Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

O Chris Impey ("Το Ζωντανό Σύμπαν") στο Ευγενίδειο

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση θα γίνει στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, την ερχόμενη βδομάδα.

Τον βραβευμένο λόγιο και ερευνητή Chris Impey φιλοξενεί σε μία και μοναδική Βραδιά Βιβλίου η Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ευγενίδου τη Δευτέρα 17 Μαΐου 2010 και ώρα 19:00 στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος (Λεωφ. Συγγρού 387, Π. Φάληρο).

Ο σπουδαίος Αμερικανός καθηγητής και συγγραφέας έρχεται για μία ημέρα στην Αθήνα, προκειμένου να παρουσιάσει το παγκόσμιο best seller του με τίτλο «Το Ζωντανό Σύμπαν – H αναζήτηση της ζωής στο Διάστημα», το οποίο στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και θα συνομιλήσει με το κοινό για το κεντρικό θέμα του βιβλίου, που δεν είναι άλλο από μία μελέτη της ζωής στο Διάστημα.

Στην εκδήλωση αυτή, η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, ο Chris Impey θα αναφερθεί στην επιστήμη εκείνη η οποία αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε το Σύμπαν και αποτελεί έναν οδηγό για το τι πραγματικά σημαίνει ζωή και πού μπορεί να υπάρχει, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα ένα εκπληκτικό έργο που ερμηνεύει το παρελθόν μας και προβλέπει το μέλλον μας.

Ο επιστημονικός αυτός κλάδος δεν είναι άλλος από την Αστροβιολογία – τη μελέτη δηλαδή της ζωής στο Διάστημα – ένα από τα ταχύτερα εξελισσόμενα και πιο δημοφιλή επιστημονικά πεδία!

Έχοντας ως αφορμή το βιβλίο του, ο Chris Impey θα μιλήσει για τα πρώτα βήματα της επιστήμης και θα προχωρήσει στις επαναστατικές θεωρίες που διατυπώθηκαν κατά την Αναγέννηση, μεταξύ των οποίων και η δήλωση του Κοπέρνικου ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος αλλά απλώς ένας πλανήτης, που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο.


Τονίζοντας ότι «κι αν ακόμη η Γη δεν είναι ο μοναδικός πλανήτης, είναι ο μόνος ζωντανός πλανήτης που γνωρίζουμε ως σήμερα», ο διάσημος συγγραφέας θα ασχοληθεί με το Διάστημα, εκεί όπου οι αστροβιολόγοι ερευνούν τη δυνατότητα ύπαρξης ζωής, πέρα από τον κόσμο μας, ενώ θα θέσει ενδιαφέροντα ερωτήματα όπως:

- Θα βρεθεί άραγε ζωή στον Άρη, στον «πλανήτη του θανάτου», που έχει σαμποτάρει τις περισσότερες πλανητικές αποστολές ή στην Αφροδίτη, την «κακή δίδυμη» αδελφή της Γης της οποίας η ζέστη μπορεί να λιώσει το μόλυβδο;

Το συγγραφέα θα προλογίσει ο Μάνος Δανέζης, Επίκουρος Καθηγητής του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έχει γράψει την εισαγωγή της Ελληνικής Έκδοσης του Βιβλίου, ενώ την παρουσίαση συντονίζει ο Διονύσης Σιμόπουλος, Διευθυντής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου.

Το Ίδρυμα Ευγενίδου και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ προσκαλούν όλους τους ενδιαφερόμενους σε μία μοναδική συνάντηση - συνομιλία με τον συγγραφέα! Σημειώνεται ότι η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη, αλλά θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας κατά την είσοδο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Chris Impey είναι διακεκριμένος πανεπιστημιακός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και υποδιευθυντής ενός εκ των μεγαλύτερων αστρονομικών τομέων της χώρας. Έχει γράψει περισσότερες από 160 ερευνητικές εργασίες και είχε την έγκριση 24 προγραμμάτων για το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Έχει τιμηθεί με δέκα βραβεία διδασκαλίας από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και έχει επιλεγεί ως Καθηγητής της Χρονιάς στην Αριζόνα από το Ίδρυμα Κάρνεγκι. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρίας και το 2002 επιλέχθηκε ως Διακεκριμένος Διδάσκαλος Επιστημών. Το 2007 διετέλεσε επιστημονικός επισκέπτης στο Ίδρυμα «ΦΒΚ». Ζει στο Τούσον της Αριζόνας.

ΑΠΗΛΙΟΝ - ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

Αναδημοσιεύω από sentragoal λεπτομερή στοιχεία για το Προπονητικό Κέντρο ΑΠΗΛΙΟΝ, μια αθλητική υποδομή περιωπής, που φιλοδοξεί να δώσει νέα πνοή και ώθηση στον Πανιώνιο αλλά και να αποτελέσει αθλητικό πνεύμονα και της περιοχής  και συνιστώσα προόδου εν γένει για τον ελληνικό αθλητισμό :

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ

  • 3 μεγάλα γήπεδα ποδοσφαίρου με κερκίδες
  • 2 με φυσικό χλοοτάπητα (105 Χ 68 μ.)
  • 1 με τεχνητό 7ης γενιάς
  • 1 γήπεδο φυσικού χλοοτάπητα προπόνησης τερματοφυλάκων
  • 2 γήπεδα (5Χ5)
  • Ανοικτή θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων
  • 3 γήπεδα τένις
  • 1 γήπεδο πολλαπλών δραστηριοτήτων
  • Σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις (1.400 τ.μ. περίπου), οι οποίες περιλαμβάνουν γυμναστήριο, αποδυτήρια, εργομετρικό κέντρο, αναψυκτήριο, μπουτίκ, conference room και πληθώρα βοηθητικών χώρων.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Κόστος κτήσης έκτασης 40 στρεμμ. από τη θυγατρική του ομίλου ΣΜΥΡΝΗ 1890 ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, Gentle Croc Holdings Ltd.: 3 εκατ. ευρώ

Κατασκευαστική Φάση Α’: 4,7 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Α’ περιλαμβάνει εκσκαφές, επιχωματώσεις, μπετόν, έργα αντιστήριξης, υποδομές υδρορροών, δεξαμενές, κατασκευή γηπέδων, κατασκευή πισίνας κλπ.)

Κατασκευαστική Φάση Β’: 1,3 εκατ. ευρώ

(Η κατασκευαστική φάση Β’ περιλαμβάνει την κατασκευή της κύριας κτιριακής εγκατάστασης του προπονητικού κέντρου η οποία θα ανέρχεται στα 1.400 m2 περίπου)

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΛΥΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

  • Διοργάνωση τουρνουά ποδοσφαίρου ομάδων, επιχειρήσεων και φορέων
  • Σχολικός αθλητισμός - Σχολικές αθλητικές εκδρομές
  • Καλοκαιρινά camp πολλαπλών δραστηριοτήτων
  • Διάθεση του κέντρου σε ομάδες του εξωτερικού
  • Ενοικίαση γηπέδων στο κοινό (5x5, 7x7, 11x11)
  • Συνεργασία με ομάδες και ακαδημίες για την ανάπτυξη του ράγκμπι
  • Θερμαινόμενη πισίνα 25 μέτρων ανοιχτή στο κοινό με παράλληλη εκμάθηση κολύμβησης και τμημάτων AQUA GYM
  • Ενοικιαζόμενα γήπεδα τένις σε ενδιαφερόμενους με παράλληλη διοργάνωση τουρνουά και σχολών του αθλήματος
  • Δημιουργία σύγχρονου γυμναστηρίου για όλες τις ηλικίες
  • Παροχή ιατρικών και εργομετρικών υπηρεσιών

Οικονομικοί Δολοφόνοι. Τα εργαλεία των κερδοσκόπων;



Το ανέφερε και ο Λαζόπουλος στην εκπομπή του σήμερα και μου έδωσε το έναυσμα να το ψάξω. Η ενδιαφέρουσα ταινία του Κούλογλου (επισυνάπτεται το επίσημο τρέιλερ), "Confessions of an Economic Hit man" βασισμένη σε βιβλίο του Τζον Πέρκινς δείχνει τρόπους αποδομήσεως κρατών από ισχυρά συμφέροντα ,που επιθυμούν την εκμετάλλευση και καταλήστευσή τους. Τέτοια συμφέροντα έχουν και ανάλογα "εργαλεία", τους λεγόμενους οικονομικούς δολοφόνους. Επίκαιρο το θέμα όσο ποτέ, όχι μόνο γι' αυτή καθ' εαυτή την αποκάλυψη του τρόπου που γίνεται η αποδόμηση αλλά και για τις συνέπειές της, που σε αρκετές περιπτώσεις παρουσιάζονται στην ταινία, που με αρκετά σημαντική πιθανότητα μπορεί να ζήσουμε στην Ελλάδα, αργά ή γρήγορα. Ένα ερώτημα. Οι ταινία δείχνει τις απειλητικές επαφές των hit-men με ηγέτες χωρών, των οποίων τη συνεργασία ζητούσαν κάτω από το βάρος σοβαρότατων προσωπικών απειλών. Σε πολλές περιπτώσεις οι ηγέτες αυτοί που δεν συνεργάστηκαν, βρήκαν τραγικό τέλος σε "ατυχήματα". Μια βεβιασμένη υπόθεση, που μου έρχεται στο μυαλό είναι αν κάτι τέτοια σενάρια εξηγούν την εξαφάνιση Ελλήνων πολιτικών ηγετών από την ενεργό σκηνή και την απόλυτη σιγή τους στις πρόσφατες εξελίξεις, παρά τα όσα τους καταμαρτυρούν και τα οποία μένουν χωρίς καμμιά απάντηση εκ μέρους των. Ίσως και άλλων οι "αλλαγές" εξηγούνται έτσι. Τι να πούμε τι;;;

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

Και άλλα ερωτηματικά του αδαούς blogger...

Πως μια χώρα που δεν έχει να δώσει μισθούς και συντάξεις και έκανε παγκόσμιο ρεκόρ δανειoδότησης από ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ, συνεχίζει να φέρει το βάρος της διοργάνωσης πανάκριβων και ζημιογόνων μεγάλων διεθνών διοργανώσεων όπως οι επόμενοι Μεσογειακοί Αγώνες;

Θα έλεγα και για τα Special Olympics, που αναζητούν και εθελοντές -ίσως από τις στρατιές ανέργων- αλλά δεν θέλω να τους βάλω στο ίδιο σακί, λόγω ειδικού συναισθηνατικού βάρους που έχουν τέτοιοι αγώνες.

Αν θυμάμαι καλά μια παρόμοια περίπτωση υπήρξε με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, που είχε αναλάβει η Κολομβία και λόγω οικονομικών προβλημάτων (θαρρώ και ΔΝΤ), απεχώρησε από διοργανωτής και τελικά οι αγώνες έγιναν στο Μεξικό.

Δεν γνωρίζω τι ρήτρες έχει στις δικές μας περιπτώσεις μια τέτοια αποχώρηση, αλλά δεν φαντάζει παράλογο να κάνουμε αγώνες και κάποιοι να πέφτουν κάτω από το όριο της φτώχιας για να σωθεί η χώρα;

Ή ο γυαλός είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε!

Συλλογισμοί πριν την αυλαία


Διαδικτυακή συνέντευξη έδωσε ο τέως παίκτης του Πανιωνίου, ο Αλβάρο Ρεκόμπα σε site της πατρίδας του. Μεταξύ πολλών άλλων, τον ρώτησαν γιατί ενώ είχε τα προσόντα να είναι μεταξύ των πρώτων, ποτέ κατ' ουσίαν δεν έπαιξε με γεμάτες μπαταρίες ώστε να βγάλει όλο αυτό το ταλέντο και την ποιότητα, που και στην πράξη θα τον αναδείκνυαν μεταξύ των κορυφαίω.
Ο Ρεκόμπα με μάλλον αφοπλιστική ειλικρίνεια, απόρροια της πορείας του πλέον προς την αυλαία της καρριέρας του, ομολόγησε (σε δική μου παράφραση):

"Για να είσαι ο πρώτος πρέπει να έχεις μόνο το ποδόσφαιρο στο μυαλό σου και η δική μου προσήλωση δεν ήταν επαρκής".

Όντως ο πρώτος των πρώτων χρειάζεται την πλήρη αφιέρωση και ο Αλβάρο δεν την είχε. Ίσως δεν είχε ούτε τη μέση προσήλωση, που θα του επέτρεπε καρριέρα πιο ανάλογη των αδιαμφισβήτητων προσόντων του και σίγουρα καλύτερο τέλος ... αν και αν το καλοσκεφτούμε, το τέλος και άλλων μεγάλων της γενιάς του Ρεκόμπα ή λίγο πιο μεγάλων δεν ήταν και καλύτερο, ιδίως των Νοτιοαμερικάνων, ας πουμε του Ριβάλντο ή του Ρονάλντο ή του Αντριάνο.
Ένα ανάλογο του κινέζου εν Ελλάδι μπασκετικά ήταν και ο Φάνης, που όπως το 'χει πει και ο ίδιος, δεν ήθελε να ζει μόνο μέσα από το μπάσκετ στα χρόνια της ενεργού δράσης του. Και αυτός θα μπορούσε να είχε καλύτερη καρριέρα και περισσότερους τίτλους αλλά ευτύχησε αν μη τι άλλο να πέσει  αφ' ενός στην ακμή του Ελληνικού μπάσκετ (και το Ελληνικό μπάσκετ ευτύχησε να τον έχει τότε) αλλά και σε μια εποχή πιο τεχνικού και λιγότερου δυναμικού και φυσικού παιχνιδιού.

Ας ελπίσουμε ο Αλβάρο Ρεκόμπα να 'χει καλύτερη τύχη στους επόμενους επαγγλεματικούς του στόχους και μακάρι να μπολιάσει με το ταλέντο του τα παιδάκια, που θα προπονεί από του χρόνου στη Ντανούμπιο και να βγάλει παικταράδες που να πετύχουν περισσότερα από κείνον... (κε Κιντή μια σύναψη σχέσεων με τη Ντανούμπιο και τις ακαδημίες της, που θα 'χει του χρόνου ο Αλβάρο, δεν φαίνεται και άσχημη ιδέα...Τι λέτε;).

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Τελώνες και Φαρισαίοι

Οι πύλες του Παραδείσου είναι πιο ανοικτές και προσιτές για τον Τελώνη απ' ότι για τον Φαρισαίο.

Τα λόγια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θα μπορούσαν να έρθουν στο μυαλό όσων ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι ειπώθηκε στην σύσκεψη για την ελληνική οικονομία των πολιτικών αρχηγών τη παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Και πως να μην έρθουν παρόμοιες σκέψεις περί Φαρισαϊσμού στο μυαλό των πολιτών όταν βλέπουν πολιτικούς με τριακονταετή και πλέον θητεία στα κοινά της χώρας ν' αναρωτιούνται για το πόθεν έσχες των πολιτικών, για την εξαίρεση των πολιτικών από τους κανόνες που διέπουν τη ζωή των υπόλοιπων πολιτών της χώρας, για την Ελλάδα της αδιαφάνειας και της αναξιοκρατίας, για το νόμο περί ευθύνης υπουργών, που οι ίδιοι έφτιαξαν, για την οικονομική κατάντια που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις στις οποίες οι ίδιοι μετείχαν;

Πως να μην αναρωτιούνται περί φαρσοκωμωδίας, όταν ο διαφημιστής "πατριδολάτρης" κομματικός αρχηγός θεωρεί σαν σημαντικότερο πρόβλημα για το "πόθεν έσχες" των κομμάτων την προφανώς ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ άρνηση του ΚΚΕ να ελεγχθούν τα έσοδά του και δεν λέει κουβέντα για το 1 εκατομμύριο μάρκα της Ζήμενς στον κύριο Τσουκάτο, που στο ΠΑΣΟΚ δεν γνωρίζουν που βρίσκονται και που το συμβάν αυτό έχει σκεπάσει νεκρική σιγή και αποσιώπηση!

Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα αντί της ορθολογικής μετάλλαξης του, επιχειρεί μια όσο το δυνατόν λιγότερο επίπονη προσαρμογή του στις νέες περιστάσεις, με σαφή προσπάθεια να κρατήσει "ζωντανούς" στις επάλξεις όσο δυνατόν περισσότερους από τους νυν πρωταγωνιστές του και να βρει κάποια εξιλαστήρια θύματα να πληρώσουν τα σπασμένα, ακριβά για όλους τους άλλους και να τα ρίξει βορά του όχλου.

Ο κόσμος περίμενε από τον τύποις (λόγω της αήθους παλαιότερης συνταγματικής αναθεώρησης) ανώτατο άρχοντα να κάνει αν μη τι άλλο σαφείς αναφορές στην άδικη κατανομή των βαρών από τα μέτρα. Ίσως και να προτείνει και κάποιες αν όχι τώρα, έστω στο εφικτό μέλλον, μέριμνες που να δράσουν υπέρ των όσων αδυνάτων πλήττονται βάναυσα. Αντ' αυτού προτίμησε να παίξει κυρίως το ρόλο του σκληρού τιμωρού και του ταγού της επιχείρησης "καθαρά χέρια", που καλούνται να διεξάγουν τα ίδια πρόσωπα που επί έτη συνεργάζονταν στενότατα (και άρα μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν, αν μη τι άλλο, σε γνώση ή υποψία) με όσους πιθανόν βρεθούν με όχι τόσο καθαρά χέρια.
Προς τιμή του πάντως μίλησε για μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων αλλά δεν ρώτησε τον κο Παπακωνσταντίνου γιατί δεν την θεσμοθέτησε μέσα στο πακέτο μέτρων του μνημονίου, μήπως και γλύτωνε καμμιά σύνταξη αναπήρων και γερόντων; ΑΡΑΓΕ ΓΙΑΤΙ ΚΕ ΥΠΟΥΡΓΕ; Δεν νομίζω να μην το ενέκρινε το ΔΝΤ;

Και εν κατακλείδι, κάποιος ας τονίσει επιτέλους στους κυρίους-κυρίους αρχηγούς ότι η Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα νόμων αλλά εφαρμογής των νόμων...Γιατί πάλι θα θεσμοθετήσουν για να λύσουν προβλήματα που αφορούν την δράσην εαυτών. Και ποιος εγγυάται ότι στη συνέχεια δεν θα ξεκινήσουν με την πρώτη ευκαιρία τις "παρακάμψεις"; Το παρελθόν πάντως δεν εγγυάται το μέλλον.

Η Ελλάδα του 2010 δεν είναι η Ελλάδα του 1922. Το να στήσουν στο σκαμνί 3-4 αδύνατους κρίκους της αλυσίδας δεν θα αγιάσει τους υπόλοιπους. Μόνο στην πράξη θα δείξουν την αλλαγή τους. Και απαιτούνται ειλικρινείς γενναίες πράξεις ... όπως πχ η γενναία μείωση της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων σε ποσοστό μεγαλύτερο του 17% που φαίνεται να υπολογίζεται η μεσοσταθμική μείωση των συντάξεων. Για να υπάρξουν τα ίδια μέτρα και σταθμά κε Πρόεδρε. Δεν αρκούν κε Πρόεδρε δυστυχώς οι "ηχηρές παρεμβάσεις" όταν υπάρχουν ώτα μη ακουόντων και σκοπίμως κωφευόντων.

Κυριακή 9 Μαΐου 2010

Δημοσκοπήσεις και αντιφάσεις

Ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση προαναγγέλλει το ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, σχετικά με την αποδοχή των μέτρων και τη συμφωνία του κόσμου με απεργίες και κινητοποιήσεις. Όπως φαίνεται σε ανάρτηση στο in.gr, ο κόσμος δείχνει να έχει μια τάση αποδοχής των μέτρων μετά τα συμβάντα της Τετάρτης.

Θα είναι ενδιαφέρον σε μια τέτοια περίπτωση να κοιτάξουμε την ακριβή διατύπωση των ερωτήσεων που υποβλήθηκαν προς απάντηση στους συμμετέχοντες. Ως τώρα είχαμε στην Ελλάδα χρήση των δημοσκοπήσεων σαν εργαλείο ανίχνευσης της κοινής γνώμης ώστε να λαμβάνουμε μέτρα που να χαϊδεύουν αυτιά. Ίσως τώρα πια οι δημοσκοπήσεις να χρησιμεύσουν περισσότερο για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης μέσα από την επίτευξη κατυεθυνόμενων επιθυμητών αποτελεσμάτων. Ας μην προτρέχουμε βέβαια αλλά ας κρατάμε τα μάτια μας ανοιχτά και το μυαλό μας μακριά από πολώσεις.

Και πέρα από τις δημοσκοπήσεις έχουμε τις αντιφάσεις του κου Υπουργού των Οικονομικών. Από τη μια είναι μονόδρομος τα μέτρα από την άλλη να προσπαθεί να δικαιολογήσει το σύνθημα "Λεφτά Υπάρχουν".
Τι μας λέει ο κος Υπουργός:

«Η ελληνική οικονομία παράγει πλούτο, απλώς κάποιοι τον νέμονται. Αρα λοιπόν χρήματα υπάρχουν.»

Και όμως κε Υπουργέ τα μέτρα μονόδρομος δεν φαίνεται να στρέφονται εναντίον όσων νέμονται τον πλούτο αλλά εναντίον των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Από την άλλη κε Υπουργέ, ο πλούτος που παράγει η Ελληνική οικονομία φθάνει; Αν ναι γιατί το ισοζύγιο των εισαγωγών - εξαγωγών γέρνει τόσο πολύ από την πλευρά των πρώτων;

Σάββατο 8 Μαΐου 2010

Πανιώνιος-Λεβαδειακός 3-2

Σε φιλικό αγώνα που έγινε σήμερα στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, ο Πανιώνιος νίκησε με 3-2 την ομάδα του Λεβαδειακού. Λίγο καλύτερα από το πρωτάθλημα που ήρθαμε ισόπαλοι 2-2, με γκραν-γκινιόλ επιστροφή στο τέλος από 0-2. Πάντως και πάλι για λίγο βρεθήκαμε να χάνουμε. Και πάλι για τρίτο αγώνα φέτος δεχθήκαμε γκολ από τον Μπάρκογλου.

Τα γκολ: Μπάλαμπαν 16', Κούκετς 38' και 66'
Σερζίνιο 30', Μπάρκογλου 33'

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Μπέλιτς, Μανιάτης (55’ Σάμαρης), Γουέλινγκτον (71’ Τζαβέλλας), Γιόνσον (55’ Κοντοές), Όμο (88’ Καμπούρης), Τσοτσαλίτς (55’ Νικολάου), Κουμορτζί (78’ Αναστασόπουλος), Κούκετς (67’ Λουκίνας), Γουνδουλάκης (83’ Κοντοχρήστος), Σκούφαλής (88’ Κούρντι), Μπάλαμπαν (76’ Κολοβός).

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Hajduch, Μουλόπουλος, Κόλτζος, Martorell, Ζησόπουλος, Begona, Serginho, Μαχαίρας, Γάτσος, Γαλανόπουλος, Μπάρκογλου.
Στο Β’ ημίχρονο αγωνίσθηκαν και οι: Στρατηλάτης, Παπαχαραλάμπους, Πουντόπουλος, Napoleoni, Abubakari, Ταραλίδης, Παπαδόπουλος

Αναζητείται Όραμα. Αναζητείται Ελπίς

Είχε δημοσιευθεί κάποια στιγμή το 2009, πριν η κρίση γίνει τόσο έντονη όσο τώρα. Δυστυχώς πολλά απ' αυτά δεν μπορέσαμε να προλάβουμε να τα κάνουμε πριν μπούμε σε περιπέτειες και υποθηκεύσουμε τη χώρα και τους εαυτούς μας. Ίσως όμως ποτέ δεν είναι αργά. Το βασικότερο που μένει απ' αυτό το κείμενο είναι ότι χωρίς όραμα και στόχους, αυτό που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι η μιζέρια. Αν θέσουμε όραμα και στόχους τότε θα πυροδοτήσουμε την προσπάθεια και θα δώσουμε ζωή στην ελπίδα:

Στόχοι για μια νέα Ελληνική Πραγματικότητα

Η χώρα βρίσκεται σε μια φάση της ζωής της, που πρέπει να γιατρέψει τις πληγές, που της δημιούργησε ο ευδαιμονισμός και η έλλειψη αναπτυξιακών στόχων των προηγούμενων δεκαετιών.
Αποδείχθηκε ότι το να ζούμε με δανεικά επ’ άπειρον και μάλιστα το να θέλουμε έτσι να ζούμε και πλουσιοπάροχα και με ανέσεις , είναι παράλογο και ανέφικτο και έχει οδηγήσει σε μια παρακμιακή κατάσταση, που τείνει να διαλύσει τον κοινωνικό μας ιστό.
Πέρα λοιπόν από το γιάτρεμα των πληγών μας, που πρέπει να γίνει αναγκαστικά και με στερήσεις και με θυσίες (όπως έγινε και στο παρελθόν σε αντίστοιχες φάσεις και μετά το 1897 και μετά το 1922 και μετά το 1949), είναι απαραίτητο να βάλουμε οράματα και στόχους, που θ’ αποτελέσουν το κίνητρο για νέα δημιουργία και ανάπτυξη.
Αφού αποδεχθούμε την ανάγκη των θυσιών και προσπαθήσουμε να μπει μια τάξη, θα πρέπει να κοιτάξουμε και μπροστά και να επιλέξουμε τους τομείς, που η χώρα μας θα προσπαθήσει να παράγει και να δημιουργήσει για να ξεφύγουμε κάποια στιγμή από την ανάγκη του δανεισμού και τα χρέη. Μάλιστα είναι σωστό, ότι οι δυο προσπάθειες, του ξεχρεώματος και της ανάπτυξης, πρέπει όσο το δυνατόν να γίνουν παράλληλα. Πρέπει να ξυπνήσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις αυτής της χώρας, που κοίμησε ο ψευδο-ευδαιμονισμός και η καλοπέραση . Ναυτιλία, τουρισμός, λιμάνια, επιστημονική γεωργοκτηνοτροφία, ανάληψη έργων από τεχνικές μας εταιρίες, προσπάθειες στην καινοτομία και τη λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη, πρέπει να τα επιχειρήσουμε και να τα βάλουμε σαν αναπτυξιακούς στόχους. Έχουμε το δυναμικό σε άτομα με προσόντα και αντί να το χαραμίζουμε στα stage και τους διαγωνισμούς για αντιπαραγωγικές θέσεις του δημοσίου, αντί να το κάνουμε να έχει τη νοοτροπία του να τρυπώσει κάπου για να επιζήσει, οφείλουμε να το εμπνεύσουμε με τη νοοτροπία του επιχειρείν, με την καινοτόμο διάθεση και με την όρεξη για δημιουργία και ανάπτυξη.
Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει τα κίνητρα να είναι ισχυρά και να υπάρχει πρώτα απ’ όλα η διευκόλυνση με λιγότερες και λιγότερο χρονοβόρες διαδικασίες εκ μέρους του κράτους, με ένα πάγιο και ξεκάθαρο φορολογικό σύστημα, με συνθήκες ασφάλειας της εργασίας και του επιχειρείν και με ένα σύστημα υγιούς και όχι διαπλεκόμενου ανταγωνισμού. Και πρέπει να διευκολύνουμε και τους ξένους επενδυτές και επιχειρηματίες, που θέλουν να δημιουργήσουν βάζοντας λεφτά στη χώρα, χωρίς να τους προβάλλουμε προσκόμματα είτε συντεχνιακά είτε κρατισμού. Το κράτος οφείλει να εξασφαλίζει την εύρυθμη και νόμιμη λειτουργία των όσων δρουν οικονομικά στη χώρα, με κοινωνική πρόνοια για τους εργαζόμενους, αλλά αυτό οφείλει να το κάνει μέσα από καθαρά και σταθερά νομικά πλαίσια και όχι κατά περίπτωση και με βάση διαπλοκές με ιδιωτικά συμφέροντα.
Θα μπορέσει η νέα Ελλάδα στην παρούσα φάση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση; Ο χρόνος θα δείξει αν όλοι εμείς αποδειχθούμε άξιοι των περιστάσεων.


Τα οράματα στην υπό υποθήκευση Ελλάδα είναι πιο δύσκολα και να τα θέσουμε και να τα προσπαθήσουμε, αλλά είναι απαραίτητα για να συγκλίνουμε τις προσπάθειές μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις, για να πιαστούμε χέρι-χέρι και να βγούμε από το σκοτεινό τουνελ του παρόντος. Αυτοί που θα σταθούν ταγοί της προσπάθειας οφείλουν να βάλουν τους στόχους και να σηματοδοτήσουν την ελπίδα της ελληνικής κοινωνίας.

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Παρουσίαση Προπονητικού Κέντρου ΑΠΗΛΙΟΝ. Τελευταίες φήμες για μεταγραφικούς στόχους.

Την Τρίτη (11/5, 13:00), θα γίνει παρουσίαση του νέου προπονητικού κέντρου του Πανιωνίου, στο Κορωπί. Θα ξεναγηθεί σε αυτό ο νέος προπονητής κος Στάρε. Την παρουσίαση θα κάνει ο κος Κιντής.

Εν τω μεταξύ, φαίνεται ότι η ΠΑΕ και ο νέος προπονητής έχουν βάλει στους στόχους τους την απόκτηση ενός επιτελικού μέσου με δυνατότητες να κάνει παιχνίδι και σήμερα γράφεται (sentragoal) το όνομα του ποδοσφαιριστή της Σατορού (Β' Γαλλίας), Κέβιν Κονστάν, 23 ετών, με 33 συμμετοχές φέτος και 10 γκολ, που μένει ελεύθερος στο τέλος Ιουνίου. Στατιστικά για τον Κονστάν θα βρείτε εδώ.

ΥΓ: Πάντως η Σατορού του Κονστάν (με προπονητή τον Ζαν Πιερ Παπέν) ... δεν φαίνεται να τα πηγαίνει και πολυ καλά στην Ligue 2. Προς το παρόν σώζεται με διαφορά τερμάτων. Ο παίκτης δείχνει και επιρρεπής σε κάρτες.

Τα καταφέραμε ... Το κράτος επιτέλους επανιδρύεται ... αν προλάβουμε τη χρεοκοπία

Να λοιπόν που ο κύριος στόχος της διακυβέρνησης Καραμανλή επιτυγχάνεται έστω και δι' αυτής της οδού. Το Ελληνικό κράτος επανιδρύεται. Μέτρα που χρόνια ήθελαν να πάρουν τα κυβερνώντα κόμματα και δεν τα ελάμβαναν λόγω πολιτικού κόστους, τώρα θα εφαρμοσθούν και μάλιστα υπό την ξένη εποπτεία, που καθιστά σίγουρη την 'αξιόπιστη' εφαρμογή τους.

Βέβαια υπάρχουν κάποιες παρενέργειες, πως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά και πως γίνεται αγώνα δρόμου μήπως και η επανίδρυση προλάβει ... την οριστική διάλυση και χρεοκοπία.

Αλλά ο στόχος επετεύχθη και μάλιστα με την ίδια τακτική του "ώριμου μήλου" που έπεσε από το δέντρο, την οποία εφάρμοσε ο κος Καραμανλής για να ανέβει στην εξουσία το 2004. Ίσως βέβαια το φρούτο (η οικονομία της χώρας) παραωρίμασε και έφθασε να σαπίσει και να γίνει μάλλον ακατάλληλο προς βρώση.

Επειδή πια τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και όντας στο αμήν πήραμε μια παράταση 3 ετών, θα πρότεινα να εφαρμόσουμε την ποδοσφαιρική νοοτροπία των "φίλων" μας των Γερμανών, ο καθένας στο εργασιακό του μετερίζι (όσο θα το έχουμε αυτό διαθέσιμο ..λόγω μέτρων...), να "παίξουμε" δηλαδή με αυταπάρνηση και μέ όλες τις δυνάμεις μας σ' αυτή παράταση ως το τελευταίο λεπτό, διεκδικώντας τη νίκη, όσο και αν τώρα είμαστε από κάτω. Τ' οφείλουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας. Το οφείλουμε σαν απάντηση και σ' όσους τώρα μας κατακρίνουν συλλήβδην ως λαό και σ' όσους μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση και τώρα θυμήθηκαν ν' αγωνιστούν για τη σωτηρία της Πατρίδας. Και ας ελπίσουμε ότι της προσπάθειας θα ηγηθούν τίμιοι αλλά και ικανοί. Ο κος Παπανδρέου ας αναρωτηθεί αν όντως έχει τετοιο επιτελείο, που να μπορεί να ανταποκριθεί στην κρισιμότητα των περιστάσεων. Θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες αν το κάνει αυτό αντικειμενικά και μπορέσει να χρησιμοποιήσει ακομμάτιστα τους αξιότερους. Αναζητούνται Ζολώτες και Αγγελόπουλοι, που δεν θα έχουν μόνο τις γνώσεις αλλά και τα κότσια (γιατί δυστυχώς η πράξη απέδειξε ότι οι γνώσεις δεν αρκούν, όταν δεν το λέει και η ψυχή).

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Διαξεύδεται από τον προπονητή της Γκάνας η λίστα των υποψηφίων για το Μουντιάλ (που συμπεριελάμβανε τον Κουμορτζί)

Ο προπονητής της Γκάνας Μίλοβαν Ράγεβατς διέψευσε την λίστα των υποψηφίων για την Εθνική ομάδα της χώρας, που διέρρευσε από συνέντευξή του σε Γερμανικό περιδικό για το ποδόσφαιρο. Απλά για την ιστορία, δείτε τη σχετική λίστα παρακάτω με τα ποσοστά πιθανότητας κλήσης για τον κάθε παίκτη, μεταξύ των οποίων και ο Μπερνάρντ Κουμορτζί (Βέβαια συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, παρά τις διαψεύσεις)...:

List Summary

Goalkeepers:

Stephen Ahorlu (90% chance of making it), Richard Kingson (100%), Daniel Agyei (100%)

Defenders:
John Paintsil (100%), Isaac Vorsah(100%), Lee Addy (90%), Nana Akwasi Asare (0%), Samuel Inkoom (100%), Latif Mohammed (50%), John Mensah (100% fitness permitting), Hans Adu Sarpei (100%), David Addy(50%), Karim Alhassan(50%),

Midfielders:
Michael Essien(100%, fitness permitting), Kwadwo Asamoah(100%), Sulley Muntari (100%), Emmanuel Agyemang-Badu (100%), Kevin-Prince Boateng (100%), Derek Boateng (75%), Anthony Annan (100%), Bernard Kumordzi (50%), Moussa Narry(50%), Haminu Draman(75%), Andre Ayew(100%), Stephen Appiah (100%, fitness permitting)

Forwards:
Asamoah Gyan (100%), Eric Bekoe(50%), Matthew Amoah(100%), Prince Tagoe(100%), Quincy Owusu-Abeyie (50%), Ahmed Barusso (30%)

Coach’s addition to list:
Cofie Bekoe (Petrojet)

Το σύστημα του πολιτικού παιχνιδιού - "Καλύπτουμε όλους τους χώρους"

«Η λογική του λαϊκισμού και των μικροπολιτικών υπολογισμών που κατέστρεψε την κυβέρνηση μας και μας έφερε σήμερα εδώ καθοδηγεί και τώρα τις επιλογές μας. Λυπάμαι αλλά αυτόν τον κατήφορο δεν μπορώ να τον ακολουθήσω».

Δεν θα επικροτήσω την καταψήφιση της νομοθέτησης του μνημονίου από τη Νέα Δημοκρατία. Πιθανότατα είναι ορθή η άποψη ότι καταψηφίζεις κάτι όταν έχεις εναλλακτική λύση να προτείνεις.

Θα ήθελα όμως να ερωτήσω όλους αυτούς, που άφησαν τη χώρα χωρίς εναλλακτικές λύσεις - μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται εκ των πρώτων η κα Μπακογιάννη - όταν ψηφίζουν ΝΑΙ σήμερα, ψηφίζουν ΝΑΙ στο να πάρουμε τα χρήματα ή ΝΑΙ στην ορθότητα των μέτρων που συμπεριλαμβάνει το πακέτο στήριξης; Μας λένε ότι το ΝΑΙ είναι μονόδρομος και ναι πλέον για μια προσωρινή αποφυγή της χρεωκοπίας, η βοήθεια ΔΝΤ/ΕΕ ίσως είναι μονόδρομος (και μετά κάνουμε το σταυρό μας να μας λυπηθεί ο Πανάγαθος και η Παναγιά και να κάνει κάποιο θαύμα για να αποφύγουμε τη χιονοστιβάδα του χρέους). Συμφωνούν όμως ότι τα μέτρα αυτά είναι μονόδρομος; Και μην πιπιλίσουν πάλι την καραμέλα της επιβολής των μέτρων από το ΔΝΤ γιατί ψεύδονται και ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Η Τρόικα ζήτησε την εξασφάλιση συγκεκριμένων ποσών και τους είπε ότι αν έχουν άλλα μέτρα που να εξασφαλίζουν τα ποσά αυτά, να τα παρουσιάσουν. Αλλά το κράτος, που δημιούργησαν και δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη, πνιγμένο στη ρεμούλα και τη γραφειοκρατία, μπορούσε μόνο να πνίξει τους μικρομεσαίους, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, σαν τα πιο εύκολα θύματα. Αυτή είναι η αλήθεια.

Για την κα Ντόρα μια καλή ερώτηση είναι επίσης το γιατί έμεινε από το 2004 σε μια κυβέρνηση λαϊκισμού και μικροπολιτικών επιλογών; Μήπως γιατί έπαιζε και κείνη στο ίδιο παιχνίδι καιροσκοπισμού και μικροπολιτικής; Καλό είναι πάντως το ότι παραδέχεται ότι δεν αντέχει άλλο ... άσχετα αν το κάνει για να δημιουργήσει τα νέα παρακλάδια του πολιτικού συστήματος, που θα προσφέρουν τις εναλλακτικές επιλογές του Αύριο.

Για τους αρχηγούς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που αποδείχτηκαν σήμερα λάτρεις της τακτικής του "μαντριού" και του "κομματικού στρατού", είναι απαράδεκτο το ότι δεν άφησαν σε ένα θέμα πατριωτικής και πολιτικής συνείδησης, τους κοινοβουλευτικούς στρατούς τους, να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Αυτή είναι η συμμετοχική δημοκρατία κε Παπανδρέου; Αυτός ειναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός κε Σαμαρά;
Για τον κο Σαμαρά άκουσα και το σενάριο ότι κάποιος από το χώρο της Δεξιάς όφειλε να μην αφήσει έρμαιο στις ορέξεις της αριστεράς, τη λαϊκή οργή εναντίον της κοινωνικής αδικίας των μέτρων. Το σύστημα προσπαθεί να καλύψει "χώρους" σε κάθε σημείο. Αν ήταν ποδόσφαιρο το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται, θα ζήλευε και ο Μουρίνιο την τακτική τους.

ΥΓ: Για να μην παρεξηγηθώ για αντιφάσεις, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η πολιτική άποψη του blog, συμφωνεί εν πολλοίς με αυτή της κας Μπακογιάννη. ΝΑΙ επί της αρχής, όχι σε ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα και σε περικοπές σε ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα.
Δεν πιστεύω ότι το δίχτυ ασφαλείας θα μας σώσει παρά μόνο πρόσκαιρα αλλά και το πρόσκαιρα δίνει ακόμα μια παράταση της ελπίδας ... και ο Θεός είναι Μεγάλος, κανείς δεν ξέρει τις βουλές του.

Επίσης διαφωνώ πλήρως με το ότι οι "αρχηγοί" δεν άφησαν τους βουλευτές να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Δεν αφήνουν το λαό ν' αποφασίσει άμεσα, δεν αφήνουν τώρα ούτε και τους αντιπροσώπους του. Είναι λυπηρό και ανήθικο.
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρειαζόταν να προβεί σε αυτή την πομπώδη στράτευση της κοινοβουλευτικής του ομάδας για να εξωθήσει την Μπακογιάνη στην έξοδο από τη ΝΔ. Πιθανόν και οι δυο και άλλοι του πολιτικού συστήματος να ήθελαν να δημιουργηθεί αυτός ο ντόρος για να τονισθεί η διαφορετικότητα και παράλληλα με τον αποπροσανατολισμό του κόσμου να απλώσουν τα κλαδιά του συστήματος για να καλύψει τα κενά, που η αναγκαστική φθορά των δικομματικών κυρίαρχων της μεταπολίτευσης, θα δημιουργήσει.

Οι επενδυτές της ανοησίας και των φημών

Επειδή κυκλοφορεί πληθώρα ράδιο-αρβύλας στο διαδίκτυο και η κοινή γνώμη επηρεάζεται κατά το δοκούν του κάθε τυχάρπαστου, αναρτώ αναφορά τέως συμβούλου της κεντρικής τραπέζης της Κίνας, Yu Yongding (τέλος Ιανουαρίου 2010), σχετικά με την πιθανότητα αγοράς μέρους του Ελληνικού χρέους από τους Κινέζους. Κάνω την ανάρτηση γιατί ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η φήμη ότι η Κίνα ζήτησε να αγοράσει το Ελληνικό χρέος και η Ελληνική Κυβέρνηση αρνήθηκε:

"Even if pricing is attractive, one key problem for Greek government bonds is the lack of credibility, Yu said. We trust U.S. statistics on debt and deficits. The numbers are not pretty but we have a pretty good idea, so we would know what we are buying. In contrast, Greece’s statistics have been sharply criticized by the European Commission."

Είναι φανερή η έλλειψη αξιοπιστίας της Ελλάδας, που συνεχώς τονίζει ως γενεσιουργό αιτία της κρίσης ο κος Παπακωνσταντίνου (ο οποίος δυστυχώς, κατά την άποψη του blog, συνεισέφερε και αυτός στην κρίση αξιοπιστίας της χώρας, διογκώνοντας το έλλειμμα ακόμα και για πράγματα που μπορούσε να συμπεριλάβει σε βάθος χρόνου και όχι άμεσα -νοσοκομεία, αμυντικές δαπάνες- και παγώνοντας τα όποια εισπρακτικά μέτρα στο τελευταίο τετράμηνο του 2009, για μικροκομματικούς λόγους και λόγω επιπόλαιης αντίληψης του προβλήματος).

Όπως προανέφερα, κάνω την ανάρτηση γιατί στις δεδομένες και ιδίως μετά τα χθεσινά, περιστάσεις, είναι τραγική προβοκάτσια εις βάρος της πατρίδας να αυξάνουμε τη δίκαιη λαϊκή οργή με ψέμματα και ανόητες σπερμολογίες. Ας θεωρήσουμε ότι απλά υπάρχει μεγάλη ανοησία, αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιοι επενδύουν στην ανοησία αυτή.

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Η ώρα των γενναίων πράξεων έφθασε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Σε απάντηση στους δολοφόνους προβοκάτορες, ο ρυθμιστής του πολιτεύματος οφείλει στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, που λέγεται ότι τελικά θα γίνει, να θέσει την κυβέρνηση προ των ευθυνών της. Υπάρχουν τρία σημεία με βάση τα οποία μπορεί να εκτονωθεί η λαϊκή οργή, που είναι σαφές ότι αν μείνει ως έχει, θα οδηγήσει το οικονομικό πρόγραμμα σε αποτυχία. Ο Πρόεδρος οφείλει αν μη τι άλλο να προσπαθήσει σε αυτή την κατεύθυνση ειδάλλως ιστορικά θα έχει ευθύνες για το ότι επακολουθήσει. Τα τρία σημεία είναι τα εξής:

  1. Απόσυρση όλων των οικονομικών περικοπών μισθών και συντάξεων, που ετησίως δεν υπερβαίνουν το τρέχον αφορολόγητο των 12000 Ευρώ.
  2. Να μείνει ο ΦΠΑ των τροφίμων στο προηγούμενο προ των μέτρων ποσοστό του 10%,  χωρίς μεταφορά ανελαστικών ειδών διαβίωσης προς τον μεγάλο ΦΠΑ του 23%.
  3. Να υπάρξει κυβερνητικός ανασχηματισμός με επιλογή εξωκοινοβουλευτικών στελεχών, τεχνοκρατών και ανθρώπων ευρείας κοινωνικής και επιστημονικής αποδοχής, στα οικονομικά υπουργεία, στο υπουργείο εξωτερικών ενώ να απαιτηθεί η επανασύσταση των υπουργείων ναυτιλίας και τουρισμού ή έστω ξεχωριστών υφυπουργείων αποκλειστικά για αυτούς τους τομείς υπό την αιγίδα του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.
Το σημείο (1) θα εκτονώσει το αίσθημα κοινωνικής αδικίας σε πολύ μεγάλο βαθμό και χωρίς να σπείρει τη διχόνοια που προμηνύουν οι ειδικές επιτροπές για την εξιχνίαση του εγκλήματος της οικονομίας, που εξήγγειλε η κυβέρνηση, μια κομματική κυβέρνηση που δεν έχει τη δυνατότητα να πείσει για τον αντικειμενικό χειρισμό εκ μέρους της βουλευτικής πλειοψηφίας της, τέτοιων θεμάτων (και λόγω του ένοχου κομματικού της παρελθόντος μεταξύ άλλων). Το σημείο αυτό είναι και απόλυτα λογικό να γίνει και δεν βγάζει από το οικονομικό πρόγραμμα μεγάλα ποσά, που κάλλιστα μπορεί το οικονομικό επιτελείο να βρει άλλους τρόπους να τα καλύψει από πιο προνομιούχες τάξεις.

Το σημείο (2) θα δώσει στους κυβερνώντες την καλή μαρτυρία της κοινωνικής μέριμνας και της μη ισοπεδωτικά σκληρής πολιτικής. Δεν δικαιολογείται ν' αυξάνει τον ΦΠΑ των βασικών ειδών ή να τα μεταφέρει στον υψηλό ΦΠΑ όταν άλλες χώρες σε κρίση τον κρατούν στο 0%. Δεν δικαιολογείται να αυξάνει αυτόν τον ΦΠΑ όταν δεν μπορούσε να μαζέψει από τα λαμόγια τον παλιό ΦΠΑ του 19% και άφησε ένα τετράμηνο χωρίς μέτρα, που κορύφωσε την κρίση.
Το σημείο (3) μετά τους σημερινούς νεκρούς, είναι άκρως απαραίτητο. Δεν είναι ότι τεχνοκράτες και εξωκοινοβουλευτικοί θα πάρουν άμεσα διαφορετικά μέτρα, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, που δεν θα κάνουν τις επιπολαιότητες που έκαναν οι τωρινοί  εδώ και μήνες και έχουν εμπειρίες, που μπορούν να βοηθήσουν και στο τέλος-τέλος πιθανότατα με την κοινωνική και επιστημονική αποδοχή τους να ανεβάσουν την αξιοπιστία της κυβέρνησης και την εμπιστοσύνη του λαού σε αυτή. Όλοι βλέπουν ότι υπάρχει τεράστια δυσαρέσκεια προς το πολιτικό κατεστημένο, που μας έφερε εδώ που μας έφερε, συνεπώς κάτι πρέπει να γίνει σε αυτό τον τομέα. Κυβέρνηση που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη με συνεχείς παλινωδίες και καθυστερήσεις χρειάζεται ενίσχυση και διακοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική.

Κε Πρόεδρε είναι γνωστές οι περιορισμένες εξουσίες που έχετε αλλά είναι και ξεκάθαρο ότι ο ρόλος σας δεν είναι διακοσμητικός, όπως κάποιοι της παράταξης που ανήκατε τον ήθελαν. Μπορείτε με τις δηλώσεις και τις πρωτοβουλίες σας να κουνήσετε συνειδήσεις. Και αυτό περιμένουμε να πράξετε.
Δεν είμαι ειδήμονας και ίσως αυτά που πρότεινα παραπάνω να μην μπορούν να εφαρμοσθούν ή να μην μπορούν πλήρως να εφαρμοσθούν.  Ανάλογα μέτρα μπορούν να βρεθούν και αν είναι να πάτε σε συμβούλιο αρχηγών για να πιείτε μόνο τον καφέ σας και να κάνει μετά Μουσολινικές δηλώσεις ο κος Καρατζαφέρης τότε καλύτερα μην το κάνετε γιατί ο κόσμος θα το εκλάβει ως μια νέα παρωδία, ως μια νέα κοροϊδία. Είναι η ώρα των πράξεων και δη των γενναίων. Πολλοί θα πουν ότι ήδη ξένα κοινοβούλια ψήφισαν ή ψηφίζουν τη βοήθεια με βάση αυτά τα μέτρα. Δεν καλούμε να μειωθούν προβλέψεις και πλάνα, καλούμε στο να ορθολογιστούν υπέρ των αδυνάτων της κοινωνίας μας. Εκτός και αν αυτό το κράτος είναι το κράτος των κυρίων που έβγαλαν τις καταθέσεις του στην Κύπρο και στην Ελβετία και διασπάθισαν για χρόνια τις ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις όχι για ανάπτυξη της χώρας αλλά για προσωπικό πλουτισμό. Και τώρα ζητάνε απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων. Γιατί κάποιοι απ' αυτούς έθεσαν τα θέματα στους επιτρόπους του ΔΝΤ, απούσας της ΓΣΕΕ, που αρνιόταν τον διάλογο και εν τέλει βρέθηκε προ τετελεσμένων (Συνδικαλιστές. Δυστυχώς αποτέλεσαν έναν από τους πόλους της κατάντιας μας. Ανάξιοι των περιστάσεων και στο παρελθόν και τώρα). Και έτσι έγειρε η βάρκα από τη μια μεριά. Αν η Ελλάδα είναι η Ελλάδα αυτών των κυρίων, ειλικρινά λυπάμαι. Μας αξίζει ότι πάθουμε.

Λίγα λόγια πένθους και λύπης

Πίστη μου ακλόνητη ήταν και είναι πως η καταστροφή δεν φέρνει την αναγέννηση σε καμμιά περίπτωση. Δεν μπορεί να το κάνει με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τις ζωές που χάθηκαν σήμερα.
Από χθες τόνισα ότι δεν έπρεπε να κάνουμε τη χάρη όσων ήθελαν έκτροπα και επεισόδια ίσως ακόμα και νεκρούς και ήταν πολύ αυτοί και πιθανότατα ετερόκλιτοι. Δυστυχώς τα συμβάντα επιβεβαίωσαν τις άσχημες προβλέψεις. Ο χουλιγκανισμός γίνεται εύκολος υπηρέτης όσων θέλουν την εκτροπή.

Σήμερα δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο παρά να σκύψουμε τα κεφάλια και να πενθήσουμε τους άδικοχαμένους νεκρούς, τα αδέλφια μας, που χάθηκαν σε αυτή την κοινωνική λαίλαπα, που τώρα φαίνεται ν' αρχίζει και όντας μπροστά μας χρειάζεται να την αντιμετωπίσουμε σαν σκεφτόμενοι άνθρωποι και όχι σαν υπάνθρωποι. Έτσι μόνο πιθανόν να καταφέρουμε να βγουμε από το τούνελ, έχοντας διασώσει την αξιοπρέπεια μας και ένα μίνιμουμ ανθρώπινων αξιών, που χωρίς αυτές, η ζωή μας δεν θα έχει ιδιαίτερη αξία.

3Α. Απολύσεις, Αποζημιώσεις ,Απεργία

Σε συνεντευξή του στο ΣΚΑΙ σήμερα το βράδυ ο κος Λοβέρδος ανέφερε κάποια στιγμή ότι το θέμα της μείωσης των αποζημιώσεων ήταν απαίτηση ... κοινωνικών εταίρων που τέθηκε στους κομισάριους της Τρόικα.

Έχοντας προ ημερών διαβάσει τις δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ κου Δασκαλόπουλου, που αναφερόταν στη συνάντηση του με τους εκπροσώπους της Τρόικα, θυμάμαι ότι ανέφερε πως είναι αντίθετος με μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα αλλά πρόσθεσε ότι χρειάζονται αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, που θα απελευθερώσουν την επιχειρηματική δράση από την ασφυξία που προκαλεί το κράτος ... Δεν ήταν σαφές τότε ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που ζητιούνταν, αναφέρονταν στην αύξηση των απολύσεων και τη μείωση των αποζημιώσεων. Άλλου είδους τόνωση της επιχειρηματικότητας είχαμε στο μυαλό μας ότι ζητούσε ο κος Δασκαλόπουλος.

Για να μην αδικούμε κανένα, μένει ο κος Δασκαλόπουλος να διευκρινίσει σαφώς στον Ελληνικό Λαό αν και αυτός συγκαταλέγεται στους κοινωνικούς εταίρους, που υπονόησε ο Υπουργός. Και όποιος άλλος κοινωνικός εταίρος έχει το θάρρος της γνώμης του ας εκφράσει δημόσια τη συμβολή του στην υιοθέτηση των σχετικών προτάσεων από τους δανειστές της χώρας. Είναι καλό να γνωρίζουμε ο ένας τις διαθέσεις του άλλου. Εκτός και αν θέλουν να διαψεύσουν τον κο Υπουργό...

Για την αυριανή απεργία της ΓΣΕΕ είναι σαφείς και γνωστές στους περισσότερους, οι δυσκολίες του ν' απεργήσουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Υπάρχει και συνειδησιακό ζήτημα, όταν υπάρχει έντονα το συναίσθημα πως τα μέτρα είναι μονόδρομος και χωρίς αυτά επέρχεται η καταστροφή της πατρίδας μας. Ο Έλληνας εργαζόμενος έχει και πατριωτισμό και κοινωνική συνείδηση και δεν θέλει να βλάψει τη χώρα του (αλλά και τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του) έστω και σε βάρος των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων του. Πλην όμως αυτοί που μεταφέρουν τις αυξήσεις σε ανελαστικά προϊόντα διατροφής και διαβίωσης και αυτοί που παρουσιάζουν στην Τρόικα σαν αναγκαίες τις "διαρθρωτικές" απολύσεις και μειώσεις των αποζημιώσεων, πιθανότατα έχουν έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης και στηρίζουν τη δική τους επιβίωση στην εξαθλίωση των μαζών.

Και πέρα από την αντίδραση σε όσους πιθανότατα στήριξαν τη ρεμούλα χρόνων και τώρα γίνονται τιμητές των άλλων, υπάρχουν και τα όρια της αντοχής και αυτά κάπως πρέπει να εκφραστούν. Και αυτοί, που θα ζητούν ανά τρίμηνο μέτρα ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν κοινωνοί αυτής της έκφρασης του κόσμου, όσο και αν άλλες "φωνές" δημοσιολόγων θεωρούν καταστροφική τη δημοσιοποίηση της λαϊκής έκφρασης, μήπως και θορυβηθούν οι δανειστές για τη δυνατότητα εφαρμογής των μέτρων. Οι δανειστές θα ζητούν ολοένα και άλλα μέτρα για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους αλλά και η στάμνα που θα πηγαίνει πολλές φορές στο πηγάδι, κάποτε θα σπάσει και αυτό πρέπει να το ξέρουν πριν τελικά την σπάσουν. Δυστυχώς κάθε τι σε αυτή τη ζωή έχει τα όριά του. Συνεπώς, το μη μιλάτε, μη βογκάτε για να μας δανείζουν, ότι και να γίνει, κάποια στιγμή και αυτό έχει ένα όριο, πέραν του οποίου, το βογκητό θ' ακουστεί. Ίσως να μην είναι αύριο, να 'ναι το Σεπτέμβριο ή πιο μετά, αλλά μπορεί εν τέλει να μην φωνάξει αυτός που ήταν στα όρια της φτώχιας και οι περικοπές τον εξαθλιώνουν ή αυτός που θα χάσει τη δουλέιά του, πέφτοντας σε ανεργία μακροχρόνια σε καιρό ύφεσης και πιθανότατα και με μειωμένη αποζημίωση, που δεν θα του φτάνει για να ζήσει την οικογένειά του;

Η συμμετοχή στην Απεργία, κάποιοι λένε ότι είναι θέμα υπακοής στην απόφαση της πλειοψηφίας που την αποφασίζει. Εγώ θα έλεγα ότι πρώτιστα αποτελεί θέμα ατομικής συνείδησης του καθενός μας, που πάνω απ' όλα πρέπει να "συσκεφθεί" με τον εαυτό του και να κρίνει το τι πρέπει να κάνει με βάση κριτήρια όλων των επιπέδων, πατριωτικά, κοινωνικά, εργασιακά, οικογενειακά και ατομικά. Ας σκεφθούμε λοιπόν και ας πράξουμε κατά συνείδηση σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή της ζωής μας. Ας κάνουμε αυτό, που θεωρούμε σωστό και που θ' αποφασίσουμε οι ίδιοι σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι αυτό που μας υπαγορεύεται, είτε από τους δημοσιολόγους, που εργάζονται στο να καταπνίξουν τις όποιες αντιδράσεις είτε απ' αυτούς, που νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ξεκινήσουν την επανάστασή τους και να σαρώσουν τα πάντα.

Και όπως σε κάθε εκδήλωση, είναι σαφές ότι και στην Απεργία υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις των λόγων συμμετοχής σε αυτή, όσων συμμετέχουν. Υπάρχει βέβαια μια κοινή συνισταμένη. Η αυριανή κοινή συνισταμένη είναι ότι υπάρχουν όρια στην κοινή συμμετοχή στην προσπάθεια και τα όρια αυτά τα υπερβαίνουν ήδη τα συγκεκριμένα μέτρα, που δεν είναι και τελικά. Υπάρχει κοινωνική αδικία μη ανεκτού βαθμού στα μέτρα και κινδυνεύει η εφαρμογή τους και η επιτυχία τους από το γεγονός ότι κυβέρνηση και Τρόικα δεν έλαβαν υπ' όψη τους πολλές παραμέτρους του Ελληνικού ζητήματος στις τελικές αποφάσεις τους. Υπάρχει έλλειψη αξιοπίστίας των μέτρων, όχι μόνο μεταξύ των αγορών αλλά και στον ίδιο τον Ελληνικό λαό, όταν έρχεται η Ευρωζώνη να δανείσει με τέτοιο επιτόκιο, που σύντομα θα προκαλέσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας στην αύξηση του χρέους της χώρας και θα την οδηγήσει στην τελική καταστροφή. Υπάρχει έλλειψη αξιοπιστίας της συγκεκριμένης κυβέρνησης (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) που ενώ βγήκε με τεράστια πλειοψηφία, καθυστέρησε και ενήργησε σε πολλά σημεία ερασιτεχνικά και επιπόλαια, μετατρέποντας, με τη βοήθεια των, γι' άλλους λόγους, κωλυσιεργούντων εταίρων μας, τη δημοσιονομική χρήση σε κρίση δανεισμού της χώρας (σε πρώτη φάση, γιατί σε δεύτερη ίσως φθάσουμε και στην κρίση χρέους)

Έίναι σημαντικό ότι και να γίνει, να γίνει συντεταγμένα και με ψηλά την αξιοπρέπεια των εργαζομένων γιατί είναι σαφές ότι ετερόκλιτα συμφέροντα, θα έβλεπαν με ευχαρίστηση επεισόδια και βία στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ας μην τους γίνει η χάρη.

Τρίτη 4 Μαΐου 2010

Ένα σχόλιο για τη συνέντευξη Στάρε

Σε άλλη σελίδα του blog έχω αναρτήσει τη σημερινή συνέντευξη τύπου του κου Στάρε επι τη ευκαιρία της παρουσίασης του στα ΜΜΕ.

Θα σταθώ σε ένα σημείο:

"Κάθε φορά να εστιάζουμε την τακτική μας στον αγώνα. Γενική η φιλοσοφία έχει να κάνει με την ροή του αγώνα και το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε".


Είναι η απάντηση του κου Στάρε σε ερώτηση για την αγωνιστική του φιλοσοφία. Με την απάντησή του αυτή, αν μη τι άλλο δείχνει να κινείται ο άνθρωπος στα πλαίσια της κοινής λογικής και του μέτρου. Ούτε για πάγια συστήματα μίλησε, ούτε για άλλα μεγαλεπίβολα. Πιστεύω ότι αυτό λογίζεται στα θετικά στοιχεία που έβγαλε ο νέος προπονητής του Πανιωνίου σε αυτή την πρώτη συνέντευξή του. Και πάλι ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ; Μάθαμε φίλους και "φίλους" και ξέρουμε πως μόνη ελπίδα είναι η δική μας ψυχραιμία και η σύνεση.

Επειδή στο τέλος μπορεί να εμφανιστούν και σαν σωτήρες στους οποίους χρωστάμε ευγνωμοσύνη, ας σημειώσουμε όλοι μας ότι η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5%, αρκετά μεγαλύτερο από αυτό του ΔΝΤ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (όχι του Γερμανικού λαού στο σύνολό του) ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΥΣΗ και ας θυμηθούμε την παρακάτω στιχομυθία Σουλτς (ηγέτη σοσιαλδημοκρατών στην Ευρωβουλή) - Μπαρόζο, που έλαβε χώρα στις; 20 Απριλίου:

"«Απαράδεκτο μηχανισμό» χαρακτήρισε ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών στην Ευρωβουλή Μάρτεν Σούλτς το σύστημα δανεισμού προς την Ελλάδα με επιτόκιο 5%.

Σε παρέμβασή του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την ώρα των ερωτήσεων, υπογράμμισε ότι βάσει της ρήτρας «μη διάσωσης» (Bail out), ένα κράτος δεν υποχρεούται να αναλάβει τα χρέη ενός άλλου κράτους, αλλά και δεν έχει δικαίωμα να «αποκομίζει κέρδη λόγω του χρέους ενός άλλου κράτους.

Ο κ. Σούλτς αναφέρθηκε επίσης στη Γερμανία και στα κέρδη που θα αποκομίσει συμμετέχοντας στο δανεισμό με 5%, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%.

Απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο τον ρώτησε εάν «είναι πρόθυμος να δεχθεί αυτόν τον απόλυτα απαράδεκτο μηχανισμό, ή να θέσει το θέμα σε συζήτηση με Μέρκελ και Σαρκοζί».

Απαντώντας ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι συζήτησε επί πολλές εβδομάδες το θέμα αυτό με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

«Δυστυχώς η μόνη εφικτή λύση ήταν αυτή που υιοθετήθηκε», σημείωσε και πρόσθεσε ότι ο ίδιος το βρήκε αξιοπρόσεκτο πόσο δύσκολο ήταν να βρεθεί μία λύση αλληλεγγύης και βοήθειας για την Ελλάδα, ενώ είναι πολύ πιό εύκολο για την Λετονία, την Ουγγαρία την Ρουμανία".

Ίσως κάποια στιγμή περάσουμε τις σημερινές περιπέτειες και τότε οφείλουμε να έχουμε κρατήσει ιστορικές μνήμες από το σήμερα και για να μην επαναλάβουμε τα τραγικά μας λάθη αλλά και για να γνωρίζουμε εχθρούς και φίλους. Στους φίλους αρμόζει σαφώς η ευγνωμοσύνη μας.

Σας παραπέμπω επίσης σε μια πολύ καλή ανάλυση, γραμμένη στα Αγγλικά και περιέχουσα ενδιαφέρουσες προτάσεις για την Ελληνική κρίση, του καθηγητή Πολύβιου Πετρόπουλου.

Δυο σημεία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον:
  1. Αν η Ελλάδα δανείζεται από την Ευρωζώνη με επιτόκιο 5% τότε θα επικρατήσει ένα φαινόμενο χιονοστιβάδας που θα κάνει την αύξηση του χρέους της χώρας ως προς το ΑΕΠ, μη ανατάξιμη. Για να μπορέσει η Ελλάδα ν' αντιμετωπίσει το χρέος της, θα πρέπει να δανείζεται με επιτόκιο μικρότερο του ρυθμου αύξησης του ΑΕΠ και είναι βέβαια σίγουρο ότι ρυθμοί αύξησης του Ελληνικού ΑΕΠ μεγαλύτεροι του 5% στα επόμενα χρόνια της ύφεσης, είναι αδύνατοι για την Ελλάδα.
  2. Η Ελλάδα στην πρόσφατη κρίση, παρά τα όσα της καταμαρτυρούνται, έχει κάνει 2 δώρα στην Ευρωζώνη. Συνέδραμε στην υποτίμηση του Ευρώ κάνοντας φθηνότερες τις εξαγωγές ης Ευρωζώνης και έκανε τους Ευρωπαίους ηγέτες ν' αντιληφθούν ότι η νομισματική ένωση χωρίς την ύπαρξη ενιαίου δημοσίου οικονομικού ταμείου και κοινοτικής αλληλεγγύης είναι αδύνατη.
Στην πρώτη φωτογραφία της ανάρτησης διακρίνεται η επαίτης Αφροδίτη του νέου ατοπήματος του Focus (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν αυτοί οι Αρχαίοι μας πρόγονοι, που οι πλέον καλλιεργημένοι Γερμανοί του παρελθόντος και του παρόντος λάτρευαν, αλλά μάλλον χωρίς να διαβάζουν Focus). Η Αφροδίτη είναι πολύ ομόρφη έστω και επαίτης και βγάζει τη λεπτότητα και το ανθρώπινο μέτρο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, όσο και αν ασέλγησαν πάνω της βάρβαροι του παρελθόντος .. και του παρόντος.
Στη δεύτερη φωτογραφία σε πρώτο πλάνο διακρίνεται η κα Μέρκελ σε καουμπόικη φιγούρα με δάκτυλο - πιστόλι, που μάλλον δεν έχει σχέση με το πιστόλι του κου Παπανδρέου - ναι εκείνο που εκπυρσοκροτεί. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή πολιτική καθοδηγείται από ένα μείγμα τιμωρών των Γουέστερν της Άγριας Δύσης σε συνδυασμό με το Πρωσσικό ταμπεραμέντο, που η Ευρώπη το γνώρισε με πολύ  άσχημο τρόπο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Έτσι δεν έχει ιδιαίτερο μέλλον. Αλλά πριν δούμε τα της Ευρώπης, εμείς οφείλουμε να καθαρίσουμε τον οίκο μας. ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΣΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα. Σε αντίθετη περίπτωση ίσως ικανοποιηθούν πρόσκαιρα, απλά κάποια συναισθήματα του όχλου αλλά όχι οι ανάγκες του λαού.

Η πιθανή υπομονή του λαού δεν σβήνει βέβαια τις ευθύνες όσων έφεραν την χώρα στην τωρινή κατάσταση. Ας είναι βέβαιοι πως οι ιστορικές τους ευθύνες δεν θα παραγραφούν, όσο και αν ρίχνουν στάχτη στα μάτια μας, φορτώνοντάς τις ο ένας στον άλλο.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Γιατί ρε παιδιά; Δεν είναι αυτό αγάπη για την ομάδα

Το ματς του μπάσκετ με τον ΠΑΟ δεν έχει λήξει ακόμα. Διεξάγεται πια χωρίς "φιλάθλους" και λίγη σημασία έχει βέβαια το αποτέλεσμά του. Ίσως η ζημιά που έγινε να αποδειχτεί καίρια. Η ομάδα του μπάσκετ έχει χίλια δυο προβλήματα. Δεν υπάρχει πια και η συμπαράσταση του Δήμου της Νέας Σμύρνης κατ' ουσίαν και λόγω του ότι ο τέως Δήμαρχος Κουτελάκης, που ενδιαφερόταν ιδιαίτερα απεχώρησε αλλά και εξ αιτίας της οικονομικής συγκυρίας. Αν φέτος υπήρχε πρόβλημα με χορηγίες, πόσω μάλλον του χρόνου που θα φορολογούνται. Ελάχιστα τα διαρκείας. Και σ' όλα αυτά βάζουμε και πιθανές αυστηρές τιμωρίες, πετώντας καρότα και δεν ξέρω γω τι άλλο σ' ένα ματς, που λίγη σημασία είχε πια για τη φετινή ομάδα. Δεν είναι αγάπη αυτό. Ίσως είναι αυτοκαταστροφικό πάθος, ίσως ενστικτώδεις αντιδράσεις οργής. Αλλά σίγουρα δεν βγαίνουν αυτά ούτε από την καρδιά και σίγουρα ούτε από το μυαλό. Γιατί ρε παιδιά; Είναι κρίμα να χαντακώσουμε μόνοι μας την όποια δυνατότητα έχει αυτή η ομάδα, σύμβολο όλου του Πανιωνίου, η ομάδα του μπάσκετ, να ξανασταθεί κάπως στα πόδια της.

Ερωτήσεις αφελούς

Αν τα Πανθρακικός-Γιάννενα και Πανθρακικός-Πανιώνιος τα χαρακτήρισε το σύστημα UEFA / Λιμάχερ ως ελαφρώς ύποπτα παιχνίδια, το Λάτσιο-Ίντερ άραγε πως θα χαρακτηρισθεί; Εκτός και αν κάποιοι έχουν άλλα μέτρα και άλλα σταθμά σε κάθε περίπτωση ή το σύστημα Λιμάχερ λειτουργεί με "φίλτρα".  Εκτός και αν στην περίπτωση της Ίντερ λαμβάνεται υπ' όψη η διαφορά επιπέδου των αντιπάλων και η αδιαφορία του ηττηθέντος, που ήταν γνωστή εκ των προτέρων σε όλο τον κόσμο. Καλά για τον κο Πλεύρη δεν λέω τίποτα γιατί ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για την κάθαρση στην Ελλάδα και μόνο. Έλληνας βουλευτής είναι, για την Ελλάδα θα ενδιαφέρεται. Απλά στηρίχτηκε στα δεδομένα της διεθνούς ομοσπονδίας και εδώ είναι το ζήτημα . Μήπως θα έπρεπε να εξετάσει τις παραμέτρους, που τα στηρίζουν, πριν τα δημοσιοποιήσει; Ερωτήσεις αφελούς...

Το νέο κυανέρυθρο γήπεδο


Δεν γεννάται θέμα για τα πλεονεκτήματα που θα δώσει στον Πανιώνιο η απόκτηση ενός νέου γηπέδου, όπως αυτό που έχει προδιαγραφεί και προωθείται από τους υπεύθυνους και την τρισδιάστατη παράστασή του βλέπετε στη φωτογραφία. Με τις νεότερες μάλιστα προδιαγραφές, φαίνεται να γίνονται σημαντικά και αποδεκτά και τα πλεονεκτήματα, που θα φέρει για την πόλη της Νέας Σμύρνης και για τους κατοίκους της περιοχής. Ακόμα και στο μεγάλο ζήτημα της στάθμευσης, οι εγκαταστάσεις του γηπέδου θα βελτιώσουν την κατάσταση με το πάρκινγκ που θα προσφέρουν προς χρήση, σε μια περιοχή που δεν έχει αυτή τη στιγμή.

Πλην όμως το έργο έρχεται να τεθεί προς υλοποίηση σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, με τεράστια ύφεση. Κάποιος θα πει, ναι καλύτερα έτσι, γιατί θα δημιουργήσει οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας. Ναι αλλά χρειάζονται και πόροι για να γίνει, που ίσως έχουν μελετηθεί το πως θα εξευρεθούν με βάση περιόδους προ της κατάστασης που αντιμετωπίζουμε  και αν είναι έτσι τότε πιθανότατα κάτι που δείχνει σχετικά μεγαλόπνοο, να ζητάμε να υλοποιηθεί μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν θα το σηκώσει. Μπορεί να έχουν όμως όλα προβλεφθεί και οι δυνατότητες να υπάρχουν ακόμα και μέσα στις χαλεπές μέρες που περνάμε. Δεν δηλώνω βαθύς γνώστης της μελέτης του Νέου Γηπέδου. Μπορεί όλα τα ρίσκα να έχουν μελετηθεί. Μακάρι.

Το χρονοδιάγραμμα φαίνεται να τοποθετεί την έναρξη των εργασίων σε περίπου 2 χρόνια από σήμερα και η κατασκευή να χρειάζεται 18 με 24 μήνες. Δεν είμαι σίγουρος αν έχει βρεθεί το που θα παίζει η ομάδα γι' αυτά τα 2 χρόνια που θα χρειαστούν για την κατασκευή. Είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί μια έδρα προσβάσιμη στους φίλους της ομάδας ώστε η υποστήριξη της να συνεχίσει να υπάρχει απρόσκοπτη και να μην έχουμε περιπέτειες. Πάντα υπάρχει ο φόβος λόγω του προηγούμενου της ΑΕΚ, αλλά στην περίπτωσή μας φαίνεται να υπάρχει σωστή προετοιμασία και σχεδιασμός. Και αν μη τι άλλο έχουμε και το πλήρως εξοπλισμένο Απήλιο για τις προπονήσεις.

Για ενημέρωσή σας παραθέτω διάφορα στοιχεία για το νέο γήπεδο:

Πλεονεκτήματα:


  • Φιλικό προς το περιβάλλον, εμπορική ανάπτυξη.
  •  Χαμηλότερη κατασκευή από όλα τα κτίρια της περιοχής.
  • Χρήση μόνο του μισού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης και με καμία οικοδομική παρέκκλιση.
  • Υποδομές για εμπορική ανάπτυξη με προσανατολισμό την παιδεία και τις υπηρεσίες για παιδιά και συμβατή με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Νέας Σμύρνης.
  • Νέες θέσεις εργασίας κατά την κατασκευή και κατά την καθημερινή λειτουργία.
  • Σχεδιασμός φιλικός προς το περιβάλλον: χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα, λιγότερο τσιμέντο, πρόβλεψη πράσινων χώρων, διπλασιασμός του πεζοδρόμου περιμετρικά του γηπέδου.
  • Υπόγειο πάρκινγκ 850 θέσεων με προνομιακή χρήση από τους γονείς των αθλητών, φιλάθλους αλλά και καθημερινά από τους δημότες.
  • Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
  • Υποδομές για άθληση όλων των πολιτών - εκγύμναση στην πόλη.
  • Πανευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς της πόλης στη θέση ενός απαρχαιωμένου, αντιαισθητικού και επικίνδυνου οικοδομήματος.
Τι περιλαμβάνει:
  • Σύγχρονο, λειτουργικό αθλητικό κέντρο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές των FIFA, FIBA, FIVB, FINA.
  • Γήπεδο ποδοσφαίρου 12.000 θέσεων προδιαγραφών UEFA Τσάμπιονς Λιγκ
  • Ανοιχτός στίβος (ιδίου μήκους με το σημερινό).
  • 3 κλειστά γήπεδα μπάσκετ και βόλεϊ (προπονητήρια υψηλών προδιαγραφών για αγώνες ερασιτεχνικών τμημάτων)
  • 1 κλειστό γυμναστήριο ενόργανης (προδιαγραφών εθνικού προπονητηρίου)
  • Κλειστές πισίνες και κολυμβητικές δεξαμενές εκμάθησης (διπλασιασμός υδάτινου όγκου)
  • Αίθουσες κλειστού στίβου, τζούντο, σκάκι κ.ά.
  • Κλειστοί χώροι επιφάνειας 4.000 τ.μ. για την ανάπτυξη των υπαρχόντων τμημάτων και δημιουργία νέων.

Τα μέτρα - Ειρωνία να καλούνται μερίδες Ελλήνων στην εξαθλίωση ... στο Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Και αυτό το πετύχαμε στη χωρά που ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα.

Ανακοινώθηκαν σήμερα τα μέτρα τα εγκριθέντα από τη λεγόμενη Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ).

Κάποια απ' αυτά δεν μπορούν ν' αξιολογηθούν πλήρως αν δεν συγκεκριμενοποιηθούν σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα, πως κάποιος να εκτιμήσει την βαρύτητα του μέτρου της μείωσης των αποζημιώσεων των απολύσεων αν δεν γνωρίζει την ποσοστιαία έκταση αυτής της μείωσης; Ανάλογη του μεγέθους της μείωσης θα είναι και η επίπτωση του μέτρου στην αύξηση της ανεργίας.

Άλλα μέτρα δείχνουν την έκταση της παράκαμψης του Συντάγματος που επιφέρει η ανάγκη της αντιμετώπισης της κρίσης. Πως να θεωρήσουμε ότι έκτακτες εισφορές πολύ κερδοφόρων επιχειρήσεων, για τις οποίες υπάρχει δεδικασμένο αντισυνταγματικότητας του Συμβουλίου της Επικρατείας, τώρα θα μπορέσουν να θεωρηθούν νόμιμες και εφαρμόσιμες;

Θεωρώ ΟΝΕΙΔΟΣ για την κυβέρνηση το γεγονός της εκ νέου αυξήσεως των μικρών ΦΠΑ και ιδίως αυτού βασικών ειδών όπως τα τρόφιμα (πήγε 11% και είναι πλέον ο δεύτερος της Ευρώπης μετά από Σουηδία και Φινλανδία). Να επισημάνω ότι στην Ιρλανδία που είνα σε κρίση, ο αντίστοιχος ΦΠΑ παραμένει 0%!!! Είναι ντροπή να κτυπάμε τα ανελαστικά είδη άμεσης ανάγκης για τη βασική διαβίωση του κόσμου τη στιγμή μάλιστα που καταβαραθρώνουμε τους μισθούς. Αύξηση τιμών βασικών ειδών με μείωση μισθών τι μπορεί να φέρει εκτός των απευκτέων κοινωνικών αναταραχών; Εγώ θ' αντιπρότεινα μείωση των βουλευτών σε 200 και πλήρη περικοπή για τρία χρόνια των κρατικών επιχορηγήσεων των κομμάτων.
Λυπάμαι αλλά τέτοια μέτρα απαιτεί η στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη.

Και κάτι ακόμα. Αν γίνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ας σταματήσει τις διαφημίσεις για το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού γιατί αρχίζουν να φαντάζουν ειρωνικές πια για μεγάλα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας. Να θυμόμαστε τώρα ότι ο Υπουργός Απασχόλησης κος Λοβέρδος καλούσε τον Ιανουάριο κοινωνικούς φορείς και επιχειρηματίες για σχεδιασμό της αύξησης της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων ... και καταλήγουμε στο τέλος Απριλίου - αρχές Μαΐου να έχουμε τα κατ' ανάγκην μέτρα που θα δημιουργήσουν στρατιές ανέργων; Ας μην έχουμε τουλάχιστον το μαύρο χιούμορ της διαφήμισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μας θυμίζει την κατάντια μας...
Και οι διαφημίσεις για το Ταμείο Αλληλεγγύης για το Δημόσιο Χρέος ευελπίστω ότι δεν προβάλλονται κατόπιν αδράς πληρωμής των καναλιών. Είναι μάλλον πλεονασμός ειρωνικός να ζητάμε από τον κόσμο να πληρώσει από το υστέρημά του μετά από την φοροκαταιγίδα και τις περικοπές. Γι' αυτούς που μπορούν ουσιαστικά να βοηθήσουν, δεν νομίζω ότι χρειάζεται διαφήμιση τηλεοπτική. Τους γνωρίζει ο κος Πρόεδρος της Βουλής και μπορεί και προσωπικά έναν έκαστον να τον καλέσει να βοηθήσει, όπως κάνανε εκείνοι οι παλιοί ευεργέτες του Έθνους.

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Το κολύμπι

Εδώ και μέρες, βδομάδες, μέσα στην κρίση και το αλισβερίσι των διαπραγματεύσεων με ΕΕ και ΔΝΤ, γυρνάει στο μυαλό μου η γνωστή ρήση του παλιού Καραμανλή σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ:

"Θα τους ρίξω στη θάλασσα και θα μάθουν να κολυμπούν".

Το έλεγε εν είδει παραβολής, θέλοντας να τονίσει αφ' ενός τη δυσκολία της αναπτυσσόμενης τότε Ελλάδας να ακολουθήσει τα βήματα των ήδη ανεπτυγμένων και πλουσίων εταίρων της, αφ' ετέρου το πόσο εξαρτάται η επιτυχία του εγχειρήματος στην αυτενέργεια και την προσπάθεια των ίδιων των Ελλήνων.

Η σύμπτωση ήταν να διαβάσω σήμερα μια σχετική με το θέμα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάρτηση του κου Γεωργίου Στάικου στο Real Politics:

"Δυστυχώς, τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση, ήσαν λανθασμένες. Ο Καραμανλής δεν μας έριξε το 1981 στη θάλασσα, όπως νόμιζε, αλλά στην πισίνα! Αυτή είναι η αλήθεια, μας πήρε από τη θάλασσα, όπου κολυμπούσαμε με επιτυχία, όπως δείχνει η ηρωική πορεία 1950 -1980, και μας έριξε στην «προστατευτική» πισίνα της ΕΟΚ, όπου ξεχάσαμε να κολυμπάμε, όπως δείχνει η σημερινή χρεοκοπία."

Ενδιαφέρουσα οπτική γωνία του θέματος αλλά κατά τη γνώμη μου λάθος η επιλογή της επίκρισης της ένταξης στην ΕΟΚ και λάθος και λόγω του ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη και τις συνθήκες εκείνης της εποχής και λάθος και γιατί την κρίνει με βάση το πρίσμα μετέπειτα αλλά και σημερινών εξελίξεων.

Πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο προστατευτισμός της ΕΟΚ/ΕΕ όπως αναπτύσσει η ανάρτησή του κου Στάικου αλλά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησαν τα “πακέτα” οι κυβερνήσεις μετά το 1980 και ιδίως οι πρώτες που μάλιστα ανέπτυξαν και ένα είδος νοοτροπίας στον κόσμο και τον γαλούχησαν στον άκοπο ευδαιμονισμό. Ο original Καραμανλής εν μέσω οξύτατων Ελληνοτουρκικών προβλημάτων ήθελε να μπούμε στην ΕΟΚ κυρίως για τα πολιτικά πλεονεκτήματα που μας έδινε. Δεν είχε στο μυαλό του βέβαια τότε άλλους πολιτικούς που ανέλαβαν τις τύχες της χώρας και μίλαγαν και για ανεκτά δωράκια των κρατικών λειτουργών, σε ένα δημόσιο που έβριθε από την διαπλοκή και τη διαφθορά. Και δεν υπήρχε τότε ούτε Μάαστριχτ ούτε ΟΝΕ, που διαμόρφωσαν ένα άλλο διαφορετικό περιβάλλον στη "θάλασσα" του μακαρίτη Κ. Καραμανλή. Το ότι καταρρεύσανε οι οικονομικοί μας τομείς εν μέσω ποσοστώσεων των εξαγωγων μας και του σκληρού Ευρώ, απλά δείχνει την αποτυχία των πολιτικών μας να προσαρμόσουν στοιχειωδώς την Ελλάδα στις Ευρωπαϊκές απαιτήσεις, των συμφωνιών που υπέγραφαν, χωρίς μάλιστα ποτέ να τις φέρουν σε δημοψήφισμα στο λαό και επί πλέον επί μια και πλέον γενεά αλλοτρίωναν τη συνείδηση του Ελληνικού λαού ασκώντας πολιτικές χαϊδέματος αυτιών και βάσει των επιταγών του πολιτικού κόστους.

Συνεπώς, ναι μας έριξε ο Καραμανλής στην πισίνα αλλά εκεί δεν έχει το αλάτι της θάλασσας για να σε ανεβάζει στην επιφάνεια, είναι πιο δύσκολα για ένα που δεν ξέρει να κολυμπά … και οι ναυαγοσώστες μας έριχναν συνεχώς σανίδες για να κρατιόμαστε και έτσι κολύμπι ποτέ δεν μάθαμε…

Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Και στη Λίβερπουλ...

Τάδε έφη Μάρτιν Μπράουτον, νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Λίβερπουλ (από SPORT24):

"Κάθε πραγματικός οπαδός που υποστηρίζει έναν σύλλογο για 55 χρόνια -όπως κάνω εγώ- δεν μπορεί εντελώς ξαφνικά να πάει εναντίον τους μέσα σε μία νύχτα.

Όταν έχεις ακολουθήσει μία ομάδα για τόσο μεγάλο διάστημα όσο εγώ, τότε είναι στο αίμα σου. Είναι κάτι που έχει να κάνει με το συναίσθημα και όλοι οι οπαδοί που υποστηρίζουν για πολλά χρόνια τη Λίβερπουλ θα καταλάβουν τί εννοώ.

Δεν μπορώ να έρθω στο ματς την Κυριακή και να δείξω οποιοδήποτε από τα συναισθήματά μου καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε έλλειψη σεβασμούς προς τους πιστούς της Λίβερπουλ.

Η Λίβερπουλ έχει εκπληκτικούς οπαδούς και δεν θα ήθελα να το κάνω αυτό, οπότε για μένα το πιο λογικό είναι να μείνω σπίτι και να δω το ματς στην τηλεόραση.

Υποθέτω ότι το τέλειο σενάριο θα ήταν η νίκη της Λίβερπουλ αυτό το Σαββατοκύριακο για να πάει και να εξασφαλίσει την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και ύστερα η Τσέλσι να πάει να πάρει τον τίτλο. Κάτι τέτοιο θα ήταν σπουδαίο αν συνέβαινε."


Οπαδός της Τσέλσι δηλώνει ο Πρόεδρος της Λίβερπουλ και, αν μη τι άλλο, ζητάει την κατανόηση του κόσμου της ομάδας του Αγγλικού λιμανιού.

Είμαι περίεργος να δω τι θα συμβεί στα καθ' ημάς, όταν έρθει εκείνη η ώρα.

Πάντως κακά τα ψέμματα. Σκεφθόμουν ότι στη δεδομένη περίσταση των ισχνών αγελάδων και της ακραίας λιτότητας, που ίσως αυτοί που στήριζαν ομάδες πάνω σε λαμογιές και μαύρο χρήμα, να μην μπορούν να συνεχίσουν πλέον τέτοια τερτίπια, ίσως είναι ευτυχής συγκυρία για τον Πανιώνιο να προΐσταται του συλλόγου κάποιος που το πλάνο του στηρίζεται στη λιτότητα και το νοικοκύρεμα. Μπορεί να είναι θέλημα αυτών των δυνάμεων που 120 χρόνια τώρα έκαναν αυτή την ομάδα να επιζήσει όλων των τραγικών στιγμών της Ελληνικής Ιστορίας. ΕΙΘΕ ... και ας μην είναι ο Πρόεδρος στο γήπεδο όταν δεν το λέει η καρδιά του, αρκεί το μυαλό του να εργάζεται για το καλό του Πανιωνίου.

ΠΑΟ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 92-57. Πράσινος, υγιεινός περίπατος.

Τα δεκάλεπτα: 27-16, 49-28, 74-38, 92-57

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σερμαντίνι 4, Τέπιτς 17(2), Σπανούλης 8(1), Περπέρογλου 7, Μπατίστ 12, Φώτσης 5(1), Γιασικεβίτσιους 4, Νίκολας 12(3), Τσαρτσαρής 4, Διαμαντίδης 6, Πέκοβιτς 8, Καλάθης 5.

Πανιώνιος (Μάρκοβιτς): Ράις 8(1), Μπράιαντ 4, Ζορόσκι 11, Παπανικολάου, Μπορόβνιακ 12, Χαριτόπουλος 5, Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 3, Γιάνκοβιτς 2, Παραγυιός, Αθηναίου 10(2), Έλντερ 2.

Είναι γνωστό ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων σε όλα τα επίπεδα. Ο Πανιώνιος είναι και χωρίς έναν από τους βασικούς του άξονες, τον Καλαμπόκη. Κυρίως όμως είναι μια ομάδα με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, χωρίς κίνητρα και με κάποιους που πια βλέπουν την κυανέρυθρη παρένθεση της καρριέρας τους σαν τελειωμένη υπόθεση. Είδαν λοιπόν το ματς διαδικαστικά. Κάποιοι άλλοι είναι σίγουρο ότι δεν μπορούν το παραπάνω σε αυτή τη φάση της καρριέρας τους, είτε γιατί είναι πολύ νέοι και άπειροι ή πολύ μεγάλοι και κουρασμένοι πια. Μ' αυτά και μ' αυτά, ο Πανιώνιος αντιστάθηκε κάπως για κανένα 15λεπτο, έμεινε κάπως αξιοπρεπώς στο παιχνίδι ως το 26 και μετά εξαφανίστηκε και το ματς έγινε πλήρης "περίπατος" για τον ΠΑΟ.

Η πληγή των κυανερύθρων, τα λάθη, αιμορράγησε από το Α' μέρος (12 έναντι 5) και έφθασε εν τέλει στα 21. Από μια ομάδα χωρίς σοβαρό πλέι μέικερ δεν μπορείς να περιμένεις πολλά. Και κάτω από το καλάθι ήμασταν λίγοι παρά τις προσπάθειες Χαριτόπουλου (αμυντικά μόνο) και Μπράιαντ.

Ας ελπίσουμε στο Αρτάκης να σταθούμε με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια αν και λίγη σημασία έχει πλέον. Πρέπει να μαζέψουμε όποιες δυνάμεις μας έχουν μείνει και να δούμε πως θ' ανταπεξέλθουμε πια του χρόνου.

Στατιστικά από GALANIS SPORTS DATA.

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Θα ξέρουμε πόσο θα πονέσουμε όταν συγκεκριμενοποιηθούν τα μέτρα. Σίγουρο οτι ο πόνος θα είναι μεγάλος, να δούμε πόσο μεγάλος και ποιοι και πόσο μπορούν να τον αντέξουν

Ανακεφαλαίωνω παρακάτω τα ανακοινωθέντα στους κοινωνικούς και εργασιακούς φορείς νέα μέτρα, στο επίπεδο που ως τώρα έχουν συγκεκριμενοποιηθεί. Πολλά απ' αυτά δεν είναι προς το παρόν σε επαρκές επίπεδο λεπτομερειών και πολύ πιθανόν να είναι και επαχθέστερα απ' όσο νομίζουμε. Αντιγράφω από ανάρτηση του nooz.gr:
  1. Κατάργηση 13ου-14ου μισθού σε ιδιωτικό-δημόσιο τομέα . Ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι η ισχύς των μέτρων και στον ιδιωτικό τομέα μάλλον θα αποφευχθεί.(Σημείωση δική μου: Αλλού αναφέρεται ότι πιθανότατα θα αποχαρακτηριστούν για τον ιδιωτικό τομέα οι συγκεκριμένες παροχές ως δώρα ή μισθοί 13 και 14 (για να μη σκανδαλίζονται οι άλλοι λαοί των εταίρων μας...) και θα ενσωματωθούν / καταμεριστούν στις υπόλοιπες μισθοδοσίες του έτους ως επιδόματα, τα οποία δεν θα υπολογίζονται για την σύνταξη των εργαζομένων. Έτσι με Σολομώντειο τρόπο θα διασφαλιστούν και οι αντίστοιχες εισφορές για τα ταμεία, που αλλιώς πιθανόν θα κατέρρεαν με την κατάργηση των 13ου - 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα).
  2. Κατάργηση 13ης-14ης σύνταξης. Το μέτρο εμφανίζεται ως μη ανατρέψιμο με την ελληνική πλευρά πάντως να δίνει μάχη ώστε να εξαιρεθούν οι χαμηλοσυνταξιούχοι. (Σημείωση δική μου: Σε συνέντευξη του στον Antena, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κος Παναγόπουλος ανέφερε ότι θα είναι απάνθρωπο και εξουθενωτικό να κοπούν η 13η και 14η σύνταξη από χαμηλοσυνταξιούχους των 500 και 400 Ευρώ. Ο Πρωθυπουργός είπε στον κο Παπακωνσταντίνου να το σημειώσει και να διερευνήσει αν το αντίστοιχο ποσό που θα εξοικονομηθεί από μια τέτοια περικοπή στους χαμηλοσυνταξιούχους μπορεί εν τέλει να εξευρεθεί με άλλο τρόπο. Ο κος Παναγόπουλος εικάζει ότι οι κομισάριοι του ΔΝΤ έχουν πει στην Ελληνική κυβέρνηση ότι για όποιο μέτρο διαφωνεί, θα πρέπει να αντιπροτείνει ένα άλλο μέτρο που να επιφέρει ανάλογη εξοικονόμηση χρημάτων και ν' αποδείξει ότι είναι εφικτό).
  3. Απελευθέρωση απολύσεων (Σημείωση δική μου: Έχουν δει το φώς της δημοσιότητας νούμερα της τάξεως του 4-5% ανά μήνα σε σχέση με το 2% που ισχύει ως τώρα).
  4. Μείωση των αποζημιώσεων που καταβάλλονται σε περίπτωση απόλυσης (Σημείωση δική μου: Δεν έχει διευκρινισθεί. Είναι σίγουρο ότι το ποσοστό της μείωσης θα κρίνει την βαρύτητα του μέτρου. Το συγκεκριμένο μέτρο μπορεί να είναι το κριτήριο της εξαθλίωσης ή μη των εργαζομένων. Αν οι αποζημιώσεις μειωθούν σε μεγάλο ποσοστό και παράλληλα με την αύξηση της δυνατότητας των απολύσεων, πολύ πιθανόν να ανεβάσουν με ρυθμούς χιονοστιβάδας τα ποσοστά ανεργίας, ιδίως των μεγαλυτέρων σε ηλικία εργαζομένων. Η εργασία θα καταλήξει σε πλήρη ανασφάλεια και ο εργαζόμενος έρμαιος εργοδοτών και κρίσης). 
  5. Νέα αύξηση ΦΠΑ, πιθανότατα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή στο 23%.
  6. Παγώνουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα (Σημείωση δική μου: Είναι το λιγότερο και μακάρι αυτό να ίσχυε και μόνο. Φανταστείτε πως φαινόταν βαρύ στην Ελληνική κοινωνία όταν πριν λίγους μόνο μήνες, στην προεκλογική του εκστρατεία, ο Καραμανλής εξήγγειλε πάγωμα των μισθών μόνο στο δημόσιο. Σε μικρό χρονικό διάστημα αυτό το τότε βαρύ μοιάζει πια παρανυχίδα μπροστά σε αιμορραγούσα πληγή...Γενικά περικοπές που δεν αφορούν παράλληλες θεσμικές αλλαγές θεωρούνται πλέον ιδιαίτερα ανεκτές και αυτονόητες πιθανότατα. Πόσο κρίμα είναι που ένα διεφθαρμένο και υπέρογκο δημόσιο και δεν πρόσφερε επαρκείς και αποδοτικές υπηρεσίες στον πολίτη για χρόνια τώρα και έφθασε στο σημείο το δημοσιονομικό του πρόβλημα να το κάνει πρόβλημα δανεισμού της χώρας και εν τέλει υπαρξιακό ζήτημα για την χώρα, παρασύροντας στον όλεθρο τον ήδη προβληματικό ιδιωτικό τομέα, που δεν βίωνε ούτως ή άλλως επιθυμητές για τον εργαζόμενο συνθήκες εργασίες).
  7. Αύξηση του ΛΑΦΚΑ, το οποίο θα φτάσει το 15%
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 22 δίκασαν και έστησαν στο εκτελεστικό απόσπασμα στο Γουδί ως προδότες, την πολιτικοστρατιωτική ηγεσία της χώρας. Σίγουρο ήταν ότι έκαναν λάθη μεγάλα και καταστροφικά αλλά δεν ήταν προδότες και δεν πλούτισαν από τη δράση τους, ούτε αυτοί ούτε οι συγγενείς τους και χρησίμευσε η εκτέλεσή τους στην εκτόνωση της λαϊκής οργής.
Στη σημερινή εποχή δεν θέλει κανένας τις εκτελέσεις ούτε των προδοτών ούτε των εγκληματιών ακόμα γιατί μάθαμε να σεβόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής στο έπακρον και δεν είναι το ζητούμενο η πρόσκαιρη ικανοποίηση των ενστίκτων του όχλου.

Αλλά στη τωρινή κατάσταση σε σχέση με το 22, μπορεί να μη βρούμε προδότες αλλά θα βρούμε πολλούς που πλούτισαν σε βάρος της χώρας και της κοινωνίας και φθάσαμε σήμερα να αναζητούμε τη σωτηρία της από τις συντάξεις εβδομηντάρηδων που παίρνουν λιγότερα των 1000 Ευρώ και της γενιάς των 700 Ευρώ, που σε λίγο θα θεωρεί πλουσιοπάροχα τα 700 που έπαιρνε, με τον ορατό κίνδυνο της πλήρους εξαθλίωσης μεγάλων ομάδων του λαού. Υπάρχει μια σαφέστατη αδικία, που δεν περιμένουμε το ΔΝΤ και η ΕΕ να την ξεδιαλύνει. Αυτοί μόνο δανεικά μπορούν να δώσουν και να ζητάνε να εξασφαλίσουν ότι δεν θα τα φάμε και αυτά. Πως μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη; Προφανώς όχι με τη βία που θα φέρει χειρότερη καταστροφή, προφανώς όχι με τη διχόνοια που θα στρέψει λαϊκές ομάδες έναντίον άλλων και απλά θα παρατείνει την παραμονή μας στον πάτο και στις δυσκολίες, με πιθανότητα μάλιστα να επικρατήσει πλήρως το χάος. Πρέπει το συντεταγμένο κράτος να αποδείξει ότι αξίζει να υπάρχει. Και υπάρχουν τρόποι να το δείξει. Θα υποφέρουμε που θα υποφέρουμε και μεις και τα παιδιά μας πιθανότατα. Ας γίνουν εκείνες οι ενέργειες που θ' αποτρέψουν πλέον τις αντικοινωνικές συμπεριφορές όσων έζησαν πλουσιοπάροχα σε βάρος των κορόιδων που πλήρωναν και καλούνται και τώρα να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Είναι το ελάχιστο ζητούμενο. Αν θέλουμε να έχουμε την ελπίδα ότι οι μόχθοι που θα επακολουθήσουν θα έχουν αποτέλεσμα ...

O πάλαι ποτέ΄"κόκκινος" (και τώρα "πράσινος") Ντάνι στην Ελλάδα

Ο Ντανιέλ Κον Μπετί βρέθηκε στην Ελλάδα και έκανε μια ενδιαφέρουσα ομιλία, όπου αναφέρθηκε και στην κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα. Στην Ελλάδα είπε, μέσα σε ένα περιβάλλον αδιαφάνειας και διαφθοράς, ο καθένας ενδιαφερόταν μόνο για το ατομικό του συμφέρον και μια γενική δυσπιστία βασίλευε από τους πολίτες προς τους πολιτικούς και αμοιβαία από τους πολιτικούς προς τους πολίτες. Μέσα από τον αγώνα για το ατομικό συμφέρον φάνηκε κανένας να μην κοιτάει το συμφέρον της χώρας και το κοινωνικό συμφέρον. Ο πάλαι ποτέ κόκκινος Ντάνι αναφέρθηκε πέρα από τις όποιες ευθύνες των Ελλήνων για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και στις ευθύνες των Ευρωπαίων και τόνισε ότι η Ευρώπη στη δεδομένη φάση οφείλει και με βάση τη συνθήκη της Λισσαβώνας να εγγυηθεί τα Ελληνικά σύνορα σαν Ευρωπαϊκά σύνορα και να επιτρέψει στην Ελλάδα να αποβάλλει, για ένα διάστημα τουλάχιστον, τα βαριά έξοδά της για τις αμυντικές δαπάνες, που όμοιά τους δεν έχει καμμιά άλλη χώρα της Ένωσης.

Δυστυχώς Ντάνι ακόμα και την υπερχρεωμένη και καταρρέουσα Ελλάδα, δεν θα πάψουν, μεταξύ άλλων και οι συμπατριώτες σου βιομήχανοι και έμποροι όπλων, να την βλέπουν σαν πελάτη, που με κάθε τρόπο ... πρέπει να τον κρατήσουν στο πελατολόγιο τους ... αλλά κε Παπανδρέου δεν θα έβλαπτε εφόσον δεν μπορούμε να κρατήσουμε ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ να προσπαθήσουμε τουλάχιστον στα πλαίσια της ανάκαμψης, να ζητήσουμε την εν τέλει πιο ουσιαστική βοήθεια των εταίρων μας, αυτή που θα βγάλει από πάνω μας τον βραχνά των αβάστακτων αμυντικών δαπανών, χωρίς το άγχος επαπειλούμενων δεινών. Να δεχθούν οι εταίροι μας επισήμως ότι τα Ελληνικά σύνορα αποτελούν σύνορα της Ευρώπης και ότι η ΕΕ τα εγγυάται έναντι εξωτερικών (ή φιλίων...) επιβουλών. Δύσκολο σίγουρα να επιτευχθεί κάτι τέτοιο απο την καταρρακωμένη Ελλάδα, που ούτως ή άλλως οι πιστωτές την έχουν στο χέρι -και γιατί λοιπόν να κάνουν τέτοιες αβρότητες- αλλά επειδή οι πιστωτές υποτίθεται ότι είναι και σύμμαχοι και μια τέτοια πρόταση θα γίνει για να εξασφαλίσει εκτός των άλλων και τα λεφτά τους, μήπως θα έπρεπε να προταθεί ρε παιδί μου... έτσι για να φανερώσει καθαρά και ξάστερα την αμέριστη αλληλεγγύη μεταξύ των εταίρων;

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

Ο "κούκος" που αναζητείται να φέρει την (κυανέρυθρη) Άνοιξη

Μόνος σαν τον "κούκο", χωρίς συνεργάτες, χωρίς γυμναστές, θα έρθει ο Μίκαελ Στάρε σήμερα στις 4:35 μμ στην Αθήνα για ν' αναλάβει τις τύχες του Πανιωνίου από πλευράς τεχνικής υποστήριξης.
Με το Μάντζιο βοηθό και υπό αναζήτηση γυμναστή για να εκτελεί το πρόγραμμα που θα στέλνει ο Μπάνγκσμπο από τη Δανία. Εκγύμναση με "τηλεχειριστήριο" και ας ελπίσουμε να μπορεί να έρχεται που και που ο Δανός να ελέγχει τι γίνεται και όχι μόνο να του στέλνουν με email ή fax τα αποτελέσματα των εργομετρικών εξετάσεων. Αν έχουμε τώρα web camera στο Απήλιο για να μπορεί να παρακολουθεί τις προπονήσεις, δεν το ξέρω. Στην εποχή των broadband services ζούμε εξάλλου, γιατί όχι λοιπόν...
Όσο για τον Στουρ, διαβάζω ότι έχει τον ίδιο μάνατζερ με Στάρε και Γιόνσον, που δήλωσε ότι δεν έχει μιλήσει για παίκτες με Πανιώνιο ή Στάρε, αλλά θεωρεί ότι ο Στουρ είναι καλή περίπτωση γιατί μπορεί να φύγει ακόμα και ως ελεύθερος από τη Φούλαμ, αφού δεν έχει καθόλου χρόνο συμμετοχής (γιατί άραγε;;;). Και παράλληλα έπλεξε σαν καλός ατζέντης, το εγκώμιο του πελάτη του:

«Θα γίνει τοπ προπονητής. Δουλεύει πολύ και έχει τεράστιες γνώσεις. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει καλή φήμη στη Σουηδία, όμως πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί και θα τα καταφέρει».

Μακάρι να είναι έτσι και μακάρι να μην χρησιμεύσει ο Πανιώνιος για να κάνει το προπονητικό του "αγροτικό" ο συμπαθής Μίκαελ και να υπάρξει αντιθέτως αλληλοπροσφορά μεταξύ προπονητή και ομάδας.

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Πανιώνιος-Καβάλα 69-67. Όλοι χαρούμενοι και ο Πανιώνιος στα play-offs


Με βοηθό στο τέλος την αστοχία του παλιού μας παίκτη (και δικού μας ταλέντου ... που δεν κρατήσαμε) Σιγκούνα, ο Πανιώνιος κατάφερε οριακά να νικήσει την Καβάλα (αφού έχασε με ερασιτεχνικό τρόπο τις δυο τελευταίες επιθέσεις και έδωσε στην αντίπαλο το δικαίωμα της διεκδίκησης του ροζ φύλλου).  Πέρα από την πρόκριση στα play-offs, η ομάδα παίζοντας και νικώντας και τους 3 υποψήφιους για υποβιβασμό στα τελευταία τρία ματς, διατήρησε την αξιοπρέπεια της ακέραια, όπως τόνισε και ο Μάρκοβιτς στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα. Τελικά και η σημερινή αντίπαλος Καβάλα σώθηκε σε βάρος των Τρικάλων.

Το ματς δεν αντέχει σε μεγάλη κριτική ιδίως το Β' μέρος, που καθυστέρησε ν' αρχίσει ...για να συγχρονιστούν τα κρίσιμα για την υπόθεση του υποβιβασμού ματς χρονικά, αφού στο Ελληνικό στον αγώνα της ΑΕΚ με τον Ηλυσιακό έσπασε ντο ταμπλό και το ματς διακόπηκε για αρκετό διάστημα.
Στο Α' μέρος υπήρξε αρκετό σκοράρισμα και μεγάλο σχετικά σκορ ενώ στο Β' μέρος, η αναμονή επέφερε την κούραση και το σκορ έμεινε σε μικρά επίπεδα με χαμηλότερη απόδοση. Από τον Πανιώνιο κορυφαίος ο Έρτσεκ, πολύ καλοί οι Ζορόφσκι και Παπανικολάου και σημαντική και η βοήθεια Μπορόβνιακ.

Αντίπαλος στα play-offs ο πρώτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ΠΑΟ.

Τα δεκάλεπτα: 28-22, 46-39, 58-58, 69-67

Πανιώνιος (Νέναντ Μάρκοβιτς): Ράις 6, Μπράιαντ 5, Ζορόσκι 14 (3), Παπανικολάου 10, Μπορόβνιακ 9, Γιαννόπουλος, Έρτσεγκ 20 (4), Γιάνκοβιτς, Παραγιός, Αθηναίου 3 (1), Έλντερ 2.

Καβάλα (Βαγγέλης Αλεξανδρής): Σουντοφ 3 (1), Στεφανίδης, Αγγελόπουλος 9 (1), Χαφ 3 (1), Σίμονς 5, Ηλιάδης, Παλάσιο 13, Κυρίτσης 26 (1), Σιγκούνας 2, Τσέρανιτς, Τακουάν 6 (2).

Στατιστικά από GALANIS SPORTS DATA.

Μπόμπαν

To blog basket-action μου θύμησε (απαράδεκτο το ότι δεν το θυμήθηκα μόνος μου ...) ότι σήμερα είναι η επέτειος του τραγικού τραυματισμού του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, το 1993, σε εκείνο το ματς με τον ΠΑΟ, που όλοι θα θέλαμε ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ. Ο Μπόμπαν δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας. Έγινε παράδειγμα για το πόσο κακό μπορεί να προξενήσει μια εκδήλωση σαν τον αθλητισμό, που θα έπρεπε μόνο χαρά και διασκέδαση να δίνει και στους αθλητές και στους φιλάθλους. Είναι τουλάχιστον χαρά μας που ο γυιός του, ο Βλαδίμηρος είναι στον Πανιώνιο και το παλληκάρι, μωράκι τότε, μεγάλωσε και έγινε και διεθνής και τροπαιούχος με τις μικρές εθνικές της χώρας μας και ευχόμαστε να έχει αξιόλογη πρόοδο και στο μέλλον και να πετύχει όσα καλά πρόλαβε να πετύχει ο μπαμπάς του ως την αποφράδα ώρα και όσα δεν πρόλαβε και είναι σίγουρο ότι μπορούσε να κατορθώσει. Μπόμπαν θα σε θυμόμαστε πάντα.

Τα γκάλοπ καθορίζουν τις πολιτικές

Τελικά δεν κυβέρναγαν μόνο στην Ελλάδα βάσει δημοσκοπήσεων. Είναι σαφές ότι και η κα Μέρκελ καθορίζει τις πολιτικές της αποφάσεις, που έχουν βαρύνοντα ρόλο για όλη την Ευρώπη, με πυξίδα τα γκάλοπ και την κοινή γνώμη. Πρόσφατη δημοσκόπηση του Ifratest Dimap group έδειξε ότι γύρω στα 2/3 των Γερμανών αντιτίθενται στην παροχή βοήθειας στην Ελλάδα, δείχνοντας να μην έχουν κατανοήσει τους ευρύτερους κινδύνους που καραδοκούν για την Ευρώπη και το κοινό νόμισμα ... παρ' ότι καθημερινά ο Υπουργός των Οικονομικών Σόιμπλε προσπαθεί να τους υπενθυμίζει και επεξηγεί την πραγματικότητα. Και η δημοσκόπηση αυτή δείχνει να καθορίζει τις πολιτικές αποφάσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου (και όχι για παράδειγμα οι ενδείξεις της γενίκευσης της κρίσης που διαφάνηκαν χθες με το "άνοιγμα" των σπρέντς και σε Πορτογαλία και Ιρλανδία). Σε μια προσπάθεια να ζυγιάσει τα πράγματα, η κα Μέρκελ επιχειρεί ποδοσφαιρικού τύπου "καθυστέρηση" μέχρι τις κρίσιμες για αυτήν και το κόμμα της εκλογές στη Βεστφαλία-Ρηνανία, φθάνοντας την κατάσταση στα άκρα ... πίσω από την πίεση πολιτικών "φίλων", τύπου Βεστερβέλε και δημοσκοπήσεων, φυλλάδων τύπου Μπίλτ. Κάποτε πολιτική αρετή θεωρούσαμε το να παίρνεις τις αποφάσεις, που πρέπει να πάρεις, έστω και σε αντίθεση με την κοινή γνώμη. Ακόμα και το ίνδαλμα της κας Αγγέλας, η Θάτσερ, αυτό έκανε σε πλείστες περιπτώσεις. Σήμερα φαίνεται να κυβερνούν ... τα γκάλοπ. Είναι μάλλον μια παρεξηγημένη μορφή ... συμμετοχικής δημοκρατίας ...

Στην Παρουσίαση

Ευελπιστώ ότι οι υπεύθυνοι της ΠΑΕ Πανιώνιος, στην παρουσίαση του νέου προπονητή, Μίκαελ Στάρε (την Πέμπτη;;;;), θα εξηγήσουν με περισσότερες λεπτομέρειες το σκεπτικό της πρόσληψης. Γιατί πχ η όρεξη, που ίσως έχει επαυξημένη για ν' αναδειχθεί ένας νέος προπονητής, μετράει παραπάνω από την εμπειρία και το δείγμα δουλειάς ενός παλιού και γνώστη της Ελληνικής πραγματικότητας; Γιατί δείξαμε εμπιστοσύνη σε κάποιον που προέρχεται από ένα πρωτάθλημα ημιερασιτεχνικό (με βλέμμα που κοιτάει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ας πούμε ημιεπαγγελματικό) και όχι σε ιδιαίτερα καλύτερη κατάσταση από το δικό μας, όταν και ο ίδιος παραδέχεται τη σπανιότητα στις μέρες μας, του να δουλέψει ένας Σουηδός προπονητής εκτός της πατρίδας του; Και επειδή αρεσκόμεθα τελευταία στην οικονομικοκεντρική ανάλυση των κινήσεων της ΠΑΕ, αν είναι αλήθεια τα όσα ακούγονται περί αμοιβής, δεν είναι φθηνότερη η συγκεκριμένη περίπτωση σε σχέση με αυτήν που διαδέχθηκε στον κυανέρυθρο πάγκο.
Δεν κάνω κριτική της πρόσληψης γιατί δεν μπορεί να γίνεται κριτική εκ των προτέρων, αλλά θεωρώ ότι στοιχειώδης σεβασμός προς τους φίλους αυτής της ομάδας, απαιτεί να γίνει μια ανάλυση των επιδιωκομένων αυτής της πρόσληψης σε μεγαλύτερο βάθος. Δεν φθάνει ως επιχείρημα το ότι το αποφάσισε ο υπεύθυνος. Ο υπεύθυνος θα νοιώθει πιο άνετος στο ρόλο του αν δίνει στον κόσμο ένα πιο σαφές περιεχόμενο του σκεπτικού των κινήσεών του. Δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει αλλά αν το κάνει κάτι καλύτερο θα δείξει στον κόσμο, που αποτελεί τον πελάτη του προϊόντος του. Επίσης δεν είναι επιχείρημα τα καλά λόγια του Γιόνσον για τον τέως (και νυν πια) προπονητή του. Καταλαβαίνουμε όλοι γιατί. Ποιος άλλος σχετικά ειδήμων στάθμισε τεχνικά τις δυνατότητες του κου Στάρε και έδωσε τη σύστασή του για την πρόσληψη; Υπήρξε τέτοιο άτομο, ή απλά μας εντυπωσίασε η κατάκτηση του ντάμπλ με την ΑΙΚ και μόνο; Το γεγονός ότι φέτος με μικρότερο μπάτζετ και πιο νέα ομάδα πήγε άσχημα το σταθμίσαμε καθόλου στην αξιολόγησή μας.

Και κάτι πιο τεχνικό. Μας έφαγαν και πέρυσι τα αυτιά επί Φερέρα για το 4-4-2, που θα παίζει αποκλειστικά η ομάδα  και άλλα τέτοια. Κατ' αρχάς τα συστήματα τα διαμορφώνεις και με βάση αυτούς που έχεις για να τα εφαρμόσουν αλλά και παίζει ρόλο και ποιόν αντιμετωπίζεις για το πως θα τον παίξεις. Να πει ο Πανιώνιος ότι στις μικρές ομάδες και στις ακαδημίες βάζω τους προπονητές να μαθαίνουν τους νέους να παίζουν 4-4-2 γιατί αυτό θέλω κυρίως να εφαρμόσω σε βάθος χρόνου, το καταλαβαίνω. Να λέμε ότι η πρώτη ομάδα θα παίζει 4-4-2 αποκλειστικά μάλλον επιπόλαιο φαίνεται και θα το ανατρέπουν οι περιστάσεις όπως έκαναν και στην προηγούμενη περίοδο. Ανέφερα τα παραπάνω γιατί και πάλι διαβάζω δημοσιεύματα αρκετά για τη μεγάλη αγάπη του κου Στάρε στο 4-4-2, που δεν θέλει να το αλλάζει και άλλα τέτοια. Ελπίζω να μας έμαθε μερικά πράγματα η χρονιά που πέρασε και να είμαστε πιο σοβαροί στην επόμενη.

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Μπέος speaking...

Xωρίς σχολιασμό (και με ελαφριά λογοκρισία) αντιγράφω από  συνέντευξη Μπέου στην Sentra 103.3 FM:

«Αγαπημένη μου ομάδα, ομάδα της καρδιάς μου, είναι ο Πανιώνιος. Σέβομαι και εκτιμώ τον Κωνσταντίνο Τσακίρη, είναι γνήσιος Πανιώνιος κι έχει ματώσει οικονομικά. Οσο για τον Κιντή... Είμαι αντίθετος με μοντέλο έμμισθων προέδρων, παραγόντων τεχνοκρατών του κ....! Είδατε κάτι παράγοντες που οδήγησαν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, ο Αρης, ο Ηρακλής».

Είπε και άλλα (δείτε sentragoal). Δεν ξέρω πως πρέπει να αισθανθώ από τη σχετική σύμπτωση απόψεων που εξέφρασα με αυτές Μπέου ως προς τη δημοσιοποίηση των στημένων παιχνιδιών. Ελπίζω να πείθουν τα επιχειρήματα που έγραψα σ' εκείνη την ανάρτησή μου και το γεγονός ότι προηγήθηκε η δική μου ανάρτηση της δημοσιοποίησης της συνέντευξης Μπέου. Οποιαδήποτε ομοιότητα οφείλεται σε τυχαίο γεγονός. Δεν προϋπήρξε συνεννόηση, σας διαβεβαιώ γι' αυτό.

Κοινωνικό Συμβόλαιο και στήριξη της προσπάθειας. Κατώφλια και αντοχές. Να παίξουμε το τελευταίο μας χαρτί πριν την παράδοση;

Η 19η Μαϊου είναι κοντά και ίσως σημάνει στάση πληρωμών αν δεν είμαστε πια σε θέση να δανειστούμε για ν΄ αποπληρώσουμε το ομόλογο που θα λήξει. Ενδιάμεσα στις 9 Μαΐου διεξάγονται οι Γερμανικές εκλογές και κάποια "βαρίδια" μπορεί να φύγουν από τη Γερμανική ηγεσία ώστε να χειρισθεί πλεόν με μεγαλύτερο ευρωπαϊσμό το θέμα της στήριξης της Ελλάδας.
Η στάση πληρωμών και ο χειρισμός της χρειάζεται ηγεσία με μεγαλύτερες δυνάμεις απ' όσες σήμερα διαθέτει το πολιτικό οπλοστάσιο της χώρας. Δεν είναι υποτιμητικός χαρακτηρισμός, είναι ρεαλισμός. Συνεπώς μάλλον θα πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις στην εξασφάλιση, την όσο δυνατόν συντομότερη, της βοήθειας από το μηχανισμό ΕΕ/ΔΝΤ. Η δυσκολία έγκειται στο ότι αρκετά απ' όσα ζητούν ξεπερνούν τις λαϊκές αντοχές κατά πολύ και πέραν τούτου δεν συνάδουν με το Ελληνικό πρόβλημα και δεν θα δώσουν εν τέλει λύσεις αλλά θα οδηγήσουν σε πνιγμό τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, σε βαθιά ύφεση και σε τέλμα ως προς τις πιθανότητες ανάπτυξης σε εύθετο βάθος χρόνου. Η μετατροπή για παράδειγμα των εργαζομένων σε πρώτη φάση σε ανέργους για να επαναμετατραπούν στη συνέχεια,σε περιβάλλον χωρίς συλλογικές συμβάσεις, σε φθηνά εργατικά χέρια χωρίς απαιτήσεις είναι κάτι που δύσκολα θα γίνει ανεκτό χωρίς αντιδράσεις. Από την άλλη, η πλειοψηφία της κοινωνίας είναι πιο επιδεκτική από ποτέ να εφαρμόσει μια πολιτική λιτότητας και περικοπών, τουλάχιστον σε ένα τριετές πλαίσιο ώστε να ξαναφέρει τη χώρα σε πορεία ανάκαμψης.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια κοινωνία εργαζομένων που δέχεται περικοπές αλλά δεν δέχεται τις θεσμικές αλλαγές που θα την οδηγήσουν στην εξαθλίωση και τη δουλοπαροικία. Η κυβέρνηση κατηγορείται στην παρούσα φάση γιατί δεν δρα άμεσα και δεν αποδέχεται άνευ όρων τις προτάσεις του ΔΝΤ, πόσω μάλλον γιατί δεν παίρνει η ίδια την πρωτοβουλία να επιβάλλει μόνη της τα προτεινόμενα μέτρα. Πριν την κατακεραυνώσουμε θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει επιστροφή μετά τη λήψη τέτοιας έκτασης θεσμικών μέτρων και αν εξασφαλίζουν τη σε βάθος χρόνου ανάκαμψη της χώρας ή μόνον τους πιστωτές της. Σαφώς εδώ που φθάσαμε (και με ευθύνη της κυβέρνησης και προφανώς όλων μετά το 1981) τον πρώτο λόγο έχουν οι πιστωτές και το μεγάλο ερώτημα είναι αν αξίζει τον κόπο να τους πείσουμε ή πρέπει να παραδοθούμε αμαχητί και να πάρουμε την ελεημοσύνη τους για να διασώσουμε έστω το τώρα πριν να είναι τελείεως αργά. Να πολεμήσουμε λοιπόν κάπως για το αύριο ή όχι; Να το θέσουμε και αλλιώς; Κάποιοι σαν τους κομισάριους του ΔΝΤ μπορούν να πεισθούν να εφαρμόσουν πέρα από τον τυφλοσούρτη, που έχουν ετοιμάσει για την περίπτωση, με βάση την κατηγοροποίηση που έχουν κάνει στην Ελληνική υπόθεση; Φαίνεται ιδιαιτέρως απίθανο και δεν έχουμε και τα "όπλα" για να επιβάλλουμε την όποια άποψή μας, έστω και αν αποδείξουμε τη λογική της. Και δεν πιστεύω ότι τους ενδιαφέρει η λογική των απόψεών μας.

Ο Ελληνικός Λαός πιστεύω ότι θα δεχόταν στην παρούσα κατάσταση ένα κοινωνικό συμβόλαιο περικοπών και μειώσεων του βιοτικού του επιπέδου, αλλά όχι εξαθλίωσης χωρίς την οποιαδήποτε προοπτική. Ίσως το μόνο που θα μπορούσε να πείσει τους κυριίους του ΔΝΤ και τους συν αυτούς Ευρωπαίους είναι ότι τα μέτρα ως το τάδε κατώφλι θα γίνουν αποδεκτά με εθνική σύμπνοια από το Λαό ενώ μετά απ' αυτό το κατώφλι θα προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή, που θ' ανατρέψει τη μελλοντική δυνατότητα της χώρας να συνέλθει και να αποπληρώσει κάποτε τα χρέη της. Ναι είμαστε στη γωνία αλλά ίσως η δυναμική της αντίδρασης ή της επαπειλούμενης αντίδρασης μπορεί να διαφυλλάξει τ' αναγκαία. Μόνο που οι διαχειριστές της κατάστασης πρέπει να σταθμίσουν ως που και ως πότε τους παίρνει να παίξουν και αυτό το τελευταίο χαρτί της παρτίδας. 

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

Και πάλι Λιμάχερ μέσω Πλεύρη

Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ (μήπως για πιο σοβαρά θέματα εκεί στο ΛΑΟΣ έχετε αποφασίσει την πολιτική θέση σας πχ Ναι στο ΔΝΤ, Όχι στο ΔΝΤ, Ναι και όχι στο ΔΝΤ κλπ ή ακόμα παλινωδείτε;) κος Πλεύρης θεώρησε καλό ν' αποκαλύψει τα στοιχεία Λιμάχερ για τα προβληματικά για στήσιμο σε στοιχήματα, ποδοσφαιρικά ματς. Το θέμα είναι πιασάρικο και κάνει ντόρο ακόμα και σ' αυτές τις χαλεπές μέρες και γιατί να πάει λοιπόν χαμένη η ευκαιρία.

Από μια άποψη δεν έκανε κακά ο κος βουλευτής γιατί ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ Η ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ UEFA του κυρίου εκείνου, που μετά το ακραίο του νεανικό ατόπημα, να συμμετάσχει ως ποδοσφαιριστής στο "στημένο" τελικό του αίματος στο Χέυζελ, ανταμείφθηκε με το ν' αναλάβει τις τύχες του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (μαζί με "μπετατζήδες" - εταιρίες στοιχημάτων σπόνσορες της ομοσπονδίας, που θα έπρεπε να δείχνει πρώτη αυτή την τιμιότητα της γυναίκας του Καίσαρα στους υπολοίπους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, που διοικεί). Για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε περίτρανα πόσο ευάλωτο είναι το σύστημα συναγερμού του κου Λιμάχερ, που αγνοώντας διάφορες παραμέτρους, τείνει να αυτοδιαψεύδεται. Και αυτό βλάπτει πρώτη απ' όλους την ίδια την UEFA και την αξιοπιστία της.

Απ' όλα λοιπόν τα ματς της Super League, το σύστημα Λιμάχερ χαρακτήρισε ως "ελαφρώς" ύποπτα (κατά το "ελαφρώς έγκυος" ...) τα εκτός έδρας ματς των Ιωαννίνων και του Πανιωνίου με τον ... υποβιβασθέντα από τον Α' γύρο Πανθρακικό στην Κομοτηνή!!! Και ιδίως το ματς του Πανιωνίου στο οποίο ο Πανθρακικός είχε πλέον "αποδημήσει εις Κύριον" και προήρχετο από σερί αποτυχιών πριν απ' αυτό, η UEFA το θεωρεί ύποπτο όταν οποιοσδήποτε παίκτης στοιχημάτων είχε κατά νου σαν ακλόνητο στάνταρντ τη νίκη του Πανιωνίου. Ναι δεν ήρθε "over" βέβαια. Μπορεί και αυτό να το θεωρεί στοιχείο η UEFA ιδίως αν οι προστατευόμενοί της έχασαν από κάτι τέτοιο. Που να ξέρουν τώρα ότι ο Πανιώνιος έχει άσφαιρους επιθετικούς τύπου Μπουβάλ και Μπάλαμπαν. Ψιλά γράμματα για το σύστημα Λιμάχερ, όπως και άλλες λεπτομέρειες που αδυνατεί να συμπεριλάβει στη λογική του.

Κε Πλεύρη είναι σαφές ότι η διαφάνεια σε αυτή τη χώρα πάσχει ... στην Κομοτηνή ... και ότι το πρόβλημα μας αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε εκτενείς ανακρίσεις για τις εικασίες Λιμάχερ. Σίγουρα ιδίως στις μικρές Ελληνικές κατηγορίες υπάρχει το πρόβλημα και είναι έντονο. Αλλά όταν οι συναγερμοί Λιμάχερ αστοχούν επιδέξια (πχ κε Πλεύρη δεν βλέπουν τα παράδοξα των τελευταίων αγωνιστικών της Super League, όπου παράγοντες της πάλαι ποτέ παράγκας (αποκαλυφθέντες δημοσίως για τη δράση τους αλλά ουδέποτε διωχθέντες) έσωσαν "με προσευχές" την ομάδα τους, με εκτός έδρας θρίαμβο, όταν ούτε να σκοράρει δεν μπορούσε η ομάδα έξω από το γήπεδό της) τότε τι πραγματικά αναζητούμε; Να βρούμε λύσεις και ν' αποδώσουμε δικαιοσύνη ή απλά να δημιουργήσουμε ντόρο και να κερδίσουμε εντυπώσεις "τάξεως και ηθικής" αναδεικνυόμενοι βασιλικότεροι του βασιλέως οι Λιμαχικότεροι του Λιμάχερ.

ΥΓ 1: Για να μην αδικώ τον κο Λιμάχερ, ίσως τα στοιχεία του ... δεν πρόλαβαν την τελευταία αγωνιστική, αλλά υπάρχουν και άλλα που θα έπρεπε να τον παραξενεύουν, πχ Ολυμπιακός-Ξάνθη 0-0 τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος και άλλα και άλλα. Εντάξει είναι γνωστό το κόλλημα Λιμάχερ με Πανιώνιο, μόνο ας του πει κάποιος πως ο Μπέος είναι πια σε άλλη ομάδα...

ΥΓ 2: Μήπως ο κος Πλεύρης που ενδιαφέρθηκε και ο καθ' ύλην αρμόδιος κος Πιλάβιος, για τη διαφάνεια βρε αδελφέ του θέματος, θα έπρεπε να ζητήσουν από τον κο Λιμάχερ την αποκάλυψη του αλγορίθμου που ακολουθεί το εποπτικό του σύστημα και με βάση τα αποτελέσματα του οποίου χαρακτηρίζονται οι αγώνες από ελαφρώς ύποπτοι ως άκρως διφθαρμένοι (sic); Είναι η ΕΠΟ γνώστης των στοιχείων ανά αγώνα που διαμορφώνουν τον χαρακτηρισμό; Αν ναι οφείλει να τα αποκαλύψει σε γενικές γραμμές ανά χαρακτηρισμό. Πως προκύπτει ο χαρακτηρισμός; Οφείλει ν' αποκαλύψει τη λογική κρίσης των αγώνων από την UEFA, ειδάλλως ο καθένας μπορεί ν' αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα κρίσης των αγώνων.

ΥΓ 3: Εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι στη δικαιοσύνη, όπου τα έστειλε ο κος Πιλάβιος και οι αρμόδιοι Γενικοί Γραμματείς και Υφυπουργοί, η επερώτηση και η δημοσιοποίηση των στοιχείων από τον κο Πλεύρη, αποσκοπεί στην ποδηγέτηση και υποκατάσταση της δικαιοσύνης; Γνωρίζει ο κος Πλεύρης τον διαχωρισμό των εξουσιών και το σημαντικό ρόλο που αυτός παίζει στη λειτουργία της Δημοκρατίας; Έχει ολοκληρωθεί η προκαταρτική εξέταση και αν όχι, είναι παράνομη η δημοσιοποίηση των στοιχείων; Αν κάποιος δεν έφερε την βουλευτική ασυλία, θα εδιώκετο ποινικά γι' αυτό που σήμερα έπραξε ο κος Πλεύρης; Αν ναι σκέφτεται ο κος Πλεύρης να άρει την βουλευτική του ασυλία αν κάποιοι που θίγονται από τη δημοσιοποίηση των στοιχείων, σκεφθούν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του για προσωπική τους προσβολή, αργότερα και εφόσον τα στοιχεία δεν τα θεωρήσει η δικαιοσύνη ως άξια να στοιχειοθετήσουν κατηγορία;

Στάρε τελικά

Ο 34χρονος Μίκαελ Στάρε θα μετακομίσει τελικά στη Νέα Σμύρνη από την ΑΙΚ Στοκχόλμης, την οποία προπονούσε από το Νοέμβριο του 2008, με 25 Νίκες, 10 Ισοπαλίες, 9 ήττες, ένα νταμπλ και ενα σούπερκαπ.
Ο Στάρε ήταν προπονητής του Γιόνσον, του δεξιού οπισθοφύλακα που τον Ιανουάριου ήρθε στον Πανιώνιο από την ΑΙΚ.
Ευχόμαστε καλή αρχή και ελπίζουμε στην πρόνοια της ΠΑΕ να στηρίξει τον κο Στάρε και με Ελληνικό τεχνικό επιτελείο, όπως ο Άκης Μάντζιος, που θα τον βοηθήσει να προσαρμοσθεί στα Ελληνικά ποδοσφαιρικά δεδομένα.