Τιμημένα γηρατειά μπροστά στο φάσμα της πενίας

Ίσως αυτά που θα γράψω δεν κομίζουν "γλαύκας εν Αθήναις" και έχουν ξαναειπωθεί αυτές τις μέρες. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να τα λέμε και να τ' επαναλαμβάνουμε, αν όχι να τα φωνάζουμε, ωσότου όσοι κλείνουν τ' αυτιά τους ν' αρχίσουν να τ' ανοίγουν.

Είναι σκέψεις για την ώθηση των γηρατειών στη φτώχεια και τη μιζέρια, στα όρια της εξαθλίωσης τώρα που είναι στα τέλη του βίου τους. "Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου ίνα ευ σοι γένηται και ίνα μακροχρόνιος γένη επι της γης" έλεγε η σχετική εντολή του Μωσαϊκού νόμου. Η τιμή των προγόνων, ζώντων και νεκρών, εθεωρείτο ύψιστη υποχρέωση του ατόμου από τους αρχαίους μας προγόνους.

Η οικονομική παρακμή της χώρας ώθησε την κυβέρνηση υπό την πίεση των πιστωτών της, να λάβει την κοινωνικά ανάλγητη απόφαση της περικοπής των εισοδημάτων από συντάξεις, ασχέτως ποσού.  Πρόσφατα είδαμε στη γειτονική Ρουμανία τις αντιδράσεις από αντίστοιχες αποφάσεις της εκεί κυβέρνησης.

Για να θησαυρίζουν όσοι παίζουν με τα CDS, τα golden boys και οι εκτροπείς του καπιταλισμού σε καζίνο θα πρέπει στην Ελλάδα να εξωθήσουμε τους πατέρες, τις μητέρες μας, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας στα όρια της στέρησης βασικών αγαθών διαβίωσης και να τους βάλουμε προσκόμματα στοιχειώδους επιβίωσης.
Για να ικανοποιηθούν απαιτήσεις δανειστών στο νεοελληνικό κράτος - οπερέτα, που δεν γνωρίζει η αριστερά τι ποιεί η δεξιά, θα χρειαστεί αυτούς που θα έπρεπε να τιμούμε, να τους καταβαραθρώσουμε. Και θα τους καταβαραθρώσουμε ξέροντας ότι το ελάχιστο, που μπορούν τέτοιες περικοπές να προσφέρουν, δεν φθάνει για τίποτα. Θα τους εξαθλιώσουμε για να βάλουν ένα τικ, ένα ΟΚ, κάποιοι κομισάριοι στη λίστα με τα μέτρα, που έχουν έτοιμα για να ληφθούν σε χώρες με τη δική μας κατάντια, μέτρα που σχεδόν ποτέ δεν τις σώζουν.  Θα τους κάνουμε τα τελευταία της ζωής τους, μαρτύριο επιβίωσης, βάζοντας και τα γεροντάκια να παίξουν τη ρώσικη ρουλέτα του ανθρώπινου social dumping, που επιχειρούμε, μήπως και  γλυτώσουμε τη χρεοκοπία. Και μάλιστα χωρίς καμμιά στοιχειώδη διάκριση τους ρίχνουμε όλους στον ίδιο κουβά , περικόπτοντας αδιακρίτως και χωρίς κατώτερα όρια.
Κάπου μοιάζουμε να πήραμε τα μέτρα, περιμένοντας ένα θαύμα ν' αναιρέσει τις οφθαλμοφανείς αρνητικές τους επιδράσεις και μάλιστα αυτές, που μπορεί να είναι επιδράσεις που κρίνουν καθοριστικά τη ζωή κάποιων, ίσως καλύτερα να πούμε επιδράσεις ζωής ή θανάτου σε αυτές τις περιπτώσεις.

Το όριο του αφορολόγητου των 12.000 Ευρώ ή κάπου εκεί , θα έπρεπε να το σεβαστούμε και να μην περικόψουμε σε ανθρώπους από 65 ετών και πάνω συντάξεις. Θα έπρεπε κάποια κάτω όρια να τεθούν. Είναι δυνατόν να ζητείται κοινωνική συναίνεση όταν τα μέτρα δεν στηρίζονται σε στοιχειώδη συναισθήματα κοινωνικής αλληλεγγύης; Όσο και αν μιλάνε οι πολιτικοί, και οι κοι Ρεν και Στρος Καν και όσο και αν επικαλούνται το μέλλον των παιδιών μας, δεν είναι δυνατόν να πείσουν, όσο η κοινωνική αδικία των μέτρων είναι έκδηλη. Όσους Τόληδες και Άντζελες και άλλους συναφείς επωνύμους και αν ρίξουν βορά του όχλου, αυτούς που θα σπρώξουν σε συνθήκες αδυναμίας διαβίωσης δεν θα μπορέσουν να τους πείσουν έτσι.

Το κράτος με τις χιλιάδες μαϊμούδες αναπήρους και με τους συνταξιούχους στα 50, με αντιστασιακούς που στην Κατοχή ήταν βρέφη, επιχειρεί να σώσει την παρτίδα, κόβοντας πενιχρές συντάξεις εβδομηντάρηδων και βάλε και ωθώντας τρόφιμα στο ΦΠΑ του 23%.

Να μου πεις περιμένουν και την παράλληλ πτώση των τιμών ...  Ελπίζω να ζουν οι συνταξιούχοι ως τότε. Πτώση τιμών με τα καύσιμα στον ουρανό και με ΦΠΑ αυξημένο παντού. Πτώση τιμών από λιμοκτωνούντες εμπόρους μάλλον.

Τώρα θα μου πείτε τι γράφω; Τα μέτρα εγκρίθηκαν και θα εφαρμοστούν. Ναι, γράφω γιατί δεν βλέπω κανένας υπεύθυνος να συγκινείται ιδιαίτερα (ίσως αρκετοί να φοβούνται, αλλά αυτό είναι διαφορετικό συναίσθημα) και να προσπαθεί να πάρει μέτρα που σε εύθετο χρόνο να μπορέσουν να καταστήσουν εφικτή την απόσυρση των αδικιών (αν ποτέ συμφωνήσουν σε τέτοιες ενέργειες οι κομισάριοι τελώνες των πιστωτών μας). Αντ' αυτών, μόνο πυροτεχνήματα εμφανίζονται κατ' άτακτο τρόπο, με ξεμπρόστιασμα γνωστών και αγνώστων για φοροδιαφυγές, που μοιάζουν περισσότερο να γίνονται "για άρτο και θεάματα" της κοινής γνώμης παρά σαν ουσιαστικές ενέργειες με οργανωμένη στόχευση και σκοπιμότητα και με διαρθρωτική φύση.

10ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ στο Άλσος Νέας Σμύρνης

10ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Ένα φεστιβάλ από το οποίο λείπει ο εμπνευστής του και η ψυχή του, ο ΜΑΝΘΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ, που έφυγε από κοντά μας πέρυσι. Ένα φεστιβάλ, που όμως φιλοδοξεί και πάλι να διασκεδάσει πολύ τον παιδόκοσμο και να θυμήσει στους μεγάλους τα παιδικά τους χρόνια.

http://www.neasmyrni.gr/index.php?view=details&id=95:10--&option=com_eventlist&Itemid=58&lang=el

Άλσος Νέας Σμύρνης

10 – 19 ΜΑΪΟΥ 2010
ΩΡΑ 20:30

ΔΕΥΤΕΡΑ 10/5 Μίμης Μάνος « Η πόλις των Αγραμμάτων»
ΤΡΙΤΗ 11/5 Γιώργος Μπαλαμπάνης «Ο Καραγκιόζης Προφήτης»
ΤΕΤΑΡΤΗ 12/5 Νίκος Θεοδωρόπουλος «Ο Καραγκιόζης στο Καζίνο»
ΠΕΜΠΤΗ 13/5 Μανώλης Λαουτάρης «Κόλαση και Παράδεισος»
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/5 Αλέξανδρος Μελισσηνός «Περσέας και Ανδρομέδα»
ΣΑΒΒΑΤΟ 15/5 Ιάσων Μελισσηνός «Τα Εγκαύματα του Καραγκιόζη»
ΚΥΡΙΑΚΗ 16/5 Γιάνναρος «Ο Αητός του Ολύμπου»
ΔΕΥΤΕΡΑ 17/5 Ανδρέας Δερμάτης «Ο Καραγκιόζης Μάγος»
ΤΡΙΤΗ 18/5 Γιάννης Νταγιάκος « Ο Καραγκιόζης Νύφη»
ΤΕΤΑΡΤΗ 19/5 Λεωνίδας Δημόπουλος «Ο Καραγκιόζης Ψαράς»

ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ

Σαντούρι : Νίκος Καρατάσος, Στέφανος Δάϊκος
Βιολί : Νίκος Μωραΐτης
Λαούτο – Τραγούδι : Βασίλης Σμάνης
Λαούτο: Λευτέρης Μαντζιούκας
Κρουστά: Νίκος Σουλιώτης
Κανονάκι : Νέλα Γιότοβιτς
Τουμπελέκι – Τραγούδι : Ιάσων Μελισσηνός
Τραγουδάει την «Βοσκοπούλα» η μικρή Δανάη

ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΗΣ

Γιώργος Σουρβίνος
Γιώργος Φανάρας
Δημήτρης Φανάρας

Εργαστήρι Κατασκευής φιγούρας Καραγκιόζη
Σάββατο 15/5 ώρα : 19:00

Σε επιλεγμένες παραστάσεις θα γίνει «Αποθέωση» - εκτέλεση τελικής σκηνής από ηθοποιούς.

Στο φεστιβάλ ο κόσμος θα δει τον αυθεντικό Καραγκιόζη του παραδοσιακού θεάτρου σκιών. Καμμιά σχέση με αντίστοιχους "ήρωες" της καθημερινότητας...

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ από τη σημερινή ειδησεογραφία:

"ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΘΩΩΣΗ" των μελών του πρώην ΔΣ της ΔΕΚΑ. Η κατηγορία, που είχε απαγγελθεί σε βάρος του πρώην προέδρου και πέντε πρώην μέλών του ΔΣ της ΔΕΚΑ, αφορούσε το διάστημα 9 Μαρτίου με 10 Απριλίου 2000 κατά το οποίο προέβησαν σε μαζικές αγορές μετοχών με σκοπό, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την άνοδο του Γενικού Δείκτη του ΧΑΑ ενόψει επικείμενων βουλευτικών εκλογών, που είχαν ως αποτέλεσμα ζημία του Δημοσίου.

Το σκεπτικό της απόφασης μεταξύ άλλων αναφέρει ότι από τον ιδρυτικό νόμο της ΔΕΚΑ παραχωρείται στο ΔΣ της, η αρμοδιότητα να αξιοποιεί και να διαχειρίζεται κινητές αξίες και να προβαίνει όταν κρίνει σε αγορές μετοχών.
Επίσης δεν βρέθηκε ούτε ελλάτωση της δημόσιας περιουσίας από την πράξη, ούτε δόλος των κατηγορουμένων με στόχο να αυξήσουν την προσωπική τους περιουσία ή άλλων.

Γαλλικές "συμμαχίες". Θα βοηθήσουν στην πράξη;

Επέστρεψε λοιπόν ο κος Κιντής από την Γαλλία και το Sentragoal αναφέρει μεταξύ άλλων:

"Επί τάπητος τέθηκαν και ονόματα ποδοσφαιριστών που προέρχονται, όμως, από τις ακαδημίες της γαλλικής ομάδας και υπάρχει η προοπτική του δανεισμού".

Το έψαξα λίγο και βρήκα ότι η RC Lens Reserves τερμάτισε στην 16η θέση toy Championnat de france amateur / Group A και υποβιβάσθηκε στο Championnat de france amateur - 2. Συνεπώς δεν μιλάμε για την αφρόκρεμα των νέων της Γαλλίας, ίσως ούτε για το μέσο όρο.
Για να είμαστε δίκαιοι όμως, η πρώτη ομάδα της Λανς, έχει πολλούς νέους 19 και 20 ετών με ελάχιστη ως μηδενική συμμετοχή στο πρωτάθλημα Γαλλίας, που ίσως θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον Πανιώνιο και να αποκτήσουν και οι ίδιοι εμπειρίες. Αλλά αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι δεν υπάρχει πιθανότητα τέτοιων δανεισμών, αν καταλαβαίνω σωστά και αν η ειδησεογραφία είναι ακριβής.

Η αλήθεια είναι ότι συνεχίζω να μη βλέπω ιδιαίτερη δυναμική στη συνεργασία με τη Λανς και αν μη τι άλλο όχι μεγαλύτερη απ' αυτή την περυσινή με την Εσπανιόλ, που δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί και ιδιαίτερα επιτυχής.

Ας ελπίσουμε ότι ο κος Κιντής ξέρει κάτι παραπάνω ή έχει και άλλα σχέδια στο μυαλό του πέραν αυτού ή άλλες συνεργασίες, που μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο.

ΥΓ 1: Νεότερα δημοσιεύματα (sportnet) μιλούν για 2 ποδοσφαιριστές της πρώτης ομάδας της Λανς, τους Ακαλέ και Μιλοβάνοβιτς, που λόγω περικοπών πιθανόν να τους δανείσει η Γαλλική ομάδα. Προφανώς εδώ κινούμαστε σε άλλο επίπεδο, αφού μιλάμε για έμπειρους ποδοσφαιριστές εκ των οποίων ο πρώτος ο ιβοριανός Ακαλέ θεωρείται ιδιαίτερης τεχνικής κατάρτισης.

ΥΓ 2:Από site της Λανς.
Είναι ενδιαφέροντα τα σχόλια των οπαδών, στην μεγάλη τους πλειοψηφία αρνητικά για το δανεισμό. Πολλά θεωρούν πανάκριβο το συμβόλαιο του Ακαλέ ενώ για το Μιλοβάνοβιτς είναι φανερό ότι θεωρούν πως δεν αποδίδει τα αναμενόμενα στην ομάδα τους.

Με τέτοια σχόλια των οπαδών και ειρωνία για την τακτική προηγουμένων ετών της Λανς να δανείζει και να μην πουλά όσους δεν χρειάζεται (μάλιστα κάποιος αναφέρει ότι οι Έλληνες, όντας σε οικονομική κρίση έψαξαν να βρουν την ομάδα την top in the list όσων δανείζουν παίκτες), φαίνεται μάλλον δύσκολο να ελπίζει κάποιος περί του δανεισμού παικτών αυτού του επιπέδου, όπως οι αναφερόμενοι. Πολύ πιθανόν μόνο για νέους να είναι εν τέλει εφικτή μια συνεργασία δανεισμου με τους Γάλλους.

Ο κος Ντομινίκ Στρος Καν, η γλαφυρή συνέντευξη και οι δρόμοι που οδηγούν στην κοινωνική συναίνεση.

Μπορεί σε πολλά να μην συμφωνούμε μαζί του και πιθανότατα να τον θεωρούμε αρχιερέα του επάρατου ΔΝΤ, αλλά δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι έχει μια γοητεία στο λόγο του και μια προσπάθεια να παρουσιάσει και την καλή πλευρά των όσων μάλλον επαχθών αντιπροσωπεύει. Πιθανότατα μάλιστα να είναι πιο πειστικός στα επιχειρήματά του ο σοσιαλιστής Πρόεδρος του ΔΝΤ κος Ντομινίκ Στρος Καν από τους Έλληνες πολιτικούς. Και ας μην λησμονούμε ότι για το μίγμα των μέτρων, που κατέληξε ανισοβαρές, άδικο και δυσανάλογο των ευθυνών του καθενός, περισσότερο ευθύνονται κοινοτικοί (και κοινωνικοί) εταίροι και κυβερνητικοί ιθύνοντες, όπως αποκαλύπτεται σιγά-σιγά και περισσότερο απ' όλους η ίδια η ανυπαρξία του ελληνικού κράτους, που μόνο τα συνήθη θύματα, μισθοσυντήρητους και συνταξιούχους, είναι ικανό να ελέγξει οικονομικά.

Επειδή στην Ελλάδα έχουμε πάντα την τάση να κατηγορήσουμε τον ξένο δάκτυλο, περισσότερο από τις δικές μας ευθύνες, ας αναλογιστούμε αν για παράδειγμα έπρεπε να μπούμε όπως μπήκαμε στην ΟΝΕ και αφού μπήκαμε όπως μπήκαμε, αν φροντίσαμε στη συνέχεια να προσαρμοσθούμε και όχι απλά να βγάζουμε τα μάτια μας με απογραφές και επανεκτιμήσεις ελλειμμάτων κατά το πολιτικό μας συμφέρον και με στόχο το συνεχή, χωρίς ανάπτυξη, δανεισμό.
Ναι, είμαστε μέσα στα γρανάζια ενός συστήματος εκτραπέντος καπιταλισμού. Ναι, δεχτήκαμε κτυπήματα που είχαν απότερους στόχους μέσα στην Ευρωζώνη. Αλλά αδύναμος κρίκος γίναμε μόνοι μας και δυστυχώς από το τούνελ πρέπει να βγούμε τώρα με οδηγούς ανθρώπους που είχαν με τον ένα ή άλλο τρόπο εμπλοκή στην είσοδο μας στη σκοτεινή στοά, γιατί αυτούς έχουμε τώρα και απλά αναμένουμε από τις δυνάμεις, που θα αναδείξει η μάχη μας με το σκοτάδι, να αποδειχτούν ικανές να μας βγάλουν κάποια στιγμή ξανά στο φώς, ικανότερες απ' αυτούς που ενώ έβλεπαν που πάμε, άφησαν το καράβι να πέσει στα βράχια... Στο τούνελ δεν υπάρχει δρόμος καλοστρωμένος και το ξέρουμε. Υπάρχει ατραπός με μυτερές πέτρες και οι διαβάτες φοβούνται να τη διαβούν. Χρειάζεται κάποιος να τους δώσει την ελπίδα ότι στο τέλος της ατραπού, οι πληγές θα κλείσουν και θα γιάνουν. Χρειάζεται ο οδηγός να τους δώσει στόχους, που να καθορίσουν πως να βαδίσουν με ασφάλεια και σταθερότητα. Το ότι υπάρχει το τούνελ και η κακοτράχαλη ατραπός δεν σημαίνει ότι μπορούμε και να την περάσουμε και να βγούμε στην άλλη πλευρά. Και οι οδηγοί θα παίξουν ρόλο και οι οδηγίες τους και το ηθικό που θα δώσουν στους διαβάτες που θα οδηγήσουν.

Εν τω μεταξύ δείτε τον κο Ντομινίκ να χειρίζεται πειστικότατα και γλαφυρότατα το λόγο στη συνέντευξή του στον κο Μιχάλη Ιγνατίου στο MEGA. Ίσως σας πείσει κάπως για την αναγκαιότητα των μέτρων,ίσως όχι. Ίσως σας πείσει για τη μεγαλωσύνη της κυβέρνησης να τα λάβει, ίσως όχι. Είναι σίγουρα δύσκολο να πειστείς από κάποιον που δεν έζησε και ζει την καθημερινότητα της Ελλάδας. Και πιο δύσκολο είναι να πειστεί αυτός, που όντας στα όρια της φτώχιας, του ζητείται τώρα να ζήσει κάτω απ' αυτά με μηδαμινή κοινωνική μέριμνα ενός κράτους μπάχαλου, που είναι αναγκασμένο να περικόψει και βασικά, γιατί δεν έχει την ικανότητα να περικόψει τα περιττά.

Υπάρχουν δυο δρόμοι να στραφούν οι προσπάθειες για κοινωνική συναίνεση.
Ένας είναι ο ατέρμονος κατά τη γνώμη μου, του να πεισθεί ο αδικημένος ότι ναι μεν αδικείται αλλά κάποια στιγμή η αδικία θ' αρθεί και θα έρθουν μέρες καλύτερες αν όχι γι' αυτόν αλλά για τα παιδιά του.
Τον προσπάθησαν πολλοί ως τώρα, ναι και ο κος Ντομινίκ μεταξύ αυτών, θεωρώ, στη συνέντευξή του.
Ο άλλος δρόμος είναι να προσπαθήσουμε άμεσα και αποδεχόμενοι ότι διαπράττουμε αδικίες στην επιβολή των μέτρων, να οργανωθούμε και να άρουμε στο εγγύτατο χρονικά δυνατόν τ' άδικα μέτρα, αντικαθιστώντας τα με δικαιότερα, που θα πλήττουν τους έχοντες και κατέχοντες και καλύτερα να πούμε όσους έχουν και κατέχουν παρανόμως και εις βάρος του κράτους και του κοινωνικού συνόλου.
Αν δεν δεσμευθεί η κυβέρνηση σε αυτό το θέμα με την επίσημη συναίνεση της Τρόικα, ότι θα δεχθεί κοινωνικά δικαιότερες αλλαγές μέτρων, ποσοτικά κινούμενες στου στόχους του σχεδιασμού, τότε είναι σαφές ότι δεν θα υπάρξει στο βαθμό, που είναι αναγκαία, κοινωνική συναίνεση, που θα δύναται να οδηγήσει το πρόγραμμα σε επιτυχία. Και αυτό δεν συμφέρει ούτε την Ελλάδα, ούτε και τους πιστωτές της.

Κάποιες σκέψεις μου, που ταπεινά απευθύνω προς νεόκοπους αρνητές και επαναστάτες

Για να νοιώσει κάποιος πολίτης του κόσμου, πρέπει πρώτα να περάσει από τα στάδια εκείνα, της αυτογνωσίας, της αγάπης και της αλληλεγγύης μέσα στην οικογένειά του, της διάθεσης για κοινωνική προσφορά πέρα από προσωπικά κέρδη, της αγάπης και της φροντίδας για τον τόπο του, πέρα από ρατσισμούς και εθνικιστικές φανφάρες και κορώνες, που δεν προσθέτουν τίποτα ουσιαστικό. Τότε μπορείς να νοιώσεις ότι πέρα από πατρίδα, κοινωνία και οικογένεια είσαι πολίτης του κόσμου, όταν έχεις βάλει το λιθαράκι σου για να κτιστούν τα πιο "μικρά", τα πιο απτά και κοντινά σε σένα, πριν τραβήξεις για τα πιο "μεγάλα" και μακρυνά.

Για ν' αρνηθεί κάποιος το Θεό, τον όποιο Θεό και όχι τις λατρευτικές εκφράσεις του μέσα από τις τυπολατρίες των θρησκειών, θα πρέπει μάλλον πρώτα να αποδείξει την ανυπαρξία του. Είναι άραγε ένα ζήτημα που λύνεται με την κοινή λογική; Πολλοί αρνητές ακολουθούν την εις άτοπον απαγωγή στη σχετική συλλογιστική τους, αλλά δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν ότι αυτή η μέθοδος όσο εύκολα οδηγεί στην αδυναμία τεκμηρίωσης της ύπαρξης του Θεού με βάση την ανθρώπινη λογική και την επιστήμη, άλλο τόσο οδηγεί στην αδυναμία ν' αποδείξουν τη μη ύπαρξη του Θεού.

Σε πλείστες περιπτώσεις στο διαδίκτυο, επιχειρείται η χρησιμοποίηση των επιστημονικών συλλογισμών ενός μεγάλου κοσμολόγου του 20ου αιώνα (και μεγάλου Ανθρώπου με το "Α" κεφαλαίο), του Καρλ Σάγκαν στα ντοκυμαντέρ του, COSMOS, συλλογισμών σχετικών με τη δημιουργία του Σύμπαντος. Ο Σάγκαν περισσότερο απ' όλους ίσως ανέδειξε την αδυναμία σαφών απαντήσεων για την αρχή του Σύμπαντος. Είναι σαφέστατο ότι ο πιστός δεν χρειάζεται αποδείξεις για να πιστεύσει, ο δε άπιστος προσπαθεί να αποδείξει γιατί δεν πιστεύει. Είναι ακόμα σαφέστατο ότι η επιστήμη θα τραβά τον δρόμο των ανακαλύψεων και αποκαλύψεων της με τα βήματα, που μπορεί να εξελίσσεται η ανθρώπινη διανόηση, πέρα από το τι ο καθένας πιστεύει ή δεν πιστεύει μεταφυσικά. Η παρερμηνεία των επιστημονικών δεδομένων για να εξυπηρετήσει τις πολιτικές ή μεταφυσικές μας αντιλήψεις δεν βοηθάει σε τίποτε άλλο, πέρα από την ανάδειξη της βαθειάς μας αβεβαιότητας, που μάλλον εν τέλει, δικαιολογώντας και την κβαντομηχανική, είναι το πλέον "σίγουρο" πράγμα σε αυτόν τον κόσμο...

Στην μνήμη του Carl Sagan (που μάλλον δεν θα του άρεσε και πολύ ο τρόπος που καινοφανώς χρησιμοποιούνται και ερμηνεύονται οι καταγεγραμμένες σκέψεις του).

Αβρότητες και κενολογίες αλλά με έστω και κάποια μικρή πιθανότητα για κάτι πιο ουσιαστικό στο μέλλον

Είναι μάλλον φανερό ότι οι σημερινές συναντήσεις Ερντογάν με την Ελληνική ηγεσία είχαν πολλές αβρότητες αλλά και ειπώθηκαν πολλά γιατί απλά έπρεπε να ειπωθούν. Για παράδειγμα η πτήσεις των άοπλων αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο, μάλλον μοιάζει πιο πολύ σαν πυροτέχνημα που εκτοξεύτηκε για να δείξει καλή διάθεση από μέρους της Τουρκίας όταν η πιο απλή λύση, που ανέφερε ο κος Παπανδρέου, δηλαδή η παροχή σχεδίων πτήσης από πλευράς Τουρκίας, θα έσβηνε το θέμα άμεσα από τη λίστα των προβλημάτων μεταξύ των δυο χωρών.

Και η αόριστη αναφορά Ερντογάν ότι θα λυθεί σύντομα το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και το ξεπέρασμα των ερωτήσεων για το Κυπριακό με αναφορές στο γνωστό σχέδιο Ανάν και σε πρωτοβουλίες σε επίπεδο ΟΗΕ χωρίς συνέχεια και η αβρότητα να καλέσει γενικά και αόριστα τους Ρωμιούς πίσω στην Τουρκία όταν οι περιουσίες και οι εστίες τους έχουν καταστραφεί ή καταπατηθεί και δεν έχουν ουδέποτε ουσιαστικά αποζημιωθεί, όλα δείχνουν περισσότερα να κινούνται στα πλαίσια της ευφυούς διπλωματίας, ενός έξυπνου πολιτικού που θέλει να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερο έκδηλη τη βούλησή του για συνεννόηση. Το θέμα είναι αν υπάρχει μεν έστω και σε θεωρητικό επίπεδο, η βούληση αυτή και κατά πόσο στο μέλλον θα μπορέσει να γίνει και ουσιαστική εφαρμογή της σε πράξεις προσέγγισης. Τα μνημόνια, που υπογράφτηκαν σήμερα, μπορεί όντως να είναι μια καλή αρχή και ο χρόνος ίσως το αποδείξει αυτό.

Η αδύναμη Ελλάδα του σήμερα δεν μπορεί να ελέγξει τα νήματα των εξελίξεων, πράγμα που δυστυχώς φάνηκε ανίκανη να πράξει ακόμα και όταν είχε κάποια σχετική ισχύ. Πλην όμως πρέπει να είναι επιφυλακτική ώστε να μην γίνει κομπάρσος σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων αλλά τόσο μόνο επιφυλακτική όσο δεν θα αποτρέψει την όποια πραγματική θέληση της κυβέρνησης Ερντογαν, ν' αλλάξει ρότα προς όφελος και των δυο λαών. Γιατί πράγματι ο Ερντογάν διαφέρει σαφώς από το βαθύ Κεμαλικό κράτος των τετελεσμένων γεγονότων και του Αττίλα, αλλά δεν παύει να είναι πρωθυπουργός της Τουρκίας, μιας χώρας με πάγιες αρχές εξωτερικής πολιτικής και στρατηγικής, που οι κυβερνήσεις της, πασών των αποχρώσεων, διατηρούν σταθερές.

Κυανέρυθρα μπασκετικά νέα

Ο κορμός που θα συνεχίσει στον Πανιώνιο του χρόνου και που συνεχίζει τις προπονήσεις στο Αρτάκης, αποτελουν οι Αθηναίου, Γιαννόπουλος, Κανονίδης, Χαριτόπουλος, Παραγιός και Καραβανάς. Σε αυτούς προστέθηκε και ο Καλαμπόκης , που πρόσφατα έβγαλε το νάρθηκα και επανέρχεται από τον τραυματισμό του.

Εν τω μεταξύ ελπιδοφόρες αναφορές γίνονται στην πιθανότητα συμμετοχής του Γιώργου Μουζούκη με 80.000 - 100.000 Ευρώ στην ομάδα. Τίποτα νεότερο ως προς τη συμμετοχή Λιανού, που φαίνεται ότι αποτελεί ουσιαστικά αλλά και ψυχολογικά το κρίσιμο σημείο για το τι μέλλει γενέσθαι του χρόνου.

Πανιώνιος-Αστέρας 1-1. Κάταγμα ρινικού ο Κούκετς

Πανιώνιος: Μπεθέρα, Μανιάτης (55’ Σάμαρης), Γουέλινγκτον (85’ Χρήστος Μανιάτης), Γιόνσον (70’ Κούρντι), Όμο (80’ Καμπούρης), Κοντοές (82’ Μ’Γκμπαμ), Τσοτσαλίτς (73’ Ακότο), Γουνδουλάκης (80’ Κοντοχρήστος), Κούκετς (58’ Κολοβός), Λουκίνας (73’ Σταυροθανασόπουλος), Σκούφαλης (46’ Αναστασόπουλος).

Αστέρας Τρίπολης: Ντεγκρά, Κόλμος, Λαμπρόπουλος, Φυντανίδης, Συμεωνίδης, Γιαννούλης, Λαδάκης, Καραμπέτσος, Οκέκε, Ρίος, Μπακασέτας. Στο Β’ αγωνίσθηκαν και οι: Κουρμπέλης, Καράμπελας, Τζουμάγκας Τ., Τζουμακας Ι., Σεντεμεντές, Λαρσινός.

Γκολ: Γουνδουλάκης 49', Φυντανίδης 50'

Ο Κούκετς υπέστη κάταγμα ρινικού οστού και θα υποβληθεί σ' εγχείρηση αύριο...Ακόμα ένας τραυματισμός πριν τελειώσει και τυπικά η χρονιά.
Ως αλλαγή αγωνίστηκαν στα τελευταία λεπτά οι Μ’Γκμπαμ,Ακότο.
Ο Πανιώνιος παρατάχθηκε από τον Άκη Μάντζιο με βασική 11άδα και στη συνέχεια έγιναν αλλαγές. Αντίθετα, ο Βαγγέλης Βλάχος χρησιμοποίησε σχήμα με πολλά νέα πρόσωπα.

Ατενίζοντας το δικό μας εγγύς μέλλον. Γεροντάκια διαμαρτύρονται στη Ρουμανία γιατι οι πενιχρές συντάξεις τους περικόπτονται δραματικά.

Από τις διαδηλώσεις των συνταξιούχων στη Ρουμανία μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους...Και οι αστυνομικοί που τους περιφρουρούν, δεν το κάνουν με ιδιαίτερη διάθεση, γιατί και αυτοί υπέστησαν μεγάλες περικοπές μισθών.

Ναι, η Ρουμανία είναι υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ (ίσως μπορεί κατά καιρούς να ερμηνεύεται η σύντμηση ως "Δεν Νοιαζομαι για Τίποτα").

Μήπως βλέπουμε το δικό μας εγγύς μέλλον στο video;

Έρχεται ο Ερντογάν για να μετατρέψει το Αιγαίο σε "θάλασσα ειρήνης"...

Έρχεται λοιπόν να μας επισκεφθεί ο Πρόεδρος της γείτονος Τουρκίας, Ερντογάν, μιλώντας για μετατροπή του Αιγαίου σε "θάλασσα ειρήνης" και έχοντας σαν βάση των συζητήσεων που θα γίνουν, τη γενική αρχή που ευαγγελίζεται του εκμηδενισμού των προβλημάτων με τους γείτονες.

"Θα δούμε το Αιγαίο ως μια θάλασσα που μας χωρίζει ή μια θάλασσα που μας ενώνει; Ως πρωθυπουργός της Τουρκίας πιστεύω ότι το Αιγαίο πρέπει να μην είναι μια θάλασσα που μας χωρίζει. Να είναι μια θάλασσα που μας ενώνει και αν επικρατήσει αυτή η αντίληψη το Αιγαίο θα αποτελέσει μια θάλασσα ειρήνης. Και όταν συμβεί αυτό, ούτε η Ελλάδα ούτε η Τουρκία θα αντιμετωπίζει η μία την άλλη με καχυποψία. Και οι δύο χώρες έχουμε ανάγκη από αυτοπεποίθηση, αλληλεγγύη και ειρήνη"

Τα λόγια είναι πολύ ωραία όταν ζητάς να σε ενώσει με τον γείτονα η θάλασσα που λούζει τη νησιώτική του επικράτεια, που την θεωρείς ...γκρίζα ζώνη και συνεχώς παραβιάζεις τα χωρικά της ύδατα.

Σείοντας κλάδο ελαίας, αναφέρεται στην δυνατότητα και ανάγκη επωφελών συνεργασιών και για τις δυο χώρες και για μείωση των εξοπλισμών. Επίσης προτείνει να πετούν άοπλα τα αεροπλάνα (άραγε γιατί πρέπει να είναι καθημερινά σε "γυμνάσια" πτητικά παραβιάζοντας σύνορα και πετώντας πάνω από ξένα εδάφη;).

Είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσα ν' αρνηθώ την ωφέλεια από μια ειλικρινή κυρίως οικονομική συνεργασία με γείτονα χώρα, αλλά έχει σημασία το πόσο ειλικρινής είναι αυτή και πόσο αμοιβαίες είναι οι υποχωρήσεις πάνω στις οποίες θα στηριχτεί. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τη συγκυρία στην οποία γίνονται αυτές οι επαφές, μια συγκυρία που βρίσκει την Ελλάδα ίσως πιο αδύναμη από ποτέ. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τις "επιθέσεις" φιλίας, που επί Ερντογάν έχει επιχειρήσει και σε άλλους άσπονδους γείτονες η Τουρκία (βλέπε Αρμενία) με σαφή στόχο την ισχυροποίηση μιας κάπως ηγεμονικής θέσης της στην περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία έχει ανέκαθεν εξωτερική πολιτική σχεδιασμένη με πλάνο και στόχους και δεν κινείται τυχαία. Έχει δε και την νοοτροπία των Ανατολίτικων παζαριών στο DNA της.

Πάντως στη φάση που περνάμε, δεν θα με αιφνιδίαζε μια αιφνίδια ανακάλυψη για παράδειγμα κοιτασμάτων πετρελαίων κοντά σε ζώνη θεωρούμενη από τους γείτονες ως "Γκρίζα" που θα κατέληγε σε κοινή διαχείριση των δυο γειτόνων στα πλαίσια της δημιουργίας της "θάλασσας της ειρήνης".

Αίμα και Χρυσός για Κιντή στη Γαλλία

Αίμα και Χρυσός. Blood and Gold. Το προσωνύμιο της Λανς λόγω χρωμάτων. Ο κος Κιντής σε επαφές για σύναψη συνεργασίας μαζί τους;;;

Να θυμηθούμε κάποια πράγματα για την ιστορική αυτή ομάδα της Γαλλίας, που τη συνδέουν με την Ελλάδα και λόγω ... συνήχησης με τη Νέα Σμύρνη, αλλά και είναι γενικά ενδιαφέροντα στοιχεία της ομάδας αυτής που επιζητούμε τη συνεργασία της.

Στη Λανς νομίζω αγωνιζόταν πριν έρθει στον Ολυμπιακό και κει επέστρεψε όταν έφυγε, ένας από τους ιστορικούς εκείνους πρώτους "ομογενείς" του ελληνικού ποδοσφαίρου (τα εισαγωγικά απαραίτητα στη λέξη ομογενείς) της δεκαετίας του 70, ο Ρομέν Αργυρούδης.

Στη Λανς αγωνιζόταν και ο κακόμοιρος άτυχος Marc-Vivien Foé, ο Καμερουνέζος, που στο κύπελλο συνομοσπονδίας της ΦΙΦΑ, υπέστη αιφνίδιο θάνατο εντός γηπέδου, που σόκαρε την υφήλιο αλλά και την έβαλε σε σκέψεις για την ... αγνότητα της προπονητικής προετοιμασίας των ποδοσφαιριστών στην εποχή μας.

ΛΑΝΣ ήταν η σύντμηση του ιστορικού Λυκείου Αρρένων Νέας Σμύρνης, που προέκυψε μετά την ανακήρυξη της Ευαγγελικής Σχολής ως Προτύπο Γυμνασίο και αργότερα Λύκειο. Η Νεοσμυρνιότικη ΛΑΝΣ μεταξύ άλλων έχει μείνει φημισμένη για τις επιδόσεις της στα σχολικά πρωταθλήματα μπάσκετ πανελληνίως.

Με τη Λάνς, ο σημερινός Πανιώνιος συνδέεται μέσω του κάπως κοινού σκεπτικού διοίκησης του συλλόγου, που έχει ο κος Κιντής με τον πρόεδρό της Μαρτέλ. Ο Μαρτέλ την ανέλαβε το 1988 και την μετέτρεψε σε αμιγή επιχείρηση ανοικτή στους επενδυτές. Πάντως δεν απέφυγε την κατιούσα της Γκαουσιανής Πιθανοκατανομής, αφού η ομάδα του κατέρρευσε το 2008 και έπεσε στη Ligue 2, όπου όμως, αν μη τι άλλο έμεινε μόνο μια χρονιά. Τα οράματα μερικές φορές έχουν έστω και μικρά εφιαλτικά κομμάτια.

Ένα ερώτημα είναι γιατί προτιμάμε τη Λανς για συνεργασία, ...αν είναι έτσι βέβαια, που δεν είναι δα και τίποτα το τρομερό και που οι ρεζέρβες της απλά συμμετέχουν στο ερασιτεχνικό Γαλλικό Πρωτάθλημα. Είναι καλύτερη περίπτωση αυτή από την περυσινή συνεργασία με την Εσπανιόλ για παράδειγμα, που να μην ξεχνάμε ότι είχε σαν Εσπανιόλ-Β παίκτες τύπου Μπαρόνι αλλά είχε και Ριέρα;
Ευελπιστούμε ν' αποκτήσουμε από τους Γάλλους τεχνογνωσία επιχειρησιακής διαχείρισης ποδοσφαιρικών ομάδων, να δανειστούμε κάποια ταλέντα ή τι; Ίσως να δώσουμε κάποιο δικό μας; Να θυμήσω ότι είχαμε ακούσει για συνεργασίες του Πανιωνίου με πολύ μεγάλες ομάδες (αν δεν κάνω λάθος μέχρι και Γιουβέντους ακούστηκε) και εν τέλει μάλλον προκύπτει η χρυσοκίτρινη Λανς. Για να δούμε τι θα δούμε. Τουλάχιστον έχει ενδιαφέρον.

Νέες Αλχημείες σε βάρος των "ανασφάλιστων" ασφαλισμένων ΑΣΠΙΣ και Commercial Value

Ο γνωστός υφυπουργός Οικονομικών, κος Σαχινίδης, κτύπησε ξανά. Σε επερώτηση σχετικά με τους σχεδιασμούς  της κυβέρνησης για το θέμα των εκκρεμοτήτων σε ασφάλειες ζωής, που άφησαν πίσω τους, οι εταιρίες που έκτισε στην άμμο ο κος Ψωμιάδης, Ασπίς και Commercial Value, ο κος υφυπουργός παρουσίασε ένα σχέδιο, που στηρίζεται στην προστασία μεν των υπολοίπων ασφαλιστικών εταιριών, αλλά είναι σε βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ζημιογόνο για τους ασφαλισμένους.

Το σχέδιο νόμου θα δίνει κίνητρα στις ασφαλιστικές εταιρείες για να συμμετάσχουν στη διαδικασία μεταβίβασης του χαρτοφυλακίου ζωής των εταιρειών Commercial Value Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία, Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ και Ασπίς Πρόνοια ΑΕΑΖ.

Το βασικότερο κίνητρο θα είναι η ανάληψη της υποχρέωσης κάλυψης μέρους ΜΟΝΟ του ανοίγματος του χαρτοφυλακίου μέχρι και το 50%, ενώ οι κάτοχοι των συμβολαίων δεν θα μπορούν να τα εξαργυρώσουν άμεσα, γεγονός που διόλου ικανοποίησε τους δικαιούχους τους τελούντες σε εκκρεμότητα.

Η ζημιογόνος βαρύτητα αυτού του τρόπου διαχείρισης θα μπορούσε να σταθμιστεί ακριβέστερα, εφόσον ξέραμε κάποιες λεπτομέρειες, που τουλάχιστον προσωπικά σε αυτή τη φάση δεν γνωρίζω.
Πχ πόσο μη άμεση θα είναι η δυνατότητα εξαγοράς των συμβολαίων; Πόσες ακόμα δόσεις θα πρέπει να πληρώσουν οι άμοιροι δικαιούχοι πριν αποτινάξουν από πάνω τους αυτό το βραχνά; Και το γέγονος ότι οι νέοι αναλαμβάνοντες ασφαλιστικοί φορείς θα καλύψουν μόνο ως το 50% του χαρτοφυλακίου, σημαίνει ότι τα υπόλοιπα θα τα καλύψει το κράτος - ποιο κράτος τώρα και πως σε αυτή την κατάσταση- ή θα αφαιρεθούν προνόμια των συμβολαίων και θα εκπέσουν ποσά;

Να θυμήσω σε αυτό το σημείο ότι η ορθολογική λειτουργία των ασφαλιστικών εταιριών απαιτούσε την ύπαρξη ενός Επικουρικού Ταμείου Ζωής και Υγείας, το οποίο απεδείχθη ανύπαρκτο ως και την εποχή του κλεισίματος των εταιριών Ψωμιάδη. Μάλιστα στην πρόταση του κράτους για την εκ των υστέρων δημιουργία του με αναδρομική ισχύ, αντέδρασαν έντονα οι ασφαλιστικές εταιρίες για την αναδρομικότητα και οριακά δέχονταν τη δημιουργία του και χωρίς αυτήν, αγννοώντας τους στοιχειώδεις κανόνες ορθολογικής λειτουργίας του ασφαλιστικού κυκλώματος Ζωής και Υγείας.

Η μόνη ασφαλιστική κάλυψη των περίπου 300.000 ασφαλισμένων που υπήρχε, ήταν μια διάταξη λίγων αράδων, που πέρασε τον περασμένο Ιούλιο από τη Βουλή ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Ι. Παπαθανασίου, σύμφωνα με την οποία η ασφαλιστική παραγωγή εταιριών του κλάδου ζωής που κλείνουν βρίσκεται υπό την εγγύηση του Δημοσίου. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ασαφή νομοθετική ρύθμιση που για να εφαρμοστεί απαιτείται η έκδοση μερικών δεκάδων υπουργικών αποφάσεων. Ενώ ο κ. Σαχινίδης την έχει χαρακτηρίσει αντικοινοτική και επί της ουσίας την έχει θέσει σε αχρηστία. Ο κ. Λαφαζάνης είχε ζητήσει να πληροφορηθεί «με βάση ποιο σκεπτικό ή ποιες γνωμοδοτήσεις έχει κριθεί αντικοινοτική η με βάση τον εν λόγω νόμο εγγύηση του Δημοσίου σε περίπτωση ανάκλησης άδειας ασφαλιστικής εταιρείας ζωής;» κι αν «υπάρχει σχετική αλληλογραφία με τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε.». Δεν γνωρίζω την τύχη της ερώτησής του αυτής (Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=19&artid=318936&dt=07/03/2010#ixzz0njB8fRQf).

Γεγονός είναι ότι το ζήτημα παραμένει εκκρεμές και οι τυχόν λύσεις έχουν σαφείς κατευθύνσεις σε βάρος των δικαιούχων. Προσωπική μου άποψη είναι ότι σε αυτή τη φάση θα ήταν ορθότερη η εκκαθάριση όσων μπορούν να εκκαθαριστούν και τα υπόλοιπα να διακανονιστούν με δόσεις ή ελαφρύνσεις των δικαιούχων πχ στην φορολογική τους επιβάρυνση ή στην τυχόν ασφάλιση του στα κρατικά ασφαλιστικά ταμεία. Οι δικαιούχοι πάντως απειλούν να προσφύγουν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια.

O Chris Impey ("Το Ζωντανό Σύμπαν") στο Ευγενίδειο

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση θα γίνει στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, την ερχόμενη βδομάδα.

Τον βραβευμένο λόγιο και ερευνητή Chris Impey φιλοξενεί σε μία και μοναδική Βραδιά Βιβλίου η Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ευγενίδου τη Δευτέρα 17 Μαΐου 2010 και ώρα 19:00 στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος (Λεωφ. Συγγρού 387, Π. Φάληρο).

Ο σπουδαίος Αμερικανός καθηγητής και συγγραφέας έρχεται για μία ημέρα στην Αθήνα, προκειμένου να παρουσιάσει το παγκόσμιο best seller του με τίτλο «Το Ζωντανό Σύμπαν – H αναζήτηση της ζωής στο Διάστημα», το οποίο στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και θα συνομιλήσει με το κοινό για το κεντρικό θέμα του βιβλίου, που δεν είναι άλλο από μία μελέτη της ζωής στο Διάστημα.

Στην εκδήλωση αυτή, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, ο Chris Impey θα αναφερθεί στην επιστήμη εκείνη η οποία αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε το Σύμπαν και αποτελεί έναν οδηγό για το τι πραγματικά σημαίνει ζωή και πού μπορεί να υπάρχει, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα ένα εκπληκτικό έργο που ερμηνεύει το παρελθόν μας και προβλέπει το μέλλον μας.

Ο επιστημονικός αυτός κλάδος δεν είναι άλλος από την Αστροβιολογία – τη μελέτη δηλαδή της ζωής στο Διάστημα – ένα από τα ταχύτερα εξελισσόμενα και πιο δημοφιλή επιστημονικά πεδία!

Έχοντας ως αφορμή το βιβλίο του, ο Chris Impey θα μιλήσει για τα πρώτα βήματα της επιστήμης και θα προχωρήσει στις επαναστατικές θεωρίες που διατυπώθηκαν κατά την Αναγέννηση, μεταξύ των οποίων και η δήλωση του Κοπέρνικου ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος αλλά απλώς ένας πλανήτης, που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο.


Τονίζοντας ότι «κι αν ακόμη η Γη δεν είναι ο μοναδικός πλανήτης, είναι ο μόνος ζωντανός πλανήτης που γνωρίζουμε ως σήμερα», ο διάσημος συγγραφέας θα ασχοληθεί με το Διάστημα, εκεί όπου οι αστροβιολόγοι ερευνούν τη δυνατότητα ύπαρξης ζωής, πέρα από τον κόσμο μας, ενώ θα θέσει ενδιαφέροντα ερωτήματα όπως:

- Θα βρεθεί άραγε ζωή στον Άρη, στον «πλανήτη του θανάτου», που έχει σαμποτάρει τις περισσότερες πλανητικές αποστολές ή στην Αφροδίτη, την «κακή δίδυμη» αδελφή της Γης της οποίας η ζέστη μπορεί να λιώσει το μόλυβδο;

Το συγγραφέα θα προλογίσει ο Μάνος Δανέζης, Επίκουρος Καθηγητής του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έχει γράψει την εισαγωγή της Ελληνικής Έκδοσης του Βιβλίου, ενώ την παρουσίαση συντονίζει ο Διονύσης Σιμόπουλος, Διευθυντής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου.

Το Ίδρυμα Ευγενίδου και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ προσκαλούν όλους τους ενδιαφερόμενους σε μία μοναδική συνάντηση - συνομιλία με τον συγγραφέα! Σημειώνεται ότι η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη, αλλά θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας κατά την είσοδο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Chris Impey είναι διακεκριμένος πανεπιστημιακός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και υποδιευθυντής ενός εκ των μεγαλύτερων αστρονομικών τομέων της χώρας. Έχει γράψει περισσότερες από 160 ερευνητικές εργασίες και είχε την έγκριση 24 προγραμμάτων για το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Έχει τιμηθεί με δέκα βραβεία διδασκαλίας από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και έχει επιλεγεί ως Καθηγητής της Χρονιάς στην Αριζόνα από το Ίδρυμα Κάρνεγκι. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρίας και το 2002 επιλέχθηκε ως Διακεκριμένος Διδάσκαλος Επιστημών. Το 2007 διετέλεσε επιστημονικός επισκέπτης στο Ίδρυμα «ΦΒΚ». Ζει στο Τούσον της Αριζόνας.

ΑΠΗΛΙΟΝ - ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

Αναδημοσιεύω από sentragoal λεπτομερή στοιχεία για το Προπονητικό Κέντρο ΑΠΗΛΙΟΝ, μια αθλητική υποδομή περιωπής, που φιλοδοξεί να δώσει νέα πνοή και ώθηση στον Πανιώνιο αλλά και να αποτελέσει αθλητικό πνεύμονα και της περιοχής  και συνιστώσα προόδου εν γένει για τον ελληνικό αθλητισμό :

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ

• 3 μεγάλα γήπεδα ποδοσφαίρου με κερκίδες
• 2 με φυσικό χλοοτάπητα (105 Χ 68 μ.)
• 1 με τεχνητό 7ης γενιάς
• 1 γήπεδο φυσικού χλοοτάπητα προπόνησης τερματοφυλάκων
• 2 γήπεδα (5Χ5)
• Ανοικτή θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων
• 3 γήπεδα τένις
• 1 γήπεδο πολλαπλών δραστηριοτήτων
• Σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις (1.400 τ.μ. περίπου), οι οποίες περιλαμβάνουν γυμναστήριο, αποδυτήρια, εργομετρικό κέντρο, αναψυκτήριο, μπουτίκ, conference room και πληθώρα βοηθητικών χώρων.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Κόστος κτήσης έκτασης 40 στρεμμ. από τη θυγατρική του ομίλου ΣΜΥΡΝΗ 1890 ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, Gentle Croc Holdings Ltd.: 3 εκατ. ευρώ

Κατασκευαστική Φάση Α’: 4,7 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Α’ περιλαμβάνει εκσκαφές, επιχωματώσεις, μπετόν, έργα αντιστήριξης, υποδομές υδρορροών, δεξαμενές, κατασκευή γηπέδων, κατασκευή πισίνας κλπ.)

Κατασκευαστική Φάση Β’: 1,3 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Β’ περιλαμβάνει την κατασκευή της κύριας κτιριακής εγκατάστασης του προπονητικού κέντρου η οποία θα ανέρχεται στα 1.400 m2 περίπου)

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΛΥΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

• Διοργάνωση τουρνουά ποδοσφαίρου ομάδων, επιχειρήσεων και φορέων
• Σχολικός αθλητισμός - Σχολικές αθλητικές εκδρομές
• Καλοκαιρινά camp πολλαπλών δραστηριοτήτων
• Διάθεση του κέντρου σε ομάδες του εξωτερικού
• Ενοικίαση γηπέδων στο κοινό (5x5, 7x7, 11x11)
• Συνεργασία με ομάδες και ακαδημίες για την ανάπτυξη του ράγκμπι
• Θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων ανοιχτή στο κοινό με παράλληλη εκμάθηση κολύμβησης και τμημάτων AQUA GYM
• Ενοικιαζόμενα γήπεδα τένις σε ενδιαφερόμενους με παράλληλη διοργάνωση τουρνουά και σχολών του αθλήματος
• Δημιουργία σύγχρονου γυμναστηρίου για όλες τις ηλικίες
• Παροχή ιατρικών και εργομετρικών υπηρεσιών

Οικονομικοί Δολοφόνοι. Τα εργαλεία των κερδοσκόπων;

Το ανέφερε και ο Λαζόπουλος στην εκπομπή του σήμερα και μου έδωσε το έναυσμα να το ψάξω. Η ενδιαφέρουσα ταινία του Κούλογλου (επισυνάπτεται το επίσημο τρέιλερ), "Confessions of an Economic Hit man" βασισμένη σε βιβλίο του Τζον Πέρκινς δείχνει τρόπους αποδομήσεως κρατών από ισχυρά συμφέροντα ,που επιθυμούν την εκμετάλλευση και καταλήστευσή τους. Τέτοια συμφέροντα έχουν και ανάλογα "εργαλεία", τους λεγόμενους οικονομικούς δολοφόνους. Επίκαιρο το θέμα όσο ποτέ, όχι μόνο γι' αυτή καθ' εαυτή την αποκάλυψη του τρόπου που γίνεται η αποδόμηση αλλά και για τις συνέπειές της, που σε αρκετές περιπτώσεις παρουσιάζονται στην ταινία, που με αρκετά σημαντική πιθανότητα μπορεί να ζήσουμε στην Ελλάδα, αργά ή γρήγορα. Ένα ερώτημα. Οι ταινία δείχνει τις απειλητικές επαφές των hit-men με ηγέτες χωρών, των οποίων τη συνεργασία ζητούσαν κάτω από το βάρος σοβαρότατων προσωπικών απειλών. Σε πολλές περιπτώσεις οι ηγέτες αυτοί που δεν συνεργάστηκαν, βρήκαν τραγικό τέλος σε "ατυχήματα". Μια βεβιασμένη υπόθεση, που μου έρχεται στο μυαλό είναι αν κάτι τέτοια σενάρια εξηγούν την εξαφάνιση Ελλήνων πολιτικών ηγετών από την ενεργό σκηνή και την απόλυτη σιγή τους στις πρόσφατες εξελίξεις, παρά τα όσα τους καταμαρτυρούν και τα οποία μένουν χωρίς καμμιά απάντηση εκ μέρους των. Ίσως και άλλων οι "αλλαγές" εξηγούνται έτσι. Τι να πούμε τι;;;

Και άλλα ερωτηματικά του αδαούς blogger...

Πως μια χώρα που δεν έχει να δώσει μισθούς και συντάξεις και έκανε παγκόσμιο ρεκόρ δανειoδότησης από ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ, συνεχίζει να φέρει το βάρος της διοργάνωσης πανάκριβων και ζημιογόνων μεγάλων διεθνών διοργανώσεων όπως οι επόμενοι Μεσογειακοί Αγώνες;

Θα έλεγα και για τα Special Olympics, που αναζητούν και εθελοντές -ίσως από τις στρατιές ανέργων- αλλά δεν θέλω να τους βάλω στο ίδιο σακί, λόγω ειδικού συναισθηνατικού βάρους που έχουν τέτοιοι αγώνες.

Αν θυμάμαι καλά μια παρόμοια περίπτωση υπήρξε με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, που είχε αναλάβει η Κολομβία και λόγω οικονομικών προβλημάτων (θαρρώ και ΔΝΤ), απεχώρησε από διοργανωτής και τελικά οι αγώνες έγιναν στο Μεξικό.

Δεν γνωρίζω τι ρήτρες έχει στις δικές μας περιπτώσεις μια τέτοια αποχώρηση, αλλά δεν φαντάζει παράλογο να κάνουμε αγώνες και κάποιοι να πέφτουν κάτω από το όριο της φτώχιας για να σωθεί η χώρα;

Ή ο γυαλός είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε!

Συλλογισμοί πριν την αυλαία

Διαδικτυακή συνέντευξη έδωσε ο τέως παίκτης του Πανιωνίου, ο Αλβάρο Ρεκόμπα σε site της πατρίδας του. Μεταξύ πολλών άλλων, τον ρώτησαν γιατί ενώ είχε τα προσόντα να είναι μεταξύ των πρώτων, ποτέ κατ' ουσίαν δεν έπαιξε με γεμάτες μπαταρίες ώστε να βγάλει όλο αυτό το ταλέντο και την ποιότητα, που και στην πράξη θα τον αναδείκνυαν μεταξύ των κορυφαίω.
Ο Ρεκόμπα με μάλλον αφοπλιστική ειλικρίνεια, απόρροια της πορείας του πλέον προς την αυλαία της καρριέρας του, ομολόγησε (σε δική μου παράφραση):

"Για να είσαι ο πρώτος πρέπει να έχεις μόνο το ποδόσφαιρο στο μυαλό σου και η δική μου προσήλωση δεν ήταν επαρκής".

Όντως ο πρώτος των πρώτων χρειάζεται την πλήρη αφιέρωση και ο Αλβάρο δεν την είχε. Ίσως δεν είχε ούτε τη μέση προσήλωση, που θα του επέτρεπε καρριέρα πιο ανάλογη των αδιαμφισβήτητων προσόντων του και σίγουρα καλύτερο τέλος ... αν και αν το καλοσκεφτούμε, το τέλος και άλλων μεγάλων της γενιάς του Ρεκόμπα ή λίγο πιο μεγάλων δεν ήταν και καλύτερο, ιδίως των Νοτιοαμερικάνων, ας πουμε του Ριβάλντο ή του Ρονάλντο ή του Αντριάνο.
Ένα ανάλογο του κινέζου εν Ελλάδι μπασκετικά ήταν και ο Φάνης, που όπως το 'χει πει και ο ίδιος, δεν ήθελε να ζει μόνο μέσα από το μπάσκετ στα χρόνια της ενεργού δράσης του. Και αυτός θα μπορούσε να είχε καλύτερη καρριέρα και περισσότερους τίτλους αλλά ευτύχησε αν μη τι άλλο να πέσει  αφ' ενός στην ακμή του Ελληνικού μπάσκετ (και το Ελληνικό μπάσκετ ευτύχησε να τον έχει τότε) αλλά και σε μια εποχή πιο τεχνικού και λιγότερου δυναμικού και φυσικού παιχνιδιού.

Ας ελπίσουμε ο Αλβάρο Ρεκόμπα να 'χει καλύτερη τύχη στους επόμενους επαγγλεματικούς του στόχους και μακάρι να μπολιάσει με το ταλέντο του τα παιδάκια, που θα προπονεί από του χρόνου στη Ντανούμπιο και να βγάλει παικταράδες που να πετύχουν περισσότερα από κείνον... (κε Κιντή μια σύναψη σχέσεων με τη Ντανούμπιο και τις ακαδημίες της, που θα 'χει του χρόνου ο Αλβάρο, δεν φαίνεται και άσχημη ιδέα...Τι λέτε;).

Τελώνες και Φαρισαίοι

Οι πύλες του Παραδείσου είναι πιο ανοικτές και προσιτές για τον Τελώνη απ' ότι για τον Φαρισαίο.

Τα λόγια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θα μπορούσαν να έρθουν στο μυαλό όσων ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι ειπώθηκε στην σύσκεψη για την ελληνική οικονομία των πολιτικών αρχηγών τη παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Και πως να μην έρθουν παρόμοιες σκέψεις περί Φαρισαϊσμού στο μυαλό των πολιτών όταν βλέπουν πολιτικούς με τριακονταετή και πλέον θητεία στα κοινά της χώρας ν' αναρωτιούνται για το πόθεν έσχες των πολιτικών, για την εξαίρεση των πολιτικών από τους κανόνες που διέπουν τη ζωή των υπόλοιπων πολιτών της χώρας, για την Ελλάδα της αδιαφάνειας και της αναξιοκρατίας, για το νόμο περί ευθύνης υπουργών, που οι ίδιοι έφτιαξαν, για την οικονομική κατάντια που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις στις οποίες οι ίδιοι μετείχαν;

Πως να μην αναρωτιούνται περί φαρσοκωμωδίας, όταν ο διαφημιστής "πατριδολάτρης" κομματικός αρχηγός θεωρεί σαν σημαντικότερο πρόβλημα για το "πόθεν έσχες" των κομμάτων την προφανώς ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ άρνηση του ΚΚΕ να ελεγχθούν τα έσοδά του και δεν λέει κουβέντα για το 1 εκατομμύριο μάρκα της Ζήμενς στον κύριο Τσουκάτο, που στο ΠΑΣΟΚ δεν γνωρίζουν που βρίσκονται και που το συμβάν αυτό έχει σκεπάσει νεκρική σιγή και αποσιώπηση!

Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα αντί της ορθολογικής μετάλλαξης του, επιχειρεί μια όσο το δυνατόν λιγότερο επίπονη προσαρμογή του στις νέες περιστάσεις, με σαφή προσπάθεια να κρατήσει "ζωντανούς" στις επάλξεις όσο δυνατόν περισσότερους από τους νυν πρωταγωνιστές του και να βρει κάποια εξιλαστήρια θύματα να πληρώσουν τα σπασμένα, ακριβά για όλους τους άλλους και να τα ρίξει βορά του όχλου.

Ο κόσμος περίμενε από τον τύποις (λόγω της αήθους παλαιότερης συνταγματικής αναθεώρησης) ανώτατο άρχοντα να κάνει αν μη τι άλλο σαφείς αναφορές στην άδικη κατανομή των βαρών από τα μέτρα. Ίσως και να προτείνει και κάποιες αν όχι τώρα, έστω στο εφικτό μέλλον, μέριμνες που να δράσουν υπέρ των όσων αδυνάτων πλήττονται βάναυσα. Αντ' αυτού προτίμησε να παίξει κυρίως το ρόλο του σκληρού τιμωρού και του ταγού της επιχείρησης "καθαρά χέρια", που καλούνται να διεξάγουν τα ίδια πρόσωπα που επί έτη συνεργάζονταν στενότατα (και άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν, αν μη τι άλλο, σε γνώση ή υποψία) με όσους πιθανόν βρεθούν με όχι τόσο καθαρά χέρια.
Προς τιμή του πάντως μίλησε για μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων αλλά δεν ρώτησε τον κο Παπακωνσταντίνου γιατί δεν την θεσμοθέτησε μέσα στο πακέτο μέτρων του μνημονίου, μήπως και γλύτωνε καμμιά σύνταξη αναπήρων και γερόντων; ΑΡΑΓΕ ΓΙΑΤΙ ΚΕ ΥΠΟΥΡΓΕ; Δεν νομίζω να μην το ενέκρινε το ΔΝΤ;

Και εν κατακλείδι, κάποιος ας τονίσει επιτέλους στους κυρίους-κυρίους αρχηγούς ότι η Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα νόμων αλλά εφαρμογής των νόμων...Γιατί πάλι θα θεσμοθετήσουν για να λύσουν προβλήματα που αφορούν την δράσην εαυτών. Και ποιος εγγυάται ότι στη συνέχεια δεν θα ξεκινήσουν με την πρώτη ευκαιρία τις "παρακάμψεις"; Το παρελθόν πάντως δεν εγγυάται το μέλλον.

Η Ελλάδα του 2010 δεν είναι η Ελλάδα του 1922. Το να στήσουν στο σκαμνί 3-4 αδύνατους κρίκους της αλυσίδας δεν θα αγιάσει τους υπόλοιπους. Μόνο στην πράξη θα δείξουν την αλλαγή τους. Και απαιτούνται ειλικρινείς γενναίες πράξεις ... όπως πχ η γενναία μείωση της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων σε ποσοστό μεγαλύτερο του 17% που φαίνεται να υπολογίζεται η μεσοσταθμική μείωση των συντάξεων. Για να υπάρξουν τα ίδια μέτρα και σταθμά κε Πρόεδρε. Δεν αρκούν κε Πρόεδρε δυστυχώς οι "ηχηρές παρεμβάσεις" όταν υπάρχουν ώτα μη ακουόντων και σκοπίμως κωφευόντων.

Δημοσκοπήσεις και αντιφάσεις

Ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση προαναγγέλλει το ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, σχετικά με την αποδοχή των μέτρων και τη συμφωνία του κόσμου με απεργίες και κινητοποιήσεις. Όπως φαίνεται σε ανάρτηση στο in.gr, ο κόσμος δείχνει να έχει μια τάση αποδοχής των μέτρων μετά τα συμβάντα της Τετάρτης.

Θα είναι ενδιαφέρον σε μια τέτοια περίπτωση να κοιτάξουμε την ακριβή διατύπωση των ερωτήσεων που υποβλήθηκαν προς απάντηση στους συμμετέχοντες. Ως τώρα είχαμε στην Ελλάδα χρήση των δημοσκοπήσεων σαν εργαλείο ανίχνευσης της κοινής γνώμης ώστε να λαμβάνουμε μέτρα που να χαϊδεύουν αυτιά. Ίσως τώρα πια οι δημοσκοπήσεις να χρησιμεύσουν περισσότερο για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης μέσα από την επίτευξη κατυεθυνόμενων επιθυμητών αποτελεσμάτων. Ας μην προτρέχουμε βέβαια αλλά ας κρατάμε τα μάτια μας ανοιχτά και το μυαλό μας μακριά από πολώσεις.

Και πέρα από τις δημοσκοπήσεις έχουμε τις αντιφάσεις του κου Υπουργού των Οικονομικών. Από τη μια είναι μονόδρομος τα μέτρα από την άλλη να προσπαθεί να δικαιολογήσει το σύνθημα "Λεφτά Υπάρχουν".
Τι μας λέει ο κος Υπουργός:

«Η ελληνική οικονομία παράγει πλούτο, απλώς κάποιοι τον νέμονται. Αρα λοιπόν χρήματα υπάρχουν.»

Και όμως κε Υπουργέ τα μέτρα μονόδρομος δεν φαίνεται να στρέφονται εναντίον όσων νέμονται τον πλούτο αλλά εναντίον των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Από την άλλη κε Υπουργέ, ο πλούτος που παράγει η Ελληνική οικονομία φθάνει; Αν ναι γιατί το ισοζύγιο των εισαγωγών - εξαγωγών γέρνει τόσο πολύ από την πλευρά των πρώτων;

Πανιώνιος-Λεβαδειακός 3-2

Σε φιλικό αγώνα που έγινε σήμερα στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, ο Πανιώνιος νίκησε με 3-2 την ομάδα του Λεβαδειακού. Λίγο καλύτερα από το πρωτάθλημα που ήρθαμε ισόπαλοι 2-2, με γκραν-γκινιόλ επιστροφή στο τέλος από 0-2. Πάντως και πάλι για λίγο βρεθήκαμε να χάνουμε. Και πάλι για τρίτο αγώνα φέτος δεχθήκαμε γκολ από τον Μπάρκογλου.

Τα γκολ: Μπάλαμπαν 16', Κούκετς 38' και 66'
Σερζίνιο 30', Μπάρκογλου 33'

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Μπέλιτς, Μανιάτης (55’ Σάμαρης), Γουέλινγκτον (71’ Τζαβέλλας), Γιόνσον (55’ Κοντοές), Όμο (88’ Καμπούρης), Τσοτσαλίτς (55’ Νικολάου), Κουμορτζί (78’ Αναστασόπουλος), Κούκετς (67’ Λουκίνας), Γουνδουλάκης (83’ Κοντοχρήστος), Σκούφαλής (88’ Κούρντι), Μπάλαμπαν (76’ Κολοβός).

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Hajduch, Μουλόπουλος, Κόλτζος, Martorell, Ζησόπουλος, Begona, Serginho, Μαχαίρας, Γάτσος, Γαλανόπουλος, Μπάρκογλου.
Στο Β’ ημίχρονο αγωνίσθηκαν και οι: Στρατηλάτης, Παπαχαραλάμπους, Πουντόπουλος, Napoleoni, Abubakari, Ταραλίδης, Παπαδόπουλος

Αναζητείται Όραμα. Αναζητείται Ελπίς

Είχε δημοσιευθεί κάποια στιγμή το 2009, πριν η κρίση γίνει τόσο έντονη όσο τώρα. Δυστυχώς πολλά απ' αυτά δεν μπορέσαμε να προλάβουμε να τα κάνουμε πριν μπούμε σε περιπέτειες και υποθηκεύσουμε τη χώρα και τους εαυτούς μας. Ίσως όμως ποτέ δεν είναι αργά. Το βασικότερο που μένει απ' αυτό το κείμενο είναι ότι χωρίς όραμα και στόχους, αυτό που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι η μιζέρια. Αν θέσουμε όραμα και στόχους τότε θα πυροδοτήσουμε την προσπάθεια και θα δώσουμε ζωή στην ελπίδα:

Στόχοι για μια νέα Ελληνική Πραγματικότητα

Η χώρα βρίσκεται σε μια φάση της ζωής της, που πρέπει να γιατρέψει τις πληγές, που της δημιούργησε ο ευδαιμονισμός και η έλλειψη αναπτυξιακών στόχων των προηγούμενων δεκαετιών.
Αποδείχθηκε ότι το να ζούμε με δανεικά επ’ άπειρον και μάλιστα το να θέλουμε έτσι να ζούμε και πλουσιοπάροχα και με ανέσεις , είναι παράλογο και ανέφικτο και έχει οδηγήσει σε μια παρακμιακή κατάσταση, που τείνει να διαλύσει τον κοινωνικό μας ιστό.
Πέρα λοιπόν από το γιάτρεμα των πληγών μας, που πρέπει να γίνει αναγκαστικά και με στερήσεις και με θυσίες (όπως έγινε και στο παρελθόν σε αντίστοιχες φάσεις και μετά το 1897 και μετά το 1922 και μετά το 1949), είναι απαραίτητο να βάλουμε οράματα και στόχους, που θ’ αποτελέσουν το κίνητρο για νέα δημιουργία και ανάπτυξη.
Αφού αποδεχθούμε την ανάγκη των θυσιών και προσπαθήσουμε να μπει μια τάξη, θα πρέπει να κοιτάξουμε και μπροστά και να επιλέξουμε τους τομείς, που η χώρα μας θα προσπαθήσει να παράγει και να δημιουργήσει για να ξεφύγουμε κάποια στιγμή από την ανάγκη του δανεισμού και τα χρέη. Μάλιστα είναι σωστό, ότι οι δυο προσπάθειες, του ξεχρεώματος και της ανάπτυξης, πρέπει όσο το δυνατόν να γίνουν παράλληλα. Πρέπει να ξυπνήσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις αυτής της χώρας, που κοίμησε ο ψευδο-ευδαιμονισμός και η καλοπέραση . Ναυτιλία, τουρισμός, λιμάνια, επιστημονική γεωργοκτηνοτροφία, ανάληψη έργων από τεχνικές μας εταιρίες, προσπάθειες στην καινοτομία και τη λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη, πρέπει να τα επιχειρήσουμε και να τα βάλουμε σαν αναπτυξιακούς στόχους. Έχουμε το δυναμικό σε άτομα με προσόντα και αντί να το χαραμίζουμε στα stage και τους διαγωνισμούς για αντιπαραγωγικές θέσεις του δημοσίου, αντί να το κάνουμε να έχει τη νοοτροπία του να τρυπώσει κάπου για να επιζήσει, οφείλουμε να το εμπνεύσουμε με τη νοοτροπία του επιχειρείν, με την καινοτόμο διάθεση και με την όρεξη για δημιουργία και ανάπτυξη.
Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει τα κίνητρα να είναι ισχυρά και να υπάρχει πρώτα απ’ όλα η διευκόλυνση με λιγότερες και λιγότερο χρονοβόρες διαδικασίες εκ μέρους του κράτους, με ένα πάγιο και ξεκάθαρο φορολογικό σύστημα, με συνθήκες ασφάλειας της εργασίας και του επιχειρείν και με ένα σύστημα υγιούς και όχι διαπλεκόμενου ανταγωνισμού. Και πρέπει να διευκολύνουμε και τους ξένους επενδυτές και επιχειρηματίες, που θέλουν να δημιουργήσουν βάζοντας λεφτά στη χώρα, χωρίς να τους προβάλλουμε προσκόμματα είτε συντεχνιακά είτε κρατισμού. Το κράτος οφείλει να εξασφαλίζει την εύρυθμη και νόμιμη λειτουργία των όσων δρουν οικονομικά στη χώρα, με κοινωνική πρόνοια για τους εργαζόμενους, αλλά αυτό οφείλει να το κάνει μέσα από καθαρά και σταθερά νομικά πλαίσια και όχι κατά περίπτωση και με βάση διαπλοκές με ιδιωτικά συμφέροντα.
Θα μπορέσει η νέα Ελλάδα στην παρούσα φάση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Ο χρόνος θα δείξει αν όλοι εμείς αποδειχθούμε άξιοι των περιστάσεων.

Τα οράματα στην υπό υποθήκευση Ελλάδα είναι πιο δύσκολα και να τα θέσουμε και να τα προσπαθήσουμε, αλλά είναι απαραίτητα για να συγκλίνουμε τις προσπάθειές μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις, για να πιαστούμε χέρι-χέρι και να βγούμε από το σκοτεινό τουνελ του παρόντος. Αυτοί που θα σταθούν ταγοί της προσπάθειας οφείλουν να βάλουν τους στόχους και να σηματοδοτήσουν την ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας.

Παρουσίαση Προπονητικού Κέντρου ΑΠΗΛΙΟΝ. Τελευταίες φήμες για μεταγραφικούς στόχους.

Την Τρίτη (11/5, 13:00), θα γίνει παρουσίαση του νέου προπονητικού κέντρου του Πανιωνίου, στο Κορωπί. Θα ξεναγηθεί σε αυτό ο νέος προπονητής κος Στάρε. Την παρουσίαση θα κάνει ο κος Κιντής.

Εν τω μεταξύ, φαίνεται ότι η ΠΑΕ και ο νέος προπονητής έχουν βάλει στους στόχους τους την απόκτηση ενός επιτελικού μέσου με δυνατότητες να κάνει παιχνίδι και σήμερα γράφεται (sentragoal) το όνομα του ποδοσφαιριστή της Σατορού (Β' Γαλλίας), Κέβιν Κονστάν, 23 ετών, με 33 συμμετοχές φέτος και 10 γκολ, που μένει ελεύθερος στο τέλος Ιουνίου. Στατιστικά για τον Κονστάν θα βρείτε εδώ.

ΥΓ: Πάντως η Σατορού του Κονστάν (με προπονητή τον Ζαν Πιερ Παπέν) ... δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολυ καλά στην Ligue 2. Προς το παρόν σώζεται με διαφορά τερμάτων. Ο παίκτης δείχνει και επιρρεπής σε κάρτες.

Τα καταφέραμε ... Το κράτος επιτέλους επανιδρύεται ... αν προλάβουμε τη χρεοκοπία

Να λοιπόν που ο κύριος στόχος της διακυβέρνησης Καραμανλή επιτυγχάνεται έστω και δι' αυτής της οδού. Το Ελληνικό κράτος επανιδρύεται. Μέτρα που χρόνια ήθελαν να πάρουν τα κυβερνώντα κόμματα και δεν τα ελάμβαναν λόγω πολιτικού κόστους, τώρα θα εφαρμοσθούν και μάλιστα υπό την ξένη εποπτεία, που καθιστά σίγουρη την 'αξιόπιστη' εφαρμογή τους.

Βέβαια υπάρχουν κάποιες παρενέργειες, πως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά και πως γίνεται αγώνα δρόμου μήπως και η επανίδρυση προλάβει ... την οριστική διάλυση και χρεοκοπία.

Αλλά ο στόχος επετεύχθη και μάλιστα με την ίδια τακτική του "ώριμου μήλου" που έπεσε από το δέντρο, την οποία εφάρμοσε ο κος Καραμανλής για να ανέβει στην εξουσία το 2004. Ίσως βέβαια το φρούτο (η οικονομία της χώρας) παραωρίμασε και έφθασε να σαπίσει και να γίνει μάλλον ακατάλληλο προς βρώση.

Επειδή πια τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και όντας στο αμήν πήραμε μια παράταση 3 ετών, θα πρότεινα να εφαρμόσουμε την ποδοσφαιρική νοοτροπία των "φίλων" μας των Γερμανών, ο καθένας στο εργασιακό του μετερίζι (όσο θα το έχουμε αυτό διαθέσιμο ..λόγω μέτρων...), να "παίξουμε" δηλαδή με αυταπάρνηση και μέ όλες τις δυνάμεις μας σ' αυτή παράταση ως το τελευταίο λεπτό, διεκδικώντας τη νίκη, όσο και αν τώρα είμαστε από κάτω. Τ' οφείλουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας. Το οφείλουμε σαν απάντηση και σ' όσους τώρα μας κατακρίνουν συλλήβδην ως λαό και σ' όσους μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση και τώρα θυμήθηκαν ν' αγωνιστούν για τη σωτηρία της Πατρίδας. Και ας ελπίσουμε ότι της προσπάθειας θα ηγηθούν τίμιοι αλλά και ικανοί. Ο κος Παπανδρέου ας αναρωτηθεί αν όντως έχει τετοιο επιτελείο, που να μπορεί να ανταποκριθεί στην κρισιμότητα των περιστάσεων. Θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες αν το κάνει αυτό αντικειμενικά και μπορέσει να χρησιμοποιήσει ακομμάτιστα τους αξιότερους. Αναζητούνται Ζολώτες και Αγγελόπουλοι, που δεν θα έχουν μόνο τις γνώσεις αλλά και τα κότσια (γιατί δυστυχώς η πράξη απέδειξε ότι οι γνώσεις δεν αρκούν, όταν δεν το λέει και η ψυχή).

Διαξεύδεται από τον προπονητή της Γκάνας η λίστα των υποψηφίων για το Μουντιάλ (που συμπεριελάμβανε τον Κουμορτζί)

Ο προπονητής της Γκάνας Μίλοβαν Ράγεβατς διέψευσε την λίστα των υποψηφίων για την Εθνική ομάδα της χώρας, που διέρρευσε από συνέντευξή του σε Γερμανικό περιδικό για το ποδόσφαιρο. Απλά για την ιστορία, δείτε τη σχετική λίστα παρακάτω με τα ποσοστά πιθανότητας κλήσης για τον κάθε παίκτη, μεταξύ των οποίων και ο Μπερνάρντ Κουμορτζί (Βέβαια συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, παρά τις διαψεύσεις)...:

List Summary

Goalkeepers:
Stephen Ahorlu (90% chance of making it), Richard Kingson (100%), Daniel Agyei (100%)

Defenders:
John Paintsil (100%), Isaac Vorsah(100%), Lee Addy (90%), Nana Akwasi Asare (0%), Samuel Inkoom (100%), Latif Mohammed (50%), John Mensah (100% fitness permitting), Hans Adu Sarpei (100%), David Addy(50%), Karim Alhassan(50%),

Midfielders:
Michael Essien(100%, fitness permitting), Kwadwo Asamoah(100%), Sulley Muntari (100%), Emmanuel Agyemang-Badu (100%), Kevin-Prince Boateng (100%), Derek Boateng (75%), Anthony Annan (100%), Bernard Kumordzi (50%), Moussa Narry(50%), Haminu Draman(75%), Andre Ayew(100%), Stephen Appiah (100%, fitness permitting)

Forwards:
Asamoah Gyan (100%), Eric Bekoe(50%), Matthew Amoah(100%), Prince Tagoe(100%), Quincy Owusu-Abeyie (50%), Ahmed Barusso (30%)

Coach’s addition to list:
Cofie Bekoe (Petrojet)

Το σύστημα του πολιτικού παιχνιδιού - "Καλύπτουμε όλους τους χώρους"

«Η λογική του λαϊκισμού και των μικροπολιτικών υπολογισμών που κατέστρεψε την κυβέρνηση μας και μας έφερε σήμερα εδώ καθοδηγεί και τώρα τις επιλογές μας. Λυπάμαι αλλά αυτόν τον κατήφορο δεν μπορώ να τον ακολουθήσω».

Δεν θα επικροτήσω την καταψήφιση της νομοθέτησης του μνημονίου από τη Νέα Δημοκρατία. Πιθανότατα είναι ορθή η άποψη ότι καταψηφίζεις κάτι όταν έχεις εναλλακτική λύση να προτείνεις.

Θα ήθελα όμως να ερωτήσω όλους αυτούς, που άφησαν τη χώρα χωρίς εναλλακτικές λύσεις - μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται εκ των πρώτων η κα Μπακογιάννη - όταν ψηφίζουν ΝΑΙ σήμερα, ψηφίζουν ΝΑΙ στο να πάρουμε τα χρήματα ή ΝΑΙ στην ορθότητα των μέτρων που συμπεριλαμβάνει το πακέτο στήριξης; Μας λένε ότι το ΝΑΙ είναι μονόδρομος και ναι πλέον για μια προσωρινή αποφυγή της χρεωκοπίας, η βοήθεια ΔΝΤ/ΕΕ ίσως είναι μονόδρομος (και μετά κάνουμε το σταυρό μας να μας λυπηθεί ο Πανάγαθος και η Παναγιά και να κάνει κάποιο θαύμα για να αποφύγουμε τη χιονοστιβάδα του χρέους). Συμφωνούν όμως ότι τα μέτρα αυτά είναι μονόδρομος; Και μην πιπιλίσουν πάλι την καραμέλα της επιβολής των μέτρων από το ΔΝΤ γιατί ψεύδονται και ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Η Τρόικα ζήτησε την εξασφάλιση συγκεκριμένων ποσών και τους είπε ότι αν έχουν άλλα μέτρα που να εξασφαλίζουν τα ποσά αυτά, να τα παρουσιάσουν. Αλλά το κράτος, που δημιούργησαν και δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη, πνιγμένο στη ρεμούλα και τη γραφειοκρατία, μπορούσε μόνο να πνίξει τους μικρομεσαίους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, σαν τα πιο εύκολα θύματα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Για την κα Ντόρα μια καλή ερώτηση είναι επίσης το γιατί έμεινε από το 2004 σε μια κυβέρνηση λαϊκισμού και μικροπολιτικών επιλογών; Μήπως γιατί έπαιζε και κείνη στο ίδιο παιχνίδι καιροσκοπισμού και μικροπολιτικής; Καλό είναι πάντως το ότι παραδέχεται ότι δεν αντέχει άλλο ... άσχετα αν το κάνει για να δημιουργήσει τα νέα παρακλάδια του πολιτικού συστήματος, που θα προσφέρουν τις εναλλακτικές επιλογές του Αύριο.

Για τους αρχηγούς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που αποδείχτηκαν σήμερα λάτρεις της τακτικής του "μαντριού" και του "κομματικού στρατού", είναι απαράδεκτο το ότι δεν άφησαν σε ένα θέμα πατριωτικής και πολιτικής συνείδησης, τους κοινοβουλευτικούς στρατούς τους, να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Αυτή είναι η συμμετοχική δημοκρατία κε Παπανδρέου; Αυτός ειναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός κε Σαμαρά;
Για τον κο Σαμαρά άκουσα και το σενάριο ότι κάποιος από το χώρο της Δεξιάς όφειλε να μην αφήσει έρμαιο στις ορέξεις της αριστεράς, τη λαϊκή οργή εναντίον της κοινωνικής αδικίας των μέτρων. Το σύστημα προσπαθεί να καλύψει "χώρους" σε κάθε σημείο. Αν ήταν ποδόσφαιρο το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται, θα ζήλευε και ο Μουρίνιο την τακτική τους.

ΥΓ: Για να μην παρεξηγηθώ για αντιφάσεις, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η πολιτική άποψη του blog, συμφωνεί εν πολλοίς με αυτή της κας Μπακογιάννη. ΝΑΙ επί της αρχής, όχι σε ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα και σε περικοπές σε ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα.
Δεν πιστεύω ότι το δίχτυ ασφαλείας θα μας σώσει παρά μόνο πρόσκαιρα αλλά και το πρόσκαιρα δίνει ακόμα μια παράταση της ελπίδας ... και ο Θεός είναι Μεγάλος, κανείς δεν ξέρει τις βουλές του.

Επίσης διαφωνώ πλήρως με το ότι οι "αρχηγοί" δεν άφησαν τους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Δεν αφήνουν το λαό ν' αποφασίσει άμεσα, δεν αφήνουν τώρα ούτε και τους αντιπροσώπους του. Είναι λυπηρό και ανήθικο.
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρειαζόταν να προβεί σε αυτή την πομπώδη στράτευση της κοινοβουλευτικής του ομάδας για να εξωθήσει την Μπακογιάνη στην έξοδο από τη ΝΔ. Πιθανόν και οι δυο και άλλοι του πολιτικού συστήματος να ήθελαν να δημιουργηθεί αυτός ο ντόρος για να τονισθεί η διαφορετικότητα και παράλληλα με τον αποπροσανατολισμό του κόσμου να απλώσουν τα κλαδιά του συστήματος για να καλύψει τα κενά, που η αναγκαστική φθορά των δικομματικών κυρίαρχων της μεταπολίτευσης, θα δημιουργήσει.

Οι επενδυτές της ανοησίας και των φημών

Επειδή κυκλοφορεί πληθώρα ράδιο-αρβύλας στο διαδίκτυο και η κοινή γνώμη επηρεάζεται κατά το δοκούν του κάθε τυχάρπαστου, αναρτώ αναφορά τέως συμβούλου της κεντρικής τραπέζης της Κίνας, Yu Yongding (τέλος Ιανουαρίου 2010), σχετικά με την πιθανότητα αγοράς μέρους του Ελληνικού χρέους από τους Κινέζους. Κάνω την ανάρτηση γιατί ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φήμη ότι η Κίνα ζήτησε να αγοράσει το Ελληνικό χρέος και η Ελληνική Κυβέρνηση αρνήθηκε:

"Even if pricing is attractive, one key problem for Greek government bonds is the lack of credibility, Yu said. We trust U.S. statistics on debt and deficits. The numbers are not pretty but we have a pretty good idea, so we would know what we are buying. In contrast, Greece’s statistics have been sharply criticized by the European Commission."

Είναι φανερή η έλλειψη αξιοπιστίας της Ελλάδας, που συνεχώς τονίζει ως γενεσιουργό αιτία της κρίσης ο κος Παπακωνσταντίνου (ο οποίος δυστυχώς, κατά την άποψη του blog, συνεισέφερε και αυτός στην κρίση αξιοπιστίας της χώρας, διογκώνοντας το έλλειμμα ακόμα και για πράγματα που μπορούσε να συμπεριλάβει σε βάθος χρόνου και όχι άμεσα -νοσοκομεία, αμυντικές δαπάνες- και παγώνοντας τα όποια εισπρακτικά μέτρα στο τελευταίο τετράμηνο του 2009, για μικροκομματικούς λόγους και λόγω επιπόλαιης αντίληψης του προβλήματος).

Όπως προανέφερα, κάνω την ανάρτηση γιατί στις δεδομένες και ιδίως μετά τα χθεσινά, περιστάσεις, είναι τραγική προβοκάτσια εις βάρος της πατρίδας να αυξάνουμε τη δίκαιη λαϊκή οργή με ψέμματα και ανόητες σπερμολογίες. Ας θεωρήσουμε ότι απλά υπάρχει μεγάλη ανοησία, αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιοι επενδύουν στην ανοησία αυτή.

Η ώρα των γενναίων πράξεων έφθασε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Σε απάντηση στους δολοφόνους προβοκάτορες, ο ρυθμιστής του πολιτεύματος οφείλει στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, που λέγεται ότι τελικά θα γίνει, να θέσει την κυβέρνηση προ των ευθυνών της. Υπάρχουν τρία σημεία με βάση τα οποία μπορεί να εκτονωθεί η λαϊκή οργή, που είναι σαφές ότι αν μείνει ως έχει, θα οδηγήσει το οικονομικό πρόγραμμα σε αποτυχία. Ο Πρόεδρος οφείλει αν μη τι άλλο να προσπαθήσει σε αυτή την κατεύθυνση ειδάλλως ιστορικά θα έχει ευθύνες για το ότι επακολουθήσει. Τα τρία σημεία είναι τα εξής:

1. Απόσυρση όλων των οικονομικών περικοπών μισθών και συντάξεων, που ετησίως δεν υπερβαίνουν το τρέχον αφορολόγητο των 12000 Ευρώ.
2. Να μείνει ο ΦΠΑ των τροφίμων στο προηγούμενο προ των μέτρων ποσοστό του 10%,  χωρίς μεταφορά ανελαστικών ειδών διαβίωσης προς τον μεγάλο ΦΠΑ του 23%.
3. Να υπάρξει κυβερνητικός ανασχηματισμός με επιλογή εξωκοινοβουλευτικών στελεχών, τεχνοκρατών και ανθρώπων ευρείας κοινωνικής και επιστημονικής αποδοχής, στα οικονομικά υπουργεία, στο υπουργείο εξωτερικών ενώ να απαιτηθεί η επανασύσταση των υπουργείων ναυτιλίας και τουρισμού ή έστω ξεχωριστών υφυπουργείων αποκλειστικά για αυτούς τους τομείς υπό την αιγίδα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Το σημείο (1) θα εκτονώσει το αίσθημα κοινωνικής αδικίας σε πολύ μεγάλο βαθμό και χωρίς να σπείρει τη διχόνοια που προμηνύουν οι ειδικές επιτροπές για την εξιχνίαση του εγκλήματος της οικονομίας, που εξήγγειλε η κυβέρνηση, μια κομματική κυβέρνηση που δεν έχει τη δυνατότητα να πείσει για τον αντικειμενικό χειρισμό εκ μέρους της βουλευτικής πλειοψηφίας της, τέτοιων θεμάτων (και λόγω του ένοχου κομματικού της παρελθόντος μεταξύ άλλων). Το σημείο αυτό είναι και απόλυτα λογικό να γίνει και δεν βγάζει από το οικονομικό πρόγραμμα μεγάλα ποσά, που κάλλιστα μπορεί το οικονομικό επιτελείο να βρει άλλους τρόπους να τα καλύψει από πιο προνομιούχες τάξεις.

Το σημείο (2) θα δώσει στους κυβερνώντες την καλή μαρτυρία της κοινωνικής μέριμνας και της μη ισοπεδωτικά σκληρής πολιτικής. Δεν δικαιολογείται ν' αυξάνει τον ΦΠΑ των βασικών ειδών ή να τα μεταφέρει στον υψηλό ΦΠΑ όταν άλλες χώρες σε κρίση τον κρατούν στο 0%. Δεν δικαιολογείται να αυξάνει αυτόν τον ΦΠΑ όταν δεν μπορούσε να μαζέψει από τα λαμόγια τον παλιό ΦΠΑ του 19% και άφησε ένα τετράμηνο χωρίς μέτρα, που κορύφωσε την κρίση.
Το σημείο (3) μετά τους σημερινούς νεκρούς, είναι άκρως απαραίτητο. Δεν είναι ότι τεχνοκράτες και εξωκοινοβουλευτικοί θα πάρουν άμεσα διαφορετικά μέτρα, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, που δεν θα κάνουν τις επιπολαιότητες που έκαναν οι τωρινοί  εδώ και μήνες και έχουν εμπειρίες, που μπορούν να βοηθήσουν και στο τέλος-τέλος πιθανότατα με την κοινωνική και επιστημονική αποδοχή τους να ανεβάσουν την αξιοπιστία της κυβέρνησης και την εμπιστοσύνη του λαού σε αυτή. Όλοι βλέπουν ότι υπάρχει τεράστια δυσαρέσκεια προς το πολιτικό κατεστημένο, που μας έφερε εδώ που μας έφερε, συνεπώς κάτι πρέπει να γίνει σε αυτό τον τομέα. Κυβέρνηση που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη με συνεχείς παλινωδίες και καθυστερήσεις χρειάζεται ενίσχυση και διακοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική.

Κε Πρόεδρε είναι γνωστές οι περιορισμένες εξουσίες που έχετε αλλά είναι και ξεκάθαρο ότι ο ρόλος σας δεν είναι διακοσμητικός, όπως κάποιοι της παράταξης που ανήκατε τον ήθελαν. Μπορείτε με τις δηλώσεις και τις πρωτοβουλίες σας να κουνήσετε συνειδήσεις. Και αυτό περιμένουμε να πράξετε.
Δεν είμαι ειδήμονας και ίσως αυτά που πρότεινα παραπάνω να μην μπορούν να εφαρμοσθούν ή να μην μπορούν πλήρως να εφαρμοσθούν.  Ανάλογα μέτρα μπορούν να βρεθούν και αν είναι να πάτε σε συμβούλιο αρχηγών για να πιείτε μόνο τον καφέ σας και να κάνει μετά Μουσολινικές δηλώσεις ο κος Καρατζαφέρης τότε καλύτερα μην το κάνετε γιατί ο κόσμος θα το εκλάβει ως μια νέα παρωδία, ως μια νέα κοροϊδία. Είναι η ώρα των πράξεων και δη των γενναίων. Πολλοί θα πουν ότι ήδη ξένα κοινοβούλια ψήφισαν ή ψηφίζουν τη βοήθεια με βάση αυτά τα μέτρα. Δεν καλούμε να μειωθούν προβλέψεις και πλάνα, καλούμε στο να ορθολογιστούν υπέρ των αδυνάτων της κοινωνίας μας. Εκτός και αν αυτό το κράτος είναι το κράτος των κυρίων που έβγαλαν τις καταθέσεις του στην Κύπρο και στην Ελβετία και διασπάθισαν για χρόνια τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις όχι για ανάπτυξη της χώρας αλλά για προσωπικό πλουτισμό. Και τώρα ζητάνε απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων. Γιατί κάποιοι απ' αυτούς έθεσαν τα θέματα στους επιτρόπους του ΔΝΤ, απούσας της ΓΣΕΕ, που αρνιόταν τον διάλογο και εν τέλει βρέθηκε προ τετελεσμένων (Συνδικαλιστές. Δυστυχώς αποτέλεσαν έναν από τους πόλους της κατάντιας μας. Ανάξιοι των περιστάσεων και στο παρελθόν και τώρα). Και έτσι έγειρε η βάρκα από τη μια μεριά. Αν η Ελλάδα είναι η Ελλάδα αυτών των κυρίων, ειλικρινά λυπάμαι. Μας αξίζει ότι πάθουμε.

Λίγα λόγια πένθους και λύπης

Πίστη μου ακλόνητη ήταν και είναι πως η καταστροφή δεν φέρνει την αναγέννηση σε καμμιά περίπτωση. Δεν μπορεί να το κάνει με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τις ζωές που χάθηκαν σήμερα.
Από χθες τόνισα ότι δεν έπρεπε να κάνουμε τη χάρη όσων ήθελαν έκτροπα και επεισόδια ίσως ακόμα και νεκρούς και ήταν πολύ αυτοί και πιθανότατα ετερόκλιτοι. Δυστυχώς τα συμβάντα επιβεβαίωσαν τις άσχημες προβλέψεις. Ο χουλιγκανισμός γίνεται εύκολος υπηρέτης όσων θέλουν την εκτροπή.

Σήμερα δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο παρά να σκύψουμε τα κεφάλια και να πενθήσουμε τους άδικοχαμένους νεκρούς, τα αδέλφια μας, που χάθηκαν σε αυτή την κοινωνική λαίλαπα, που τώρα φαίνεται ν' αρχίζει και όντας μπροστά μας χρειάζεται να την αντιμετωπίσουμε σαν σκεφτόμενοι άνθρωποι και όχι σαν υπάνθρωποι. Έτσι μόνο πιθανόν να καταφέρουμε να βγουμε από το τούνελ, έχοντας διασώσει την αξιοπρέπεια μας και ένα μίνιμουμ ανθρώπινων αξιών, που χωρίς αυτές, η ζωή μας δεν θα έχει ιδιαίτερη αξία.

3Α. Απολύσεις, Αποζημιώσεις ,Απεργία

Σε συνεντευξή του στο ΣΚΑΙ σήμερα το βράδυ ο κος Λοβέρδος ανέφερε κάποια στιγμή ότι το θέμα της μείωσης των αποζημιώσεων ήταν απαίτηση ... κοινωνικών εταίρων που τέθηκε στους κομισάριους της Τρόικα.

Έχοντας προ ημερών διαβάσει τις δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ κου Δασκαλόπουλου, που αναφερόταν στη συνάντηση του με τους εκπροσώπους της Τρόικα, θυμάμαι ότι ανέφερε πως είναι αντίθετος με μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα αλλά πρόσθεσε ότι χρειάζονται αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, που θα απελευθερώσουν την επιχειρηματική δράση από την ασφυξία που προκαλεί το κράτος ... Δεν ήταν σαφές τότε ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που ζητιούνταν, αναφέρονταν στην αύξηση των απολύσεων και τη μείωση των αποζημιώσεων. Άλλου είδους τόνωση της επιχειρηματικότητας είχαμε στο μυαλό μας ότι ζητούσε ο κος Δασκαλόπουλος.

Για να μην αδικούμε κανένα, μένει ο κος Δασκαλόπουλος να διευκρινίσει σαφώς στον Ελληνικό Λαό αν και αυτός συγκαταλέγεται στους κοινωνικούς εταίρους, που υπονόησε ο Υπουργός. Και όποιος άλλος κοινωνικός εταίρος έχει το θάρρος της γνώμης του ας εκφράσει δημόσια τη συμβολή του στην υιοθέτηση των σχετικών προτάσεων από τους δανειστές της χώρας. Είναι καλό να γνωρίζουμε ο ένας τις διαθέσεις του άλλου. Εκτός και αν θέλουν να διαψεύσουν τον κο Υπουργό...

Για την αυριανή απεργία της ΓΣΕΕ είναι σαφείς και γνωστές στους περισσότερους, οι δυσκολίες του ν' απεργήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχει και συνειδησιακό ζήτημα, όταν υπάρχει έντονα το συναίσθημα πως τα μέτρα είναι μονόδρομος και χωρίς αυτά επέρχεται η καταστροφή της πατρίδας μας. Ο Έλληνας εργαζόμενος έχει και πατριωτισμό και κοινωνική συνείδηση και δεν θέλει να βλάψει τη χώρα του (αλλά και τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του) έστω και σε βάρος των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων του. Πλην όμως αυτοί που μεταφέρουν τις αυξήσεις σε ανελαστικά προϊόντα διατροφής και διαβίωσης και αυτοί που παρουσιάζουν στην Τρόικα σαν αναγκαίες τις "διαρθρωτικές" απολύσεις και μειώσεις των αποζημιώσεων, πιθανότατα έχουν έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης και στηρίζουν τη δική τους επιβίωση στην εξαθλίωση των μαζών.

Και πέρα από την αντίδραση σε όσους πιθανότατα στήριξαν τη ρεμούλα χρόνων και τώρα γίνονται τιμητές των άλλων, υπάρχουν και τα όρια της αντοχής και αυτά κάπως πρέπει να εκφραστούν. Και αυτοί, που θα ζητούν ανά τρίμηνο μέτρα ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν κοινωνοί αυτής της έκφρασης του κόσμου, όσο και αν άλλες "φωνές" δημοσιολόγων θεωρούν καταστροφική τη δημοσιοποίηση της λαϊκής έκφρασης, μήπως και θορυβηθούν οι δανειστές για τη δυνατότητα εφαρμογής των μέτρων. Οι δανειστές θα ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους αλλά και η στάμνα που θα πηγαίνει πολλές φορές στο πηγάδι, κάποτε θα σπάσει και αυτό πρέπει να το ξέρουν πριν τελικά την σπάσουν. Δυστυχώς κάθε τι σε αυτή τη ζωή έχει τα όριά του. Συνεπώς, το μη μιλάτε, μη βογκάτε για να μας δανείζουν, ότι και να γίνει, κάποια στιγμή και αυτό έχει ένα όριο, πέραν του οποίου, το βογκητό θ' ακουστεί. Ίσως να μην είναι αύριο, να 'ναι το Σεπτέμβριο ή πιο μετά, αλλά μπορεί εν τέλει να μην φωνάξει αυτός που ήταν στα όρια της φτώχιας και οι περικοπές τον εξαθλιώνουν ή αυτός που θα χάσει τη δουλέιά του, πέφτοντας σε ανεργία μακροχρόνια σε καιρό ύφεσης και πιθανότατα και με μειωμένη αποζημίωση, που δεν θα του φτάνει για να ζήσει την οικογένειά του;

Η συμμετοχή στην Απεργία, κάποιοι λένε ότι είναι θέμα υπακοής στην απόφαση της πλειοψηφίας που την αποφασίζει. Εγώ θα έλεγα ότι πρώτιστα αποτελεί θέμα ατομικής συνείδησης του καθενός μας, που πάνω απ' όλα πρέπει να "συσκεφθεί" με τον εαυτό του και να κρίνει το τι πρέπει να κάνει με βάση κριτήρια όλων των επιπέδων, πατριωτικά, κοινωνικά, εργασιακά, οικογενειακά και ατομικά. Ας σκεφθούμε λοιπόν και ας πράξουμε κατά συνείδηση σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή της ζωής μας. Ας κάνουμε αυτό, που θεωρούμε σωστό και που θ' αποφασίσουμε οι ίδιοι σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι αυτό που μας υπαγορεύεται, είτε από τους δημοσιολόγους, που εργάζονται στο να καταπνίξουν τις όποιες αντιδράσεις είτε απ' αυτούς, που νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ξεκινήσουν την επανάστασή τους και να σαρώσουν τα πάντα.

Και όπως σε κάθε εκδήλωση, είναι σαφές ότι και στην Απεργία υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις των λόγων συμμετοχής σε αυτή, όσων συμμετέχουν. Υπάρχει βέβαια μια κοινή συνισταμένη. Η αυριανή κοινή συνισταμένη είναι ότι υπάρχουν όρια στην κοινή συμμετοχή στην προσπάθεια και τα όρια αυτά τα υπερβαίνουν ήδη τα συγκεκριμένα μέτρα, που δεν είναι και τελικά. Υπάρχει κοινωνική αδικία μη ανεκτού βαθμού στα μέτρα και κινδυνεύει η εφαρμογή τους και η επιτυχία τους από το γεγονός ότι κυβέρνηση και Τρόικα δεν έλαβαν υπ' όψη τους πολλές παραμέτρους του Ελληνικού ζητήματος στις τελικές αποφάσεις τους. Υπάρχει έλλειψη αξιοπίστίας των μέτρων, όχι μόνο μεταξύ των αγορών αλλά και στον ίδιο τον Ελληνικό λαό, όταν έρχεται η Ευρωζώνη να δανείσει με τέτοιο επιτόκιο, που σύντομα θα προκαλέσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στην αύξηση του χρέους της χώρας και θα την οδηγήσει στην τελική καταστροφή. Υπάρχει έλλειψη αξιοπιστίας της συγκεκριμένης κυβέρνησης (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) που ενώ βγήκε με τεράστια πλειοψηφία, καθυστέρησε και ενήργησε σε πολλά σημεία ερασιτεχνικά και επιπόλαια, μετατρέποντας, με τη βοήθεια των, γι' άλλους λόγους, κωλυσιεργούντων εταίρων μας, τη δημοσιονομική χρήση σε κρίση δανεισμού της χώρας (σε πρώτη φάση, γιατί σε δεύτερη ίσως φθάσουμε και στην κρίση χρέους)

Έίναι σημαντικό ότι και να γίνει, να γίνει συντεταγμένα και με ψηλά την αξιοπρέπεια των εργαζομένων γιατί είναι σαφές ότι ετερόκλιτα συμφέροντα, θα έβλεπαν με ευχαρίστηση επεισόδια και βία στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ας μην τους γίνει η χάρη.

Ένα σχόλιο για τη συνέντευξη Στάρε

Σε άλλη σελίδα του blog έχω αναρτήσει τη σημερινή συνέντευξη τύπου του κου Στάρε επι τη ευκαιρία της παρουσίασης του στα ΜΜΕ.

Θα σταθώ σε ένα σημείο:

"Κάθε φορά να εστιάζουμε την τακτική μας στον αγώνα. Γενική η φιλοσοφία έχει να κάνει με την ροή του αγώνα και το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε".


Είναι η απάντηση του κου Στάρε σε ερώτηση για την αγωνιστική του φιλοσοφία. Με την απάντησή του αυτή, αν μη τι άλλο δείχνει να κινείται ο άνθρωπος στα πλαίσια της κοινής λογικής και του μέτρου. Ούτε για πάγια συστήματα μίλησε, ούτε για άλλα μεγαλεπίβολα. Πιστεύω ότι αυτό λογίζεται στα θετικά στοιχεία που έβγαλε ο νέος προπονητής του Πανιωνίου σε αυτή την πρώτη συνέντευξή του. Και πάλι ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ; Μάθαμε φίλους και "φίλους" και ξέρουμε πως μόνη ελπίδα είναι η δική μας ψυχραιμία και η σύνεση.

Επειδή στο τέλος μπορεί να εμφανιστούν και σαν σωτήρες στους οποίους χρωστάμε ευγνωμοσύνη, ας σημειώσουμε όλοι μας ότι η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5%, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό του ΔΝΤ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (όχι του Γερμανικού λαού στο σύνολό του) ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΥΣΗ και ας θυμηθούμε την παρακάτω στιχομυθία Σουλτς (ηγέτη σοσιαλδημοκρατών στην Ευρωβουλή) - Μπαρόζο, που έλαβε χώρα στις; 20 Απριλίου:

"«Απαράδεκτο μηχανισμό» χαρακτήρισε ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών στην Ευρωβουλή Μάρτεν Σούλτς το σύστημα δανεισμού προς την Ελλάδα με επιτόκιο 5%.

Σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την ώρα των ερωτήσεων, υπογράμμισε ότι βάσει της ρήτρας «μη διάσωσης» (Bail out), ένα κράτος δεν υποχρεούται να αναλάβει τα χρέη ενός άλλου κράτους, αλλά και δεν έχει δικαίωμα να «αποκομίζει κέρδη λόγω του χρέους ενός άλλου κράτους.

Ο κ. Σούλτς αναφέρθηκε επίσης στη Γερμανία και στα κέρδη που θα αποκομίσει συμμετέχοντας στο δανεισμό με 5%, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%.

Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο τον ρώτησε εάν «είναι πρόθυμος να δεχθεί αυτόν τον απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό, ή να θέσει το θέμα σε συζήτηση με Μέρκελ και Σαρκοζί».

Απαντώντας ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι συζήτησε επί πολλές εβδομάδες το θέμα αυτό με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

«Δυστυχώς η μόνη εφικτή λύση ήταν αυτή που υιοθετήθηκε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι ο ίδιος το βρήκε αξιοπρόσεκτο πόσο δύσκολο ήταν να βρεθεί μία λύση αλληλεγγύης και βοήθειας για την Ελλάδα, ενώ είναι πολύ πιό εύκολο για την Λετονία, την Ουγγαρία την Ρουμανία".

Ίσως κάποια στιγμή περάσουμε τις σημερινές περιπέτειες και τότε οφείλουμε να έχουμε κρατήσει ιστορικές μνήμες από το σήμερα και για να μην επαναλάβουμε τα τραγικά μας λάθη αλλά και για να γνωρίζουμε εχθρούς και φίλους. Στους φίλους αρμόζει σαφώς η ευγνωμοσύνη μας.

Σας παραπέμπω επίσης σε μια πολύ καλή ανάλυση, γραμμένη στα Αγγλικά και περιέχουσα ενδιαφέρουσες προτάσεις για την Ελληνική κρίση, του καθηγητή Πολύβιου Πετρόπουλου.

Δυο σημεία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον:

1. Αν η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5% τότε θα επικρατήσει ένα φαινόμενο χιονοστιβάδας που θα κάνει την αύξηση του χρέους της χώρας ως προς το ΑΕΠ, μη ανατάξιμη. Για να μπορέσει η Ελλάδα ν' αντιμετωπίσει το χρέος της, θα πρέπει να δανείζεται με επιτόκιο μικρότερο του ρυθμου αύξησης του ΑΕΠ και είναι βέβαια σίγουρο ότι ρυθμοί αύξησης του Ελληνικού ΑΕΠ μεγαλύτεροι του 5% στα επόμενα χρόνια της ύφεσης, είναι αδύνατοι για την Ελλάδα.

2. Η Ελλάδα στην πρόσφατη κρίση, παρά τα όσα της καταμαρτυρούνται, έχει κάνει 2 δώρα στην Ευρωζώνη. Συνέδραμε στην υποτίμηση του Ευρώ κάνοντας φθηνότερες τις εξαγωγές ης Ευρωζώνης και έκανε τους Ευρωπαίους ηγέτες ν' αντιληφθούν ότι η νομισματική ένωση χωρίς την ύπαρξη ενιαίου δημοσίου οικονομικού ταμείου και κοινοτικής αλληλεγγύης είναι αδύνατη.

Στην πρώτη φωτογραφία της ανάρτησης διακρίνεται η επαίτης Αφροδίτη του νέου ατοπήματος του Focus (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν αυτοί οι Αρχαίοι μας πρόγονοι, που οι πλέον καλλιεργημένοι Γερμανοί του παρελθόντος και του παρόντος λάτρευαν, αλλά μάλλον χωρίς να διαβάζουν Focus). Η Αφροδίτη είναι πολύ ομόρφη έστω και επαίτης και βγάζει τη λεπτότητα και το ανθρώπινο μέτρο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, όσο και αν ασέλγησαν πάνω της βάρβαροι του παρελθόντος .. και του παρόντος.

Στη δεύτερη φωτογραφία σε πρώτο πλάνο διακρίνεται η κα Μέρκελ σε καουμπόικη φιγούρα με δάκτυλο - πιστόλι, που μάλλον δεν έχει σχέση με το πιστόλι του κου Παπανδρέου - ναι εκείνο που εκπυρσοκροτεί. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή πολιτική καθοδηγείται από ένα μείγμα τιμωρών των Γουέστερν της Άγριας Δύσης σε συνδυασμό με το Πρωσσικό ταμπεραμέντο, που η Ευρώπη το γνώρισε με πολύ  άσχημο τρόπο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Έτσι δεν έχει ιδιαίτερο μέλλον. Αλλά πριν δούμε τα της Ευρώπης, εμείς οφείλουμε να καθαρίσουμε τον οίκο μας. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα. Σε αντίθετη περίπτωση ίσως ικανοποιηθούν πρόσκαιρα, απλά κάποια συναισθήματα του όχλου αλλά όχι οι ανάγκες του λαού.

Η πιθανή υπομονή του λαού δεν σβήνει βέβαια τις ευθύνες όσων έφεραν την χώρα στην τωρινή κατάσταση. Ας είναι βέβαιοι πως οι ιστορικές τους ευθύνες δεν θα παραγραφούν, όσο και αν ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, φορτώνοντάς τις ο ένας στον άλλο.

Γιατί ρε παιδιά; Δεν είναι αυτό αγάπη για την ομάδα

Το ματς του μπάσκετ με τον ΠΑΟ δεν έχει λήξει ακόμα. Διεξάγεται πια χωρίς "φιλάθλους" και λίγη σημασία έχει βέβαια το αποτέλεσμά του. Ίσως η ζημιά που έγινε να αποδειχτεί καίρια. Η ομάδα του μπάσκετ έχει χίλια δυο προβλήματα. Δεν υπάρχει πια και η συμπαράσταση του Δήμου της Νέας Σμύρνης κατ' ουσίαν και λόγω του ότι ο τέως Δήμαρχος Κουτελάκης, που ενδιαφερόταν ιδιαίτερα απεχώρησε αλλά και εξ αιτίας της οικονομικής συγκυρίας. Αν φέτος υπήρχε πρόβλημα με χορηγίες, πόσω μάλλον του χρόνου που θα φορολογούνται. Ελάχιστα τα διαρκείας. Και σ' όλα αυτά βάζουμε και πιθανές αυστηρές τιμωρίες, πετώντας καρότα και δεν ξέρω γω τι άλλο σ' ένα ματς, που λίγη σημασία είχε πια για τη φετινή ομάδα. Δεν είναι αγάπη αυτό. Ίσως είναι αυτοκαταστροφικό πάθος, ίσως ενστικτώδεις αντιδράσεις οργής. Αλλά σίγουρα δεν βγαίνουν αυτά ούτε από την καρδιά και σίγουρα ούτε από το μυαλό. Γιατί ρε παιδιά; Είναι κρίμα να χαντακώσουμε μόνοι μας την όποια δυνατότητα έχει αυτή η ομάδα, σύμβολο όλου του Πανιωνίου, η ομάδα του μπάσκετ, να ξανασταθεί κάπως στα πόδια της.

Ερωτήσεις αφελούς

Αν τα Πανθρακικός-Γιάννενα και Πανθρακικός-Πανιώνιος τα χαρακτήρισε το σύστημα UEFA / Λιμάχερ ως ελαφρώς ύποπτα παιχνίδια, το Λάτσιο-Ίντερ άραγε πως θα χαρακτηρισθεί; Εκτός και αν κάποιοι έχουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά σε κάθε περίπτωση ή το σύστημα Λιμάχερ λειτουργεί με "φίλτρα".  Εκτός και αν στην περίπτωση της Ίντερ λαμβάνεται υπ' όψη η διαφορά επιπέδου των αντιπάλων και η αδιαφορία του ηττηθέντος, που ήταν γνωστή εκ των προτέρων σε όλο τον κόσμο. Καλά για τον κο Πλεύρη δεν λέω τίποτα γιατί ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για την κάθαρση στην Ελλάδα και μόνο. Έλληνας βουλευτής είναι, για την Ελλάδα θα ενδιαφέρεται. Απλά στηρίχτηκε στα δεδομένα της διεθνούς ομοσπονδίας και εδώ είναι το ζήτημα . Μήπως θα έπρεπε να εξετάσει τις παραμέτρους, που τα στηρίζουν, πριν τα δημοσιοποιήσει; Ερωτήσεις αφελούς...

Το νέο κυανέρυθρο γήπεδο

Δεν γεννάται θέμα για τα πλεονεκτήματα που θα δώσει στον Πανιώνιο η απόκτηση ενός νέου γηπέδου, όπως αυτό που έχει προδιαγραφεί και προωθείται από τους υπεύθυνους και την τρισδιάστατη παράστασή του βλέπετε στη φωτογραφία. Με τις νεότερες μάλιστα προδιαγραφές, φαίνεται να γίνονται σημαντικά και αποδεκτά και τα πλεονεκτήματα, που θα φέρει για την πόλη της Νέας Σμύρνης και για τους κατοίκους της περιοχής. Ακόμα και στο μεγάλο ζήτημα της στάθμευσης, οι εγκαταστάσεις του γηπέδου θα βελτιώσουν την κατάσταση με το πάρκινγκ που θα προσφέρουν προς χρήση, σε μια περιοχή που δεν έχει αυτή τη στιγμή.

Πλην όμως το έργο έρχεται να τεθεί προς υλοποίηση σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, με τεράστια ύφεση. Κάποιος θα πει, ναι καλύτερα έτσι, γιατί θα δημιουργήσει οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας. Ναι αλλά χρειάζονται και πόροι για να γίνει, που ίσως έχουν μελετηθεί το πως θα εξευρεθούν με βάση περιόδους προ της κατάστασης που αντιμετωπίζουμε  και αν είναι έτσι τότε πιθανότατα κάτι που δείχνει σχετικά μεγαλόπνοο, να ζητάμε να υλοποιηθεί μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν θα το σηκώσει. Μπορεί να έχουν όμως όλα προβλεφθεί και οι δυνατότητες να υπάρχουν ακόμα και μέσα στις χαλεπές μέρες που περνάμε. Δεν δηλώνω βαθύς γνώστης της μελέτης του Νέου Γηπέδου. Μπορεί όλα τα ρίσκα να έχουν μελετηθεί. Μακάρι.

Το χρονοδιάγραμμα φαίνεται να τοποθετεί την έναρξη των εργασίων σε περίπου 2 χρόνια από σήμερα και η κατασκευή να χρειάζεται 18 με 24 μήνες. Δεν είμαι σίγουρος αν έχει βρεθεί το που θα παίζει η ομάδα γι' αυτά τα 2 χρόνια που θα χρειαστούν για την κατασκευή. Είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί μια έδρα προσβάσιμη στους φίλους της ομάδας ώστε η υποστήριξη της να συνεχίσει να υπάρχει απρόσκοπτη και να μην έχουμε περιπέτειες. Πάντα υπάρχει ο φόβος λόγω του προηγούμενου της ΑΕΚ, αλλά στην περίπτωσή μας φαίνεται να υπάρχει σωστή προετοιμασία και σχεδιασμός. Και αν μη τι άλλο έχουμε και το πλήρως εξοπλισμένο Απήλιο για τις προπονήσεις.

Για ενημέρωσή σας παραθέτω διάφορα στοιχεία για το νέο γήπεδο:

Πλεονεκτήματα:

• Φιλικό προς το περιβάλλον, εμπορική ανάπτυξη.
•  Χαμηλότερη κατασκευή από όλα τα κτίρια της περιοχής.
• Χρήση μόνο του μισού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης και με καμία οικοδομική παρέκκλιση.
• Υποδομές για εμπορική ανάπτυξη με προσανατολισμό την παιδεία και τις υπηρεσίες για παιδιά και συμβατή με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Νέας Σμύρνης.
• Νέες θέσεις εργασίας κατά την κατασκευή και κατά την καθημερινή λειτουργία.
• Σχεδιασμός φιλικός προς το περιβάλλον: χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα, λιγότερο τσιμέντο, πρόβλεψη πράσινων χώρων, διπλασιασμός του πεζοδρόμου περιμετρικά του γηπέδου.
• Υπόγειο πάρκινγκ 850 θέσεων με προνομιακή χρήση από τους γονείς των αθλητών, φιλάθλους αλλά και καθημερινά από τους δημότες.
• Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
• Υποδομές για άθληση όλων των πολιτών - εκγύμναση στην πόλη.
• Πανευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς της πόλης στη θέση ενός απαρχαιωμένου, αντιαισθητικού και επικίνδυνου οικοδομήματος.

Τι περιλαμβάνει:

• Σύγχρονο, λειτουργικό αθλητικό κέντρο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές των FIFA, FIBA, FIVB, FINA.
• Γήπεδο ποδοσφαίρου 12.000 θέσεων προδιαγραφών UEFA Τσάμπιονς Λιγκ
• Ανοιχτός στίβος (ιδίου μήκους με το σημερινό).
• 3 κλειστά γήπεδα μπάσκετ και βόλεϊ (προπονητήρια υψηλών προδιαγραφών για αγώνες ερασιτεχνικών τμημάτων)
• 1 κλειστό γυμναστήριο ενόργανης (προδιαγραφών εθνικού προπονητηρίου)
• Κλειστές πισίνες και κολυμβητικές δεξαμενές εκμάθησης (διπλασιασμός υδάτινου όγκου)
• Αίθουσες κλειστού στίβου, τζούντο, σκάκι κ.ά.
• Κλειστοί χώροι επιφάνειας 4.000 τ.μ. για την ανάπτυξη των υπαρχόντων τμημάτων και δημιουργία νέων.

Τα μέτρα - Ειρωνία να καλούνται μερίδες Ελλήνων στην εξαθλίωση ... στο Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Και αυτό το πετύχαμε στη χωρά που ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα.

Ανακοινώθηκαν σήμερα τα μέτρα τα εγκριθέντα από τη λεγόμενη Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ).

Κάποια απ' αυτά δεν μπορούν ν' αξιολογηθούν πλήρως αν δεν συγκεκριμενοποιηθούν σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα, πως κάποιος να εκτιμήσει την βαρύτητα του μέτρου της μείωσης των αποζημιώσεων των απολύσεων αν δεν γνωρίζει την ποσοστιαία έκταση αυτής της μείωσης; Ανάλογη του μεγέθους της μείωσης θα είναι και η επίπτωση του μέτρου στην αύξηση της ανεργίας.

Άλλα μέτρα δείχνουν την έκταση της παράκαμψης του Συντάγματος που επιφέρει η ανάγκη της αντιμετώπισης της κρίσης. Πως να θεωρήσουμε ότι έκτακτες εισφορές πολύ κερδοφόρων επιχειρήσεων, για τις οποίες υπάρχει δεδικασμένο αντισυνταγματικότητας του Συμβουλίου της Επικρατείας, τώρα θα μπορέσουν να θεωρηθούν νόμιμες και εφαρμόσιμες;

Θεωρώ ΟΝΕΙΔΟΣ για την κυβέρνηση το γεγονός της εκ νέου αυξήσεως των μικρών ΦΠΑ και ιδίως αυτού βασικών ειδών όπως τα τρόφιμα (πήγε 11% και είναι πλέον ο δεύτερος της Ευρώπης μετά από Σουηδία και Φινλανδία). Να επισημάνω ότι στην Ιρλανδία που είνα σε κρίση, ο αντίστοιχος ΦΠΑ παραμένει 0%!!! Είναι ντροπή να κτυπάμε τα ανελαστικά είδη άμεσης ανάγκης για τη βασική διαβίωση του κόσμου τη στιγμή μάλιστα που καταβαραθρώνουμε τους μισθούς. Αύξηση τιμών βασικών ειδών με μείωση μισθών τι μπορεί να φέρει εκτός των απευκτέων κοινωνικών αναταραχών; Εγώ θ' αντιπρότεινα μείωση των βουλευτών σε 200 και πλήρη περικοπή για τρία χρόνια των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων.
Λυπάμαι αλλά τέτοια μέτρα απαιτεί η στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη.

Και κάτι ακόμα. Αν γίνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ας σταματήσει τις διαφημίσεις για το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού γιατί αρχίζουν να φαντάζουν ειρωνικές πια για μεγάλα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας. Να θυμόμαστε τώρα ότι ο Υπουργός Απασχόλησης κος Λοβέρδος καλούσε τον Ιανουάριο κοινωνικούς φορείς και επιχειρηματίες για σχεδιασμό της αύξησης της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων ... και καταλήγουμε στο τέλος Απριλίου - αρχές Μαΐου να έχουμε τα κατ' ανάγκην μέτρα που θα δημιουργήσουν στρατιές ανέργων; Ας μην έχουμε τουλάχιστον το μαύρο χιούμορ της διαφήμισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μας θυμίζει την κατάντια μας...
Και οι διαφημίσεις για το Ταμείο Αλληλεγγύης για το Δημόσιο Χρέος ευελπίστω ότι δεν προβάλλονται κατόπιν αδράς πληρωμής των καναλιών. Είναι μάλλον πλεονασμός ειρωνικός να ζητάμε από τον κόσμο να πληρώσει από το υστέρημά του μετά από την φοροκαταιγίδα και τις περικοπές. Γι' αυτούς που μπορούν ουσιαστικά να βοηθήσουν, δεν νομίζω ότι χρειάζεται διαφήμιση τηλεοπτική. Τους γνωρίζει ο κος Πρόεδρος της Βουλής και μπορεί και προσωπικά έναν έκαστον να τον καλέσει να βοηθήσει, όπως κάνανε εκείνοι οι παλιοί ευεργέτες του Έθνους.

Το κολύμπι

Εδώ και μέρες, βδομάδες, μέσα στην κρίση και το αλισβερίσι των διαπραγματεύσεων με ΕΕ και ΔΝΤ, γυρνάει στο μυαλό μου η γνωστή ρήση του παλιού Καραμανλή σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ:

"Θα τους ρίξω στη θάλασσα και θα μάθουν να κολυμπούν".

Το έλεγε εν είδει παραβολής, θέλοντας να τονίσει αφ' ενός τη δυσκολία της αναπτυσσόμενης τότε Ελλάδας να ακολουθήσει τα βήματα των ήδη ανεπτυγμένων και πλουσίων εταίρων της, αφ' ετέρου το πόσο εξαρτάται η επιτυχία του εγχειρήματος στην αυτενέργεια και την προσπάθεια των ίδιων των Ελλήνων.

Η σύμπτωση ήταν να διαβάσω σήμερα μια σχετική με το θέμα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάρτηση του κου Γεωργίου Στάικου στο Real Politics:

"Δυστυχώς, τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση, ήσαν λανθασμένες. Ο Καραμανλής δεν μας έριξε το 1981 στη θάλασσα, όπως νόμιζε, αλλά στην πισίνα! Αυτή είναι η αλήθεια, μας πήρε από τη θάλασσα, όπου κολυμπούσαμε με επιτυχία, όπως δείχνει η ηρωική πορεία 1950 -1980, και μας έριξε στην «προστατευτική» πισίνα της ΕΟΚ, όπου ξεχάσαμε να κολυμπάμε, όπως δείχνει η σημερινή χρεοκοπία."

Ενδιαφέρουσα οπτική γωνία του θέματος αλλά κατά τη γνώμη μου λάθος η επιλογή της επίκρισης της ένταξης στην ΕΟΚ και λάθος και λόγω του ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη και τις συνθήκες εκείνης της εποχής και λάθος και γιατί την κρίνει με βάση το πρίσμα μετέπειτα αλλά και σημερινών εξελίξεων.

Πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο προστατευτισμός της ΕΟΚ/ΕΕ όπως αναπτύσσει η ανάρτησή του κου Στάικου αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα “πακέτα” οι κυβερνήσεις μετά το 1980 και ιδίως οι πρώτες που μάλιστα ανέπτυξαν και ένα είδος νοοτροπίας στον κόσμο και τον γαλούχησαν στον άκοπο ευδαιμονισμό. Ο original Καραμανλής εν μέσω οξύτατων Ελληνοτουρκικών προβλημάτων ήθελε να μπούμε στην ΕΟΚ κυρίως για τα πολιτικά πλεονεκτήματα που μας έδινε. Δεν είχε στο μυαλό του βέβαια τότε άλλους πολιτικούς που ανέλαβαν τις τύχες της χώρας και μίλαγαν και για ανεκτά δωράκια των κρατικών λειτουργών, σε ένα δημόσιο που έβριθε από την διαπλοκή και τη διαφθορά. Και δεν υπήρχε τότε ούτε Μάαστριχτ ούτε ΟΝΕ, που διαμόρφωσαν ένα άλλο διαφορετικό περιβάλλον στη "θάλασσα" του μακαρίτη Κ. Καραμανλή. Το ότι καταρρεύσανε οι οικονομικοί μας τομείς εν μέσω ποσοστώσεων των εξαγωγων μας και του σκληρού Ευρώ, απλά δείχνει την αποτυχία των πολιτικών μας να προσαρμόσουν στοιχειωδώς την Ελλάδα στις Ευρωπαϊκές απαιτήσεις, των συμφωνιών που υπέγραφαν, χωρίς μάλιστα ποτέ να τις φέρουν σε δημοψήφισμα στο λαό και επί πλέον επί μια και πλέον γενεά αλλοτρίωναν τη συνείδηση του Ελληνικού λαού ασκώντας πολιτικές χαϊδέματος αυτιών και βάσει των επιταγών του πολιτικού κόστους.

Συνεπώς, ναι μας έριξε ο Καραμανλής στην πισίνα αλλά εκεί δεν έχει το αλάτι της θάλασσας για να σε ανεβάζει στην επιφάνεια, είναι πιο δύσκολα για ένα που δεν ξέρει να κολυμπά … και οι ναυαγοσώστες μας έριχναν συνεχώς σανίδες για να κρατιόμαστε και έτσι κολύμπι ποτέ δεν μάθαμε…