούμενο δεν είναι το ψευτοδίλημμα αν ο περί πολλά τυρβάζων κύριος Βαρουφάκης φέρει συμφωνία σε 24 ή 48 ώρες ή σε τρεις ή τέσσερεις μέρες αλλά να μπορέσει να φέρει το καλύτερο δυνατό, που θα μας βγάλει από την ασφυξία. Και ει δυνατόν δεν θα μας γκρεμίσει πρώτα για να μας κτίσει πάνω στα ερείπια -με τα λεφτά των λαμογιών και των απατεώνων από τις Ελβετίες.

Καλή τύχη σε όλους μας.

Η βαρουφάκειος παραβολή με το κράτημα της αναπνοής

Σε αρκετές προεκλογικές ομιλίες του, ο αρεσκόμενος στις παραβολές κύριος Βαρουφάκης αναφερόταν με αυτήν τη μέθοδο στο πως η ΕΕ θα αντιδράσει στην περίπτωση μιας Ελλάδας, που αρνηθεί να κινηθεί σύμφωνα με τις υποδείξεις της.

Έλεγε λοιπόν ότι η κόρη του δεν έτρωγε το φρούτο της (ή κάτι αντίστοιχο, δεν θυμάμαι καλά) και για να την πείσει της είπε πως αν δεν το φάει θα κρατήσει τη μύτη του κλειστή ...και βέβαια το παιδί του αντέτεινε να την κρατήσει, βέβαιο ότι δεν θα το κάνει και δεν θα κάτσει να σκάσει. 
Έτσι λοιπόν σε παραλληλισμό και η ΕΕ δεν θα βλάψει τον εαυτό της κατά τον κύριο Βαρουφάκη, οδηγώντας την Ελλάδα στην χρεοκοπία.

Βέβαια η παραπάνω μεταφορά είναι απλοϊκή - πιθανότατα η ΕΕ-μπαμπάς κρατάει τη μύτη της κόρης-Ελλάδας κλειστή και όχι τη δική της.
Το ζήτημα είναι ότι σε κάποια τέτοια σκέψη στηρίζεται η βεβαιότητα των κυβερνώντων ότι με το ΟΧΙ εντός 48 ωρών θα υπογραφεί συμφωνία και μάλιστα επωφελής και θα επανέλθει η ομαλότητα.

Μακάρι να έχει δίκιο ο κύριος Βαρουφάκης. Να μην σκάσει η κακομοίρα η ΕΕ... Αλλά πόσο να μην φοβόμαστε κύριε Τσίπρα και λοιποί ότι δεν είναι η δική μας μύτη, που κρατιέται κλειστή ωσότου σκάσουμε;

Τώρα για το ΝΑΙ... Αν η περίπτωση του έχει ως αποτέλεσμα την τιμωρητική συμφωνία και ληφθεί σαν άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας, λυπάμαι πραγματικά για το ήθος και το επίπεδο πολιτικής σκέψης των Ευρωπαίων ηγετών. Για αυτό ο Ελληνικός Λαός τέθηκε με αυτό το δημοψήφισμα μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.
Μια τέτοια Ευρώπη δεν πάει πουθενά και σύντομα θα αποσυντεθεί. Είναι σίγουρα σωστά όσα έχουν ειπωθεί για το σαθρό υπόβαθρο της Ευρωζώνης αλλά και της Ένωσης και συνταγματικά και οικονομικά αλλά υποτίθεται ότι οι οργανισμοί εξελίσσονται και προσαρμόζονται και αν δεν μπορούν να το κάνουν τότε εξαφανίζονται.
Και ένα τελευταίο. Μια τέτοια αντιμετώπιση εκ μέρους της ΕΕ ενός ΝΑΙ θα δικαιώσει ΑΜΕΣΑ το ΟΧΙ. Και όσοι εκεί στην Εσπερία θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Ελληνική περίπτωση σαν παράδειγμα για να μην έχουν παρόμοιες αντιδράσεις στο μέλλον, θα προσφέρουν μάλλον ένα σίγουρο ΑΝΤΙΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ στους απελπισμένους να ισχυρίζονται το "τι είχαμε, τι χάσαμε". Άλλωστε το τελευταίο είναι ήδη ισχυρό όπλο στην φαρέτρα επιχειρημάτων των φρονούντων το ΟΧΙ.
Εμπρός κύριοι της ΕΕ, έχετε πεδίο λαμπρό μπροστά σας, να (ξανά)δοξάσετε τη γνωστή αμετροέπειά σας και αδυναμία αντιμετώπισης των γεγονότων (πχ βλέπε Ουκρανία κά) και πιθανόν έμμεσα να επιβεβαιώσετε την παραβολή Βαρουφάκη.

ΥΓ: Για μας εδώ... Θυμηθείτε ότι πρόσφατα ένας τέτοιος διχασμός, όπως αυτός που δημιουργείται τούτες τις μέρες εδώ, έφερε την κρίση στην Ουκρανία... Αυτό να το θυμάστε πριν έρθετε σε οξεία αντιπαράθεση με τον συμπατριώτη σας που έχει άλλη γνώμη από σας, αντιπαράθεση σαν αυτή που βλέπουμε συνέχεια γύρω μας τούτες τις μέρες.

ΥΓ2: [Από in.gr].Όπως γράφει το περιοδικό Der Spiegel σε σημερινό του άρθρο η άρνηση της Καγκελαρίου Μέρκελ και του Σόιμπλε να διαπραγματευτούν με την Ελλάδα προ δημοψηφίσματος είναι για λόγους τακτικής.

«Αν οι Έλληνες πουν «Όχι», όπως τους συμβουλεύει ο Τσίπρας, η Μέρκελ δε χρειάζεται να φοβάται την οργή από τις δικές της γραμμές. Τότε δε θα υπάρξει τρίτο πακέτο», σημειώνει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.

Εν κατακλείδι βρισκόμαστε μπροστά σε νέο κίνδυνο «ατυχήματος». Εάν στο δημοψήφισμα επικρατήσει το «Όχι» τότε κινδυνεύουμε να χάσουμε την ευκαιρία της συντεταγμένης αναδιάρθρωσης του χρέους που πλέον το ΔΝΤ «επιβάλει» στην ζώνη του ευρώ.

"Υποκλοπές ψήφου" στην Ευρώπη των δυο μέτρων και σταθμών και στην Ελλάδα του διχαστικού αλαλούμ

Ψηφίζω ΝΑΙ γιατί μου λένε ότι έτσι θα τονώσω τη θέληση να μείνει η χώρα στην Ευρωζώνη και να μην υπάρξουν περαιτέρω ανωμαλίες που θα οδηγήσουν στο χάος της άτακτης χρεοκοπίας και της γεωπολιτικής απομόνωσης και η ψήφος μου μεταφράζεται σαν ΝΑΙ στην ολοκληρωτική λιτότητα μέτρων βαθιάς ύφεσης, που σε καμιά περίπτωση δεν θα βοηθήσουν την Ελλάδα να ανακάμψει.

Ψηφίζω ΟΧΙ γιατί μου λένε ότι έτσι αρνούμαι την ολοκληρωτική λιτότητα και τη βαθιά ύφεση, που θα δώσει το  τελικό κτύπημα στην Ελληνική οικονομία και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το φως στο τούνελ της κρίσης και για να γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, που δεν είναι βιώσιμο και η ψήφος μου μεταφράζεται σαν ΟΧΙ στην Ευρωζώνη και το Ευρώ και άρα όχι περαιτέρω βοήθεια και αναγκαστικά τότε δραχμή και κουρέματα ή άτακτη χρεοκοπία και ότι κακό μπορεί να συνεπάγεται.

Αυτά είναι πρακτικά τα αποτελέσματα της προκήρυξης ενός ανοργάνωτου, ασύντακτου και αόριστου διχαστικού δημοψηφίσματος, άκαιρα και άστοχα και σαν κίνηση πανικού και απόσεισης ευθυνών. ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΕΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΨΗΦΩΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ.
Ενός δημοψηφίσματος, που παίζει το παιχνίδι των εντός και εκτός Ελλάδος κύκλων, που επί χρόνια αποζητούν την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Κύκλων ετερόκλιτων, που ίσως εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχουν στο μυαλό τους τη σωτηρία και ανασυγκρότηση της Ελλάδας αλλά οι πλείστοι εξ αυτών κινούνται από ίδια συμφέροντα.

Εκτός όμως των εγχωρίων ευθυνών όλης αυτής της πενταετίας, τι να πούμε για τους σημερινούς υπεύθυνους της ΕΕ. Δυο μέτρα και δυο σταθμά. Από τη μια ρήτρα ανάπτυξης για την Ιταλία και περιθώρια προσαρμογής για τη Γαλλία, από την άλλη για αυτη τη "σκατούλα" από οικονομικό μέγεθος, την Ελλάδα, να ασκήσουμε τιμωρητική λιτότητα και να πνίξουμε τους Έλληνες και την οικονομία τους. Και μετά να έχουν το θράσος να βγαίνουν και να ζητάνε από τους Έλληνες να ψηφίσουν ΝΑΙ σε μια τέτοια Ευρώπη των διαφορετικών μέτρων και σταθμών. Αλλά και την άλλη Ευρώπη, που μας έλεγε ο κύριος Τσίπρας ότι αλλάζει..., να τη χαίρεται. Τον κύριο Ρέτζι, που διαλέγει να κρύβει τα προβλήματα της χώρας του πίσω από την Ελλάδα και τους Ποδέμος που δηλώνουν για μικροπολιτικό προεκλογικό συμφέρον ότι υποστηρίζουν την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ!!! Ή τον Γκρίλο, που βρήκε την ευκαιρία να σπεκουλάρει πάνω στην Ελλάδα σε κατάσταση αρχαίας τραγωδίας.

Κύριοι της Ευρώπης, οι Έλληνες θέλουμε τη χώρα μας εκεί που ανήκει γεωγραφικά να ανήκει και πολιτικά, στην Ευρώπη. Αλλά δεν είμαστε Θεοδωράκηδες. Δεν θέλουμε την Ευρώπη άνευ όρων. Εφόσον θέλετε εν τέλει αυτή η γωνιά της Ηπείρου να μην γίνει γεωπολιτικά έρμαιο διαφόρων ανώμαλων καταστάσεων, που εν τέλει και εσάς θα επηρεάσουν, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΤΙ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΡΘΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ.

Αρκετά παίξανε οι κερδοσκόποι σας με το Ελληνικό πρόβλημα. Αν κάνατε ότι κάνετε για την Ιταλία και τη Γαλλία, δεν θα χρειαζόταν Τσίπρες και εταίροι να κάνουν δημοψηφίσματα που ο Ελληνικός Λαός δεν ξέρει πως θα ερμηνευθεί το τι θα ψηφίσει.
Χθες μίλαγα για τον ΛΥΚΟ εντός Ελλάδος που παραμονεύει με χαρά το χάος και την ανωμαλία. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΑ ΜΗΝ ΔΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΛΥΚΟΥΣ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ και δεν είναι λίγοι και αδύναμοι ούτε δεν αποζητούν και εκείνοι την ευκαιρία να την αρπάξουν. Θα τους τη δώσετε;

ΥΓ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ στο διάγγελμά του τη 1-7-2015:

«οι καταθέσεις των πολιτών που επέλεξαν να μην φυγαδεύσουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό δεν θα χαθούν στο βωμό των σκοπιμοτήτων. Εγώ, προσωπικά, αναλαμβάνω την ευθύνη της άμεσης λύσης αμέσως μετά τη δημοκρατική διαδικασία».

Το θέμα είναι ότι η άμεση λύση σε καμιά περίπτωση δεν εξαρτάται από μας.
Απλώς σημειώνω το παραπάνω απόσπασμα της δήλωσης γιατί ο χρόνος θα δείξει σύντομα και όλοι πρέπει να κρίνονται για την ειλικρίνεια των όσων λένε.
Και αν το ΝΑΙ είναι η άνευ όρων παράδοση που μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι επιφέρει την άμεση λύση, το ΟΧΙ τι άμεση λύση μπορεί να επιφέρει άραγε;

ΑΠΛΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 2014 ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΩΝ 100.000 ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΚΑΤΑΘΕΤΗ ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΟΥΧΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ.

ΥΓ2: Προσπαθώ να γράφω όσα γνωρίζω και να ψάχνω όσα δεν γνωρίζω ώστε να διαφωτιστώ και να διαφωτίσω μέσα σε αυτό το λούκι που μπήκαμε από τις αοριστολογίες και τις ανειλικρίνειες.
Επειδή λέγεται και ξαναλέγεται το σχετικό με το πρώτο ΟΧΙ της Ιρλανδίας στο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, να δούμε λίγο τις διαφορές;
Δεν είχε τίποτα να χάσει η Ιρλανδία από το ΟΧΙ  εκείνο. Αντιθέτως ήξεραν ότι επειδή χρειαζόταν ομοφωνία για να εγκριθεί η συμφωνία, το ΟΧΙ θα τους έδινε πράγματα. Αλλά τι; Δεν ήθελε δάνεια και χρήματα η Ιρλανδία. Διοικητικά αιτήματα ζητούσε σε σχέση με τη φορολογία, την εθνική άμυνα και τις εκτρώσεις!!! Και δεν είχαν στρέψει όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες απέναντί της. Και ήξεραν ότι το ΟΧΙ ήταν χωρίς επιπτώσεις για αυτούς γιατί είχε προηγηθεί η απόρριψη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος σε δημοψηφίσματα από Γάλλους και Ολλανδούς, που καμιά επίπτωση δεν είχε για αυτούς αλλά ... μόνον για το Σύνταγμα, που απορρίφθηκε έτσι.
 Όποιος εξομοιώνει τις καταστάσεις, νομίζω ότι λογικά ακροβατεί.
Λυπάμαι αν χρειάζεται να λέμε στον κόσμο να ψηφίσει ΟΧΙ με ψευδεπίγραφο τρόπο και με βάση ακροβατισμούς περί μη επιπτώσεων όταν ουδείς μπορεί να βεβαιώσει κάτι τέτοιο με ειλικρίνεια. Όσοι θέλουν να ψηφίσουν ΟΧΙ θα πρέπει να το κάνουν επειδή το πιστεύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (πχ σαν έξω απο την ΕΕ ή σαν όχι στα μέτρα με κάθε επίπτωση) και όχι λόγω ωραιοποιήσεων. Και όσοι ψηφίσουν ΝΑΙ, θα ήταν σωστό να το κάνουν όχι από τρόμο αλλά από στάθμιση των υπερ της Ευρωζώνης.
Δυστυχώς αυτό το δημοψήφισμα σαν χρόνος τέλεσης και σαφήνεια ερώτησης και περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δεν εγγυάται τίποτα από τα παραπάνω.

ΥΓ3: Είδα χθες στο MEGA την αντιπαράθεση Λαμπαβίτσα  - Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκτός της φαιδρότητας με την επίδειξη του χαρτονομίσματος της Ζιμπάμπουε από τον κο Μητσοτάκη, που θεώρησε ότι με τέτοιες κινήσεις πείθει τον κόσμο ..., ενδιαφέρουσα ήταν και η συζήτηση για τις δημόσιες επενδύσεις. Ο κος Λαμπαβίτσας ανέφερε σαν σημαντική επενδυτική προσπάθεια την επαναλειτουργία της Βιομηχανίας Ζάχαρης και του Κλωστηρίου Ναούσης και ο κος Μητσοτάκης τον ειρωνεύτηκε ότι τέτοιες επενδύσεις με τα λεφτά του φορολογούμενου δεν προσφέρουν τίποτε ιδίως σε καιρό κρίσης.

Η δική μου άποψη είναι ότι βαρίδι είναι η διόγκωση του Δημοσίου σε μη παραγωγικούς και γραφειοκρατικούς τομείς. Αντιθέτως αν δημόσιες επενδύσεις μπορούν να στηρίξουν παραγωγικούς τομείς -και μάλιστα με κάποια ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας, δηλαδή κριτήρια ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας- τότε και με την παράλληλη μείωση της ανεργίας σε ευπαθείς μάλιστα περιοχές, θα κάνουν τα σκουριασμένα γρανάζια της ελληνικής οικονομίας να κινηθούν.

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι πολιτικοί έχουν μισαλλόδοξες αγκυλώσεις είτε νεοφιλελεύθερης μανίας (πχ βλέπε Κυριάκος Μητσοτάκης) είτε αριστερού πλήρους κρατισμού (πχ Λαφαζάνης και άλλοι) και το πολιτικό τους πνεύμα είναι μέσα σε πνευματικές παρωπίδες. Επίσης δυστυχώς, οι δημόσιες επενδύσεις έχουν πραγματικά διαβληθεί από το αμαρτωλό παρελθόν του πελατειακού βολέματος και της μίζας, από τον κακώς εννοούμενο και εφαρμοζόμενο συνδικαλισμό και από μια σύγχυση για το τι είναι κοινωφελής υπηρεσία και τι δημόσια επενδυτική δραστηριότητα, που απαιτεί κερδοφόρα λειτουργία (και που τα κέρδη της προφανώς θα γυρνούν στον Έλληνα φορολογούμενο - όπως και οι ζημιές που δυστυχώς βλέπαμε να έχουν αντίστοιχες προσπάθειες στο παρελθόν).

Ο κος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ ομοϊδεάτες περιμένουν τον όποιο ιδιώτη επενδυτή να έρθει να επενδύσει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η χώρα. Στην κατάσταση που είμαστε, θα έρθει πιθανόν για να πάρει Γη και Ύδωρ, φυσικούς πόρους, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις μόνον τη στιγμή που εκείνος θα κρίνει ότι μπορεί να τα πάρει για το καλύτερο γι' αυτόν αντάλλαγμα και στη συγκεκριμένη περίσταση για μια μπουκιά ψωμί. Οι απέναντι από τον κύριο Μητσοτάκη παθαίνουν αλλεργία όταν ακούν για ιδιωτικές επενδύσεις γιατί διέπονται από άκρατες ιδεοληψίες σοβιετικού τύπου. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και αν δεν πετάξουμε τις παρωπίδες και δεν βγάλουμε το νάρθηκα από το μυαλό μας, δεν πρόκειται ποτέ να βοηθήσουμε την πατρίδα μας και τους εαυτούς μας. 

Σταμούλης στα panionianea.gr για το μπάσκετ

Μου είναι δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες να γράφω για τον Πανιώνιο και ίσως είναι και κάτι σαν ύβρις με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου. Θα το κάνω και σήμερα αφου υπάρχει η συνέντευξη Σταμούλη στα panionianea.gr. Διαβάστε την εκεί.

Πολύ περιληπτικά μας είπε ότι δεν υπάρχει καμιά περαιτέρω οικονομική αρωγή (όπως βέβαια είναι φυσικό) αλλά έχει κάπως νοικοκυρέψει τα πράγματα, ότι βρίσκεται σε διαπραγμάτευση για να κλείσει προπονητή και ότι θα παίξουμε στην Α2, ότι θα προσπαθήσει να αντιμετωπίσει την προσφυγή Σταμάτη αλλά είναι πιο δύσκολο να κρατήσει νέα παιδιά όπως ο Μωραΐτης, που αν θέλει να φύγει, είναι εύκολο να το κάνει. Επίσης ζητάει ο κόσμος να το βοηθήσει και κάνει λόγο για τα διαρκείας των 40-50 Ευρώ (δυστυχώς σε ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ όταν ο κόσμος και για πόσο ακόμα, παίρνει ως 60 Ευρώ από το ΑΤΜ).

Αυτά από τον κύριο Σταμούλη. Ως συνήθως τα σχόλια των μπασκετόφιλων είναι ευπρόσδεκτα και συνήθως προσθέτουν πληροφορίες.

Υπάρχει επιλεκτική συγκίνηση άραγε για τις αυτοκτονίες; Το Λύκο που καιροφυλακτεί στη γωνία τον βλέπετε;

Αν σ' αυτή τη χώρα κύριε Τσίπρα υπήρχαν κάποιοι έντιμοι πολίτες, που δήλωναν και πλήρωναν τους φόρους τους μέχρι δεκάρας και από πατριωτικό καθήκον κράταγαν τα χρήματα τους στο Ελληνικό Χρηματοπιστωτικό Σύστημα (και δεν τα έβγαζαν έξω όπως μεταξύ άλλων κάποιοι από τους Υπουργούς και Βουλευτές σας αλλά και από τους ένθερμους υποστηρικτές σας - και βέβαια δεν είναι μόνον αυτοί...) και αυτούς τους πολίτες του κράτους, τους πτωχοποιούσες δια των διαφόρων πιθανών ενδεχομένων, που μπορεί να μην συμβούν αλλά που ουδείς πλέον μπορεί να αποκλείσει, πχ κούρεμα καταθέσεων, χρεοκοπία, αλλαγή νομίσματος κλπ κλπ, τότε κύριε Τσίπρα, οι αντιστοίχως πιθανές θηλιές στο Σύνταγμα και αλλαχού και οι απανωτές αυτοκτονίες των εντίμων υπό τους γέλωτες των άλλων για τα κορόιδα, θα σας έλεγαν άραγε κάτι; Θα σας συγκινούσαν; Ή υπάρχουν ταξικές και άλλες διακρίσεις και στις αυτοκτονίες; Ή κάποιες αυτοκτονίες μας ενδιαφέρουν και άλλες όχι;

Και αγαπητέ κύριε Τσίπρα, θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται. Και το λύκο τον έχεις δίπλα σου να ψηφίσετε από κοινού την Κυριακή και να σε περιμένει στη γωνία στη συνέχεια, να καρπωθεί την αγανάκτηση της πλήρους πτωχοποίησης. Και ο κόσμος της Προόδου τέτοια υποθήκευση ιδεών και αξιών δεν σας εντολοδότησε να κάνετε, δεν λέω μόνον της Αριστεράς κύριε Τσίπρα αλλά της Προόδου, που σαν λέξη και ουσία κοσμούσε την κύρια συνιστώσα του κόμματος, που είστε αρχηγός και που είναι ΣΑΦΩΣ ευρύτερος από την Αριστερά, είτε το θέλουν κάποιοι σύντροφοί σας είτε όχι. Και αυτός ο κόσμος της Προόδου κύριε Τσίπρα, σας έδωσε την εξουσία, που έχετε σήμερα.

Λυπάμαι αν πολλοί από τους φίλους, που μου κάνουν τη χάρη να διαβάζουν αυτή τη γωνιά του διαδικτύου, με θεωρήσουν κινδυνολόγο, τρομολάγνο ή επιρρεπή στην τρομοκράτηση, που πιθανότατα συμβαίνει από άλλους κύκλους στις μέρες μας. Σε όσους γεννήσουν τα γραφόμενά μου αυτές τις σκέψεις, ας βάλουν με ειλικρίνεια το χέρι στην καρδιά και ας σκεφτούν αν τα παραπάνω ενδεχόμενα είναι απίθανα ή όχι. Και πόση εντιμότητα έχουν πολλοί σήμερα για τα όσα κάνουν, για τα όσα λέγανε και λένε και για τα όσα δεν λέγανε και δεν λένε. Ο χρόνος θα το δείξει σίγουρα και η Ιστορία θα καταγράψει.

ΥΓ: Όλα τα παραπάνω γράφονται πολιτικά και όχι κομματικά. Δεν με ενδιαφέρει να περάσω τίποτα, καμιά κατεύθυνση σε κανένα για το δημοψήφισμα. Καταγράφω τις σκέψεις μου με ειλικρίνεια και τα όσα θεωρώ ότι μπορεί να κάνουν κάποιον που θα τα διαβάσει να τα σκεφτεί λιγάκι και ας τα απορρίψει.
Δεκάδες φορές έγραψα ότι ο πολιτικός πρώτιστα θα πρέπει να διαπνέεται από τη στόχευση του εφικτού και του βέλτιστου ανά περίπτωση. Τώρα αν λέμε ότι δεν είμαστε πολιτικοί παντός καιρού, εντάξει, στην μπουνάτσα την πάω και εγώ τη βαρκούλα... Το θέμα είναι να κάτσουμε κάτω και να δώσουμε την όποια καλύτερη δυνατή λύση με τιμιότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Και επειδή σε καμιά περίπτωση εγώ δεν διεκδικώ αλάθητα και δεν διέπομαι από μισαλλοδοξίες, ταπεινά ζητώ συγγνώμη αν τα όσα γράφω και σκέφτομαι είναι σε αντικειμενικά λάθος κατεύθυνση αλλά είναι η γνώμη μου και το σίγουρα δίκαιο είναι να λέμε τη γνώμη μας με θάρρος και εντιμότητα (από την εποχή του Βολτέρου... και πολύ πιο πριν, από την Αθηναϊκή Δημοκρατία). Αν έχει κανείς αντίρρηση για αυτή τη βασική αρχή ... δεν υπάρχει τότε θέμα συζήτησης.

ΥΓ2: Από τη συνέντευξη Στίγκλιτζ στο in.gr:

Μήπως τελικά στην ΕΕ δεν έχουν θέση πιο αριστερές οικονομικές ιδέες; Η ΕΕ δεν δύναται να διατηρήσει το κοινωνικό μοντέλο που κάποτε την καθιστούσε σπουδαία. Πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν εκ βάθρων μεταρρυθμίσεις, όπως μια ευρωπαϊκή φορολογία, μια Κεντρική Τράπεζα που να λύνει με επιτυχία ζητήματα ανεργίας των ευρωπαίων πολιτών της και γενικότερα ένα οικονομικό σύστημα που να δίνει τη δυνατότητα στις χώρες που υπολείπονται οικονομικά άλλων, να τις «φτάσουν» και να μην τις ακολουθούν ασθμαίνοντας. Αν συμβούν όλα αυτά, ίσως τότε η ΕΕ σταματήσει να είναι μια αγορά όπου επικρατούν οι πιο αυστηρές και φονταμενταλιστικές οικονομικές απόψεις.

Αρά στο μέλλον, η ελληνική κρίση θα αποτελεί το πιο τρανό παράδειγμα κοινωνικού δαρβινισμού με οικονομικούς όρους; Κάτι σαν «Η επιβίωση του πλουσιοτέρου;» (Γελάει) Μπορείτε να το πείτε κι έτσι. Εγώ θα έλεγα απλά πως η ΕΕ έχει καταντήσει πλέον ένα σύστημα όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Είναι προφανές ότι το Δημοψήφισμα που προκηρύχθηκε έπρεπε να είχε γίνει δεκαπέντε χρόνια πριν για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ. Αλλά το πελατειακό κράτος και οι αλλοτριωμένοι πολίτες, εμείς, πανηγυρίζαμε για μια δεκαετία για τα Καγιέν και τις πισίνες του φθηνού δανεισμού και υποθηκεύσαμε τα παιδιά μας. Τώρα ας μαζέψουμε τα συντρίμμια μας.

Η πρεμιέρα του Πανιωνίου

Τώρα θα μου πείτε εδώ ο κόσμος καίγεται ... αλλά δεν παύουμε να είμαστε Πανιώνιοι, με την ομάδα που έμεινε ζωντανή μέσα από τις Εθνικές Καταστροφές του 20ου αιώνα.

Πρεμιέρα είχε χθες η ποδοσφαρική ομάδα. Μαζί και οι νέοι στην ομάδα Διούδης και Πατσατζόγλου ενώ την ευκαιρία παίρνουν να ενταχθούν ο γκολκήπερ Αστράς της Κ20 και ο Ντουρμισάι, που είχε δοθεί δανεικός στην Καλλιθέα και έκανε καλές εμφανίσεις.

Ο Ουζούνουγλου έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ελπίζουμε ότι θα έχουμε μία καλή χρονιά. Φυσικά ακόμη δεν έχουμε ολοκληρώσει το ρόστερ μας και τις κινήσεις που θέλουμε να κάνουμε. Περιμένουμε να αποκτήσουμε κάποιους ακόμα ποδοσφαιριστές. Το βασικότερο απ’ όλα είναι να έχουν υγεία οι παίκτες μας και αν μπορέσουν να βγάλουν την περίοδο χωρίς προβλήματα. Πιστεύω και είμαι αισιόδοξος πως όλα θα πάνε καλά για την ομάδα».

Ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ και ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ (το τελευταίο σε όλους μας).

Το άκαιρο δημοψήφισμα δεν λύνει το πρόβλημα. Αλλά το πρόβλημα υπάρχει. Άλλες λύσεις;

Το Δημοψήφισμα με το αόριστο ερώτημά του και την άκαιρη τέλεσή του δεν μπορεί να δώσει λύσεις στο Ελληνικό πρόβλημα. Πιθανότατα μάλιστα να μας διαλύσει χειρότερα και να μας διχάσει ολότελα χωρίς προφανές κέρδος. Αυτό δεν ακυρώνει τα όποια επιχειρήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης για την ανάγκη κάποιας πρόνοιας για διευθέτηση του Ελληνικού χρέους, που διαλύει την πατρίδα και το λαό μας και για το σταμάτημα μέτρων, που θα συνεχίσουν τη  λάθος-συνταγή της τελευταίας πενταετίας που μας έδεσε χειροπόδαρα και έχει οδηγήσει στα σημερινά αδιέξοδα. Γιατί μπορεί να κατηγορούμε τους νυν που δεν υπογράφουν συμφωνία αλλά και οι τέως, οι πιο πρόθυμοι προς υπογραφή και δεδηλωμένοι Ευρωπαϊστές, αν δεν κάνω λάθος δραπέτευσαν δια των εκλογών για να αποφύγουν να πιουν το πικρόν ποτήριον.

Και ας μην ξεχνάμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με Ευρώπη των λαών αλλά Ευρώπη αλά Σοβιετική Ένωση, που κομμισάριοι σαν τους τροϊκανούς και τους Ντάινσενμπλουμ και Τουσκ κυβερνούν και εκλεγμένοι απλά παρακολουθούν ή προτείνουν... Αλλά αυτή την Ευρώπη έχουμε σε αυτήν την περίσταση και δεν βλέπω και καλύτερες εναλλακτικές ολόγυρα και όποιος τις βλέπει να μας της αναλύσει ... χωρίς να έχει κατά νου την προσωπική του πόρτα εξόδου σε έδρες σε Λονδίνα και αλλού.

Πιθανότατα υπάρχουν και άλλες διέξοδοι εκτός του Δημοψηφίσματος. Πχ ακόμα και αν υπογράψεις συμφωνία, παραμένει η παρανομία της ΕΚΤ για το μη κούρεμα των 57 δις ομολόγων που αντήλλαξε με το Ελληνικό Δημόσιο έξω από το PSI προκαταβολικώς. Αυτή ήταν μια διεθνώς παράνομη συναλλαγή με άνιση μεταχείριση ομολογιούχων, εσωτερική πληροφόρηση κλπ (δείτε εδώ). Είναι προφανές ότι η νυν Ελληνική Κυβέρνηση έχει υπ' όψη της το θέμα και το χρησιμοποίησε ("...Για αυτό ακριβώς ως μία λύση ουσιαστική έχει προταθεί η εξαγορά των ομολόγων Τρισέ [SMP Bonds] ύψους 27 δισ. ευρώ από τον ESM, ώστε με αυτό τον τρόπο να λήγουν μετά το 2022, να έχουν χαμηλότερα επιτόκια, ενώ να δίνεται η δυνατότητα στην Ελλάδα να συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.[από avgi.gr]).
Μήπως είναι καιρός να ακολουθηθεί πιο δραστικός δρόμος, πχ δικαστικός; Είναι κρίμα δυστυχώς που στην Ευρώπη δεν υφίσταται η στοιχειώδης αλληλεγγύη τής έστω χρονικής μετάθεσης της δόσης του Ιουλίου-Αυγούστου των χρεών Τρισέ, που θα ελάφρωνε κάπως τις πλάτες της χειμαζόμενης Ελλάδας. Του κυρίου Τρισέ, που με τραγικούς χειρισμούς μετέτρεψε τη δημοσιονομική Ελληνική κρίση σε κρίση χρέους και έκανε έναν ολόκληρο λαό παράπλευρη απώλεια της τραπεζικής σταθερότητας...
Αυτή είναι όμως η υπάρχουσα ΕΕ. Και σε αυτήν πρέπει, όντας μέλος, να διεκδικήσουμε ΠΛΗΡΩΣ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΜΑΣ και εκεί ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΕΙ.

Εκεί που μπορεί να διαφωνεί κανείς είναι στην στείρα και άκριτη πλειοδοσία όταν δεν μπορείς να εξασφαλίσεις τα κεκτημένα (πχ σου ζητούν μαζικές απολύσεις και τους αντιπροτείνεις την αύξηση του κατώτατου μισθού - ναι, όλοι θα θέλαμε τα περισσότερα αλλά όταν ζητάς και διαπραγματεύεσαι κοιτάς να πάρεις το καλύτερο δυνατό αν δεν μπορείς το επιθυμητό. Και κάτι πρόωρες συντάξεις πρόκληση στην υπάρχουσα κρίση σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες νομίζω ότι δεν αξίζει να τις υπερασπίζεσαι αν μπορείς να κρατήσεις κάποια πραγματικά ουσιώδη) και στην ανάγκη επιτέλους να φτιάξουμε κράτος και όχι κρατισμό. Να αρχίζουμε να κτίζουμε για να μπορέσουμε όσο πιο γρήγορα να αποκαταστήσουμε τις πληγές μας και όσους έχουν πραγματική ανάγκη και όχι κεκτημένα και αντιπαραγωγικές αγκυλώσεις του πελατειακού κράτους του παρελθόντος.

Το κυριότερο είναι ότι δεν πρέπει να διχαστούμε σε καμιά περίπτωση. Εχθρός δεν είναι ο έχων διαφορετικές αντιλήψεις ή ο έχων περισσότερο πανικό ή άγνοια κινδύνου. Το ζητούμενο είναι το καλύτερο όχι για μας τους μεγαλύτερους αλλά για τις επερχόμενες γενεές που αρκετά τις βλάψαμε. Για αυτό το λόγο το δημοψήφισμα μπορεί να κάνει πιο κακό απ΄ότι καλό ίσως ελπίζουν οι κυβερνώντες. Αντίθετα μπορεί να υπάρχουν άλλοι δρόμοι αντίδρασης. Και δεν κόπτονται και πολύ για τα αποτελέσματα εκλογών και δημοψηφισμάτων οι Σόιμπλε. Το πολύ να μας πουν ότι λυπούνται για την επιλογή μας...

ΥΓ: Βρήκα αυτή την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κου Βούτση από τις 13 Μαΐου. Όχι εκλογές και δημοψήφισμα έλεγε. Όλα μέσα από τη Βουλή. Συνολική συμφωνία (package deal) και όχι step-by-step. Θρυαλλίδα είναι τα μικρά πρωτογενή πλεονάσματα και δεν θα υπάρχουν επιπλέον προαπαιτούμενα από τη συμφωνία, για τη μεγάλη συμφωνία που θα γίνει μετά τον Ιούνιο για το χρέος και το αναπτυξιακό πακέτο.
Είναι να απορεί κανείς με το τι λέγαμε, τι προτεραιότητες βάζαμε και τι γίνεται τώρα. Αχταρμάς και έλλειψη σταθερών στόχων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ντε και καλά δεν υπήρχαν αγαθές προθέσεις και δεν υπήρξαν προσπάθειες ούτε δικαιώνει την άλλη πλευρά, που επίσης τη μια ζήταγε το ένα και την άλλη το άλλο και μας φερόταν όπως ο λαγός με το λύκο στο γνωστό ανέκδοτο (γιατί δεν φοράς κράνος). Το ξανάγραψα για τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Να το ξαναπώ αλλιώς. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

ΥΓ2: Η επιστολή του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κου Χρυσόγονου στον Πρωθυπουργό, ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ.

Το χειρότερο είναι ότι το δημοψήφισμα στο ΝΑΙ θα αναγκάσει να συναθροιστούν δυστυχώς πάρα πολλοί πολέμιοι των πολιτικών του μνημονίου με βαριά καρδιά. Λυπηρότατο για όλους τους ανθρώπους που αμφισβητούν ή και αντιστρατεύονται ενεργά στο νεοφιλελεύθερο κατεστημένο της ΕΕ.

ΥΓ3:
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΤΟΥ ΟΧΙ, ΕΤΟΙΜΗ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ...

Επειδή αναφέρεται στην πρόταση των θεσμών, κυκλοφορεί μάλλον από την άλλη μεριά αντίστοιχη σύγκριση των προτάσεων "θεσμών" και Ελληνικής κυβέρνησης, που ανεβάζω με κάθε επιφύλαξη γιατί μάλλον έχει λάθη ως προς τις προτάσεις των θεσμών - ιδίως ΦΠΑ (αν και εκεί υπήρχαν κάποιες αλλαγές Γιούνκερ που λέμε εμείς ότι δεν τις ξέραμε). Η πλήρης μεταφρασμένη πρόταση των θεσμών είναι εδώ :

ΥΓ4: Το άρθρο Κρούγκμαν υπέρ του ΟΧΙ (avgi.gr).
Κάποια σχόλια. Η Ελλάδα χρειάζεται αν μη τι άλλο την Ε.Ε. αν όχι την Ευρωζώνη για λόγους γεωπολιτικούς για τους οποίους μπήκαμε μετά την εθνική τραγωδία του 1974. Αυτούς ο Κρούγκμαν και πολλοί άλλοι τους αγνοούν ή κάνουν πως τους αγνοούν.
Δεύτερον, το να μας λέει ο Κρούγκμαν ότι τώρα με τις κλειστές τράπεζες και τους ελέγχους κεφαλαίου, τα είδατε όλα, τι φοβάστε, είναι επιχείρημα που μπορεί να σταθεί; Αλήθεια τα είδαμε όλα; Κούρεμα καταθέσεων, άτακτη χρεοκοπία, αλλαγή νομίσματος και την περίοδο της αλλαγής; Τις κοινωνικές επιπτώσεις που θα έχουν αυτά και άλλα συνεπακόλουθα; Και η χρονική διάρκεια που θα τα δούμε, δεν παίζει ρόλο άραγε;
Εγώ ο αδαής θα πω ότι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια λες.

Αντίθετα με το Δημοψήφισμα, που δεν στέκεται σαν ερώτημα και σαν πρακτική τούτη τη χρονική συγκυρία, η προσφυγή στο ΔΕΕ (Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης) ίσως χρήζει μελέτης και σαφώς δεν είναι άτοπη (προτάθηκε στα πρόχειρα σαν τιτίβισμα από τον Υπουργό Εξωτερικών κο Κοτζιά), όταν όργανα της ΕΕ ζητούν από την Ελλάδα να σκοτώσει την εναπομείνασα οικονομία της και τον ανταγωνισμό της σε τομείς που έχει ακόμα δυνάμεις (Τουρισμός, Ναυτιλία, Αγροτική Οικονομία, Φαρμακοβιομηχανία) με την ψεύτικη και ύποπτη για εξυπηρέτηση συμφερόντων επίκληση ότι αυτά τα μέτρα θα τονώσουν δήθεν αυτήν την ανταγωνιστικότητα.
Και παράλληλα υπάρχει και θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν ζητούν να επιβάλλουν μέτρα, που θα αυξήσουν σφόδρα την ανθρωπιστική κρίση, που όλοι στην ΕΕ παραδέχονται ότι υπάρχει στη χώρα.

ΚΥΡΙΟΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΑΝ ΕΓΚΡΙΝΟΥΜΕ Ή ΟΧΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ. 

ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΤΟ ΟΧΙ (ΔΗΛΑΔΗ "ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ") ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΑΦΗ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ -ΔΙΟΤΙ Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΗ ΑΠΌ ΑΜΦΟΤΕΡΑ ΤΑ ΜΕΛΗ-  ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΙΣΩΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΤΕ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ -ΙΣΩΣ- ΛΑΪΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΝ ΔΥΣΤΥΧΩΣ.

ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ ΑΝ ΕΧΟΥΝ Ή ΟΧΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ. ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΠΙΟ ΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΟΙ. ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΤΕ ΣΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ... ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΤΕ, ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΚΥΡΙΟΙ.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΛΥΣΕΙΣ ΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΡΙΣΚΟΥ ΔΙΧΩΣ ΩΦΕΛΕΙΑ.
ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ. 

ΥΓ5: Aναμενόμενο. Δήλωση ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΥ. Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;

«Οι Έλληνες έχουν πάρει το μολύβι και γράφουν την καινούργια τους ιστορία. Κάποιοι όμως επιμένουν να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία προς τα πίσω. Μήπως και τους συναντήσουμε καθισμένους στις παλιές καρέκλες τους. Μήπως και ξαναπαίξουν τους παλιούς τους ρόλους. Έχουν στυλώσει τα πόδια τους τα κακομαθημένα της ιστορίας και υφαίνουν τον ιστό της χρεοκοπίας προκειμένου να ξαναγίνουν τα δουλάκια του Σόιμπλε».

Ναι γράφεται Ιστορία. Ιστορία γράφεται ούτως ή άλλως και για τα καλά και για τα κακά και θα κριθεί πολλά χρόνια μετά από τους επιστήμονες Ιστορικούς και θα υπάρχουν υπέρ και κατά γιατί έτσι γίνεται. Τώρα θα ήταν καλό οι περήφανοι Έλληνες, που πήγαν να υπηρετήσουν την Πατρίδα μετά από ...Προεδρική παρέμβαση... να μας συμβουλεύουν όλους τους άλλους αφού απαντήσουν για τις καταθέσεις 3 εκατομμυρίων Ευρώ, που κατηγορήθηκαν πως έβγαλαν εκτός Ελλάδας (express.gr).
Γιατί εμείς οι κοινοί θνητοί, δεν έχουμε τη δική τους "οικονομική σιγουριά" για να κρατήσουμε ψηλά την περηφάνια μας. Και να ξέρουν πως το θέλουμε περισσότερο από αυτούς.

Ο Ελληνικός Λαός ανάμεσα σε Σκύλλα και Χάρυβδη

Ο έχων την πρόσφατη δεδηλωμένη, εφόσον δεν θέλει μια συμφωνία την απορρίπτει με την ισχύ της δεδηλωμένης, που έχει και καμιά ανάγκη δεν υφίσταται για δημοψήφισμα.
Δημοψήφισμα χρειάζεται αν έχεις αποδεχτεί μια συμφωνία με δύσκολα μέτρα αλλά που κρίνεις αναγκαία και θέλεις να ενισχύσεις την έγκριση, την αποδοχή και εφαρμογή της μέσω της άμεσης λαϊκής εντολής. Τότε υποστηρίζεις αυτό που φέρνεις σε δημοψήφισμα

Επίσης εφόσον έχεις υπογράψει πρόταση, που δεν αποδέχονται οι συνομιλητές σου, ζητώντας παράλογα πράγματα γιατί είναι κερδοσκόποι ή γκαγκστερ ή θέλουν να σε ωθήσουν σε έξοδο, τους την τρίβεις στη μούρη, τους λες ότι εγώ αυτά θα εφαρμόσω και θα πάω στη Βουλή μου να τα περάσω και εσείς εκτίθεστε με τα όσα ζητάτε. Και γυρνάς και προχωράς σε όσα πρότεινες ο ίδιος καταγγέλλοντας διεθνώς τους "γκάγκστερ".

Αλλά πως να περάσεις τι από τη Βουλή όταν προετοιμάζεσαι εδώ και ένα μήνα τουλάχιστον για μη συμφωνία (πχ προετοιμασία διυλιστηρίων για την επάρκεια καυσίμων, αποθεματικά Περιφερειών, Δήμων και Ταμείων, μη πληρωμή ΔΝΤ).

Είναι λυπηρό ότι ο Ελληνικός Λαός είναι τούτες τις ώρες έρμαιο Σκύλλας και Χάρυβδης, δανειστών που "παίζουν" με την Ελληνική κρίση, αδιαφορώντας για την εγνωσμένη και αποδεδειγμένη αποτυχία πενταετών υφεσιακών μέτρων, που ζητούν μέτρα καταστροφής και των τελευταίων ενεργών οικονομικών τομέων της Ελληνικής οικονομίας και κυβέρνησης αδύναμων να πάρουν αποφάσεις και να κυνηγήσουν το εφικτό με βάση τις περιστάσεις κάτω από τις δεσμεύσεις ιδεοληψιών και εσωκομματικών φατριασμών. Παράλληλα ο Ελληνικός Λαός έχει την ατυχία να έχει αντιπολίτευση αναξιόπιστη, όσους κομματικά συνδέονται με τη δημιουργία της κρίσης.

Πολλές φορές λέγεται ότι ο λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν. Πιστεύω ότι ο Ελληνικός Λαός είχε εδώ και δεκαετίες και έχει Πολιτικό Προσωπικό, που έχει καταστρέψει τη χώρα, ανάξιο του Λαού αυτού.

ΥΓ: Πρωθυπουργός, που χασκογελάει απευθυνόμενος στον ΓΓ του ΚΚΕ και χαριεντίζεται λέγοντας "Είδατε, σας τη σκάσαμε. Λέγατε ότι θα φέρναμε Μνημόνιο και εμείς δεν φέραμε"...
Και αν βγει ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα τότε ακόμα δεν ξέρουμε αν θα μείνει στη θέση του να εφαρμόσει Μνημόνιο, Δεν μας το λέει...
Και δεν μας λέει που θα βρει τα 35 δις ως το 2020, που θα του έδινε σαν βοήθεια -όχι δάνειο- η Ευρώπη και τα σχετικά προνόμια της ποσοτικής χαλάρωσης; Και επίσης δεν μας λέει τι θα κάνει με το χρέος αν ψηφίσουμε όχι. Μονομερή διαγραφή ή όχι; Πως μας στέλνει να ψηφίσουμε στο Δημοψήφισμα; Με ποια στοιχεία;

ΥΓ2: Εγώ δεν έχω καμιά κομματική ταυτότητα και απλά όποτε γράφω για πολιτικά γράφω με βάση απλά και μόνον τις υποκειμενικές μου κρίσεις. Αυτά για να ξεκαθαρίσω ότι καμιά κομματική γραμμή και κομματική ωφέλεια ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ και ΑΦΟΡΑ.
Καθόλου σίγουρος δεν είμαι για όσους ψηφίζουμε όμως να μας αντιπροσωπεύουν ένθεν και εκείθεν κατά πόσον προηγούνται στις σκέψεις τους τα του κόμματος ή της Πατρίδας και της Κοινωνίας.

ΥΓ3: Προς τους Ευρωπαίους ηγέτες (οχι προς γελοίους κομμισάριους στυλ Τουσκ και Ντάινσεμπλουμ):
Αν θέλετε όντως τη μη χρεοκοπία και κατάρρευση της Ελλάδας και την παραμονή της στην Ευρώπη, τότε οφείλετε ΤΩΡΑ να δώσετε κάποια εχέγγυα για την απομείωση του χρέους. Ειδάλλως όσοι από σας χύνετε τώρα κροκοδείλια δάκρυα, ας μην το κάνετε και ας πάτε να απολογηθείτε μετά στις χώρες σας για τις όποιες οικονομικές αλλά και γεωπολιτικές συνέπειες θα υποστείτε γιατί και σεις θα υποστείτε και το γνωρίζετε.

Συνέχεια απόψεων στη νέα ανάρτηση μου "Το άκαιρο δημοψήφισμα δεν λύνει το πρόβλημα. Αλλά το πρόβλημα υπάρχει. Άλλες λύσεις;"

Πατσατζόγλου και Διούδης στον Πανιώνιο

Για τρία χρόνια υπογράφει στον Πανιώνιο ο Χρήστος Πατσατζόγλου (δεξί μπακ) από τον Ηρακλή Ψαχνών.
Για ένα χρόνο δανεικός έρχεται και ο τερματοφύλακας Διούδης από τη Μπρυζ. 

Προσευχές για το Μάκη Δενδρινό

Με ανακοπή της καρδιάς νοσηλεύεται διασωληνωμένος ο Μάκης Δενδρινός στο ΝΙΜΤΣ. Ο Μάκης Δενδρινός αποτελεί σημαντικό μέρος της ιστορίας του μπασκετικού Πανιωνίου. Όλοι προσευχόμαστε να κερδίσει τη μεγαλύτερη μάχη, αυτή για τη ζωή του, που δίνει τούτες τις δύσκολες ώρες.

Το αγωνιστικό αντίο στον Περικλή Ιακωβάκη

Αυτό το Σαββατοκύριακο στο στίβο, η Ελληνική Εθνική ομάδα κατάφερε να ανέβη και πάλι στην Super League του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου (αυτό που οι παλιοί θυμούμαστε σαν αγώνες Μπρούνο  Τζάουλι) παίρνοντας τη δεύτερη θέση στη βαθμολογία, πίσω από την Τσεχία.

Το σημαντικό όμως ήταν ο αποχαιρετισμός του 36χρονου Περικλή Ιακωβάκη, ενός αθλητή που πέρα από τις αγωνιστικές επιτυχίες (1998 με το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2006 στο Γκέτεμποργκ, το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο του 2003 στο Παρίσι, τα δυο μετάλλια (χρυσό το 2001, χάλκινο το 2013) σε Μεσογειακούς Αγώνες και τη συμμετοχή στον τελικό των Ολυμπιακών του 2008) διακρίθηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο περισσότερο για τη σεμνότητα, την αγωνιστικότητα και το ευ αγωνίζεσθαι. Δείγμα προσωπικότητας ήταν ότι πολλά χρόνια της καρριέραςτου έμενε στον τόπο του και προπονιόταν με τη γυμνάστρια που είχε από το σχολείο. Είχε διάρκεια στο χρόνο, δείγμα μεγάλου αθλητή και καθαρού και συνέχισε την παράδοση σε ένα αγώνισμα που θεωρούμε δικό μας (Μάντικας, Τζωρτζής, Παρρής, Καλογιάννης).

Αντίο Περικλή και ευχαριστούμε.

Πως καταργούνται τα Μνημόνια

Ας ελπίσουμε ότι κάποτε όλοι μας, πολιτικοί και λαός, θα καταλάβουμε ότι τα Μνημόνια δεν καταργούνται με άρθρα, ένα ή πολλά, αυτόματα αλλά όταν μπορέσουμε να δούμε το εφικτό ανά περίσταση και να το κάνουμε με αποφασιστικότητα χωρίς ούτε δουλοπρέπεια,  ούτε λεονταρισμούς, ούτε χάιδεμα αυτιών και συντήρηση στεγανών, ούτε και καταβαράθρωση των αδυνάτων δίχως έλεος και πρόνοια. Δράση και πράξη θα σκίσουν τα Μνημόνια και όχι λόγια και φρούδες υποσχέσεις.

Για να μην έχεις Μνημόνια, πρέπει να στηθείς στα πόδια σου και να φτιάξεις  ένα κράτος δικαίου και αλληλεγγύης, που έστω και τα λίγα θα μοιράζονται δίκαια, προσπαθώντας το καλύτερο για τις ανάγκες των πολιτών, με βάση τις επιλογές που έχεις σε κάθε φάση, πολιτών όμως με κοινωνική συνείδηση, που σε ένα τέτοιο κράτος που θα τους σέβεται, θα μάθουν να σέβονται και εκείνοι τις υποχρεώσεις τους.

Και τα Μνημόνια θα πάψουν να υπάρχουν όταν οι πολιτικοί θα μάθουν να λένε αλήθειες στον κόσμο, ότι από τα δύσκολα δυστυχώς βγαίνεις με Ιδρώτα και Αίμα και αυτός ο Ιδρώτας δεν θα πρέπει να χυθεί μόνον από τους πολλούς και αδύναμους αλλά περισσότερο από τους ισχυρότερους. Και οι πολιτικοί θα αγωνίζονται πραγματικά για να πετύχουν το λιγότερο Ιδρώτα και Αίμα και όσο δικαιότερα κατανεμημένα και όχι λέγοντας έπεα πτερόεντα, ξέροντας ότι τη επαύριο αυτοί θα είναι εκτός της χώρας βολεμένοι. Συσσίτια και δελτία για το λαό και πολιτικοί που λένε τώρα στον κόσμο, δεν βαριέσαι μωρέ, τι είχες τι έχασες και αύριο θα είναι στο Λονδίνο και δεν ξέρω που αλλού και θα κοιτούν εκ του μακρόθεν, δεν γίνεται... Και μάλιστα όταν από όλο το πολιτικό φάσμα είχαμε "κακά" παραδείγματα, άλλα να ζητάμε από τους πολίτες και άλλα να κάνει "ο δάσκαλος που δίδασκε και λόγο δεν εκράτη", πχ χρήματα έξω και άλλα και άλλα. 

Δήλωση Χρήστου Δάρα για την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της ΠΑΕ Πανιώνιος

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, την ΠΑΝΙΩΝΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ που αποδέχτηκε την πρότασή μας με τον Νίκο Ζαμάνη για την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών. Αναλαμβάνουμε τον ιστορικότερο σύλλογο της χώρας, από κοινού με τον Νίκο Ζαμάνη και υπόσχομαι πως θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας προκειμένου αυτός να επιστρέψει στη θέση που του αρμόζει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το μέλλον ανοίγεται διάπλατα μπροστά μας και από αυτή την στιγμή, αφήνουμε στην άκρη τα λόγια και σηκώνουμε τα μανίκια. Μας περιμένει πολύ δουλειά, προκειμένου ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ, δυνατός και ενισχυμένος να διεκδικήσει τους στόχους του στη νέα περίοδο.

Υποσχόμαστε πως σε βάθος χρόνου, ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ που όλοι μας έχουμε ονειρευτεί, θα προσφέρει στον κόσμο του στιγμές ανάλογες του ένδοξου παρελθόντος του».

Αρχίζει η "Δαροζαμάνειος" Πανιώνια εποχή

Με ομόφωνη απόφαση της χθεσινής ΓΣ, ο ερασιτέχνης μεταβίβασε το πλειοψηφικό πακέτο της ΠΑΕ Πανιώνιος (67%) στους κους Δάρα και Ζαμάνη. Οι νέοι μεγαλομέτοχοι κληρονομούν και το χρέος, που υπολογίζεται στα 5.5 εκατομμύρια Ευρώ και αναλαμβάνουν την ένταξη της ΠΑΕ στη διάταξη των 100 δόσεων αποπληρωμής αυτού του χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο (περίπου 660.000 το χρόνο).

Στη ΓΣ διαβάστηκε και επιστολή του κου Τσακίρη, με την οποία δήλωνε ξανά την αντίρρηση του στη μεταβίβαση του πλειοψηφικού πακέτου και αντιπρότεινε ένα σχήμα με 22 μετόχους του 3% (για να έχουν τις ευεργετικές διατάξεις του νόμου για μετόχους με μερίδιο μικρότερο του 10%) ενώ οι κοι Ζαμάνης και Δάρας κατέχοντας από 9% έκαστος από τις δικές του μετοχές, θα είχαν την μεγαλύτερη μερίδα. Επίσης ανέφερε στην επιστολή του ότι δεν υπάρχουν νομικά κωλύματα για την ένταξη στις 100 δόσεις με μεγαλομέτοχο τον ερασιτέχνη. Τέλος ανέφερε ο κος Τσακίρης ότι παρ' όλες τις αντιρρήσεις του, θα σεβαστεί την απόφαση της ΓΣ και εύχεται να είναι για το καλό του συλλόγου και της ΠΑΕ.

Προσωπικά θεωρούσαμε σαν δικλείδα ασφαλείας να μην υπήρχε μεγαλομέτοχος με μερίδιο μεγαλύτερο των 2/3 των μετοχών και θεωρούσαμε σωστότερο ένα 3% να πάει σε κάποιον άλλο, πχ στον κο Σκούρα ή να το κρατήσει ο ερασιτέχνης για διάστημα 2-3 ετών.

Εν πάση περιπτώσει, οι νέοι μεγαλομέτοχοι έδειξαν φέτος αμέριστο ενδιαφέρον για την ομάδα και μόχθησαν για αυτήν και σαν απλοί Πανιώνιοι είμαστε δίπλα τους και μαζί τους για μια νέα αρχή. 

Συνέχεια μετοχολογίας και κάποια μεταγραφικά στον Πανιώνιο το Σαββατοκύριακο

Φαίνεται να είναι αρνητική η διάθεση για τη μεταβίβαση των μετοχών του Πανιωνίου σε ιδιώτες. Είχαμε δήλωση ξανά από τον κο Τσακίρη σε απόκριση της διευκρίνισης Ζαμάνη:

"Ευχαριστώ τον Νίκο Ζαμάνη για την σημερινή διευκρίνηση.

Θα ήθελα να του υπενθυμίσω ότι πέρσι τέτοια εποχή, πέταξε έξω από την ΠΑΕ τους Τσαβαλους και μπήκε μπροστά αυτός μαζί με τον κ. Δάρα και άλλους. Αυτό έγινε με την στήριξη του ΔΣ του Ερασιτέχνη αλλά και των υπολοίπων μετόχων της ΠΑΕ, περιλαμβανομένου και εμού. Πιστεύω ότι η παρέμβαση αυτή υπήρξε σωτήρια, καθώς η ΠΑΕ πορευότανε στα βράχια υπό μία διοίκηση η οποία ήταν ουσιαστικά παράλυτη, ή απούσα. Είναι σημαντικό να εκτιμήσουμε ότι μια τέτοια αλλαγή διοίκησης θα ήταν αδύνατη εάν η ΠΑΕ ανήκε στους Γκλεζάκους και όχι στον Ερασιτέχνη. Ακόμα και εάν διαφωνεί μαζί μου, ελπίζω να κατανοήσει γιατί είμαι αρνητικός -επί της αρχής- να φύγει η ΠΑΕ από την ιδιοκτησία του Ερασιτέχνη και να πάει σε ιδιώτες και να μην λαμβάνει τον προβληματισμό μου αυτόν επί προσωπικού.

Τέλος, εις ένδειξη καλής θέλησης αλλά και του τέλους του κύκλου μου από τα διοικητικά του Συλλόγου, προσφέρω το 18% της ΠΑΕ που κατέχω σε αυτόν και στον κ. Δάρα (από 9% στον καθένα), έναντι ενός ευρώ και τους φόρους μεταβίβασης.

Επαναλαμβάνω ότι θα προσυπογράψω οποιαδήποτε απόφαση της ΓΣ του Ερασιτέχνη, αλλά επιθυμώ ζωντανή παρουσία με εποικοδομητικό διάλογο και όχι αδιαφορία του κόσμου, ή αδιαφανείς διαδικασιες.

Κωνσταντίνος Τσακίρης".

Επίσης υπήρξε σχετική ανακοίνωση των Πανθήρων:

"Γύρω από τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί σχετικά με το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ η θέση των Πανθήρων είναι η εξής :

Επιτακτική ανάγκη συνεργασίας μεταξύ Κυρίων Τσακίρη -Δάρα – Ζαμάνη και όποιων άλλων επιθυμούν να συνδράμουν ενεργά στη σύμπραξη για το καλό του Πανιωνίου.

Είμαστε κάθετοι πως η καλύτερη λύση είναι το 67% των μετοχών που ήδη ανήκει στον Ερασιτέχνη, να παραμείνει σε αυτόν.Καλούμε λοιπόν όλους τους υγιείς σκεπτόμενους Πανιώνιους, οργανωμένους και μη, να συνεισφέρουν στην επίτευξη της θέσης μας.

Από τη μια η κατοχή του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από τον ερασιτέχνη είναι μια δικλείδα ασφαλείας πάντα στο να μην πέσει η ομάδα σε χέρια που δεν θα της αξίζουν (να θυμηθούμε ότι η μεταβίβαση στον ερασιτέχνη ξεκίνησε από την προσπάθεια να μην αγοραστεί η ΠΑΕ από τον Ψωμιάδη), από την άλλη δεν θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως αυτό είναι ένα περαιτέρω μεγάλο βαρίδι για τον ερασιτέχνη και τις άλλες αθλητικές του δραστηριότητες, το να είναι δηλαδή ο μεγαλομέτοχος μιας υπερχρεωμένης ΠΑΕ; Είναι αυτός ο ρόλος του; Σίγουρα όχι και τον παίζει χρόνια τώρα κατ' ανάγκη και μόνον.
Και λυπάμαι αλλά το παράδειγμα του κυρίου Τσακίρη με τους Γκλεζάκους δεν είναι λογικά πολύ στέρεο γιατί ναι μεν ο ερασιτέχνης απήλλαξε την ΠΑΕ από τους Γκλεζάκους αλλά ο ίδιος ερασιτέχνης είχε βάλει τους Γκλεζάκους. Και η προηγούμενη διοίκηση του ερασιτέχνη είναι αυτή που έβαλε καπέλο στην ΠΑΕ το χρέος στην εφορία με αμετροεπείς κινήσεις.
Η ΠΑΕ έτσι όπως είναι χρεωμένη δεν μπορεί να πουληθεί πουθενά. Έρχονται κάποιοι λοιπόν που ήδη διοίκησαν την ΠΑΕ και προτείνουν να την πάρουν με αντάλλαγμα την αποπληρωμή των χρεών της. Και αυτήν την πρόταση καλούνται όλοι να σταθμίσουν με τα όποια υπέρ και κατά της και ενθυμούμενοι όλα όσα έγιναν ως σήμερα από τότε που η ΠΑΕ πέρασε στον ερασιτέχνη. Και στην ΠΑΕ και στη λειτουργία του ερασιτέχνη.

Και μια περαιτέρω πρόταση. Θα μπορούσε να μην γίνει η μεταβίβαση του πλήρους πλειοψηφικού πακέτου, δηλαδή αυτού που δίνει την πλειοψηφία των 2/3 του μετοχικού κεφαλαίου ώστε για τα σοβαρά θέματα να μην μπορεί να ληφθεί απόφαση αν δεν συναινούν οι άλλοι μέτοχοι (ερασιτέχνης, Τσακίρης, μικρομέτοχοι). Η δική μου πρόταση είναι λοιπόν κάτι παραπάνω από του κυρίου Τσακίρη. Πάρτε κύριοι το 60-65% των μετοχών και αφήστε τη δικλείδα ασφαλείας, που σας ζητούν. Ή κάποιος τρίτος που θα συμφωνήσουν όλοι ως πρόσωπο εμπιστοσύνης να λάβει ένα ποσοστό και αυτός που να αποτελεί περαιτέρω δικλείδα ασφαλείας. Έστω σε μια πρώτη φάση για να υπάρχει δείγμα καλής θέλησης από όλες τις πλευρές.
Θεωρώ ότι το σημερινό καθεστώς έχει δοκιμαστεί στο έπακρο πια και κάποια αλλαγή χρειάζεται, μια αλλαγή όμως συναίνεσης και Πανιώνιας ενότητας. Και ας σκεφθούν όλοι και λίγο και τις υπόλοιπες δραστηριότητες του ερασιτέχνη και πως και αυτές θα μπορέσουν να ευδοκιμήσουν καλύτερα.

Λίγα μεταγραφικά:

Ακούγονται Διούδης για τέρμα, Κονέ του Λεβαδειακού για το κέντρο, Πατσατζόγλου (ο ανηψιός του Χρήστου) στα ακραία μπακ και γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν οι Τασουλής και Μπουμάλ.

Για την Εθνική. Φυσιολογικό αποτέλεσμα που αντανακλά ένα άθλιο πρωτάθλημα και ένα σάπιο ποδοσφαιρικό καθεστώς

Όταν μια μόνον ομάδα και αυτή κατ' ανάγκη, παίζει με πλεονότητα από Έλληνες στο πρωτάθλημα και οι άλλες είναι σχεδόν πλήρως στο έλεος των μανατζαραίων, που φέρνουν καραβιές ξένων μισθοφόρων τρίτης διαλογής, όταν κόντεψε ο σύλλογος αυτός (που στο τσακ σώθηκε) να βρεθεί με την πλειονότητα των κλήσεων σε αυτή την Εθνική σε τούτη τη συγκυρία, γιατί δύσκολα έβρισκες άλλους Έλληνες ποδοσφαιριστές σε κάποιες θέσεις, τότε είναι φυσιολογικό το αποτέλεσμα του Σαββάτου.
Επίσης αν σκεφτεί κανείς ότι καλούνται "βετεράνοι" στη δύση της καρριέρας τους,  που στα νιάτα τους και στα ντουζένια τους ούτε σκέψη να τους καλέσουν δεν υπήρχε (γιατί υπήρχαν πολύ καλύτεροι παίκτες από αυτούς), ε ναι φυσιολογικότατη ήταν η ήττα από τα νησάκια.
Όταν οι Έλληνες ποδοσφαιριστές του εξωτερικού εκτός ενός, άντε δυο, πάνε έξω παίρνουν τα λεφτά και περιμένουν πότε να γυρίσουν να τα γλεντήσουν και αντί για καλύτεροι καταντούν πολύ χειρότεροι, χωρίς όρεξη να δουλέψουν και να βελτιωθούν, ε τότε σίγουρα θα κερδίσουν οι ψαράδες και οι επιπλάδες και ο καντινιέρης των νησιών, που το χαίρονται το σπορ, και παίζουν με την όρεξη να πετύχουν κάτι.

Νομίζω ότι αν ο κύριος Μαρκαριάν έπαιρνε τον Πανιώνιο όπως ήταν στο τέλος του πρωταθλήματος με την προσθήκη Παπασταθόπουλου, λόγω ομοιογένειας και μόνον έστω, μπορεί να είχε καλύτερη τύχη. Αν και ο Φούντας και ο Κολοβός, που έπαιξαν, ήταν επίσης απογοητευτικοί (τώρα είναι εκτός Πανιωνίου και οι δυο ... ας τους γίνει μάθημα ότι τίποτα δεν επιτυγχάνεται χωρίς προσπάθεια και για το Φούντα, η βλακεία που έκανε να σουτάρει στα περιστέρια με τρεις παίκτες να περιμένουν στην περιοχή να τους τροφοδοτήσει, ας γίνει δίδαγμα ότι το σπορ είναι ομαδικό και όποιος βάζει τον εαυτό του πάνω από την ομάδα, σύντομα θα μείνει εκτός ομάδας).

Μπορεί να υπερβάλλω παραπάνω στα όσα έγραψα μπορεί και όχι αλλά ειλικρινά τι μπορεί να περιμένει κανείς από επαγγελματίες που πάνε δεύτεροι στην μπάλα και μένουν πίσω στα σπρίντ  με τους ψαράδες και από επιθετικούς, που σε ένα τερματοφύλακα-χάπι, που δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη μπάλα επ' ουδενί, δεν μπόρεσαν να βάλουν ούτε ένα γκολ σε δυο παιχνίδια (το έβαλε ο Σωκράτης ο σέντερ μπακ τελικά...).
Αυτό είναι το Ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα και κατέχει τη θέση που του αξίζει.

Ας σπάσουμε την "απραξία" και την "ασάφεια" στο μπάσκετ

Από το τέλος του πρωταθλήματος και τον υποβιβασμό του Πανιωνίου στο μπάσκετ, είναι φανερή μια δυσκολία κινήσεων και ως τώρα που αποφάσισα να γράψω αυτές τις λίγες αράδες για το μπασκετικό Πανιώνιο, μόνον "ΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ" ασάφεια βλέπουμε στον ορίζοντα. Έφυγε ο Χουγκάζ, προσέφυγε ο Σταμάτης, έγινε κάποια κίνηση του κου Σταμούλη προς Νέα Κηφισιά να πάρει ο Πανιώνιος το ΑΦΜ της και υπό την ηγεσία του αφεντικού της, του κου Βαγενά, να παίξει Α1 και δεν είμαι και σίγουρος αν έγινε και κίνηση προς ΚΑΟΔ, που φαίνεται να πουλάει τη θέση του στην Α1 για 200.000 Ευρώ... Επίσης φαίνεται ότι κάποιες επαφές έγιναν για προπονητή με τους Ζιάγκο και Τζήμα.

Κατά τ' άλλα είναι φανερό ότι ούτε για την κατηγορία που θα παίξουμε δεν υπάρχει συμπέρασμα. Σίγουρα οι ΚΑΕ έχουν πρόβλημα να σταθούν οικονομικά στην Α2. Και στην άλλη ομάδα που έπεσε, τον Πανελευσινιακό, διαβάζω ότι δεν υπάρχει ακόμα απόφαση για αυτό. Και νομοθετικά νομίζω δεν υπάρχει καμιά αλλαγή στο ότι οι υποβιβασθέντες πρέπει να παραμένουν ΚΑΕ.

Θεωρώ ότι για τον Πανιώνιο υπό τις σημερινές συνθήκες, οι ενέργειες για Α1, θα είναι απλά μια περαιτέρω καθυστέρηση τής, όπως δείχνουν τα πράγματα, αναγκαίας επανεκκίνησης, που χρειάζεται. Ίσως μια ακόμα χαμένη χρονιά. Δεν ξέρω οικονομικά αν μπορεί να σταθεί στην Α2 και τι χρέη εκκρεμούν.
Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι είναι η στιγμή ο κύριος Σταμούλης να προσπαθήσει προς την κατεύθυνση μιας "Πανιώνιας Συμμαχίας", που ίσως δώσει χώρο να σταθεί η ομάδα σε εκείνο το επίπεδο, που θα μπορεί να αγωνιστεί με το βλέμμα προς το μέλλον και προς την αναδημιουργία της. Χρειάζεται σίγουρα σε πρώτη φάση, για κάτι τέτοιο, να περάσουμε από την ασάφεια στη σαφήνεια. Τώρα βέβαια οι εποχές δεν είναι ασαφείς για τον Πανιώνιο και το μπάσκετ μόνον αλλά γενικότερα και αυτό δεν βοηθάει καθόλου. Αλλά φαίνεται προτιμότερο να ληφθούν αποφάσεις και να κινηθούμε σε συγκεκριμένες βάσεις παρά να φθάσουμε στην τελευταία ώρα όπως πέρυσι. Και σίγουρα χρειάζεται κάποια πανιώνια συσπείρωση αν θέλουμε το μπάσκετ να σταθεί κάπως στα πόδια του.

Η ανάρτηση αυτή απλά γίνεται σαν έναυσμα πιθανόν για να πάρει μπρος η μηχανή αν μπορεί αυτό να γίνει από λίγες αράδες που γράφονται σε ένα απλό blog. Κάποιες βοήθειες μπορούν να υπάρξουν στο μπάσκετ και να δουν όσοι μπορούν να βοηθήσουν τι είναι το καλύτερο δυνατό με λογική και σύνεση.

Απάντηση Τσακίρη για την πρόσκληση Ζαμάνη

Ο κος Τσακίρης δεν είναι διατεθείμενος να ασχοληθεί ενεργά με την ΠΑΕ Πανιώνιος, κάτι που άλλωστε είχε πρόσφατα ξαναδηλώσει το Μάιο πριν τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ. Στη νέα του δήλωση, αναφέρει μεταξύ άλλων (από τα panionianea.gr):

"Εγώ απευθύνθηκα στον κόσμο (και όχι στον κ. Ζαμάνη). Και είπα τα προφανή. Ο,τι άφησα την ομάδα στον κόσμο. Και κάποιος πάει να την πάρει τζάμπα. ΔΕΝ είπα ότι τις θέλω εγώ τις μετοχές, αν τις ήθελα θα τις έπαιρνα σε Γενική Συνέλευση με 1000 άτομα. Και όχι με 100 που θα έχει αυτή της επόμενης εβδομάδας. Βάρεσα απλά καμπανάκι στον κόσμο.

Οποιος θέλει ξυπνάει, όποιος θέλει αφήνει να του πάρουν την ομάδα. Εγώ μίλησα με το 22% που έχω. Καιρός είναι να μιλήσει ή όχι και το 67%".

Το δικό μου ερώτημα είναι ποιος είναι το 67%. Ο δεινοπαθούντας ερασιτέχνης. Μαζί και κάποια από τα Πανιώνια χέρια, που πέρυσι πήγαιναν να ρίξουν την ομάδα σαν μόνη διέξοδο στα αδιέξοδα και έγιναν εν τέλει άφαντα. Ή από τα πιο παλιά που διόγκωσαν τα χρέη και τις μη αδειοδοτήσεις της ομάδας. Και μένα δεν μου αρέσει καθόλου το ότι το ποσοστό που έδωσε ο κος Τσακίρης δωρεάν στον ερασιτέχνη, ίσως καταλήξει σε συγκεκριμένους, που όντως θα πάρουν την ομάδα στο τζάμπα. Το τζάμπα βέβαια παίζεται καθώς παίρνουν μια ομάδα με χρέη και προβλήματα. Αλλά την ομάδα, ο κος Τσακίρης την άφησε στον Πανιώνιο Κόσμο μόνον θεωρητικά και πρακτικά έμεινε υπό τον έλεγχο αυτών, που γενικά ονομάζουμε, "Πανιώνια χέρια". Με τι αποτελέσματα; Χρέη και μη αδειοδοτήσεις για χρόνια. Θα ήθελα πολύ να ξέρω ποιες εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν και αν υπάρχουν ας παρουσιαστούν τώρα όπως τις καλεί και ο κύριος Τσακίρης για να μην πάρει κανένας αλλότριος την ομάδα στο τζάμπα ή ότι θεωρείται τζάμπα. Αυτές τις εναλλακτικές λύσεις τις περιμένουμε χρόνια και αντ' αυτών βλέπουμε άλλα θεάματα. Αν υπάρχουν και έχουν σοβαρό σκοπό, ας φανερωθούν. Αν είναι να δούμε τις παραστάσεις παρελθόντων ετών στην ΠΑΕ και φετινών στην ΚΑΕ, αφήστε το ρε παιδιά, δεν πειράζει...

ΥΓ: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΗΛΩΣΕΩΝ από Ζαμάνη:

"Οι δημόσιες δηλώσεις, ενέχουν πάντα τον κίνδυνο να βγουν στην δημοσιότητα στοιχεία που θα φέρουν πολλούς σε δύσκολη θέση, ειδικά για την διαχείριση του συλλόγου τα τελευταία 6 χρόνια.Εμείς κάνουμε μια προσπάθεια να αναλάβουμε τις τύχες της αγαπημένης μας ομάδας. Στο πλαίσιο αυτό αναλαμβάνουμε χρέη και υποχρεώσεις που δημιούργησαν άλλοι και οι οποίοι θα ευεργετηθούν γλυτώνοντας τις ποινικές ευθύνες. Μηδενός εξαιρουμένου.Στόχος μας είναι να επαναφέρουμε τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ στο επίπεδο που του αρμόζει. Στο πλαίσιο αυτό τονίζουμε και πάλι, πως η πόρτα είναι ανοικτή σε όποιον θέλει είτε να αναλάβει μόνος του την ομάδα, είτε να συμμετάσχει σε κάποιο πολυμετοχικό σχήμα.
Υ.Γ. Εμείς ήμασταν αυτοί που συγκέντρωσαν 5000 κόσμου στις 17 Νοεμβρίου 2010, προκειμένου να μην πουληθεί από τον κ. Τσακίρη η ομάδα στον Ψωμιάδη".

Το δικό μου σχόλιο είναι ότι η εσωστρέφεια που έχει εκδηλωθεί δεν κάνει καθόλου καλό και ιδίως μάλιστα όταν η συγκεκριμένη Πανιώνια ενδοσκόπηση προβάλλεται στο φακό της δημοσιότητας. Το ότι έχει κάνει σημαντικά λάθη στο παρελθόν ο κος Τσακίρης, κυρίως δίνοντας πίστη σε λάθος συμβούλους και "φίλους", είναι αυταπόδεικτο από τα γεγονότα και από αυτό το blog τα είχαμε επισημάνει στο διάβα αυτών των χρόνων. Και πάρα πολλά από αυτά τα λάθη, τα πλήρωσε ακτριβά ο ίδιος ο κος Τσακίρης και η τσέπη του. Το να του λέμε αυτό το "μηδενός εξαιρουμένου" μπορεί να έχει κάποια βάση αλλά αφ' ενός είναι ισοπεδωτικό για τις ευθύνες των όσων πέρασαν από την ΠΑΕ και αφ' ετέρου ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΤΣΑΚΙΡΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΑΝΙΩΝΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ; Μάλλον όχι.
Και ο κος Τσακίρης όταν έδινε τις μετοχές του στον ερασιτέχνη, δεν νομίζω να τον δέσμευσε αν και πως θα τις διαχειριστεί (γι' αυτό εξάλλου αναφέρει απλά ότι μιλάει για το 22% το δικό του και καλεί το 67% να το σκεφτεί). Προφανώς τώρα κάποιοι έρχονται και λένε να τις πάρουμε καλύπτοντας τα χρέη της ομάδας αντί άλλου αντιτίμου. Θυμάμαι ότι ο κος Τσακίρης στην πρόσκληση ενδιαφέροντος, που είχε κάνει το 2010-11, έβαζε έναν όρο για να ληφθεί υπ' όψη η όποια προσφορά, να βάλει ο ενδιαφερόμενος ένα πεντοχίλιαρο στον ερασιτέχνη. Θεωρώ λοιπόν ότι και τώρα η όποια μεταβίβαση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών από τον ερασιτέχνη, πέραν της δέσμευσης των νέων μετόχων να αναλάβουν τα χρέη της ΠΑΕ, θα πρέπει να συναρτηθεί και με κάποια έστω βοηθητική κίνηση προς τον ερασιτέχνη, που θα δώσει τις μετοχές. Τέλος πάντων, το σίγουρο είναι ότι χαμηλότεροι τόνοι και μεγαλύτερη διάθεση συνεργασίας θα βοηθήσει, ενώ το αντίθετο σίγουρα βλάπτει.

ΥΓ2: Μας άκουσε, διάβασε τι είπε; Δεν ξέρω. Πάντως ανασκεύασε ο κος Ζαμάνης προς το ορθότερο με μια διευκρίνιση της προηγούμενης διευκρίνισης:

Λόγω του ότι από την τελευταία μου δήλωση, δημιουργήθηκαν κάποιες παρερμηνείες, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής:

Οσον αφορά στην διαχείριση της ομάδας, η περίοδος στην οποία αναφέρθηκα αφορά τις διοικήσεις που προέκυψαν στην ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΣΣ, μετά την παράδοση των μετοχών από τον Κωνσταντίνο Τσακίρη και άρα τα τελευταία 4,5 χρόνια.

Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης, είναι ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει τα μέγιστα στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ, αναγνωρίζω τη μεγάλη συμβολή του και πάντοτε ήμουν και θα είμαι δίπλα του. Όπως δίπλα στην ομάδα είναι και ο ίδιος και όποτε του έχει ζητηθεί έχει συνεισφέρει τη βοήθειά του.

Η περίοδος που διανύουμε δεν επιτρέπει να υπάρχουν διχόνοιες μεταξύ των ΠΑΝΙΩΝΙΩΝ και το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το καλό της ομάδας και η επιστροφή της στη θέση που δικαιωματικά της ανήκει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αποκαΐδια

Σιγοκαίει η πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο με πρόβλεψη να συνεχιστεί για 1-2 μέρες ακόμα, η Αθήνα γέμισε ρύπους και διοξίνες, που υπονομεύουν την υγεία του κόσμου και ακούω στις ειδήσεις (BHMA FM) ότι κανονικά σε αντίστοιχες πυρκαγιές έριχναν χώμα για να τις σβήσουν αλλά ο εργολάβος που αναλάμβανε αυτές τις επιχωματώσεις δεν έχει πληρωθεί για προηγούμενες εργασίες του και δεν αναλαμβάνει να παρέμβει. Και το κράτος της παρακμής δεν έχει τι άλλο να κάνει από το να αφήσει το χρόνο να σβήσει τη φωτιά και τους ρύπους ανεξέλεγκτους.  Λένε ότι θα χρειάζονταν εκατοντάδες φορτηγά χώμα λόγω του όγκου των υλικών. ΟΚ. Ας στέλνανε έστω κάποια να βελτιώσουν την κατάσταση. Δικαιολογίες για το ΤΙΠΟΤΑ...
Παράλληλα μεταδίδεται ότι το πλιάτσικο στο εργοστάσιο ανακύκλωσης δίνει και παίρνει εν μέσω των προσπαθειών των πυροσβεστών.
Αποκαΐδια... όχι μόνον το εργοστάσιο αλλά και η σύγχρονη Ελλάδα.

ΥΓ: Υποθέτω εγώ ο αδαής ότι αν δεν μπορείς να πληρώσεις τον εργολάβο να κάνει την επιχωμάτωση, σε συνθήκες έκτακτου κινδύνου για την υγεία, ίσως στέλνεις το στρατό με τα δικά του φορτηγά να κάνει τη δουλειά. Εκτός και αν είναι ...πρόβα για το Κούγκι ... κύριε Καμμένο (ή Καμμένε...).

ΥΓ2: Στην Ελλάδα η ανακύκλωση που θεωρητικά γίνεται για να προστατεύσει και το περιβάλλον, καταλήγει στα αποτελέσματα που ζούμε... Σε κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ελλάδα, η χώρα των αντιφάσεων.

Λόγια και σκέψεις ανάκατες για την κατάσταση της χώρας...

Ζούμε εδώ και αρκετό καιρό το μαρτύριο της σταγόνας  σχετικά με τη σύναψη μιας συμφωνίας επαναχρηματοδότησης ... της αποπληρωμής των χρεών της χώρας. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Μια χρηματοδότηση, που γίνεται, με αντιστάθμισμα την εφαρμογή μιας εσωτερικής υποτίμησης, που όμως επιχειρείται χωρίς τη συμμετοχή του νομισματικού κομματιού που συνήθως συνοδεύει τις υποτιμήσεις. Η Ελλάδα ρίχνει μισθούς και συντάξεις και κάνει δημοσιονομικές περικοπές και μειώνει ελλείψει ρευστού τις εισαγωγές, όσο είναι εφικτό, καθώς η χώρα δεν παράγει επαρκώς ώστε να καλύπτει τις ανάγκες της και οι τιμές, των όσων εισαγόμενων χρειάζεται, δεν μπορεί να πέσουν εύκολα από τους νόμους της προσφοράς και ζήτησης της δεινοπαθούσας εσωτερικής αγοράς.
Από την άλλη δεν παράγουμε ικανά για να κάνουμε και εξαγωγές. Μόνον το 30% του εργατικού δυναμικού της χώρας απασχολείται στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας. Και δεν παράγουμε και καμιά υψηλή τεχνολογία αλλά προϊόντα που δύσκολα αντέχουν στον ανταγωνισμό λόγω του σκληρού και ακριβού Ευρώ.

Δεν γνωρίζω αν τέτοιου είδους εσωτερική υποτίμηση με πλήρη αδυναμία συνδρομής της νομισματικής πολιτικής σε αυτήν, έχει ιστορικό και γεωγραφικό προηγούμενο κάπου αλλού. Ναι υπήρχαν και άλλες χώρες με μνημόνια τα προηγούμενα χρόνια αλλά με διαφορετικά προβλήματα και διαφορετικής κλίμακας.

Στην Ελλάδα αναλωθήκαμε πάρα πολύ στο αν είναι καλό ή επαχθές το μνημόνιο και σχεδόν καθόλου σε προσπάθειες σύνταξης και εκτέλεσης ενός δικού μας παράλληλου σχεδίου. Έστω σε επίπεδο προτεραιοτήτων, αρχών και κατευθύνσεων. Είτε υπήρχε μια τάση ξεπουλήματος όσο-όσο, που θα έφερνε δήθεν επενδυτές στη χώρα είτε αντί να λύσουμε θέματα που απομακρύνουν τις επενδύσεις όπως το φορολογικό και το ασφαλιστικό, πιθανόν και από μηδενικής βάσης ακόμα (άλλωστε από έναν τρύπιο κουβά κανένας δεν ελπίζει να πάρει τίποτα), βρίσκαμε κάποιους αδύναμους κρίκους του δημοσίου να πετσοκόψουμε (βλέπε καθαρίστριες, σχολικούς φύλακες κλπ) ή πιάναμε τα γνωστά φορολογικά θύματα και τους βαπτίζαμε "πλούσιους" και τους ξεζουμίζαμε ωσότου φθάσουν στην κατάσταση της στημένης λεμονόκουπας. Και υπήρχε και η άλλη άποψη, να τονώσουμε την οικονομία και να την αναθερμάνουμε με δημόσιες επενδύσεις ... μόνον που και αυτή η πολιτική θέλει λεφτά για να μπει μπροστά. Και μάλιστα να κάνεις δημόσιες επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς κυρίως και όχι στα ίδια κρατικοδίαιτα στεγανά. Και λεφτά δεν έχουμε και μόνον μια πηγή μας δανείζει, που μας δανείζει όμως με  συγκεκριμένους όρους και μέτρα. Και με διάθεση όχι βοήθειας ούτε αλληλεγγύης εταίρων αλλά άλλοτε τιμωρητική, άλλοτε για τη διάσωση ιδίων συμφερόντων άλλοτε για τις ανάγκες του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Ποτέ με προτεραιότητα τη διάσωση της χώρας. Και βέβαια υπάρχουν και οι εσωτερικές τροχοπέδες, συμφέροντα που θίγονται, στεγανά που ανθίστανται και πολλά άλλα γνωστά και άγνωστα.

Ότι συμφωνία και να γίνει θα είναι ένα προσωρινό μπάλωμα για να μην περιπέσουμε στο πλήρες χάος. Για αυτό το τελευταίο ακούω πολλά του στυλ και τι έγινε μωρέ θα κόβουμε νόμισμα και όλα καλά. Και πετρέλαιο θα μας δίνει το Ιράν και η Βενεζουέλα (θα τους πληρώνουμε στο νόμισμα αυτό άραγε;). Και οι εισαγωγές προϊόντων δεν επηρεάζονται από την απομόνωση από τις αγορές. Εμένα λίγο όλα αυτά μου θυμίζουν το "ο Μανώλης με τα λόγια κτίζει ανώγια και κατώγια".

Σαν απλός πολίτης και όχι ειδικός, πιστεύω ότι θα μπορούσαμε από αυτούς τους "εταίρους", που ζητούν τα ακραία μέτρα, που δεν εγγυώνται τίποτα εκτός από την αποπληρωμή των χρεών κατά το πλάνο για κάποιο χρονικό διάστημα τουλάχιστον με το αυξημένο ρίσκο μιας περαιτέρω καταστροφικής και καταλυτικής ύφεσης, να ζητούσαμε αυτά που πάμε και ζητάμε σε Ρωσίες και Κίνες, δηλαδή βοηθήστε κύριοι σε αντιστάθμισμα των μέτρων αντιυφεσιακά, οι ισχυροί από σας, αγοράζοντας πχ Ελληνικά αγροτικά προϊόντα  αντί των εκτός Ε.Ε. που αγοράζετε και κάνοντας ένα-δυο επενδύσεις σημαντικές στη χώρα για να κινηθούν τα γρανάζια της οικονομίας και να δουλέψει ο κόσμος. Το ελάτε να δουλέψετε στη Γερμανία είναι η πρόταση βοηθείας σας; Έτσι κάνατε εσείς το οικονομικό σας θαύμα μετά τον πόλεμο; Ή βοηθάτε κάνοντας πχ πολύ μεγάλες ενεργειακές συμφωνίες για ενέργεια από φωτοβολταϊκά με τρίτες χώρες όπως κάνατε κάποιοι από σας πρόσφατα; Συμφωνίες, που θα μπορούσαν να γίνουν με τον "εταίρο" σας. Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνον τι κάνουν και τι διάθεση έχουν οι ξένοι αλλά και πως και τι διεκδικούμε και εμείς. Το μόνο οικονομικό εργαλείο του τουρισμού, που φαίνεται να έχουμε και αυτό λίγο πολύ το έχουμε κάνει ρόϊδο και βέβαια και οι "εταίροι" με τις πάμπολλες ανθελληνικές κορώνες και κραυγές και όχι μόνον πρόσφατα, διάθεση βοήθειας δείχνανε και δείχνουνε;

Από όπου και να τα πιάσουμε τα θέματα, η καταθλιπτική απογοήτευση είναι έκδηλη και η Ελλάδα φαντάζει να φυλλορροεί συνεχώς και σε αυξανόμενο ρυθμό. Δεν μας αξίζουν όλα αυτά... Ας ελπίζουμε να γίνει κατανοητό εντός και εκτός χώρας.

Η δήλωση Ζαμάνη για την ΠΑΕ και η πρόσκληση προς οιονδήποτε μπορεί να συνδράμει (συμπεριλαμβανομένου του κου Τσακίρη)

"Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της ηγεσίας της ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΣΣ θέσαμε ως στόχο την οικονομική εξυγίανση της ομάδας και την επαναφορά της στη θέση που της αρμόζει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Χωρίς δισταγμό και χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος, μπροστά στο καλό του ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ, είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε εξ ολοκλήρου τα χρέη και τις υποχρεώσεις που τον βαραίνουν (και προήλθαν από τις 3 προηγούμενες διοικήσεις) και τα οποία ανέρχονται σε περίπου 5,2 εκατομμύρια ευρώ.

Καλούμε κάθε ΠΑΝΙΩΝΙΟ και φυσικά και τον κ. Κωνσταντίνο Τσακίρη, εάν θέλει να αναλάβει ο ίδιος τις τύχες της ομάδας μας. Ακόμα κι έτσι όμως, η πόρτα θα είναι πάντα ανοικτή σε όποιον θέλει να συνδράμει απλά στην προσπάθειά μας. Εμείς ξεκινάμε τις ενέργειες για να αποκτήσει ο σύλλογος προπονητικό κέντρο που να του ανήκει. Να αποκτήσει πούλμαν που θα αποτελεί περιουσιακό του στοιχείο. Να αποκτήσει γενικά υποδομές αντάξιες του ονόματός του.

Κάθε συμπαίκτης είναι δεκτός. Οπως και κάθε ενδιαφερόμενος για την απόκτηση του πακέτου των μετοχών και της ανάληψης ευθυνών.

Υπάρχει κανείς;

Υ.Γ. Κύριε Τσακίρη μην φοβάστε. Αν θελήσετε να πάρετε τις μετοχές, εμείς θα σταθούμε δίπλα σας για να σας βοηθήσουμε να αποφύγετε λάθη που σας ανάγκασαν κάποιοι να κάνετε στην δική σας θητεία."